Vraag: Ik begrijp dat de Zohar alleen spreekt over de geestelijke wereld. Maar tegelijkertijd is er een wet van de wortel en de tak. Daarnaast is de materiële wereld een afdruk van spiritualiteit. Dus wat is het verband tussen hen?

Antwoord: Er zijn slechts twee krachten of kwaliteiten in de natuur: het ontvangen en het schenken. Alle mogelijke unificaties en verbindingen tussen hen, creëren hun onderlinge, gemeenschappelijke vorm voor ons.

Wanneer deze gemeenschappelijke vorm een verlangen heeft om voor zichzelf te ontvangen, dan is dit een omgekeerde afdruk van de Schepper en als het een verlangen om te geven heeft, is het een directe kopie van de Schepper. Er bestaat niets anders. Daarom zeggen we dat er niemand anders bestaat dan Hij en in het algemeen is Hij het enige dat bestaat.

Dus wie zijn wij? Wij zijn degenen, die ernaar verlangen om deze vormen, die tegengesteld of gelijk zijn aan de Schepper, te onderscheiden. Deze vormen bouwen het beeld van de Schepper in ons, dat geprojecteerd wordt op ons innerlijke scherm.

We kunnen een kracht op zichzelf niet zien, want een kracht is een vorm van buiten de materie, zoals elektriciteit. Ik kan alleen vertellen dat er elektriciteit aanwezig is, wanneer het een apparaat activeert, wat betekent dat ik het alleen kan waarnemen door middel van bepaalde resultaten.

Ik weet niet wie de Schepper is, maar ik kan Zijn vorm bereiken en als gevolg daarvan, kan ik het zien en realiseren. Ook ik besta in de mate waarin ik de vorm van de Schepper bereik.

De Zohar vertelt over welke vormen van de Schepper ik bereik – goed of slecht, beter of slechter. Bestaat het echt, dat ik slechte vormen van de Schepper bereik? Ja, want ik ben degene die het bereikt en ‘Elke persoon oordeelt naar de omvang van zijn eigen gebrek aan correctie’.

Op mijn innerlijke scherm bereik ik de vormen tussen hoeveel ik in de tegenovergestelde kwaliteit kan zijn en hoe bekwaam ik ben om gelijk te worden aan de Schepper. Dit is het contrast dat ik bereik en het schept het beeld van de Schepper voor mij.

Er zijn altijd twee onderscheidingen in dit beeld: voor en tegen, goed en kwaad, Licht en duisternis. Ik bereik het verschil tussen hen en zonder dit verschil, zou ik dit niet voelen want ik ben schepping.

Via allerlei vormen zoals deze, die ons herinneren aan aardse beelden, toont de Zohar ons de combinatie van krachten, Hassadim en Hochma, receptie en schenking, die het beeld van de Schepper voor mij vormen. Maar ze creëren dit beeld in mij, want nu is het in mijn verlangen en in mijn gevoel, dat de Schepper in deze ongecorrigeerde vormen aan mij verschijnt.

De vraag rijst: maar waarom laat de Zohar mij dit in deze aardse vorm zien? Omdat de Schepper ons in eerste instantie naar deze denkbeeldige realiteit bracht, waar we ons ook Hem voorstellen als onze wereld, met de levenloze natuur, planten, dieren en mensen en waar we allemaal met elkaar verbonden bestaan.

Deze hele droom, die we nu zien, is alleen bedoeld voor ons om er bovenuit te stijgen naar het ware beeld van de realiteit. Daarom beschrijft de Zohar de geestelijke wereld voor ons in deze aardse vorm die we nu voelen. Dan kunnen we in ieder geval beginnen te praten over hogere vormen van de realiteit, die ergens op gebaseerd zijn.

Anders zouden we geen enkele mogelijkheid hebben om het te doen, want we moeten een meetinstrument hebben, een zekere basis om mee te beginnen. Er moet een soort eerste staat zijn en deze eerste staat is onze wereld.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen | Add Comment/Ask Question→

Liefde voor de Schepper is als liefde voor de meest onaantrekkelijke vrouw in de wereld, omdat ik van de kwaliteit van altruïsme houd die in Hem ingesloten is. Dit is niet omdat het plezier brengt voor mijn verlangen voor genot, maar omdat deze kwaliteit zich boven mijn egoïstische kwaliteiten bevindt en ik respecteer en waardeer het meer dan iets anders.

Ten opzichte waarvan kan ik de absolute, onvoorwaardelijke liefde meten? In onze wereld houden we van iets wat ons plezier geeft, maar dit is geen liefde. We houden van plezier, maar niet van degene die het aan ons geeft. Hoewel ik dit plezier aan jou verbind en zolang jij me ‘lekkers’ brengt, houd ik van je en al mijn liefde zal eindigen zodra je hiermee stopt. Dit betekent dat je niet degene was waar ik van hield.

Onafhankelijke liefde kan alleen ontstaan in tegenstelling van iets. Daarom is het hele universum gebouwd op dit principe: Er is plezier waarvan we ons moeten scheiden en hierboven moeten we onze houding naar de Ene die dit plezier geeft, opbouwen.

Om deze reden is het punt in het hart aan ons gegeven. Het is tegengesteld aan het egoïstisch verlangen. We moeten dit laten groeien met behulp van de groep, dit betekent met dezelfde punten in het hart. Het Licht zal dan ons punt corrigeren en we beginnen liefde in zijn tegengesteldheid tot de haat, die we voelen in ons verlangen , waar te nemen.

Echter, in het midden tussen hen moet er een scheidingslijn zijn: de scheiding van het verlangen om plezier te ontvangen en hierboven uitstijgen. Dit betekent dat je je vastklampt aan de Schepper; je identificeert jezelf met Hem, in plaats van met je ego. Je bouwt uit de materie van verlangen iets anders, verhevens en tegengesteld.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Hoe kan een kind zich verbinden met uw onderwijssysteem?

Antwoord: Een kind zal de verbinding maken met die ‘omgeving van het bestaan’ via het internet, in een taal die hij of zij begrijpt en in de vorm die geschikt is voor hem of haar. We hoeven de kinderen alleen maar aan te moedigen, vanaf het begin van de deelname aan het systeem, dan zullen ze contact maken met andere kinderen over de hele wereld. Ze zullen er zich veilig voelen en zich als een deel ervan ontwikkelen.

Ik denk, dat de resultaten direct zichtbaar zijn. Binnen een paar weken al zal je voelen hoe je kind is veranderd. Probeer met hem te praten en je zult zien hoe hij gegroeid is, verstandig is geworden en begint vragen te beantwoorden als een volwassene, dat hij een heel andere houding tegenover het leven heeft gekregen.

We moeten een kind als een volwassene behandelen. De ziel heeft geen leeftijd. Het probleem is, dat we ons dom houden en afdalen naar hun niveau in de omgang met kinderen en daar verknoeien we ze mee. Een kind wil een dergelijk gedrag niet van ons. Hij wil hetzelfde zijn als wij.

We hoeven er alleen maar rekening mee te houden dat hij fysiek kleiner en zwakker is dan wij, maar van binnen is hij absoluut opgegroeid en volwassen. We moeten met hem praten en hem behandelen als een volwassene en alles serieus uitleggen, op zoek naar advies en luisteren naar zijn mening zoals we ook bij een volwassene doen.

Je zult zien hoe graag kinderen dit willen en hoe goed ze hierop reageren. Om als volwassene te worden behandeld is voor hen een fascinerend spel. Het is voor ons, volwassenen, verboden om af te dalen naar hun niveau en te spelen alsof wij ook kinderen zijn. Dat is een foute houding. Zij zijn niet aan het spelen, maar wij.

Het is een zeer belangrijk principe in de opvoeding om kinderen te behandelen als volwassenen. Het maakt niet uit of hij eruit ziet als een klein kind, dat is alleen maar het fysieke lichaam. Vanuit dat kinderlichaam kijken ze naar jou met volwassen ogen, ze volgen alles op de voet en begrijpen alles.

Het is een vergissing om hem als een kind te behandelen. Deze misvatting heeft de mensheid sinds de oudheid begeleid, samen met allerlei sprookjes, die allerlei soorten fetisjisme en bijgeloof preken. We moeten dit allemaal afschaffen.

We verschillen alleen op het dierlijke niveau van een kind. Wanneer we communiceren op het niveau van de mens in ons, moeten we iedereen gelijk behandelen. Een kind is onze gelijkwaardige partner in de creatie van deze pedagogische methode en we moeten alles openlijk met hem bespreken en zijn volledige medewerking eisen. Laat kinderen vergaderingen bijwonen en samen met volwassenen deelnemen aan discussies over het samenstellen van het programma. We hebben niets voor hen te verbergen.

Dat zal hen ontwikkelen. Ze willen niet van alles ontvangen wat al door ons afgerond is. Ze willen alles zelfstandig en bewust vanaf het begin realiseren. We moeten niets voor het kind verbergen, het is geen kind. We moeten hem behandelen als een volledig gelijke.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Wanneer realiseert een persoon zich eindelijk dat alleen de Schepper hem kan helpen en dat deze hulp alleen in het hechten aan de groep is?

Antwoord: Dit gebeurd bij de laatste stap, voordat je de ballingschap verlaat. Alleen dan zal een echt verzoek, een echte behoefte ontstaan, maar deze stap komt ook voor in de stadia: de ontsnapping, het oversteken van de Rode Zee, de berg van haat (Sinai), de verzoeken en uiteindelijk de wanhoop. Dit spreekt over vele dingen.

We blijven vragen, “Wanneer zal het werk eindelijk klaar zijn en de Schepper onthuld worden?” Dit is juist. Hij zal onthuld worden, maar dan zal er meer werk volgen. Toch zal een persoon dit als een avontuur ervaren, als plezier, want als je van iemand houdt, is de inspanning die je voor je geliefde maakt plezier. Je geniet van het feit dat je iets voor hem doet.

Wanneer je voor zelfvoldoening werkt, doe je werk om later van zijn vruchten te genieten. Als je het kon proeven zonder hiervoor te hoeven werken, zou dit het beste zijn, maar het is niet hetzelfde wanneer je uit liefde dingen doet voor een ander. In dit geval brengt de inspanning zélf plezier, terwijl je werkt, verzamel je ook de beloning.

Probeer iets te doen voor iemand van wie je houdt zoals je zoon bijvoorbeeld. Het maakt niet uit wat voor inspanning is vereist, je zult je zelfs beter voelen wanneer je hiervoor een inspanning maakt. Als je gewoon een cadeau aan je kind geeft en ziet hoe gelukkig je hem hebt gemaakt, zal je er niet van genieten. Wanneer je lief hebt, is het de inspanning die het de moeite waard maakt.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Ik wil ontsnappen ‘uit Egypte’, uit mijn ego. Hoe kan ik in de angst om niet nog een keer in mijn ego terug te vallen, blijven. Hoe kan ik elke keer een steeds sterker scherm bouwen, dat bestand is tegen het immense plezier van het geven, zodat het zich niet meer omkeert in het ontvangen?

Antwoord: Investeer zoveel mogelijk in het Licht. Dit betekent om te investeren in de verbinding met anderen, omdat het Licht geopenbaard wordt in de verbinding tussen de zielen.

Eens waren wij in een heel andere toestand. We waren samen in een systeem van één enkele ziel, waar al onze zielen volledig met elkaar waren verbonden en het eeuwige Licht vervulde hen zonder beperkingen. Deze staat heette de zogenaamde’ Eeuwige wereld’, één verlangen, ‘één ziel’ genaamd, volledig gevuld door het Licht.

Daarna brak dit verlangen en werd het verspreid in kleine fragmenten, zoals een bord dat in kleine stukjes breekt en er was helemaal geen verbinding meer tussen hen. Hierdoor verdween al het Licht dat eens de vervulling van dit bord was. Wanneer je deze stukjes weer samen lijmt, begin je de vervulling die het in zich heeft, te voelen.

Het hele probleem is dat er geen vat (Kli) is waarin je de vervulling kan onthullen. Het Licht bevindt zich rondom ‘het bord’ maar kan niet onthuld worden, omdat er geen verbinding tussen de stukjes is en ze kunnen het Licht niet vasthouden.

Daarom ligt al ons werk in de verbinding. Ik moet bereid zijn om me met anderen te verbinden en dan voel ik het Licht, dat in onze eenheid geopenbaard wordt.

Hoe kan ik eenheid bereiken? Alleen al de gedachte daaraan berooft me van het verlangen. Stel dat het lijkt dat ik mij met anderen wil verbinden. Dan begin ik mij te realiseren, dat mijn verlangen hier helemaal niet naar uitgaat. Het eerste wat ik moet doen is te onthullen hoe gebroken ik momenteel ben, hoe ver ik weg ben van eenheid met anderen. Ik wil het niet en haat het zelfs.

In dit hele proces, tot het einde van de correctie (Gmar Tikkun), onthullen we hoe tegenovergesteld we aan eenheid zijn, hoezeer we het haten en hoe we tot alles bereid zijn, behalve dit. Zelfs wanneer we al in de spirituele wereld, over de Machsom ( de barrière die ons van spiritualiteit scheidt) zijn, zijn er op elk niveau staten ( Klipot, schillen) waar je de Schepper, eenheid, en het Licht haat.

Daarom is de openbaring van het kwaad een noodzakelijke, essentiële staat in elk stadium. Wanneer ik het kwaad onthul, betekent het dat ik er deel van uitmaak. Ik krijg het niet te zien vanaf de zijkant, ik moet er volledig in ondergedompeld zijn. Ik moet het in mij voelen, met inbegrip van Farao en Moshe ( Mozes) en de strijd die tussen hen is.

Daarom bestaat ons werk alleen uit het aantrekken van het Licht dat hervormt.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen | Add Comment/Ask Question→

Filed under: video | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Wat is de zin van mijn groeiende egoïstische verlangens?

Antwoord: Hun taak is om je te laten falen, je te laten voelen dat je waardeloos bent, dat je leven vreselijk is, je verlangens verachtelijk zijn en in het algemeen sprekend, dat niets om je heen de moeite waard is.

Daarom is het enige wat je nu nodig hebt voor het Licht je te doen ontwaken. Het Licht zal dezelfde egoïstische verlangens in je doen ontwaken en je laten zien dat ze erger zijn dat ze voorheen leken. Dan zal je echt gaan verlangen om hierboven uit te stijgen en je begint de andere kant van de werkelijkheid boven deze verlangens te onthullen. Maar allereerst moet je beginnen te studeren in een groep, omdat lezingen en live communicatie door niets anders vervangen kunnen worden.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Als het Licht het meest absolute, totale geluk is, wil ik het graag beter leren kennen. Hoe doe ik dat? Het schijnt, dat het gekomen is om mij te leiden, maar ik heb het niet gemerkt…..

Antwoord: je moet beslissen voor wie je kiest: het Licht of het genoegen dat het je brengt? Wanneer je voor het genoegen kiest, zal het niet werken.

Alleen aan het begin brengt het Licht je verder door middel van plezier, zo kun je opgroeien en volwassen worden. Op dezelfde wijze voeden wij kinderen op in onze wereld. Onze kinderen krijgen alles,vinden dat normaal en blijven groeien, totdat ze op een bepaalde leeftijd aangekomen zijn en dan zeggen we tegen hen: stop, vanaf nu ben je een volwassene.Hij kan schreeuwen dat hij kind wil blijven en snoep wil blijven ontvangen: dit helpt niet. Wanneer je volwassen bent geworden, moet je je dienstplicht vervullen en werken; je moet handelen als een volwassene.

Wat betekent het om volwassen te zijn? Een volwassene kan het plezier niet najagen; hij moet zich toeleggen op geven. Je leeft in de samenleving en je moet geven aan iedereen; aan het werk gaan, een bijdrage leveren aan de maatschappij en dan zal je bestaansrecht krijgen.

In de spirituele wereld is het precies hetzelfde. Een volwassene wil niet gewoon genieten, hij streeft naar het bereiken van een groot, verheven doel in zijn leven. Volwassen zijn betekent geven, niet omwille van het plezier, maar voor de bron van het geven.

Dit soort loyaliteit wordt van ons verwacht. Dit gebeurt, wanneer we een verbinding met het Licht zelf tot stand brengen en niet met wat wij erbij voelen.

Daarom betreden we op dit moment een nieuw tijdperk: dat het Licht ons niet langer plezier geeft. Het belooft ons niet meer, dat er leuke dingen in het vooruitzicht zijn en dat we niet meer hoeven te wachten op nieuwe genoegens. Er ligt niet aantrekkelijks meer in het verschiet.

Op dit punt hebben we geen andere keuze dan overgaan naar een nieuwe zienswijze:
in plaats van het najagen van het geluk, gaan we naar de bron ervan. En als we dit niet willen, zal het moeilijker worden. Het Licht zal ons blijven dwingen om dit te doen, door ons af te snijden van de mogelijkheid om ook maar ergens van te genieten. Dan beginnen we ons af te vragen: ‘Wat gebeurt er? Waarom leef ik? Waarom is het plezier weg? Wat moet ik doen?’

Je begint niet te vragen naar het plezier, maar naar de bron ervan:’ Waar is het plezier gebleven? Wat is er gebeurd met de bron ervan? Waar kwam het gewoonlijk vandaan?’ En zo vorderen we.

Want zolang we plezier blijven ontvangen, hebben we deze vragen niet. Maar zodra we het in het heden niet hebben en het niet verwachten in de toekomst, wordt het een probleem. Ik begin te zoeken naar waar het gewoonlijk vandaan kwam: ‘Waarom kwam het niet? Wat is er eigenlijk gebeurd?’

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Moeten we het egoïsme weerstaan of ermee werken?

Antwoord: Ik weersta het egoïsme wanneer ik ernaar kijk terwijl ik mezelf met het punt van de Schepper identificeer. Ik erken dat dit mijn natuur is. Maar het zal de natuur van de Schepper worden als ik het eenmaal gecorrigeerd heb omdat het egoïsme Zijn imprint is.

Dit is de reden waarom het egoïsme wordt aangeduid als “hulp tegen jou”: Zijn vorm is tegengesteld aan de vorm die ik nodig heb. Maar het helpt me omdat ik niets anders heb.

Op dit moment mis ik het Licht dat me zal helpen om de egoïstische “deuken” in de imprint met de juiste kwaliteiten te vullen. Ik ontvang dan eenheid – de vorm van de Schepper.

Toen ons egoïsme werd gevormd bevatte het alle tegengestelde vormen en in onze wereld vervreemden ze van hun perfectie.

Deze vormen zijn als poppen in hun schuilplaats in elkaar opgenomen en we moeten met behulp van het Licht in een compleet juiste vorm en in omgekeerde volgorde aankomen.

Dit is de reden waarom we tegenover het egoïsme staan in het besef dat we alles hebben behalve het Hogere Licht. Voor de toekomstige staat van eenheid moet ik dus de invloed van het Hogere Licht op mijn verlangen oproepen; mijn verlangen naar de gecorrigeerde vorm (Reshimo).

Om deze reden zeggen we vanaf het allereerste begin “we zullen doen en we zullen horen”. Met andere woorden: we zijn klaar voor eenheid zodra we het verlangen van de groep hebben ontvangen.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen | Add Comment/Ask Question→

Als de Schepper wenst ons gelijkvormig aan Hem te maken, hoe kan hij dan het gevoel van Zijn grootsheid in ons opwekken, de waarde van de eigenschap van altruïsme, zodat we onze staat van bestaan om zouden willen ruilen voor die van Hem? Hij heeft niet veel keus en we zijn genoodzaakt om in kleine stapjes op te stijgen terwijl we altijd pogingen doen om een meer verheven niveau boven ons huidige staat te verkiezen.

Om deze reden kan de Schepper Zijn liefde voor ons niet onthullen! In feite is het zo dat, als die liefde zou worden onthuld, het direct de hele ladder van spirituele niveaus en alles wat hen onderscheidt zou ruïneren.

Een kind is het hoofd van de familie en hij stelt eisen aan de ouders; er van uitgaande dat ze voor hem leven. Hij maakt gebruik van hun liefde. Indien hij echter in andermans huis is gedraagt hij zich totaal anders: Hij stelt geen eisen zoals hij thuis zou doen en hij zal verlegen bang zijn. Maar thuis kent hij geen schaamte en angst.

Daarom, als de Schepper Zijn liefde voor ons zou onthullen, zouden wij als verwende kinderen nooit in staat zijn om Zijn grootsheid te waarderen en naar Hem op te stijgen. In deze wereld worden we gedreven door het natuurlijke instinct dat ons ertoe drijft te groeien en ons te ontwikkelen. Maar in de spirituele wereld bestaat dit bezielde instinct niet. We moeten zelf dit verlangen ontwikkelen.

Bovendien, als de Schepper Zichzelf als een Liefdevolle Ene zou onthullen, zouden we Hem in alles buiten beschouwing laten. Daarom moet Hij zichzelf verbergen om ons de mogelijkheid te geven ons te ontwikkelen en Zijn grootsheid in de duisternis te waarderen. In het licht zouden we niet in staat zijn om dit te doen.

Dit is precies waar de onzuivere krachten (klipot) over klagen: Ze zouden de Schepper willen ontdekken vóór de ontvangst van het scherm. In dat geval zouden we nl. helemaal geen kans hebben om altruïsme te bereiken.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen | Add Comment/Ask Question→