De fysieke wereld wordt “mijn waarneming” genoemd. Deze kan alle werelden omvatten, tot aan de wereld van oneindigheid toe, en toch wordt mijn waarneming  “mijn wereld” genoemd. Hoe kan ik mijn waarnemingen zo alomvattend maken dat ik de hele omvang van de schepping waarneem, die de Schepper wordt genoemd?

Wij kunnen onbewust waarnemen, in dat geval bestaat een mens alleen maar via zijn vijf natuurlijke zintuigen. Hij heeft ze niet uitgevonden en heeft er geen controle over.

Ze zijn hem voor een bepaalde tijd gegeven, zodat hij – door via deze zintuigen te bestaan en een heel klein fragment van de schepping waar te nemen – de mogelijkheid krijgt om door zijn eigen inspanning de waarneming van het hogere bestaan te bereiken. En niet alleen om dat te bereiken, maar om dat bestaan volledig te beheersen, om alles te beheersen wat natuurlijk is en er onlosmakelijk mee verbonden is, alles wat al vóór onze geboorte bestond en na onze dood in deze wereld zal blijven bestaan.

De waarneming van onze wereld is ook natuurlijk, van onze geboorte tot de dood. Maar het gelijktijdig waarnemen van deze wereld en de hogere wereld is iets wat we door onze eigen inspanningen moeten bereiken. Hiervoor bestaan al deze situaties.

Maar als we een bepaalde periode in het besef van de hogere wereld hebben bestaan, en een bepaalde periode in onze wereld bestaan, waarom moeten we dan beide werelden tegelijkertijd waarnemen, de ene via de andere, en ons daar speciaal voor inspannen?

Wij ervaren de twee grenstoestanden, deze wereld of de spirituele wereld, niet uit eigen keuze. Aan ons wordt eenvoudigweg de ene of de andere staat gegeven.
De ziel bestaat buiten het lichaam, in volledige versmelting met de Schepper, als een punt in Hem.

Maar plotseling verdwijnt dit gevoel dat we een punt in de Schepper zijn en bevindt de ziel zich in fysieke waarnemingen. Een mens wordt geboren zonder herinneringen, zonder ook maar iets wat hem kan vertellen over een ander bestaan. Dus wat geeft het gelijktijdig bereiken van beide werelden ons dan?

De ziel werd als een punt geschapen. Onze waarneming van het ‘ik’ is een punt dat ofwel de Schepper voelt, ofwel Zijn tegenpool: de volledige verborgenheid van de Schepper. Wij kunnen alleen een staat bereiken waarin we volledig gelijkvormig zijn aan de Schepper en de gehele schepping, waarin wij de eeuwigheid en de volmaaktheid kunnen waarnemen, als we ons inspannen om dit punt te transformeren in een Kli. Bovendien moeten we dit creëren vanuit volledige vrijheid van keuze, dat wil zeggen onder bepaalde omstandigheden.

Al deze omstandigheden die op een bepaalde manier zijn samengebracht, en ons bestaan daarin, worden “deze wereld” genoemd. Rondom dit punt is er een speciale omgeving gecreëerd die waarneemt wat wij waarnemen en die wij “onze wereld” noemen.
Want alleen vanuit zo’n situatie kan er op de meest optimale en enig mogelijke manier, een Partzuf uit dit punt worden geschapen, dat wil zeggen een Kli die gelijkvormig is aan de Schepper.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2026/10/why-was-our-world-created/

Voor meer informatie: https://www.facebook.com/bnei.baruch.kabbalah.holland    

From the Daily Kabbalah Lesson for the holiday of Sukkot, 9/29/26

Related Material:
Why Does Our World Exist?
A Virtual World
An Imaginary World We Cannot Do Without

Filed under: Adam-The Common Soul, Daily Kabbalah Lesson, Perception, Spiritual Work | Add Comment / Ask Question →

Filed under: Innerlijk Werk, Vrije Wil, Waarneming, Werelden, Ziel | Add Comment/Ask Question→