Dit is zo omdat het voor elk schepsel een natuurwet is dat alles buiten het eigen lichaam als onwerkelijk en leeg wordt beschouwd.

En elke handeling die een mens verricht om een ander lief te hebben, wordt uitgevoerd met Weerkaatsend Licht en de een of andere beloning die uiteindelijk naar hem terugkeert en hem zelf ten goede komt. Dus een dergelijke handeling kan niet beschouwd worden als “liefde voor anderen”, omdat ze wordt beoordeeld op haar uitkomst. Het is als huur die pas op het laatst wat oplevert.

Het betalen van huur wordt echter niet beschouwd als liefde voor de ander.

Maar een handeling uitsluitend verrichten uit liefde voor anderen, zonder enige vonk van Weerkaatsend Licht of hoop op enige vorm van beloning in ruil daarvoor, is van nature volkomen onmogelijk.
Baal HaSulam, Matan Torah [The Giving of the Torah] [Matan Torah – De Gave van de Torah].

Dit betekent dat men niet moet proberen om zogenaamde “goede daden” voor elkaar te verrichten. Als we dit doen zonder het Licht aan te trekken dat terugkeert naar de bron, is het nog steeds hetzelfde egoïsme en brengt het ons geen stap dichter bij correctie.

Allereerst moeten we ervoor zorgen om het Licht aan te trekken en alleen daarna, juist met de hulp en de kracht van dat Licht handelen. Als ik zonder het Licht handel, laat ik me door mijn egoïsme leiden en verstrik ik me alleen maar verder en wijk ik af van het rechte pad dat naar correctie leidt.

Vraag: Als ik iets wil doen ten behoeve van een ander, wat is dan het verschil of er Licht bij is of niet?

Antwoord: Als je alleen vanuit jezelf handelt, is dat het resultaat van je egoïsme. Ook al lijkt zo’n handeling van buitenaf gezien misschien heel goed en vriendelijk (je helpt misschien iedereen en deelt geschenken uit), maar je moet er wel inspanning voor leveren en energie in steken. Dit betekent dat je een compensatie moet ontvangen; anders zul je niets kunnen doen.

Volgens de wet van behoud van energie moet je aanvullen wat je hebt verbruikt. Deze aanvulling van energie wordt de beloning genoemd die je krijgt omdat je goed doet aan anderen.

Je hebt bijvoorbeeld snoepjes uitgedeeld en in ruil daarvoor eren ze je. De eer is waardevoller voor jou dan de snoepjes, daarom verricht je goede daden en ontvang je een mooie bonus waarvoor het de moeite waard is om te werken. Zo ziet de afweging eruit in iemands verlangen om te genieten.

Maar als je een goede daad verricht door de kracht van de Torah, het Licht, dan denk je helemaal niet aan jezelf, maar alleen aan de mate waarin deze bijdraagt aan de correctie van de wereld, want dit is het verlangen van de Schepper. Daarom doe je alles om de wereld te corrigeren.

Dan mag je misschien het goede van je daden wel zien, namelijk de blijheid die ze de Schepper hebben gebracht. Je zult toestemming krijgen om dit te zien op voorwaarde dat je er geen egoïstisch genot uit put, maar juist een scherm boven dit weten plaatst en je de intentie vasthoudt dat het ten behoeve van geven is.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2025/08/the-light-of-good-deeds/

Voor meer informatie: https://www.facebook.com/bnei.baruch.kabbalah.holland      

From the Daily Kabbalah Lesson 12/25/15, Writings of Baal HaSulam, “Matan Torah” [The Giving of the Torah]

Related Material:
Advice In Which The Light Is Hidden
Signs Of A True Spiritual Action
A System Of Reception And A System Of Intention

Filed under: Daily Kabbalah Lesson, Spiritual Work | Add Comment →

Filed under: Licht, Liefde, Masach (scherm), Naastenliefde, Torah - Geen reacties→

Mensen begrijpen niet dat werken voor de Schepper Kabbalah is. Er wordt overal over werken voor de Schepper gesproken. Zowel religieuze als seculiere mensen weten dat een religieus mens zich verdiept in werken voor de Schepper. Maar niemand weet wat dit eigenlijk inhoudt.

Voor de meeste mensen betekent het dat ze zich elke dag aan de Torah en de Mitzvot houden, en verder niets. Niemand begrijpt dat werkelijk voor de Schepper werken Kabbalah is. Kabbalah wordt als iets overbodigs beschouwd. “Kabbalah wordt beoefend door mensen die niet anders kunnen, die een andere manier van denken hebben, mensen die een beetje “afwijken”, kortom, geen normale mensen.”

In werkelijkheid is Kabbalah het ware werk voor de Schepper, in zijn puurste vorm. Wie voor de Schepper wil werken, streeft ernaar om geleidelijk te vervullen wat de Schepper verlangt, hij volgt het voorbeeld van de Schepper.

In Pri Hacham (De Vrucht van een Wijze) schrijft Baal HaSulam: “Het onderzoek van diegenen die onderwezen worden over de schepping, wordt in beginsel gedefinieerd als het navolgen van het werk van de Schepper.” Zij die “onderwezen worden over de schepping” zijn degenen die de schepping werkelijk willen begrijpen, die de wijsheid van Kabbalah en de wijsheid in het algemeen willen verwerven.

“Het werk van de Schepper wordt ‘voorzienigheid’ of ‘de aard van de schepping’ genoemd.” Door Hem na te volgen, worden wij degenen die voor de Schepper werken. Zoals er geschreven staat: “Leer de God van je vader kennen en aanbid Hem.”

We leren over Zijn handelingen in de schepping, over de manier waarop Hij over alles waakt en alles bestuurt. We nemen dit gehele systeem van toezicht en bestuur van Hem over en gaan onszelf besturen in plaats van dat Hij het doet. Wat Hij bestuurt zijn wij immers, en ons verlangen? Wij zijn de schepping: “iets uit het niets”.

Zo leren we, door alle op- en neergangen heen, door alles wat Hij doet, langzamerhand van de manier waarop Hij met ons omgaat en streven we ernaar om meesters over onszelf te worden in plaats van dat Hij dat is. In de mate waarin we in staat zijn om dit te doen, verwerven we een scherm en worden we werkelijk zo.

Juist hierover gaat de vraag naar het werk van de Schepper. Er is niets anders. En wie denkt dat er nog meer is, begrijpt eenvoudigweg niet waar dit over gaat.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2026/08/emulate-the-creator/

Voor meer informatie: https://www.facebook.com/bnei.baruch.kabbalah.holland 

From the Daily Kabbalah Lesson 8/12/26, Rabash, “One Should Always Sell Everything He Has and Marry a Wise Disciple’s Daughter”

Filed under: Daily Kabbalah Lesson, Spiritual Work | Add Comment / Ask Question →

Filed under: Innerlijk Werk, Kabbalah, Mitzvot, Spiritualiteit, Spiritueel Werk, Torah - Geen reacties→

Als iemand in een groep gaat studeren, luisteren en zich bezighoudt met disseminatie, moet het zo zijn dat hij meer Omringend Licht ontvangt en begint te veranderen. Maar Rabash zei dat dit buitengewoon moeilijk is.

Daarom hebben we alleen mensen nodig die een punt in het hart hebben. We hebben niet de hele wereld nodig, alleen die specifieke punten die we uit de hele wereld moeten halen. Waarom zou ons netwerk de hele wereld moeten omvatten? Het is uitsluitend bedoeld om al die bijzondere individuen te bereiken die over de hele wereld verspreid zijn. Zodra het verlangen opkomt, is het zover, dan is de mens klaar om de Schepper te realiseren. Zo niet, dan niet.

Er zijn mensen die niet begrijpen dat er een ander soort Torah kan bestaan, in tegenstelling tot Rabbi Fisher, die eens zei dat men mij met rust moest laten en mij de mogelijkheid moest geven om te zoeken naar wat ik zocht, want ik was niet tevreden met wat men mij gaf.

Als Rabbi Fisher er niet was geweest, zou ik de religie hebben opgegeven. Zoals Elimelech vele jaren geleden zei, dat als er geen Kabbalah was geweest, hij seculier zou zijn geworden, want hij vond het leven totaal zinloos zonder het bereiken van spiritualiteit. Religieuze mensen begrijpen niet dat als iemand een oprecht verlangen heeft om spiritualiteit te bereiken, dit iets is dat veel sterker is dan alle andere verlangens. Ze begrijpen niet dat die mens eenvoudigweg niet anders kan. Ze willen hem in een kader opsluiten zodat hij op hetzelfde niveau blijft.

Ik herinner me dat ik de Gemara (commentaar op de joodse wet) kreeg en te horen kreeg: “Bestudeer dit van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat, dit is de wens van de Schepper.” Ik kon het niet!
Ik ging enkele maanden studeren in Kfar Chabad (een Chassidisch dorp in Israël) en las verschillende traktaten, maar het is volstrekt onmogelijk om ze te bestuderen zonder enige reactie van Boven.

Baal HaSulam en Agra schreven dat iemand die juist hierop hoopt, die hierop wacht, alleen vervuld kan worden door de wijsheid van Kabbalah. In de “Inleiding tot de Studie van de Tien Sefirot“ staat geschreven dat iemand die het gevoel heeft dat de Torah droog is voor hem, deze moet laten voor wat het is en moet proberen om zijn geluk in de wijsheid van Kabbalah te vinden.

Het levenloze niveau kan zich niet afstemmen op het vegetatieve. Een plant is iets wat ik niet kan beheersen, hij glipt door mijn vingers omdat hij groeit. Hij kan niet in de grond worden vastgehouden of opgesloten worden, hij ontsnapt.

Elke groeibeweging vindt plaats doordat een mens zijn vorige staat verwerpt, vernietigt en annuleert. Dan komt het volgende niveau. Je kunt geen plant worden voordat je het levenloze in jezelf volledig teniet doet. En van daaruit begin je te stijgen. Het levenloze is je fundament, maar anderzijds moet je het steeds weer annuleren.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2026/08/when-the-desire-for-spirituality-prevails/

Voor meer informatie: https://www.facebook.com/bnei.baruch.kabbalah.holland

From the Daily Kabbalah Lesson 8/10/26, Rabash, “What Is the Gift that a Person Asks of the Creator?”

Related Material:
Determining the Point in the Heart
Awaken the Point in the Heart
If There Is No Point in the Heart

Filed under: Daily Kabbalah Lesson, Kabbalah Study, Religion, Spiritual Work | Add Comment / Ask Question →

Filed under: Innerlijk Werk, Kabbalah Studie, Religie, Spiritueel Werk, Torah, Verlangen - Geen reacties→

In De Zohar (VaYera, punt 17) staat geschreven: “‘En de Schepper verscheen aan hem bij de Eiken van Mamre.’ Hij vraagt: ‘Waarom bij de Eiken van Mamre en niet ergens anders?’”
Rabash, artikel 6, And the Lord Appeared to Him at the Oaks of Mamre [En de Schepper verscheen aan hem bij de Eiken van Mamre]

Als een mens een staat bereikt waarin hij zich in Elonai Mamre bevindt, wil dat zeggen dat hij zweeft (Mamri), boven het materiële uitstijgt, boven de rede gaat en in zijn gedachten alleen het Doel overblijft, hij wijdt zijn hele leven alleen daaraan, hij geeft er zijn hele ziel aan, dan wordt hij zwevend (Mamri) genoemd.

Als een mens naar zo’n staat toegroeit, wordt er gezegd dat hij op een boom in het veld lijkt – als een boom in Elonai Mamre (te midden van de Eiken van Mamre).

Dan wordt de Schepper aan hem onthuld, zoals er geschreven staat: „En de Schepper verscheen aan hem bij de Eiken van Mamre.” Als een mens deze staat bereikt, onthult een mens in waarheid spiritualiteit.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2026/06/and-the-lord-appeared-to-him-at-the-oaks-of-mamre/

Voor meer informatie: https://www.facebook.com/bnei.baruch.kabbalah.holland      

From the Daily Kabbalah Lesson 6/13/26, Rabash, “And the Lord Appeared to Him at the Oaks of Mamre”

Related Material:
The Condition For Revealing The Creator
See the Reality of the Creator
Faith Above Reason

Filed under: Daily Kabbalah Lesson, Spiritual Work | Add Comment / Ask Question →

Filed under: Abraham, Spiritualiteit, Torah - Geen reacties→

Vraag: U zegt dat de situatie in Israël van ons afhangt. Maar hoezeer ik me ook op deze gedachte probeer te concentreren, ik kan niet voelen dat zo’n verantwoordelijkheid werkelijk op mij rust. Blijkbaar ontbreekt het mij aan de kracht van geloof?

Antwoord: Dit kan het gevolg zijn van een positieve kracht, namelijk de kracht van geloof die door Boven wordt gegeven, of van de invloed van een negatieve kracht van beneden, namelijk het gevoel dat er geen andere uitweg is. Een van de twee. Een mens ziet dat er niets meer te doen valt, dat niemand een helder idee heeft over hoe we uit de situatie kunnen komen die ontstaan is. Intussen nemen de problemen eindeloos toe, het wordt steeds erger.

Daarom put een mens – voor zover hij daartoe in staat is – kracht uit de Torah, zo’n besluit groeit in hem vanuit wanhoop, want hij voelt dat hij zich in een absolute impasse bevindt! Zelfs het beëindigen van je leven lost deze problemen niet op. We zullen toch de eeuwigheid onder ogen moeten zien: onze problemen eindigen niet met de komst van de dood, ze zijn boven die overgang!

We zullen deze muur niet alleen vanuit onze wereld zien, we zullen zien dat deze muur ook in de hogere wereld oprijst en ons scheidt van de oplossing voor het probleem. Want ons bestaan is niet alleen in deze wereld, en een kogel door je slaap is absoluut geen oplossing voor alle problemen.

Een mens zal al deze problemen ook boven het leven in deze wereld voelen, hij zal ze dan in hun eeuwige, spirituele vorm waarnemen. Leven en dood zijn niet zulke belangrijke begrippen, een mens zal dan iets veel groters gaan voelen.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2026/06/the-result-of-the-influence-of-two-forces/

Voor meer informatie: https://www.facebook.com/bnei.baruch.kabbalah.holland    

From the Daily Kabbalah Lesson 6/7/26, Rabash, “What Are the Times of Prayer and Gratitude in the Work?”

Related Material:
The Way To Adhesion With The Creator
The Entire Universe Is On A Single Axis
If It Seems You Are Going Backward

Filed under: Daily Kabbalah Lesson, Dissemination, Spiritual Work | Add Comment / Ask Question →

Filed under: Geloof, Problemen, Spiritualiteit, Spiritueel Werk, Torah, Werelden - Geen reacties→

Soms komt men in een situatie van zo’n nederigheid dat men geen enkele smaak meer proeft in Torah en gebed. Hoewel men studeert, weet en voelt men de waarheid over zichzelf: dat de werkelijke reden waarom men de Torah blijft bestuderen niet voortkomt uit vrees voor de hemel, maar uit gewoonte … Hiervoor is er een correctie, “minister van vergeten” genaamd (Rabash, Brief 59).

Rabash schrijft dat we met correcties van vergeten moeten werken. Er is een speciale regerende engel, namelijk een speciale kracht in de schepping, de “minister van vergeten” genaamd, het is zijn functie om ervoor te zorgen dat wij de staat, het niveau en de kracht die we telkens hebben bereikt verliezen, zodat dit verdwijnt en ons niet achterlaat met een gevoel van volmaaktheid.

Elk niveau in spiritualiteit is een bepaald gevoel van volmaaktheid. Als we ons op een bepaald niveau bevinden en het Licht op ons neerdaalt, voelen we echter, hoe klein het ook mag zijn in verhouding tot alle daaropvolgende niveaus, nog geen Hisaron (tekort, gebrek). En als een mens geen Hisaron voelt, kan hij niet van zijn plaats komen, omdat elke beweging alleen plaatsvindt door de onthulling van een Hisaron.

Daarom bestaat er een speciale kracht die elke keer de lichten uit het niveau, uit de Partzuf, uit de ziel verdrijft en een mens ertoe aanzet om te voelen dat zijn innerlijke staat is veranderd. Op deze manier verplicht deze kracht hem om verder te gaan op het pad. Anders zou hij voor altijd in dezelfde staat blijven, wat het naleven van de Torah en de geboden uit gewoonte wordt genoemd, ter wille van de gemeenschap of voor verschillende andere doeleinden, behalve voor het hernieuwen van het contact met de Schepper.

Hoe kunnen we deze kracht, de minister van vergeten, effectiever op ons laten inwerken? Dat is ons werk. Want als wij het doel vergeten, vergeten we de volmaakte staat zelf niet, maar voelen we wel in plaats daarvan een onvolmaakte staat. Dit betekent dat er alleen een deel van de staat verdwijnt.

Stel dat we een goede staat hebben bereikt, op een bepaald moment enige nabijheid tot spiritualiteit hebben gevoeld en dat er dan van bovenaf een verlies van dat niveau wordt veroorzaakt. Wij voelen daarin dan nog geen Hisaron. Met andere woorden, hoewel het lichtschijnsel dat in die staat bestond ogenschijnlijk verdwijnt, zijn de Hisaronot (onvolkomenheden), de nieuwe Reshimot, nog niet onthuld.

Het feit is dat er bij deze handeling van de “minister van vergeten” een samenwerking bestaat tussen de Schepper en het schepsel. In al zijn staten, zelfs in een grote staat (Gadlut), moet een mens werken aan het bereiken van het bewustzijn van de grootheid van de Schepper. Hij mag niet tevreden zijn met de grootheid van de bereikte staat en deze omzetten in zelfgenoegzaamheid.

Daarom, om een mens te leren dat hij nooit mag stoppen met het werken aan het besef van de grootheid van de Schepper, activeert de Schepper de kracht die de minister van vergeten wordt genoemd. De grootheid van de staat verdwijnt en de roep om de grootheid van de Schepper wordt niet vernieuwd. Dit betekent dat het lijden niet naar een mens toekomt omdat hij een staat heeft verloren en hij vervolgens een periode van uitstel ingaat, waarbij hij het pad van lijden betreedt in plaats van het pad van Torah.

Dit alles komt omdat hij tijdens de opgang niet heeft gewerkt aan het besef van de grootheid van de Schepper, dat wil zeggen dat hij zich aan de Torah en de geboden hield, ofwel voor zichzelf ofwel voor zijn omgeving, uit gewoonte, en niet ten behoeve van het doel.

Hij vergat dat al zijn handelingen om het doel en de correctie te bereiken, Torah en geboden genaamd, een wonderbaarlijke kracht (Segula) zijn, de wonderbaarlijke eigenschap van de Torah. Een mens wordt niet veranderd door de handelingen zelf, want deze bevatten geen daadwerkelijk voordeel of ware invloed, zoals zij die een verkeerde opvoeding hebben genoten het geloven. Zij denken dat ze door deze handelingen iets bereiken en iets verdienen.

Het is geen toeval dat deze handelingen de “wonderbaarlijke kracht van de Torah en de geboden” worden genoemd. Uiteindelijk is het enige wat we erdoor moeten bereiken het aantrekken van het Licht dat Hervormt, waarvan de wonderbaarlijke kracht ligt in het vermogen om ons te corrigeren. Dit Licht komt naar ons toe door studie van de juiste boeken, door de juiste intentie en door een steeds beter gerichte groep die naar het Doel streeft.

Blog in nhet Engels: https://laitman.com/2026/06/the-correction-called-forgetfulness/

Voor meer informatie: https://www.facebook.com/bnei.baruch.kabbalah.holland    

From the Daily Kabbalah Lesson 5/22/26, Rabash, Letter 59

Related Material:
Forgetfulness in Spiritual Work
The Commandment Of Forgetfulness
Costly Forgetfulness

Filed under: Daily Kabbalah Lesson, Spiritual Work | Add Comment / Ask Question →

Filed under: Engelen, Geboden, Grootheid van de Schepper, Spiritueel Werk, Torah - Geen reacties→

“Wet” betekent dat deze zich boven de rede bevindt, de intentie heeft betrekking op geloof en door geloof boven de rede wordt hij Israël. Omgekeerd, voordat hij werd beloond met geloof boven de rede, wordt hij slechts beschouwd als het “heilige stil”, genaamd “stof” (Rabash, “Wat is het Verschil tussen Wet en Oordeel in het Werk?”).

In dit artikel beschrijft Rabash twee staten in ons werk. De eerste staat wordt “wet” genoemd, gedefinieerd door voorwaarden die nodig zijn om spiritualiteit binnen te gaan. Dit zijn wat men Mitzva (geboden), Emuna (geloof), Tzedakah (liefdadigheid, geven) en Malchut Shamayim (het Koninkrijk der Hemelen) noemt.

In het begin worden deze voorwaarden door ons geaccepteerd als “een os voor de last en een ezel voor de lading”, omdat een mens geen smaak of vreugde in het werk voelt, alleen zwaarte en onaangename gevoelens. Tegen het verlangen om te ontvangen ingaan is heel moeilijk en het belangrijkste is dat we niet zien wat we doen of met welk doel. Alles gebeurt op deze manier omdat we de wil om te ontvangen moeten verlaten.

Al onze inspanningen zijn smakeloos, we hebben geen bewustzijn en er is geen duidelijke betekenis, ze worden “boven de rede” uitgevoerd, letterlijk onder dwang, zodat we geen spirituele genoegens voelen die ons zouden kunnen verleiden en ons wegtrekken van ons huidige punt, naar de Klipot (schillen of krachten van onzuiverheid) in plaats van naar heiligheid. Met andere woorden, zodat wij niet intenser naar spiritualiteit voor eigen genot zullen verlangen dan tijdens het aanvankelijke ontwaken van Bovenaf.

Om te voorkomen dat we spiritualiteit nastreven “ten behoeve van ons eigen genot”, wordt ons getoond (of wordt ons het gevoel gegeven) alsof er helemaal geen smaak in zit. Maar als je er toch dichterbij wilt komen, probeer dat dan te doen zonder enig gevoel van smaak of vreugde. Hoe? Volgens de wet van geloof boven de rede.

Wat is dit voor wet? Voor Malchut, dat volledig bestaat uit de wil om te ontvangen, is het noodzakelijk om omstandigheden te creëren waarin dit verlangen niet langer op de gebruikelijke manier werkt, maar handelt zonder enige beloning te ontvangen, zoals “een os voor de last en een ezel voor de lading.”

Hoe kan een mens tegen zijn eigen aard in werken? Als wij dat konden, zouden we de spirituele natuur al kunnen binnengaan en aan het tweede deel van het werk kunnen beginnen, genaamd de onthulling van de lichten, vreugde en de eerste negen Sefirot die zich boven Malchut bevinden.
Er is kracht nodig om deze wetten in Malchut uit te voeren en pas daarna de vervulling van de Torah te bereiken.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2026/05/the-law-faith-above-reason/

Voor meer informatie: https://www.facebook.com/bnei.baruch.kabbalah.holland

From the Daily Kabbalah Lesson 4/17/26, Rabash, “What Is the Difference between Law and Judgment in the Work?”

Related Material:
I Want To Be A Servant Of The Creator
A Taste for Bestowal
Feel the Taste of Bestowal

Filed under: Daily Kabbalah Lesson, Spiritual Work | Add Comment / Ask Question →

Filed under: Geloof boven de rede, Klipa, Spiritueel Werk, Torah - Geen reacties→

Maar omdat de Torah en de Mitzvot aan ons gegeven zijn om ze tijdens de verborgenheid na te leven, kunnen we ze in volkomen eenvoud naleven en zeggen: „Als het mijn doel is om gevend te zijn, waarom zou ik me dan druk maken over de smaak die ik ervaar?” (Rabash, The Measure of Practicing Mitzvot [Commandments]) [De Maatstaf voor het beoefenen van de Mitzvot (geboden)].

Wij moeten een staat bereiken waarin het ons niet uitmaakt in welke staat we zijn. Het belangrijkste is om ons bewust te zijn van onze staat, om in een bepaald gevoel te zijn, dat ik met de Schepper verbonden ben, dat ik mij naar Hem toe beweeg. Ik moet op een punt komen waarop dit voor mij belangrijker wordt dan alle andere gevoelens in mijn zintuigen.

Vraag: Hoe “voeren wij” de geboden dan in de praktijk “gewoon uit”?

Antwoord: Precies zo, zonder slim te willen zijn. Het moet voor mij in mijn gevoelens duidelijk zijn. “Gewoon” is geen concept dat over begrijpen gaat. Ik ben een verlangen om te ontvangen, geen intellect, geen computer. Daarom moet ik de geboden in mijn verlangen voelen.

Vraag: En als ik dat niet kan?

Antwoord: Iedereen kan dat, je bent alleen nog niet zo ver.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2026/04/without-any-cleverness/

Voor meer informatie: https://www.facebook.com/bnei.baruch.kabbalah.holland

From the Daily Kabbalah Lesson 3/23/26, Rabash, “The Measure of Practicing Mitzvot [Commandments]”

Related Material:
Complete Fulfillment of a Commandment
Switch to Connection with the Creator
Why Are We Given Commandments?

Filed under: Commandments, Daily Kabbalah Lesson, Spiritual Work | Add Comment / Ask Question →

Filed under: Bewustzijn, Geboden, Mitzvot, Torah, Verlangen - Geen reacties→

Het verschil tussen de weekdagen en Shabbat is dat de weekdagen staan voor het werk van de correctie van de zielen, een proces waardoor een mens geleidelijk de staat bereikt die het Doel van de schepping is, Shabbat genaamd, de staat van het einde van de correctie. Het bereiken hiervan hangt af van het werk dat gedurende de week is verricht, zoals er geschreven staat: „Hij die zich aan de vooravond van Shabbat niet heeft ingespannen, wat zal hij tijdens Shabbat eten?“

Spirituele vooruitgang betekent dat een mens elk moment van zijn leven zijn daden afweegt om te bepalen in hoeverre ze gericht zijn op het Doel van de schepping. Dit is het verschil tussen de materiële en de spirituele niveaus van een mens.

Wij leven in deze wereld en we denken dat we door daden alles onder controle houden en bepalen. Het is waar, om het leven in ons animale lichaam in stand te houden, zijn daden onmisbaar. We moeten de aarde ploegen, zaaien en gewassen oogsten, dat wil zeggen: we moeten alle 39 soorten werk verrichten om het brood te produceren dat het basisvoedsel van de mens vormt.

In tegenstelling tot dieren die alleen kant-en-klare vruchten verzamelen en hun eigen voedsel niet hoeven te bereiden, moeten mensen zich actief bezighouden met de bereiding van hun voedsel, omdat er in de natuur niets bestaat in een kant-en-klare staat, behalve water, zout en kruiden.

Alles wat we aanschaffen om ons bestaan te onderhouden, vereist werkzaamheden. We moeten werken “in het zweet des aanschijns”. Daarom denken we dat het primaire element de fysieke handeling is. Zeker, voor alles wat verband houdt met het materiële leven in deze wereld, is intentie niet belangrijk. We kunnen bijvoorbeeld arbeiders uit Thailand halen en dan zullen zij aan het werk gaan, terwijl wij alleen maar genieten van de vruchten van hun werk.

Hetzelfde principe geldt voor de fysieke naleving van de Torah en de geboden: iemand die ze uitvoert, wordt een “rechtvaardige” genoemd en wie dit niet doet, wordt een “zondaar” genoemd. Deze definities zijn correct met betrekking tot het leven in deze wereld. Dit niveau wordt de “heilige stilte” (Domem deKedusha) genoemd, de beoordeling of iemand rechtvaardig is of een zondaar wordt dan op basis van zijn daden vastgesteld.

Maar er is ook het spirituele aspect van de mens en hier moeten we de geboden vervullen, niet met behulp van ons lichaam, maar in overeenstemming met het “punt in het hart”. Als iemand dit punt heeft, kan hij de Torah en de geboden op een spirituele manier vervullen, maar als hij het niet heeft, kan hij dat niet.

Als wij een willekeurig mens zouden benaderen en hem zouden vertellen dat het noodzakelijk is omdat de Schepper ons dit heeft geboden, dat het voor zijn eigen bestwil is, zou hij alles strikt op het niveau van de fysieke handeling doen, vanuit zijn hart (zijn egoïstische verlangen), maar niet vanuit het punt in het hart (het embryonale zaad van de spirituele Kli). Dit wordt een “ware Jood” genoemd.

Om echter met de intentie te werken, is er een verbinding met de Schepper nodig die niet voortkomt uit het gewone “hart” maar uit het “punt in het hart”. Daarin beoordelen we iemands handelingen op basis van zijn intentie, aangezien de Schepper met betrekking tot het punt in het hart onze daden helemaal niet in aanmerking neemt, maar alleen onze intenties. De intentie is de handeling.

Dit betekent, zoals er geschreven staat: “Hij heeft alle handelingen gedaan, doet ze en zal ze doen, er is geen ander dan Hij.” Alles komt van de Schepper, zowel de handelingen als de intenties.
De vraag gaat hier alleen over de houding van de mens ten aanzien van wat er op hem afkomt.

Op basis van deze houding, dat wil zeggen, op basis van de intentie van de mens, beoordelen we hem als een rechtvaardige of een zondaar. Zijn intentie is ofwel gericht op de Schepper, dit wordt “omwille van het geven” (al Menat Lehashpia) genoemd, of deze is nog niet op de Schepper gericht en wordt dan “omwille van het ontvangen” (al Menat Lekabel) genoemd.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2026/03/the-distinction-between-spiritual-and-physical-actions/

Voor meer informatie: https://www.facebook.com/bnei.baruch.kabbalah.holland

From the Daily Kabbalah Lesson 3/14/26, Rabash, “Why the Speech of Shabbat Must Not Be as the Speech of a Weekday, in the Work”

Related Material:
Physical And Spiritual Conversion
Intention Is Action
The Soul’s Correction Comes First

Filed under: Commandments, Daily Kabbalah Lesson, Spiritual Work | Add Comment / Ask Question →

Filed under: Egoïsme, Geboden, Geven, Hart, Intentie, Punt in het hart, Schepper, Shabbat, Spiritueel Werk, Torah - Geen reacties→

Ons verlangen om te ontvangen neemt zeker toe in de mate waarin we het vermogen verwerven om de vorm ervan te bepalen. Als we ons op het ideale ontwikkelingspad zouden bevinden, dat wil zeggen: als we uit onze grotten waren gekomen en geleidelijk een steeds groter wordend verlangen om te ontvangen hadden gekregen en dit hadden omgezet in een verlangen met de intentie om aan de Schepper te geven, zouden we het kwaad in ons nooit voelen.

Dus het hele ontwikkelingspad dat we nu meemaken, moet ons naar een staat brengen die ernstiger is dan welke dan ook, maar daarin zullen wij het bewustzijn van Mozes krijgen die op de top van de berg staat. We zullen begrijpen dat er een Schepper is en dat er een scheppingsdoel is, en dat ze zich boven ons bevinden als een boodschap van Boven, als iets groots, en dat we onszelf alleen met hun hulp kunnen redden.

Als wij zo’n situatie bereiken, zullen we het kwaad werkelijk herkennen, dit wordt de Oorlog van Gog en Magog genoemd. Alleen dan zullen we er werkelijk naar verlangen om de Torah te mogen ontvangen, om geschikt te worden om deze te ontvangen. Dan zullen we haat gaan voelen naar onze hele natuur, omdat we zullen inzien dat als de Schepper ons de Torah niet geeft deze plek ons graf zal worden.

In de Torah staat geschreven dat dit met ieder mens moet gebeuren, vervolgens met ons eigen volk als één volk en daarna met de gehele mensheid in algemene zin, collectief, als de gehele mensheid in relatie tot de Schepper. Met andere woorden, het moet zowel op specifiek gebied als in het algemeen ontdekt worden.

Dit is het programma en we kunnen er nergens aan ontsnappen. Hoe gevoeliger we voor onze staten worden, hoe sneller we tot het besef van het kwaad zullen komen en het zullen overwinnen – ieder mens, het volk en de gehele wereld.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2026/03/both-in-the-particular-and-the-general/

Voor meer informatie: https://www.facebook.com/bnei.baruch.kabbalah.holland

From the Daily Kabbalah Lesson 2/12/26, Rabash, “What Is Preparation for Reception of the Torah? – 1”

Related Material:
Look at Your Qualities in the Light of the Torah
From The Bottom Of The Mountain To The Top
Strive for Correction

Filed under: Daily Kabbalah Lesson, Egoism, Spiritual Work | Add Comment / Ask Question →

Filed under: Bewustzijn, Egoïsme, Kwaad, Mozes, Schepper, Torah - Geen reacties→