Category Archives: Torah

En de Schepper verscheen aan hem bij de Eiken van Mamre

276.01In De Zohar (VaYera, punt 17) staat geschreven: “‘En de Schepper verscheen aan hem bij de Eiken van Mamre.’ Hij vraagt: ‘Waarom bij de Eiken van Mamre en niet ergens anders?’”
Rabash, artikel 6, And the Lord Appeared to Him at the Oaks of Mamre [En de Schepper verscheen aan hem bij de Eiken van Mamre]

Als een mens een staat bereikt waarin hij zich in Elonai Mamre bevindt, wil dat zeggen dat hij zweeft (Mamri), boven het materiële uitstijgt, boven de rede gaat en in zijn gedachten alleen het Doel overblijft, hij wijdt zijn hele leven alleen daaraan, hij geeft er zijn hele ziel aan, dan wordt hij zwevend (Mamri) genoemd.

Als een mens naar zo’n staat toegroeit, wordt er gezegd dat hij op een boom in het veld lijkt – als een boom in Elonai Mamre (te midden van de Eiken van Mamre).

Dan wordt de Schepper aan hem onthuld, zoals er geschreven staat: „En de Schepper verscheen aan hem bij de Eiken van Mamre.” Als een mens deze staat bereikt, onthult een mens in waarheid spiritualiteit.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2026/06/and-the-lord-appeared-to-him-at-the-oaks-of-mamre/

Voor meer informatie: https://www.facebook.com/bnei.baruch.kabbalah.holland      

From the Daily Kabbalah Lesson 6/13/26, Rabash, “And the Lord Appeared to Him at the Oaks of Mamre”

Related Material:
The Condition For Revealing The Creator
See the Reality of the Creator
Faith Above Reason

Filed under: Daily Kabbalah Lesson, Spiritual Work | Add Comment / Ask Question →

 

Het resultaat van de invloed van twee krachten

963.5Vraag: U zegt dat de situatie in Israël van ons afhangt. Maar hoezeer ik me ook op deze gedachte probeer te concentreren, ik kan niet voelen dat zo’n verantwoordelijkheid werkelijk op mij rust. Blijkbaar ontbreekt het mij aan de kracht van geloof?

Antwoord: Dit kan het gevolg zijn van een positieve kracht, namelijk de kracht van geloof die door Boven wordt gegeven, of van de invloed van een negatieve kracht van beneden, namelijk het gevoel dat er geen andere uitweg is. Een van de twee. Een mens ziet dat er niets meer te doen valt, dat niemand een helder idee heeft over hoe we uit de situatie kunnen komen die ontstaan is. Intussen nemen de problemen eindeloos toe, het wordt steeds erger.

Daarom put een mens – voor zover hij daartoe in staat is – kracht uit de Torah, zo’n besluit groeit in hem vanuit wanhoop, want hij voelt dat hij zich in een absolute impasse bevindt! Zelfs het beëindigen van je leven lost deze problemen niet op. We zullen toch de eeuwigheid onder ogen moeten zien: onze problemen eindigen niet met de komst van de dood, ze zijn boven die overgang!

We zullen deze muur niet alleen vanuit onze wereld zien, we zullen zien dat deze muur ook in de hogere wereld oprijst en ons scheidt van de oplossing voor het probleem. Want ons bestaan is niet alleen in deze wereld, en een kogel door je slaap is absoluut geen oplossing voor alle problemen.

Een mens zal al deze problemen ook boven het leven in deze wereld voelen, hij zal ze dan in hun eeuwige, spirituele vorm waarnemen. Leven en dood zijn niet zulke belangrijke begrippen, een mens zal dan iets veel groters gaan voelen.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2026/06/the-result-of-the-influence-of-two-forces/

Voor meer informatie: https://www.facebook.com/bnei.baruch.kabbalah.holland    

From the Daily Kabbalah Lesson 6/7/26, Rabash, “What Are the Times of Prayer and Gratitude in the Work?”

Related Material:
The Way To Adhesion With The Creator
The Entire Universe Is On A Single Axis
If It Seems You Are Going Backward

Filed under: Daily Kabbalah Lesson, Dissemination, Spiritual Work | Add Comment / Ask Question →

 

De Correctie, “Vergeten” genaamd

962.7Soms komt men in een situatie van zo’n nederigheid dat men geen enkele smaak meer proeft in Torah en gebed. Hoewel men studeert, weet en voelt men de waarheid over zichzelf: dat de werkelijke reden waarom men de Torah blijft bestuderen niet voortkomt uit vrees voor de hemel, maar uit gewoonte … Hiervoor is er een correctie, “minister van vergeten” genaamd (Rabash, Brief 59).

Rabash schrijft dat we met correcties van vergeten moeten werken. Er is een speciale regerende engel, namelijk een speciale kracht in de schepping, de “minister van vergeten” genaamd, het is zijn functie om ervoor te zorgen dat wij de staat, het niveau en de kracht die we telkens hebben bereikt verliezen, zodat dit verdwijnt en ons niet achterlaat met een gevoel van volmaaktheid.

Elk niveau in spiritualiteit is een bepaald gevoel van volmaaktheid. Als we ons op een bepaald niveau bevinden en het Licht op ons neerdaalt, voelen we echter, hoe klein het ook mag zijn in verhouding tot alle daaropvolgende niveaus, nog geen Hisaron (tekort, gebrek). En als een mens geen Hisaron voelt, kan hij niet van zijn plaats komen, omdat elke beweging alleen plaatsvindt door de onthulling van een Hisaron.

Daarom bestaat er een speciale kracht die elke keer de lichten uit het niveau, uit de Partzuf, uit de ziel verdrijft en een mens ertoe aanzet om te voelen dat zijn innerlijke staat is veranderd. Op deze manier verplicht deze kracht hem om verder te gaan op het pad. Anders zou hij voor altijd in dezelfde staat blijven, wat het naleven van de Torah en de geboden uit gewoonte wordt genoemd, ter wille van de gemeenschap of voor verschillende andere doeleinden, behalve voor het hernieuwen van het contact met de Schepper.

Hoe kunnen we deze kracht, de minister van vergeten, effectiever op ons laten inwerken? Dat is ons werk. Want als wij het doel vergeten, vergeten we de volmaakte staat zelf niet, maar voelen we wel in plaats daarvan een onvolmaakte staat. Dit betekent dat er alleen een deel van de staat verdwijnt.

Stel dat we een goede staat hebben bereikt, op een bepaald moment enige nabijheid tot spiritualiteit hebben gevoeld en dat er dan van bovenaf een verlies van dat niveau wordt veroorzaakt. Wij voelen daarin dan nog geen Hisaron. Met andere woorden, hoewel het lichtschijnsel dat in die staat bestond ogenschijnlijk verdwijnt, zijn de Hisaronot (onvolkomenheden), de nieuwe Reshimot, nog niet onthuld.

Het feit is dat er bij deze handeling van de “minister van vergeten” een samenwerking bestaat tussen de Schepper en het schepsel. In al zijn staten, zelfs in een grote staat (Gadlut), moet een mens werken aan het bereiken van het bewustzijn van de grootheid van de Schepper. Hij mag niet tevreden zijn met de grootheid van de bereikte staat en deze omzetten in zelfgenoegzaamheid.

Daarom, om een mens te leren dat hij nooit mag stoppen met het werken aan het besef van de grootheid van de Schepper, activeert de Schepper de kracht die de minister van vergeten wordt genoemd. De grootheid van de staat verdwijnt en de roep om de grootheid van de Schepper wordt niet vernieuwd. Dit betekent dat het lijden niet naar een mens toekomt omdat hij een staat heeft verloren en hij vervolgens een periode van uitstel ingaat, waarbij hij het pad van lijden betreedt in plaats van het pad van Torah.

Dit alles komt omdat hij tijdens de opgang niet heeft gewerkt aan het besef van de grootheid van de Schepper, dat wil zeggen dat hij zich aan de Torah en de geboden hield, ofwel voor zichzelf ofwel voor zijn omgeving, uit gewoonte, en niet ten behoeve van het doel.

Hij vergat dat al zijn handelingen om het doel en de correctie te bereiken, Torah en geboden genaamd, een wonderbaarlijke kracht (Segula) zijn, de wonderbaarlijke eigenschap van de Torah. Een mens wordt niet veranderd door de handelingen zelf, want deze bevatten geen daadwerkelijk voordeel of ware invloed, zoals zij die een verkeerde opvoeding hebben genoten het geloven. Zij denken dat ze door deze handelingen iets bereiken en iets verdienen.

Het is geen toeval dat deze handelingen de “wonderbaarlijke kracht van de Torah en de geboden” worden genoemd. Uiteindelijk is het enige wat we erdoor moeten bereiken het aantrekken van het Licht dat Hervormt, waarvan de wonderbaarlijke kracht ligt in het vermogen om ons te corrigeren. Dit Licht komt naar ons toe door studie van de juiste boeken, door de juiste intentie en door een steeds beter gerichte groep die naar het Doel streeft.

Blog in nhet Engels: https://laitman.com/2026/06/the-correction-called-forgetfulness/

Voor meer informatie: https://www.facebook.com/bnei.baruch.kabbalah.holland    

From the Daily Kabbalah Lesson 5/22/26, Rabash, Letter 59

Related Material:
Forgetfulness in Spiritual Work
The Commandment Of Forgetfulness
Costly Forgetfulness

Filed under: Daily Kabbalah Lesson, Spiritual Work | Add Comment / Ask Question →

De Wet : Geloof boven de Rede

249.03“Wet” betekent dat deze zich boven de rede bevindt, de intentie heeft betrekking op geloof en door geloof boven de rede wordt hij Israël. Omgekeerd, voordat hij werd beloond met geloof boven de rede, wordt hij slechts beschouwd als het “heilige stil”, genaamd “stof” (Rabash, “Wat is het Verschil tussen Wet en Oordeel in het Werk?”).

In dit artikel beschrijft Rabash twee staten in ons werk. De eerste staat wordt “wet” genoemd, gedefinieerd door voorwaarden die nodig zijn om spiritualiteit binnen te gaan. Dit zijn wat men Mitzva (geboden), Emuna (geloof), Tzedakah (liefdadigheid, geven) en Malchut Shamayim (het Koninkrijk der Hemelen) noemt.

In het begin worden deze voorwaarden door ons geaccepteerd als “een os voor de last en een ezel voor de lading”, omdat een mens geen smaak of vreugde in het werk voelt, alleen zwaarte en onaangename gevoelens. Tegen het verlangen om te ontvangen ingaan is heel moeilijk en het belangrijkste is dat we niet zien wat we doen of met welk doel. Alles gebeurt op deze manier omdat we de wil om te ontvangen moeten verlaten.

Al onze inspanningen zijn smakeloos, we hebben geen bewustzijn en er is geen duidelijke betekenis, ze worden “boven de rede” uitgevoerd, letterlijk onder dwang, zodat we geen spirituele genoegens voelen die ons zouden kunnen verleiden en ons wegtrekken van ons huidige punt, naar de Klipot (schillen of krachten van onzuiverheid) in plaats van naar heiligheid. Met andere woorden, zodat wij niet intenser naar spiritualiteit voor eigen genot zullen verlangen dan tijdens het aanvankelijke ontwaken van Bovenaf.

Om te voorkomen dat we spiritualiteit nastreven “ten behoeve van ons eigen genot”, wordt ons getoond (of wordt ons het gevoel gegeven) alsof er helemaal geen smaak in zit. Maar als je er toch dichterbij wilt komen, probeer dat dan te doen zonder enig gevoel van smaak of vreugde. Hoe? Volgens de wet van geloof boven de rede.

Wat is dit voor wet? Voor Malchut, dat volledig bestaat uit de wil om te ontvangen, is het noodzakelijk om omstandigheden te creëren waarin dit verlangen niet langer op de gebruikelijke manier werkt, maar handelt zonder enige beloning te ontvangen, zoals “een os voor de last en een ezel voor de lading.”

Hoe kan een mens tegen zijn eigen aard in werken? Als wij dat konden, zouden we de spirituele natuur al kunnen binnengaan en aan het tweede deel van het werk kunnen beginnen, genaamd de onthulling van de lichten, vreugde en de eerste negen Sefirot die zich boven Malchut bevinden.
Er is kracht nodig om deze wetten in Malchut uit te voeren en pas daarna de vervulling van de Torah te bereiken.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2026/05/the-law-faith-above-reason/

Voor meer informatie: https://www.facebook.com/bnei.baruch.kabbalah.holland

From the Daily Kabbalah Lesson 4/17/26, Rabash, “What Is the Difference between Law and Judgment in the Work?”

Related Material:
I Want To Be A Servant Of The Creator
A Taste for Bestowal
Feel the Taste of Bestowal

Filed under: Daily Kabbalah Lesson, Spiritual Work | Add Comment / Ask Question →

 

Zonder slim te willen zijn

276.03Maar omdat de Torah en de Mitzvot aan ons gegeven zijn om ze tijdens de verborgenheid na te leven, kunnen we ze in volkomen eenvoud naleven en zeggen: „Als het mijn doel is om gevend te zijn, waarom zou ik me dan druk maken over de smaak die ik ervaar?” (Rabash, The Measure of Practicing Mitzvot [Commandments]) [De Maatstaf voor het beoefenen van de Mitzvot (geboden)].

Wij moeten een staat bereiken waarin het ons niet uitmaakt in welke staat we zijn. Het belangrijkste is om ons bewust te zijn van onze staat, om in een bepaald gevoel te zijn, dat ik met de Schepper verbonden ben, dat ik mij naar Hem toe beweeg. Ik moet op een punt komen waarop dit voor mij belangrijker wordt dan alle andere gevoelens in mijn zintuigen.

Vraag: Hoe “voeren wij” de geboden dan in de praktijk “gewoon uit”?

Antwoord: Precies zo, zonder slim te willen zijn. Het moet voor mij in mijn gevoelens duidelijk zijn. “Gewoon” is geen concept dat over begrijpen gaat. Ik ben een verlangen om te ontvangen, geen intellect, geen computer. Daarom moet ik de geboden in mijn verlangen voelen.

Vraag: En als ik dat niet kan?

Antwoord: Iedereen kan dat, je bent alleen nog niet zo ver.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2026/04/without-any-cleverness/

Voor meer informatie: https://www.facebook.com/bnei.baruch.kabbalah.holland

From the Daily Kabbalah Lesson 3/23/26, Rabash, “The Measure of Practicing Mitzvot [Commandments]”

Related Material:
Complete Fulfillment of a Commandment
Switch to Connection with the Creator
Why Are We Given Commandments?

Filed under: Commandments, Daily Kabbalah Lesson, Spiritual Work | Add Comment / Ask Question →

Het onderscheid tussen spirituele en fysieke daden

278.03Het verschil tussen de weekdagen en Shabbat is dat de weekdagen staan voor het werk van de correctie van de zielen, een proces waardoor een mens geleidelijk de staat bereikt die het Doel van de schepping is, Shabbat genaamd, de staat van het einde van de correctie. Het bereiken hiervan hangt af van het werk dat gedurende de week is verricht, zoals er geschreven staat: „Hij die zich aan de vooravond van Shabbat niet heeft ingespannen, wat zal hij tijdens Shabbat eten?“

Spirituele vooruitgang betekent dat een mens elk moment van zijn leven zijn daden afweegt om te bepalen in hoeverre ze gericht zijn op het Doel van de schepping. Dit is het verschil tussen de materiële en de spirituele niveaus van een mens.

Wij leven in deze wereld en we denken dat we door daden alles onder controle houden en bepalen. Het is waar, om het leven in ons animale lichaam in stand te houden, zijn daden onmisbaar. We moeten de aarde ploegen, zaaien en gewassen oogsten, dat wil zeggen: we moeten alle 39 soorten werk verrichten om het brood te produceren dat het basisvoedsel van de mens vormt.

In tegenstelling tot dieren die alleen kant-en-klare vruchten verzamelen en hun eigen voedsel niet hoeven te bereiden, moeten mensen zich actief bezighouden met de bereiding van hun voedsel, omdat er in de natuur niets bestaat in een kant-en-klare staat, behalve water, zout en kruiden.

Alles wat we aanschaffen om ons bestaan te onderhouden, vereist werkzaamheden. We moeten werken “in het zweet des aanschijns”. Daarom denken we dat het primaire element de fysieke handeling is. Zeker, voor alles wat verband houdt met het materiële leven in deze wereld, is intentie niet belangrijk. We kunnen bijvoorbeeld arbeiders uit Thailand halen en dan zullen zij aan het werk gaan, terwijl wij alleen maar genieten van de vruchten van hun werk.

Hetzelfde principe geldt voor de fysieke naleving van de Torah en de geboden: iemand die ze uitvoert, wordt een “rechtvaardige” genoemd en wie dit niet doet, wordt een “zondaar” genoemd. Deze definities zijn correct met betrekking tot het leven in deze wereld. Dit niveau wordt de “heilige stilte” (Domem deKedusha) genoemd, de beoordeling of iemand rechtvaardig is of een zondaar wordt dan op basis van zijn daden vastgesteld.

Maar er is ook het spirituele aspect van de mens en hier moeten we de geboden vervullen, niet met behulp van ons lichaam, maar in overeenstemming met het “punt in het hart”. Als iemand dit punt heeft, kan hij de Torah en de geboden op een spirituele manier vervullen, maar als hij het niet heeft, kan hij dat niet.

Als wij een willekeurig mens zouden benaderen en hem zouden vertellen dat het noodzakelijk is omdat de Schepper ons dit heeft geboden, dat het voor zijn eigen bestwil is, zou hij alles strikt op het niveau van de fysieke handeling doen, vanuit zijn hart (zijn egoïstische verlangen), maar niet vanuit het punt in het hart (het embryonale zaad van de spirituele Kli). Dit wordt een “ware Jood” genoemd.

Om echter met de intentie te werken, is er een verbinding met de Schepper nodig die niet voortkomt uit het gewone “hart” maar uit het “punt in het hart”. Daarin beoordelen we iemands handelingen op basis van zijn intentie, aangezien de Schepper met betrekking tot het punt in het hart onze daden helemaal niet in aanmerking neemt, maar alleen onze intenties. De intentie is de handeling.

Dit betekent, zoals er geschreven staat: “Hij heeft alle handelingen gedaan, doet ze en zal ze doen, er is geen ander dan Hij.” Alles komt van de Schepper, zowel de handelingen als de intenties.
De vraag gaat hier alleen over de houding van de mens ten aanzien van wat er op hem afkomt.

Op basis van deze houding, dat wil zeggen, op basis van de intentie van de mens, beoordelen we hem als een rechtvaardige of een zondaar. Zijn intentie is ofwel gericht op de Schepper, dit wordt “omwille van het geven” (al Menat Lehashpia) genoemd, of deze is nog niet op de Schepper gericht en wordt dan “omwille van het ontvangen” (al Menat Lekabel) genoemd.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2026/03/the-distinction-between-spiritual-and-physical-actions/

Voor meer informatie: https://www.facebook.com/bnei.baruch.kabbalah.holland

From the Daily Kabbalah Lesson 3/14/26, Rabash, “Why the Speech of Shabbat Must Not Be as the Speech of a Weekday, in the Work”

Related Material:
Physical And Spiritual Conversion
Intention Is Action
The Soul’s Correction Comes First

Filed under: Commandments, Daily Kabbalah Lesson, Spiritual Work | Add Comment / Ask Question →

Zowel in het bijzonder als in het algemeen

115.06Ons verlangen om te ontvangen neemt zeker toe in de mate waarin we het vermogen verwerven om de vorm ervan te bepalen. Als we ons op het ideale ontwikkelingspad zouden bevinden, dat wil zeggen: als we uit onze grotten waren gekomen en geleidelijk een steeds groter wordend verlangen om te ontvangen hadden gekregen en dit hadden omgezet in een verlangen met de intentie om aan de Schepper te geven, zouden we het kwaad in ons nooit voelen.

Dus het hele ontwikkelingspad dat we nu meemaken, moet ons naar een staat brengen die ernstiger is dan welke dan ook, maar daarin zullen wij het bewustzijn van Mozes krijgen die op de top van de berg staat. We zullen begrijpen dat er een Schepper is en dat er een scheppingsdoel is, en dat ze zich boven ons bevinden als een boodschap van Boven, als iets groots, en dat we onszelf alleen met hun hulp kunnen redden.

Als wij zo’n situatie bereiken, zullen we het kwaad werkelijk herkennen, dit wordt de Oorlog van Gog en Magog genoemd. Alleen dan zullen we er werkelijk naar verlangen om de Torah te mogen ontvangen, om geschikt te worden om deze te ontvangen. Dan zullen we haat gaan voelen naar onze hele natuur, omdat we zullen inzien dat als de Schepper ons de Torah niet geeft deze plek ons graf zal worden.

In de Torah staat geschreven dat dit met ieder mens moet gebeuren, vervolgens met ons eigen volk als één volk en daarna met de gehele mensheid in algemene zin, collectief, als de gehele mensheid in relatie tot de Schepper. Met andere woorden, het moet zowel op specifiek gebied als in het algemeen ontdekt worden.

Dit is het programma en we kunnen er nergens aan ontsnappen. Hoe gevoeliger we voor onze staten worden, hoe sneller we tot het besef van het kwaad zullen komen en het zullen overwinnen – ieder mens, het volk en de gehele wereld.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2026/03/both-in-the-particular-and-the-general/

Voor meer informatie: https://www.facebook.com/bnei.baruch.kabbalah.holland

From the Daily Kabbalah Lesson 2/12/26, Rabash, “What Is Preparation for Reception of the Torah? – 1”

Related Material:
Look at Your Qualities in the Light of the Torah
From The Bottom Of The Mountain To The Top
Strive for Correction

Filed under: Daily Kabbalah Lesson, Egoism, Spiritual Work | Add Comment / Ask Question →

Bescherming van Boven

533.02Vraag: Moeten we ons niet rechtstreeks tot de mensen richten die zich verdiepen in het externe deel van de Torah?

Antwoord: Die tijd is nog niet gekomen. We hebben een tweezijdige voorbereiding nodig.

Enerzijds is het noodzakelijk dat de crisis die zich in het jodendom voordoet zich tot een bepaald niveau ontwikkelt en dat de algemene opinie van de samenleving, van de mensen, die hen nog steeds beïnvloedt, zo sterk wordt dat deze impact krijgt en er in de een of andere vorm een verschuiving van aandacht van het uiterlijke naar het innerlijke gaat plaatsvinden.

Baal HaSulam spreekt hierover als een ijzeren gordijn dat sinds de verwoesting van de Tempel tussen de mensen en de wetenschap van Kabbalah bestaat, tussen de mensen en de Schepper. We zien dat er op het ogenblik haat bestaat tussen het orthodoxe deel van de bevolking en de wetenschap van Kabbalah. Angst, haat en onbegrip over wat Kabbalah is, zijn zeer sterk en totdat dit voorbij is, hebben we voorbereiding nodig.

De voorbereiding verloopt geleidelijk. We zien nu al hoe dit enigszins binnendringt, het volk is het er meer mee eens dan hun leiders en de leiders veranderen geleidelijk. Om aan de macht te blijven, zullen zij de wens van het volk moeten accepteren; ze hebben hier geen keuze in. Dus het zal komen.

Dit kan je niet overhaasten. Je zou mij toch niet geduldig kunnen noemen? Maar ik voel dat iets me tegenhoudt, in het verleden en ook nu, het staat me niet toe om de mensen van Israël te benaderen en me met hen in te laten. Dit betekent niet dat ik geen middelen heb of dat onze groep niet sterk genoeg is.

Er is hier sprake van enige bescherming van Bovenaf, we zijn nog niet voldoende voorbereid. Het ontbreekt ons nog steeds aan een innerlijk begrip van de manier waarop wij dit op de juiste wijze kunnen doen, zodat alles kan worden waargenomen met een begrip dat resultaten oplevert.

Het zou zo moeten zijn als een moeder met een kind, zij begrijpt hem en weet alles wat nodig is voor zijn welzijn.

Het lijkt mij dat we eerst zoveel mogelijk flyers moeten verspreiden om acties te kunnen ondernemen, zodat mensen het op verschillende niveaus kunnen waarnemen, van levenloos tot vegetatief, tot levend en sprekend. En er is hierbij nog veel meer om over na te denken.

Het heeft nog geen vorm gekregen, het is nog niet van Bovenaf neergedaald. Daarom kunnen we, hoe graag we het ook willen, de zaken niet overhaasten, anders krijgen we een negatieve reactie die zowel ons als onze verbinding met het volk Israël zou schaden. Maar ik hoop dat we van Bovenaf beschermd worden en dat het ons niet toegestaan wordt om gedachteloos te doen wat we vanuit het diepst van ons hart willen.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2025/06/protection-from-above/

Voor meer informatie: https://www.facebook.com/bnei.baruch.kabbalah.holland

From the 1st part from the Daily Kabbalah Lesson 5/14/2025, Writings of Baal HaSulam “The Arvut (Mutual Guarantee)”

Related Material:
Return to the Internal Part of the Torah
Torah—A Pressing Need
The Time Of Grandsons Is Here

Filed under: Daily Kabbalah Lesson, Dissemination, Kabbalah Study, Mutual Guarantee, Spiritual Work | Add Comment →

De Torah en Kabbalah

laitman_527.04Vraag: Kabbalisten nemen teksten uit de Torah, leggen ze uit, geven er commentaar op en zeggen dan dat dit Kabbalah is. Is er een verschil tussen de Torah en Kabbalah?

Antwoord: De Torah is Kabbalah. In het Hebreeuws wordt Kabbalah “Torah Emet” genoemd, dat wil zeggen de ”ware Torah”. Het gaat over de innerlijke betekenis van wat de Torah beschrijft in een allegorische taal.

In de Introduction to the Study of the Ten Sefirot [Inleiding tot de studie van de tien Sefirot] schrijft Baal HaSulam dat Kabbalisten geen andere manier hadden om de structuur van de hoge wereld uit te leggen dan door de taal van deze wereld te gebruiken. In feite gaat de Torah niet over onze wereld, maar alleen over de interacties tussen krachten en eigenschappen van de spirituele wereld.

Vraag: Wat was er eerst, Kabbalah of de Torah? Wat is het verschil tussen beide?

Antwoord: De Torah is bijna 3000 jaar geleden geschreven en Kabbalah, de wetenschap van het controlesysteem over onze wereld, is veel eerder verschenen.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2018/01/the-torah-and-kabbalah/

Voor meer informatie: https://www.facebook.com/bnei.baruch.kabbalah.holland

From the Kabbalah Lesson in Russian, 9/24/17

Related Material:
Torah And The Wisdom Of Kabbalah
What Came First, The Torah Or The Wisdom Of Kabbalah?
Don’t Play With Fire

Filed under: Kabbalah Study, Torah | Add Comment →

 

Denken over Arvut

624.01Vraag: U sprak over degenen die al vele jaren Kabbalah studeren en nog steeds niet horen dat het belangrijkste Arvut (verantwoordelijkheid voor elkaar) is. Hoe kan ik weten of ik het hoor of niet?

Antwoord: Heel simpel! Het is duidelijk door hoeveel je geeft om verbinding met anderen, zodat de Schepper, het Hoge Licht, zich tussen jullie zal onthullen door de mate waarin deze bezorgdheid brandend is in jou.

Bovendien wordt het niet overschaduwd door ideeën van wat je misschien wel zou kunnen bereiken. Je hoeft niets te bereiken, behalve verbinding. Je hoeft zelfs de Schepper niet te bereiken. Er staat geschreven: “Als zij Mij zouden verlaten, maar wel Mijn Torah zouden onderhouden.” Wat betekent ‘Mijn Torah’? Dat is Arvut.

Alle wetten van de Torah zijn hierin gevat.

En als je je op deze manier verhoudt tot je bestaan in de wereld en in de groep, is dat normaal. Dat is dus de test.

Vraag: Hebben degenen die niet horen invloed op degenen die wel horen?

Antwoord: Ze hebben alleen invloed op degenen die horen en in staat zijn om Arvut te bereiken, maar lui zijn. Als mensen nog niet kunnen horen, maar wel meedoen, hebben ze geen invloed. Dit geldt ook voor beginners of degenen die op dit moment nog in allerlei verwarringen zijn, in een neergang, en daardoor niet horen. Wel, wat kan je eraan doen. Dit is geen probleem. Het enige probleem ligt bij degenen die het werkelijk kunnen, maar lui zijn.

Dus wat moeten we hieraan doen? Moeten we misschien een soort gebod instellen, een systeem, controles, enzovoort?
Nee, we moeten met iedereen omgaan zoals Baal HaSulam het zegt: Iemand die een gat in de boot boort, moet eruit gegooid worden. Maar in principe moeten we meer aan correctie denken.

Als onze richting – net zoals in een team – de noodzaak van Arvut is, is er verder niets nodig: óf iemand sluit zich aan, óf het is duidelijk dat hij een vreemdeling is. En hoe groter de eenheid onder degenen die met elkaar instemmen, hoe groter de scheiding tussen hen en degenen die zich er niet bij aansluiten.

Maar zelfs degenen die er niet bij horen, moeten niet genegeerd worden. We moeten begrijpen dat een mens in allerlei staten kan verkeren.

Blog in het Engels:https://laitman.com/2025/05/thinking-about-arvut/

Voor meer informatie: https://www.facebook.com/bnei.baruch.kabbalah.holland

De volgende blog vertaling verschijnt zondag 25 mei, na het Wereld Kabbalah Congres van 22 t/m 24 mei.

From Daily Kabbalah Lesson 5/7/2025, Baal HaSulam, “The Arvut (Mutual Guarantee)

Related Material:
Without Mutual Guarantee, There Is No Spiritual Attainment
Degrees Of Mutual Guarantee
On A Small Raft

Filed under: Daily Kabbalah Lesson, Group Work, Mutual Guarantee, Spiritual Work | Add Comment / Ask Question →