Er bestaat geen dead end in de natuur. De doodlopende wegen die zij ons voorlegt, zijn er alleen maar om ons er bovenuit te laten stijgen, deze barrière te overwinnen en ons verder te ontwikkelen.
Doodlopende wegen bevinden zich alleen op ons niveau, zoals traptreden. Hoe gaat een klein kind een trap op? Hij kruipt moeizaam op handen en voeten naar boven, enzovoort. Daarom krijgen wij teleurstellingen, opgangen, enzovoort. Ze zorgen ervoor dat we groeien.
Vraag: Dus de menselijke groei vindt juist plaats door deze dead ends te overwinnen en ze te voelen?
Antwoord: Door ze te voelen. Een mens kan niet omhoog lopen, hij kruipt omhoog!
Vraag: Dus ik moet voelen dat er een dead end is?
Antwoord: Ja, je moet begrijpen dat de obstakels voor je de treden zijn van de ladder van opgang.
Vraag: Waar ga ik dan heen? Hier is dan de ladder, maar waar ga ik heen, van de ene doodlopende weg naar de andere?
Antwoord: Naar het begrijpen van de zin van het leven. Naar het bereiken van de zin van het leven.
Vraag: Wat betekent dit allemaal? Ik klim naar iets toe. Waarom klim ik van de ene doodlopende weg naar de volgende?
Antwoord: Ik klim zodat deze treden omhoog in mij verlangens, eigenschappen en kwaliteiten zullen creëren waardoor ik de betekenis van het leven kan onthullen. Die betekenis is er! Maar ik zie het niet, ik voel het niet, ik kan het niet formuleren of waarnemen.
Als gevolg van deze beklimmingen – als ik als een klein kind op handen en voeten van trede naar trede kruip en probeer om hoger te komen – ontwikkel ik innerlijk de geest en de zintuigen om de betekenis van deze beklimming te begrijpen. Plotseling begin ik het te begrijpen, het is alsof de betekenis zich tussen de treden bevindt.
Vraag: Komt er een einde aan deze treden
Antwoord: Dat is heel ver weg. Het is er bijna niet eens. Maar waarom? Als ik begin te voelen dat dit het leven is. Dit is het leven: als je bij elke stap teleurstelling ervaart, de behoefte om kracht te vinden, de kracht om het juiste streven, het doel te vinden. Anders zul je de kracht niet krijgen: waarvoor, hoe, waarom, wat zal je dan als het juiste doel beschouwen, de juiste beslissing of niet, enz….
Dat wil zeggen, als gevolg van het beklimmen van deze treden, ga je voelen dat je groeit, creëert.
Vraag: Wat drijft mij? Is het bedoeld om door deze impasse heen te komen of om dichter bij iets te komen?
Antwoord: Nee, je wilt niet eens meer een laatste stap bereiken. Je gaat plezier voelen bij het maken van deze stappen. Tussen de stappen ga je de wijsheid en de helderheid van deze stappen voelen.
Vraag: Ga ik dit bestuur voelen?
Antwoord: Dit wordt “Mi Maaseha Ikarnucha” genoemd – “Door uw daden zal ik U kennen.” Aan de hand van de treden zelf, aan de hand van hoe ze voor jou zijn gemaakt, en tegelijkertijd aan de hand van hoe jij bent gemaakt om er bovenuit te stijgen – aan de hand van dit alles ga je de Maker van deze treden bereiken. En dat is het belangrijkste.
Blog in het Engels: https://laitman.com/2025/09/the-dead-end-the-creator-and-the-meaning-of-life/
Voor meer informatie: https://www.facebook.com/bnei.baruch.kabbalah.holland
From KabTV’s “News with Dr. Michael Laitman,” 9/8/25
Related Material:
What Should I Do When I Burn Out from the Inside?
Our Life—Repeating Past Mistakes
The One Who Fell and Did Not Get Up Is Dead
Filed under: Meaning Of Life, News, Spiritual Work | Add Comment / Ask Question →
Filed under: Gevoelens, Groei, Hindernissen, Innerlijk Werk, Spiritueel Werk -
Geen reacties→
Een hindernis is een goddelijke kracht die voor mij een hindernis lijkt te zijn vanwege haar intentie om te geven.
