Een brief vanuit het Zuiden van Israel: “De situatie is zo, dat we vandaag niet bij elkaar konden komen voor de les, we moesten thuis blijven bij de kinderen omdat er elk moment een sirene kon afgaan. Maar ons verlangen om in de studieruimte te zijn met de rest van de wereld is enorm groot! Hoe kunnen we ervoor zorgen dat wij dit verlangen altijd hebben en niet alleen als we door raketten bedreigd worden?”

Antwoord: We zijn allemaal met elkaar samen in één verbinding. We weten van de wijsheid van Kabbalah dat we op die manier de hogere krachten, die in de natuur verborgen zijn, activeren. We hopen dat we op die manier deze confrontatie zullen kunnen oplossen. Onze eenheid moet de wereldwijde verbinding beïnvloeden, allereerst in Israel, in het epicenter van de tegengestelde krachten en vervolgens in de hele wereld, waar deze twee krachten met elkaar botsen, waardoor crises, orkanen, natuurrampen en rellen in Europa veroorzaakt worden.

Daarom moeten al onze vrienden over de hele wereld een grote verantwoordelijkheid voelen. Zij die een punt in het hart hebben, moeten zich verenigen en de wereld naar correctie leiden. Alleen wij begrijpen wat er in de wereld gebeurt en we zien de ware oorzaken achter alle besluiten, de krachten die werkzaam zijn en de intenties.

We weten dat de ‘harten van machthebbers en koningen in de Handen van de Schepper zijn”, daarom zijn alleen wij, die behoren tot Yashar-Kel – namelijk ‘rechtstreeks streven naar de Schepper’ – in staat tot het maken van correcties. Het maakt niet uit hoeveel duizenden kilometer de ene vriend van de andere verwijderd is, of één groep van de andere. Als we ons verenigen voor één doel, één kracht via Internet, zijn we absoluut samen.

Sommigen zitten nu in schuilkelders in Zuid Israel, anderen zijn in hun centrum in verschillende delen van het land of elders in de wereld, maar we moeten allemaal de enorm grote verbinding met elkaar voelen die ons leidt naar het Corrigerende Licht. We moeten daar zó naar verlangen, dat het hogere Licht onze eenheid tot stand brengt.

Nadat het Licht in deze verbinding is onthuld en ons helpt om verduidelijkingen en correctie te ontvangen, zullen we een staat bereiken die absoluut goed is. We hopen de wereld hier naartoe te leiden.

From the 3^rd part of the Daily Kabbalah Lesson 11/16/12, “Peace in the World”

Filed under: Crisis, Eenheid, Groepswerk, Wereld | Add Comment/Ask Question→

De Zohar, hoofdstuk ‘Tazria (Als Een Vrouw Zwanger wordt)’, item 150: Wanneer men een huis gaat bouwen, moet men in de mond nemen dat men bouwt voor het werk van God.

De Zohar spreekt over ons spirituele werk. Geen enkel woord heeft betrekking op het gebied van deze wereld met haar materiële objecten, zoals huizen, rotsen, dieren en planten. De Zohar legt het innerlijk werk van de mens uit, dat nodig is om de onthulling van de Schepper te bereiken in het deel van de ziel dat ‘menselijk’ genoemd wordt: het ‘punt in het hart’.

Dit is een nieuw zintuig dat we nodig hebben om te ontdekken en te bouwen; de zintuigen die dienen om te ontvangen worden vervangen door een zintuig om te geven, we noemen dat zintuig een ‘ziel’, een ‘huis’ of de ‘gemeenschap van de zielen van Israel’ (Malchut). Dit zintuig heeft veel namen, afhankelijk van de eigenschap die we willen onderscheiden en belichten.

Om dit uit te leggen gebruikt De Zohar het voorbeeld van de bouw van een huis, hierbij gaat het over het zintuig waarmee we spiritualiteit ontdekken. Het spirituele zintuig – de Kli (vat) – dat we moeten bouwen, moet zuiver zijn. Als er een onvolkomenheid in deze Kli aanwezig is, namelijk een intentie om te ontvangen in plaats van te geven, verdwijnt het Licht onmiddellijk.

Zo’n staat wordt een ‘aangetast huis’ (Nega) genoemd. Dan moeten wij deze Kli corrigeren door verbranding, vernietiging of – als het mogelijk is – door hem te reinigen en voor gebruik geschikt te maken. Het resultaat hiervan is dat Nega (vloek) verandert in Oneg (verrukking).

Een mens die zijn Kli op een verkeerde manier bouwt, door een fout of door onzorgvuldigheid, moet begrijpen waardoor dit komt. Op deze manier komt men verder door middel van correcties.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Zohar | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Hoe kunnen we de staat van de groep beoordelen en is een beoordeling zinvol?

Antwoord: Als iemand zich bedroefd voelt, boos of sterke emoties heeft zeggen we: “Relax, stijg er bovenuit”, enzovoort. Dat wil zeggen, dat we iemand altijd aanraden om boven zijn emoties uit te stijgen.

Ons werk in de groep moet er continu op gebaseerd zijn dat we altijd boven ons ego uitstijgen. We begrijpen het ego en waarderen het, want het spoort ons juist aan om vooruit te komen en doet het al het mogelijke voor ons om er bovenuit te kunnen stijgen. Daarom wordt het ego ‘hulp tegen ons’ genoemd. Alle gedachten, verlangens en intenties die elk moment in ons opkomen, alles wat we innerlijk voelen, alles wat in een constante stroom door ons heen stroomt, is alleen bedoeld om er bovenuit te stijgen, erboven te ‘zwemmen’.

Als een mens dit kan vatten en begrijpen en ermee aan het werk gaat, bereikt hij het Doel heel snel. Dit geldt voor de groep en voor een ieder van ons persoonlijk. In de groep moeten we namelijk op deze manier met elkaar omgaan, altijd oog hebben voor de staat van de hele groep, waarin we allerlei verschillen tegenkomen, alles wat maar mogelijk is.

Wat voor verschillen kunnen er in een groep zijn als we niet boven onszelf uitstijgen? Lijken we op roddelende buren in een flatgebouw, die zich gaan bemoeien met allerlei relaties of op onverschillige chauffeurs die ruzie maken met elkaar?

We moeten er bovenuit stijgen, ons met elkaar verbinden en daarna het probleem ophelderen. Het zou kunnen dat het helemaal geen probleem was, maar juist speciale hulp die ons hielp om te verbinden. Zonder verbinding is het echter geen groep, geen Kabbalistisch begrip, maar alleen maar geruzie, een alledaags voorkomend verschijnsel.

Daarom moeten we bovenal verbinden. Hierbij kan er een derde nodig zijn, of zijn er andere helpende voorwaarden nodig, maar zonder verbinding zullen we nooit iets kunnen oplossen. Dan zal er altijd iemand blijven die gelijk heeft en een ander die schuldig is.

Ik heb het over de verhoudingen in de groep, niet over disseminatiewerk, zoals in elke onderneming heb je mensen die er meer verstand van hebben, je hebt managers en werknemers die doen wat zij zeggen. Maar in een groep kunnen we alle problemen alleen oplossen door verbinding en eenheid.

Als we ons met elkaar verbinden in het punt van eenheid en daaraan vasthouden – want dit is het belangrijkste voor ons en de Schepper heeft alles opzettelijk zo voor ons geregeld, dat wij deze verbinding zullen bereiken en eraan vast kunnen houden – zullen we zien wat er slecht is, wat het probleem is en het niet wegstoppen, maar proberen om de essentie ervan te begrijpen.

Dit is alleen nodig om ons te realiseren dat verbinding alle problemen oplost: “Liefde bedekt alle zonden”. Dit betekent dat er in principe niets gecorrigeerd hoeft te worden, omdat alle onenigheid en alle tegenstellingen alleen nodig zijn om er bovenuit te stijgen en te verbinden. Een andere bedoeling is er niet. Het gaat niet om de problemen zelf, daarin zul je in ieder geval de waarheid niet ontdekken.

Het is overigens net zoals in een familie. Stijg boven alle problemen uit en verbind! En wat gebeurt er dan met wat er daarvoor was? Er was niets, in ieder geval zou je het niet hebben kunnen oplossen. Een ieder van ons staat tegenover de ander en wat het belangrijkste is: is altijd anders dan de ander.

Wat is het in jou dat iets gaat onderzoeken De Schepper heeft het met opzet zo voor jou geregeld, dat je met zulke tegenstrijdige, nieuwe karaktertrekken te maken krijgt als je je nog nooit had kunnen voorstellen. Ons leven is er vol van. Alles wat we nu om ons heen zien is net een film, waarin alleen al onze tegenstrijdigheden worden vertoond, waaruit het beeld van deze wereld bestaat. Als je er bovenuit begint te stijgen, ‘zwem’ je op een volkomen ander niveau: in eenheid.

From the Georgia Convention 11/06/12, Lesson 2

Filed under: Conventies, Eenheid, Egoïsme, Groepswerk | Add Comment/Ask Question→

Vraag: U zegt dat jaloezie ons helpt om vooruit te komen. Ik begrijp niet waar we jaloezie voor nodig hebben.

Antwoord: Ik ben jaloers op iedereen. Toen er gisteren tijdens de maaltijd gezongen werd, was ik echt jaloers: Waarom kan ik niet zo zingen als zij? Of als iemand de studiestof snel oppakt, dan ben ik ook jaloers op hem: Waarom kan hij dat wel en ik niet? Is deze jaloezie slecht?

Stel je eens voor dat hier mensen zijn, die op een veel hoger niveau lijken te zijn dan jij, het is heel fijn dat zij iets hebben bereikt. Maar ik dan? Hoe kan dat nou? Zij wel en ik niet?

Nu kun je zeggen: “Gun je hen dan niet dat zij dit niveau hebben bereikt?” Nee, ik wil zelfs dat zij nog verder komen, maar ik wil dat wel met hen samen bereiken, dat wil zeggen dat het hier over positieve jaloezie gaat die mij vooruit trekt. Ik wil hen niet naar beneden trekken, ik wil hen volgen, naar voren toe, dit is een heel belangrijk punt.

Jaloezie betekent gewoonlijk dat ik de ander niet gun wat hij heeft, maar voor ons is jaloezie iets anders: het betekent dat ik wil hebben waar ik jaloers op ben.

Vraag: Ik ben nog nooit jaloers op iemand geweest. Hoe kan ik nou jaloers zijn op een vriend als ik weet dat de Schepper hem een bepaalde eigenschap heeft gegeven? Stel je voor dat er een goede computer is en een slechte die niet goed kan worden, zo heeft de Schepper hem dan gemaakt.

Antwoord: Hiermee ben je jezelf aan het sussen omdat je lui bent. Dat moet je spijten, dat je lui bent.

Vraag: Ja ik ben lui. Ik weet dat dit een eigenschap van mij is en ik kan er niets aan doen, dus ik zeg tegen de Schepper: “Zo ben ik, zo heeft U mij geschapen, dus wat wilt u dan van mij?!”

Antwoord: Allereerst, alle vragen die een mens stelt zijn legitiem en goed, want ze komen vanuit zijn verlangen, daar kunnen we verder niets aan doen. Maar de hele groep moet iedereen aansporen, anders worden we niet wakker. Hier moeten we een spel spelen.

Waarom organiseren we nu allerlei spellen? Omdat ik aan de vrienden moet laten zien dat ik op een hoger niveau ben dan zij, en er is nog iets anders in mij: “Wat, weet je dit nog niet? Ik weet het al,“ enz. We moeten elkaar een beetje plagen en elkaar laten merken dat er iets heel belangrijks verborgen is in spiritualiteit, anders komen we niet in beweging. De Schepper zal verborgen blijven totdat wij Hem ontdekken door onze gelijkheid van vorm, zo is het nu eenmaal. We moeten jaloers zijn op elkaar.

Jaloezie is een belangrijke eigenschap. Alles is met een bepaalde bedoeling geschapen. Je moet onder geen beding iets in jezelf onderdrukken. Die jaloezie moet je voelen.

From the Georgia Convention 11/06/12, Lesson 2

Filed under: Conventies, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groepswerk | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Als er nieuwe mensen in onze groep komen hebben we met hen een probleem op het gebied van communicatie en verbinding, omdat wij nog verschil voelen….

Antwoord: Dat begrijp ik. Daar is niets aan te doen. Nieuwkomers worden langzamerhand vertrouwder. Doe wat werk met elkaar, nodig hen uit voor verschillende evenementen, het zal langzamerhand verdwijnen. Alleen als de groep een kritische massa heeft bereikt, zal er niet zoveel verschil meer zijn, dan zullen nieuwkomers zich gemakkelijk kunnen aansluiten. De groep zal dan niet voelen dat er nieuwe mensen bij gekomen zijn. Dit is alleen mogelijk als er een serieuze kritische massa is gevormd, bijvoorbeeld 20 permanente groepsleden. Als de nieuwkomers langzamerhand door hen worden opgenomen, zal het niet zo te voelen zijn: de nieuwe mensen kunnen gemakkelijk op de achtergrond blijven en de vrienden die al lang bij de groep zijn, kunnen gemakkelijk zorg voor hen dragen.

From the Georgia Convention 11/06/12, Lesson 2

Filed under: Conventies, Groepswerk | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Wat moeten we in de integrale groep doen als er iemand bij zit die schade aanbrengt en de moderator hem uit de groep moet zetten? Moeten we zo iemand in de groep houden?

Antwoord: We kunnen zo iemand alleen in de groep houden als de schade die hij aanbrengt nuttig aangewend kan worden, omdat we daar bovenuit onze verbinding en onze liefde kunnen verduidelijken: “Hoe moeten we ons opstellen tegenover hem?” Zonder vijand is het heel moeilijk om tot eenheid te komen, de vijand brengt eenheid. Dus, over het geheel genomen moeten we er goed naar kijken en zo’n situatie van destructie verdragen, maar wel tot op zekere hoogte.

Ik denk dat de groep er het voordeel van zal inzien en zal begrijpen dat het allemaal gebeurt onder de invloed van de Natuur, die met een bedoeling op deze wijze werkt. Net zoals wij boven het innerlijk ego, dat groter wordt in ons, moeten uitstijgen, moeten we ook boven het groeiende externe ego uitstijgen.

Vraag: Betekent dit dat we zulke mensen moeten opvoeden, met hen moeten leren omgaan en ze niet uit de groep moeten zetten?

Antwoord: Niet met hen leren omgaan, maar van hen houden! Eer ze, omdat ze ons helpen om verder te komen.

From KabTV’s “Talks with Michael Laitman,” 10/3/12.

Filed under: Groepswerk, Integrale Opvoeding, Workshops | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Een mens kan de crisis verdragen, zich eraan aanpassen en met spanningen omgaan totdat hij al zijn energie kwijt is en duidelijk ziet, dat hij een punt heeft bereikt waarvan geen terugkeer meer mogelijk is. Zou het zo kunnen zijn dat de hele mensheid met dit probleem te maken krijgt en uiteindelijk bij dat punt komt waarvan geen terugkeer meer mogelijk is?

Antwoord: Een punt waarvan geen terugkeer meer mogelijk is, is een heel goede situatie. Waar wil je naar terug? Als ik ga begrijpen dat mijn verstand, mijn intellect, nutteloos is, ga ik proberen om naar een oplossing zoeken. En zo kom ik tot de conclusie dat ik degene ben die moet veranderen.

Vraag: Hoe kunnen we aan iemand duidelijk maken dat de bron van reserves en energie bijna helemaal uitgeput is en dat het straks onmogelijk wordt om nog maar iets te veranderen, als wij nog langer op deze manier doorgaan?

Antwoord: Daarvoor moeten we het systeem van opvoeding, onderwijs, disseminatie, reclame, enz. ’omschakelen’. We moeten allereerst beseffen dat het onze plicht is om de samenleving ervan op te hoogte te stellen, dat veranderingen naar een volgende, betere situatie zullen leiden, terwijl passieve vooruitgang, onder de interne druk van het egoïsme, ons alleen maar in moeilijkheden zal brengen.

Het probleem is dat we ons op ‘t ogenblik in een situatie bevinden, die het ons niet mogelijk maakt om tot eventuele oplossingen te komen. Ik spreek nu vanuit het oogpunt van de gewone burger, maar ook vanuit wetenschappers, om nog maar te zwijgen over degenen die gezag hebben en – om het maar zo te formuleren – onze sociale ontwikkeling bepalen. Zij beschouwen de verandering van de mens zelf  niet als een oplossing, daarom verandert er niets.

From a TV Program: “Integral World: Formula of an Integral Society” 7/3/12

Filed under: Crisis, Educatie, Integrale Opvoeding | Add Comment/Ask Question→

Kabbalisten hebben de groepsregels vanuit hun eigen ervaring vastgelegd. Het doel voor het vormen van een groep is: met elkaar verbinden en als de Schepper worden. De groep vormt zich als mensen, die deze staat met elkaar willen bereiken, bijeen komen en natuurlijk moet men begrijpen waarom de groep bestaat. Er zitten nieuwe groepsleden in die dit nog niet begrijpen of voelen, maar we leggen in een heel korte tijd uit waarom er een groep is en zonder enige druk uit te oefenen, brengen we hen geleidelijk aan naar die staat.

De groep moet één zijn en er mogen geen verstoringen zijn. Het is geen fabriek met managers en werknemers die aan hen ondergeschikt zijn. Zoiets bestaat niet in een groep die Kabbalah studeert, alles wordt samen gedaan.

We vormen verschillende comités die dienstbaar zijn en helpen, die de groep ondersteunen en zich bezig houden met organiseren: de studie, feestdagen, maaltijden, enz. Dit alles moet zorgvuldig afgestemd worden op de eenheid die de basis vormt van elk individu en het collectief. Hoewel we verschillend zijn, moeten we volkomen gelijkwaardig zijn, de een is wijs, de ander is dwaas, het maakt totaal geen verschil. Iedereen is van nature zoals hij is en is in die specifieke vorm onmisbaar.

Stel je een mechanisme voor met sommige delen die snel bewegen en andere die langzaam bewegen, sommige draaien naar rechts of naar links en andere draaien om een as heen. Een ieder heeft zijn eigen rol, het belangrijkste is dat iedereen zijn best doet voor de algehele eenheid. De andere voorwaarden worden, als resultaat daarvan, in de groep gecreëerd.

De belangrijkste voorwaarde is wederzijdse hulp, dit leidt ons naar onderlinge verbinding, want een mens alleen heeft niets om te corrigeren. Een ieder van ons is een compleet geheel en er is niets corrupt op één ding na: de verbinding met anderen. Daarom besteed ik geen aandacht aan het karakter van iemand, aan zijn uiterlijke vorm, aan zijn vreselijke gewoonten, aan niets daarvan. Dat is allemaal onbelangrijk voor me, ik gebruik een ‘filter’ en ik zie dat allemaal niet; de een heeft rood haar, de ander is saai, iemand anders irriteert me en probeert me in zijn straatje te krijgen, het maakt me niet uit. Achter mijn ‘filter’ moet ik maar één ding zien: de houding van een mens ten opzichte van verbinding en eenheid, want dit is het enige wat er in hem moet worden gecorrigeerd. Als hij daaraan werkt is hij mijn vriend, als hij dat niet doet is hij een vreemde voor mij.

Wij moeten niet proberen om iets in onszelf te veranderen, behalve de verbinding met anderen, dit is heel belangrijk. We verspillen veel tijd en energie als we ons bezig houden met onnodige dingen, want op die manier putten we onszelf uit en brengen we schade toe aan onszelf. Je moet blijven hoe je bent, daaraan moet je zelfs geen gram energie verspillen, investeer alleen in de verbinding.

Als dit duidelijk is, wordt het werk zacht en wederkerig, het wordt een maaltijd, een verlangen naar wederkerigheid en liefde. Aan andere dingen moeten we totaal geen aandacht besteden. Er geldt maar één voorwaarde: onze onderlinge verbinding, en de groep moet zijn aandacht daar constant op richten.

We hebben een lange weg te gaan en in het begin kunnen we te maken hebben met veel verstoringen, misvattingen, irritaties, uitbarstingen, enz. Er is echter maar één ding belangrijk, namelijk of een mens werkelijk verlangt naar eenheid. Als hij zijn best doet om die innerlijke behoefte te vergroten, neem ik al zijn andere problemen op me en help ik hem.

From the Georgia Convention 11/06/12, Lesson 2

Filed under: Conventies, Groepswerk, Innerlijk Werk, Wederzijds Garant staan | Add Comment/Ask Question→

Filed under: Verlangen, video, Ziel | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Kan iedereen, ook ik, naar een hoger niveau opstijgen en een beroep doen op Zijn Natuur? Kan ik bewust naar dat niveau oprijzen of is het alleen afhankelijk van mijn gevoelens? Maakt Kabbalah onderscheid tussen verstand en gevoel, als we spreken over het bewustzijn?

Antwoord: Kabbalah zegt dat de essentie van de mens uit verlangens en gedachten bestaat. Het belangrijkste is het verlangen, want dat is de werkelijke materie van deze wereld. Het verlangen brengt elektronen en moleculen in beweging, het veroorzaakt verbinding en afscheiding tussen de elementen; alles is verlangen.

Op het minerale, vegetatieve en animale niveau wordt het verlangen instinctief uitgevoerd, er is geen keuze. Alles werkt op deze manier, eveneens bij mensen, die ook tot het animale niveau behoren.

Iemand die Kabbalah gaat studeren, probeert naar het volgende niveau van verlangen te stijgen, namelijk te veranderen van de eigenschap van ontvangen naar de eigenschap van geven. Dan gaat hij zijn denkvermogen gebruiken, maar niet hetzelfde waardoor ons egoïsme geholpen wordt om bij alles wat we doen, in elke situatie, meer voor onszelf te krijgen. Dieren ‘denken’ ook op zo’n manier, ook planten en stenen die altijd proberen om de beste positie in te nemen ten aanzien van de zwaartekracht of om de eigen structuur te behouden. Maar wij spreken over het vrije denkvermogen.

De vrije wil komt pas te voorschijn als een mens twee tegengestelde krachten in zich heeft: ontvangen en geven. Dan komt er een nieuw, werkelijk  denkvermogen in hem te voorschijn. Niet dat wat met het verlangen is verbonden en hem helpt om nog meer voordeel te hebben – wat zijn handelen bepaalt – maar het denkvermogen dat verschijnt in de tegenstelling tussen de twee verlangens, waardoor de schepping van de middenstructuur ontstaat die uit beide krachten bestaat: ontvangen en geven, de zogenoemde middellijn. Een mens die deze twee krachten ervaart en van daaruit zichzelf bouwt, is pas werkelijk vrij en ‘verstandig’.

From the Georgia Convention 11/05/12, Lesson 1

Filed under: Conventies, Egoïsme, Vrije Wil | Add Comment/Ask Question→