Het breken van de kelim (vaten) is niet zomaar een breken, maar het is de onthulling van de plaatsen waar eerder zwakke plekken waren, maar zij waren verborgen. Maar nu die onvolkomenheid zichtbaar is geworden, is het mogelijk om er inzicht in te krijgen, om dit tot op de bodem te onderzoeken en het te corrigeren door aan te vullen wat er ontbreekt.

Op die manier wordt er – nadat we alle delen weer bij elkaar gebracht hebben – een veel sterkere, meer verheven staat gecreëerd. Daarvoor leek alles heel, maar vanbinnen waren er veel barsten aanwezig. Aan het einde van de derde fase van de schepping wordt het Licht toegevoegd dat in de kli (vat) van de wereld van Ein Sof (Oneindigheid) in de eerste fase ontbrak.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 3/15/13, Shamati #38

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Kelim, Schepping | Add Comment/Ask Question→

Vraag: In een van de lessen hebt u gezegd dat er een moment komt waarop een student, al naargelang zijn spirituele proces, steeds meer gaat neerkijken op zijn leraar. U gaf ook een voorbeeld van uw relatie met uw leraar. Op wat voor spiritueel niveau moeten we komen zodat de minachting voor de leraar zal verdwijnen?

Antwoord: Wanneer gaan we in deze wereld onze ouders waarderen en begrijpen? Als we zelf ouders worden! Maar dit rechtvaardigt de minachting niet. Een mens die wil groeien moet zijn eigen natuur begrijpen en ondanks die natuur groeien.

Filed under: Groei, Innerlijk Werk, Kabbalah Leraar | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Hoe kan ik van ‘mij’ – ‘wij’ bereiken? Wat betekent het dat je de Schepper rechtvaardigt als iemand gelukkig is, niet omdat je zelf succes hebt maar omdat je vriend succes heeft?

Antwoord: Het punt is dat je je met je vriend moet verbinden en via hem de werkelijkheid moet voelen. Waaraan kan ik mijn toewijding aan mijn vrienden afmeten? Door te voelen hoe gelukkig ik me voel als zij gelukkig zijn en hoe verdrietig ik me voel als zij verdrietig zijn, door alleen deel van de groep te willen uitmaken om hen te helpen om de goede staat te bereiken.

Hierdoor ga ik ontdekken hoezeer ik eigenlijk het tegenovergestelde wil: wat voor vuur van haat en afgunst er in mij naar hen toe onthuld wordt en in welke mate ik hen niets goeds toewens omdat ik van deze gescheiden staat houd.

Hierin is heel veel werk te doen met het doel dat dit zelfonderzoek me tot de juiste conclusie zal brengen: Ik heb niets anders dan de vrienden met wie ik samen in het leven ben!

Als mijn vriend een probleem heeft, ga ik hiermee aan de slag alsof het een obstakel is dat tussen mij en de Schepper in staat. Daartussen is geen verschil. Ik zal mezelf, mijn ‘ik’, in deze situatie kunnen wegcijferen en ik zal me ook heel goed voelen naar de vrienden toe, dat wil zeggen dat ik er alles voor wil doen om ervoor te zorgen dat zij zich goed voelen, net zoals een goede moeder dat doet.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 3/10/13, Shamati #6

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Groepswerk | Add Comment/Ask Question→

Baal Hasulam, Shamati, artikel 53: ‘Aangaande Beperking‘: Dit wordt het belangrijkste deel van het niveau genoemd, het onderscheid van Katnut. Dit onderscheid moet permanent aanwezig blijven, Gadlut is alleen een toevoeging. Men moet verlangen naar het belangrijkste deel, niet naar wat toegevoegd wordt.

Het belangrijkste is de staat van Katnut (kleinheid), Hafetz Hesed: ‘geven om te geven’, bereid zijn om met minder genoegen te nemen. Tegelijkertijd hoef ik niet te voelen dat ik mijzelf beperkingen opleg of dat het me aan iets ontbreekt, juist niet, ik moet voelen dat ik helemaal voldaan ben.

De staat van Katnut moet me heel dierbaar zijn en waardevol voor me zijn. Dan dient zich de vraag aan waarom er allereerst een staat van Katnut moet zijn en waarom één punt niet genoeg is. Ik wil helemaal niet groot zijn, ik wil zo min mogelijk ruimte innemen om te kunnen bestaan en voor de Schepper aan iedereen goed te doen. Ik ben bereid om zo klein te worden als een puntje en niets voor mijzelf te hebben.

Dit is inderdaad de ware benadering. Vanuit zo’n staat gaan we de spirituele werkelijkheid waarnemen en bereiken en als we hierover gaan nadenken en ons afvragen hoe we de Schepper vreugde kunnen brengen, begrijpen we dat we elke vorm van onderscheid en alle verlangens van Hem moeten ontvangen en dat wij ze moeten veranderen van ontvangen in geven. Dan worden we een spiritueel embryo dat gaat groeien en diep verlangt naar gehecht zijn aan de Schepper en Hem vreugde te geven.

Op een andere manier kunnen we niet in de baarmoeder groeien. Elke seconde, elke nieuwe beweging, elke gram die toegevoegd wordt aan het embryo is alleen bedoeld om de Schepper vreugde te brengen. Een mens moet voelen dat hij de Schepper blij maakt.

Tijdens de geboorte, de barensweeën en het stadium waarin het embryo zich omkeert met zijn hoofdje naar beneden – nog voor de geboorte – is hij zich bewust van elke stap die hij maakt en onderzoekt hij of hij alles doet om degene die hem ter wereld brengt vreugde te geven. Nadat hij geboren is – tijdens Yenika (het zogen) – ontwikkelt hij zich verder, zoals een baby in de armen van zijn moeder, op dezelfde manier is een mens in de armen van de Schepper.

Hij begint al met zijn verlangens te werken en legt zichzelf gedeeltelijk beperkingen op, elke daad die hij verricht ten bate van beperkingen en om te groeien, is alleen bedoeld om de Schepper vreugde te geven en zo groeit een mens. Het punt blijft het centrum van waaruit hij groeit, omdat hij het voldoende vindt om niet groter te worden dan een punt. Hij vindt dit belangrijk, hij wil niet meer hebben dan zijn basisbestaan en de rest, die hij aan dit punt moet toevoegen, is alleen bedoeld om de Schepper vreugde te brengen. Dit is zijn enige motivatie, bij alles wat hij doet: bij elke beperking en bij elke vreugde.

Hij is hier gelukkig mee, niet voor zichzelf, maar omdat hij de Schepper vreugde brengt. Op deze manier bereikt hij gehechtheid aan de Schepper, zoals dat bestaat tussen twee vrienden die van elkaar houden en elkaar aanvoelen.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 3/14/13, Shamati #53

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groei, Innerlijk Werk, Vreugde | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Waarom staat er geschreven: “En Moses leidde hen naar de voet van de berg en zij verzamelden zich aan de voet van de berg.”

“Har” (berg) komt van het Hebreeuwse woord ‘overdenking’. Betekent dit dat Moses hen naar het einde van de gedachten, het begrip, het denken bracht, naar de laagste staat?

Antwoord: De rol van de eigenschap van Moses in een mens bestaat eruit om hem begrip bij te brengen over de betekenis van de eigenschap van geven in hem. Moses moet het volk Israel helpen, zodat zij leren begrijpen wie de Schepper is. In al onze Reshimot (spirituele genen) waarin alles van Malchut van Ein Sof (Oneindigheid) opgeslagen ligt, is er zo’n eigenschap die we ‘Moses’ noemen aanwezig, een niveau dat de verbinding maakt tussen alle gebroken delen. Deze functie helpt een mens om de volledige eigenschap van geven te leren kennen. Als een mens zo’n eigenschap verkrijgt, kan hij zijn kelim (vaten) er al aan toevoegen en werken met ‘ontvangen om te geven’.

Dit is de betekenis van de zin: “Moses leidde hen naar het einde van de gedachten en het begrip.” Hij leidt een mens door al zijn verlangens, zijn kelim – ‘de woestijn’ genaamd – heen en zuivert deze verlangens, deze kelim in de woestijn, van de intentie om te ontvangen: ‘Egypte’ genaamd. Hij leidt een ieder naar de ‘intentie om te geven met het doel om te geven’. Dan is een mens klaar om in drie lijnen te werken en dit heet ‘de verovering van het Land Israel’.

From the 1^st  part of the Daily Kabbalah Lesson 3/14/13, Shamati #53

Filed under: Correctie, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Geven, Reshimot | Add Comment/Ask Question→

Toen rustte het volk op de zevende dag. En het Huis van Israël noemde het Manna, het was als korianderzaad, het was wit en de smaak ervan was als honingkoeken. (De Torah, Exodus, BeShalach 16:30 – 16:31)

Zaterdag (Shabbat) is een speciale staat nadat wij in de zes voorafgaande dagen (staten) ons egoïstische verlangen corrigeren en zo dichterbij de verwerkelijking van de correcte vorm komen. Totaal zijn er vijf niveaus van egoïsme die we moeten corrigeren. Op de zesde dag vindt daarvan een vermenging, een mix, een verbinding tot één geheel plaats. Dan ontvangen wij over dit gecorrigeerde, verenigde verlangen, het Licht. Dit Licht is Shabbat.

Maar ik corrigeer mijn egoïstische eigenschappen niet zelf, het Licht corrigeert ze. Er is een Licht dat naar mij toekomt om in mij de eigenschappen van de eerste dag te corrigeren, vervolgens van de tweede, derde, vierde en vijfde dag. Op de zesde dag daalt er een speciaal Licht neer dat dit alles samenbrengt, het resultaat daarvan is één enkel, gemeenschappelijk, altruïstisch verlangen, de gemeenschappelijke eigenschap van geven, waarin ik op de zevende dag vervulling ontvang. Dus zes dagen lang vindt er zuivering van de kli (vat) plaats waarin later het Licht kan binnenkomen. Dit Licht, dat de zuivere kli vervult, vertegenwoordigt de zevende dag.

Vraag: Waarom wordt de smaak ervan ‘manna’ genoemd?

Antwoord: Omdat er altijd beweging plaatsvindt onder invloed van onze voortdurende hunkering naar Boven om het Licht van Correctie te ontvangen en vervolgens het Licht van Vervulling.

Vraag: Waarom staat er geschreven dat ‘de smaak ervan was als honingkoeken’?

Antwoord: Dit is een nogal onduidelijke beeldspraak. Het betekent geen honing, maar het egoïsme dat verzacht wordt door de correctie die in werking treedt om tot geven te komen en dit wordt door deze maaltijd weergegeven. Soms krijgt het de naam ‘stier’ en ook wel ‘walvis’ (Leviathan), enz. We spreken hier over spirituele wortels die op deze manier in onze wereld zichtbaar worden.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 2/4/13

Filed under: Correctie, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Shabbat, Verlangen | Add Comment/Ask Question→

Filed under: Shabbat, video | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Wat is de ‘eeuwige Shabbat’, waarover geschreven staat dat alles op de zevende dag aanwezig zal zijn?

Antwoord: De ‘eeuwige Shabbat’ drukt de volledige adhesie van de Schepper met het schepsel uit. Dit is een gevoel van complete correctie.

‘Eeuwige rust’ betekent dat je nergens meer voor hoeft te vechten, maar dat je veel werk hebt aan een constant positief verlangen naar de Schepper. Dit verlangen is niet het resultaat van het ontbreken van iets, maar het is er door de onthulling van een grotere perfectie.

We hebben geen idee hoe dit mogelijk is. Hoe kan ik mij vooruit bewegen zonder mijn linkerbeen te gebruiken? Het lijkt alsof er een middelste been verschijnt en je zo naar voren loopt in de onthulling van de Schepper.

Dat wil zeggen dat je naar Hem toegaat, niet omdat je jezelf corrigeert en je in zijn richting voortbeweegt, maar omdat Hij meer en meer onthuld wordt en jij Hem meer en meer binnengaat. Zo is het systeem.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 2/4/13

Filed under: Shabbat | Add Comment/Ask Question→

In het nieuws (van Los Angeles Times): “Met nog tientallen jaren in het verschiet op de arbeidsmarkt, ligt meer dan de helft van de millennials ’s nachts te piekeren, volgens een studie.

“Deze 18 – tot 33-jarigen vertonen op het ogenblik meer stress dan de oudere generaties, zo concludeerde de Amerikaanse psychologische Assn in haar nieuwe onderzoek. Iets meer dan 50% deelde mee dat hun slaap door zorgen in de afgelopen maand ernstig verstoord werd.

“Deze zware economische tijden vragen veel te veel van jonge mensen, met de grote zorgen over werkzekerheid neemt hun stressniveau toe. En geen wonder: het werkloosheidspercentage van deze groep bedraagt 13,1%, ruim boven het gemiddelde van het land, namelijk 7,8%. …

“Bijna 40% van millennials deelde mee dat hun stressniveau in het afgelopen jaar omhoog geschoten was, vergeleken met 33% van de baby boomers en 29% van de 67- jarigen en ouder.

‘Misschien waren – volgens deze studie – jonge mensen meer geneigd om in de vorm van boosheid en ongerustheid te reageren door hun relatieve onervarenheid met de arbeidswereld.”

Mijn commentaar: Dit is slechts het begin van een ander groot Amerikaans probleem: een grote teleurstelling in het kapitalisme en in de samenleving van grote en gelijke kansen: de ineenstorting van de Amerikaanse droom. Er is een dringende noodzaak om de gehele bevolking op te nemen in het ‘proces’ van zelfcorrectie door het bevorderen van een juiste perceptie van de nieuwe wereld en de maatschappij. Anders zal alle energie van de massa op vernietiging gericht zijn.

Een samenleving kan niet aan zijn lot worden overgelaten, Er moet voor gezorgd worden zoals voor een kind. Dit land moet iedereen het gedrag in de omstandigheden van de nieuwe wereld laten bestuderen: het milieu (klimaat), onze natuur (de wetten van de samenleving) en de vereiste verandering in de houding van de mens naar zijn omgeving (de persoonlijke correctie).

Filed under: Crisis, Economie, Gezondheid, Maatschappij, Nieuws | Add Comment/Ask Question→

En Moses zei tegen hen: “Niemand mag er tot de volgende morgen van overhouden.” Maar ze luisterden niet naar Moses en enkelen lieten er tot de volgende morgen van over, toen krioelde het van wormen en het stonk, en Moses was woedend op hen. (De Torah, Exodus, BeShalach 16:19 – 16:20).

Dit gaat over gebrek aan geloof. Als je voor de volgende dag bewaart, ben je niet meer in de wereld van de Schepper, maar in je eigen wereld. Dit is een voortdurende strijd die een mens ten aanzien van alles moet voeren: om het verleden, het heden en de toekomst te beschouwen met betrekking tot zichzelf en anderen en alles wat er met de mens gebeurt – met dit ‘ik’ en mijn houding naar alles – te beoordelen volgens de vraag: waar word ik vrij van mijn ‘ik’?

Een mens is degene die streeft naar geven. Dit brengt een heel serieuze overgangsfase met zich mee: van ontkenning naar beperking, naar boven jezelf uitstijgen en nog een groot aantal andere voorwaarden. Probeer je portret eens op de grond te tekenen en er met je voeten op te stampen, hiervan wil je jezelf losmaken van je huidige ‘ik’. Voel jezelf in deze staten.

Reactie: Maar er bestaat nog een andere houding, zoals in de volgende grap: Er zit een man op het dak van een huis, om hem heen is alleen maar water. Er vaart een boot voorbij met mensen die zeggen dat zij hem willen redden, maar hij zegt: “Nee, de Schepper zal me redden.” Er vliegt een helicopter over: “Wij komen je redden.” “Nee,” zegt hij, “De Schepper zal me redden.“ En hij verdronk.

Antwoord: Dit is alleen maar een uiting van vreselijke trots: “De Schepper zal mij redden.” Dan identificeert een mens zich niet met de wereld en begrijpt hij niet dat de Schepper in alles aanwezig is: in de boot, in de helicopter, in alles. Hij verbindt dit niet met de Schepper. maar verdeelt de wereld in allerlei vakjes, gedachten en krachten. Dit gebeurt als je de Schepper niet als Eenheid ervaart.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 2/4/13

Filed under: Eenheid, Egoïsme, Gelijkvormigheid met de Schepper, Schepper, Wereld | Add Comment/Ask Question→