Vraag: Als er iets in de groep gebeurt, probeert de groep die specifieke problemen zelf op te lossen in plaats van naar andere groepen te gaan en te roepen: Help ons! Moet iemand de suggestie doen om hulp te zoeken of moet de hele groep besluiten dat er werkelijk een probleem is en dat het tijd is om om hulp te roepen, zodat we gehoord worden?
Antwoord: In onze groep in Israel gebeurt hetzelfde. Ik voel dat het goed is om een dag of twee te wachten als één van de vrienden valt en af te wachten of de anderen hierop wel of niet reageren. Als zij dat niet doen, raad ik aan dat het aan iedereen verteld wordt. Hiermee wil ik zeggen dat er voortdurend onderzoek moet zijn en dat we er niet omheen moeten draaien.
De groep heeft niet het recht om in omstandigheden als deze te blijven zwijgen, want dat zou schadelijk zijn voor de rest.
Ik mag het niet verbergen als ik ergens niet aan meedoe, als ik mij losmaak van het spirituele pad, van de zoektocht, de inspanning, de vooruitgang. Hierover kan ik niet zwijgen, want daarmee veroorzaak ik het falen van anderen.
We kunnen het vergelijken met een groep soldaten die in de aanval gaan en plotseling is één van hen niet klaar om met de anderen mee vooruit te gaan. De anderen zijn van hem afhankelijk. Wat zal er gebeuren als hij zijn opdracht niet uitvoert? Ze zullen allemaal gedood worden, alles zal verkeerd aflopen. Daarom moet hij, om de groep niet te ondermijnen, hen vertellen dat er met hem iets niet oké is, misschien functioneert zijn hand of zijn been niet naar behoren.
Bovendien, als een hele groep ten val komt, ondermijnt dit andere groepen. We mogen niet alleen maar aan onszelf denken. Als we zo denken beweren we daarmee dat er geen Arvut (verantwoordelijkheid voor elkaar) bestaat, geen verplichting naar elkaar toe. In het algemeen gesproken bestaat er dan helemaal niets! Denk hier goed over na!
From the European Convention in Germany 3/23/13, Lesson 3
Vraag: Ik zou iets willen vragen over een situatie die zich kan voordoen in een groep met betrekking tot disseminatie en lesgeven in integrale educatie.
Stel, er is een groep van vijf mensen die de groepsstatuten hebben aanvaard en proberen zich daaraan te houden, liefde tonen, enz. en daarnaast ben ik er, een stevig, goed opgeleid, slim iemand die alle cursussen van integraal onderwijs en integrale educatie heeft afgerond en anderen daarin al les kan geven. Ik heb geen tijd om deel uit te maken van de groep, ik wil dissemineren, maar de groep biedt me daarvoor geen ondersteuning. Het blijkt dat ze me tegenhouden. Wat moeten we in een dergelijk geval doen?
Antwoord: Het punt is dat ik, voordat de wereldwijde crisis begon, helemaal niet sprak over integrale educatie. Baal HaSulam schrijft hier veel over en heeft het heel serieus over deze kwestie. Hij benadrukt dat de onthulling van de Schepper niet kan plaats vinden als de wereld er niet naar verlangt, dat geldt zowel voor het deel van de mensheid dat het punt in het hart heeft als het deel waarin het punt in het hart nog niet is ontwaakt. Alles is dus afhankelijk van disseminatie. Ik zag in het begin ook dat mijn studenten dit idee niet goed begrepen, maar ik heb ze onder druk gezet en uiteindelijk begrepen ze dat we ten eerste geen keuze hebben en dat het essentieel is, en ten tweede dat het waar is.
Wat zou ik in jouw plaats doen? Er zijn veel groepen over de hele wereld en sommige daarvan begrijpen dat wij moeten dissemineren, andere begrijpen dat niet. Dit gebeurt in elke groep waar sommige mensen dit punt begrijpen en anderen niet. In ieder geval moeten de leden van de groep in vrede met elkaar leven en degenen die willen dissemineren en erkennen hoe noodzakelijk dit is, dit laten doen. Degenen die het nog steeds niet begrijpen moeten wachten totdat zij het begrijpen; ze zullen zien dat alle groepen zich hiermee bezig houden en uiteindelijk zullen ze niet alleen voelen dat zij erin geïnteresseerd zijn, maar ze zullen ook de noodzaak gaan inzien van disseminatie.
Het punt is dat je veel energie voelt als je begint te werken voor het grote publiek, je voelt de betekenis van het leven. Het is alsof je ouders wordt, want als we kinderen hebben, voelen we een nieuwe drang om te leven: je leeft niet meer alleen voor jezelf, maar voor hen. Dus in een groep die zich met disseminatie bezighoudt zit altijd meer leven. Het blijkt dat disseminatie ten eerste belangrijk is voor de groep zelf. Laten we hopen dat iedereen dit geleidelijk aan gaat begrijpen.
From the European Convention in Germany 3/22/13, Lesson 2
Vraag: Hoe kunnen we nu de Europese groepen het beste helpen om zich met elkaar te verenigen?
Antwoord: Om te helpen met de eenwording van de Europese groepen moeten wij ons met hen verbinden: hen stimuleren, helpen en met hen samenwerken in hun werk naar eenwording. We moeten niet aan de kant gaan staan en toekijken: “Wat gebeurt er daar in Europa?” maar juist mee helpen met deze inspanningen naar eenwording. We moeten ons bewust zijn van alles wat er in alle Europese groepen gaande is, erin participeren.
We creëren niet alleen een Europese groep op dit Congres, we creëren de totale wereldgroep. We moeten kunnen voelen dat we met elkaar één lichaam vormen. Anders kunnen we ons niet verder ontwikkelen. Dan blijven we steeds in dezelfde situatie, we gaan uit elkaar en komen weer enigszins samen en dat gaat dan jaren zo door. Hier hebben we geen tijd voor. We moeten ons verenigen en zoveel samenwerken dat we elkaar zien en voelen zoals nu op dit Congres.
Wij hebben één Disseminatie Centrum nodig voor Integrale Educatie en één Management voor de hele Europese groep. Het centrum van de wereldgroep is bij ons. En daarna gaan we alles samenvoegen tot één verenigde groep.
From the European Convention in Germany 3/22/13, Lesson 3
In het Nieuws (van Huffington Post): “Het idee van het universum als een ‘reusachtig brein’ werd al decennia geleden door wetenschappers en science fiction schrijvers gelanceerd.
“Nu zeggen natuurkundigen dat er enig bewijs voor zou kunnen bestaan dat het – in zekere zin – waar is.
“Volgens een studie die in ‘Nature’s Scientific Reports’ gepubliceerd is, zou het zo kunnen zijn dat het universum op dezelfde manier groeit als een gigantisch brein: met elektrische impulsen tussen de hersencellen die ‘weerspiegeld’ worden in de vorm van uitbreidende melkwegstelsels.
“De resultaten van een computersimulatie suggereren, dat de ‘natuurlijke groeidynamiek ‘ – de manier waarop systemen evolueren – voor allerlei soorten netwerken gelijk is, of het nu over het internet gaat, het menselijk brein of het universum als geheel. … Het resultaat daarvan is, zo stellen zij, dat het universum werkelijk groeit als een brein. Deze studie werpt fundamentele vragen op over de werking van het universum.”
Mijn commentaar: Alle werelden zijn gerangschikt volgens één enkel schema: HaVaYaH – namelijk vier stadia van ontwikkeling, voor alles en elk onderdeel. Eén verenigde Kracht van absoluut geven is meester over het hele systeem, bestuurt het en bepaalt alles van tevoren, ook onze bestemming. Wij hebben de mogelijkheid om onszelf te veranderen, om de ontwikkeling die stapsgewijze verloopt steeds ‘bij te houden’ en ons op die manier goed te voelen. Bovendien kunnen wij de komende staten van tevoren voorspellen en onszelf veranderen, wij ervaren ze niet als lijden, maar als wenselijk en noodzakelijk. Dit is het doel van de wetenschap van Kabbalah.
Vraag: Hoe kunnen wij onze dank aan de Schepper tot uitdrukking brengen?
Antwoord: Alleen door Zijn Onthulling te willen ervaren, daarmee bereiden we Hem vreugde.
Deze woorden lijken misschien banaal, onbegrijpelijk en kunstmatig, maar het is uiteindelijk de enige manier waarop we het in de taal van deze wereld kunnen uitleggen. Eigenlijk gaat het over een heel hoog niveau en pas wanneer de Schepper wordt onthuld, zullen we de betekenis van deze woorden gaan begrijpen.
Hoe kunnen wij de Schepper – de hogere Kracht die alles bestuurt – vreugde brengen als we als gekken rondrennen op deze planeet en elkaar omver lopen? Verlangen wij naar Hem of niet? Verandert onze stemming hierdoor? Lijdt Hij of ervaart Hij vreugde als resultaat (het lijden of de vreugde van de Shechina – de Goddelijke Aanwezigheid)? Wij begrijpen dit alles niet, wij begrijpen onszelf niet eens.
In feite bestaat de hele mensheid uit hoge schepselen, niet op de manier waarop wij het zien via onze egoïstische eigenschappen, maar op de manier waarop we werkelijk bestaan, op het niveau van de alomvattende verbinding, volledig verbonden met de Schepper. Op dat niveau zijn we volkomen gelijk en identiek aan Hem.
Om zo te kunnen handelen, moeten we ons dit niveau voorstellen en een ieder moet beseffen dat hij zelf, evenals zijn vrienden, dit niveau waard is. Alleen zo komen we op een hoger niveau.
From the European Convention in Germany 3/23/13, Lesson 3
Vraag: Uit heel Europa zijn er veel vrouwen naar de Conventie gekomen. Pushen ze ons, mannen, misschien niet actief en krachtig genoeg om ons werk te kunnen doen?
Antwoord: Je moet niet verwachten dat anderen het werk voor je doen. Natuurlijk moeten wij de vrouwen ondersteunen en het hen mogelijk maken om druk uit te oefenen op de mannen, maar jullie moeten niet gaan zitten nietsdoen en wachten: “Wanneer gaan ze nu eens druk op mij uitoefenen?” Het is niet hetzelfde als thuis met je vrouw, waar je niet tot actie komt totdat ze je de oren van het hoofd zeurt.
Het gaat hier om iets anders, we moeten geen weerstand bieden. Ze pushen je om het levensdoel te vervullen en je moet hen daarmee helpen en naar hen luisteren. Maar denk niet dat het alleen hun verantwoordelijkheid is, het is ook die van jullie.
De taak van vrouwen is niet alleen om de mannen te pushen, zij hebben het ook druk met hun eigen spirituele werk. Wij zien en voelen dat niet, omdat zij het op een rustige manier doen, vrij bescheiden. Maar als we kijken naar hun niveau van vooruitgang en trouw, zien we dat vrouwen op een niveau zijn dat niets lager is dan dat van de mannen en veel vrouwen zijn veel dichter bij het bereiken van spiritualiteit dan de meeste mannen.
Laat je niet misleiden door het feit dat zij ogenschijnlijk rustig zijn en dus niet zo speciaal. Zij hebben een grote kennis en heel veel kracht. Als je hen de kans geeft om wat actiever te zijn, zul je zien waar zij toe in staat zijn.
From the European Convention in Germany 3/22/13, Lesson 3
Vraag: Ibn Ezra heeft gezegd dat de generatie die uit Egypte trok de last van de slavernij voelde en alle kracht verloor. Daardoor konden zij – voordat de nieuwe generatie van de woestijn opgegroeid was – niet meer vechten tegen wat hen overweldigde. De nieuwe generatie wist niet van de ballingschap en hun kracht was dus niet gebroken. Welke generatie zijn wij nu?
Antwoord: Wij zijn in Egypte, onder de overheersing van ons egoïsme en wij moeten daar allereerst bovenuit stijgen. Ten eerste moeten we ons bevrijden van een vijandelijke kracht en ten tweede er tegen vechten. In plaats van te vechten tegen de Egyptenaren vluchtten zij uit Egypte. De hele doortocht door de Rode Zee is niets anders dan een vlucht. We hebben geen kracht om tegen ons egoïsme te vechten, we kunnen niet anders doen dan er van weg te rennen en er bovenuit te stijgen. Er komt alleen maar haat tegen ons egoïsme in ons naar boven en daardoor scheiden we ons af van ons ego.
Daarna komt er een stadium waarin we dit egoïsme beginnen te corrigeren. We keren niet naar Egypte terug om dat te doen; we namen onze kelim (vaten) vanuit Egypte met ons mee en beginnen ze nu met ons te verbinden en al deze verlangens, waar we bovenuit gestegen zijn, te corrigeren.
Het eerste stadium van de correctie van de verlangens wordt ‘de generatie van de woestijn’ genoemd als wij deze verlangens corrigeren van ontvangen naar geven. Daarna volgt de generatie van de veroveraars van het land Israel, dit heet ‘ontvangen om te geven’.
Onder het volk Israel zijn krachten die voorop kunnen lopen en de rest kunnen leiden, zoals Moses, die het volk uit Egypte leidde. Er zijn mensen die spiritualiteit bereikt hebben, al boven het egoïsme zijn uitgestegen en zich met andere zielen hebben verbonden. Zij begrijpen het hele proces, weten wat ze op een bepaald moment moeten doen en hebben de taak om anderen te leiden.
Wij hebben het over mensen die Kabbalah studeren, want het is onmogelijk om zonder het Corrigerende Licht naar de Bron terug te keren. Dit Licht kan alleen door de studie van Kabbalah aangetrokken worden, Kabbalah is hiervoor bedoeld.
En zulke mensen zijn er! Wij kunnen verder komen en veel mensen met ons meenemen, zij kijken naar onze tv programma’s, studeren samen met ons via de tv of internet, volgen onze cursussen, gaan naar lezingen en komen zo verder. Daarom hebben zij een grote kans om samen met ons vrij te worden, boven hun egoïsme uit te stijgen en te voelen wat vrijheid is, wat het betekent om een Jood te zijn, namelijk met anderen verenigd te zijn (Yechud).
Zij willen leren wat het betekent om in het land Israel te zijn, dat wil zeggen: in het verlangen naar de Schepper (Yashar-El), naar geven en liefde voor anderen. Op deze manier kunnen we op alle gebieden van ons materiële leven succes hebben en alle problemen om ons heen oplossen.
Het belangrijkste is de geest van eenheid. Als we met een gevoel van samenzijn – net zoals met onze familieleden – met het hele volk Israel waren omgegaan en zij samen met ons aan de feestelijke tafel hadden gezeten, als we iedereen hadden omarmd, zouden we de meeste inspanningen verricht hebben die we moeten doen om uit Egypte te komen.
From KabTV’s “Kabbalists Write: The Night of Passover Seder” 3/4/13
Vraag: Waarom zeggen wij, als we spreken over Pesach: “Herinner je de uittocht uit Egypte”? Er zijn meer ballingschappen geweest: in Babylon, Griekenland, Rome – maar wij worden alleen herinnerd aan de uittocht uit Egypte. Wat is de betekenis hiervan?
Antwoord: De ballingschap in Egypte is de oorsprong van alle ballingschappen. Alle andere ballingschappen liggen er als het ware bovenop. Deze ballingschap is de moeilijkste en is van fundamenteel belang. Een mens rijst boven zijn egoïsme uit en realiseert zich voor de eerste keer wat de spirituele wereld is en wat het betekent om de eigenschap van geven te voelen, in plaats van de eigenschap van ontvangen waarin we zijn geboren en bestaan.
Wij nemen de wereld waar door zintuigen die voortdurend willen genieten en van alles willen profiteren. De ommekeer in onze zintuigen – als ik uit mezelf ga treden, mij met de wereld ga vereenzelvigen, aan anderen geef, mij buiten mijn lichaam (*de wil om te ontvangen) ervaar, zodat mijn hart (*verlangen om te ontvangen) daar kan achterblijven – is de uittocht uit Egypte. Alle andere uittochten vinden al buiten mijzelf plaats.
*noot vertaler
From KabTV’s “Kabbalists Write: The Night of Passover Seder” 3/4/13