Baal HaSulam Shamati 8: ‘Wat is het Verschil tussen een Schaduw van Kedusha en een Schaduw van de Sitra Achra’. Er staat geschreven: “Het verheugde mij om in Zijn schaduw te zitten en Zijn vruchten waren zoet voor mijn verhemelte.” Met andere woorden: er wordt gezegd dat alle verborgenheden en moeilijkheden die een mens voelt, er zijn omdat de Schepper hem deze situaties heeft gezonden zodat hij een plaats heeft om boven de rede te werken.

Als een mens de kracht heeft om dat te zeggen, namelijk dat de Schepper dit alles bij hem teweegbrengt, komt dit hem ten goede. Dit betekent dat hij daardoor zijn werk kan gaan doen om te geven en dat hij niet voor zichzelf werkt. Dan gaat hij zich realiseren, dat wil zeggen ‘geloven’,  dat de Schepper juist aan dit werk vreugde beleeft, werk dat volledig boven de rede verricht wordt.

Hieruit volgt dat een mens niet bidt tot de Schepper met de vraag of de schaduwen van de wereld zullen wijken. Maar hij zegt: “Ik begrijp dat de Schepper wil dat ik Hem op deze manier dien, geheel boven de rede.” Dus bij alles wat hij doet, zegt hij: “Natuurlijk verheugt de Schepper zich in dit werk, dus waarom zou ik me bezorgd maken als ik in een staat van verborgenheid van Zijn Aangezicht werk?”

Omdat een mens wil werken om te geven, omdat hij de Schepper vreugde wil brengen, voelt hij zich niet verlaagd door dit werk, hij heeft namelijk niet het gevoel dat hij zich in een staat van verborgenheid van Zijn Aangezicht bevindt en dat de Schepper zich niet zou verheugen over dit werk. In plaats daarvan stemt hij in met het leiderschap van de Schepper, wat betekent dat hij – hoewel de Schepper wil dat een mens het bestaan van de Schepper voelt tijdens het werk – er met zijn hele hart mee instemt. Dit is zo omdat hij niet uitgaat van wat hij zelf aangenaam vindt, maar hij vraagt zich af wat het verlangen van de Schepper is. Zo brengt deze schaduw hem leven.

Geloof boven de rede betekent dat je alles wat er met je gebeurt, opvat als gezonden door de Schepper, de Ene Verenigde Kracht waarnaast niets anders bestaat, Goed dat Goed doet, ondanks het feit dat je het anders voelt. Ons gehele werk bestaat eruit dat wij ons realiseren dat wij niets zelf doen en dat ook niet willen, niet in de uiterlijke wereld en niet in onze binnenwereld, niet met onze handen en voeten of met de gereedschappen van deze wereld, niet met onze innerlijke verlangens en gedachten, maar dat wij in plaats daarvan met alles wat wij op dit moment hebben instemmen. Dan zal dit ogenblik genoemd worden: het einde van de correctie.

Tot aan het ogenblik dat wij de gevoelens hebben bereikt dat wij ons in de beste staat bevinden, onder de controle van de Goede Kracht die zowel aan rechtvaardigen als aan zondaren het goede brengt, zullen de schaduwen in de wereld blijven bestaan. De Schepper zal ons naar staten leiden die ons ertoe zullen brengen dat wij onszelf zullen willen veranderen. Tenslotte komen we tot het begrip dat ons werk volkomen tegengesteld is aan wat wij dachten, het gaat over een verandering van houding naar onze waarneming van het hoogste Bestuur, de Heer over deze wereld, zodat wij naar Zijn schaduw verlangen.

Alles wat wij ontvangen wordt door ons gewenst hoewel het zich in een onaangename vorm aandient, want dit is een schaduw, het is verborgenheid. Maar innerlijk werken wij in geloof boven de rede zodat deze vruchten zoet worden voor ons. Hieruit bestaat onze gehele correctie.

Alles begint bij het bewustzijn dat alles wat gebeurt van de Schepper afkomstig is, waarbij we niet alleen maar deze woorden horen, maar het innerlijk ook zo voelen. Wij moeten de Schepper niet om Zijn onthulling vragen, maar wel om het vermogen om te kunnen beseffen dat alles van Hem komt. Dan zal een mens er blij mee zijn dat hij kan werken in geloof boven de rede en zal hij alle slechte staten accepteren als de beste staten, de onaangename als aangenaam, tot op het moment dat alle staten aangenaam zijn voor hem.

Dit betekent dat hij geloof heeft bereikt. Er verandert niets in de wereld, alleen wordt het volmaakte bestuur van de Schepper aan een mens onthuld. Dit is het enige wat deze wereld tot een hogere, volmaakte wereld maakt.

Het blijkt dat er geen uiterlijke veranderingen nodig zijn, geen extern werk, niet met onze handen en voeten, niet op de manier waarop wij ons het spirituele werk voorstellen. Uiteindelijk kunnen we alles samenbrengen tot één staat: het contact van de mens met de verborgen Leiding. Dit contact wil hij voortdurend vasthouden en hij vraagt om geen enkele verandering: een mens wil de verborgenheid blijven ervaren.

Eerst vroeg hij om onthulling, maar nu wil hij dat de verborgenheid blijft bestaan. Al zijn verlangen, alle energie waarmee hij op zoek is geweest naar onthulling, verandert hij in het tegenovergestelde, zodat onthulling niet plaats zal vinden. Want onthulling kan al zijn onzelfzuchtige verlangen en heel zijn relatie tot de Schepper teniet doen, hem het werk boven de rede ontnemen. Daarom wil hij deze afstand, waarover hij bezorgd was, in stand houden zodat hij onafgebroken in verbinding is met de Schepper die boven dit alles aanwezig is.

From the Preparation to the Daily Kabbalah Lesson 7/29/13

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, De Schepper, Geloof boven de rede, Grootheid van de Schepper, Innerlijk Werk, Spiritueel Werk, Waarneming | Add Comment/Ask Question→

Onze situatie is afhankelijk van de manier waarop wij er tegenaan kijken, volgens welke waarden. Een mens krijgt een scala aan waarden uit zijn omgeving. We begonnen aan onze ontwikkeling toen we uit de bomen naar beneden klommen. De hele menselijke ontwikkeling vindt plaats omdat de samenleving promoot dat het noodzakelijk is om groot, sterk en welvarend te zijn. Zo is de mensheid aan zijn ontwikkeling begonnen.

Ontwikkeling is alleen mogelijk onder de invloed van een gemeenschap. Als de maatschappij geen nieuwe waarden in ons ingeprent had, bovenop wat nodig is voor het lichaam om gewoon te kunnen bestaan, zouden we dieren zijn gebleven. Wij verschillen niet van hen, op het element concurrentie na waar we onderling mee te maken hebben, een ontwikkeling die we danken aan de omgeving.

De omgeving ontwikkelt zich en onze ontwikkeling gaat daarmee samen. Dieren kennen deze ontwikkeling niet, dit geldt alleen voor de mens. Een speciaal soort dier dat dankzij de omgeving kan groeien wordt in deze wereld een mens genoemd. En het soort mens dat in staat is om zich te ontwikkelen doordat hij doelbewust zijn omgeving wil ontwikkelen, wordt een Kabbalist genoemd. Dit zijn twee fasen die boven het animale niveau uitstijgen: een gewoon mens en een Kabbalist.

Kabbalisten besteden speciaal aandacht aan de ontwikkeling van hun omgeving met het doel om daardoor te groeien, alsof zij zichzelf aan de haren omhoog trekken. De gemiddelde mens doet dat niet. De maatschappij ontwikkelt zich en trekt mensen naar verschillende richtingen op het niveau van deze wereld, maar niet naar kwalitatief nieuwe waarden.

Zo ontwikkelt de mensheid zich op een natuurlijke manier totdat er een crisis uitbreekt. De ontwikkeling op basis van concurrentie leidt tot een situatie waarin een deel van de mensheid enorm rijk is geworden en het andere deel heel arm. De situatie wordt kritiek omdat er geen tussenliggende laag meer bestaat. We zijn de fase al voorbij waarin de maatschappij erop hoopte universele welvaart te bereiken, de realisatie van de Amerikaanse droom die iedereen overvloed beloofde voor werk.

Maar dit is onmogelijk, het menselijke egoïsme laat niet toe dat de rijken ook maar iets opofferen. Ze worden erdoor gedwongen om 100% van hun rijkdom voor zichzelf te houden. Ze staan met moeite hoogstens 0,1% af, alleen maar zodat de armen op de een of andere manier kunnen overleven en dienstbaar kunnen zijn aan de rijken, meer niet.

Zo keren we terug naar de theorie van Marx, omdat ons ego een scheiding aanbrengt tussen de antagonistische polen waartussen oorlog onvermijdelijk is. De poging om een ontwikkelde postindustriële welvaartsmaatschappij op te bouwen is mislukt omdat in een dergelijk geval iemand zijn winst zou moeten opofferen: de rijken zouden moeten delen met de armen. En waarom zouden zij daarmee opeens instemmen als het mogelijk is om de armen volledig uit te knijpen en slechts een minimum voor hen over te laten, zodat ze niet van de honger zullen omkomen?

Onze egoïsme ontneemt ons elke vorm van gezond verstand, we kijken naar de wereld en we zijn verbaasd over wat daarin gebeurt: de rijken vernietigen zichzelf door hun acties en riskeren hun leven. Maar ze kunnen zichzelf geen halt toeroepen. Het ego groeit en dwingt hen om op deze manier te handelen.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/18/13, Writings of Rabash

Filed under: Crisis, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Globalisatie | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Hoe kan ik naar de rechterlijn gaan als het ego er weerstand aan biedt?

Antwoord: De rechterlijn kan niet bestaan zonder weerstand. Hoe kan een mens zich op een spirituele lijn bevinden zonder dat het ego weerstand biedt? Een spirituele staat is altijd tegen het ego gericht, veroorzaakt altijd weerstand, een voortdurende innerlijke spanning, een constante noodzaak om het ego overwinnen.

Maar als je deze innerlijke spanning door de groep heen brengt, verandert de spanning in zachtheid, lichtheid, in een zwevend gevoel in plaats van zwaarte en duisternis.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/21/13, Shamati #59 “About the Rod and the Serpent”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Spiritueel Werk | Add Comment/Ask Question→

In het nieuws (van Expatica): “Het aantal aanvragers voor het Spaanse leger steeg vorig jaar met bijna 82 procent vergeleken met 2007 als gevolg van de werkloosheid tijdens de economische crisis, zo meldde het Spaanse dagblad El Pais dinsdag.

“Het leger kreeg 78.575 aanvragen in 2008, in 2007 bedroeg het aantal 43.036 aanvragen, waardoor het gemiddelde nu 3.42 aanvragers per vacature bedraagt, in het afgelopen jaar bedroeg het gemiddelde 1.73 aanvragers per vacature, zo tonen de officiële cijfers in El Pais aan.

“Spanje heeft de verplichte militaire dienst in 2001 afgeschaft en heeft momenteel 81.607 mensen in het leger.”

Mijn commentaar: Ongetwijfeld, zouden deze jonge mensen graag deel uitmaken van het systeem van integrale educatie en daarna leerkrachten en instructeurs worden. En hoe zit het met de miljoenen anderen, de werklozen en degenen die ten ondergaan, wat gebeurt er met hen…?

Filed under: Crisis, Economie, Nieuws | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Waarin verschilt de Torah, die staat voor de collectieve som van ons allen, van de Schepper die staat voor de algehele verbinding? Deze twee concepten lijken voor mij hetzelfde.

Antwoord: In een van zijn brieven zegt Baal HaSulam dat wij alleen vooruitkomen volgens het voorschrift: ’Israel, de Torah en de Schepper’. Bovendien moet in elke staat de eerste gelijk zijn aan de tweede en aan de derde. Alleen onder deze voorwaarde kan een mens op de juiste manier verder komen.

1=2=3, dit is de voorwaarde voor spirituele vooruitgang.

Het eerste woord ‘Israel’ Yashar-El (direct naar de Schepper) is iedere vriend die naar de Schepper verlangt. Het tweede woord is al de groep die als eenheid werkt. Het derde woord is de onthulling van de Schepper in onze eenheid.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/21/13, “Faith Above Reason”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Groepswerk, Innerlijk Werk, Israel, Schepper, Spiritueel Werk, Torah | Add Comment/Ask Question→

Vraag: De moderne beschaving is erop gebaseerd dat elk probleem alleen door groepen van mensen kan worden opgelost. Maar volgens deskundigen leiden de pogingen om mensen met elkaar te verbinden in dergelijke groepen meestal tot het tegenovergestelde resultaat. Binnen drie à vier maanden vallen de groepen uiteen en blijft er slechts een handjevol mensen trouw aan een idee, de overigen gaan uiteen. Hoe komt dat?

Antwoord: Dat komt omdat het mensen ontbreekt aan een stimulans en enthousiasme, daarom gaan ze uiteen.

Twintig à dertig jaar geleden, zelfs tien jaar geleden, was het nog mogelijk om een collectief in een groep te verenigen, tegenwoordig is dit heel moeilijk, want mensen hebben geen prikkel meer om hiervoor hun best te doen. Waarvoor zouden ze het doen? Waarom? Met welk doel? Ze zijn niet enthousiast, niet voor het bouwen aan een beweging, een partij, nergens voor.

De mensheid heeft alle programma’s al uitgevoerd. Waar is het verlangen om de ruimte te veroveren gebleven? Er is niets van over. Alles is er alleen op gericht om iets vast te grijpen, te stelen, om ver van de beschaving geïsoleerd te blijven en zich in de zon te koesteren. Mensen zijn niet gemotiveerd, vooral niet om over serieuze zaken als deze te praten.

Er was een tijd dat mensen enthousiast werden voor grote ideeën, men probeerde ze voor zichzelf te realiseren, voor de kinderen, het land, het vaderland. Tegenwoordig zijn alle grenzen open, de relatie die iemand met zijn woonplaats heeft is hoofdzakelijk een relatie geworden die betrekking heeft op consumptie. Zo is het ook met betrekking tot de eigen natie en de inwoners daarvan. We hebben ons over de aarde verspreid, de oude grenzen zijn verdwenen.

Het concept familie is ook verdwenen, het is uit elkaar gevallen. Ouders voelen zich niet meer verantwoordelijk voor hun kinderen en de kinderen hebben geen verantwoordelijkheidsgevoel voor hun ouders. In het beste geval plaatsen de kinderen hun ouders in verpleeghuizen. En de ouders reageren kalm op hun kinderen door hen maar te laten en een leven van afzondering te leiden. Het traditionele kader van een familie, een collectief, een regio, een natie, enzovoort, is ingestort. Er is niets meer heilig voor een mens, dit betekent dat de idealen waarvoor het de moeite waard was om te leven, te werken, met iemand te concurreren en iets te bereiken, zijn verdwenen.

Dit soort gebrek aan motivatie begonnen we te ontdekken in de 20e eeuw, maar toen was het nog gering. Ondanks dit alles wist men op de een of andere manier nog dingen voor elkaar te krijgen door het vormen van een partij of door angst te zaaien, zoals in de tijd van Stalin of door middel van hersenspoeling in de tijd van Hitler. Maar dit kon alleen plaatsvinden in geïsoleerde gevallen, voor een korte tijd en met bepaalde mensen.

Maar tegenwoordig – ik merk het vaak op als ik over de hele wereld reis en een bezoek breng aan verschillende landen, samenlevingen en beschavingen – zie ik dat niets meer werkt.

Het enige wat iemand kan aansporen en hem een stimulans kan geven is de voldoening die hij ervaart door in een collectief te werken, wanneer hij juist door de eenheid met anderen voelt dat hij daarin een soort sereniteit en rust vindt.

Maar daarvoor is het nodig om met elkaar een dergelijk collectief op te bouwen, om aan mensen te laten zien hoe ze de magie kunnen gaan ervaren van het leven door middel van samenwerking en wederzijdse steun. Door het creëren van een kleine, zelf gebouwde samenleving zullen zij een gevoel krijgen van leven, meesterschap, onderlinge verbinding, partnerschap, zorg en liefde.

Wanneer we dit alles in een collectief creëren, zullen mensen niet meer overal naar toe willen gaan. Ze zullen steeds weer terugkomen en zullen juist hiervoor proberen te werken. Niet om doelstellingen te bereiken die managers en bazen voor ogen hebben, maar omdat zij zich energiek voelen, voelen dat ze bestaan, dat ze zich in een staat bevinden die boven ons gewone dagelijkse leven uitstijgt.

From KabTV’s “Through Time” 3/20/13

Filed under: Groepswerk, Maatschappij | Add Comment/Ask Question→

Als vijanden mij Omringen – mijn hart zal niet vrezen!

Als zij oorlog met mij voeren – ik vertrouw op de Schepper!

(Uit een Shabbat song)

Het belangrijkste hierbij is dat wij zien dat deze oorlog plaatsvindt tussen de twee delen van het universum. Enerzijds het totale menselijke ego, het egoïsme in mij. Anderzijds de groep, een groep mensen waardoor ik hulp van de Schepper ontvang.

Als de kracht van het kwaad in mij ontwaakt is, ontneemt dit mij kracht, het verwart en misleidt mij, mijn punt in het hart voelt dat de oorlog is ontstaan door het kwaad in mij. Dan haast ik mij voor hulp naar de groep en naar de Schepper die zich daarin verborgen heeft, naar de Kracht van geven, en zo word ik bewapend tegen het kwaad en voer ik met meer kracht oorlog tegen mijn egoïsme.

Shamati, artikel 42: De Ontvangst van het Koninkrijk der Hemelen moet bestaan uit Onvoorwaardelijke Overgave

Echter, als iemand zegt dat hij bereid is om het werk op zich te nemen op voorwaarde dat er een witte vorm is, wat betekent dat het daglicht voor hem zal schijnen, en hij niet instemt met het werk dat zich aan hem toont in een duistere vorm, is er voor deze mens geen plaats in het Paleis van de Koning. De reden hiervoor is dat degenen die willen werken om te geven, toegelaten worden in het Paleis van de Koning en als een mens werkt om te geven, is het voor hem niet belangrijk wat hij tijdens het werk voelt.

Het is juist zo dat een mens, zelfs als hij in een staat is waarin hij een duistere vorm ziet, er niet van onder de indruk is, maar hij verlangt maar één ding: dat de Schepper hem de kracht geeft om alle hindernissen te kunnen overwinnen. De betekenis hiervan is dat men niet vraagt van de Schepper om aan hem een witte vorm te geven, maar om hem de kracht te geven om alle verborgenheden te overwinnen.

Eerst ontwaakt mijn eigen kwaad: ‘hulp tegen mij’ (1). Vervolgens heb ik geen andere keuze dan mij tot de groep te wenden waarin de Kracht van het Licht, de Kracht van de Schepper (2), verborgen is. Ik corrigeer mijn kwaad (3) en verander de zwarte duisternis in wit Licht.

Alles is afhankelijk van de mens. In feite bestaat er noch zwart noch wit: de mens verandert zwart in wit en wit in zwart.

From the Preparation to the Daily Kabbalah Lesson 7/28/13

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Groepswerk, Hulp, Licht | Add Comment/Ask Question→

In het nieuws (van de OESO): “Wij, de Bestuurders van de Internationale Arbeidsorganisatie en de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling, roepen de Ministers van Arbeid en Werkgelegenheid van de G20-landen op om hun samenwerking te versterken met het doel om de plannen en de omvang van de werkgelegenheid te verbeteren, evenals de arbeidsmarkt en het beleid met betrekking tot sociale bescherming, om hogere niveaus van productie en lonende werkgelegenheid te bereiken en bij te dragen aan de versterking van de wereldeconomie.”

“Ook al zijn er zes jaren verstreken sinds het begin van de wereldwijde financiële crisis, het groeitempo van de werkgelegenheid in de meeste G20 landen blijft zwak, daardoor wordt een significante daling in de hoge niveaus van werkloosheid en het gebrek aan arbeidsplaatsen belemmerd.”

“Zoals wordt vermeld in de achtergronddocumenten die gezamenlijk door de IAO en de OESO zijn opgesteld voor de vergadering van de Ministers van Arbeid en Werkgelegenheid van de G20, is er sprake van een aanzienlijke diversiteit tussen de landen in de situaties op de arbeidsmarkt. In de afgelopen 12 maanden is de werkloosheid in de helft van de G20-landen marginaal gedaald terwijl er juist een stijging was in de andere helft. De werkloosheid ligt boven de 25 procent in Zuid-Afrika en Spanje; bedraagt ruim 11 procent in Frankrijk en Italië en in de EU als geheel; ruim 7 procent in Canada, Turkije, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten en ligt onder de 6 procent in Australië, Brazilië, China, Duitsland, India, Indonesië, Japan, Zuid-Korea, Mexico, de Russische Federatie en Saoedi-Arabië.”

“In het begin van 2013 heeft het totale aantal werklozen in alle landen van de G20 93 miljoen bereikt, waarvan ongeveer 30 procent gemiddeld langer dan een jaar werkloos is …”

“De werkgelegenheidssituatie in de G20-landen zou aanzienlijk verbeteren door een meer ondersteunende externe omgeving, afhankelijk van wat de G20-landen voor hun eigen economie doen. Dit vereist collectieve inspanning van alle landen om te werken aan hun gezamenlijke doelstelling: een sterke, duurzame en evenwichtige groei.”

Mijn commentaar: De wens om het aantal werklozen te verminderen, evenals de publieke woede en spanning is duidelijk, maar deze inspanningen zullen tot niets leiden omdat niemand overproductie nodig heeft en het niet afgestemd is op het milieu. Het is noodzakelijk om de hele houding ten aanzien van werk, arbeid, huishoudkunde, enz. opnieuw op te bouwen, dit is alleen mogelijk met een totale her-educatie van de mens.

Het is absoluut geen moeilijke taak, niet te ingewikkeld, te duur, of belastend. Het effect is onmiddellijk zichtbaar en duidelijk. Het enige probleem is de psychologische barrière die moet worden overwonnen door degenen van wie de beslissing afhangt om ‘Integrale Educatie en Opvoeding’ te introduceren.

Filed under: Crisis, Economie, Integrale Opvoeding, Nieuws | Add Comment/Ask Question→

Ik raad jullie aan om de Tehilim te lezen (de Psalmen).

Onthoud daarbij dat zij alleen van toepassing zijn op degene die ze leest: ze spreken uitsluitend over wat in een mens plaatsvindt, over zijn eigenschappen, alleen over de persoonlijke relatie tussen de mens en de Schepper en niet over objecten en gebeurtenissen in de buitenwereld.

Filed under: Innerlijk Werk, Kabbalah Studie, Torah | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Blijft het ego groeien na de opgang naar het hogere niveau?

Antwoord: Natuurlijk! Het verschil is dat we nu een ego hebben op het fysieke niveau en in de overgang naar het eerste spirituele niveau verkrijgen we een spiritueel ego. Zoals er geschreven staat: “Hij die groter is dan zijn vriend heeft ook een groter ego.”

Hoe zou een mens anders kunnen rijzen? Nu hebben we geen spiritueel ego. We worden gedragen door ons simpele, kleine, fysieke, animale ego. Eigenlijk betekent het niets. Als de Schepper ons de wereld van Ein Sof (Oneindigheid) wil geven, moeten we een enorm groot, oneindig ego hebben.

Er wachten ons heel serieuze verlangens, zozeer dat zij ons gewoonweg aan stukken zullen scheuren. Maar ze worden pas in ons onthuld als we er controle over kunnen uitoefenen in ‘geloof boven de rede’. Daarom vindt de opgang langs het spirituele pad door middel van het Licht plaats en is het een geleidelijke opgang. Wij komen alleen verder als we alles op de juiste manier doen, als we dat niet doen blijven we op hetzelfde niveau of we vallen. We kunnen alleen vooruit komen als wij van ons er van tevoren van hebben verzekerd dat het Licht bij ons is en wij daarmee uitgerust zijn.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/21/13, “Faith Above Reason”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Spiritualiteit | Add Comment/Ask Question→