Vraag: Hoe kan een mens in overeenstemming zijn met allerlei situaties en tegelijkertijd op het Doel gericht zijn? Hoe kunnen we het Licht bewust aantrekken?

Antwoord: Je moet proberen om je innerlijke ziel te voelen die je leidt. Daarom wordt de ziel ‘wind’ genoemd – Ruach, geest – alsof hij in jou in beweging is en je de richting aangeeft.

Om dit te kunnen voelen moeten we werken aan verbinding en eenheid. Waarom geeft verbinding ons de mogelijkheid om deze geest te voelen, deze levenskracht die in ons beweegt en alles om ons heen stimuleert, maar waarvan alleen wij de resultaten zien? Omdat de materie gebroken is, het lijkt alsof alles in stukken is gebroken en deze geest die deze materie bij elkaar houdt niet kan bewegen, er geen vervulling aan kan geven.

De gebrokenheid van deze materie veroorzaakt lijden in ons, een gebrek aan leven, dit voelen we steeds meer, maar we moeten proberen om de verlangens met elkaar te verbinden en te verenigen, alsof we deze fragmenten bij elkaar brengen. Dan geven we deze geest, dit Licht (Ohr Nefesh) de mogelijkheid om te bewegen en dan voelen we hoe het ons leven geeft, hoe het van ons vraagt om zowel emotioneel als met ons verstand in beweging te komen.

Op deze manier verzamelen we steeds meer fragmenten, we passen ze bij elkaar, wij gaan voelen op welke manier zij bij elkaar passen, hoe ingewikkeld het bijeenbrengen van onze gebroken verlangens en gevoelens is. We zullen zien dat het werk van het Licht bestaat uit het bijeenbrengen, corrigeren en completeren van ons allemaal tot één geheel.

Hieruit bestaat het bereiken van de Schepper, dit zijn de 125 niveaus op weg naar Hem. Maar zij komen allemaal voort uit onze pogingen om ons met elkaar te verbinden en door dat te doen nodigen wij een grote invloed van het Licht uit, van de geest die zich al kan bewegen, zelfs via de gaten tussen de delen van het verlangen (materie), zodat al onze bewegingen in die richting gaan, namelijk naar Hem en Hij naar ons.

From the Convention in St Petersburg 7/14/13, Lesson 5

Filed under: Conventies, Groepswerk, Innerlijk Werk, Licht, Schepper, Verbinding | Add Comment/Ask Question→

In het Nieuws (van MarketWatch): “Worden investeringsbankiers en handelaren zeer binnenkort met uitsterven bedreigd?”

“‘Ja,’ volgens analist Meredith Whitney.”

“’Wij staan aan de rand van de afgrond van een seismische krimping op Wall Street, van een aard die niet eerder heeft plaatsgevonden,’ zei Whitney naar aanleiding van een recent onderzoeksrapport – dat de New York Post in handen heeft gekregen – tegen de klanten.”

“Whitney zegt dat de financiële sector zich heeft ingesteld op ontslagen van maximaal 100.000 mensen, dat wil zeggen 15% van de werknemers in de komende 18 maanden, omdat banken contracten afsluiten midden in de chaos van een trage economie.

Mijn commentaar: Wanneer het duidelijk wordt dat werknemers niet langer winst opleveren, worden ze ontslagen. Dit geeft aan dat de crisis de beslissende fase ingaat – de ineenstorting van de financiële sector – en niemand kan het tegenhouden. Ik heb geen leedvermaak, maar ik heb in dit blog hiervoor 5 à 6 jaar geleden gewaarschuwd. Ik raad jullie aan om meer prognoses in dit blog op te zoeken.

Filed under: Economie, Financiële Crisis, Globalisatie, Nieuws | Add Comment/Ask Question→

In het nieuws (van BBC News): ” Koorzangers harmoniseren niet alleen hun stemmen, ze synchroniseren ook het kloppen van hun hart, zo blijkt uit een studie. Onderzoekers in Zweden hebben de hartslagen van zangers gemonitord tijdens de uitvoering van verschillende koorwerken.”

“Ze ontdekten dat bij eenstemmige zang hun polsslag gelijktijdig begon te versnellen en te vertragen .…”

“De onderzoekers ontdekten eveneens dat koorzingen een algemene invloed heeft op de vertraging van de hartslag.”

“Dit was, zoals ze zeiden, ook een effect van geleide ademhaling…”

“De onderzoekers willen nu bestuderen of zingen van invloed zou kunnen zijn op onze gezondheid.”

“Er is onderzoek gedaan naar yoga ademhaling, wat hier nauw aan verwant is en ook naar geleide ademhaling, men heeft lange termijn invloed op de bloeddruk geconstateerd … en men heeft vastgesteld dat hierdoor de bloeddruk verlaagd kan worden.”

“Wij vermoeden dat koorzingen eveneens een gunstige invloed kan hebben.”

Mijn commentaar: Wanneer mensen met elkaar samenwerken, beginnen ze zich met elkaar te verbinden via hun organen, als één lichaam; wij kunnen dus patiënten behandelen door zieke en gezonde mensen bij elkaar te brengen.

Filed under: Nieuws, Wetenschap | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Hoe kunnen vrouwen elkaar helpen om door de staten heen te gaan die naar eenheid leiden? Hoe kunnen wij als één kli (vat) werken?

Antwoord: Ik kan me niet in de situatie van de vrouw verplaatsen. Soms probeer ik mij in haar te ‘kleden’ maar zelfs vanuit een staat van spirituele waarneming is het onmogelijk om de vrouw te voelen: haar innerlijke wereld, haar manier van begrijpen, haar levensfilosofie. Het is volkomen tegengesteld aan de man.

Dus als vrouwen dergelijke vragen stellen weet ik niet wat ik moet antwoorden. Wat kunnen we doen om één te worden? Ik kan woorden herhalen waar jullie even vertrouwd mee zijn als ik. Er zijn geen andere woorden of handelingen voor. De eenheid van vrouwen is een groot probleem.

Voor mannen is het gemakkelijker om het spirituele werk los te zien van hun fysieke bestaan en alleen emotie te voelen. Voor een vrouw is het veel moeilijker om zich los te maken van haar uiterlijke verschijning en alleen nog maar emotie te voelen. Tenslotte belichaamt zij het verlangen dat verbonden is met de bron van vervulling. Daarom kan zij zich niet losmaken van haar uiterlijke verschijning en ook niet van hoe anderen haar zien, begrijpen en voelen.

Voor een man maakt dat niet uit. Voor hem is dit alles niet belangrijk. Hij heeft een andere, vrijere relatie met zichzelf en met de wereld. De relatie van de vrouw is meer afhankelijk.

Daarom weet ik niet wat ik kan adviseren. Het is eenvoudigweg nodig dat een ieder naar zichzelf toe eerlijker en objectiever is en dat jullie dat ook naar elkaar toe zijn, zodat een ieder zich niet op zichzelf richt maar naar iedereen. Jullie moeten van elkaar leren hoe je uit jezelf kunt treden, want dit werkt bij jullie anders dan bij de mannen en het is veel ingewikkelder.

Het is heel moeilijk om met dit probleem om te gaan, maar dit is het werk van de vrouw. Bij vrouwen vindt het horizontaal plaats, bij mannen verticaal. Zo groeien we. Een vrouw is de kli, een man is de bron, de geleider, het kanaal voor haar vervulling. Zo werkt dit samen.

Er staat geschreven dat de kli van de vrouw breed en kort is (breed door de aanwezigheid van het Licht van Hassadim en kort door gebrek aan het Licht van Hochma) terwijl de mannelijke kli lang en smal is (lang door de aanwezigheid van het Licht van Hochma en smal door gebrek aan het Licht van Hassadim). Dit geldt niet alleen voor de fysiologische vorm maar ook voor het innerlijk inzicht, afhankelijk van de mate van correctie. Daarom is het noodzakelijk om hieraan te werken.

Ik herhaal het nog eens: het is noodzakelijk om eerlijk te zijn, niet bang te zijn om van elkaar te leren hoe je dit moet doen. Ga in geen geval de strijd met elkaar aan, je voelt aan hoe een ieder het spel speelt, vanuit zichzelf iets doet. Maak je los van al het uiterlijke. Kijk niet naar de buitenkant, dit is jullie taak.

From the St. Petersburg Convention “Day Three” 7/14/13, Lesson 5

[114537]

Filed under: Conventies, Groepswerk, Innerlijk Werk, Vrouwen | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Gisteren maakte het Israëlische Ministerie van Financiën een pensioenverlaging van 10% bekend. De economische situatie wordt steeds ernstiger…

Antwoord: Dat komt omdat we eergisteren het Licht dat Hervormt niet hebben aangetrokken, dan zou onze situatie namelijk in deze zelfde mate gecorrigeerd zijn en zou er in plaats van een verlaging van 10% van het pensioen 10% toegevoegd zijn. Het ligt aan ons, want alleen wij hebben een vrije keus. Als we gisteren een correctie hadden uitgevoerd, zouden we hier vandaag niets over gehoord hebben.

Wat verwacht je van de overheid? De politici en de overheidsambtenaren baseren zich op de feiten: hier is de begroting, dit zijn de kosten – inclusief de ‘verborgen’ manipulaties – en dit blijft over voor de pensioenen. Wat wil je hier aan doen?

Droom niet langer over een ‘rechtvaardig budget’. We kunnen niet met claims bij hen aankomen. Hun ruzie gaat alleen maar over de vraag waar ze het ontbrekende geld vandaan kunnen halen. En dat is begrijpelijk, want ze vragen geen belasting van de grote magnaten en bedrijven. Er is geen natie in de wereld waar ze de rijken beroven, integendeel, ze maken hen alleen maar rijker.

De autoriteiten handelen volgens hun egoïstische manier van berekenen en gaan daarmee door. Tien procent van het pensioen is nog niets vergeleken met wat ons te wachten staat.

Als je veranderingen wilt: alleen het Licht dat Hervormt kan daarvoor zorgen. Daarom: begrijp goed dat alles van jullie afhangt.

Achter de schermen werkt de Hogere Kracht en wij zijn voorbereid om Zijn invloed op ons van negatief naar positief te veranderen. Hij stuurt ons het kwaad met de bedoeling dat wij erin ‘gevangen’ raken, Hij verbindt het met ons zodat het ons dwingt tot correctie.

Wij hebben de Schepper nodig en totdat we dit begrijpen lijkt het alsof we aan het noodlot zijn overgelaten.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 8/14/13, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Correctie, Crisis, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Economie, Politiek, Schepper | Add Comment/Ask Question→

De groepen van tien moeten niet van elkaar geïsoleerd raken. Niemand moet het gevoel hebben dat hij van anderen verschilt of afgescheiden is.

Ik sluit me aan bij de groep van tien om mijn ego te neutraliseren en toegewijd te zijn aan de hele wereld. Als ik dit gevoel niet bereik, als ik niet toegewijd ben aan de wereld, er niet mee verbonden ben, wil dat zeggen dat mijn groep van tien geen zin heeft want dan word ik er niet op de juiste manier door voorbereid.

De groep van tien is een mini-wereld waarin ik leer hoe ik mij kan integreren in anderen. Als ik met hen geen geheel ben, ga ik op een verkeerde manier met mijn ego om, het behoort te zijn: vanuit liefde voor het schepsel naar liefde voor de Schepper.

In de groep van tien moet ik op verschillende manieren oefenen om te voelen dat ik me ’uitbreid’, mij ‘uitstrek’ naar iedereen. Ikzelf besta niet, ik voel mezelf niet, mijn individualiteit niet en mijn ik niet, de groep van tien moet mij daarbij helpen. ‘Een ieder zal zijn naaste helpen’, op die manier moeten wij met elkaar verbonden zijn.

Het resultaat daarvan moet zo zijn dat ons gezamenlijke verlangen – dat tot een ieder behoort – moet branden in het ‘centrum’ van de groep van tien. Ik voel in dit verlangen dat er geen ‘ik’ en ‘anderen’ bestaan, maar alleen WIJ.

Op basis van deze eenheid denken we, voelen we en nemen we besluiten: alleen vanuit WIJ. Ik wijs alles wat ‘ik’ genoemd wordt af, ik rijs omhoog en voed alles wat betrekking heeft op WIJ. Mijn gedachten en gevoelens gaan alleen over onze eenheid en via die eenheid kijk ik naar de wereld om mij heen zoals ik door een bril of een verrekijker kijk.

Er is hierbij een zekere innerlijke inspanning nodig om mijn ‘ik’ te laten verdwijnen en mijzelf niet toe te staan om daarop te focussen, maar in plaats daarvan mij alleen te richten op het centrum van de groep waar WIJ en de wereld samen zijn, de werkelijkheid, om op deze manier te gaan zien. Wat niet aan ONS toebehoort, bestaat niet voor mij.

Een mens moet zoveel mogelijk leven en werken vanuit deze innerlijke inspanning. Want alleen vanuit het centrum van de groep van tien waar hij zich een voorstelling van maakt, zal hij het Corrigerende Licht ontvangen.

Maar om ons op WIJ te richten, op de juiste manier op het centrum van de tien, moet de hele groep vasthouden aan de intentie om te geven. Hoe controleren we dat? Met behulp van onze relatie tot de andere groepen van tien en tot de wereld. Als de groep van tien één geheel wordt, als tien mannen één worden, krijgt deze eenheid volume, elke keer weer worden zij tot één en krijgen volume, totdat we uiteindelijk bij de Ene komen, bij de Schepper.

Het criterium voor onze eenheid is het verlangen van de groep van tien om met anderen verbonden te worden en met hen één geheel te worden. Hoe kunnen we dat doen? Hoe kunnen we onszelf testen?

Ik kan mijzelf controleren als ik in een andere groep van tien kom – het maakt niet uit welke – en ik mij net zo voel als in mijn eigen groep. Er zijn geen eerste of tweede groepen van tien en het maakt voor mij geen verschil met wie ik samen ben. Ik verbind me eenvoudigweg met de mensen die zich met elkaar willen verbinden, ik verbind me en maak geen onderscheid.

Om ons werk zo zuiver mogelijk te doen, kunnen we onze huidige groep van tien niet beschouwen als ons ‘thuis’ en de rest als het ‘buitenland’. Nee, iedereen die zich wil verbinden behoort tot mijn ‘land’ tot dezelfde groep van tien. Al hebben zij maar een kleine behoefte naar eenheid, het is al voldoende voor mij om met hen samen te zijn.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 8/20/13, Conversation About the Tens

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, De Tien, Groepswerk, Innerlijk Werk | Add Comment/Ask Question→

Opinie (Richard N. Haass, voorzitter van de Raad van Buitenlandse Betrekkingen, Verenigde Staten): “Wanneer er iets slechts gebeurt – Iran staat op de drempel van het verwerven van nucleaire wapens – … zal de een of andere ambtenaar of waarnemer de Internationale Gemeenschap verzoeken om op te treden. Er is slechts één probleem: er bestaat geen ‘Internationale Gemeenschap’.”

“De Algemene Vergadering van de Verenigde Naties komt er het dichtst bij maar er kan weinig worden verwacht van een organisatie die de Verenigde Staten of China gelijk stelt met bijvoorbeeld Fiji of Guinee-Bissau. …”

“Geen enkele hervorming van de VN is in staat geweest om zaken fundamenteel te veranderen. De grote mogendheden van vandaag zijn het niet eens over de regels die in de wereld zouden moeten worden toegepast, en nog veel minder over de sancties voor het overtreden van deze regels. Zelfs wanneer er in principe overeenstemming is, is er sprake van weinig overeenstemming in de praktijk. Het resultaat is een wereld die chaotischer en gevaarlijker is dan het zou mogen zijn.”

Mijn commentaar: De hele vooruitgang in de richting van perfectie komt voort uit de ‘erkenning van het kwaad’, de ontdekking van de onvolmaaktheid van onze egoïstische aard. Alleen wanneer de mens, de volkeren en de wereld uiteindelijk overtuigd zullen zijn van de totale corruptie van onze aard, het ik en de wereld, zal men deze aard graag opgeven. Dan zal de hogere Kracht van de natuur in hun gevoelens worden onthuld. Mensen zullen aan de hogere Kracht vragen om hen te veranderen en zij zullen erdoor gecorrigeerd worden. Alles wat er met ons gebeurt, is alleen bedoeld om ons hier naartoe te leiden.

Filed under: Correctie, Crisis, Egoïsme, Wereld | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Ik begrijp het geheim van disseminatie en het is heel eenvoudig. Het is aan ons om vreugde uit te stralen als resultaat van onze verbinding met elkaar. Juist hierdoor zullen mensen zich tot ons aangetrokken voelen en niet tot lijden, waardoor ze van elkaar verwijderd raken, maar ze zullen zich aangetrokken voelen tot een gevoel van geluk dat wij moeten verspreiden. Hoe houden wij de verspreiding van geluk vast?

Antwoord: Ik zal jullie vertellen hoe ik dat heb gedaan. Ik ging boeken schrijven. Ik werkte aan het archief van Rabash dat aan mij was achtergelaten. Iedereen moet voelen wat zijn opdracht is. Ik kwam bij Rabash toen hij 75 was. Ik wist niet hoeveel jaar hij nog zou leven, maar ik wist dat het aan mij was om zoveel mogelijk van hem te leren en dat alle kennis die hij had, werkelijk alles, verloren zou gaan als ik die kennis niet zou krijgen. Ik had het gevoel dat ik alles in me op moest nemen, alles op geluidsbandjes moest zetten, alles wat hij had moest opschrijven. Het kon uit arrogantie of zelfs overmoedigheid voortkomen, hoe dan ook, dit liet me niet los.

Ik streefde er niet naar om hem als nummer één op te volgen. Zelfs nu voel ik het niet zo. Daar houd ik niet van, want het maakt het leven alleen maar ingewikkeld. Ik voelde mij genoodzaakt om te ontvangen, uit deze bron alles te drinken, zodat deze kennis niet zou verdwijnen. Integendeel, het moest aan iedereen verspreid worden. Dit voelde ik als mijn opdracht. Dit liet me werkelijk niet los.

Hieraan heb ik verder niets toe te voegen. Doe wat Rabash schreef: verbinding, de vreugde van het Doel, de noodzaak hiervan voelen en voelen dat je uitgekozen bent voor een grote, moeilijke opdracht.

Denk hier over na. Wat betekent het om ouders te zijn? Enerzijds voel je je gelukkig als je ziet dat ze zich ontwikkelen, groter worden en anderzijds voel je je heel sterk bij hen betrokken. Zeker, je wilt dat ze opgroeien met de mogelijkheid om succes te bereiken, maar wat als dat niet gebeurt? Wat zou je je dan teleurgesteld voelen en gefrustreerd! Nog veel erger dan wanneer je zelf geen succes bereikt.

Het gaat je namelijk om anderen. Zij geven ons een voorbeeld van natuurlijke liefde op het animale, meest primitieve niveau. Als zij als reactie daarop ook van jou houden, is deze liefde voor jou veel sterker en de bezorgdheid, het lijden van de geliefde veel erger en groter dan je eigen lijden, want liefde vermenigvuldigt alle gevoelens 620 maal.

Daarom zou de wereld gewoonweg ‘exploderen van jaloezie’ naar aanleiding van ons geluk als wij voor elkaar een gevoel van liefde zouden ervaren. Het hele geheim bestaat er namelijk altijd uit om terug te keren naar liefde. Als wij dus op deze manier met de mensheid omgaan, zullen zij plotseling voelen wat voor mensen wij zijn en wat er tussen ons plaatsvindt. Zelfs nu, als zij ons met elkaar zien, vragen zij zich af wat de betekenis is van die vreemde ‘bovenmenselijke’ relatie die wij met elkaar hebben.

From the St. Petersburg Convention “Day Three” 7/14/13, Lesson 5

Filed under: Conventies, Disseminatie, Eenheid, Groepswerk, Innerlijk Werk, Liefde | Add Comment/Ask Question→

In Westchester Community College in New York is er een serie lessen over Integrale Educatie, gebaseerd op twee cursussen van het Intensive Engelse Program of the English Language Institute, afgerond. Beide experimentele series lessen werden door ongeveer veertig studenten bijgewoond en boden hen de mogelijkheid om met elkaar te bouwen aan een goede omgeving.

Deze informele non-credit cursussen zijn gebaseerd op intensief spreektaal onderwijs voor studenten die naar de VS kwamen om economie, bouwkunde, medische research, etc. te studeren. Onder hen waren verscheidene toekomstige katholieke priesters, een duikinstructeur, docenten, au pairs en jongeren die zich voorbereidden op een scala aan beroepen in de Verenigde Staten.

De gemiddelde leeftijd van de groep was 25 jaar, het niveau van de vooropleiding varieerde van de middelbare school tot hogere opleidingen. De geografische bevolkingssamenstelling was als volgt: 30% Aziatisch (China, Korea, Japan), 40% Latijns- en Zuid-Amerikaans, 5% Midden-Oosten (Syrië, Iran, Verenigde Arabische Emiraten), 2% Afrikaans, 3% Haïtiaans, 20% Europees, Noord-Amerikaans en Russisch.

De gevorderde taal en onderwijs studenten mochten een programma samenstellen dat gebaseerd is op de training ‘Integrale Educatie’ en op de serie ‘Het Nieuwe Leven’: interviews met dr. Michael Laitman over leven in de toekomstige wereld. Tijdens deze cursus ontmoetten de studenten elkaar en de docent drie uur per dag, vijf dagen per week, gedurende een periode van drie maanden. Dit gaf de docent de mogelijkheid om vrijer gebruik te maken van taal als instrument voor het presenteren van het materiaal en om de studenten een gevoel te geven van saamhorigheid, een verlangen naar integratie en besef van de nieuwe wereld, hun rol daarin en de mogelijkheid om samen geluk en een goede toekomst te bereiken.

De studenten kregen het trainingsmateriaal voor het verspreiden van Integrale Educatie, artikelen en video’s voor discussie. De studenten hadden plezier in het spelen van spelletjes, zij werkten steeds in groepen en maakten vijf teamprojecten met visuele presentaties, waarin zij presenteerden wat zij begrepen en geleerd hadden en waarbij ze hun gevoelens en indrukken deelden met de anderen.

De cursus bevatte ruim tien topics, waaronder: het verschil tussen leiderschap en autoriteit; een betere weg naar succes; is concurrentie gunstig voor kinderen; hoe kunnen we evenwicht vinden tussen ons en de natuur; wanneer ben je een volwassen mens en andere onderwerpen. Hoe meer ze samenwerkten, hoe dichter ze bij elkaar kwamen, hoe dieper ze voelden dat ze ondanks verschillen in etniciteit op elkaar leken en gemeenschappelijke verwachtingen voor de toekomst hadden.

Twee weken geleden was de programmadirecteur anderhalf uur in de lesruimte om te zien hoe zij werkten, hij was aanwezig bij een groepspresentatie over het onderwerp ‘succes’. De studenten hadden het succes van verschillende beroemde mensen bestudeerd en zij hadden ontdekt dat hun succes afhankelijk was van een intensieve bijdrage van mensen die samen één doel wilden bereiken, één visie hadden en als één familie trouw waren aan de zaak.

Wat zowel de directeur als de docent verbaasde, was dat een aantal deelnemers hun gedeelte van de presentatie afrondden met de uitspraak dat scholen hen veel dingen leren, maar dat niemand hen leert om te leven en lief te hebben en dat zij dat verder wilden bestuderen. Later zei de programmadirecteur dat hij onder de indruk was van het feit dat de studenten hadden geleerd om op een goede en harmonieuze wijze samen te werken aan complexe problemen.

De sessie werd afgesloten met een screening van de film Crossroads door middel van groepsdiscussies in kringen, waarbij ervaringen werden uitgewisseld en er gebruik werd gemaakt van spelletjes. De film Crossroads werd gebruikt als visueel, academisch materiaal, de studenten vonden het een goede film. Na de koffie, het bekijken van de film en overige activiteiten, werd er aan de studenten gevraagd om hun conclusies te delen over wat we nodig hebben om in de wereld te overleven en een betere toekomst op te bouwen.

Bijna iedereen gaf als antwoord: “Door jezelf te veranderen en je te integreren met andere mensen.” Hoewel ze tijdens de hele lesperiode waren ondergedompeld in het onderwerp Integrale Educatie vonden ze, nadat zij de film gezien hadden, nauwkeuriger formules voor de manier waarop de wereld door henzelf veranderd moet worden: te beginnen met kleine acties in hun onmiddellijke omgeving, in de klas, thuis, met vrienden, op het werk en in hun eigen land waar ze waarschijnlijk snel naar zouden terugkeren.

Het is te hopen dat een paar maanden training in Integrale Educatie en het verblijf in een goede omgeving, deze jonge mensen – die bepaald geen naïeve vertegenwoordigers van de volkeren van deze wereld waren – heeft voorzien van nuttige informatie over het leven en gevoelens die hen zullen helpen om te bepalen wat zij van hun toekomst verwachten en wat er gedaan moet worden om er niet langer bang voor te zijn.

Op dit moment, werken een paar College leraren met elkaar aan de structuur van een officiële Integrale Educatie cursus – met hoop op de nieuwe toekomst – om de cursus in het lesprogramma van het College op te nemen en vervolgens een voorstel te doen aan het Departement van Onderwijs van de Staat New York en andere staten in de VS om mee te helpen bij de lancering van een hervorming van het onderwijsstelsel.

De foto’s laten het volgende zien: de groepspresentatie van ‘Hoe kunnen we Evenwicht tussen Mens en Natuur bereiken’, de screening van de film Crossroads en aanverwante evenementen.

Filed under: Disseminatie, Educatie, Integrale Educatie, Onderwijs | Add Comment/Ask Question→

Opinie (Chris Rhodes, hoogleraar, schrijver en onderzoeker): “Het wereldwijde aanbod van ruwe olie lijkt nog niet snel uitgeput te raken, we zullen de komende decennia olie kunnen blijven produceren. Maar we zullen geen ruwe olie – petroleum – in het huidige tempo van ongeveer 30 miljard vaten per jaar blijven produceren. Voor een wereldwijde beschaving die bijna geheel van een groot aanbod goedkope, ruwe olie afhankelijk is, zullen we voor grote uitdagingen komen te staan. Als wij een periode van 40 jaar bezien, van 1965 tot 2005, zien we dat tegen het einde van deze periode de bevolking twee en een half keer zoveel olie als aan het begin gebruikte, twee keer zo veel kolen en drie keer zoveel aardgas, in totaal drie keer zoveel energie; en dit voor een bevolking die zich ‘slechts’ heeft verdubbeld. …”

“Als we het probleem niet aan de aanbodzijde kunnen aanpakken, moeten we onze vraag beperken. Bij gebrek aan goedkoop en ruim beschikbaar vervoer zullen we veel meer voedsel en materiaal op plaatselijk niveau moeten produceren. Een dergelijke verandering van de menselijke beschaving van de globale naar de lokale markt heeft ondersteuning nodig door middel van de opbouw van sterke, bestendige gemeenschappen waarin mensen hun vaardigheden en kennis delen, zodat er zoveel mogelijk op lokaal niveau zal plaatsvinden, vanuit de burgers. Dit is de onderliggende filosofie van het groeiende netwerk van Transition Towns. Hoewel dit alles onrustbarend is, hebben we de kans hebben om ons te ontwikkelen naar een gelukkiger levensstandaard en naar een niveau van meer voldoening dan de huidige status quo, een kans die ons nu met grote snelheid door de vingers glipt.

Mijn commentaar: De Natuur ‘nadert’ ons van alle kanten en dwingt ons om haar wetten te accepteren, rustig te worden en te gaan zitten om na te denken over de zin van het leven.

Filed under: Crisis, Economie, Globalisatie, Natuur, Nieuws | Add Comment/Ask Question→