Opinie (Francis Fukuyama, Amerikaans politiek wetenschapper en politiek econoom): “Het thema dat de recente gebeurtenissen in Turkije en Brazilië met elkaar verbindt en ook met de Arabische lente van 2011 en de voortdurende protesten in China, is de opkomst van een nieuwe globale middenklasse….”

“In Turkije en in Brazilië – zoals eerder in Tunesië en Egypte – is het politieke protest niet door de armen aangevoerd, maar door jonge mensen met een hoger dan gemiddeld onderwijs- en inkomensniveau. Ze zijn technisch goed onderlegd en maken gebruik van sociale media zoals Facebook FB +0.45% en Twitter om informatie te versturen en demonstraties te organiseren. Zelfs wanneer ze in landen wonen die regelmatig democratische verkiezingen houden, voelen ze zich vervreemd van de heersende politieke elite.…”

“Een rapport uit 2012, geschreven door het Europees Instituut voor Veiligheidsstudies, hanteert een bredere definitie van de middenklasse, en heeft voorspeld dat het aantal mensen in die categorie zou toenemen van 1,8 miljard in 2009 naar 3,2 miljard in 2020 en 4,9 miljard in 2030 (op een geraamde wereldbevolking van 8,3 miljard inwoners)….”

“Dit is geen nieuw fenomeen. De Franse, de Bolsjewistische en de Chinese revolutie werden alle geleid door ontevreden mensen uit de middenklasse, zelfs als hun ultieme beslissing later werd beïnvloed door boeren, werknemers en de armen.”

“Terwijl protesten, opstanden en soms revoluties doorgaans worden aangevoerd door mensen die sinds kort tot de middenklasse behoren, slagen de laatstgenoemden er zelden in om een politieke verandering op lange termijn tot stand te brengen. Dit komt omdat de middenklasse zelden meer mensen vertegenwoordigt dan een minderheid van de maatschappij in de ontwikkelingslanden en intern is verdeeld. Tenzij ze een coalitie met andere delen van de samenleving kunnen vormen, brengen hun bewegingen zelden duurzame politieke veranderingen teweeg….”

“Geen enkele politicus in de VS of Europa zou vanuit zijn ivoren toren mogen neerkijken op de gebeurtenissen die in de straten van Istanbul en São Paulo plaatsvinden. Het zou een ernstige vergissing zijn om te denken: ‘Hier kan zoiets niet gebeuren.’”

Mijn commentaar: De vraag is waarmee ze naar mensen gaan. Het probleem is niet dat de massa opgevrolijkt moet worden, maar dat er werkelijke veranderingen tot stand gebracht worden. Werkelijke veranderingen kunnen alleen plaatsvinden als ze in overeenstemming zijn met de ontwikkeling van de natuur en de samenleving, dat wil zeggen, gericht op de integratie van de mensheid.

Daarom is de enige werkelijke oplossing voor alle dringende problemen in de maatschappij, de implementatie van de methode van integrale educatie en opvoeding onder de bevolking. Daarna kan de sociale structuur hervormd en gereset worden op basis van de verkregen kennis en de nieuwe vaardigheden van integrale educatie.

Filed under: Crisis, Economie, Integrale Educatie, Integrale Opvoeding, Wereld | Add Comment/Ask Question→

Al ons werk bestaat uit innerlijke concentratie omdat de uiterlijke wereld niet verandert, hoe graag we dat ook willen. De werkelijkheid wordt alleen bepaald door de manier waarop wij deze in ons waarnemen en is volkomen afhankelijk van de eigenschappen van een mens. Een mens verandert en daardoor ziet hij in de werkelijkheid, die hij voorheen waarnam door middel van zijn vijf zintuigen, andere verbindingen in onze wereld, een nieuwe werkelijkheid, de aanwezigheid van de Hogere Kracht. Langzamerhand wordt deze Kracht voor hem enorm groot en ziet hij dat deze Kracht alles bestuurt en de gehele werkelijkheid in stand houdt.

Maar nu zien en merken we dat niet. Dit is het enige wat verandert totdat deze aardse werkelijkheid volledig verdwijnt bij de dood van het lichaam en alleen de spirituele werkelijkheid overblijft. Alles hangt af van de mate waarin wij veranderen van een mens die ‘voelt’ naar een mens die ‘gelooft’.

Het verschil tussen deze twee wordt bepaald door de instrumenten waarmee wij werken. Als wij de werkelijkheid waarnemen vanuit het verlangen om te genieten, spreken we over een mens van gevoel en als wij waarnemen vanuit het verlangen om te geven, spreken we over een mens van geloof. In beide gevallen spreken we echter over gevoelens. Geloof is ook een gevoel, maar alleen in het Terugkerend Licht, in het verlangen dat gericht is op geven in plaats van op ontvangen,

Als een mens de afstand voelt tussen zichzelf en de Schepper betekent dat, dat hij gevoeliger instrumenten (kelim) heeft gekregen om zijn verhouding tot de Schepper te meten. Nog maar een paar dagen geleden voelden we ons tijdens de Conventie meer met elkaar verbonden en wel zodanig dat we als mens opgingen in het gemeenschapsgevoel. De allesoverheersende kracht en inspiratie hield de mens vast en daardoor was hij in staat om zichzelf niet meer te voelen.

Maar dit kan gebeuren bij elk vrolijk enthousiasme, als veel mensen met elkaar verbonden zijn door één idee, één mening, gedachte, doel en bedoeling, als ze samen zijn en zo hun eenheid voelen. Waarin verschilt onze situatie van die van anderen? Om dat verschil te ervaren, wordt ons nu een gevoel van neergang gegeven dat ons verwijdert van de lichte staat. Wij voelen dat we in deze situatie iets missen om deze staat te laten voortbestaan.

Wij kunnen deze staat zelf niet in stand houden, dit vraagt de aanwezigheid van een nieuwe kracht, een nieuwe werkelijkheid die zich op een hoger niveau bevindt dan wij zijn. Dit gevoel van vervreemding betekent dat onze verlangens, de middelen waarmee wij waarnemen, zich hebben uitgebreid naar een nieuwe diepte en wijdte, dat de innerlijke gevoeligheid van deze verlangens is toegenomen en ook dat wij een sterkere externe kracht hebben verkregen.

En zo zien we dat we hier niet mee om kunnen gaan. We lijken ondergedompeld te zijn in een uitgestrekte zee van gevoelens die na de Conventie overgebleven zijn, langzamerhand afkoelen en spoedig volledig zullen bevriezen. We kunnen hieraan geen halt toeroepen. De tendens is duidelijk, maar het is niet duidelijk hoe we hier weerstand aan kunnen bieden.

Allereerst moet het ons duidelijk zijn dat dit een natuurlijke tendens is en je moet proberen om jezelf hiertegen te beschermen, dit te stoppen en zo krachtig mogelijk te strijden tegen deze afkoeling, om daardoor deze verwijdering scherper waar te kunnen nemen en te proberen om het voorgaande warme gevoel zo veel mogelijk te behouden!

Ondanks al onze inspanningen zien we echter dat we hiertoe niet in staat zijn. We controleren onze staat, we vergelijken hoe deze van dag tot dag verschilt en we begrijpen dat onze inspiratie langzamerhand vermindert. Soms komen de gedachten aan eenheid weer terug en daarna verdwijnen ze onmiddellijk weer. Vandaag zijn we zelfs nog verder van die gedachten verwijderd dan gisteren.

Maar als we voelen dat we verwijderd zijn van de grote Koning, moeten we ons realiseren dat er geen sprake is van echte vervreemding, maar dat dit eenvoudigweg betekent dat de Schepper de mate van gevoeligheid voor de staat waarin de mens zich bevindt, versterkt en het verlangen van de mens kwalitatief en kwantitatief vergroot. Dan voelt een mens dat hij – in dezelfde staat – iets mist.

In feite bevinden we ons nog steeds in dezelfde staat want er verdwijnt niets in spiritualiteit. Maar in elke volgende staat missen we onze eenheid en de aanwezigheid van de Schepper in grotere mate.

From the Preparation to the Daily Kabbalah Lesson 7/19/13

Filed under: Conventies, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Groei, Waarneming | Add Comment/Ask Question→

Er vindt alleen een neergang plaats als we de staat die we bereikt hebben niet in stand kunnen houden, want er is steeds weer een verzwaring van het hart. Deze verzwaring van het hart is niet aan ons gegeven want er is ons Genade van Boven getoond.

Maar het is niet goed als de verzwaring van het hart het gevolg is van uiterlijke, materiële problemen. Vanaf nu kunnen we namelijk uitsluitend in het spirituele werk blijven en alle onaangename materiële verstoringen uitleggen als spirituele manifestaties.

Deze verstoringen zullen we absoluut niet zien als iets materieels, zelfs de hevigste klappen niet. Zij zullen plotseling een prachtige vorm gaan aannemen, het belangrijkste voor ons is dat wij ons op hetzelfde niveau handhaven. Als wij het volhouden om op dezelfde hoogte te blijven, boven alle verstoringen uit, zullen we dieper in dit niveau gaan doordringen.

We zijn al naar een nieuw niveau gerezen, nu moeten we er dieper in doordringen zodat we er de tien Sefirot in kunnen ontdekken, nieuwe eigenschappen. Dan zullen we plotseling ervaren dat we in deze staat kunnen blijven en dat we ons in de spirituele wereld bevinden! We hebben deze staat al in zijn externe vorm aangeraakt.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/17/13, Writings of Rabash

Filed under: Conventies, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Spiritualiteit | Add Comment/Ask Question→

Opinie (uit War and Peace): “Omdat maar weinig mensen weten hoe het banksysteem werkt, ziet bijna niemand hoe uit de lucht gegrepen bankieren – bijna op een mechanische wijze – als een kankergezwel in de maatschappij woekert en mensen reduceert tot tandwieltjes om hun financiële honger te sussen. …”

“De oplossing van al deze problemen is even eenvoudig als de oorzaak. We moeten een bank creëren die van ons allemaal is, een staatsbank met het exclusieve recht op het maken van geld. Er moet een verbod komen op het creëren van banksaldo’s die uit de lucht gegrepen zijn en op het uitlenen van banksaldo’s. Een staatsbank heeft geen kapitaal nodig en hoeft geen winst te maken. De rente kan heel laag blijven of gecompenseerd worden door fiscale maatregelen.”

“De rente stroomt terug naar de gemeenschap. Een geldsysteem met een dergelijke staatsbank heeft geen vermogensgroei nodig en geen winst, geen inflatie of toename van productiviteit en geen concurrentie; uitbuiting en werkloosheid zullen niet voorkomen. Wanneer er op democratische wijze besluiten genomen worden, kan de regering de collectieve diensten weer overnemen en ze in het belang van de burgers uitvoeren.”

“Bovendien kunnen er investeringen gedaan worden waar het wenselijk is voor de maatschappij en niet waar de veiligste en snelste financiële voordelen kunnen worden behaald. De regering zal niet meer afhankelijk zijn van de bankiers. De openbare schuld zal tot het verleden behoren. Gezamenlijk kunnen wij alles omzetten in duurzaamheid en welzijn in plaats van geld te verslinden, werknemers uit te buiten en onder druk te zetten om het geldschieters naar de zin te maken.

Mijn commentaar: Dit kunnen we onmogelijk voor elkaar krijgen zonder dat mensen gecorrigeerd worden, anders zal men nog steeds een manier vinden om geld aan elkaar te verdienen.

Filed under: Crisis, Economie, Nieuws | Add Comment/Ask Question→

Vraag: U zei, dat wanneer een mens zich over de vijf werelden ‘uitspreidt’ hij zich daarover ‘uitstrekt’ als een huid. Dat is een heel emotioneel moment en je voelt onmiddellijk dat het niet klopt …

Antwoord: Begrijp goed dat je kijkt naar wie je was, als je je met de Schepper verenigt, het is alsof er iemand voor je staat met wie je in strijd bent. Het blijkt dat alleen je punt in het hart zich met de Schepper verbindt, al het andere is tegen je gericht, tegen dat punt. Dan bestaat er niets anders meer dan een strijd om je van jezelf los te maken. Dit wordt genoemd: “zich uitstrekken naar de Schepper”, naar dit systeem.

Vraag: Dus dan blijkt dat er een val voorkomen wordt door middel van het punt in het hart.

Antwoord: We spreken over een val als je lichaam* nog aantrekkingskracht op je uitoefent. We spreken echter over een opgang als je weer terugkomt en via het punt in het hart naar alles kijkt, je komt opnieuw dichter bij de Schepper en dan volgt er weer een terugtrekkende beweging …

Zo word je langzaamaan meer gelijkvormig aan de Schepper, door je voorwaarts te bewegen en dan weer te stoppen. Je verbindt je met Hem, je komt Hem naderbij en je voelt je steeds meer met Hem verbonden. Dat kost jaren, daarom is aan ons het leven gegeven.

* ‘Lichaam’ betekent: het verlangen om te ontvangen

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 4/29/13

Filed under: Innerlijk Werk, Schepper, Spiritualiteit | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Alles wat u na de conventie zegt, ervaren we al op een volkomen andere manier, als iets nieuws dat we bereiken. Maar anderzijds voelen we angst om het te verliezen, want het vraagt veel kracht om wat we hebben bereikt vast te houden en het kan alleen als resultaat van onze eenheid gebeuren. Hoe kunnen we de steun die we aan elkaar geven vergroten?

Antwoord: We zijn onlangs door veel staten heen gegaan, door veel veranderingen en we hebben moeilijke situaties meegemaakt. Hoewel we ze gemakkelijk vergeten door de steun van de groep, is de essentie van deze veranderingen van uitermate groot belang. Bovendien hebben we de conventie heel goed voorbereid. Het was eenvoudigweg een gunst van Boven dat we vóór St. Petersburg een conventie in Krasnoyarsk hadden en ik hoopte dat iedereen jaloers zou zijn op degenen die daar geweest waren.

Dat was ook zo. Iedereen wilde dezelfde staat van eenheid bereiken en omdat zij het moeilijk vonden dat zij het niet gevoeld hadden, namen ze de voorbereidingen heel serieus. Daardoor hebben we bereikt wat wij hebben bereikt. Ik denk niet dat er enig verschil was in de spiegelcongressen als ik afga op wat ik op het scherm en tijdens de conventie heb gezien.

Ik zag voor het eerst dat mensen met een blij gevoel de conventie afrondden, alsof ze niet op het punt stonden om elkaar gedag te zeggen. Ze hoefden iedereen niet te omhelzen of te huilen, zoals dat in het verleden meestal gebeurde. Er kwam niemand bij me klagen omdat het zo moeilijk was om weer terug naar huis te gaan. Ik ging weg en dat viel zelfs niemand op. Dat is een heel goed teken.

Mensen hebben gevoeld dat hun leven in de groep plaatsvindt, in de verbinding met elkaar en ik kom alleen om het van buitenaf wakker te maken. Ik leg uit hoe het gebouwd en georganiseerd moet worden, maar het leven zelf wordt in de groep vervuld. Ik maak de conventie niet, dat doen jullie zelf. Jullie zijn heel onafhankelijk geworden en dat is uitermate belangrijk, daarom ervaren jullie deze nieuwe gevoelens en zijn jullie op weg naar een nieuwe staat.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/16/13, The Zohar

Filed under: Conventies, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk | Add Comment/Ask Question→

Vraag: In principe kan iedereen liefhebben. Sommige mensen houden van kinderen, anderen houden van hun man of vrouw. Waarom is het voor ons zo moeilijk om, als we bij elkaar komen, dat gevoel voor elkaar te krijgen, hoewel we het Doel voor ogen hebben en onze intentie?

Antwoord: Dat komt omdat onze intenties egoïstisch zijn – behalve bij waar wij mee bezig zijn – zij komen overeen met onze natuur, volgen dezelfde richting. Ik heb de intentie om mijn dorst te lessen en ik pak wat om te drinken. Dit betekent dat ik mijn verlangen vervul en mijn intentie helpt me om het verlangen te vervullen.

Maar hier is mijn intentie tegengesteld aan mijn verlangen. Dat wil zeggen dat ik mijn intentie gebruik om mijn verlangens te veranderen, om ze om te keren, dit gaat dus tegen onze natuur in. Dit vraagt enorm veel innerlijk werk, een enorme inspanning, de steun van de omgeving en ervaring.

Bovendien worden mensen boos als ze niet begrijpen hoe ze zichzelf kunnen oriënteren in dit proces. De zeven miljard mensen op deze planeet en alle landen en culturen gaan alleen maar op een egoïstische manier met elkaar om en plotseling hebben we het over de noodzaak om het Bijbelse gebod: “Heb je naaste lief”, te vervullen.

Maar hoe? Tenslotte is het zelfs in de groep al moeilijk, laat staan met meer mensen, op universele schaal. Maar op een andere manier kunnen we onszelf niet corrigeren, dan zullen we niet veranderen. Ofwel we gaan dit doen door middel van lijden als we het nalaten, ofwel doordat wij het Licht aantrekken.

Als we ons richten op de juiste handelingen, dat wil zeggen door allemaal bij elkaar te komen, door ons in te spannen, ons te concentreren op onze intenties en handelingen, kan het ons lukken. Het allerbelangrijkste is om dit de komende tijd te doen en pas dan ga je begrijpen hoe het gebeurt.

Vraag: Waarom houden we van kinderen? Wat is dat voor gevoel?

Antwoord: Dat is een dierlijk instinct. Een menselijk wezen houdt van zijn kinderen zoals een dier van zijn nageslacht houdt. Je houdt niet van de kinderen van iemand anders, alleen van je eigen kinderen. Je kunt alleen van het kind van iemand anders houden, als je jezelf corrigeert. Hiernaar zijn we op weg.

Om dit proces te versnellen heb je elkaar nodig en moet je elkaar steunen. ‘Bij elkaar komen’ betekent dat je probeert om gemeenschappelijke intenties en inspanningen met elkaar te verenigen, dat je stopt om jezelf te voelen, maar dat je anderen gaat voelen. Als je jezelf ertoe dwingt om dit te doen, zul je ontdekken dat alle anderen al zover zijn en dat ze alleen maar op jou wachten.

Filed under: Conventies, Groepswerk, Liefde | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Welk resultaat moeten we nu precies bereiken na deze Conventie? Is het misschien zoiets als een gemeenschappelijk gevoel van liefde tussen de vrienden?

Antwoord: Er bestaan geen gemeenschappelijke gevoelens. Wij hebben absoluut volledige correctie nodig. Voor minder gaan we niet. We zijn op weg om tot één enkele beeltenis te komen van een verenigde mensheid, om iedereen te verzamelen in één uniform systeem. Dit is alles, meer is er niet!

Dit is de eerste Conventie waarvoor we ons van tevoren hebben voorbereid vanuit het besef dat we hier komen om serieus te werken. Dit is geen Conventie waarbij ik het toneel opkom en vervolgens iedereen naar mij luistert en wat interessante verhalen van mij verwacht, en daarna gaat dansen en zingen. Dit is een Conventie waarin we allemaal samen en met onszelf aan het werk gaan.

Het belangrijkste werk vindt tussen ons plaats, in ons! Ik corrigeer jullie alleen een beetje en help jullie eraan herinneren dat dit tussen iedereen moet plaatsvinden en zo ben ik bij jullie.

Vanaf deze Conventie hebben we ons voor het eerst op deze manier voorbereid en alle komende Conventies zullen op deze manier georganiseerd worden. Het zou kunnen dat ze in de loop van de tijd een andere vorm aannemen en vrijwel uitsluitend virtueel worden, hoe dan ook, ze zullen allemaal gericht zijn op concentratie, op het comprimeren van onze intenties, zodat ze in elkaar opgaan.

From the Convention in St. Petersburg, “Preparatory Lesson

Filed under: Conventies, Correctie, Groepswerk, Innerlijk Werk | Add Comment/Ask Question→

Een ‘slaaf’ is een wens die ik in mij heb opgenomen en die dus volledig onder mijn controle staat. Tegelijkertijd heb ik deze wens zodanig aan mij onderworpen dat ik hem niet meer als mijn ego beschouw, maar als een volwaardige partner.

Ik kan er volledig gebruik van maken, niet door middel van druk zoals ik dat voorheen deed als ik dwang uitoefende, maar op een rationele en logische wijze. Dit betekent dat deze wens al volledig met mij in overeenstemming is.

We hebben het uitsluitend over intenties en wensen, want dat is het enige wat in de mens aanwezig is. Een mens is een kleine wereld, dus alles wat we zien, het beeld van de wereld met iedereen die zich daarop bevindt, is een weerspiegeling van mijn innerlijke eigenschappen en niets anders. Als de hele wereld zich in mij bevindt, wil dat zeggen dat ik op deze manier mijn eigen reflectie waarneem.

Op deze wijze moet ik, tijdens het lezen uit de bronnen, alles in mijn hoofd ordenen, totdat ik dit werkelijk besef. Geleidelijk aan zullen zowel je denken als je waarneming zich hierop focussen en zul je begrijpen dat het werkelijk zo is. Zelfs kwantum-fysici en psychologen beginnen hier nu over te praten.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 4/29/13

Filed under: Perceptie van de Werkelijkheid, Waarneming | Add Comment/Ask Question→

In het Nieuws (uit The Washington Post): “Het is een vraag waar wetenschappers ’s nachts van wakker liggen: hoe kunnen we de komende decennia de wereld nog van voedsel voorzien?”

“Want waar hebben we mee te maken: de wereldbevolking zal naar verwachting toenemen van de huidige 7 miljard inwoners naar 9,6 miljard rond 2050.…”

“Boeren doen al het mogelijke om meer productie uit hun landbouwgrond te halen, maar ze beginnen tegen een biologische ‘muur’ aan te lopen, een limiet waarboven de opbrengsten niet meer kunnen stijgen.”

Mijn commentaar: Het enige probleem is eigenlijk dat het voedsel ongelijk tussen de verschillende landen is verdeeld. Een gelijkmatige verdeling is alleen afhankelijk van mensen, van de zorg voor elkaar. Geen enkele internationale organisatie zal dit probleem kunnen oplossen.

Anders komen we bij het punt aan dat – hoewel er overvloed is – de helft van de mensheid overtollig voedsel weggooit dat voldoende zou zijn voor de andere helft van de mensheid. De hongerige tweede helft zal rellen en oorlogen veroorzaken. De Natuur dwingt de mens ertoe om zichzelf te veranderen.

Filed under: Crisis, Economie, Nieuws | Add Comment/Ask Question→