De Torah, Vajikra (Leviticus) (Kedoshim) 19 vers 31: Jullie mogen je niet wenden tot (de geesten van) Ov of Yid’oni. Jullie mogen ze niet raadplegen, daardoor zouden jullie je verontreinigen. Ik ben de Eeuwige, jullie God.

Je moet niet achterom kijken en het verleden naar je toetrekken. Je moet het verleden achter je verbranden zodat er geen enkele mogelijkheid bestaat om een stap achterwaarts te doen, want er bevindt zich een steile helling achter je. Je moet alleen vooruit gaan.

“De geesten” heeft betrekking op je eerdere gestorven verlangens en niet op fysieke lichamen die overleden zijn. De Torah spreekt alleen over verlangens die veranderingen ondergaan, van egoïstische verlangens naar altruïstische verlangens. Daarom betekent “jullie mogen je niet wenden tot de geesten” dat je je niet mag wenden tot verlangens die je al hebt doorgewerkt. Je moet niet proberen om terug te keren naar eerdere genoegens die je verlangens je gebracht hebben.

Je moet geen gevoelens van spijt hebben over de beste tijden die voorbij zijn, toen je je zo goed voelde terwijl je je nu slecht voelt. Het enige wat je moet doen is vooruit gaan! Bovendien is de huidige staat altijd beter dan de vorige, hoewel deze nu misschien onaangenaam voelt.

Iemand die de spirituele ladder beklimt voelt heel vaak ernstige spijt. Hij wordt gepijnigd door allerlei vragen die hij zichzelf stelt: waarom heeft hij iets op deze manier gedaan, naar wie, hoe en om welke reden? We moeten heel voorzichtig omgaan met zulke vragen.

We moeten alles aan de Schepper toeschrijven. Hij is de enige die deze staten in je oproept want hij werkt met je en ze zijn allemaal nodig. In je voelen kun je ze allemaal corrigeren, alleen door naar Hem te verlangen. Daarom moet je eerst alles in je stabiliseren zodat je op een bepaald moment, in een specifieke situatie, de best mogelijke staat bereikt.

Als dat niet gebeurt, betekent het dat de verlangens die je voelt niet gecorrigeerd zijn, want als je verlangens gecorrigeerd zijn, ervaar je volledige rust. Alles is op een heel concrete wijze verbonden met elk punt op de lijn waarop we voortgaan.

Vraag: Ik ben de moderator van het tv programma ‘Het Punt in het Hart’ waarin vrienden over hun leven vertellen. Sommigen zeggen: “Dankzij het feit dat ik Kabbalah studeer, realiseer ik me ineens hoe slecht ik mijn vrouw en mijn familie heb behandeld.”

Antwoord: Dit gaat over het verleden en we moeten niet nadenken over het verleden. Herinneringen halen een mens naar beneden en doden hem. Dan gaat hij in het verleden leven. Het belangrijkste is dat een mens gelooft dat hij degene is die alles wat er is gebeurd heeft veroorzaakt, terwijl het de Schepper is die alles heeft gedaan.

Het is niet de taak van de mens om zich in zulke situaties te verdiepen, hij moet ze accepteren als goed en perfect! Je moet op zoek gaan naar wat je kunt doen om dat wat bij jou hoort op de een of andere manier te corrigeren en je afvragen hoe je jezelf kunt corrigeren. Daardoor begint de relatie van de mens tot zijn omgeving duidelijk te worden.

Vraag: Denkt u dat een mens kan begrijpen waardoor dit ontstaat?

Antwoord: Dat hangt van de omgeving af. Een dergelijke houding naar wat er gebeurt moet als het ware in de lucht zweven. Dan kan een mens niet vergeten dat alles van de Schepper afkomstig is en dan zal zijn aandacht constant op Hem gericht zijn.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 4/16/14

Filed under: Correctie, Spiritueel Werk, Torah - Geen reacties→

De Torah, Shemoth (Exodus) 2 vers 23: In de loop van die vele jaren was de koning van Egypte gestorven. We moeten begrijpen dat we in onszelf moeten kijken en niet buiten ons. Dit is mijn Farao en mijn Egypte en het bevindt zich allemaal in mij. Ik wil echter een nieuw ik in mij bouwen en om dat te kunnen doen moet ik hard werken en bepaalde verlangens in mij doden en ze met elkaar in conflict brengen.

Laten we ons de staat van Mozes eens voorstellen, dat kleine vonkje van geven dat in een enorm groot ego opgroeide, Farao’s paleis genaamd.

Dan komt de tijd dat de koning van Egypte sterft en ik in de staat ben waarin mijn ego eindelijk sterft. Ik begrijp dat mijn ego geen nut heeft en ik wil me ervan bevrijden, maar tegelijkertijd kan ik dat niet. Ik begrijp dat dit ego gestorven is, ik wil eraan ontsnappen maar ik weet niet hoe ik me ervan kan bevrijden.

“Dat de koning van Egypte is gestorven” betekent dat het ego ermee ophield te bestaan, zoals mensen in onze wereld sterven. Het houdt alleen in mijn ogen op te bestaan, zo schat ik het in en het verliest zijn controle over mij. Ik wil er geen slaaf van zijn! Het is nog steeds de baas over mij, maar dat gebeurt al tegen mijn wil. Wat mij betreft mag het sterven zoals alle grote heersers sterven en ik besteed er geen aandacht meer aan.

Ik kan me nog niet van zijn overheersing bevrijden, maar ik zie het ego niet langer meer als iets belangrijks en ik weiger om het te respecteren en naar zijn pijpen te dansen. Ik ben er geen trouwe slaaf meer van.

Kijk eens naar de wereld, dan zie je hoe mensen alles proberen te doen voor hun ego. Al ze eens wisten dat het een vreemdeling voor hen is. Als ze eens begrepen en inzagen dat ze voor een leugenaar werken die op een slimme manier alles afpakt wat zij verdienen door van de vroege ochtend tot de late avond hard te werken. Een mens probeert van alles, hij spant zich in, maar 99% van de opbrengst van zijn harde werken wordt door Farao van hem gestolen en hij laat alleen maar wat miserabele kruimeltjes liggen zodat die mens in leven blijft en elke dag kan blijven werken.

Alles wordt voor een mens geregeld en georganiseerd. Televisie, advertenties, de pers, verkiezingen, het werkt allemaal zo op hem in dat hij tot een slaaf wordt die op geen enkele manier kan ontsnappen. Maar langzamerhand gaat een mens begrijpen dat hij een slaaf is en dit gebeurt nu bij het Israëlische volk. Een mens realiseert zich dat hij zich moet bevrijden en uit deze vicieuze cirkel moet ontsnappen, alleen weet hij niet hoe.

Dit lijkt veel op onze huidige situatie, we beseffen dat we onszelf in ons ego begraven als we de dingen laten zoals ze zijn, maar we weten niet hoe we eraan kunnen ontsnappen. We hebben de kracht van Mozes nodig!

From KabTV’s “The Torah Chapters with Shmuel Vilozny,” 12/15/14

Filed under: Ego, Spiritueel Werk, Torah - Geen reacties→

De Torah, Vajikra (Leviticus) (Kedoshim) 19 vers 28: … Jullie zullen aan jullie lichaam geen insnijdingen maken en geen tatoeages aanbrengen. Ik ben de Eeuwige.

Aan iemand die spiritueel werk doet, is het niet toegestaan om een egoïstische realiteit te vereeuwigen. Deze is tijdelijk. Je verlaat deze realiteit en hij bestaat niet meer, hij moet totaal uitgewist worden!

Als je een tatoeage laat aanbrengen, blijft deze tot aan je dood bestaan. De huid is de bovenste laag van het egoïsme, de aller buitenste egoïstische laag. Daarom wordt de Torah op de huid van een dier geschreven.

In dit geval hebben we het over het feit dat je er geen recht op hebt om de huid te gebruiken als een aandenken aan je staten. Door dit te doen, roep je je vooruitgang ogenschijnlijk een halt toe, je wilt niet verder gaan dan de bovenste laag van de egoïstische substantie.

Tegenwoordig zijn tatoeages op het lichaam heel populair geworden. Wij bevinden ons in de laatste fase van de egoïstische ontwikkeling waarin een mens zich aangetrokken voelt tot tatoeages, ze zijn echter een weerspiegeling van de innerlijke eigenschappen waar wij doorheen moeten om in de hogere wereld te komen.

Filed under: Spiritueel Werk, Torah - Geen reacties→

De Torah, Vajikra (Leviticus) 19 vers 26: Gij zult geen vlees eten waar nog bloed in zit.

Bloed is het Licht van Hochma, dit is de Kracht waardoor de ziel tot leven komt wanneer deze de vierde fase van het verlangen binnengaat (het vlees)

Het is echter verboden om het verlangen te gebruiken waarin het Licht aanwezig is. Eerst moet je het verlangen afzonderlijk corrigeren, het beperken en er een Masach (scherm) over aanbrengen, vervolgens alles afwegen en duidelijk maken. Dit zijn de wetten waarop later de Kashrut (spijswetten) zijn gebaseerd in verband met het eten van vlees.

Het is absoluut verboden om vlees met bloed te eten. In de dagen van de Tempel werd het bloed in speciale schalen opgevangen, zij waren alleen daarvoor bestemd en werden later tot de laatste druppel geleegd.

Daarom moeten wij de Kracht waardoor de ziel tot leven komt onderzoeken, zowel in onze wereld als in de spirituele wereld en op die manier leren onderscheiden.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 4/09/14

Filed under: Torah, Zelfonderzoek, Ziel - Geen reacties→

De Torah, Vajikra (Leviticus) 19 vers 15: Pleeg geen onrecht bij de rechtspraak, begunstig de arme niet en behandel de aanzienlijke niet met bijzondere onderscheiding, in rechtvaardigheid moet je rechtspreken over je medemens. De Torah waarschuwt ons om onze gevoelens niet te corrumperen en mensen niet te behandelen zoals het meedogenloze ego dat dicteert.

Ieder van ons is een rechter. Je moet iemand zonder vooringenomenheid beoordelen zonder te letten op wat je aan de buitenkant ziet. Hij kan zwart of geel zijn, lelijk of knap, misschien spreekt hij op een verbazingwekkende manier en word je tot tranen toe geroerd, enz. enz.

Hoe kan een rechter er zeker van zijn dat hij een rechtszaak zonder vooringenomenheid behandelt? Om dit te kunnen, moet hij zichzelf beoordelen. Immers, als je over een ander oordeelt vanuit een perspectief dat vrij is van vooroordelen – wat betekent dat je je in de Schepper kleedt op het niveau van de ander – en het vonnis onjuist is, moet je de schuld van de beklaagde op je nemen en aan de hele maatschappij, aan de totale alomvattende ziel, zijn schuld betalen.

Als je een dief naar de gevangenis stuurt en hij na het uitzitten van zijn straf weer op vrije voeten komt en weer steelt, betekent dit dat jij in zijn plaats naar de gevangenis moet omdat het vonnis onjuist was. Als hij zich om verschillende redenen niet heeft verbeterd in de gevangenis en weer steelt, betekent het dat dit jouw schuld is en niet van hem, want jij en de maatschappij zouden hem hebben moeten corrigeren en dat heb je niet gedaan.

Dus wanneer hij vrij is, sta je voor het probleem wat je met hem moet doen, terwijl wij precies weten wat we met jou moeten doen: ofwel we zetten je in de gevangenis ofwel we gaan over tot andere vormen van correctie.

Opmerking: Als we dit principe hadden gevolgd, zouden alle rechters nu in de gevangenis zitten, maar zoals we allemaal weten: de gevangenis verandert mensen niet.

Antwoord: In de Torah wordt er geen melding gemaakt van gevangenissen. Inderdaad, gevangenissen veranderen mensen niet, dat zien we aan alles wat er tegenwoordig gebeurt. De Wijzen wisten dit 5000 jaar geleden al.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 4/2/14

Filed under: Educatie, Maatschappij, Torah - Geen reacties→

Torah, Vajikra (Leviticus) (parashat Kedoshim) 19 vers 20: En wanneer een man gemeenschap heeft met een vrouw die een slavin is en voor een andere man bestemd was, maar niet volledig vrijgekocht of vrijgelaten is, moet hij een schadeloosstelling betalen, omdat ze niet vrijgelaten was, worden ze niet ter dood gebracht.

De Torah spreekt over verlangen (Malchut) dat nog niet gecorrigeerd is. Het gevende deel (mannelijk) en het ontvangende deel (vrouwelijk) zijn met elkaar verbonden in een staat waarin het verlangen nog niet vrij is, er is geen restrictie en geen masach (scherm). Het mannelijke deel is vrij en gewillig om met dit verlangen te werken, hoewel het nog ongecorrigeerd is.

Daarom is het probleem niet in het vrouwelijke deel, maar in het mannelijke deel dat met de nog ongecorrigeerde Malchut gaat werken in de richting van geven. Dit is niet juist.

Als de handeling heeft plaats gevonden en er wordt onthuld dat het verlangen niet volledig gecorrigeerd is, leidt dit naar een Cohen (priester) omdat beide delen moeten opstijgen naar het volgende niveau.

Torah, Vajikra (Leviticus) (parashat Kedoshim) 19 vers 21 en 22: Hij moet zijn schuldoffer voor de Eeuwige naar de ingang van de tent der samenkomst brengen, een schuldoffer-ram. En de priester bewerkt met het schuldoffer-ram verzoening voor hem vóór de Eeuwige, voor de zonde die hij begaan heeft; en hem wordt vergeving geschonken voor de zonde die hij heeft begaan.

In het vrouwelijke deel ontbrak Malchut. Om op de juiste wijze de verbinding te maken met de eerste negen Sefirot en al het Licht te gebruiken met het doel om te geven, moet het mannelijke deel omhoog rijzen naar de eigenschap van Bina.

In ieder stadium van spirituele correctie loopt een mens gevaar om verkeerd te handelen, dan moet een mens innerlijk op zoek gaan en analyseren of hij van zichzelf duidelijk kan zien met welke verlangens hij werkt, of zij zich in een vrije staat bevinden; en als hij een zekere mate van vervulling gaat ervaren, zal hij dan daar niet weer een slaaf van worden? Het is vrijwel onmogelijk om dit te voorspellen.

Werkelijk alles wat zich kan voordoen wordt in de Torah beschreven. Hierover hoeven we ons niet ongerust te maken omdat correctie altijd op het volgende niveau plaatsvindt, de derde, hoogste Partzuf. Dit betekent dat de spirituele correctie het mannelijke deel, het vrouwelijke deel en de hoogste Partzuf, de Cohen, behelst.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 4/9/14

Filed under: Correctie, Innerlijk Werk, Sefirot, Torah - Geen reacties→

Vraag: Waarom begint de Torah niet bij Abraham of bij het kamp aan de voet van de berg Sinaï, maar bij Adam, de schepping?

Antwoord: Om ons te leren begrijpen dat het breken van de ziel in vele segmenten het belangrijkste is, daarna wordt de Torah aan ons gegeven, om deze delen weer bijeen te brengen en aan elkaar te lijmen en zo de Schepper in de herstelde Kli (vat) te ontdekken. Als het niet op die manier begonnen was en er geen breking had plaatsgevonden, zouden alle andere handelingen zeker zinloos zijn geweest.

Daarom begint de Torah bij Adam en niet bij Abraham, want Abraham is al het resultaat van de breking, hij begint al met de correctie. De correctie begint ook niet bij de schenking van de Torah, want dan worden de benodigdheden voor de correctie ontvangen en het correctie plan. De Torah eindigt met de volledige openbaring van de Schepper, namelijk in de volledig gecorrigeerde en herhaaldelijk versterkte ziel van Adam

Filed under: Correctie, Schepping, Torah - Geen reacties→

De Torah, Vajikra 19:4 (Leviticus): Wendt je niet tot afgoden en maakt geen gegoten afgoden voor jullie zelf: Ik ben de Eeuwige, jullie God. Een afgod is iets wat wij a priori al krijgen, zonder enige uitleg en wat we maar aanvaarden zonder dat we proberen om er iets van te begrijpen. Dit vindt niet plaats op het menselijke niveau.

Een mens moet niveaus van geven en wederzijdse liefde bereiken, ontdekken, bestuderen en ermee werken. Dit systeem moet hij ten volle leren bevatten, begrijpen en voelen, met hart en hoofd. Alleen dan kan hij zeggen dat hij geen afgoden dient en niets zomaar aanneemt.

Ondanks het feit dat dit een heel moeilijke wijze van leven is, geeft de Schepper ons bepaalde problemen om zo het niveau van Adam (de mens) te bereiken en niet op het animale niveau te blijven.

Wij kunnen het ons dus niet veroorloven om ook maar iets als vanzelfsprekend aan te nemen. De Schepper wil dat wij Hem bestuderen: “Leer de God van jullie voorvaderen kennen en dien Hem.” Het hoogste punt van onze opgang bestaat namelijk uit het waarnemen en bereiken van de Schepper.

Commentaar: Soms wil je je van alles losmaken om zo op een gemakkelijke manier verder te kunnen leven.

Antwoord: Zo werkt ons egoïsme in ons. Enerzijds vergezelt het ego ons altijd tijdens de correcte ontwikkeling. Anderzijds is er behoefte aan het bereiken van een duidelijk spiritueel niveau, aan spirituele ontwikkeling en absorptie, anders is het niet mogelijk om onze dorst te lessen en onszelf te voelen.

Geven is de bron van zuiver water die de dorst lest.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 3/26/14

Filed under: Egoïsme, Geven, Innerlijk Werk, Liefde, Schepper, Spiritueel Werk, Torah - Geen reacties→

Een ieder moet zijn moeder en zijn vader vrezen (Eer je vader en je moeder) … de Torah, Vajikra 19:3 (Leviticus).

Voor de spirituele correctie is het noodzakelijk om de eigenschappen van de moeder en van de vader op de juiste manier te gebruiken: ontvangen en geven, deze eigenschappen moeten met elkaar in evenwicht komen. Ontvangen komt van de moeder en geven is afkomstig van de vader, samen werken zij aan de ziel van een mens.

Een ieder van ons moet beide eigenschappen innerlijk een plek geven en met elkaar combineren, als ze met elkaar vermengd zijn, kunnen ze correct werken. Zonder deze eigenschappen kunnen wij ons echter met niemand verbinden.

De eigenschappen ontvangen en geven, de vrouwelijke en de mannelijke delen, werken samen als een stekker en een stopcontact, waarbij één deel  het andere deel binnengaat en vice versa. Volgens een simpele analogie: er wordt alleen licht zichtbaar als we een stekker in een stopcontact steken. We moeten namelijk altijd op de volgende manier te werk gaan: het is noodzakelijk dat ik ontvang en de ander geeft en vice versa. Dit geldt voor iedereen, zonder enige uitzondering.

Vraag: Waarom staat er geschreven: “Vrees je moeder en je vader?”

Antwoord: Om een eigenschap van ontvangen ten behoeve van geven te ontwikkelen, moet je je altijd afvragen of je een nieuwe kans hebt om dit te doen en of je een kans voorbij hebt laten gaan. Dit is de staat die wij “vrees” noemen.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 3/26/14

Filed under: Spiritueel Werk, Torah - Geen reacties→

De Torah – Vajikra (Leviticus) 18:9: De naaktheid van uw zuster, de dochter van uw vader of de dochter van uw moeder, thuis geboren of buiten geboren, haar naaktheid zult gij niet ontdekken.

Dit heeft betrekking op een systeem van samenwerking tussen de mannelijke en de vrouwelijke delen van de algemene Kli (vat).

Elk deel van de ontvangende Kli heeft de vrouwelijke eigenschap. De mannelijke eigenschap is de eigenschap van geven die zich niet met de vrouwelijke eigenschap (het verlangen om te ontvangen) kan verbinden als zij beide afkomstig zijn uit foutieve onderlinge verbindingen.

Het verbod ”De naaktheid van uw zuster … zult gij niet ontdekken” heeft daarom betrekking op het feit dat de verbinding tussen deze beide delen niet mogelijk is als er geen Licht van Hassadim aanwezig is. Daarin is namelijk het Licht van Hochma gekleed, gehuld.

In de Talmud Eser Sefirot (The Study of the Ten Sefirot) worden minimaal twintig eigenschappen van elk Licht verduidelijkt, het is heel moeilijk uit te leggen. We moeten echter begrijpen dat wij alleen op deze wereld zijn om aan de correctie van de ziel te werken.

Nu zijn we – op het huidige niveau van onze evolutie –  het systeem binnen gegaan dat we ‘deze wereld’ noemen, we moeten hier enige tijd in bestaan, bepaalde handelingen verrichten en dan weer verder gaan.

De Torah spreekt uitsluitend over de correcties die we moeten uitvoeren als we ons op het niveau van deze wereld bevinden, waar we ervaren dat we in een lichaam bestaan en door middel van fysieke middelen werken. De Torah spreekt niet over de rest van de enorm grote ronde die we moeten afleggen en evenmin over andere delen van ons pad.

Als we over ‘deze wereld’ spreken of over ‘onze wereld’, verwijzen we naar onze huidige staat en naar wat wij nu denken en voelen. Onze wereld bevindt zich namelijk in een bepaalde staat. We zijn in een segment geplaatst dat in tijd, plaats, beweging, enz. gebroken is en terwijl wij daarin leven moeten we volgens een bepaalde handelwijze aan onszelf werken.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 3/19/14

In verband met het Congres in LA van 31-10 t/m 2-11 verschijnt het eerstvolgende blog op 3-11.

Filed under: Correctie, Torah, Zelfonderzoek, Ziel - Geen reacties→