Vraag: Hoe vernieuw je je intentie als je tijdens de les tussen tegenstellingen heen en weer wordt geslingerd.

Antwoord: Het is een goede zaak als je hindernissen ondervindt. Zo gauw men zijn intentie vernieuwt, glipt deze weer uit zijn vingers en komen er andere overwegingen waardoor hij naar beneden getrokken wordt.

Dan wordt hij er weer vanuit de hemelen aan herinnerd dat zijn gedachten niet bijdragen aan spirituele vooruitgang. En weer vindt hij de kracht om zijn situatie te analyseren en vraagt hij of hij snel uit het moeras getrokken kan worden naar eenheid toe.

Met dit punt van eenheid keert hij terug naar het onderwerp van de les en verbindt hij zich zo sterk mogelijk met De Zohar.

Dit is “Torah studeren”, geen “boeken verslinden”, maar zichzelf bestuderen. Want uiteindelijk ontdekken wij onszelf. Er staat geschreven: “Ik zal vanuit mijn eigen vlees de Schepper zien.” Zo komen wij dichter bij de waarheid.

Zij die denken dat het nodig is om het bestudeerde materiaal te onthouden, vergissen zich. Een mens moet weten wie hij is en dat leren door middel van de geschreven tekst. “Wie ben ik, dat de Torah mij de weg naar het Licht onderwijst?” Ik ontdek al mijn tegenstellingen, alle hindernissen, allerlei soorten spirituele verbindingen, alle ’voors’ en ‘tegens’.

Dit moet ik leren. De Torah geeft lessen over mijn neiging tot het kwaad door deze neiging aan het Licht te toetsen. Er staat geschreven: “Ik schiep de neiging tot het kwaad en de Torah als begeleiding.” We spreken over Torah studeren als deze beide factoren zich in de mens openbaren en hij de ene neiging gaat toetsen aan de andere.

Ik bestudeer geen tekst, ik bestudeer mijzelf. Als ik naar de waarheid streef, laat de tekst mij ervaren hoever ik daarvan verwijderd ben. Mensen lijken op machines, zij bestuderen alleen de tekst, er is echter Torah waardoor je jezelf bestudeert. Er staat geschreven: “Wij zullen het Licht zien in Uw Licht.”

Dit is een ander soort studie, een studie waarin je werkt met de hindernissen en daaraan weerstand biedt. Dit is praktische zelfstudie. “Wie ben ik in vergelijking met de Schepper?” Dit is de essentie van deze studie.

Alle verstoringen en problemen die mij verhinderen om me onder te dompelen in de werkelijkheid waarover ik lees, zijn de verschillen tussen de Schepper en mij. Wanneer ik boven alle verschijningen van mijn egoïsme uitstijg, laat ik mijn bereidheid zien om voorwaarts te gaan, naar Hem toe.

From the lesson 11/29/10, Introduction to The Book of  Zohar

*Tot aan het einde van de maand juli zullen er vanwege vakantie minder blogs verschijnen.

Filed under: Correctie, Innerlijk Werk, Torah - Geen reacties→

De Torah, ‘Leviticus’ (Shemini) 11:4, 11:6-11:8: Maar de volgende onder de herkauwers of onder de dieren met gespleten hoeven mogen jullie niet eten: de kameel, want hij is wel een herkauwer maar hij heeft geen volledig gespleten hoeven, onrein is hij voor jullie. En de haas, want hij herkauwt maar heeft geen gespleten hoef, onrein is hij voor jullie. En het varken, want al heeft het hoeven en zelfs geheel gespleten hoeven, het herkauwt niet, onrein is hij voor jullie. Hun vlees mogen jullie niet eten en hun aas mogen jullie niet aanraken, onrein zijn ze voor jullie.

Dit is een gedetailleerde beschrijving van de verlangens die vóór Gmar Tikkun (het einde van de correctie) niet gecorrigeerd kunnen worden.

Enerzijds symboliseren ze verlangens die gebruikt kunnen worden om te geven. Anderzijds is het onmogelijk om ze te corrigeren, omdat zij een Licht vereisen dat zo sterk is dat we het nog niet kunnen verwerven.

Wij zullen ertoe in staat zijn na de correctie van alle andere verlangens: de verlangens van het minerale, vegetatieve en animale niveau in ons. Dan zullen we in de gecorrigeerde staat de verlangens, genaamd kameel, varken, etc. kunnen gebruiken.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 1/22/14

Filed under: Correctie, Torah - Geen reacties→

Vraag: De Schepper gaf aan de zonen van Aäron het bevel om niet te rouwen over hun dode broeders, maar aan het volk Israël gaf hij het bevel over hen te rouwen. Wat is de betekenis van dit verschil?

Antwoord: In het spirituele werk wordt er onderscheid gemaakt tussen de categorieën vader, moeder, broer, echtgenoot, echtgenote en kinderen en daarna gaat het pas over de mensheid in het algemeen.

Mensen zijn de staten van onze ziel die zich ten aanzien van familieomstandigheden op het minerale niveau bevinden en dus totaal niet begrijpen wat er gebeurt.

De verlangens die zich echter op de volgende niveaus bevinden – op de niveaus van familieleden, mensen die dicht bij elkaar staan – zijn al enigszins afhankelijk van elkaar, dus zij hoeven niet om hen te rouwen en verder niets te doen, het is juist het tegenovergestelde.

Er zijn verlangens waaraan zij moeten voldoen, want daardoor dalen ze tijdens de zeven dagen van rouw af naar de diepte die aan hen wordt onthuld, naar het egoïstische verlangen, Nadab en Abihu genaamd en door dat te bereiken gaan ze deze eigenschappen corrigeren.

Vraag: Betekent dit dat de Israëlische Natie naar zulke diepten moet afdalen om dit te bereiken en later weer op te stijgen?

Antwoord: Mensen zijn op een niveau dat ze niets kunnen begrijpen en niets kunnen doen. Daarom wordt er niets begrepen in onze verlangens die we ‘mensen’ noemen, want ze bevinden zich op een heel laag egoïstisch niveau. Ze worden automatisch gecorrigeerd totdat we gaan begrijpen wie we zijn, wat we doen en waarom.

Het is net alsof we miljoenen verschillende willekeurige en onnodige acties in verschillende situaties in ons leven uitvoeren en zo geleidelijk aan niveaus bereiken die we beter begrijpen. Op die manier gaan we begrijpen hoe wij ons moeten ontwikkelen. Dit betekent dat we geen willekeurige acties meer zonder intentie uitvoeren, maar dat onze intenties onze acties gaan bepalen.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 1/22/14

Filed under: Spiritueel Werk, Torah, Verlangen - Geen reacties→

In de tijd van Mozes was het niet gebruikelijk om te schrijven. Men leerde alles uit het hoofd, namelijk in het hart. Een mens is niet bedoeld om te schrijven, hij is bedoeld om te creëren, om tot correctie van zichzelf te komen, om ‘te schrijven in zijn hart’, om van al zijn verlangens een kli (vat) te vormen die geschikt is voor het waarnemen van het Licht, voor het waarnemen van de essentie van de schepping.

Als wij deel uitmaken van een systeem dat gereed is, wat valt er dan te schrijven? Alle boeken die we schrijven zijn het resultaat van ons gebrek aan begrip, en dus willen wij verschillende gevoelens en waarnemingen uitdrukken in de vorm van wit en zwart. Als zwart en wit elkaar aanvullen, valt er niets te schrijven. Alles wat wij schrijven komt voort uit een tekortkoming.

De Torah heeft alle geschriften niet nodig. Mensen leerden de Torah uit het hoofd totdat zij de Torah vervuld hadden. Mijn kelim (vaten) moeten gecorrigeerd worden, mijn innerlijke letters, de letters van mijn werk en niet de letters uit het boek.

Ik kan een boek tien maal herschrijven, het zal niet helpen. Ik moet veranderen volgens de letters,

Mozes onderwees zijn studenten de gehele Torah, dat wil zeggen: hoe zij correctie konden bereiken. De Torah leert ons over het proces van correctie waar deze groep doorheen is gegaan.

Vraag: Vonden die gebeurtenissen in de stoffelijke wereld plaats?

Antwoord: Sommige hebben misschien ook plaats gevonden in de stoffelijke wereld, maar dat hoeft niet zo te zijn. Er staat geschreven: “En het gebeurde in het land Egypte …..” de Torah spreekt echter over innerlijke, spirituele gebeurtenissen die in het verlangen plaats vinden. Het hoeft niet plaats gevonden te hebben in onze wereld. De spirituele wortel moet echter op de een of andere manier contact hebben met de fysieke gebeurtenis, maar alleen in zekere mate. Er kan slechts een vluchtige aanraking in de fysieke wereld zijn, in de spirituele wereld zijn dit echter grote, heel betekenisvolle handelingen.

Het is dus mogelijk dat archeologen tijdens hun onderzoek iets kunnen vinden dat zou kunnen bewijzen dat er iets gebeurd is in Egypte, bijvoorbeeld de doortocht door de Rode Zee, enz. maar de Torah vertelt ons alleen wat er in het verlangen om te ontvangen, dat in ieder mens aanwezig is, gebeurt en dat heeft niets te maken met deze fysieke wereld, want deze hele wereld is denkbeeldig.

Voor degenen die de innerlijke Torah beginnen te vervullen, de Torah der Waarheid genaamd, gaat deze wereld eruit zien als een betekenisloos uiterlijk beeld. Dan ziet de mens de krachten die zich achter de dingen bevinden en hier spreekt de Torah over, daar worden de dingen werkelijk vervuld.

From the 5^th part of the Daily Kabbalah Lesson 6/15/14, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Kabbalah Studie, Spiritueel Werk, Torah - Geen reacties→

In het Nieuws (uit de Communists of the Capital): “De grote gebeurtenissen die in de Heilige Geschriften worden beschreven, hebben nooit plaatsgevonden. Deze conclusie is getrokken door Israëlische archeologen na vele jaren archeologisch onderzoek. Dus de muren van Jericho die door Israëlische priesters door middel van trompetten werden vernietigd, bestonden niet. De Kanaänitische nederzettingen waren niet groot en hadden geen muren die tot aan de hemel reikten en als omheiningen dienden.”

“Op basis van de verkregen resultaten zijn archeologen die zich bezig houden met Bijbelstudie en de geschiedenis van het Joodse volk van mening dat de gebeurtenissen die in de Bijbel worden beschreven mythen zijn. Uit opgravingen is gebleken dat de Israëlieten niet in Egypte hebben verbleven, ze zijn niet door de woestijn getrokken en ze hebben het land niet veroverd om het aan de 12 stammen te geven.”

“Er is geen enkele Bijbelse legende door archeologische vondsten bevestigd. De uittocht uit Egypte zou kunnen verwijzen naar een paar families, en later werd hun geschiedenis aan de gehele natie toegeschreven. Bovendien komt het grote koninkrijk van David en Salomo, het hoogtepunt van de politieke, militaire en economische kracht van Israël die zich van de Eufraat tot Gaza uitstrekte, niet overeen met de werkelijkheid.”

Mijn commentaar: Niemand heeft ooit beweerd dat alle beschrijvingen van de Torah overeen komen met de realiteit van deze wereld. De Torah spreekt over de hogere werelden en beschrijft onze wereld helemaal niet! Het is tijd om te beseffen dat onze wereld veelzijdig is en dat er vele niveaus, werelden en dimensies zijn. Wie daar meer over wil weten en wil weten hoe men zich van het ene niveau naar het andere verplaatst, komt tot de studie van de Kabbalah.

Zie het programma ‘Meeting of the Worlds’ van 5/16/14

Filed under: Geschiedenis, Torah, Waarneming, Wetenschap - Geen reacties→

De Midrash zegt (Rabbi Moshe Weissman), hoofdstuk ‘Shemini’: Omdat Nadab en Abihu grote geleerden in de Torah waren, besloten zij dat er een gebod was om meer vuur op het altaar te plaatsen dan al door Boven gegeven was. Zij formuleerden deze wet in de aanwezigheid van Mozes.

Hoewel het legale besluit juist was, werden ze toch door Boven gestraft met de dood omdat het niet mogelijk is om dit gebod in zijn ultieme vorm in de nabijheid van je leraar te formuleren zonder hem raad te vragen.

Het is niet mogelijk om een gebod in acht te nemen zonder je met de leraar te verbinden. Het is onmogelijk om boven hem uit te stijgen. Deze hiërarchie blijft tot aan Gmar Tikkun (het Einde van de Correctie) in stand.

Op het moment dat de student de neiging om zijn leraar te overheersen niet kan overwinnen, wordt hij verbrand.

Vraag: Wat betekent dat: zijn leraar overheersen?

Antwoord: Ontevredenheid uiten, kritiek, afwijzing: Wanneer gaat hij eindelijk dood zodat wij zijn plaats in kunnen nemen? Hier gaat het over.

Over het geheel genomen zijn dit natuurlijke eigenschappen die ontdekt moeten worden en aangeven hoe we behoren te handelen.

Vraag: Wat moet een student doen als hij zulke gevoelens in zichzelf ontdekt?

Antwoord: We moeten dit proces niet verstoren. Velen denken dat ik dit niet zie of hoor, dat ik de staat van de studenten niet begrijp, maar ik moet niet ingrijpen en hen daarmee van hun vrije wil beroven.

Het punt is namelijk dat als iemand dit van tevoren al weet, hij gaat handelen zoals ik het hem zeg. Wat is dan de zin van zijn bestaan? Dan kan hij niet zelf oordelen en zelf duidelijkheid krijgen, zijn eigen correctie van de ziel uitvoeren. Dan beroof je hem van het leven.

Als je teveel zegt, blijft het daarbij, dan heb je hem een deel van zijn leven afgenomen en moet hij het de volgende keer afmaken. Er zijn situaties waarin ik er alles voor zou geven om iets te zeggen, maar ik moet zwijgen.

Konden Mozes en Aäron bijvoorbeeld iets doen? De zoons moeten door deze staten heengaan als zij wachten op de dood van hun vader om vervolgens hoger te kunnen stijgen dan hij. Ze kunnen op een andere manier niet verder komen. Dit is de enige manier waarop ons ego ons onderwijst. Het zijn allemaal natuurlijke eigenschappen.

Vraag: Hoe moeten wij met deze eigenschappen aan het werk gaan?

Antwoord: We moeten ons erop voorbereiden, om de plaats van de leraar in te kunnen nemen en groter te zijn dan hij.

‘Voorbereiden’ betekent een groep vormen die gebaseerd is op verbinding met elkaar, maar tegelijkertijd moeten we niet vergeten dat de leraar – als hij dit leven verlaat – opstijgt naar het volgende niveau en daarmee ruimte voor jullie laat. Het is geen dood maar een stijging. Dit wil zeggen dat jullie voorbereid moeten zijn om het niveau in te nemen dat vrij is gekomen.

Vraag: Nadab en Abihu die (in spirituele zin) de dood van hun leraren wensten om hun plaats in te nemen of verder te komen, stierven zelf. Wil dat zeggen dat zij hun werk op dat niveau niet hadden voltooid?

Antwoord: Ja, maar het principe van de linkerlijn, de dood van de leraar wensen, is een natuurlijke eigenschap, een natuurlijke staat van de student.

Al het werk van de student bestaat eruit dat hij de rechterlijn aantrekt en zich hecht aan de leraar, dat hij gaat begrijpen dat dit de enige manier is waarop hij een intraveneuze infusie met het Hogere Licht toegediend kan krijgen: zowel het Licht van correctie als dat van vervulling.

Onder de studenten is een voortdurende strijd. Enerzijds willen zij de plek van de leraar innemen, anderzijds trekken zij de rechterlijn aan. Geleidelijk aan moeten ze zich realiseren dat hun hele spirituele leven door hen heen stroomt, zoals bij de bloedsomloop.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 1/15/14

Filed under: Groepswerk, Kabbalah Leraar, Spiritueel Werk, Torah - Geen reacties→

De Midrash zegt in hoofdstuk ‘Shemini’: En toen was het vuur van de Shechina aanwezig. Alle Joden zagen de vuurkolom neerdalen uit de Hemel, de Mishkan (tabernakel) binnengaan, de offers op het altaar verteren en daar verblijven. Toen zij dit wonder zagen, vielen zij op hun aangezicht en prezen zij de Eeuwige.

De correctie van het krachtigste, slechtste en bitterste kwaad manifesteert zich als het krachtigste Licht, als een verterend vuur. Wederzijdse haat, afkeer, rivaliteit, afscheiding en afwijzing worden door liefde vervangen, hoewel er innerlijk niets verandert. Daarom verschijnt er vuur tussen twee tegengestelde eigenschappen als zij met elkaar in aanraking komen.

Bovendien wordt deze staat permanent, wij kunnen ons er nooit los van maken. In spiritualiteit verdwijnt er niets. Als wij een bepaald niveau hebben bereikt, vallen wij niet terug naar een lager niveau. We krijgen meer egoïsme, dat tot nu toe nog niet onthuld was, we voelen ons erin ondergedompeld. Meestal is hier geen sprake van een neergang maar juist van een opgang langs de linker lijn. Daarom staat er geschreven: “De vuurkolom daalde neer op de trede.”

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 1/15/14

Filed under: Egoïsme, Spiritueel Werk, Thora - Geen reacties→

Vraag: Kunt u ons de betekenis van de tien geboden uitleggen? De geboden die ons op de Berg Sinaï gegeven zijn en die we nu iedere dag vóór Shavuot – het symbool van de gift van de Torah – moeten herhalen.

Antwoord: Allereerst symboliseren de tien geboden de verlangens waarmee wij met elkaar verbonden zijn. Ze gaan alleen over verbinding.

De gift van de Torah vindt plaats aan de voet van de berg, maar pas nadat het volk de voorwaarde daarvoor accepteert: de voorwaarde van Arvut – verantwoordelijkheid voor elkaar – als één man in één hart. Dit betekent dat wij beseffen dat er een berg van ego boven ons oprijst en dat wij deze berg alleen maar kunnen beklimmen vanuit één punt in het hart. Dit punt heet Mozes, het trekt ons namelijk uit ons ego.

De berg Sinaï is enorm groot, te vergelijken met de toren van Babel, zelfs nog groter. Wij bevinden ons aan de voet van de berg en zijn bereid om rondom deze berg van ons ego te staan. Dit betekent dat wij ermee instemmen om alle delen van ons privé egoïsme te verbinden tot één berg en daar niet bang voor zijn, hoewel het een berg van haat is. Wij moeten verlangen naar verbinding, ondanks het feit dat het enige doel van ons ego bestaat uit weerstand tegen verbinding.

Als wij ons op deze manier verbinden, vragen we dringend om de onthulling van de Kracht van geven in onze verbinding. De spirituele kli (vat) bestaat namelijk uit de neiging tot verbinding, de behoefte aan wederzijds geven, zoals er geschreven staat: “Van de liefde voor de schepselen naar de liefde voor de Schepper.” Op deze manier aanvaarden wij de voorwaarde: “Heb je naaste lief zoals jezelf.”

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 6/03/14, Shamati 66

Filed under: Arvut, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Torah - Geen reacties→

Het word ‘Klal’ (collectief, geheel, wet) duidt een som van details aan die, als men ze samenvoegt, het bovenstaande geheel vormen. Wanneer we dus over de Mitswa “Heb je vriend lief als jezelf” zeggen dat het een grote Klal is in de Torah, moeten we ons realiseren dat de overige 612 Mitswot (voorschriften) in de Torah, met alle bijbehorende interpretaties, niet meer en niet minder zijn dan de som van de details die toegevoegd en tevens gevat zijn in die ene Mitswa (enkelvoud voor Mitswot) “Heb je vriend lief als jezelf.” (Baal HaSulam, ‘Matan Torah’ – ‘De Gift van de Torah’).

Dit betekent dat de gehele Torah is gegeven om het alomvattende gebod om onze naasten lief te hebben als onszelf te bereiken. Het overige wat buiten dit ene concept “Heb je naaste lief als jezelf” is geschreven is, zijn verduidelijkingen op dit gebod.

Alles is gevat in dit ene gebod. Wanneer wij dit gebod vergeten, is er voor ons geen spiritueel pad mogelijk, dan zijn we ook niet verbonden met het spirituele proces en zijn we niet meer op weg om de spirituele doelen na te streven. Maar als wij proberen om dit principe te omarmen, kunnen we er zelfs mee ophouden om na te gaan op welk niveau wij ons bevinden en hoeven we niet meer te proberen om te weten te komen waar we ons eigenlijk bevinden.

De gehele Torah is aan ons gegeven met de bedoeling om ons te helpen om verbinding te bereiken, wat we in ons leven liefde noemen. Er zijn twee wegen om dit te doen: de ene weg bestaat uit het volgen van een lange weg vol beproevingen, zo verloopt de weg van de natuurlijke ontwikkeling; de andere weg is een aangename snelle weg waar de Torah garant voor staat. Op welke van deze twee manieren dan ook, de gehele mensheid, vanaf het eerste begin tot aan het einde, bevindt zich in dit proces dat ons leidt naar liefde voor onze naasten.

Wanneer wij begrijpen en erkennen dat wij nu oefenen door het spelen van spelletjes, volgen we een betrekkelijk gemakkelijk en aangenaam pad om het Doel te bereiken. We moeten echter nog door een aantal problemen en moeilijkheden heen en ze oplossen en onderzoeken om beter te gaan voelen wat de essentie en de oorsprong daarvan is. We zullen allerlei situaties in ons denken en voelen moeten oplossen zodat wij door dit proces dingen beter zullen leren begrijpen en voelen.

De Torah is er om het pad gemakkelijker en aangenamer te maken voor ons, met de hulp van de Torah bereiken we de staat van liefde voor onze naasten. Vanuit deze fase zullen we uiteindelijk komen tot het liefhebben van de Schepper. Door het pad van lijden te volgen, kunnen we echter niets bereiken. Alles is afhankelijk van ons ontwaken.

From the 5^th part of the Daily Kabbalah Lesson 5/14/14, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Baal HaSulam, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Liefde, Spiritueel Werk, Torah - Geen reacties→

De Torah, ‘Leviticus’ (Tzav) 6:9: En Aäron en zijn zonen zullen eten wat er nog van overblijft. Het moet op een heilige plek gegeten worden als ongegist brood; zij moeten het eten in de voorhof van de Tent der Samenkomsten.

Aäron is de hogepriester (Cohen Gadol). Priester (Cohen), brood, bewerkte meel en wierook symboliseren de eigenschap van geven in een mens. Dit betekent dat iedereen zijn beste eigenschappen neemt en ze naar het volledige geven ten behoeve van anderen brengt.

Maar alleen Aäron en zijn zonen kunnen het ongegiste brood eten, de Matzot, want zij zijn op het niveau van Bina, de eigenschap van volledig geven. De anderen, die niet op dat niveau zijn, kunnen dit voedsel niet eten want ze zouden het eten met de bedoeling om te ontvangen en dit wordt beschouwd als een geestelijke dood.

Zo stijgen Aäron en zijn zonen door te werken voor het brandoffer, alle anderen vallen.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 12/10/13

Filed under: Spiritueel Werk, Torah - Geen reacties→