Tijdens de plagen in Egypte, zei de Schepper tegen Mozes: “Ga tot Farao, want Ik heb zijn hart verhard en ook het hart van zijn knechten, zodat ik deze tekenen van Mij aan hen kan laten zien” (Exodus 10:1). Door de tegenslagen die ons egoïsme ervaart, wordt de Schepper groter tussen ons. Hij wordt groter door deze ‘aanwijzingen’, deze tekenen, wanneer wij zien hoe ons egoïstische verlangen alles wil controleren en hoe afhankelijk en hulpeloos het is. Ja, het heerst over ons, maar in feite is het dom. Wij zien hoe zwak dit verlangen is op moreel en fysiek gebied.

Het egoïsme heeft ons voort geduwd en ons geholpen om ons leven op te bouwen. Maar uiteindelijk blijkt, dat we de negatieve resultaten ervan duidelijk te zien krijgen wanneer we het egoïsme gebruiken. En zelfs als de massa, door bekrompenheid, hier niets van wil weten, hoeven we alleen maar te kijken naar wat de mensheid tot stand gebracht heeft, dan zien we dat wij onszelf en de natuur vernietigen.

Als we dergelijke ontwikkelingen op een andere planeet zouden zien, zouden we tot de conclusie komen dat de bewoners geen verstandige wezens zijn. We zouden denken, dat hun gezond verstand door een of ander ongeluk niet meer functioneert en dat ze de tak, waarop ze zitten, afzagen en het kanaal dat hen voedt, blokkeren.

Als we twintig à dertig jaar verder zijn heeft de mensheid niets meer over. We hebben een verschrikkelijke wereld gecreëerd, een piramide van eindeloze winst die winst genereert door er steeds meer nieuwe mensen aan toe te voegen. Als deze groei eenmaal voorbij is, stort alles in. Maar zolang de portemonnee nog vol is, blijft de mens het spel spelen.

De hele wereld economie is door de Amerikanen opgebouwd volgens het piramide model: de top verrijken ten koste van groeiende productie en consumptie. Maar er komt een crash: er is geen groei meer mogelijk en dus kan deze piramide alleen maar ineenstorten. De consumptie maatschappij op basis van koopkracht is ten einde. Er is geen plaats meer om de productie uit te breiden, er is niemand anders meer om erbij te betrekken, de aarde is rond en niet zo groot. Het is interessant om te zien hoe er parallellen zijn tussen onze piramide en het oude Egypte, het land van de piramides.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 4/23/12, Writings of Rabash

Filed under: Crisis, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Economie, Egoïsme - Geen reacties→

Om een doel te bereiken hebben wij de middelen ervoor nodig, ons middel is onze inspanning. Hoe meer wij ons inspannen en hoe meer onze inspanning gefocust is, helder en doelgericht, hoe krachtiger wij het Licht dat Corrigeert en dat ons verder brengt, aantrekken.

Daarom wordt ons elk moment van ons leven gegeven om helder te krijgen en te zoeken naar wat het meest effectief voor mij is om te doen. Ik moet doen wat mij zal helpen om het Licht dat Corrigeert naar mij toe te trekken, zoals er geschreven staat: “Ik heb de neiging tot het kwaad geschapen en Ik heb de Torah geschapen als een kruid, omdat het Licht daarin corrigeert,” dit betekent dat je de neiging tot het kwaad corrigeert en verandert in de neiging tot het goede. In deze neiging tot het goede ontvang je, zoals in een goede kli (vat), de ervaring van spiritueel leven.

Zo is de formule voor correctie. Onze inspanning bestaat er dus uit om elk moment dat ons gegeven is, het meest effectieve middel te ontdekken.

Gewoonlijk gaat de mens mee met de stroom van het leven en hij denkt dat hij op deze manier vorderingen maakt. Maar dit passieve meegaan met de stroom betekent, dat hij verder komt op het ‘levenloze’ niveau. Neem als voorbeeld dat hij deel uitmaakt van een groep, hij studeert en doet mee aan allerlei activiteiten, dit alles wordt routine voor hem. Hij wordt beïnvloed door het algemene krachtveld dat in één algemene stroom iedereen meevoert die het Doel wil bereiken, dit wordt echter ‘Heilig stil’ genoemd, hier is nog geen sprake van persoonlijke vooruitgang. Persoonlijke vooruitgang is afhankelijk van de dagelijkse inspanning die een mens levert om zichzelf aan te sporen en zelf smaak en bitterheid toe te voegen aan dit gerecht: zout, peper en andere kruiden.

Een mens moet begrijpen dat er geen andere keuze is, hij kan alleen aangespoord worden door deze pijnlijke situaties, waar hij meedogenloos in gegooid wordt, wanneer hem getoond wordt hoe tegengesteld hij is aan spiritualiteit en hoe ver hij ervan verwijderd is. Als hij er niet voor terugschrikt om trek op te bouwen door middel van deze niet bepaald aangename kruiden, wordt hij aangespoord en kan hij al wat handelingen onafhankelijk uitvoeren, zonder zich te laten meenemen door de algemene stroom van de maatschappij waarin hij leeft. Zo moeten wij ons voortdurend inspannen, zoals er geschreven staat: “Je hebt heel hard gewerkt en je hebt gevonden: geloof.“ Dit betekent dat het dan gebeurt: de Schepper wordt aan de mens onthuld. Maar dit gebeurt alleen als een mens zich inspant boven de dagelijkse routine uit. Dit is voor ons een probleem, want het is heel moeilijk om met een gewoonte te breken. We zijn gewend aan onze dagelijkse dagindeling, aan dezelfde uren die we met hetzelfde invullen, volgens een tijdschema met regelmaat, we zijn gewend aan dezelfde mate van inspanning: “Een gewoonte wordt tot een tweede natuur”.

Ik span me al zoveel jaar in en ik heb de indruk dat ik steeds op schema ben. Dus ik voel me minder tevreden en ik begin te klagen: “Wat is er met me aan de hand, waarom zie ik geen resultaat?” Ik heb er geen erg in, dat ik op de algemene stroom meedrijf. Vergeleken met het spirituele niveau heb ik een levenloos lichaam, een dood, onbeweeglijk lichaam. Dit komt omdat ik mij niet inspan. De mate waarin spiritualiteit aan een mens onthuld wordt, is afhankelijk van zijn persoonlijke inspanning, van het gereed maken van zijn eigen kli (vat), van zijn verlangen. Natuurlijk kom ik nog wel een beetje verder, omdat ik meedoe aan wat activiteiten, maar het is belangrijk en noodzakelijk dat ik, boven de dagelijkse routine en de algemene stroom uit, werk aan opheldering in mijzelf, waardoor een mens voortdurend innerlijke trek opwekt, door hete kruiden en onaangename vragen.

Een mens moet zichzelf constant checken en onder druk zetten door te proberen om de tijd te versnellen en hij moet zich tot het uiterste inspannen om te vervullen wat er geschreven staat: “Je hebt heel hard gewerkt en je hebt gevonden: geloof.”

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 6/15/12, Shamati #117

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Enerzijds zijn de geboden ‘tussen een mens en zijn vriend’ belangrijker dan de geboden ‘tussen een mens en de Schepper’, omdat wij van de liefde voor de schepselen de liefde voor de Schepper bereiken. Anderzijds moeten wij het einddoel niet vergeten: wij moeten onze onderlinge verhoudingen correct bouwen om ons te kunnen verbinden met de Schepper.

Anders zouden we alleen maar ‘idealisme’ laten zien en proberen om boven de crisis uit te komen, om ons onderwijssysteem te verbeteren en om mensen te worden die beter en gelukkiger zijn … Dit alles is met het kwaad verbonden en leidt zelfs tot een nog grotere ineenstorting. Hiermee zouden wij de mensheid juist afleiden van hun innerlijk en hen op een zijspoor plaatsen. Dan zouden mensen nog meer gaan lijden omdat ze zouden proberen om aan inspanningen te ontkomen, hoe prachtig ze hen ook toeschijnen.

Wij willen honger een halt toeroepen en ervoor zorgen dat iedereen gezond is, we willen iedereen met vreugde vervullen. Maar als wij ons tegelijkertijd niet op dvekut (hechting) aan de Schepper richten, op het Doel van de schepping, als wij niet tot doel hebben om de Schepper te verblijden en Hem niet in staat stellen om Zich te onthullen, kiezen wij een zijspoor, in plaats van het pad dat regelrecht opwaarts leidt, dan zal er meer lijden nodig zijn om ons naar het juiste spoor terug te brengen.

Dan zouden wij, door ogenschijnlijk goede handelingen te verrichten, negatieve resultaten teweeg brengen, daarom staat er geschreven: ‘Het is beter om te zitten en niets te doen’.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 6/12/12, “The Arvut (Mutual Guarantee)”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groepswerk, Innerlijk Werk, Intentie, Wederzijds Garant staan - Geen reacties→

Al duizenden jaren lang zet onze ontwikkeling zich voort op de minerale, vegetatieve en animale niveaus, die verre van eenvoudig zijn, omdat ze gebaseerd zijn op het breken van de eerste spirituele entiteit (de mens), namelijk op de gebroken zielen. Sinds het moment dat ze gebroken waren, bevat elk gebroken element alle andere in zich. Elk deeltje kreeg een kans om te leven: om te ontvangen en te geven, om op te nemen en af te geven.

Elke vorm van bestaan is voortgekomen uit twee krachten: ontvangen en geven. Het verlangen naar plezier in zijn zuivere vorm kan niet op zichzelf bestaan. Het heeft een kracht nodig die er tegenover staat, namelijk het verlangen om te geven.

Zo ontwikkelt de materie (het verlangen) zich, totdat deze materie de menselijke (sprekende) fase bereikt, die zich op zijn beurt ook begint te ontwikkelen. Het niveau van de menselijke ontwikkeling heeft een speciale ‘behandeling’ nodig, in die zin dat het een hogere intensiteit van spirituele kracht nodig heeft. Daarom vormde zich een bepaalde groep mensen met de naam ‘Israel’, de letterlijke vertaling van het woord ‘Israel’ is: ‘Yashar-El’: ‘rechtstreeks naar de Schepper’.

Nadat zij Babylonië hadden verlaten, daalde deze groep mensen af naar Egypte om nog meer krachtige verlangens te ontvangen, terwijl zij zich nog in een staat van grote aspiratie bevonden. Dit werd de ‘Egyptische ballingschap’ genoemd. Nadat zij nog een extra deel verlangen om te ontvangen hadden gekregen, werd aan deze groep de kans gegeven om dit verlangen om te vormen tot het verlangen naar liefdevol geven.

In die tijd bevonden de naties van de wereld zich op een gemiddeld niveau, van waaruit deze specifieke groep mensen viel naar een niveau van ‘min vierhonderd (400) jaar, dit is de betekenis van de ‘Egyptische ballingschap’’. Hun val bestond uit 400 niveaus in overeenstemming met de complete cirkel van ontwikkeling: de vier fasen van Direct Licht.

In Egypte verkreeg de groep extra verlangen en samen met dit extra verlangen verlieten zij Egypte, zij ontvingen de Torah, en stegen op tot het niveau van de Eerste Tempel. Deze Tempel werd echter verwoest en verdween, de Tweede Tempel werd gebouwd, maar ook deze werd vernietigd. Hierdoor zonk de groep naar de diepte van de laatste (huidige) ballingschap, waarin wij ons nu allemaal bevinden.

De diepte van de val die heeft plaatsgevonden tijdens de Egyptische slavernij, is gelijk aan het niveau ten tijde van het bestaan van de Tempels. Al het bovenstaande heeft plaatsgevonden om ons te laten vallen van het niveau waarop we eerder waren, naar een staat van volledig gebroken zijn (ballingschap), die tot nu toe voortduurt. De lage staat, waarin wij ons op het ogenblik bevinden, is zo diep dat we eenvoudigweg niet dieper kunnen vallen. Van hieruit kunnen we, samen met de andere naties, opstijgen en onze correctie voltooien.

Elke spirituele daad veroorzaakt fysieke gevolgen in deze wereld. Daarom is het noodzakelijk om tijdens de hele periode van ballingschap te blijven werken in deze fysieke wereld. Ballingschap betekent afscheiding van spiritualiteit en het onvermogen om ook maar één spirituele handeling tot stand te brengen. Maar omdat we fysiek handelen en egoïstische verlangens najagen die door ons lichaam worden gedicteerd, in plaats van door onze ziel, zijn we nog bezig met voorbereidend werk, dat verbonden is aan de periode van ballingschap.

De laatste ballingschap komt ten einde en dan moeten we allemaal de overgang naar de vrijheid maken. Het verschil tussen ballingschap (Galut) en bevrijding (Geula) bestaat slechts uit één letter, de ‘Aleph’, die staat voor de ‘openbaring van de Schepper’. Dit betekent dat we de hogere wereld moeten bereiken, om de staat te bereiken waarin de Schepper het gehele universum vult.

De werkelijkheid waarin we nu leven, zal blijven bestaan. Het enige wat we zullen doen is het hogere Licht toevoegen – de kracht van liefdevol geven – aan de gevoelens en gedachten die wij hebben. Zij zullen de hele wereld vullen, waarin we de hogere werkelijkheid zullen ontdekken, omdat we andere, gecorrigeerde eigenschappen zullen verkrijgen.

Dan zullen we de essentie van het voorbereidende werk begrijpen, wat we eerder deden door in de fysieke wereld de geboden te vervullen, omdat we niet in staat waren om het op een andere manier te doen, want we waren nog in ballingschap. Dus, nadat wij konden terugkeren naar het fysieke land Israel, is het onze huidige taak om op te stijgen naar het spirituele land (verlangen) Israel.

Er staat geschreven: “Elke daad laat een afdruk achter”. Dit geldt zelfs voor fysieke handelingen, want daar bovenop bouwen we aan spirituele handelingen. Vorige generaties moesten fysiek werk verrichten in deze wereld, het is onze taak om spiritueel werk te doen. Daarom concentreren we ons alleen op het spirituele werk: onze menselijke intenties en verlangens, onze houding ten opzichte van verhulling en openbaring en ten opzichte van de eigenschap van geven, die we spoedig kunnen verkrijgen.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 3/30/12, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Evolutie, Zohar - Geen reacties→

Vraag: Als de spirituele vonk zo’n grote kracht heeft, waarom wordt dan niet de gehele vonk aan een mens gegeven, in plaats van het feit dat er voortdurend schommelingen in zijn, soms naar boven en soms naar beneden.

Antwoord: De reden hiervan is, dat een mens de verantwoordelijkheid heeft om de juiste verbinding te maken tussen het verlangen om te genieten en de spirituele vonk. Enerzijds is er de Schepper, de spirituele vonk en anderzijds is er het schepsel, het verlangen om te genieten. Ik moet ze met elkaar verbinden, de één in de ander kleden.

Mijn werkelijke ik, het materiaal dat ons door de natuur gegeven is, is het verlangen om te genieten. Maar nu word ik verlicht door de spirituele vonk en ik dreig mijn hoofd te verliezen, want ik weet niet waar ik naar streef, wat die spirituele wereld kan zijn, die zich – ik weet niet waar – bevindt. Een mens die deze aantrekkingskracht de eerste keer gevoeld heeft, verliest zijn evenwicht en zijn realiteitsbesef. Daarom lijkt onze hele wereld nu kwetsbaar en ontredderd.

Het is ons werk om een groot Licht van NRNHY te onthullen, in plaats van een vonk en om de volledige diepte van het verlangen te bereiken en deze twee met elkaar te verbinden, zodat het verlangen de vorm van het Licht verkrijgt en zich erin kan kleden. Dan zal het een kli (vat), een gewaad voor het Licht worden en zullen wij niet een kleine lichtvonk onthullen, maar Licht dat 620 maal krachtiger is.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 6/6/12, Shamati, #21

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Gelijkvormigheid met de Schepper - Geen reacties→

Een spirituele leraar is een systeem dat mij bouwt, mij op mijn voeten zet, mij gidst en mij leidt, totdat ik het doel bereik. Het is net zoals een vader en een moeder die voor een kind zorgen, zonder hen zou het kind niet kunnen overleven. Hij bestaat alleen dankzij hen, omdat hij zich van nature aan hen vastklampt en zo van hen alle zorg ontvangt die nodig is, zodat hij met succes uitgroeit tot een volwassene.

In onze wereld vervullen de fysieke vader en moeder deze rol en in de spirituele wereld is dat het systeem van Aba ve Ima (de hogere vader en moeder), de spirituele leraar van een mens, de hoogste Partzuf.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 6/05/12, Shamati #25

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Kabbalah Leraar - Geen reacties→

Vraag: Waarom heeft het Licht mij nodig? Ben ik werkelijk zo belangrijk?

Antwoord: Het ontbreekt ons aan het gemis, het verlangen om de hogere, volmaakte, spirituele wereld te ontdekken. Het Licht heeft jou niet nodig, maar jij hebt het Licht nodig, zodat het Licht het juiste gemis in je zal bouwen. Wanneer je werkelijk verlangt naar geven, zul je het ontdekken.

We bevinden ons op dit moment in een zee van Licht, maar wij voelen het niet, omdat wij het niet missen. Maar als ik zou vragen om de invloed van het Licht over mij, zou het Licht dit gemis in mij bouwen. Dan zou ik tenslotte voelen wat ik mis.

Een eenvoudig voorbeeld: laten we zeggen dat ik nergens behoefte aan heb in mijn leven. Ik ben onverschillig. Maar er komt een vriend die me uitnodigt voor een reisje.

Ik stem met tegenzin in en onderweg gaan we naar een restaurant. Ik ruik de geuren en ik krijg wat trek. We gaan het restaurant in en tijdens het eten krijg ik, zoals dat meestal gebeurt, steeds meer trek. Dan heb ik echte trek.

Op die manier moeten we geleidelijk aan het gordijn openen. Eerst ‘ruiken’ we het Licht alleen maar, door er van een afstand om te vragen. Daarna proeven we het. Zo wordt de kli (vat) in ons gebouwd.

Tegen een kind zeg ik: “proef dit maar, je vindt het vast lekker. Het kind beweert: “Nee, ik wil het niet! Ik wil het niet proeven!” Ik antwoord: “Doe het dan voor mij.”

Zo creëert het Licht de kli.

From the 5^th part of the Daily Kabbalah Lesson 4/16/12, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Waarneming - Geen reacties→

Een spirituele handeling verschilt van een handeling in de materiële wereld. Een spirituele daad vindt altijd plaats via de Hogere. Daarom kan ik mij niet vanuit mijzelf met anderen verbinden. Ik span mij in om aan de Hogere te vragen om mij met anderen te verbinden.

Hoe kan ik een gebed laten opstijgen? Ik kan de Schepper geen kaartje sturen of een bericht. Daarom vraag ik aan de Schepper om mij te helpen om een staat van gebed te bereiken.

Alles vindt plaats via de Hogere, ik voer geen enkele actie zelf uit. Mijn werk bestaat alleen uit het voorbereiden van de ‘halve munt’. Vooruitgang is juist daarin zichtbaar, dat een mens voortdurend beseft, dat hij alles alleen doet met de Hogere. Het lijkt op een tussenstation dat zich voor mij bevindt, waar ik al mijn handelingen doorheen laat gaan.

Alleen als mijn handelingen via de Schepper plaatsvinden, voegt Hij er kracht aan toe en geeft Hij mij antwoord. Ik moet met Hem mijn daden verrichten. Dit heeft betrekking op elke daad en elke gedachte, ‘voor’ of ‘tegen’. Alleen door dit te willen komen wij tot hechting aan Hem.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 5/29/12, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Is er verschil tussen het sluiten van een verbond met de Schepper of met een vriend?

Antwoord: Dat maakt geen verschil, maar met de Schepper is het alleen mogelijk op voorwaarde dat het verbond oprecht en eeuwig is. Met een vriend zou het nu echter niet meer dan een spel kunnen zijn. Dit is nu juist de moeilijkheid, in spiritualiteit wordt alleen een volmaakt verlangen geaccepteerd, dat wil zeggen een verlangen dat absoluut en eeuwig is, waarop je onder geen enkele voorwaarde wilt terugkomen.

Als iemand naar het volgende niveau opstijgt, betekent dit dat zijn vraag, zijn dringende verzoek, opgevat is als volmaakt en daarom werd het geaccepteerd, dat wil zeggen dat hij dit werkelijk wilde.

Wij sluiten het verbond steeds weer, alsof het steeds weer nieuw is. Als een mens echter naar een bepaald niveau van het verbond is gestegen, kan hij er niet meer vanaf vallen. Wanneer ik de indruk heb dat ik val, betekent dit dat ik omstandigheden krijg die moeilijker zijn om mij aan het verbond te houden, zoals een contract dat vernieuwd wordt. Ik weet niet waar ik de kracht vandaan moet halen om mij aan dat verbond te houden.

De Schepper maakt de omstandigheden zwaarder en wij moeten ons vasthouden aan dit hernieuwde contract, onder nieuwe voorwaarden. Maar als een mens op de juiste manier de groep, de studie en de disseminatie gebruikt, ontdekt hij extra verlangens en kracht, hij voelt dat de nieuwe staat een hogere staat is en daardoor overwint hij de moeilijkheden.

Wij moeten alles wat er in het leven gebeurt vanuit dit gezichtspunt zien. De ergste en meest onbegrijpelijke situaties komen naar ons toe voor één doel: om ons iets te leren en ons verder te brengen.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 5/29/12, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Hoe kan ik mijzelf ‘ontdoen’ van allerlei problemen in mijn privéleven en mij alleen richten op het innerlijk werk, op het centrum van de groep?

Antwoord: Deze vraag komt van iemand die zijn privéleven, namelijk zijn baan, zijn thuis en familie, als iets beschouwt dat losstaat van de groep, hij maakt dus een scheiding tussen het fysieke en spiritualiteit.

Alles bij elkaar genomen, bevinden wij ons in ons verlangen om te ontvangen, waarin wij de hele werkelijkheid waarnemen. Dit verlangen is in vele variëteiten verdeeld, in vier fasen waarin wij de gehele realiteit beleven, onderverdeeld in de volgende niveaus: het minerale, vegetatieve, animale en sprekende. Wij leven uitsluitend in ons verlangen en wij voelen alles wat zich daarin voordoet, wij ervaren het als: ‘dit is mijn leven en mijn wereld’. Wij kunnen alleen ons verlangen voelen, alleen van daaruit denken en begrijpen. Er bestaat niets anders, alles vindt daarin plaats.

Wanneer ik dat begrijp en mijzelf op deze manier stabiliseer, wordt mijn hele leven één eindeloze workshop en hebben we niet maar één uur per week een workshop, waarbij ik deel uitmaak van een bijzondere discussie. Tijdens de workshop doe ik mijn best om een realiteit te bereiken die dichter bij de waarheid komt, met de hulp van de juiste omgeving, waarin ik de Bron ga ervaren en de Oorsprong van de werkelijkheid, de hogere Kracht, de Schepper.

Hoe sterk kan ik mij verbinden met de juiste omgeving? Hier hangt alles vanaf. Tijdens de workshop kan ik dat gemakkelijker doen, omdat ik alle vrienden dichtbij me zie. Maar ik kan mij ook voorstellen, dat ik mij voortdurend in deze situatie bevind. Als ik dit de hele week zo doe, zal ik tenslotte voelen, dat het toch anders is als wij samenkomen om ons met elkaar te verbinden. Ik zal merken, dat de verbinding die ik de hele week heb gevoeld en die in de workshop was gecreëerd, van een andere kwaliteit is wat het niveau van eenheid betreft.

Daarom moet ik mijzelf steeds zien in de wil om te ontvangen, die de werkelijkheid voor mij uitbeeldt in de vorm van deze wereld en door middel van deze realiteit moet ik op zoek gaan naar de Bron ervan, die bereikt wordt via het centrum van de groep!

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 5/24/12, “Talk About the Workshop”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Workshops - Geen reacties→