Als je lijdt wil dat zeggen dat je je in een staat bevindt die beschreven wordt als: “Een dwaas zit met zijn armen over elkaar en eet zijn eigen vlees.” Als je een sterke omgeving hebt die je hulp wil bieden, als je je er niet voor schaamt om jezelf weg te cijferen en je bereid bent om volledig in de anderen op te gaan, heb je veel geluk. Dan zul je niet lijden, maar zul je meteen de middelen ontdekken om deze hele situatie van lijden ten goede te keren.

Als je ‘je eigen vlees opeet’ betekent dit dat je niet met zekerheid kunt vaststellen waar de pijn vandaan komt, waarom het zo is, van wie het komt en met welk doel. Je bent vergeten dat “Hij de Eerste en de Laatste is!” en het lijkt alsof je de pijn aan jezelf toeschrijft, alsof je het zelf veroorzaakt hebt en jij er verantwoordelijk voor bent. Zo pijnig je jezelf en ‘eet je jezelf op’.

Als je echter alles aan de Schepper toeschrijft en niet aan een gril van het noodlot, zul je ermee stoppen om ‘jezelf op te eten’ en zul je het slechte gevoel meteen transformeren in een mogelijkheid om omhoog te rijzen, naar de verbinding met de Schepper die jou deze staat heeft gestuurd, zodat jij je met Hem zult verbinden.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 6/06/13, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gelukkig Zijn - Geen reacties→

Wij moeten constant het goede voorbeeld van de vrienden zien, die ons een voorbeeld geven van meer kracht en een grotere toewijding. Als ik kijk naar vriend die zwak is, word ik ook zwak. We moeten het er met elkaar over eens zijn dat we samenwerken en elkaar kracht geven.

Alleen al het zien van zwakke mensen, zelfs in onze groep, brengt schade teweeg, want we worden zwakker doordat we een slecht voorbeeld zien. Ik kijk naar de vriend en ik ga ook denken dat ik minder kan gaan studeren en niet elke dag naar de les hoef te komen.

Dus ik moet in iedereen een brandend vuur zien. De groep moet dit van iedereen eisen die tot de groep behoort. Niemand kan alleen maar aan de kant blijven staan en in een hoekje rustig gaan studeren. Hij moet een voorbeeld voor anderen zijn. Ik moet voelen dat ik van iedereen tekenen krijg die het grote verlangen naar het Doel laten zien en dat er in hen dagelijks veranderingen zijn ten opzichte van de Schepper en de omgeving, zodat ik het gevoel krijg dat ik achterloop op de anderen die snel vooruitkomen en dat ik zo door hen aangetrokken word dat ik vanuit mijn egoïsme jaloers ben op hun succes en daar niet rustig onder kan blijven. Maar als zij me dit alles niet geven, heb ik geen behoefte aan hun omgeving.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 6/10/13, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Waarmee moet ik me verbinden: met het verlangen om iedereen te verenigen of om zelf te worden verenigd?

Antwoord: Ten eerste verbinden we ons met de wens om verenigd te worden. Zeker! We gaan vanuit het midden naar de periferie.

Ik moet tegen mezelf zeggen dat ik het centrum van de wereld ben, het centrum van de groep. Dit is te lezen in de artikelen van Rabash. Dat wil zeggen dat de actie aan mij is, maar de acties van de anderen weet ik niet. Daarom moet ik zeggen dat alles van mij afhangt en door mezelf te corrigeren, corrigeer ik de hele wereld. En wanneer ik de richting bepaal, hangt het van mij af hoe de verandering zal zijn.

Dus allereerst is het mijn verlangen om allen te verenigen en dan komt mijn verlangen om me bij hen aan te sluiten. Dat wil zeggen: het is mijn doel dat het ego functioneert. We doden het niet, we lopen er niet voor weg, maar we stijgen er bovenuit. Met ‘stijgen’ bedoelen we dat wij er controle over hebben. Dit is het enige wat een mens kan doen en niets anders.

From the Preparation to the Convention in Krasnoyarsk 6/13/13

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Groepswerk - Geen reacties→

Als wij Het Boek de Zohar willen begrijpen, moeten wij ons een voorstelling maken van onze onderlinge verhoudingen: hoe de intensiteit van de verbinding toeneemt en afneemt, al naargelang onze daden en inspanningen. Het netwerk dat ons met elkaar verbindt wordt tot in detail in TES beschreven (Talmud Eser Sefirot): Keter, Hochma, Bina, Zeir Anpin en Malchut; of de Partzufim Atik; Arich Anpin – Keter; Abba en Ima – Hochma en Bina; ZON – Zeir Anpin en Malchut.

Wij zijn door dit netwerk verbonden, erin opgenomen. Hoe helderder dit netwerk wordt, hoe hoger wij rijzen. Hoe vager het wordt, hoe lager wij afdalen. Zo werken we.

Ons hele werk bestaat er dus uit om de krachtigste verbinding te bewerkstelligen die met de tien Sefirot – waarin wij bestaan – mogelijk is. Dan zal een ieder zichzelf als Malchut zien die met al deze tien Sefirot werkt, totdat zij allemaal de uiteindelijke vorm aannemen, de vorm van de wereld Ein Sof (Oneindigheid).

TES en in het bijzonder Het Boek de Zohar, werden geschreven om ons ervan bewust te maken dat wij ons in Malchut van het hogere systeem bevinden, van waaruit wij het hele systeem kunnen activeren.

Wij maken deel uit van een netwerk en wij moeten dit netwerk aanwakkeren. Dan zal een ieder ervan onder de indruk zijn en de ander voelen, zo zal hij het systeem ook kunnen onderzoeken en kunnen begrijpen hoe er met dit hele systeem gewerkt kan worden.

From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 6/02/13,, “The Book of Zohar, Introduction”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Kabbalah Studie, Verbinding, Zohar - Geen reacties→

Vraag: Het lukt mij niet om het beginpunt te vinden dat niet dienstbaar is aan mijn ego, het punt dat het mij mogelijk maakt om boven mijn ego uit te stijgen. Alles in mij, zelfs deze vraag, is het resultaat van mijn trots, wat kan ik hieraan doen?

Antwoord: Schreeuw het uit.

Vraag: Maar ik kan niet schreeuwen.

Antwoord: Je moet het wel uitschreeuwen. Natuurlijk heb je er geen kracht voor en je voelt zelfs dat je een beetje corrupt bent, maar je bent er niet echt door gealarmeerd, want zo erg lijkt het nou ook niet. Dit betekent dat je nog veel onderscheidingen mist die je naar het Doel kunnen toetrekken, waardoor je een afkeer krijgt van je huidige staat en eruit wilt komen.

Dus schreeuw, schreeuw het uit en doe alles wat mogelijk is. Als je dat zelfs niet kunt, heb je nog je omgeving waar je naartoe kunt. Ga naar je vrienden.

Als je daar zelfs geen kracht voor hebt, integreer dan in ieder geval enigszins in hen. Een mens moet iets ondernemen en hij krijgt de mogelijkheid om dat te doen.

Vraag: De afgunst die ik naar de vrienden voel werkt echt, maar dat brengt me nog niet bij het punt waar ik naar verlang. Daarom maakt het niet uit als ik het hard zou uitschreeuwen, dit zou alleen maar uit egoïsme voortkomen.

Antwoord: Dat geeft niet, het zou je toch helpen. Het Omringende Licht beantwoordt egoïstische uitroepen. Dus het gaat om het Omringende Licht, en niet om het Directe Licht of het Innerlijke Licht, je hebt er dus zelfs met je egoïstische uitroepen invloed op. Dus, schreeuw het uit en in antwoord daarop zal het Licht ontwaken.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 6/02/13, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Innerlijk Werk - Geen reacties→

De 22 letters van het Hebreeuwse alfabet weerspiegelen de eigenschappen van de 22 spirituele Sefirot, door hun vorm, de manier waarop ze zijn getekend en hun betekenis: negen in Bina, negen in Zeir Anpin en vier in Malchut. Elke letter staat voor een bepaalde Sefira en drukt de manier uit waarop hij verschilt van de andere letters, dus tijdens het lezen van De Zohar kunnen we door de tekst worden beïnvloed alsof we ons in deze spirituele Sefirot bevinden.

Zo moet onze intentie zijn tijdens het lezen, omdat de letters vergelijkbaar zijn met muzieknoten voor onze innerlijke snaren, voor de eigenschappen van de Schepper die het verlangen om te ontvangen van het schepsel binnengaan en in hem gevoelens en indrukken oproepen. Het verlangen gaat zich op de juiste frequentie instellen en zich afstemmen, zoals een muziekinstrument, in overeenstemming met de geest van De Zohar, en die geest raakt de snaren van je ziel en speelt daarop zoals op de lier van Koning David.

Zo willen we Het Boek de Zohar voelen, zodat het Licht dat er uit voortkomt ons zal bereiken, ons zal vullen en onze verlangens zal laten vibreren. Deze letters zijn een uitnodiging voor een ontmoeting, voor een impressie samen met de Schepper. Dus laten we het proberen.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 5/27/13, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Kabbalah Studie, Zohar - Geen reacties→

Rabash, ‘De Noodzaak Van De Liefde tussen Vrienden’ : Daarom moet men zich vastklampen aan de groep … Er is een speciale kracht aanwezig in de verbinding met de vrienden. Omdat inzichten en gedachten van de een naar de ander gaan door de onderlinge verbinding, is een ieder verbonden met de kracht van de ander en daardoor heeft een ieder in de groep de kracht van de gehele groep.

In het fysieke leven voelt een mens zich onbewust aangetrokken tot de maatschappij, omdat zijn neiging tot het kwaad hem drijft naar steeds meer succes en voordeel, het grootste succes bestaat eruit dat hij belangrijk is in de ogen van anderen. Daarom let een mens er constant op wat degenen om hem heen goed of slecht vinden en wat voor hen belangrijk is. Zo stelt hij de parameters vast en bepaalt hij zijn houding ten aanzien van alles wat er gebeurt. Daar is hij zich niet eens van bewust, maar zijn mening is volledig gebaseerd op wat de maatschappij waardeert, zonder dit zou een mens een dier blijven.

De methode van Kabbalah verheft een mens ook van het animale naar het menselijke niveau, maar op een andere manier. Een mens moet zich ertoe zetten om te oefenen en zich zo verbinden met de juiste omgeving, hij moet weten wat hij daarvan nu precies wil ‘kopen’. Hij kan de waarden van de omgeving alleen verkrijgen als hij zich aan die omgeving ondergeschikt maakt. Daarnaast moet hij ook boven de vrienden uitrijzen om aan hen de grootheid van het Doel te geven en hen te inspireren.

Door op deze twee manieren met elkaar om te gaan, van beneden af en van boven af, verkrijgt een mens de krachten die hem ontbreken. De krachten die naar hem toekomen zijn niet egoïstisch, zijn ego is niet groter geworden zoals in deze wereld, waar een mens onder de invloed van de maatschappij een egoïstische kracht ontvangt die tien keer groter is dan zijn eigen egoïstische kracht. Hier geeft hij zich over en cijfert hij zichzelf weg, hij wil met iedereen goed leren omgaan en de vreugde en de grootheid van het Doel verspreiden, zodat iedereen, inclusief hijzelf, zich eraan ondergeschikt zal maken en het zal accepteren door ‘geloof boven de rede’, alleen dit is van belang. Hierdoor ontvangt hij niet alleen een grotere kracht dan hij daarvoor had, maar het is een totaal andere kracht: de kracht van geven.

Dankzij zijn inspanningen ontvangt hij de kracht van geven van het Hogere Licht. Als er een groep van tien (Minyan) is, ontvangt hij via een ieder de kracht van geven van Boven, van de Bron van Geven. Zo verkrijgt een mens een kracht die tien maal groter is en geen correctie nodig heeft, een kracht waarmee hij verder kan komen.

Dit is de eerste fase op het spirituele pad en een mens moet zichzelf voortdurend onderzoeken om na te gaan of hij zich werkelijk ondergeschikt maakt aan de groep. Misschien spreekt zijn ego innerlijk met hem en raakt hij daardoor op allerlei manieren in de war. Hij moet proberen om deze sluwe slang – die hem ervan weerhoudt om opgenomen te worden in de groep – te slim af te zijn.

Het eerste niveau is het moeilijkste en de Wijzen zeggen: “Duizend komen de ruimte binnen maar slechts één komt naarbuiten, naar het Licht.” Wij moeten ons realiseren dat onze ‘school’ bedoeld is voor unieke individuen. De test vindt alleen plaats in de groep van tien, als je de hele wereld, jezelf en de vrienden niet ziet via de groep van tien, is je waarneming altijd onjuist.

Een mens kan deel uitmaken van een groep, van een of ander comité of de een of andere afdeling, maar als hij niet in een groep van tien werkt, kan hij alleen maar zijn ego zien.

From the Preparation to the Daily Kabbalah Lesson 5/30/13

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, De Tien, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Gisteren sprak u over Abraham die door introspectie de Wijsheid van Kabbalah ontdekte. Wat is dat?

Antwoord: De hele werkelijkheid bevindt zich in de mens. Beter gezegd, de werkelijkheid bestaat eigenlijk niet, in mij is een beeld aanwezig dat ik ontwikkel. Het is voelbaar in mijn kelim (vaten), in mijn verlangens, door een bepaalde sensor, door innerlijke plaatjes van een fotografische film die de reacties op het Hogere Licht weergeven en mijn gebrek aan gelijkvormigheid met dat Licht.

Er wordt een ‘flitslicht’ van het enkelvoudige witte Licht op mij gericht, maar ik ben opgebouwd uit 613 verschillende verlangens, verschillende eigenschappen die een kleurrijk, driedimensionaal beeld van de wereld opbouwen, vol geluiden, geuren en allerlei dingen die ik kan aanraken tegen de achtergrond van het witte Licht. Met andere woorden: ik ‘teken’, ‘ontwerp’ de wereld waarin ik leef.

Volgens mijn waarneming van de werkelijkheid hangt echter alles van mijn eigenschappen af en niet van anderen. Het blijkt dat de wereld verandert als ik verander. Dit kunnen we bereiken door middel van introspectie, als ik begrijp dat ik de wereld kan veranderen door veranderingen die ik in mijzelf teweegbreng.

Hoe kan ik veranderen? Dat kan ik niet zelf. In mijn huidige werkelijkheid heb ik een onaangenaam gevoel en ik kan mijzelf niet aan mijn haren uit het moeras omhoogtrekken. Zelfs gedachten aan een verandering maken deel uit van dit moeras.

Juist hier helpt de kracht van de breking mij. In mijn denkbeeldige werkelijkheid zijn er mensen om mij heen die tegen me zeggen: “Weet je, wij denken daar ook over na.” Ik ontdek dat de andere delen van de minerale, vegetatieve, animale en sprekende natuur door één alomvattend mechanisme worden bestuurd en mijn verbeelding trekt mensen aan die precies dezelfde vector hebben als ik, daardoor kan ik aan het werk gaan en oefenen. Nu kan ik mezelf vanaf een afstand bekijken. Ik kan met hen net zo aan het werk gaan als met mezelf, alsof zij een externe reflectie zijn van mijzelf.

Als ik met hen aan het werk ben, ontdek ik dat dit een heel creatief spel is. Mijn verhouding met de beelden van mijn vrienden helpt mij om verder te komen en een nieuwe perceptie te krijgen, een nieuw gevoel. Zij voegen niet toe aan mijn oude eigenschappen, mijn oude denken en mijn oude gevoelens, maar zij helpen juist om kwalitatief nieuwe eigenschappen in mij te ontwikkelen, eigenschappen die ik daarvoor niet had.

Bijvoorbeeld een multidimensionele perceptie met betrekking tot het concept tijd, ik kan daar bovenuit stijgen. Voorheen kon ik het verleden, het heden en de toekomst zien, maar nu voel ik geen tijd meer. Externe veranderingen verdwijnen, ik neem alles intern waar en verbind alles met innerlijke beweging. Ik verander en als resultaat daarvan voel ik veranderingen tegen de achtergrond van het witte Licht.

Als ik werk met de beelden van de vrienden en ze op deze manier zie, begrijp ik dat het waar is dat zij door middel van mijn verbeeldingskracht worden afgeschilderd, de juiste houding naar hen maakt het mij mogelijk om een speciale kans te krijgen om innerlijk te veranderen. Door onze gezamenlijke inspanningen met deze beelden, maak ik mij er op een bepaalde manier van onafhankelijk, in de mate waarin ik onafhankelijk wil zijn. Als ik er op deze manier mee speel, verkrijg ik de perceptie die mij uit het huidige beeld haalt dat op het scherm van mijn bewustzijn is afgetekend en word ik naar een nieuwe werkelijkheid geleid.

From the 3^rd part of the Daily Kabbalah Lesson 5/29/13, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Perceptie van de Werkelijkheid, Wereld, Zelfonderzoek - Geen reacties→

Omdat alle goede spirituele eigenschappen in het egoïstische verlangen zijn gevallen, beginnen zij het te cultiveren en maken zij het listig, corrupt en wreed. Zo ontstond er een corrupt mens die zichzelf in de toekomst kan corrigeren..

Een dier heeft geen correctie nodig, want het heeft geen verlangen om te geven met het doel om te ontvangen, het is niet listig. Daarom spreken we over een onschuldig dier. Een baby is, voordat hij groter wordt, ook niet listig. Als hij groter wordt, wordt hij een menselijk wezen en leert hij om te bedriegen. Tot de leeftijd van twee à drie jaar gedraagt hij zich als een dier en weet hij nog niet hoe hij anderen slim af kan zijn.

Wij houden van de animale vorm omdat deze simpel en onschuldig is en we zouden graag iedereen op die manier zien. Maar we moeten begrijpen dat het de bedoeling is dat wij mens worden en daarom geldt: “Hij die groter is dan zijn vriend heeft een groter verlangen dan hij”. We hebben niets anders te doen dan het ego te corrigeren en dan komt alles goed.

Elke negatieve of bedrieglijke eigenschap die typerend is voor de mens, laat ons zien dat de schadelijke kracht moet worden omgezet in een constructieve kracht. Wat kan een primitief, onontwikkeld, naïef mens doen? Hij kan niet omhoog rijzen en de gewenste hoogte bereiken. Belangrijke mensen zijn gewoonlijk niet erg aangenaam voordat zij zichzelf corrigeren.

Daarom moeten wij houden van de vriend in de groep (de groep van tien) met al zijn gecorrigeerde en ongecorrigeerde eigenschappen, omdat hij ze van de Schepper heeft gekregen en hij wil ze corrigeren, iedereen moet hem daarbij helpen. Als je de eigenschappen van je vriend bekritiseert, bekritiseer je de Schepper die hem zo gemaakt heeft. “Ga naar de Handwerksman die mij gemaakt heeft”, we moeten elkaar juist helpen om correctie te bereiken. Baal HaSulam zegt vaak: “Ik ben blij met het slechte dat onthuld wordt.”

From the 3d part of the Daily Kabbalah Lesson 5/27/13, TES

Filed under: Correctie, Dagelijkse Kabbalah Lessen, De Tien, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Wat is een gedachte?

Antwoord: Een gedachte is het punt van verbinding tussen het schepsel en de Schepper. Het is een speciale behoefte waardoor het schepsel hoger kan komen. Enerzijds is het een fysieke behoefte omdat een mens zich hulpeloos voelt, niet weet wat hij aan moet met zijn leven en hoe hij zijn leven op orde moet krijgen. Alles begint bij gewone aardse, fysieke problemen. Maar als het een mens lukt om deze problemen te boven te komen zonder ze te negeren, maar ze ziet als een middel, geven ze de infrastructuur van waaruit hij kan opstijgen naar de Schepper en Hem kan danken omdat Hij hem wakker gemaakt heeft.

Als een mens wil weten wat de juiste intentie is en de juiste houding naar alles wat er gebeurt, betekent dit, dat hij dringend vraagt om een gedachte. Hij brengt zijn fysieke punt van onvolkomenheid naar Bina door niet voor zichzelf te vragen, maar door te vragen waarheen dit hem wil leiden in de verbinding met de Goddelijke Aanwezigheid: hoe kan hij de Schepper leren kennen door middel van deze onvolkomenheden. De Schepper leren kennen wordt al een gedachte genoemd.

Dit zwarte punt wordt op deze manier Nukva voor Hochma, dit betekent dat het ingelijfd wordt in Bina dat onderscheidingsvermogen eist. Deze onvolkomenheid dwingt Abba ve Ima (Moeder en Vader) tot een Zivug (copulatie) en tot de geboorte van het toekomstige menselijke wezen, op het volgende niveau.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 5/14/13, The Book of Zohar – Introduction

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gedachten, Innerlijk Werk, Zohar - Geen reacties→