Vraag: Wordt mijn perceptie van de wereld steeds vernieuwd, totdat ik een ziel verkrijg, namelijk een spirituele waarneming?

Antwoord: In de loop van de tijd zul je ontdekken dat deze wereld veel gecompliceerder is dan je met je oppervlakkige manier van waarnemen bemerkt. Je zult de krachten gaan voelen die achter de handelingen werkzaam zijn en je gaat zien dat een ieder onder de invloed van deze krachten staat, als poppetjes die in een soort spel door onzichtbare impulsen worden aangedreven.

Vraag: Waarom is het zo ingewikkeld?

Antwoord: Het is helemaal niet ingewikkeld, het is heel logisch: je leeft of als een ‘dier’ of als iemand die de volle realiteit gaat bereiken. Als je op deze weg bent, lijkt het ingewikkeld, maar dat is alleen bedoeld om te kunnen ontdekken wat je zelf niet begrijpt. Zo ga je langzamerhand het geheel begrijpen.

Zonder deze studie zul je de hogere Kracht niet leren kennen en niet bereiken. De moeilijkheden vinden alleen plaats binnen het communicatiesysteem waar je in zit. Maar op een dieper niveau, waar je van ‘geest tot geest’ met elkaar verbonden bent, bestaan geen vragen. Daar word je gelijkvormig aan dat niveau en aan alle ‘werelden’, dat betekent dat alle verhullingen verdwijnen.

Het leerproces is steeds weer verwarrend. Als een mens gaat leren, begrijpt hij nog niets en hoe verder je in je studie komt hoe meer vragen je hebt. Het is geen toeval dat vooraanstaande wetenschappers er zich niet voor schamen om toe te geven dat zij maar heel weinig over de wereld weten. Anderzijds zeggen onwetende ‘experts’ – die niet verder kijken dan hun neus lang is – dat alles ‘glashelder’ is …

Vraag: Maar dan nog, waarom gebruiken Kabbalisten een taal die ik niet kan begrijpen? Waarom leggen ze alles niet op een precieze, duidelijke manier uit? Waar is al die ‘symboliek’ voor nodig?

Antwoord: Zij hebben geen andere keuze, geloof me, ze willen je niet in verwarring brengen. Integendeel, ze zijn zoals liefhebbende ouders die zich bezorgd maken over de baby die laat in hun leven toch nog geboren is. Omdat zij je innerlijke structuur begrijpen en ook de spirituele structuur, verbinden ze je met de innerlijke essentie van de wereld, met de echte werkelijkheid. Het is nodig dat zij je in hun armen dragen, als een baby, als een stuk ‘vlees’ dat nog geen menselijk wezen is, en dat ze je zo naar het volgende niveau brengen. Terwijl zij je dragen, groei jij, je krijgt steeds meer indrukken en je doet spirituele ervaringen op en voelt reacties, totdat zij je op het ‘grasveld’ van de spirituele wereld neerzetten …

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 3/08/13, “The Peace”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Hulp, Kabbalisten | Add Comment/Ask Question→

Zo deden de kinderen Israëls, zij zamelden in, de één veel, de ander weinig. Maar toen ze het met de omer gingen meten had hij die veel had verzameld niet over en hij die weinig had verzameld niet tekort; ieder had ingezameld zoveel hij gewend was om te eten. (De Torah, Exodus, BeShalach, 16:17 – 16:18).

We spreken hier over hoeveel inspanningen ieder mens kan doen.

Als ik bijvoorbeeld overgewicht heb en astmatisch ben en een slecht hart heb, zou ik me dan vaak kunnen bukken en van alles kunnen oprapen? Iemand anders die jong en lenig is kan een hele zak volstoppen.

Zoiets bestaat niet in spiritualiteit! Alles vindt plaats volgens de omstandigheden waarin jij je bevindt. Je wordt beoordeeld naar de specifieke, individuele inspanningen die je levert, afhankelijk van jouw mogelijkheden om het werk te doen.

Manna is de hoogste overvloed waarmee een mens vervuld wordt, in overeenstemming met hoe hij zich voorbereidt. Naar de mate waarin ik bereid ben om te geven, open ik mijzelf om te ontvangen. Zo werkt het.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 2/4/13

Filed under: Gelijkvormigheid met de Schepper, Schepper | Add Comment/Ask Question→

En zij trokken op van Elim en de gehele gemeenschap van de kinderen Israëls kwam in de woestijn Sin, die tussen Elim en Sinaï ligt, op de vijftiende dag van de tweede maand sinds hun uittocht uit het land Egypte.

En de gehele gemeenschap van de kinderen Israëls begon in de woestijn tegen Moses en Aäron te mopperen. En de kinderen Israëls zeiden tegen hen: “Waren we maar door Gods Hand in het land Egypte gestorven, toen we rondom de vleespotten zaten en volop brood konden eten; want jullie hebben ons naar deze woestijn laten wegtrekken om deze hele gemeenschap van honger te laten sterven.” (De Torah, Exodus, BeShalach, 16:1 – 16:3)

De zonen van Israël kwamen uit Egypte. Zij braken uit hun egoïsme en nadat zij door alle moeilijkheden waren heengegaan, stegen ze op naar het niveau van ‘Elim’, het niveau van Bina. ‘Elim’ komt van het woord ‘El’, dat ‘God’ betekent, de ‘Schepper’.

En toen kwamen ze in de woestijn Sin (‘Sina’ betekent ‘haat’ in het Hebreeuws), dit betekent dat zij tot haat vervielen, in een nieuw egoïsme en de berg Sinaï naderden, het belangrijkste punt van de uitingen van het ego. Natuurlijk begonnen zij te klagen, want alles waar ze doorheen waren gegaan, zowel goed als kwaad, voelde op hun huidige niveau als iets ondraaglijks! In deze staat kan een mens het egoïsme dat in hem gegroeid is niet verdragen: Het is beter om ten onder te gaan of te verdwijnen dan zo’n haat te voelen.

We spreken nu over een totaal ander gevoel van egoïsme. Zij gingen door alle afscheidingen van Egypte heen en nu beginnen zij alles in de correcte vorm te zien. De ‘berg Sinaï’ vertegenwoordigt de innerlijke staat van de mens, de innerlijke landkaart. Dankzij het feit dat hij door alle stadia is heengegaan – hij heeft geleerd, gezien, is overtuigd geraakt, voelde zichzelf, de anderen, de verhoudingen tussen mensen –  is hij nu in een staat waarin hij zijn haat naar anderen niet kan verdragen. Hij zou liever verdwijnen dan dit gevoel naar hen toe ervaren.

Daarom wil het volk Israël liever terug naar wat voor eerdere staat dan ook, liever dat dan deze houding naar anderen te voelen en te beseffen dat zij daar middenin zitten. Dit is een goed gevoel, het is een stap voorwaarts.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 2/4/13

Filed under: Egoïsme, Torah | Add Comment/Ask Question→

Het is de bedoeling van de huidige crisis om ons tot het juiste inzicht van onderlinge verbinding en afhankelijkheid te brengen. De huidige economie is daarvan niet het moderne voorbeeld. In een echte economie bestaan er geen ‘bubbels’ en is er geen buitensporige luxe. Daarin produceert een klein percentage van de wereldbevolking de basisbehoeften die we allemaal nodig hebben: voedsel, kleding, huisvesting, enz. Al het andere is geen economie, maar het zijn toevoegingen waardoor mensen in de war raken zodat anderen van hen kunnen profiteren. Slechts een klein deel van de markt verschaft de basisbehoeften voor ieders bestaan.

Maar de waarheid komt nu aan het licht: mensen zijn werkloos, vooral jongeren. Ze weten niet wat ze met zichzelf moeten beginnen en ze krijgen een vervormd beeld van het leven, na korte tijd verliezen ze de kans om te werken. En wat erger is: ze kunnen geen gezin opbouwen en een normaal leven leiden. In plaats daarvan zijn ze een nieuwe cultuur met nieuwe vormen van recreatie aan het creëren.

Kortom, we hebben te maken met een wereldwijde sociale ramp. Vandaag is het pijnlijk zichtbaar in Europa, maar er zijn miljarden mensen die in andere landen aan de beurt zullen komen, waaronder China en India. De VS is hierop evenmin een uitzondering, we zien het bijvoorbeeld in Detroit dat is uitgegroeid tot een soort ‘spookstad’.

Dit alles brengt ons naar een nieuwe maatschappij en als we de huidige maatschappij niet corrigeren, als we mensen niet uitleggen hoe ze zich moeten organiseren en wat ze moeten doen, zullen ze in een stedelijke jungle leven zoals dieren in een bos. Dan zal de mensheid de correctie niet bereiken door het pad van integrale educatie maar door het pad van lijden.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 3/7/13, ”Introduction to The Book of Zohar”

Filed under: Crisis, Economie, Integrale Educatie, Maatschappij | Add Comment/Ask Question→

In het nieuws (van The Wall Street Journal): “Het is nu bijna vijf jaar geleden dat de beleggingsonderneming Bear Stearns ineenstortte, de eerste van de dominostenen die tijdens de financiële crisis van 2008 omvielen. Het is nu overduidelijk dat er te veel risico’s werden genomen en te veel geld werd geleend, met name door grote financiële bedrijven. De mondiale economie lijdt nog steeds onder de gevolgen hiervan.

“Te veel financieren kan gevaarlijk zijn voor de economische gezondheid. Maar te weinig financieren is ook niet goed. Veelbelovende investeringen zijn teloor gegaan. Consumenten kunnen geen geld meer lenen voor hun huis of onderwijs. De groei wordt steeds minder …

“Terwijl een deel van de wereldeconomie, de wereldwijde schuld, zowel de private als de publieke, en het eigen vermogen een hoogtepunt bereikte in 2007, is dit ineengestort en nu hersteld tot het niveau van het jaar 2000, volgens de database van het McKinsey Global Institute van 183 landen. …

“Het sociale belang van financieren is niet bedoeld als brandstof voor de casino’s van Wall Street of het verrijken van handelaren of partners van hedge fondsen Maar wel om het spaargeld in de wereld te besteden aan in investeringen die in de toekomst winst opleveren …

“Banken van rijke landen hebben zich teruggetrokken. Europese banken zijn steeds terughoudender om over de grenzen heen te lenen. Paniek over de duurzaamheid van de euro en de stabiliteit van de nationale regeringen heeft een decennium van financiële integratie ongedaan gemaakt. In de opkomende markten is de groei in aandelen- en obligatiemarkten, wat een welkom teken van economische volwassenheid zou zijn geweest, grotendeels tot stilstand gekomen.

Mijn commentaar: Alles gaat volgens het plan van de natuur om ons te dwingen tot een nieuwe houding naar onszelf, de maatschappij en de wereld, namelijk tot één globaal afhankelijk systeem.

Filed under: Crisis, Economie, Nieuws | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Hoe kan een manager van een bedrijf zijn werknemers helpen om de gezamenlijke innerlijke kracht te voelen?

Antwoord: Mensen zullen de gemeenschappelijke kracht alleen kunnen voelen door workshops over integrale eenheid, er is geen andere manier. Dit wordt mogelijk als resultaat van het onderlinge contact als zij volgens het integrale programma werken en speciale onderwerpen, die wij voorstellen, bespreken.

Ze beginnen elkaar opeens te zien en te horen. De een spreekt en de ander voegt wat toe, in plaats van tegen elkaar in te gaan, omdat een ieder zich moet wegcijferen voor de mening van de anderen. Met elkaar krijgen ze inspiratie door hun gezamenlijke werk, ze zoeken gemeenschappelijke kennis en collectieve gevoelens.

En opeens begint zich iets lichts en warms tussen hen in te vormen, daar in het midden van de ronde tafel. Iets vol beloften waardoor ze willen blijven. Ze voelen een volkomen nieuwe energie die hen uit hun lichaam tilt en hen nieuwe energie geeft, een soort inspiratie waardoor je het gevoel hebt dat je afgescheiden bent van je lichaam en dat je leven zich in dit samenzijn bevindt. Dit moet je ze tijdens de seminars meegeven.

Dit gevoel verdwijnt niet na het seminar. Mensen houden zich er aan vast, ze missen het, dit gevoel wordt hun leven.

From KabTV’s “Professional Secrets” 2/8/13

Filed under: Eenheid, Groepswerk, Integrale Educatie, Workshops | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Waarom gaat de Schepper zo compromisloos met het schepsel om door hem voor onveranderlijke wetten te plaatsen? Waarom kan Hij niet meedogender zijn, zoals een vader ten opzichte van zijn zoon?

Antwoord: Een kind kan de strengheid van zijn vader nooit rechtvaardigen. Met zijn kinderverstand kan hij zijn vader niet begrijpen en zien wat in de toekomst de resultaten en de voordelen zullen zijn van de opvoeding die zijn vader hem geeft. Het kind wil de hele dag spelen, alleen maar snoep eten en tv kijken. Hij kan zijn ouders geen gelijk geven als zij steeds weer bepaalde dingen van hem verwachten en hij luistert met tegenzin naar hen, omdat hij voelt dat hij van hen afhankelijk is, maar niet omdat hij hen gelijk geeft.

In spiritualiteit is alles veel ingewikkelder omdat wij niet voelen met hoeveel vriendelijkheid de hogere Voorzienigheid met ons omgaat. In de wereld van het kind geldt niet dat wat hij niet wil betekent dat hij moet veranderen: als een kind gehoorzaamt, zijn huiswerk doet en de rommel die hij maakt opruimt, kunnen zijn ouders verder niet over hem klagen, want meer kunnen zij niet van hem verwachten.

Maar in de spirituele wereld ligt het anders. Daar ben je altijd iemand die de wet breekt, want je komt daar om te beginnen met gebroken kelim (vaten). Je wordt vriendelijk behandeld en de methode van correctie wordt aan je geleerd: er wordt een groep voor je georganiseerd, net zoals een kleuterschool, met iemand die voor je zorgt en met allerlei speelgoed. Dit is genade en een enorm grote Hulp van Boven, al je zonden zijn vergeven en je krijgt op alle mogelijke manieren steun, zodat je tot op zekere hoogte correctie bereikt en dingen gaat begrijpen.

In onze wereld vatten we ‘opvoeding’ op als een dwang die aan kinderen opgelegd wordt. Maar in de spirituele wereld is dwang onmogelijk. Ik kan zien dat een student jarenlang niet verandert, steeds weer dezelfde fouten maakt, in dezelfde valkuilen stapt en ik kan er niets van zeggen. Ik was net zo en het gaat op het hele pad zo door.

Dit is ons pad en we kunnen er niets aan veranderen. Tot op het moment dat een mens de les, de methode en de Torah zelf ontdekt kan hij niet verder komen. Dit kan niet onder dwang, maar alleen doordat een mens dit inziet.

Daarom kunnen we niet klagen en zeggen dat we overheerst worden door een wrede vader, ondanks alle verschrikkelijke gebeurtenissen in onze geschiedenis. We kunnen ze niet rechtvaardigen, maar later zullen we inzien dat alles wat de hogere Voorzienigheid doet uit Liefde voortkomt. Hoewel we dit in onze huidige situatie niet kunnen rechtvaardigen, omdat we hier nog te ver van afstaan, maar als we de waarheid ontdekken zullen we zien hoe groot de correctie was die hierdoor plaatsvond.

“Hij heeft een wet gegeven die niet gebroken kan worden”, dit betekent dat er één wet is. Er is Licht en een kli (vat) en zij zijn tegengesteld aan elkaar, dit is de wet. Later, als zij met elkaar verenigd zijn, treedt hierdoor de wet van evolutie in werking, namelijk de wet van gelijkvormigheid. Dit alles komt uit één Gedachte voort, uit één wet.

Uiteindelijk is het de bedoeling dat ik een staat bereik, waarin ik mij vanuit mijn eigen wil aan deze wet wil houden, alsof er niemand anders bestaat, alsof er geen Schepper bestaat. Als ik word zoals de Schepper en naar Zijn schepping kijk zoals ik er volgens deze wet naar moet kijken, wil dat zeggen dat ik gelijkvormigheid met de Schepper heb bereikt.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 3/6/13, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groepswerk, Waarneming | Add Comment/Ask Question→

De correctie die we moeten maken is verdeeld over veel handelingen, in kleine gedeelten, en geleidelijke veranderingen die ons het gevoel van tijd geven. Hierdoor ontstaat het gevoel van tijd, we ervaren tijd omdat we vandaag werken en verwachten dat we morgen uitbetaald worden. Maar zo’n gevoel is bedrog.

De correctie bestaat uit het volgende: stel jezelf voor dat je nu al in een gecorrigeerde, volmaakte staat bent waarin grote overvloed is. We missen nu de verbinding met het Licht, de juiste houding, de intentie en de eigenschap van geven. Als je dit alles verkrijgt, ontdek je dat de verhulling alleen gold voor jou en dat je altijd al in het Licht van Ein Sof (Oneindigheid) was, maar je kon het nog niet voelen en begrijpen.

Dat kwam omdat je de eigenschap van geven niet waardeerde. Je dacht dat het niets waard was, zelfs nog minder dan niets. Dus je kon het niet voelen of je voelde zelfs het tegenovergestelde ervan: in plaats van altruïsme en geven voelde je de eigenschap van ontvangen, het ego.

Dus al ons werk gaat erover om het werk zelf als de beloning te zien, namelijk elk moment dat ons de mogelijkheid wordt gegeven om ons in te spannen om meer Corrigerend Licht naar ons toe te trekken en zo meer eigenschappen van geven te bereiken en dankbaar te zijn voor het kwaad dat wordt onthuld. Het kwaad geeft de plaats aan waar de correctie noodzakelijk is, waar voor ons het geven ontbreekt.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 3/5/13, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Geven, Innerlijk Werk, Waarneming | Add Comment/Ask Question→

Bij het lezen van De Zohar moet een mens ernaar verlangen om de staat waarover hij leest of hoort te bereiken, zodat zijn verbinding met de vrienden en zijn verbinding met de Schepper voor hem hetzelfde wordt. Want De Zohar spreekt, zoals alle andere Kabbalah boeken, over onze onderlinge verbinding en de verbinding tussen ons en de Schepper. Als de tekst van De Zohar, waar ik tijdens het lezen naar luister, mij afscheidt van de groep en van de Schepper, als de tekst niet overeenstemt met wat ik denk over mijn verbinding met de Schepper, ben ik nog niet in de tekst, ik ben er niet in opgenomen.

Voordat we een tekst gaan lezen, moet ik eerst nadenken over wat we moeten corrigeren, over onze verbinding tot één geheel, waarin de Schepper, de alomvattende Kracht van geven, het Licht, aan ons zal worden onthuld. Hier lezen we nu juist over. Elk Kabbalah boek dat ik open doe – of het nu de Psalmen zijn of de Shulchan Aruch, de Babylonische Talmud, de Torah, de Bijbel, De Zohar of Tes – gaat over hetzelfde: over hoe wij ons op elke manier die maar mogelijk is met elkaar verbinden en hoe de Schepper, in overeenstemming daarmee, wordt onthuld.

Dus ik lees steeds over mijn handelen en ik verlang ernaar dat alles tot één geheel zal worden: hierover gaat de tekst die ik hoor en voor me heb en over hoe ik mij voorstel dat dit in mijn omgeving vorm zal krijgen, namelijk in mijn verbinding met de vrienden en met de Schepper. Ik verlang ernaar dat zij in elkaar zullen opgaan. Dus hoe meer ik voel dat zij niet met elkaar verbonden zijn, hoe meer ik probeer om me met hen te verbinden en hoe krachtiger ik het Licht dat Corrigeert om Hulp vraag, dat is een gebed: MAN.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 3/4/13, The Zohar

Filed under: Eenheid, Groepswerk, Zohar | Add Comment/Ask Question→

Alles wat er gebeurt is voor ons eigen bestwil. Alle verborgenheden, oordelen en problemen die zich voordoen, laten ons zien waarvoor we ons nu, in deze fase, moeten inspannen om verder te komen. Daarom moeten we eerst proberen om een juiste blik op de hele realiteit te krijgen.

Alles wat we voor ons zien zijn onze eigen fouten, het is onze innerlijke wereld, daaruit komt dit beeld van de wereld voort. Daarom zien we alleen negatieve dingen om ons heen. Als je elke onthulling correct wilt gebruiken, moet je boven iedere situatie uitstijgen door ‘geloof boven de rede’ en proberen om door deze aardse realiteit heen – die voor onze ogen zichtbaar is – een perfect beeld te zien, de wereld van Ein Sof (Oneindigheid).

Als je jouw negatieve houding ten opzichte van de realiteit opheft en de realiteit positief benadert, zul je in plaats van het beeld dat je nu ziet het Licht gaan zien dat zich in verlangens kleedt.

Het is het belangrijkste om de situaties waar je doorheen gaat te rechtvaardigen en te begrijpen dat ze aan je worden gegeven om ze te boven te komen en voor jezelf te besluiten dat ze met de beste bedoelingen door de Schepper worden gezonden, zodat je daardoor je houding kunt gaan veranderen. Er hoeft niets anders te veranderen dan je houding. Een verandering in je houding, namelijk je intentie, verandert de hele realiteit.

From the Preparation to the Daily Kabbalah Lesson 3/5/13

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Waarneming | Add Comment/Ask Question→