Ik ben er heel blij mee, dat we de grootheid van de altruïstische Kracht beginnen te begrijpen door middel van onze onderlinge verbinding, want dit is, in het algemeen gesproken, de enige manier om ermee te leren omgaan. Dit gebeurt als we samenkomen in de groep en min of meer gaan proberen om de staat van geven, liefde en onderlinge verbinding opnieuw in het leven te roepen en te verspreiden. Als we voor elkaar garant staan, in gezamenlijke eenheid, gaan we langzamerhand voelen wat de verbinding in dit samenzijn ons kan geven en hoe ongewoon het is.

Op basis van wat ik uit de praktijk weet, denk ik dat het het allerbelangrijkste is om iets onaards te voelen, iets speciaals, wat in een mens naar bovenkomt. In dat gevoel gaat zich die eigenschap vormen, die voorheen onbekend was. Men weet dat het alleen mogelijk is in de verbinding met anderen.

Dan kan het gebeuren, dat deze eigenschap langzamerhand weer verdwijnt, als in een mist onzichtbaar wordt, kracht verliest en in het niets oplost, maar hij blijft wel in de mens opgeslagen, als een zogeheten Reshimo. En een mens wil deze eigenschap opnieuw bereiken, leren kennen, begrijpen, eraan denken. Maar dit is niet genoeg, we moeten deze eigenschap voortdurend in onszelf aanmoedigen en voeden, zoals elk fysiek orgaan groeit en ook elke eigenschap, als we er voortdurend tijd aan besteden. Als we dit bij herhaling doen, laat deze eigenschap nieuwe kenmerken zien, nieuwe verbindingen, het wordt anders dan voorheen. Als we deze eigenschap uit het donker, waarin hij verdwenen was, tevoorschijn laten komen, ontdekken we nieuwe dimensies.

Daarom liggen er nog niet eerder ontdekte wegen, niveaus en staten voor ons. Op dit pad zullen we zeker veel overwinningen behalen en hogere staten beleven, maar ook teleurstellingen en – zoals het dan lijkt – verlies. Vanuit dit alles zullen wij – door onze voortdurende inspanning, met behulp van een aantal workshops en conventies – een punt bereiken, waarop deze Kracht, die zich in ons zal openbaren, zo duidelijk voelbaar zal worden en binnen ons bereik zal komen, dat wij er zeggenschap over zullen hebben. We zullen een wederzijdse wisselwerking gaan ervaren en hetzelfde gevoel hebben als twee partners, die elkaar aanvoelen tijdens een dans.

Ik hoop dat we bij de volgende conventie, en misschien zelfs eerder, de staat zullen bereiken van deze onderlinge wisselwerking tussen de mens, de Kracht van geven en de kracht van ontvangen (de mens is de middellijn). Het is volkomen afhankelijk van de mate van intensiteit, waarmee wij in onszelf de staten kunnen ontwikkelen die we nu hebben beleefd en of we eraan vasthouden. Alles ligt dus voor ons open.

From a Virtual Lesson 9/23/12

Filed under: Eenheid, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groepswerk, Innerlijk Werk, Wederzijds Garant staan - Geen reacties→

Het verschil tussen onze handelingen is alleen of ze wel of niet naar de Schepper leiden. Wij kunnen de Schepper niet onthullen voordat iedereen met elkaar verbonden is ten behoeve van het algehele welzijn van een ieder, een verbondenheid waarin geen enkel onderscheid bestaat.

Ik moet voelen dat ik als individu niet meer besta, het enige wat ik doe is deze handelingen uitvoeren en ik denk niet aan mezelf. Ik zie of weet niet eens wat ik doe. Dat heb ik ook niet nodig, want anders zou ik gaan genieten van mijn verdiensten en naar manieren gaan zoeken om te laten zien hoe goed ik alles doe.

Dit geeft enigszins weer wat geven is. Natuurlijk is het niet mogelijk om zulke eigenschappen te bereiken. Als we voor onszelf een en ander duidelijker krijgen, ontdekken we dat geven onbereikbaar is en we beginnen ons er langzamerhand van bewust te worden dat het ergens van buitenaf naar ons is toegekomen.

Hoe meer wij het proberen, hoe meer we zien dat we niet kunnen geven en op die manier wordt het duidelijker dat alleen de hogere Kracht ons kan helpen, want het is iets onwerkelijks. Dan smeken wij Hem of het mag gebeuren, dit is al een gebed.

From a Talk before the Unity Convention 9/20/12

Filed under: Gebed, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groepswerk, Intentie - Geen reacties→

Vraag: Waarom is het zo moeilijk om de intentie vast te houden?

Antwoord: Omdat ons verlangen om te genieten onmiddellijk gecorrigeerd wordt, als we de juiste intentie hebben. Als je zelfs maar voor een moment vanuit de juiste intentie denkt, corrigeer je het verlangen dat op dat moment in je opkomt en wordt het door een nieuw, ongecorrigeerd verlangen vervangen. En dan moet je je opnieuw voorstellen dat de groep van alle vrienden samen, één geheel is.

Als je dat doet en er in die staat naar streeft dat het Hervormende Licht de eigenschap van geven een klein beetje onthult, betekent dit dat je je verlangen opnieuw hebt gecorrigeerd en dat het weer anders is geworden. Het blijkt, dat elke keer wanneer je uit de verbinding gaat, het niet betekent dat je niet verbonden bent en verder van elkaar afgescheiden raakt, maar dat de verlangens in je veranderen en zo kom je verder!

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 8/28/12, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Groepswerk, Intentie, Zohar - Geen reacties→

Vraag: Waarom heeft de massa groepswerk nodig, terwijl wij hen gewoon een boek kunnen geven waarin alles wordt uitgelegd?

Antwoord: Waar vormen mensen een Kli, een vat, waarin zij hogere energie zullen gaan ervaren? Zij hebben daarvoor oefeningen nodig!

Zelfs als zij niets met Kabbalah te maken hebben, hebben zij het toch nodig om te gaan voelen dat eenheid een speciale kracht heeft, waardoor zij de wereld kunnen veranderen, alles om hen heen kunnen transformeren en alles op een dieper niveau kunnen gaan zien. Met de hulp van deze Kracht, de eigenschap van geven, gaan ze als met röntgenstralen dieper de geschiedenis en de materie in. Zij stijgen boven tijd en ruimte uit en bewegen zich naar de volgende dimensie. Als zij niet met elkaar oefenen, maar alleen, liggend op de bank, een boek lezen, zal er niets veranderen. Lezen is goed als training, voor de ‘warming-up’, maar niet om het te realiseren.

Vraag: Zijn fysieke bijeenkomsten nodig?

Antwoord: Ja, van oudsher is dit gebruikelijk bij Kabbalisten, omdat in dit werk fysiek contact met anderen noodzakelijk is, je moet het toepassen.

De Schepper wordt niet in één mens onthuld. Hij onthult zich alleen in het contact tussen mensen. Daarom moet je op z’n minst samen met nog iemand zijn. Maar het is moeilijk om met z’n tweeën te werken. Een groep van tien is ideaal.

From a Virtual Lesson 8/26/12

Filed under: Disseminatie, Educatie, Groepswerk, Integrale Opvoeding - Geen reacties→

Ik zou willen zeggen dat de belangrijkste en enige taak van de groep eruit bestaat, dat ik in mijn ogen het belang van de eigenschap van geven groter maak. Er zijn veel artikelen die daarover spreken. Die eigenschap moet ik verkrijgen en ernaar verlangen, maar ik kan dat niet zelf, want ik ken deze eigenschap niet, ik heb dus een of andere bron buiten mij nodig, die mij impulsen geeft in die richting.

Dus de taak van de groep bestaat eruit om in mij de eigenschap van geven, de grootheid van de Schepper, belangrijk te maken.

Om de Schepper te ontdekken moeten wij voor Zijn onthulling een plaats bereiden. Nu is de plaats van onze onderlinge verbinding egoïstisch, dus de Schepper is daarin verborgen. Daarom noemen wij onze wereld, de staat waarin wij ons bevinden: de verborgenheid van de Schepper.

Om Hem te onthullen moeten wij met elkaar eigenschappen van geven creëren die met Hem overeenstemmen. De plaats voor de onthulling van de Schepper bestaat uit altruïstische verbindingen, uit de eigenschappen van geven aan elkaar. Zij worden allereerst in de groep onthuld, daar kunnen wij ze ontwikkelen door voortdurend de eigenschap van geven belangrijk te maken en er zo de aantrekkingskracht van te gaan voelen.

Deze eigenschap wordt oorspronkelijk Shechina genoemd, de betekenis hiervan is: de plaats voor de onthulling van de bewoner (Shochen in het Hebreeuws). De wortel van het woord Shechina (in het Hebreeuws) betekent: een plaats om te wonen (Mishkan), een kli (vat).

From the Kharkov Convention “Uniting to Ascend” 8/18/12, Workshop 4

Filed under: Conventies, Groepswerk, Workshops - Geen reacties→

Vraag: Moeten wij, vanuit het spirituele standpunt bezien, een gelijkmatige verdeling maken in onze levenshouding naar de familie, de mensheid, de Schepper en onszelf?

Antwoord: Nee. De groep is het belangrijkste, omdat wij in de groep de noodzakelijke voorwaarden verkrijgen, de basis, namelijk vrijheid van keuze, de intentie en de verbinding met de Schepper. Alles wordt bepaald door de verhouding tussen de mannen van de Kabbalistische groep. De vrouwen en de rest van de mensheid verbinden zich met hen. De minerale, vegetatieve en animale delen van de natuur bevinden zich op het niveau daaronder.

Alles wordt bepaald binnen de mannengroep, tussen de vrienden. Vrouwen voegen hun verlangens toe, de druk, en zij maken er op deze manier deel van uit. Maar het netwerk wordt gevormd tussen de verlangens van de mannen, omdat juist zij gericht worden naar geven, hoewel zij zonder het vrouwelijke deel de druk hiervoor missen. Dit is precies zoals Zeir Anpin in relatie tot Malchut. Dit betekent dat wij elkaar nodig hebben. Als een ieder zijn opdracht weet vult de een de ander aan en verkrijgen we de integrale Kli.

From the Kharkov Convention “Uniting to Ascend” 8/17/12, Workshop 5

Filed under: Conventies, Groepswerk, Mannen, Vrouwen - Geen reacties→

In de werkelijkheid is er ‘geen ander dan Hij’ en de Schepper wil door het schepsel onthuld worden. Maar als Hij zich zou onthullen zou het schepsel nooit onafhankelijk kunnen worden. Het zou zichzelf altijd aan het Licht ‘verkopen’ en zich er niet van kunnen afscheiden.

Daarom is het niet mogelijk om mijzelf weg te cijferen voor de Schepper, voor het Licht, omdat ik een volkomen slaaf ben van genot. Wij weten dat we in dit leven voortdurend onder toezicht van het Licht staan.

Daarom is de Schepper verborgen, maar de groep is bereikbaar. Wij kunnen dus met de groep gaan communiceren en zo zelfs boven ons egoïsme uitstijgen, dat zou niet mogelijk zijn met de Schepper. De mens ervaart dit in alles.

Naast het menselijk wezen bestaat alleen de Schepper: ‘Er is geen ander dan Hij’. Dan ontdekt een mens dat hijzelf ook niet bestaat. Het enige wat bestaat is één hogere Kracht die alles vult. Maar dit wordt pas ontdekt als een mens dit zelfstandig bereikt.

From the Kharkov Convention “Uniting to Ascend” 8/17/12, Workshop 2

Filed under: Conventies, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Zouden we een keer kunnen proberen om een stille workshop te houden over thema’s als: ‘Aan de voet van de berg Sinaï’, ‘Geboorte’, ‘De woestijn’, enz.?

Antwoord: Nee, ik denk niet dat zoiets nodig is, want als iemand praat hebben de anderen de tijd om in het geheel te worden opgenomen, om na te denken en te luisteren naar wat er gezegd wordt.

Wanneer we zo bij elkaar zijn wordt de tijd samengeperst. Een mens gaat door veel staten heen, niet alleen voor zichzelf, maar ook voor de anderen, het heeft dus geen zin om te zwijgen. Integendeel, alles wordt gebouwd op samenwerking, op het onderlinge contact. Het belangrijkste hierbij is communicatie.

From a Virtual Lesson 7/29/12

Filed under: Communicatie, Conventies, Eenheid, Groepswerk - Geen reacties→

Vraag: De laatste workshop was moeilijker dan die daarvoor, omdat u een hele alinea uit een artikel voorlas, in plaats van een korte vraag te stellen en daarna vroeg u ons om erover te praten. Maar het was helemaal niet duidelijk waarover we nu precies moesten praten.

Antwoord: Ik heb dat met opzet gedaan om jullie ertoe te dwingen om vanuit het hart te spreken. Als jullie mij vanuit je gevoelens volgen tijdens het lezen, hoef je je mijn vraag niet meer te herinneren en daarover na te denken. Dan voel je eenvoudigweg en zeg je er maar een paar woorden over. Dat is voldoende!

Dit wilde ik nu juist bereiken: ik wilde jullie ertoe brengen om je vanuit de emotie in de tekst te verdiepen, zodat we met elkaar zouden voelen wat er achter de woorden verborgen ligt. Het werkt alleen als we proberen om de gevoelens na te gaan die na mijn woorden komen en we niet naar een antwoord zoeken via het intellect.

Ik wil niet dat jullie via het verstand met elkaar praten, maar dat jullie je met elkaar verbinden door middel van de indrukken die jullie kregen vanuit wat jullie hoorden. In elke alinea was een emotionele ontwikkeling aanwezig. Het was de bedoeling dat jullie met elkaar jullie gezamenlijke indruk erin zouden ontdekken. Een gezamenlijke Kli bouwen (verlangen, vat) betekent dat je tot een gezamenlijke indruk komt.

In het algemeen gesproken is een groep een gezamenlijke indruk in verschillende Kelim, verlangens, die zich met elkaar verbinden om samen te werken. Als de Kelim gereed zijn voor deze ene, gezamenlijke indruk, wordt dit in hen onthuld.

From the 3^rd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/30/12, The Study of the Ten Sefirot

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Workshops - Geen reacties→

Vraag: Zijn de principes die Rabash voor ons beschrijft in zijn artikelen noodzakelijk om spiritualiteit te bereiken of is het voldoende als we ons houden aan de groepsregels? Een voorbeeld: kan ik een vriend bekritiseren als ik denk dat het in zijn belang is, dat ik het doe uit liefde voor hem?

Antwoord: Je hebt het recht niet om iemand iets voor te schrijven, omdat je altijd wel een argument vindt om wat je doet te rechtvaardigen. Je moet je vriend zien als groot in ‘geloof boven de rede’. Dit betekent dat je het feit accepteert dat hij groot is en dat alleen jouw egoïstische blik dat niet kan zien. Maar! We hebben hier met twee maaren te maken.

Het eerste maar is de vraag of hij een echte vriend is: doet hij mee in de verbinding en de eenheid in de groep? Dit is de belangrijke voorwaarde en uiteindelijk de enige. Verlangt hij ernaar om bij te dragen aan de verbinding en de eenheid in de groep? Als hij dat doet is hij een vriend, als hij dat niet doet is hij geen vriend.

Ten tweede, kritiek mag alleen gaan over zijn deelname aan de groep of het werk dat hij doet. Als hij hier bijvoorbeeld werkt als elektricien of in disseminatie en hij iets niet goed doet, geven wij kritiek, hiermee proberen wij een misstap van hem te corrigeren. Maar dit is van geen enkele invloed op mijn liefde voor hem als vriend. In een geval als dit behandel ik hem als iemand die fysieke arbeid verricht, dat is alles. Deze twee aspecten hebben niets met elkaar te maken.

Als hij een echte vriend is, als hij namelijk werkt voor verbinding en eenheid, moet ik hem eenvoudigweg accepteren als absoluut, als de Schepper. “Van de liefde voor de schepselen naar de liefde voor de Schepper”. Het gaat over hetzelfde! Rabash schrijft er prachtig over als hij zegt dat de groep uiteindelijk alleen gecorrigeerd wordt door liefde tussen alle leden van de groep, dit wordt de Schepper.

Wij bekritiseren een vriend dus niet, maar brengen openlijk onze liefde voor hem tot uitdrukking. Dit is een essentiële voorwaarde. Op deze manier werken wij correct tegen ons ego in.

From the Kharkov Convention “Uniting to Ascend” 8/16/12, Preliminary Lesson

Filed under: Conventies, Eenheid, Egoïsme, Groepswerk, Liefde - Geen reacties→