Vraag: Wat voor veranderingen moeten er in mij plaatsvinden om het Corrigerende Licht aan te trekken? Wat kan ik doen om dat Licht aan te trekken?

Antwoord: Dit moet ik nu juist ontdekken, dit is het hele punt. Vanaf nu tot aan het einde van de correctie heb ik niets anders nodig dan het Corrigerende Licht. Dit Licht vult mijn ziel die een geheel vormt met alle andere zielen, als alle verschillen tussen de zielen verdwijnen en het Licht van Ein Sof (Oneindigheid) een ieder 620 maal meer vervult dan in de eerste fase. Hier is de oorsprong van het Licht dat Corrigeert, net zoals iedere MAN (gebed) opstijgt naar Ein Sof en Mad (het antwoord) van daar naar ons afdaalt.

Gedurende de gehele weg, van nu tot aan het einde van de correctie, moet ik me maar om één ding zorgen maken: hoe ik de maximum hoeveelheid Corrigerend Licht kan aantrekken. Je kunt het vergelijken met zonnebaden, dan vraag ik me af: naar welke kant zal ik me omdraaien, hoe lang zal ik in die houding blijven liggen, wanneer zal ik dat doen, enz.? Zo moet ik mijn innerlijke bewegingen helder krijgen: hoe moet ik met mijn verlangens omgaan als ik met de groep werk en met vrienden afzonderlijk, met de leraar, met de studie, thuis, overal.

Bij alles wat ik ben moet ik voor mezelf duidelijk maken hoe ik elke handeling optimaal kan gebruiken, 24 uur per dag, zodat het Licht elke keer zo efficiënt mogelijk aan mij kan werken. Er zijn geen andere zorgen dan deze. Wat is er nog meer in het leven? Alles is afhankelijk van het Licht, ook mijn fysieke leven.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 11/14/12, The Zohar

Filed under: Correctie, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Groepswerk, Intentie, Licht, Zohar - Geen reacties→

Een brief vanuit het Zuiden van Israel: “De situatie is zo, dat we vandaag niet bij elkaar konden komen voor de les, we moesten thuis blijven bij de kinderen omdat er elk moment een sirene kon afgaan. Maar ons verlangen om in de studieruimte te zijn met de rest van de wereld is enorm groot! Hoe kunnen we ervoor zorgen dat wij dit verlangen altijd hebben en niet alleen als we door raketten bedreigd worden?”

Antwoord: We zijn allemaal met elkaar samen in één verbinding. We weten van de wijsheid van Kabbalah dat we op die manier de hogere krachten, die in de natuur verborgen zijn, activeren. We hopen dat we op die manier deze confrontatie zullen kunnen oplossen. Onze eenheid moet de wereldwijde verbinding beïnvloeden, allereerst in Israel, in het epicenter van de tegengestelde krachten en vervolgens in de hele wereld, waar deze twee krachten met elkaar botsen, waardoor crises, orkanen, natuurrampen en rellen in Europa veroorzaakt worden.

Daarom moeten al onze vrienden over de hele wereld een grote verantwoordelijkheid voelen. Zij die een punt in het hart hebben, moeten zich verenigen en de wereld naar correctie leiden. Alleen wij begrijpen wat er in de wereld gebeurt en we zien de ware oorzaken achter alle besluiten, de krachten die werkzaam zijn en de intenties.

We weten dat de ‘harten van machthebbers en koningen in de Handen van de Schepper zijn”, daarom zijn alleen wij, die behoren tot Yashar-Kel – namelijk ‘rechtstreeks streven naar de Schepper’ – in staat tot het maken van correcties. Het maakt niet uit hoeveel duizenden kilometer de ene vriend van de andere verwijderd is, of één groep van de andere. Als we ons verenigen voor één doel, één kracht via Internet, zijn we absoluut samen.

Sommigen zitten nu in schuilkelders in Zuid Israel, anderen zijn in hun centrum in verschillende delen van het land of elders in de wereld, maar we moeten allemaal de enorm grote verbinding met elkaar voelen die ons leidt naar het Corrigerende Licht. We moeten daar zó naar verlangen, dat het hogere Licht onze eenheid tot stand brengt.

Nadat het Licht in deze verbinding is onthuld en ons helpt om verduidelijkingen en correctie te ontvangen, zullen we een staat bereiken die absoluut goed is. We hopen de wereld hier naartoe te leiden.

From the 3^rd part of the Daily Kabbalah Lesson 11/16/12, “Peace in the World”

Filed under: Crisis, Eenheid, Groepswerk, Wereld - Geen reacties→

Vraag: Hoe kunnen we de staat van de groep beoordelen en is een beoordeling zinvol?

Antwoord: Als iemand zich bedroefd voelt, boos of sterke emoties heeft zeggen we: “Relax, stijg er bovenuit”, enzovoort. Dat wil zeggen, dat we iemand altijd aanraden om boven zijn emoties uit te stijgen.

Ons werk in de groep moet er continu op gebaseerd zijn dat we altijd boven ons ego uitstijgen. We begrijpen het ego en waarderen het, want het spoort ons juist aan om vooruit te komen en doet het al het mogelijke voor ons om er bovenuit te kunnen stijgen. Daarom wordt het ego ‘hulp tegen ons’ genoemd. Alle gedachten, verlangens en intenties die elk moment in ons opkomen, alles wat we innerlijk voelen, alles wat in een constante stroom door ons heen stroomt, is alleen bedoeld om er bovenuit te stijgen, erboven te ‘zwemmen’.

Als een mens dit kan vatten en begrijpen en ermee aan het werk gaat, bereikt hij het Doel heel snel. Dit geldt voor de groep en voor een ieder van ons persoonlijk. In de groep moeten we namelijk op deze manier met elkaar omgaan, altijd oog hebben voor de staat van de hele groep, waarin we allerlei verschillen tegenkomen, alles wat maar mogelijk is.

Wat voor verschillen kunnen er in een groep zijn als we niet boven onszelf uitstijgen? Lijken we op roddelende buren in een flatgebouw, die zich gaan bemoeien met allerlei relaties of op onverschillige chauffeurs die ruzie maken met elkaar?

We moeten er bovenuit stijgen, ons met elkaar verbinden en daarna het probleem ophelderen. Het zou kunnen dat het helemaal geen probleem was, maar juist speciale hulp die ons hielp om te verbinden. Zonder verbinding is het echter geen groep, geen Kabbalistisch begrip, maar alleen maar geruzie, een alledaags voorkomend verschijnsel.

Daarom moeten we bovenal verbinden. Hierbij kan er een derde nodig zijn, of zijn er andere helpende voorwaarden nodig, maar zonder verbinding zullen we nooit iets kunnen oplossen. Dan zal er altijd iemand blijven die gelijk heeft en een ander die schuldig is.

Ik heb het over de verhoudingen in de groep, niet over disseminatiewerk, zoals in elke onderneming heb je mensen die er meer verstand van hebben, je hebt managers en werknemers die doen wat zij zeggen. Maar in een groep kunnen we alle problemen alleen oplossen door verbinding en eenheid.

Als we ons met elkaar verbinden in het punt van eenheid en daaraan vasthouden – want dit is het belangrijkste voor ons en de Schepper heeft alles opzettelijk zo voor ons geregeld, dat wij deze verbinding zullen bereiken en eraan vast kunnen houden – zullen we zien wat er slecht is, wat het probleem is en het niet wegstoppen, maar proberen om de essentie ervan te begrijpen.

Dit is alleen nodig om ons te realiseren dat verbinding alle problemen oplost: “Liefde bedekt alle zonden”. Dit betekent dat er in principe niets gecorrigeerd hoeft te worden, omdat alle onenigheid en alle tegenstellingen alleen nodig zijn om er bovenuit te stijgen en te verbinden. Een andere bedoeling is er niet. Het gaat niet om de problemen zelf, daarin zul je in ieder geval de waarheid niet ontdekken.

Het is overigens net zoals in een familie. Stijg boven alle problemen uit en verbind! En wat gebeurt er dan met wat er daarvoor was? Er was niets, in ieder geval zou je het niet hebben kunnen oplossen. Een ieder van ons staat tegenover de ander en wat het belangrijkste is: is altijd anders dan de ander.

Wat is het in jou dat iets gaat onderzoeken De Schepper heeft het met opzet zo voor jou geregeld, dat je met zulke tegenstrijdige, nieuwe karaktertrekken te maken krijgt als je je nog nooit had kunnen voorstellen. Ons leven is er vol van. Alles wat we nu om ons heen zien is net een film, waarin alleen al onze tegenstrijdigheden worden vertoond, waaruit het beeld van deze wereld bestaat. Als je er bovenuit begint te stijgen, ‘zwem’ je op een volkomen ander niveau: in eenheid.

From the Georgia Convention 11/06/12, Lesson 2

Filed under: Conventies, Eenheid, Egoïsme, Groepswerk - Geen reacties→

Vraag: U zegt dat jaloezie ons helpt om vooruit te komen. Ik begrijp niet waar we jaloezie voor nodig hebben.

Antwoord: Ik ben jaloers op iedereen. Toen er gisteren tijdens de maaltijd gezongen werd, was ik echt jaloers: Waarom kan ik niet zo zingen als zij? Of als iemand de studiestof snel oppakt, dan ben ik ook jaloers op hem: Waarom kan hij dat wel en ik niet? Is deze jaloezie slecht?

Stel je eens voor dat hier mensen zijn, die op een veel hoger niveau lijken te zijn dan jij, het is heel fijn dat zij iets hebben bereikt. Maar ik dan? Hoe kan dat nou? Zij wel en ik niet?

Nu kun je zeggen: “Gun je hen dan niet dat zij dit niveau hebben bereikt?” Nee, ik wil zelfs dat zij nog verder komen, maar ik wil dat wel met hen samen bereiken, dat wil zeggen dat het hier over positieve jaloezie gaat die mij vooruit trekt. Ik wil hen niet naar beneden trekken, ik wil hen volgen, naar voren toe, dit is een heel belangrijk punt.

Jaloezie betekent gewoonlijk dat ik de ander niet gun wat hij heeft, maar voor ons is jaloezie iets anders: het betekent dat ik wil hebben waar ik jaloers op ben.

Vraag: Ik ben nog nooit jaloers op iemand geweest. Hoe kan ik nou jaloers zijn op een vriend als ik weet dat de Schepper hem een bepaalde eigenschap heeft gegeven? Stel je voor dat er een goede computer is en een slechte die niet goed kan worden, zo heeft de Schepper hem dan gemaakt.

Antwoord: Hiermee ben je jezelf aan het sussen omdat je lui bent. Dat moet je spijten, dat je lui bent.

Vraag: Ja ik ben lui. Ik weet dat dit een eigenschap van mij is en ik kan er niets aan doen, dus ik zeg tegen de Schepper: “Zo ben ik, zo heeft U mij geschapen, dus wat wilt u dan van mij?!”

Antwoord: Allereerst, alle vragen die een mens stelt zijn legitiem en goed, want ze komen vanuit zijn verlangen, daar kunnen we verder niets aan doen. Maar de hele groep moet iedereen aansporen, anders worden we niet wakker. Hier moeten we een spel spelen.

Waarom organiseren we nu allerlei spellen? Omdat ik aan de vrienden moet laten zien dat ik op een hoger niveau ben dan zij, en er is nog iets anders in mij: “Wat, weet je dit nog niet? Ik weet het al,“ enz. We moeten elkaar een beetje plagen en elkaar laten merken dat er iets heel belangrijks verborgen is in spiritualiteit, anders komen we niet in beweging. De Schepper zal verborgen blijven totdat wij Hem ontdekken door onze gelijkheid van vorm, zo is het nu eenmaal. We moeten jaloers zijn op elkaar.

Jaloezie is een belangrijke eigenschap. Alles is met een bepaalde bedoeling geschapen. Je moet onder geen beding iets in jezelf onderdrukken. Die jaloezie moet je voelen.

From the Georgia Convention 11/06/12, Lesson 2

Filed under: Conventies, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groepswerk - Geen reacties→

Vraag: Als er nieuwe mensen in onze groep komen hebben we met hen een probleem op het gebied van communicatie en verbinding, omdat wij nog verschil voelen….

Antwoord: Dat begrijp ik. Daar is niets aan te doen. Nieuwkomers worden langzamerhand vertrouwder. Doe wat werk met elkaar, nodig hen uit voor verschillende evenementen, het zal langzamerhand verdwijnen. Alleen als de groep een kritische massa heeft bereikt, zal er niet zoveel verschil meer zijn, dan zullen nieuwkomers zich gemakkelijk kunnen aansluiten. De groep zal dan niet voelen dat er nieuwe mensen bij gekomen zijn. Dit is alleen mogelijk als er een serieuze kritische massa is gevormd, bijvoorbeeld 20 permanente groepsleden. Als de nieuwkomers langzamerhand door hen worden opgenomen, zal het niet zo te voelen zijn: de nieuwe mensen kunnen gemakkelijk op de achtergrond blijven en de vrienden die al lang bij de groep zijn, kunnen gemakkelijk zorg voor hen dragen.

From the Georgia Convention 11/06/12, Lesson 2

Filed under: Conventies, Groepswerk - Geen reacties→

Vraag: Wat moeten we in de integrale groep doen als er iemand bij zit die schade aanbrengt en de moderator hem uit de groep moet zetten? Moeten we zo iemand in de groep houden?

Antwoord: We kunnen zo iemand alleen in de groep houden als de schade die hij aanbrengt nuttig aangewend kan worden, omdat we daar bovenuit onze verbinding en onze liefde kunnen verduidelijken: “Hoe moeten we ons opstellen tegenover hem?” Zonder vijand is het heel moeilijk om tot eenheid te komen, de vijand brengt eenheid. Dus, over het geheel genomen moeten we er goed naar kijken en zo’n situatie van destructie verdragen, maar wel tot op zekere hoogte.

Ik denk dat de groep er het voordeel van zal inzien en zal begrijpen dat het allemaal gebeurt onder de invloed van de Natuur, die met een bedoeling op deze wijze werkt. Net zoals wij boven het innerlijk ego, dat groter wordt in ons, moeten uitstijgen, moeten we ook boven het groeiende externe ego uitstijgen.

Vraag: Betekent dit dat we zulke mensen moeten opvoeden, met hen moeten leren omgaan en ze niet uit de groep moeten zetten?

Antwoord: Niet met hen leren omgaan, maar van hen houden! Eer ze, omdat ze ons helpen om verder te komen.

From KabTV’s “Talks with Michael Laitman,” 10/3/12.

Filed under: Groepswerk, Integrale Opvoeding, Workshops - Geen reacties→

Kabbalisten hebben de groepsregels vanuit hun eigen ervaring vastgelegd. Het doel voor het vormen van een groep is: met elkaar verbinden en als de Schepper worden. De groep vormt zich als mensen, die deze staat met elkaar willen bereiken, bijeen komen en natuurlijk moet men begrijpen waarom de groep bestaat. Er zitten nieuwe groepsleden in die dit nog niet begrijpen of voelen, maar we leggen in een heel korte tijd uit waarom er een groep is en zonder enige druk uit te oefenen, brengen we hen geleidelijk aan naar die staat.

De groep moet één zijn en er mogen geen verstoringen zijn. Het is geen fabriek met managers en werknemers die aan hen ondergeschikt zijn. Zoiets bestaat niet in een groep die Kabbalah studeert, alles wordt samen gedaan.

We vormen verschillende comités die dienstbaar zijn en helpen, die de groep ondersteunen en zich bezig houden met organiseren: de studie, feestdagen, maaltijden, enz. Dit alles moet zorgvuldig afgestemd worden op de eenheid die de basis vormt van elk individu en het collectief. Hoewel we verschillend zijn, moeten we volkomen gelijkwaardig zijn, de een is wijs, de ander is dwaas, het maakt totaal geen verschil. Iedereen is van nature zoals hij is en is in die specifieke vorm onmisbaar.

Stel je een mechanisme voor met sommige delen die snel bewegen en andere die langzaam bewegen, sommige draaien naar rechts of naar links en andere draaien om een as heen. Een ieder heeft zijn eigen rol, het belangrijkste is dat iedereen zijn best doet voor de algehele eenheid. De andere voorwaarden worden, als resultaat daarvan, in de groep gecreëerd.

De belangrijkste voorwaarde is wederzijdse hulp, dit leidt ons naar onderlinge verbinding, want een mens alleen heeft niets om te corrigeren. Een ieder van ons is een compleet geheel en er is niets corrupt op één ding na: de verbinding met anderen. Daarom besteed ik geen aandacht aan het karakter van iemand, aan zijn uiterlijke vorm, aan zijn vreselijke gewoonten, aan niets daarvan. Dat is allemaal onbelangrijk voor me, ik gebruik een ‘filter’ en ik zie dat allemaal niet; de een heeft rood haar, de ander is saai, iemand anders irriteert me en probeert me in zijn straatje te krijgen, het maakt me niet uit. Achter mijn ‘filter’ moet ik maar één ding zien: de houding van een mens ten opzichte van verbinding en eenheid, want dit is het enige wat er in hem moet worden gecorrigeerd. Als hij daaraan werkt is hij mijn vriend, als hij dat niet doet is hij een vreemde voor mij.

Wij moeten niet proberen om iets in onszelf te veranderen, behalve de verbinding met anderen, dit is heel belangrijk. We verspillen veel tijd en energie als we ons bezig houden met onnodige dingen, want op die manier putten we onszelf uit en brengen we schade toe aan onszelf. Je moet blijven hoe je bent, daaraan moet je zelfs geen gram energie verspillen, investeer alleen in de verbinding.

Als dit duidelijk is, wordt het werk zacht en wederkerig, het wordt een maaltijd, een verlangen naar wederkerigheid en liefde. Aan andere dingen moeten we totaal geen aandacht besteden. Er geldt maar één voorwaarde: onze onderlinge verbinding, en de groep moet zijn aandacht daar constant op richten.

We hebben een lange weg te gaan en in het begin kunnen we te maken hebben met veel verstoringen, misvattingen, irritaties, uitbarstingen, enz. Er is echter maar één ding belangrijk, namelijk of een mens werkelijk verlangt naar eenheid. Als hij zijn best doet om die innerlijke behoefte te vergroten, neem ik al zijn andere problemen op me en help ik hem.

From the Georgia Convention 11/06/12, Lesson 2

Filed under: Conventies, Groepswerk, Innerlijk Werk, Wederzijds Garant staan - Geen reacties→

Een replica van het laatste, gebroken niveau zien we in onszelf terug in de fysieke wereld, die we met onze vijf zintuigen waarnemen. Tegelijkertijd zijn zowel de zintuigen als de materie denkbeeldig, zij geven spirituele contouren weer, zoals een plaatje aan de wand. Het plaatje is oud, maar niet echt. De werkelijkheid bevindt zich achter de muur, op de muur is alleen een projectie te zien.

Als mensen naar films kijken beleven ze verschillende gevoelens, zijn ze wel of niet echt? Het zijn reacties en indrukken. Wij leven als het ware in een film, die voor ons wordt geprojecteerd.

Maar behalve die film zie en weet ik niets. Mijn hele leven speelt zich in die film af en beleef ik daar, al mijn gevoelens zijn dus de weerslag van die film. Wat ik zie, hoor, ruik en aanraak wordt allemaal in die film weergegeven.

Er worden nu driedimensionale films aan ons vertoond, die een nog grotere werkelijkheid laten zien. Het is geen geheim dat we een mens in een bepaalde omgeving kunnen plaatsen en hem kunnen laten zien, dat dit zijn leven is, als hij eenmaal gewend is geraakt aan zijn kleine wereld, zou je hem moeilijk kunnen bewijzen dat er daarbuiten nog een andere werkelijkheid is: “Hier zijn menselijke wezens, hier is de aarde en daar zijn de sterren, alles precies op zijn plaats ….” Hij gaat met zijn zintuigen niet buiten de grenzen van zijn wereld. Voor hem bestaat er niets buiten de beperkingen van zijn huidige gevoelens. Hij voelt niet dat hij iets mist op het gebied van een extra zintuig bijvoorbeeld of dat zijn realiteit inferieur zou zijn.

Ook nu neem ik, via mijn vijf zintuigen, alleen waar wat er in mijn gebied is. Waar bevindt zich het extra zintuig, het vat dat door niets hier gevuld kan worden, hoe ik ook mijn best doe? Wat ik als ‘extra’ mis heet het ‘punt in het hart’(·) en dat is gericht op wat zich buiten ons universum bevindt. Als iemand dit verlangen voelt, weet hij nog niet waar hij moet zijn, maar hij begint te zoeken en tenslotte vindt hij ons. Het is ons doel om hem te verbinden met de wereld buiten ons. Hij moet uitbreken, uit de ‘omheining’ en zich ervan losmaken.

Het hele punt is, dat onze omgeving gebouwd is als een replica van de hogere wereld en dat ze gelijk zijn. Wat hier is moeten we op de juiste manier gebruiken. Ik neem mijn lichtvonk, het punt in het hart, en gebruik dat in de verhouding met mijn vrienden, alsof ik hen wil liefhebben. Dan merk ik dat ik dat helemaal niet wil, maar de tekortkoming was er al en de lichtvonk heeft nu een richting, ik kan om correctie vragen.

Het belangrijkste is dus, dat ik mijn lichtvonk in het ‘speelveld’ breng en mijzelf ertoe verplicht om het spel volgens de regels te spelen. Door dit spel verkrijg ik het juiste denkvermogen en de juiste behoefte. Zo kan ik van een demo model, van een parallel lopende, gelijkende vorm, de werkelijke wereld bereiken.

Deze wereld is niet meer dan een denkbeeldig ‘speelveld’ en alleen mijn lichtvonk is echt. Dit kleine ‘punt in het hart’ is een Goddelijk deel van Boven en als ik het correct gebruik in het spel, gaat het mij lukken en groei ik.

From the 3^rd part of the Daily Kabbalah Lesson 11/4/12, The Study of the Ten Sefirot

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Waarneming, Werelden - Geen reacties→

Vraag: U sprak over het feit dat we voortdurend wakker gemaakt worden door Boven, maar dat we het niet voelen omdat we een gebrek aan gelijkvormigheid hebben. Wat gebeurt er Boven als we De Zohar lezen, worden we dan krachtiger gewekt of worden we gevoeliger?

 Antwoord: Als je het boek De Zohar alleen maar leest, gebeurt er niets. Dan kun je het wel of niet lezen. Het hangt helemaal van je intentie af. Als je intentie om gelijkvormigheid vraagt, stijg je naar het niveau waaraan je dan gelijk bent en krijg je daar een indruk van. Maar als je geen wens hebt naar gelijkvormigheid, als je daar niet dichterbij wilt komen, schijnt dat niveau niet op jou.

Het hogere niveau is in een onveranderlijke staat en heet Hafetz Hesed (niets voor zichzelf willen ontvangen ). Je kunt het op een zodanige wijze uitnodigen, dat je ervan onder de indruk bent als je je inspant en je verlangen toeneemt. Dan schijnt het hogere niveau op je. Het is niet zo dat het speciaal op jou schijnt, maar het maakt indruk op je, afhankelijk van je kelim (vaten), je nieuwe verlangens.

Maar waar kan je nieuwe kelim en verlangens door krijgen? Als je met vrienden verbonden bent, breng je samen de spirituele kli voort. Niemand van ons is een kli die het Licht kan ontvangen. Er moeten minstens een paar mensen zijn die zich met elkaar willen verbinden, met het doel om zich aan elkaar ondergeschikt te maken, dan word je al gelijkvormig aan de Hogere. Overeenkomstig die gelijkvormigheid kan er dan tussen hen een krachtiger Licht van de Hogere gevoeld worden.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 10/14/12, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groepswerk, Intentie, Zohar - Geen reacties→

Vraag: Als het egoïsme in iedere groep voor integrale educatie toeneemt, moeten de begeleiders dan uitleggen dat dit onvermijdelijk is in dit proces: onenigheid, vrede sluiten en dan weer ruzie maken?

Antwoord: Natuurlijk! Al het werk dat we in de groep verrichten – en de dagelijkse vorderingen daarin – is onmogelijk als we niet boven het ego uitstijgen. We bouwen aan onszelf boven het materiaal van ons toenemend egoïsme uit. Dat is de aard van dit werk.

Godzijdank maken we nu ruzie met elkaar, dat is prima! Maar nu moeten we proberen om er bovenuit te stijgen. We zullen steeds verder stijgen door te vallen en onderweg de dingen duidelijk te krijgen.

We moeten er naar blijven streven om steeds hoger te rijzen, alleen maar omhoog te rijzen! En we moeten alle neergangen, heftige strijd en conflicten onderzoeken, omdat we er anders voor altijd in vast zullen blijven zitten en elkaar naar de keel blijven grijpen.

We moeten werkelijk alles onderzoeken en analyseren vanuit het perspectief van groei, uitsluitend in dit licht, in deze richting. Heel ons egoïsme komt in ons naar boven, uitsluitend met de bedoeling om het te overstijgen naar het Doel daarboven.

From KabTV’s “Talks with Michael Laitman,” 03/10/2012

Filed under: Egoïsme, Groepswerk, Integrale Opvoeding - Geen reacties→