Vraag: Wat betekent het om jezelf te verlagen?

Antwoord: Jezelf verlagen betekent dat je, in plaats van in situaties toe te geven en te vallen, zoekt naar verschillende middelen om ervoor te zorgen, dat het hogere Licht je kan laten voelen, dat geven belangrijker is dan ontvangen..

Alle veranderingen vinden plaats door het corrigerende Licht. Daarom betekent jezelf verlagen, dat je van jouw kant alles doet wat mogelijk is (dat heet: een gebed), op die manier ga je de eigenschap van geven veel meer waarderen en veel hoger schatten dan elke vorm van ontvangen, elke vorm van ontvangen wordt dan verwerpelijk, terwijl geven in jouw ogen heilig wordt.

Dan wil je het echt! En naar de mate van je verlangen, trek je het corrigerende Licht aan, dat in jou de structuur van de geestelijke Partzuf zal scheppen: het hoofd (Rosh), namelijk geven, zal zich aan de bovenkant bevinden en het lichaam (Guf), ontvangen, daaronder. Het hoofd bevindt zich bovenaan, boven alles, dat betekent dat zelfs ontvangen, daaronder in het lichaam, ten dienste van geven plaatsvindt. Dit is de correcte spirituele Partzuf.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 12/26/11, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Partzuf - Geen reacties→

Vraag: De correctie moet in ons innerlijk plaatsvinden, waarom doen we dan al die uiterlijke activiteiten in de hoop, dat we daardoor innerlijk veranderen?

Antwoord: Hierin ligt nu precies het verschil: we willen uiterlijke activiteiten gebruiken (die door de Kabbalisten zijn aangeraden) om het beslissende punt te bereiken waar we om het Corrigerende Licht gaan vragen, omdat we gaan begrijpen dat we alleen geholpen kunnen worden door de Schepper. Dit is het punt dat we zo snel mogelijk moeten bereiken.

De meest effectieve manier om er zeker van te worden, dat een mens niets alleen kan en om ook het gebrek aan verlangen te ontdekken, bestaat eruit om te proberen deel te worden van een groep. Dan zul je snel ontdekken dat je geen cent waard bent, je kan jezelf niet overwinnen, je duwt je vrienden van je af en daarover voel je trots, en zo verberg je de waarheid voor jezelf. Probeer van een afstand naar jezelf te kijken, dan zie je hoe je op allerlei manieren probeert om innerlijk contact met de groep te vermijden.

Maar als je je tegelijkertijd verbonden voelt met je vrienden, voel je dat het zo niet door kan gaan! Je moet bij hen zijn, in ieder geval om de spirituele wereld te ontdekken vanuit egoïstische intenties. Maar je kunt niet dichter bij hen komen, wat moet je dan beginnen? Dan begin je te roepen, zodat je omgeving en het Licht je zullen beïnvloeden, hoe meer hoe beter! Dit vraag je vanuit egoïsme, honderd procent voor jezelf, Lo Lishma.

Het Licht blijft aan je werken, soms meer, soms minder, het brengt je in andere situaties en je gaat de nabijheid van de groep, de verbinding en je ontwikkeling waarderen. Je gaat merken dat er een verband bestaat tussen je staten van enthousiasme en de verbinding met de vrienden.

Je kijkt naar gedeelten van de conventie en je voelt heel veel. Omdat je al openheid hebt ontwikkeld, voelt dit als iets dat dichtbij je staat, je doet er je best voor en je kunt begrijpen waardoor al deze mensen aangetrokken worden. Je voelt hun hart. Misschien is ieders persoonlijke verlangen klein, maar samen komen ze tot een enorme kracht waarvan ieder onder de indruk is.

Uit alles wat er gedaan wordt trekken we twee conclusies. Ten eerste wil ik de spirituele wereld echt ontdekken: Geef het mij! Ik wil het vanuit egoïsme, wie wil deze hel niet inruilen voor het hemelse paradijs? Ten tweede begrijp ik, dat ik dit zonder verbinding met mijn vrienden niet kan bereiken, in die verbinding kan ik ontdekken waar ik zo naar verlang.

De schat is op die onbereikbare plek verborgen die ik zo haat. Wat moet ik nu beginnen? Ik moet de kerker in, bij de ingang ligt een leeuw en op de bodem staat een schatkist. Ik kan deze leeuw niet vermijden!

Maar deze schat betekent alles voor mij! Hoe versla ik de leeuw? Ik kom dichterbij, hij staat op het punt om me aan te vallen en op te eten. Hij kan niet losbreken uit zijn ketenen, anders zou hij me al verslonden hebben.

Maar als ik hem nader, staat hij plotseling op en brengt hij me rechtstreeks naar de schatkist …

From the 3^rd part of the Daily Kabbalah Lesson 12/25/11, “The Study of the Ten Sefirot”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Waarom kunnen we ons niet verenigen?

Antwoord: Jullie kunnen je niet verenigen, omdat jullie verlangen ernaar niet groot genoeg is. Je moet voelen dat je voor elkaar verantwoordelijk bent, namelijk voor iets gezamenlijks, waardoor je elkaar ondersteunt.

Je hebt de staat zelf en een afgeleide daarvan: een hoger niveau. Als van elkaar gescheiden verlangens bij elkaar komen om een gezamenlijke kracht op te bouwen, zoals in het leger, in een voetbalteam, of bij een bende misdadigers, ontstaat daaruit een eensgezind groepsverlangen. Maar dat is niet voldoende.

Het feit dat we bij elkaar komen zorgt er nog niet voor, dat we op een hoger niveau komen. Wij bundelen onze krachten en dat verschilt niet van de manier waarop de een of andere groep dat doet, een groep soldaten bijvoorbeeld. Wij moeten echter naar een hoger niveau opstijgen, waar we gemeenschappelijke verlangens krijgen en we elkaar willen steunen.

Waarin steunen we elkaar dan? In een gewone groep is het geen enkel probleem om elkaar te steunen. Psychologen werken met voetbalteams en ze geven een peptalk voor de wedstrijd, zodat de spelers voelen dat ze een eenheid zijn en elkaar zullen steunen.

Maar wij moeten bereiken dat we aan elkaar geven en elkaar liefhebben, dat kunnen we niet vanuit onszelf en het verzekert ons van geen enkele tastbare beloning. Ik plan niet, dat ik een bal in een net gooi en dat ik daar een miljoen dollar mee verdien, ik riskeer ook mijn leven niet, zoals dat voor soldaten in een leger geldt. Integendeel, het doel waar ik naar streef levert me niets op, niets goeds en niets slechts. Het heeft iets met geven te maken, maar als ik daaraan denk, voel ik daar niets bij, geen voordeel en geen nadeel.

In het beste geval voel ik alleen verlies, omdat ik mijn energie hieraan verspeel. En in het slechtste geval heb ik geen enkel idee  waarom ik dit aan het doen ben en aan wie ik dan zou gaan geven.

Het blijkt, dat we samen in de groep werken om voor elkaar innerlijke steun te creëren, om een kracht te creëren in de plaats van de Schepper, waardoor een ieder de kracht van geven ontvangt. Als we hier met volharding aan werken, beginnen we met elkaar te ontdekken, dat we een vitale kracht missen die we nodig hebben voor de realisatie hiervan.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 12/30/11, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Groepswerk, Wederzijds Garant staan - Geen reacties→

Er bestaat een echte muur tussen ons: het schepsel aan de ene kant, de Schepper aan de andere kant. Hoe denk je door deze muur heen te komen? Hoe is dat mogelijk als er aan de andere kant absoluut geven is en aan onze kant absoluut ontvangen en er daartussen geen enkele verbinding bestaat? Daartussen kan eenvoudigweg geen verbinding zijn, het is als ‘plus’ aan de ene kant en ‘min’ aan de andere kant en deze twee punten kunnen elkaar nooit raken.

Daarom vond het breken plaats, daarna vermengden delen van het schepsel zich met de Schepper en delen van de Schepper met het schepsel. Deze gebeurtenis was een voorbereiding. Nu zijn er eigenschappen van het schepsel in de Schepper (AHP) en eigenschappen van de Schepper in het schepsel (een vonk, Reshimo) en kan er een zekere verbinding tussen hen ontstaan.

Het Omringende Licht is in de AHP aanwezig, die door het breken uit alle verlangens is opgestegen. Het schepsel heeft informatie over de gebroken verlangens, de Reshimo. Op die manier is er een zogenaamde ‘omringende’ verbinding. Dit behoort nog tot de voorbereiding.

Het schepsel uit nu een gebed (MAN) en ontvangt een antwoord (MAD) van de Schepper. We hebben elkaar nodig! Na het breken lijdt de Hogere, omdat de lagere lijdt. De lagere heeft een vonk, die eens aan de Hogere toebehoorde. Met deze vervormde herinneringen, die egoïstisch zijn, Lo Lishma, kunnen we een verbinding met de Schepper maken, het lijkt van verre, zoals het in het verleden was.

Het breken, dat enige tijd geleden heeft plaatsgevonden, schept nu een verbinding, hoewel het in het verleden plaatsvond, verbindt dit verleden ons met elkaar! We noemen de verbinding door het breken: het omgevende Licht of MAD, vanuit het gezichtspunt van de Hogere; we noemen het een gebed of MAN vanuit het gezichtspunt van de lagere.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 12/27/11, “Study of the Ten Sefirot”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Intentie, Lichaam en Ziel - Geen reacties→

Vraag: Wat kunt u zeggen over de staat waarin we nu zijn, bijna twee weken na het slot van de conventie, waarin we het werkelijke leven hebben ontdekt.

Antwoord: Onze hele groep, de ‘wereld Kli’ moet wakker worden en begrijpen, dat heel die mist waarin we na de conventie zaten, ons met een bedoeling gegeven is, we konden er niets tegen doen. Iedereen voelde het op zijn eigen manier en op verschillende momenten.

Sommige mensen bevinden zich nog steeds in een hogere staat, zelfs al is deze misschien niet precies met het Doel verbonden: eenheid met anderen. Het gevoel zelf is echter gebleven. Er was een oorzaak die dat gevoel teweegbracht en nu heb ik de indruk, dat ik me goed voel. Daarbij ben ik al vergeten waarom ik me goed voel, maar het aangename gevoel is er nog steeds.

Het neemt langzamerhand af, het lijkt wel langs vier niveaus en het wordt weer zoals vroeger. Eerst had ik heel veel inspiratie door het Doel, toen alleen al door de verbinding met de groep, toen omdat we een soort succes hadden bereikt tijdens de conventie en tenslotte bleef bij mij alleen nog de indruk over, dat ik me nog steeds goed voel, totdat dit gevoel ook verdwijnt.

Ten eerste moeten we waardering hebben voor al deze fasen, ze zijn nodig om een nieuw verlangen te bouwen. Het nieuwe verlangen moet zo worden, dat we met elkaar in dezelfde intentie gaan leven, voortdurend in hetzelfde gevoel, en dit zal onze constante staat gaan worden!

Tijdens de conventie hebben we dit bereikt door een aanval, een doorbraak: door dansen, verschillende evenementen en heel veel songs. Nu moet ik innerlijk diezelfde staat bereiken, in rust. Ik moet deze staat op een introverte manier voelen, in mijzelf en dat wordt mijn conventie.

Misschien bereiken we dat snel en zullen we precies op deze manier conventies gaan houden: drie dagen lang niet spreken, niets anders doen dan bij onze innerlijke intenties blijven, alleen door elkaar te zien onder de indruk raken en geïnspireerd worden. Later hoeven we elkaar niet eens te zien en zo zullen we langzamerhand de werkelijke realisatie bereiken, waarbij we geen woorden nodig hebben, niets hoeven te zien of te horen, niet hoeven te springen of elkaar te omarmen. Laten we dat bereiken.

Nu moeten we echter een conventie in onszelf hebben, zodat dit onze permanente staat zal worden: kalm, rustig, met een meer serieuze, meer innerlijke houding.

From the 2nd part of the Daily Kabbalah Lesson 12/19/11, Talmud Eser Sefirot

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

We moeten ons verlangen, onze kli (vat) voorbereiden, en dit is alleen mogelijk door samen te werken, wat het moeilijkste is wat er bestaat. Persoonlijke inspanningen, die een ieder alleen doet, zullen hem geen enkel resultaat opleveren. Alleen als we ons met elkaar inspannen om het gemeenschappelijke doel te bereiken, geeft deze gezamenlijke inspanning ons het verlangen.

Dit wekt de Hogere Kracht op en dwingt Hem om ons verlangen te beïnvloeden en te veranderen, om dit te verlangen zo te bewerken, dat het de juiste vorm krijgt en het dan te vullen met de eigenschap van geven.

We beginnen noodzakelijkerwijs samen te werken, als we eenmaal wanhopen dat we op eigen kracht iets kunnen bereiken en we ontdekken, dat dit niet de juiste manier is en dat er geen kans is om het doel alleen bereiken.

Als we zo op weg zijn, onderscheiden we langzamerhand het ware doel en de middelen om het te bereiken. Eerst heeft een ieder uitsluitend volkomen egoïstische, materiële doelen voor zichzelf en maakt hij daarbij gebruik van de bijbehorende aardse middelen. Dit gaat zo door, totdat we de begrippen geven, liefde en eenheid enigszins beginnen te onderscheiden en te waarderen.

Tegelijkertijd beginnen we te zien, dat deze eigenschappen buiten onszelf bestaan, en alleen door het juiste onderlinge gedrag kunnen we de factor die ons beïnvloedt en zich tussen ons bevindt, het Licht, opwekken, dat vervolgens zal komen en ons verandert.

Als we niet samenwerken om deze derde, externe bron te activeren, werken we op de verkeerde manier. Alleen door onze pogingen om onderling geven te bereiken, evenals de juiste onderlinge verhoudingen, kunnen we met onze gezamenlijke inspanningen boven onszelf uitstijgen en het Licht dat corrigeert aantrekken.

Dan zal Het onze houding ten opzichte van elkaar veranderen en zullen we in deze houding de eigenschap van geven ontdekken. Dit wordt ‘geloof’ genoemd. Hierin zullen we vervolgens liefde ontdekken.

Maar voordat dit gebeurt, moeten we haat ontdekken, de verwerkelijking van het kwaad. Waar is het? We vermijden het. Het is onmogelijk om het kunstmatig te laten ontwaken, het kan alleen door onze voortdurende inspanning om samen te zijn en door te proberen om ons met elkaar te verenigen.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 12/18/11, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk - Geen reacties→

Vraag: Wat is de betekenis van het wonder, dat tijdens Chanukah gevierd wordt, als we spreken over het innerlijk werk?

Antwoord: Er zijn verscheidene wonderen die tijdens het innerlijk werk plaatsvinden. Het eerste wonder is de uittocht uit Egypte. Het tweede wonder vindt plaats tijdens Chanukah en het derde tijdens Purim.

Een wonder is een omkering in de wijze, waarop een mens de werkelijkheid waarneemt. De werkelijke realiteit, waarin ik me bevind, is onveranderlijk, het is de wereld Ein Sof (Oneindigheid). Er vinden echter zulke revolutionaire veranderingen in mij plaats, dat ik een nieuwe waarneming ontvang, een nieuwe natuur, zo’n drastische verandering, dat ik de hele wereld op een andere manier waarneem.

Dit kun je vergelijken met een baby, die uit de moeder te voorschijn komt in een grote, lichte wereld, die door zijn geboorte zichtbaar wordt. Dit is een wonder, omdat het niet de gewone voortgang is van de bestaande groei van de foetus, maar het betekent een totale omkering en een uitgang, die leidt naar een nieuw niveau van waarneming. Deze transformatie kan alleen plaatsvinden door de invloed, die het Licht op ons uitoefent.

Als het Licht het rijzen van mijn verlangens naar de eerste tien Sefirot beëindigt, word ik op een nieuw niveau, in de nieuwe tien Sefirot, geboren, op het volgende niveau.

Er zijn verscheidene omkeringen als deze: de eerste vindt plaats als we van een periode van voorbereiding naar de nieuwe wereld gaan, over de Machsom heen, en we in een kleine, spirituele staat beginnen te werken. Na dit wonder van de uittocht uit Egypte, vindt er een geleidelijke opgang plaats: de staat bij de berg Sinaï en de onthulling van de hogere Kracht, het wonder van Chanukah. Dit samen lijkt één proces, dat begint bij de doortocht door de Rode Zee en zo verder. Er vindt een omkering plaats in de wijze, waarop een mens de werkelijkheid waarneemt en dit alles treedt op dankzij een verandering in zijn verlangens, onder de invloed van het Licht.

We spreken van een wonder als al mijn voorgaande verlangens een absolute verandering ondergaan, een totale ommekeer.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 12/22/11, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Feestdagen, Innerlijk Werk, Waarneming - Geen reacties→

Als ik zorgvuldig de signalen, die de Schepper mij in mijn leven geeft, opvolg, zal ik zien dat Hij mij naar een goede bestemming brengt en zegt: “Kies maar, mijn zoon!” En het is mijn verantwoordelijkheid om deze kans op te pakken en te realiseren.

Maar hoe kan ik dit alles opmerken? Hoe vind ik mijn doel en de Schepper die mij richting geeft? Hoe kan ik weten wat ik moet gaan doen in mijn leven en dat dit nu juist het ontbrekende stukje is van de hele puzzel? Het hele plaatje is al compleet, op dit ene stukje na. Hoe kan ik dat gaan begrijpen en waar kan ik het vinden?

Het blijkt dat ik op zoek moet gaan naar de plaats van mijn vrije keus. De Schepper wil mij daarheen brengen en mij regelrecht naar de plek brengen, waar ik mijn actie moet uitvoeren. De Schepper leidt ons over een eenvoudig, natuurlijk pad en staat het ons toe om wat te voelen van begeleiding, wat ons een gevoel van veiligheid geeft in een leven dat moeilijk is, vol lijden, problemen, fysieke klachten en tegenslagen. En omdat we bestaan uit een eenvoudig verlangen om genoegen te ontvangen, rennen we instinctmatig weg van het kwaad en streven we naar vrede.

De Schepper laat ons de richting zien, van kwaad naar goed. Van zijn kant moet een mens zich echter inspannen, want verder komen op dit pad is alleen mogelijk op voorwaarde dat we ons motto veranderen, de intentie waarmee we alles doen. Ofwel ik wil wegrennen van het kwaad en goedheid bereiken, volgens mijn natuurlijke verlangen om te ontvangen, of ik kom verder boven mijn verlangen uit, op het niveau van mijn intentie en ik doe dit om de Schepper vreugde te brengen.

Met andere woorden: ik moet me afscheiden van mijn wil om te ontvangen, er bovenuit rijzen, er een beperking over aanbrengen en ondanks alles wat ervan blijft bestaan, verder gaan met de intentie om Hem vreugde te brengen en niet mijzelf. Dit maakt deel uit van mijn vrije keuze.

Ik werk voortdurend met mijn verlangen en dit brengt mij verder en laat mij het pad zien dat van lijden naar vreugde gaat, dat me al tegemoet schijnt, zoals licht door spleten in een muur of een lichtstraal door de wolken. Dichterbij deze straal komen is echter alleen mogelijk, als ik mijn motivatie om verder te komen verander en in plaats van dit alles voor mijzelf te doen, hoewel dat plezierig is en mooi, ik het ten dienste van de Schepper begin te doen.

Hij roept mij om goed te doen aan mij en ik ga verder om goed te doen aan Hem.

From the 3rd part of the Daily Kabbalah Lesson 12/20/2011, “Introduction to TES”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Vrije Wil - Geen reacties→

Vraag (van de Spaanse groep): We kunnen nu disseminatie werk doen. De helft van de mensen in de groep is van mening dat we dat moeten doen en de andere helft denkt, dat we het nodig hebben om deel te nemen aan het Samenzijn met de Vrienden. Wat moeten we doen?

Antwoord: Verspreiding is belangrijker. Het zal jullie verlangen om te verbinden vergroten. Wat je ook zegt, het is beter om betrokken te zijn bij het grote publiek.

We kunnen dat aan onszelf zien: Als we bij bijeenkomsten en ontmoetingen met vrienden geweest waren, zonder de afgelopen drie maanden de straat op te gaan, zouden we niet hebben bereikt wat we nu bereikt hebben. Het heeft ons opnieuw gebouwd, het heeft ons veranderd. Verspreiding is de basis van verandering. Dankzij verspreiding hebben we een grotere behoefte om ons met elkaar te verenigen, om bij elkaar te komen, om het materiaal beter te begrijpen, te vereenvoudigen, enzovoort.

Verspreiding bouwt ons en ik ben er heel blij mee, dat de groepen dit beginnen te begrijpen. Baal HaSulam schreef hierover en we moeten niet proberen om het beter te weten dan hij en te denken, dat we het op onze eigen manier kunnen doen, zonder de groepen waarin wij werken en zonder de wereld, die we de boodschap van verbinding brengen. Ondanks deze kinderlijke arrogantie moeten we wat kritischer naar onszelf kijken, dat zal ons zal helpen om deel te nemen aan disseminatie.

Lees wat Baal HaSulam schreef en breng zijn woorden in praktijk

From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 11/6/2011, “Matan Torah (The Giving of the Torah)”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Verspreiding van Kabbalah - Geen reacties→

Vraag: Na de conventie voel ik een enorm grote afscheiding en afkeer, ik heb het nog niet eerder zo gevoeld. Kan dit komen, doordat ik tijdens de conventie op een incorrecte manier gewerkt heb?

Antwoord: Na het soort eenheid en de opstijging, die we tijdens de conventie hebben gevoeld, zijn het correcte staten als een mens vervolgens afscheiding, afkeer en verwarring voelt. De weerstand tegen onze egoïstische natuur moet toenemen en we moeten het gevecht aangaan met deze staten, om balans te krijgen.

Als we onszelf handhaven in dat zelfde punt van eenheid dat we bereikt hebben, zal dit punt, dankzij het egoïsme dat eraan toegevoegd wordt, gaan groeien. We hebben een voorbeeld ontvangen en we moeten vanuit diezelfde inspiratie leven. We hebben al een staat in ons die we ‘eenheid’ noemen, die we tijdens de conventie in de duidelijkste, meest levendige vorm hebben bereikt. Ik moet deze staat handhaven en proberen er elk moment van mijn leven in te blijven.

Het is waar dat ik nu onmiddellijk allerlei soorten verstoringen krijg, maar ze zijn er alle voor bedoeld om mijzelf meer en meer te versterken in hetzelfde punt dat ik tijdens de conventie heb bereikt. Dan zal dit punt groeien, op basis van al deze verstoringen. Zij zullen in dat punt binnenkomen en zullen het ondersteunen met behulp van mijn inspanning. Dit punt zal zich dan uitbreiden. Zo laat ik dit punt groeien tot het de grootte heeft gekregen van het eerste spirituele niveau. Ik heb geen enkele andere mogelijkheid om in spiritualiteit te groeien, alleen met hulp van de verstoringen: ‘hulp tegen mij’.

From the Daily Kabbalah Lesson 12/12/11, Writings of Rabash

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid - Geen reacties→