Sommige mensen denken, dat ze meewerken aan de algehele vooruitgang als ze naar onze lessen luisteren, mijn blog lezen en e-mails uitwisselen. Hier is echter geen sprake van deelname.

Hoe meer je onze boodschap in de wereld verspreidt, hoe verder je komt. Vergeet dat niet. Als je niet aan verspreiding doet, sta je stil, je komt niet verder. Ga aan het einde van de dag na wat je gedaan hebt. Deed je iets of niets? Je maatstaf bestaat alleen uit je concrete daden. Verwacht niet dat iemand anders het voor je doet.

Een lid van Bnei Baruch zijn betekent, dat je de wijsheid van Kabbalah verspreidt of de Arvut (voor elkaar garant staan) boodschap, dat je werkt aan verspreiding en dat je verslag kunt uitbrengen van hoeveel je verspreidt. Als je alleen een les downloadt heeft dat geen enkele waarde.

Tijdens de Conventie hebben we een punt van verbinding bereikt. We hebben het bereikt dankzij het feit dat de hele wereld dit van ons vraagt. De vraag is of we klaar zijn om aan die vraag van de wereld te beantwoorden. Kunnen we leiding geven aan de wereld en de methode van correctie en verbinding aanbieden? We kunnen alleen verder komen als we deze opdracht vervullen, op geen enkele andere wijze.

Het Doel van de schepping vraagt, dat de hele wereld verder komt, niet alleen wij. Wij zijn het middel voor de algehele vooruitgang. Als het middel zijn opdracht vervult is het ok, dan komt het ook verder, samen met ieder ander. Als het middel dit niet doet, zal er een ander middel worden gevonden. Er bestaat geen garantie.

Kijk naar groepen die niets aan disseminatie doen, of – om het preciezer te zeggen – naar wat er van hen is overgebleven. Hoe kan je verder komen zonder de raad van Kabbalisten op te volgen, die de wetten van de schepping vervuld hebben? Het is geen gril van mij, het staat in de bronnen geschreven.

Besteed dus aandacht aan het feit dat je achterloopt in de verspreiding die je doet, vergeleken met de vooruitgang van de wereld en dat je nog naar allerlei excuses zoekt. Hier zijn excuses echter niet op hun plaats. We spreken over concrete daden die niets te maken hebben met de huidige staat van een mens, met zijn ups en downs.

Wacht dus niet op initiatieven van de centrale groep. Als je verder wilt komen is dit de weg.

Tot nu toe kregen we de kans om vooruit te komen, maar de toekomst is totaal niet gegarandeerd. We komen verder dankzij verspreiding. Dit is de garantie die we krijgen. Aan het einde van de dag moeten we dus nauwkeurig onderzoeken: wat heb ik vandaag voor de wereld gedaan? De wereld heeft dit namelijk nodig en de Schepper heeft alles op deze manier geregeld: de wijsheid van Kabbalah werd aan mij alleen onthuld om aan anderen door te geven, op wat voor manier dan ook. Ik ben de adapter, de link. Anders ontstaat er niets goeds.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 12/12/2011, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Disseminatie, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Er zijn vele wegen voor een mens om bij de vraag naar liefde en eenheid te komen. In het algemeen betekent het woord ‘liefde’ iets geheel anders voor ons: het vervullen van onze egoïstische verlangens met voedsel, seks, familie, rijkdom, roem, kennis, enzovoort.

‘Ik heb lief’ betekent eigenlijk: ‘Ik wil hebben’. Als ik iets wil ontvangen betekent het, dat ik ervan houd, dat ik het voor mezelf wil hebben, dat ik het dichterbij me wil hebben en mijzelf ermee wil vervullen. Daarover gaat mijn ‘liefde’. Samengevat: de eigenlijke definitie van het woord ‘liefde’ is: ‘Ik wil het hebben’.

Dat komt, omdat we in onze wereld leven die ontstaan is na het breken, zoals de wijsheid van Kabbalah uitlegt. Onze hele wereld is volledig egoïstisch, daarom leggen we het begrip ‘liefde’ uit als iets wat uitsluitend op onszelf gericht is. Ik houd van iets betekent, dat ik het dichterbij mezelf wil hebben, ik wil het voelen en mezelf ermee vervullen. Als ik mijn verlangen vervul, als ik geniet van iets aangenaams, noem ik het ‘liefde’.

We hebben daarom geen aandacht voor de andere helft, de andere kracht die in de werkelijkheid bestaat: de kracht van geven die hetzelfde begrip ‘liefde’ inhoudt. Daar betekent van iemand houden echter: hen vervullen, hen brengen wat zij willen, niet wat ik wil. Dit is volledig tegengesteld aan ons begrip van liefde.

In het verleden stonden mensen dichtbij de natuur en voelden zij van nature, dat er een andere kracht in de natuur bestaat, de kracht van geven, waarbij liefde betekent dat ik rekening houd met anderen en aan hen geef. Kabbalisten, die begaafd zijn met een fijn aanvoelen van de natuur, zoals veel mensen dat hebben, hebben deze krachten onthuld.

Er waren veel mensen, behalve Kabbalisten, die in allerlei vormen voelden en ontdekten, dat de kracht van geven niet minder is dan de kracht van ontvangen. Zij realiseerden zich, dat in deze andere helft van de werkelijkheid (in geven) dezelfde handelingen bestaan als in de kracht van ontvangen, alleen hun interpretaties zijn verschillend, tegengesteld aan hoe ze in deze wereld hier gebruikelijk zijn.

Wij bestaan echter uitsluitend in een helft van de werkelijkheid: in ontvangen, in het verlangen om onszelf te vervullen, omdat we het gevolg zijn van het breken van de verlangens (Kelim). En de mens blijft volledig gebroken achter, waarbij de levenloze, vegetatieve en animale niveaus van de natuur, zoals Baal HaSulam het schrijft in ‘Voorwoord voor de Wetenschap van Kabbalah (Pticha)’, samen met de mens rijzen en vallen, zonder enige berekening voor zichzelf, maar alleen in de mate, waarin zij de veranderingen die de mens moet ondergaan, vergemakkelijken.

Religies en overtuigingen zijn, vanaf het moment van hun ontstaan, eveneens voortgekomen uit het feit dat zij de andere kracht die in de natuur bestaat, ontdekten: de kracht van geven. Vanuit hun standpunt spreken ze over liefde en eenheid. Zo was het toen ze nog met een klein groepje mensen waren. Maar nadat zij dit verspreidden in de egoïstische massa die niet zo gevoelig is, is het geworden tot een reeks ceremonieën en rituelen, in plaats van mensen te brengen tot eenheid, liefde, geven en balans tussen de twee systemen.

Toen de tijd verstreek en de mensheid zich, door de geschiedenis heen, ontwikkelde, aangespoord door de voortdurende groei van het egoïsme in ieder mens en in de mensheid in het algemeen, zijn we ver weg geraakt van zelfs dat natuurlijke begrip dat de mensheid eens bezat: van het begrijpen van geven en liefde, wat behoort tot de andere helft van de natuur.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 12/13/2011, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Liefde - Geen reacties→

Vraag: Hoe kan ik al mijn kracht concentreren en voorkomen, dat ik mijn kracht verspil aan dingen die niet ter zake doen? Alles wat verstoort, komt van de Schepper, hoe kunnen we er tegen vechten?

Antwoord: Natuurlijk, alles wat verstoort komt van de Schepper, zodat we onszelf beter gaan begrijpen en op een meer efficiënte manier verder komen. We noemen het alleen verstoringen. We begrijpen niet, dat het eigenlijk raad is die ons helpt om op een correcte manier vooruit te komen. Als we zorgvuldiger zouden luisteren naar wat we ‘de Stem van de Schepper’ noemen, zouden we sneller bij het Doel komen.

Het probleem is, dat we Hem niet horen en dat we niet merken dat Hij voortdurend tot ons spreekt. Het systeem van krachten waarin we ons bevinden, het krachtenveld, het alomvattende geven, de Kracht die ons heeft geschapen, blijft ons voortdurend beïnvloeden. Dit gebeurt echter tot aan een zekere grens, zodat ik in ieder geval een beetje naar Hem zal luisteren, zodat ik Hem zal opmerken. Dan zal ik begrijpen wat Hij zegt.

Zo zijn we gebouwd. De Schepper staat aan de rand van onze gevoelens, van onze waarneming. Hij vraagt van ons dat we alleen onze gevoeligheid wat vergroten, zodat we Hem beginnen te voelen.

Deze gevoeligheid is toegenomen als ik begrijp dat er ‘geen ander is dan Hij’. Alles wat Hij wil zeggen is voor mijn bestwil en Hij is goed en helpend, elk moment, of het nu goed of slecht is. Als ik me daarvan bewust zou zijn, zou ik zowel het kwaad als het goed zegenen. Er is namelijk geen kwaad.

Als ik het zo zou voelen, als ik dat zou kunnen begrijpen, zou ik voortdurend letten op wat Hij mij probeert te zeggen via mijn huidige situatie. Er is een groep om mij heen, een familie, de hele wereld, er zijn interne en externe problemen en zorgen, goed en slecht, maar wat wil Hij mij met dit alles zeggen? Hoe kan ik mijzelf balanceren in de gecompliceerde situatie, waarin ik me bevind?

Kabbalisten vertellen je wat je moet doen: Hoe je jezelf moet richten om te proberen om de Schepper te voelen en jezelf zo op de juiste manier af te stemmen. Dit betekent dat je het Corrigerende Licht ontdekt en dat je, afhankelijk van het niveau van je gevoelens en je begripsvermogen, jouw innerlijke eigenschappen, gevoelens en verlangens begint te ordenen.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 11/25/2011, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Wie wil omhoogrijzen naar de wereld Atzilut? Je roept: “Ik!” Maar eerst moet je laten zien wat je wilt en hoe graag je het eigenlijk wilt. Laten we eens controleren of je er wel of niet toe in staat bent. In de wereld Atzilut is het Licht van Hochma (Wijsheid). Wat zou er gebeuren als je het weer zou willen stelen, zoals de eerste mens (Adam Ha Rishon) dat deed?

Daarom zijn er veel filters, die onze intenties controleren en vaststellen. We zien hoe moeilijk het voor ons is om vooruit te komen en de wereld Atzilut binnen te gaan. We staan bij de opening in de muur en we kloppen op de poort, maar hij gaat niet open! We kloppen en schreeuwen: “Malchut van de wereld Atzilut, waarom open je de poort niet voor mij?” En Malchut antwoordt: “Je past niet bij mij.” Je antwoordt: “Maar waarom niet?!”

Malchut antwoordt: “Je denkt alleen aan jezelf, maar ik wil dat je aan mij denkt. Zorg je voor mij, houdt het je bezig of je goede dingen doet voor mij en mij vervult? Wat voor geschenken zal je mij brengen, ik bedoel: wat ga je doen ten behoeve van liefdevol geven? Heb je zo’n intentie? Je besteedt geen enkele gedachte aan mij, je denkt alleen aan jezelf. Je wilt naar mij toe komen, naar een rijke bruid, om alles te stelen wat ik heb en dan terug rennen naar jouw wereld, naar jouw vrienden en vriendinnen. Hoe zou ik jou binnen kunnen laten?”

In zo’n positie bevinden we ons …. Daarom helpen verschillende systemen ons om gecorrigeerd te worden, schoon te worden, omhoog te rijzen en ons te bevrijden van alle gedachten en verlangens om te willen stelen en ons te veranderen, zodat we willen geven en onszelf willen offeren. Met die hulp controleren we onszelf en komen we vooruit. En Malchut controleert ons eveneens om ons tenslotte binnen te laten als getuigen en gasten bij haar bruiloft.

From the 3rd part of the Daily Kabbalah Lesson 11/22/2011, TES

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Als ons doel uitsluitend bestaat uit één worden, waarom zien we dan, dat het hogere systeem in een ontelbaar aantal delen verdeeld is?

Antwoord: Alles wordt gedaan om ons ertoe te brengen Eén te worden. Dit systeem komt voort uit Eén en eindigt in Eén, maar om deze afstand te overbruggen, moet dit door ons heen gaan, met ons werken om ons verlangen om genot te ontvangen te veranderen in verlangen om te geven.

Daarom vertakt het hogere systeem zich en verdeelt het zich in allerlei combinaties van tijd, beweging en ruimte, om zo dit werk te kunnen voltooien. Deze verdeling en onvolmaaktheid, en alle zwakheden die verbonden zijn met de vorm waarin dit systeem zich aan ons toont, bestaan alleen in relatie tot ons. Lijkt een moeder die met haar kind speelt niet onnozel en dom, als je niet begrijpt waarom ze zo doet? Plotseling begint een volwassen vrouw als een baby te praten, wat betekent dit eigenlijk?

We begrijpen echter, dat ze het voor het kind doet. Natuurlijk lijkt het iets afwijkends, omdat het niet bij haar leeftijd en haar positie past.

We kunnen hetzelfde zeggen met betrekking tot het hogere systeem: het werkt niet voor zichzelf. Het hogere systeem is de wereld Ein Sof (Oneindigheid). In het algemeen gesproken bestaan er geen werelden zonder het schepsel. Op het moment dat het schepsel in een staat komt, waarin het zich enigszins bewust wordt van de wereld Ein Sof, vormt zich tussen het schepsel en Ein Sof het systeem van verborgenheden, van zwakkere verbindingen, die altijd evenredig zijn aan de niveaus van onvolkomenheid.

De hogere is volmaakt, maar hij moet zich verlagen tot het niveau van degene die lager is, om zo voor hem te zorgen. Dit is echter niet zoals in onze wereld, als een moeder zorgt voor haar kind. Het hogere systeem gaat alleen voor ons zorgen als wij beginnen te vragen.

Het kan ons ook heimelijk wakker maken, alsof het vanachter de verhullingen op ons inwerkt. Kabbalah bestudeert echter geen processen die op een natuurlijke wijze plaatsvinden, ‘op hun eigen tijd (Beito)’, omdat we ons, hoe dan ook, op deze manier ontwikkelen. Het enige waarvoor wij belangstelling hebben is ‘de tijd versnellen (Achishena)’. Daarom bestuderen wij het systeem, dat we zelf in werking stellen.

From the 3rd part of the Daily Kabbalah Lesson 11/21/2011, TES

Filed under: Collectieve Ziel, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Op wat voor manier moeten we ons met elkaar verenigen vóór de Conventie in december? Hoe bereiden we ons zo voor, dat we alles op de juiste manier ervaren?

Antwoord: We doen niets op een andere manier: we lezen dezelfde artikelen, we horen dezelfde dingen, maar toch, er staat geschreven: “Het moet als nieuw zijn in je ogen”. Waarom staat er: “als nieuw”? Omdat jij het vernieuwt door je Aviut te onthullen, je nieuwe details van waarneming, steeds meer.

We weten dat we geen idee hebben wat we kunnen verwachten als we een nieuw gerecht opgediend krijgen. Als we het echter vaak geproefd hebben en we eraan gewend zijn geraakt, zoals aan ‘de keuken van onze moeder’, die ons vanaf onze jeugd vertrouwd is, kunnen we er maximaal van genieten.

Hetzelfde vindt plaats in de spirituele Partzufim. De eerste keer dat het Licht binnenkomt, is het alleen het Licht van Nefesh. De tweede keer is het al het Licht van Ruach, dat dezelfde oude Reshimot (informatieve genen) binnengaat, de derde keer is het het Licht van Neshama, enzovoort.

Met andere woorden: elke keer als de mens verder komt, keert hij terug naar wat hij al ervaren heeft en ontdekt hij een grotere diepte, voelt hij er meer smaak in, zoals er staat geschreven: “Je zult eten wat al geruime tijd voor je bestemd was”. Voor ons geldt hetzelfde. Elke keer, op dezelfde plaats, maar alleen steeds dieper, moeten we ons meer verbinden met elkaar, meer één zijn en gericht zijn op een waarachtige verbinding.

Laten we hierop hopen en ons gebed laten oprijzen, zodat het een ‘gebed van en voor de velen’ wordt, in verantwoordelijkheid voor elkaar.

From the 2nd part of the Daily Kabbalah Lesson 11/23/2011, The Zohar

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Zohar - Geen reacties→

Vraag: Waarom hebben we de verlangens van het animale niveau nodig terwijl we ze niet kunnen corrigeren? Wat voor nut hebben ze?

Antwoord: We hebben die verlangens nodig om buiten de spirituele wereld te kunnen leven. Ze geven ons de mogelijkheid om ons te ontwikkelen zonder dat we afhankelijk zijn van de spirituele wereld, zonder dat we erdoor omgekocht worden.

Dit maakt het ons mogelijk om zonder ‘spirituele smaken’ te leven. We nemen steeds weer opnieuw het besluit of we ons willen verenigen met onze naasten, de groep. Soms willen we alles loslaten en weggaan, die mogelijkheid hebben we ook.

Anderzijds, als we alleen verlangens hadden die naar de groep uitgingen, zouden we op, laten we zeggen, bijen lijken. Zonder ook andere dingen te hebben zouden we, tegen onze wil in, in een gemeenschap leven en dat zou ook weer het het dierlijke, fysieke niveau zijn.

Nu leef ik echter in mijn lichaam en ik kan wel of niet streven naar spiritualiteit. Daardoor kan ik een spiritueel mens te worden, omdat ik uit vrije wil de vorm van geven bereik, ondanks mijn natuurlijke, oorspronkelijke verlangen. De Schepper creëerde de kwade neiging in mij, zodat ik een vrij mens kan worden door die neiging te overwinnen. Ik besluit vanuit mijn eigen, vrije keuze of ik dit wel of niet wil.

Anders zou ik op het animale niveau in de spirituele wereld leven. Ik zou een ‘engel’ zijn, een ‘spiritueel dier’, dat vanuit het instinct van iedereen houdt.

From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 11/23/11, “Mutual Guarantee”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Spiritualiteit, Vrije Wil - Geen reacties→

Vraag: Hoe kunnen we de vrienden uitleggen dat het onmogelijk is om alleen correctie te bereiken, maar dat we een groep nodig hebben?

Antwoord: Dit zeggen onze bronnen. Ik heb slechts een gebroken kli (vat), wat moet ik daarmee doen? Ik moet de verlangens van mijn vrienden in mij opnemen om het Licht dat Corrigeert aan te trekken.

Samen met mijn vrienden uiten we een gemeenschappelijk gebed, als resultaat daarvan ontvangen we de kracht van correctie. Ik kan die kracht niet ontvangen als ik alleen ben. Er zijn minimaal tien mensen nodig om dit te bereiken. Pas dan beginnen we ons met elkaar te verbinden en onze gezamenlijke kli te bouwen.

Het lijkt zo dat we nu samen zijn, maar dat is eigenlijk niet waar. Hoe kunnen we ons dan verenigen? Om dat te kunnen, activeren we de kracht van ons gezamenlijke gebed. Niemand kan alleen handelen. Het gezamenlijke verlangen om onszelf te corrigeren verbindt ons, daarin willen we de speciale Kracht onthullen die onder ons wil verblijven, het Licht onthullen, de Schepper. Als Hij onthuld wordt, zal ieder van ons verdwijnen als een wezen op zich, maar één verlangen gevuld met één Licht zal omhoog rijzen.

Kan ik de kracht van liefdevol geven alleen onthullen? Wat kan ik geven en aan wie? Daarvoor heb ik eenvoudigweg iemand anders nodig. Mijn punt in het hart (•) is mijn eerste verlangen naar correctie, met andere woorden, naar verbinding met iemand. Dit betekent, dat ik zijn verlangen in me op moet nemen. Dan heb ik twee verlangens: een verlangen om afstand te nemen van egoïsme en een verlangen om dichter bij geven te komen.

Op die manier moet ik dus het spirituele verlangen van mijn vriend ontvangen en het verbinden met dat van mij. Als ik dit niet doe, heb ik niet het werkelijke verlangen om te geven. Dit is de enige manier waarop ik MAN kan verheffen, een verzoek om correctie.

“Het minimum is twee”, maar eigenlijk is twee niet genoeg. Hoe meer vrienden ik om me heen heb, hoe meer kansen ik heb om onder de indruk te zijn, om hun kracht met mij te verbinden en om correctie te vragen. Op die manier vraag ik namelijk correctie met hen samen. Ik voeg ‘terrein’ toe waarmee de verbinding kan worden gerealiseerd, mijn wensen over wat hier plaats moet vinden en onze gezamenlijke kracht. Om kort te gaan: ik moet een ‘vorm’ voorbereiden die zo geschikt mogelijk is. We kunnen dit alleen samen doen. Al ons werk vindt in de groep plaats.

Bovendien steunen de vrouwen deze groep eveneens, en de maatschappij omringt ons aan de buitenkant. Deze factoren hebben ook ofwel een positief effect of een negatief effect op onze voortgang naar verbinding.

Vraag: Wat voel je als het Licht het verlangen vervult?

Antwoord: Ik ben één van de punten. Samen vormen we: wij. Het gele gedeelte in de tekening symboliseert onze verbinding, de rode kleur symboliseert de hogere Kracht, de Schepper. We moeten Israel, de Torah en de Schepper verenigen en dit moet in ons voelen onthuld worden. De Schepper is de Hoogste Kracht, de Bron. De Torah is eenheid, de kli. En wij zijn de delen die ons bewegen naar eenheid.

Laten we hopen dat we hierin zullen slagen.

From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 11/15/2011, “The Arvut (Mutual Guarantee)”

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Wederzijds Garant staan - Geen reacties→

Het niveau waarop een mens zich bevindt bepaalt volkomen zijn gedachten en gevoelens. We kunnen nergens aan denken, niets begrijpen, voelen, plannen of verlangen dat zich buiten dit niveau bevindt. Alles wordt bepaald door onze staat, door de hoogte die we hebben bereikt.

Het verlangen om te ontvangen werkt afhankelijk van de hoeveelheid Licht die erin onthuld is: van de maximum hoeveelheid in de wereld Ein Sof (Oneindigheid) tot één van de 125 niveaus die van daaruit neerdalen, waardoor het Licht vermindert en zo het verlangen om te ontvangen steeds minder beïnvloed wordt. In de mate waarin het Licht minder wordt, wordt het verlangen troebeler, corrupter en de eigenschappen ervan zijn steeds verder verwijderd van het Licht.

Als het Licht op het verlangen schijnt, ontdekt het verlangen de eigenschap die het heeft: egoïsme. Alles hangt af van de kracht van het Licht, dat geeft aan het verlangen.

We moeten ons niet focussen op ons fysieke lichaam of onze gedachten, maar ons alleen bezig houden met de verlangens die door het Licht gecorrigeerd moeten worden. Omdat de staat van het verlangen volkomen afhankelijk is van het Licht dat erop schijnt en het op een zekere hoogte stabiliseert, moeten we alleen denken aan de invloed, die het Licht op ons heeft: hoe kunnen we constant proberen om ons onder de invloed van het Licht te plaatsen, op de maximale en meest optimale manier.

Ik weet niet hoe het Licht mij zal beïnvloeden en waar Het vandaan komt. Ik moet alleen doen wat Kabbalisten ons adviseren en handelingen uitvoeren, die de weg naar het Licht openen, waardoor Het mij kan beïnvloeden, dan zal ik veranderen. Als ik dat niet doe, zal ik niet veranderen.

De belangrijkste raadgeving is, dat ik mij met mijn omgeving verbind en met de boeken, volgens de instructies van de leraar. Zo open ik mezelf voor de invloed van het Licht en daar hangt alles vanaf. Het Licht zal het verlangen beïnvloeden en het nieuwe verlangen zal nieuwe gedachten brengen, begrip en gevoelens en zal mij de wereld opnieuw laten ontdekken. Dit alles moeten we in ons verlangen voelen.

De verlangens van een mens en zijn hart zijn volkomen afhankelijk van de invloed van het Licht. De verbinding die een mens heeft met de Sefirot, wordt bepaald door het niveau waarop het Licht hem bereikt en zijn verlangen corrigeert. Dit bepaalt de hoogte van zijn spirituele ladder. De Sefirot zijn de eigenschappen van het Licht, waarin Het zich kleedt als Het door de werelden neerdaalt om te geven aan het verlangen van een mens.

Het Licht gaat door filters heen, die bepaalde eigenschappen hebben en onder de invloed van het Licht begint het verlangen te veranderen. In plaats van het gewone verlangen om te ontvangen, dat geen enkele bekwaamheid heeft en geen richting, is er een cocreet verlangen dat tot een zeker niveau behoort en op het Licht lijkt.

Deze verlangens kunnen reeds de benamingen van de Sefirot krijgen, omdat ze ‘schijnen’ als ze de handelingen van het Licht nauwkeurig willen herhalen. Dit betekent, dat de Sefirot zijn gekleed in het verlangen en een mens begint de vorm van de Sefirot te verkrijgen, de vorm van het spirituele lichaam en zo wordt hij gelijkvormig aan het Licht.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 11/14/2011, Shamati #68

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Ons werk is in verscheidene stadia verdeeld. In het eerste stadium is iemand totaal niet verbonden met het werk. Deze periode duurt eeuwenlang, door de menselijke geschiedenis heen.

Dan wordt een mens gewekt door Boven en begint hij een eerste verlangen te voelen om het doel van de schepping, de Schepper, te ontdekken, de betekenis van zijn leven begint in hem te groeien. Hij begint eraan te werken, komt naar de groep en begint te studeren. Intussen begrijpt hij niet wat hij doet. Zoals een pasgeboren baby begrijpt hij niet waar hij is, wie hij is en evenmin wie de mensen om hem heen zijn.

Langzamerhand komt hij tot niveaus die helderder voor hem zijn en die hij beter gaat begrijpen, hoewel hij, zoals een kind, veel dwaze dingen doet, zonder dit te weten en te voelen. Hij volgt de raad van de ‘ouderen’, van Kabbalisten, en doet na wat de anderen allemaal doen, totdat hij langzamerhand die handelingen begint te begrijpen.

Het is niet zo, dat hij leert van wat hij doet, maar het resultaat van deze oefeningen is, dat hij – zelfs al weet hij niet wat hij doet – het Licht naar zich toetrekt. Zo komt een mens verder, zoals een baby die niet hoeft te weten waardoor hij groeit. Hij ontwikkelt zich volgens het plan van de natuur.

Langzamerhand begint hij echter te begrijpen hoe hij verder kan komen en waar hij zijn inspanningen op moet richten. Hij begint te begrijpen dat de vooruitgang tegen onze natuur ingaat en dat we onze verlangens terzijde moeten leggen en er niet op moeten wachten of onze wil om te ontvangen het eens is met onze spirituele vooruitgang. Alle belangen van onze wil om te ontvangen zijn nu eenmaal volkomen tegengesteld aan dit alles.

We moeten zo op zoek gaan naar raad over de manier waarop we handelingen – die niet ondersteund worden door ons verlangen en die geen plezier brengen – moeten uitvoeren. Dit is met opzet zo, een mens komt enorm veel innerlijke weerstand tegen en hij begrijpt niet waarom het zo is. Hij begrijpt niet hoe het mogelijk is om vooruit te komen als het zo volkomen tegen zijn verlangen ingaat. Waarom zou hij zijn best doen als hij zijn verlangen niet vervult, zoals het tot nu toe was?

Zelfs als ik tegen mijn verlangen in vooruit wil komen, heb ik nog een idee nodig van de een of andere abstracte beloning, in ieder geval iets. We doen vaak iets tegen onze zin in, in werk, in sport, als we onze plichten in het gezin vervullen, enzovoort. Hierbij is het ons in ieder geval duidelijk wat de beloning is en waarom we het moeten doen.

Je zou niet eens een vinger bewegen als je er niet iets van een beloning in zou zien. Je lichaam zou gewoon geen energie hebben om de actie uit te voeren. Waar haal je deze energie vandaan?

De zoektocht naar energie, het verzoek om deze externe kracht heet: de zoektocht naar de kracht van geloof*. Een mens wil niet op eigen kracht werken, omdat dat ongetwijfeld gebaseerd is op egoïsme, hij heeft werkelijk externe energie en motivatie nodig.

*onbaatzuchtige liefde

Deze zoektocht, met de steun van de groep, brengt hem tot de onthulling van het Licht dat hem de kracht geeft om vooruit te komen, boven zijn fysieke verlangens uit. Nu komt hij verder, niet om zijn egoïsme te vervullen, maar in het Licht van ‘geloof’ dat het hem mogelijk maakt om boven zijn egoïstische verlangen uit het werk te doen.

Hierbij moet men voortdurend het eigen verlangen overwinnen. Deze stappen heten ‘de tocht van veertig jaar door de woestijn’, waarin een mens de kracht ontvangt om te werken zonder dat hij enige compensatie voor zijn verlangens ontvangt. Alles wat hij doet gaat boven zijn verlangens uit en gaat er tegenin, het resultaat komt ook niet overeen met wat hij verlangt, omdat hij er geen enkel persoonlijk voordeel in ziet.

Hij kan dit echter toch doen! Zijn verlangens ondersteunen hem, hoewel alles in hem weerstand biedt, dit wordt genoemd: ‘geloof boven de rede’. Als een mens op deze manier kan werken, gaat hij door met werken, samen met zijn huidige verlangens en hij kan ze zelfs gebruiken met de kracht van ‘geloof’ zonder enig egoïstisch voordeel, maar alleen ten dienste van de Schepper.

Dit wil zeggen dat de weg uit twee delen bestaat. Allereerst rijzen we boven ons verlangen om te ontvangen uit, genaamd: ‘woestijn’. Dan beginnen we ermee te werken en gaan we het ‘land Israel’ binnen.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 11/15/2011, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→