Vraag: Wat is de Tabernakel die Mozes bouwt?

Antwoord: De Tabernakel is ons gecorrigeerde verlangen waarin de hogere Kracht wordt onthuld.

Onze eigenschappen komen geleidelijk aan dichterbij elkaar en beginnen elkaar aan te vullen en te benadrukken volgens de wet van gelijkheid van vorm. Ze vernietigen elkaar niet maar verhelderen elkaar. Wanneer ze aan elkaar gelijkwaardig worden, zullen zij volkomen op elkaar lijken in de eigenschap van geven en zullen zij zich samenvoegen met de Schepper. Dit is de eenheid tussen het schepsel en het Hogere Licht, de Tabernakel genaamd.

In Perush Gadol (het Grote Commentaar) staat geschreven dat Mozes en Aäron verantwoordelijk zijn voor het gebruik van de bijdragen van het volk voor de bouw van de Tabernakel, dat wil zeggen voor de Lichten die van Bovenaf afdalen en het materiaal dat van beneden afkomstig is.

Met andere woorden: het verlangen dat van beneden komt en het Licht dat van Boven komt smelten samen tot één beeld van een spiritueel object, bijvoorbeeld de Tabernakel. Maar de Tabernakel is slechts een extern middel voor de correctie, terwijl het object van de correctie de mens zelf is.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 10/16/13

Filed under: Groepswerk, Spiritueel Werk, Thora - Geen reacties→

De Torah, Exodus (VaYakhel) 36:4 – 36:6: Toen kwamen alle wijze mannen die de arbeid voor het Heiligdom verrichtten, een ieder van het werk waar zij mee bezig waren geweest. En zij spraken tot Mozes en zeiden: “Het volk brengt heel veel mee, meer dan nodig is voor het werk aan de voorwerpen waarvan de Eeuwige geboden heeft om het te verrichten.“ Hierop gaf Mozes het bevel om het volgende door het legerkamp te laten omroepen: “Man noch vrouw moeten nog werk verrichten ten behoeve van de gewijde gaven voor het Heiligdom.” Toen bracht het volk niets meer.

Vraag: Wat moeten wij opmaken uit het feit dat het volk de Schepper meer gaven bracht dan nodig was?

Antwoord: Het gaat over het tot stand brengen van een grens aan zelfbeperking op elk niveau.

Wij beginnen langzamerhand een gezamenlijke kli (vat) te creëren, een gezamenlijk verlangen dat gericht is op geven, liefde voor elkaar en in elkaar opgenomen worden. Hierbij moeten we weten hoe we kunnen werken met onze integratie want er zijn kleine, gemiddelde en grote staten in elke ziel en van alle zielen samen. De correctie en de samenvoeging van de gecorrigeerde delen vindt geleidelijk plaats, alle delen worden niet totaal met elkaar vermengd, alleen in zekere mate.

Al het werk wordt boven de Masach (scherm) voltooid, dit betekent dat een mens zich moet beperken op het gebied van spiritueel geven, ondanks de grote druk en de hunkering ernaar. Dat is een interessant gedeelte.

Vraag: Maar er staat geschreven dat Mozes de natie hier een beperking oplegt.

Antwoord: Mozes is een deel in mij. Ik moet leren om zowel met de eigenschappen van geven als met de eigenschappen van ontvangen om te gaan en ermee te werken, zoals met twee teugels die ik gebruik om op de juiste wijze vooruit te gaan. Ik kan namelijk niet uitsluitend werken met de eigenschap van geven, want mijn ego verdwijnt niet. Het blijkt dat ik besta tussen geven en ontvangen. Alleen zo! Uit deze twee eigenschappen creëer ik mezelf.

Ik los niet op in de Schepper en ik val niet in egoïstische duisternis, maar ik besta in de correcte staat. Ik houd de twee teugels vast en zo ga ik voorwaarts naar heelheid en eeuwigheid.

Deze twee krachten zijn van de Schepper afkomstig. Hij is de rechterlijn, de eigenschap van geven en Hij heeft de linkerlijn geschapen, de egoïstische kracht. Aan welke lijn ik me ook vasthoud, ik sta totaal onder Zijn controle, maar als ik de twee leidsels vasthoud en ze op elkaar afstem door de juiste handelingen daarmee te verrichten, is het alsof ik de middellijn daartussen bouw, en dat ben ik.

Doordat ik de twee tegengestelde eigenschappen van Hem heb ontvangen, bereik ik de correcte combinatie van de twee in mij, op elk niveau waarnaar ik opstijg. Door innerlijk steeds meer de twee eigenschappen met elkaar te laten samengaan in de juiste combinatie, groei ik, en van een klein menselijk wezen word ik een groter, rijper menselijk wezen, totdat ik gelijkvormig ben geworden aan de Schepper.

Deze spirituele beweging lijkt in het begin uiterst gecompliceerd omdat de twee tegenstellingen elkaar moeten ondersteunen en niet ontkennen. Nu kunnen wij dat innerlijk niet vergelijken met elkaar omdat we ons op één lijn bevinden: óf in totaal geven óf in totaal ontvangen. Het is nu eenmaal zo dat onze wereld bestaat uit absoluut egoïsme en de spirituele wereld bestaat uit absoluut geven.

Wij kunnen ons er misschien wel een voorstelling van maken, maar het is uiterst moeilijk om in het midden te zijn, tussen deze twee eigenschappen in. Dit is wel wat wij moeten doen. Dan zullen we vrij worden van de Schepper, want dat wil Hij, net zoals wij willen dat onze kinderen volkomen onafhankelijk worden.

We kunnen dit alleen bereiken als wij alles van Hem ontvangen en ons erop richten om alle krachten in de schepping op de correcte manier te gebruiken.

Door de niveaus van de opgang te bereiken waar alle krachten in harmonie met elkaar samenwerken, gaat een mens begrijpen in welke mate wij daartussen nu juist het resultaat gaan voelen van hun correcte onderlinge verbinding, dit wordt Adam (een menselijk wezen) genoemd, het middelste gedeelte dat de Schepper zelf niet kan creëren.

Hij schiep een toekomstig beeld van de mens en wij scheppen de mens die het beeld van de Schepper is. We hebben het over een totaal ander verschijnsel als wij onszelf beeldhouwen in de Schepper, zo hebben wij sommige eigenschappen van Bezalel (de bouwer van de Tabernakel), die al in ons aanwezig zijn. Alles wat wij moeten doen is ze onthullen, bij elkaar brengen en langzamerhand ontwikkelen.

Wanneer wij spreken over vreugde in spirituele vooruitgang, hebben we het over de vreugde die we voelen in de verbinding tussen deze twee lijnen.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 10/7/13

Filed under: Groepswerk, Innerlijk Werk, Spiritueel Werk, Torah, Verbinding, Ziel - Geen reacties→

De Torah, Exodus (VaYakhel) 35:20 – 35:21: De gehele gemeenschap ging heen van Mozes. Een ieder wiens hart bereid was, kwam en een ieder wiens geest hem aanspoorde tot vrijgevigheid, bracht een gave mee voor de Eeuwige, voor de vervaardiging van de Tent der Samenkomst, ten behoeve van de daarbij behorende dienst en voor de heilige kleding.

Het enige wat wij hebben is het ego! Wij moeten er iets vanaf scheuren en het brengen naar wat wij noemen: ‘het collectieve vat’. Dit is de gemeenschappelijke kli (vat), wij noemen het de Tempel of de Tabernakel. Dit zijn geen fysieke objecten, maar het is datgene wat wij tussen ons creëren. Wij creëren het midden van de groep waar wij al onze hunkeringen, inspanningen en verlangens, die zich boven het ego bevinden, naar toe brengen. Alles wat wij samenbrengen is de bereidheid van ons hart en dat moeten wij doen.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 10/10/13

Filed under: Groepswerk, Spiritueel Werk, Thora - Geen reacties→

De Torah, Exodus (Ki Tissa), 33:6 – 33:7 : Vanaf de Berg Horeb ontdeden de kinderen Israëls zich van hun sieraden. En Mozes nam de tent en sloeg hem voor zichzelf buiten de legerplaats op, op enige afstand van de legerplaats, hij noemde deze tent ‘de tent der samenkomst’, een ieder die de Eeuwige wilde raadplegen, ging naar buiten naar de tent der samenkomst die zich buiten de legerplaats bevond.

In een ieder van ons zijn egoïstische eigenschappen waar we niets aan kunnen doen, terwijl de verlangens die wij omhoog kunnen heffen opstijgen naar het niveau van Bina, naar de eigenschap van geven, de eigenschap van Mozes. Daar, in deze unieke momenten van ontwaken kunnen wij voor enige tijd in contact met de Schepper zijn. ‘Buiten de legerplaats’ betekent: buiten alle verlangens, wanneer wij slechts één specifieke intentie hebben die op het Doel gericht is, namelijk om ons te verbinden met het niveau van Mozes.

De Torah, Exodus (Ki Tissa), 33:8 : Telkens wanneer Mozes naar buiten ging naar de tent, stond het hele volk op en een ieder bleef voor de ingang van zijn tent staan en keek Mozes na totdat hij de tent binnenging.

Een tent symboliseert de eigenschap van Bina, van geven. “Volk” betekent dat alle verlangens van een mens op deze eigenschap gericht zijn, maar men kan nog niet in beweging komen, er nog niet in zijn. Alleen het punt dat Mozes heet, stijgt naar dit niveau op.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 9/16/13

Filed under: Mozes, Spiritueel Werk, Torah - Geen reacties→

Mozes is het punt in het hart, de functie van de spirituele gids waardoor een mens zich laat leiden. Wanneer deze eigenschap uit het gevoel van de mens verdwijnt, heeft hij een sterke basis nodig, dat is het gouden kalf. Goud, (Zahaf) – “Geef me dit” (Ze Hav), is iets waarvan het bestaan duidelijk is en waar hij controle over heeft. Het is een edel metaal dat de immens grote macht van de Schepper bevat, maar we gebruiken het altijd vanuit ons ego, alleen om iets stevig beet te pakken, om persoonlijke veiligheid te verwerven, materiële zekerheid, enzovoort.

In feite werd dit alles uit Egypte meegenomen. Alle kennis, alles wat het ego vervult en een mens veiligheid geeft, vormt de basis van Farao. Daarom verzette hij zich tegen de Schepper en zei hij tegen Mozes: “Wie zal je voorwaarts leiden op je pad? Dat ben ik of de Schepper.” Met andere woorden: ofwel je gaat voorwaarts ‘binnen de rede’ of je stijgt hoger door geven en liefde, hetzij door ontvangen, hetzij door geven.

Wat betekent het om een beeld van het gouden kalf te maken? Een kalf belichaamt de eigenschap van geven, maar wanneer we het van goud maken, wordt hierdoor de eigenschap zelf veranderd.

Een mens maakt niet voortdurend een gouden kalf. Dit is één keer gebeurd, bij de Shevirat ha Kelim, het breken van de collectieve ziel. En daarna ontdekt de mens er delen van in zichzelf: weer een deel en weer één, enzovoort.

Het breken van de kli (het vat) vond plaats toen er een enorm groot spiritueel ego werd ontdekt. De vorming van het gouden kalf is een activiteit waarbij een mens van dit ego een vorm creëert en hij denkt dat het hem de weg zal wijzen. Hiermee is al duidelijk waaruit zijn spirituele werk bestaat, het is onzuiver geworden, tegengesteld aan de Schepper.

Hier is niets slechts aan, op één ding na: de mens beweegt zich in de tegenovergestelde richting, maar intussen heeft hij nog geen lijden ontmoet dat hem kan laten omkeren op zijn pad. Aanvankelijk spreken we alleen nog maar over de keuze voor een makkelijke, korte en snelle manier waarbij men niet steeds struikelt over tegenslagen waarvan men leert.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 9/9/13

Filed under: Spiritueel Werk, Torah - Geen reacties→

De Torah, Exodus (Tetzaveh) 29:37: Want zeven dagen zullen jullie verzoening doen op het altaar en het heiligen; daarna zal het altaar een heiligheid der heiligheden zijn. Alles wat met het altaar in aanraking komt zal heilig zijn.

Een altaar heeft betrekking op het algemene verlangen waarboven een mens delen van zijn egoïstische verlangen, die bedoeld waren om gecorrigeerd te worden, uit laat stijgen. Er zijn delen die gedood moeten worden omdat zij in de levende staat niet gecorrigeerd kunnen worden. Er zijn delen die als voedsel gebruikt moeten worden en er zijn delen die verbrand moeten worden.

Er zijn veel mogelijkheden om het verlangen te corrigeren, maar zij hebben allemaal betrekking op één ding: Bovenop elk verlangen moeten wij een intentie om te geven bouwen en het pas dan gebruiken in de vorm van voedsel of als materiaal om verbrand te worden. Als er iets verbrand wordt, symboliseert de onaangename reuk die eruit kan opstijgen de verandering van het fysieke deel in een spiritueel deel, namelijk de opstijging van het ongecorrigeerde verlangen en de verandering daarvan in de volgende staat in de vorm van wierook.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 8/28/1

* Tijdens de congressen die nu in Israël plaatsvinden is er weinig tijd om blogvertalingen te maken en te plaatsen.

Filed under: Correctie, Spiritueel Werk, Torah - Geen reacties→

Filed under: Kabbalah Studie, Torah, video, Zohar - Geen reacties→

Vraag: We zeggen dat de Tempel ‘gevestigd’ is in het menselijk hart. Wat is de betekenis daarvan?

Antwoord: De Tempel is het centrum van de verbinding tussen mensen. De Tempel leert ons hoe we moeten verbinden en bevat de eigenschappen die laten zien hoe alles verwerkelijkt moet worden.

Waarom gebruiken we de uitdrukking ‘verwoesting van de Tempel’ in plaats van ‘verwoesting van het land’? Dat zeggen we omdat de Tempel een spirituele basis was, een plaats waar het proces van eenwording stopte. Dat gebeurde zeventig jaar voordat de Tempel werd verwoest.

Zeventig jaar staat voor 7 Sefirot, 10 jaar in elke Sefira. De Natie daalde geleidelijk via deze niveaus af naar Malchut: Hesed, Gevura, Tifferet, Netzach, Hod, Yesod en Malchut …. Hier vond de verwoesting van de Tempel (het breken van de eenheid) plaats. Men wist het van tevoren al heel goed.

Het betekent dat de offers die men naar de Tempel bracht niet echt waren, namelijk geen offers die naar eenheid leidden. De nadruk kwam te liggen op: ‘Ik bracht een offer’. Dat ‘Ik’ (ons egoïsme) is iets wat tussenbeide komt en alle Tempels verwoest. Het is de oorzaak van de verwoesting.

From Kab TV’s “Mysteries of the Eternal Book,” 3/4/13

Filed under: Israel, Torah, Verbinding - Geen reacties→

De Torah, Exodus (Mishpatim) 22:24: Indien je aan iemand uit mijn volk, de arme die bij je is, geld leent, wees dan geen harde schuldeiser voor hem, leg hem geen woekerrente op.

Een mens mag niet profiteren ten koste van anderen. Alles moet nauwkeurig worden gemeten en gewogen, volgens het bedrag dat een ieder bereid is om aan iemand te geven en van hem te ontvangen, want uiteindelijk moeten allen totale wederzijdse verbinding en heelheid bereiken.

Daarom zijn alle wetten die over relaties tussen mensen gaan gebaseerd op de verbinding met één complete spirituele materie, dat wil zeggen: een gezamenlijk harmonieus geheel. Stel dat jij voor mij werkt als tuinman en ik werk voor jou als timmerman, dan moet er een volkomen gelijke vergoeding zijn. En dat wordt nauwkeurig verwoord in: “Ga en voorzie elkaar van levensonderhoud,” dat is wederzijds. Daarom hebben we allemaal verschillende eigenschappen gekregen.

Ik kan dus niet van jou profiteren en jij niet van mij. Het enige wat we kunnen doen is ons product uitwisselen. Hieruit zijn alle overige belangrijke wetten afgeleid die we in de toekomst zullen toepassen, wij en de hele mensheid. Dit zijn wetten van volkomen gelijkheid, gelijke verdeling en beloning, een gelijke levensstandaard waarbij er geen verschillen bestaan tussen mensen: rijk of arm, gelukkig of ongelukkig, enzovoort.

Vraag: Maar de zin: “Indien je aan iemand van mijn volk geld leent”, kan gemakkelijk een negatieve houding naar Joden opwekken.

Antwoord: Dit gaat over spirituele concepten, spirituele wetten.

De Torah spreekt niet over relaties tussen mensen in onze wereld, maar alleen over de manier waarop mensen verlangen naar gelijkvormigheid met de Schepper door middel van de onderlinge verbinding die een algemene wederzijdse eigenschap creëert die gelijk is aan de eigenschap van geven van de Schepper en zij ontdekken Hem in deze innerlijke eigenschap. Daarom staat er geschreven: “mijn volk”, hiermee wordt ieder mens bedoeld die naar dit doel hunkert en dat heeft niets met afkomst te maken.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 5/27/13

Filed under: Maatschappij, Spiritueel Werk, Torah - Geen reacties→

Het belangrijkste is de groep. Ik heb vaak over Baal HaSulam gehoord dat hij ervan droomde om een Kabbalistische gemeenschap op te zetten. Hij nam leerlooi machines mee uit Polen, want hij dacht erover om een kleine fabriek openen waar hij met zijn studenten in wilde gaan werken, dat zou hen genoeg geld opleveren om van te bestaan. In een dergelijke hechte groep zouden ze de wijsheid van Kabbalah leren. Hij had veel zulke ideeën. In zijn artikelen kun je voelen hoezeer hij hiervan droomde. Hij was een heel grote spirituele romanticus.

Maar in die tijd was zoiets nog niet mogelijk. Zelfs in onze tijd zien we dat we alleen nog maar op weg zijn naar iets dergelijks. Ik zou kunnen stellen dat het mogelijk zal worden, maar we weten nog niet op wat voor manier. Het is niet nodig om dit te overhaasten.

We zien in ieder geval dat het in alle tijden specifiek was voor alle Kabbalisten om in groepen te leren en dat ze daarbinnen heel intensief betrokken waren bij de werkwijze in de groep, de voorschriften en de algemene gedragregels.

Alle wetten die in de Torah en in de overige bronnen beschreven zijn, zijn gedragsregels voor de groep. Ze zijn niet bedoeld voor het volk, niet voor de massa, maar alleen voor Kabbalistische groepen. Zelfs al lijkt het alsof ze opgesteld zijn om de massa te leren hoe ze zich moet gedragen, het hangt van heel andere factoren af. In principe ervaren alleen degenen die ‘uit zichzelf willen treden’, uit hun ego, hier de invloed van.

From the St. Petersburg Convention “Day Two” 7/13/13, Lesson 4

Filed under: Conventies, Groepswerk, Innerlijk Werk, Torah - Geen reacties→