Vraag: Op wat voor manier helpt de Schepper ons om de ‘Grieken’ in ons te verslaan? Immers, de ‘Israël’ in mij (de mens die hunkert naar de Schepper) lijkt zo hulpeloos tegenover hen.

Antwoord: Ja, er wordt gezegd, dat een oude, dwaze koning en een verstandig kind met elkaar strijden. Onze natuur is de kwade neiging, de dikke, egoïstische schil, waarin een klein puntje verborgen is, dat geen enkele kans heeft om er doorheen te breken. Daarom moeten we onszelf wakker schudden!

Je bent als een kleine worm, die in een bittere radijs of een appel zit. Hoe kom je eruit? Dat is onmogelijk. Je wordt aan alle kanten omringd en er is geen uitweg. Je kunt niets doen tegen zulke krachten.

Maar als er binnenin meer vrienden zijn zoals jij, en ieder van hen een punt in het hart heeft, verzamel je al deze punten, je leest Het Boek de Zohar, en je verbindt je ermee, omdat je wilt begrijpen wat er gaande is en wat de Schepper van ons wil. Op deze manier verbind je je met het Hogere Systeem en trek je het Omringende Licht aan, dat corrigeert.

Dan heb je een kans, maar alleen dankzij het Licht. Het Licht is de Schepper, die aan je onthuld wordt.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 12/27/2011, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Zohar - Geen reacties→

Ons uitgangspunt is de breking van de kelim (vaten). Als dat niet was gebeurd, zouden we ons nu op hetzelfde niveau bevinden als het levenloze, vegetatieve en animale in de natuur, die gehoorzamen aan de ene Kracht, die hen van binnenuit motiveert en in hen werkzaam is. Maar door de breking zijn er speciale eigenschappen in het verlangen om voor zichzelf te ontvangen doorgedrongen.

De hele schepping ontwikkelt zich onder de directe invloed van het Licht, de mens ontwikkelt zich echter onder de tegengestelde invloed ervan. Juist op deze manier zal hij kunnen begrijpen dat het nodig is, dat hij zich uit eigen vrije wil zal gaan afstemmen op de Kracht, die hem drijft.

Hoe verder hij komt, hoe meer druk hij voelt. Uiteindelijk moet hij zichzelf volledig ‘formatteren’ om de juiste vorm te krijgen. Intussen groeit het verlangen in hem in een vorm, die tegengesteld is aan de gewenste vorm.

Het neemt veel tijd in beslag voordat een mens de innerlijke druk gaat voelen, die in verschillende richtingen gaat en hem als ruw materiaal vormt. Als hij probeert om zijn gevoeligheid te vergroten, voelt hij hoe de Schepper aan hem werkt. Het maakt niet uit wat voor externe activiteiten hij uitvoert, hij heeft een innerlijk leven waarin hij voortdurend probeert te voelen hoe de Schepper hem in allerlei richtingen duwt, door middel van verschillende gevoelens.

Het is te vergelijken met een moeder, die steeds bij haar zoon is en hem zegt wat hij wel en niet mag doen en hem zo bij alles corrigeert. Op dezelfde manier voelt een mens innerlijk steeds, hoe de Schepper aan hem werkt, alsof hij een zacht stuk klei is in de handen van de beeldhouwer die hem zachtjes duwt en hem tegelijkertijd de druk goed laat voelen. Een mens moet echter verlangen naar deze druk.

Het voelt wat moeilijk en onaangenaam, maar anderzijds begrijpt een mens, dat het werk dat aan hem gedaan wordt, niet gestopt kan worden en hij wil verder komen. Dit is het eerste gevoel bij een mens, die in zichzelf het werk van de Schepper aan hem begint te ervaren.

We kunnen voelen, dat er liefdevol aan ons wordt gegeven, omdat er na het breken verschillende krachten en invloeden in ons aanwezig zijn, als een kopie van de spirituele werkingen. Dit zijn potentiële werkingen, die in de alomvattende ziel bestaan, die daden om te geven wilde uitvoeren. Maar na het breken veranderde alles in ‘om te ontvangen’ en nu bestaat deze kracht in ons in een tegengestelde, egoïstische vorm. Maar dankzij dit gebeuren kunnen we het werk van de Schepper aan ons ervaren.

Het gedrag van een mens is daardoor tegengesteld aan de daden van de Schepper. Nu is er een conflict: weerstand van de kant van de mens, van de kant van de klei en de druk van de Schepper. Ze zijn dus slaags geraakt en een mens voelt de druk en de klappen, als de Schepper hem probeert te laten zien wat er niet goed aan hem is.

Uiteindelijk begint hij de innerlijke druk te rechtvaardigen en hij werkt mee met wat de Schepper aan hem doet, hij wil meewerken, zoals een paard zijn rijder gehoorzaamt. Hij voelt de leiding als een onthulling van liefde en stemt erin toe. Zo verkrijgt hij geloof en verbindt hij zich met de Schepper. Hij beweegt zich naar de beeldhouwer toe. Hoewel hij nog voelt dat hij lijdt, hij voelt dat in de klei, identificeert hij zich al met de intentie, met Degene die al die verschillende vormen in hem schept.

Hij verbindt zich met de Handen van de Meester, die hem schept en boetseert. Nu wil hij het, dat de Meester zo’n invloed op hem heeft en hij verlangt steeds meer naar Hem, totdat hij zich volkomen verbindt met de daden van de Schepper. Ze zijn in dezelfde beweging met elkaar verbonden, in dezelfde intentie en het lijden verandert in genot.

Al het lijden, dat door de klei gevoeld werd, verdwijnt en een mens bevindt zich erboven, hij is in zijn intentie en ziet dat de klei geen betekenis heeft. Hij stemt overeen met het werk van de Schepper aan hem en begrijpt: ‘alleen goedheid en genade zal mij volgen’. Hij rijst boven zijn gevoelens uit en verenigt zich met de intentie van zijn Maker, met wat de Schepper aan hem doet en hij komt tot volledige hechting aan Hem.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 1/2/12, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenwording met de Schepper, Innerlijk Werk, Lichaam en Ziel, Uncategorized - Geen reacties→

Vraag: Wat is liefde van vrienden in het internettijdperk?

 Antwoord: Het internet is een prachtig middel. Werkelijk, wat belet mij om onder de indruk te raken wanneer ik je zie en hoor via het virtuele netwerk? Op wat voor andere manier kan je laten weten dat je onder de indruk bent dan door horen en zien? Moet ik je ruiken, of zijn ogen en oren genoeg? Ik kan werkelijk tot tranen toe worden ontroerd, door alleen iets te horen, zonder het te zien. Het hangt allemaal van mijn vermogen af om contact te gebruiken om ontroerd te raken.

 Mensen die bijvoorbeeld naar de Conventie keken die we in de Arava woestijn hebben gehouden, voelden dat daar iets belangrijks plaatsvond. Daardoor kwamen ze later naar de Conventie in Tel Aviv, en sommigen bleven daardoor zelfs verscheidene weken hier. Dit is allemaal dankzij de vooruitgang die we in de Arava bereikt hebben.

Ik zie dat het werkt. Als we onze intentie kunnen verhogen, onze verbinding, ons verlangen, onze gerichte hunkering naar het Doel, zoals toen, kan een mens, waar hij ook is, door dat vuur aangestoken worden. Zonder enige twijfel.

We hebben vrienden in Europa en zelfs in Amerika, die ons vragen om hen te laten weten wanneer we van plan zijn om er opnieuw op uit te gaan, zodat ze hun vlucht kunnen boeken. Ik denk niet dat ze moeten komen. Als ze blijven waar ze zijn, voor het computerscherm en ze bezorgd zijn dat ze geen enkel moment zullen missen, is dat veel beter dan dat ze hier zouden zijn en bepaalde kansen zouden missen, zonder dat zelfs te merken. Iemand die niet naar de grote Conventie wilde komen, maar onder de indruk was van onze vooruitgang in de woestijn en daardoor toch ging, profiteerde daar meer van dan wie dan ook. Omdat hij een sterke spirituele lading ontving.

From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 12/26/2011, “The Freedom”

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Internet - Geen reacties→

Vraag: Wat betekent het om jezelf te verlagen?

Antwoord: Jezelf verlagen betekent dat je, in plaats van in situaties toe te geven en te vallen, zoekt naar verschillende middelen om ervoor te zorgen, dat het hogere Licht je kan laten voelen, dat geven belangrijker is dan ontvangen..

Alle veranderingen vinden plaats door het corrigerende Licht. Daarom betekent jezelf verlagen, dat je van jouw kant alles doet wat mogelijk is (dat heet: een gebed), op die manier ga je de eigenschap van geven veel meer waarderen en veel hoger schatten dan elke vorm van ontvangen, elke vorm van ontvangen wordt dan verwerpelijk, terwijl geven in jouw ogen heilig wordt.

Dan wil je het echt! En naar de mate van je verlangen, trek je het corrigerende Licht aan, dat in jou de structuur van de geestelijke Partzuf zal scheppen: het hoofd (Rosh), namelijk geven, zal zich aan de bovenkant bevinden en het lichaam (Guf), ontvangen, daaronder. Het hoofd bevindt zich bovenaan, boven alles, dat betekent dat zelfs ontvangen, daaronder in het lichaam, ten dienste van geven plaatsvindt. Dit is de correcte spirituele Partzuf.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 12/26/11, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Partzuf - Geen reacties→

Vraag: De correctie moet in ons innerlijk plaatsvinden, waarom doen we dan al die uiterlijke activiteiten in de hoop, dat we daardoor innerlijk veranderen?

Antwoord: Hierin ligt nu precies het verschil: we willen uiterlijke activiteiten gebruiken (die door de Kabbalisten zijn aangeraden) om het beslissende punt te bereiken waar we om het Corrigerende Licht gaan vragen, omdat we gaan begrijpen dat we alleen geholpen kunnen worden door de Schepper. Dit is het punt dat we zo snel mogelijk moeten bereiken.

De meest effectieve manier om er zeker van te worden, dat een mens niets alleen kan en om ook het gebrek aan verlangen te ontdekken, bestaat eruit om te proberen deel te worden van een groep. Dan zul je snel ontdekken dat je geen cent waard bent, je kan jezelf niet overwinnen, je duwt je vrienden van je af en daarover voel je trots, en zo verberg je de waarheid voor jezelf. Probeer van een afstand naar jezelf te kijken, dan zie je hoe je op allerlei manieren probeert om innerlijk contact met de groep te vermijden.

Maar als je je tegelijkertijd verbonden voelt met je vrienden, voel je dat het zo niet door kan gaan! Je moet bij hen zijn, in ieder geval om de spirituele wereld te ontdekken vanuit egoïstische intenties. Maar je kunt niet dichter bij hen komen, wat moet je dan beginnen? Dan begin je te roepen, zodat je omgeving en het Licht je zullen beïnvloeden, hoe meer hoe beter! Dit vraag je vanuit egoïsme, honderd procent voor jezelf, Lo Lishma.

Het Licht blijft aan je werken, soms meer, soms minder, het brengt je in andere situaties en je gaat de nabijheid van de groep, de verbinding en je ontwikkeling waarderen. Je gaat merken dat er een verband bestaat tussen je staten van enthousiasme en de verbinding met de vrienden.

Je kijkt naar gedeelten van de conventie en je voelt heel veel. Omdat je al openheid hebt ontwikkeld, voelt dit als iets dat dichtbij je staat, je doet er je best voor en je kunt begrijpen waardoor al deze mensen aangetrokken worden. Je voelt hun hart. Misschien is ieders persoonlijke verlangen klein, maar samen komen ze tot een enorme kracht waarvan ieder onder de indruk is.

Uit alles wat er gedaan wordt trekken we twee conclusies. Ten eerste wil ik de spirituele wereld echt ontdekken: Geef het mij! Ik wil het vanuit egoïsme, wie wil deze hel niet inruilen voor het hemelse paradijs? Ten tweede begrijp ik, dat ik dit zonder verbinding met mijn vrienden niet kan bereiken, in die verbinding kan ik ontdekken waar ik zo naar verlang.

De schat is op die onbereikbare plek verborgen die ik zo haat. Wat moet ik nu beginnen? Ik moet de kerker in, bij de ingang ligt een leeuw en op de bodem staat een schatkist. Ik kan deze leeuw niet vermijden!

Maar deze schat betekent alles voor mij! Hoe versla ik de leeuw? Ik kom dichterbij, hij staat op het punt om me aan te vallen en op te eten. Hij kan niet losbreken uit zijn ketenen, anders zou hij me al verslonden hebben.

Maar als ik hem nader, staat hij plotseling op en brengt hij me rechtstreeks naar de schatkist …

From the 3^rd part of the Daily Kabbalah Lesson 12/25/11, “The Study of the Ten Sefirot”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Er bestaat een echte muur tussen ons: het schepsel aan de ene kant, de Schepper aan de andere kant. Hoe denk je door deze muur heen te komen? Hoe is dat mogelijk als er aan de andere kant absoluut geven is en aan onze kant absoluut ontvangen en er daartussen geen enkele verbinding bestaat? Daartussen kan eenvoudigweg geen verbinding zijn, het is als ‘plus’ aan de ene kant en ‘min’ aan de andere kant en deze twee punten kunnen elkaar nooit raken.

Daarom vond het breken plaats, daarna vermengden delen van het schepsel zich met de Schepper en delen van de Schepper met het schepsel. Deze gebeurtenis was een voorbereiding. Nu zijn er eigenschappen van het schepsel in de Schepper (AHP) en eigenschappen van de Schepper in het schepsel (een vonk, Reshimo) en kan er een zekere verbinding tussen hen ontstaan.

Het Omringende Licht is in de AHP aanwezig, die door het breken uit alle verlangens is opgestegen. Het schepsel heeft informatie over de gebroken verlangens, de Reshimo. Op die manier is er een zogenaamde ‘omringende’ verbinding. Dit behoort nog tot de voorbereiding.

Het schepsel uit nu een gebed (MAN) en ontvangt een antwoord (MAD) van de Schepper. We hebben elkaar nodig! Na het breken lijdt de Hogere, omdat de lagere lijdt. De lagere heeft een vonk, die eens aan de Hogere toebehoorde. Met deze vervormde herinneringen, die egoïstisch zijn, Lo Lishma, kunnen we een verbinding met de Schepper maken, het lijkt van verre, zoals het in het verleden was.

Het breken, dat enige tijd geleden heeft plaatsgevonden, schept nu een verbinding, hoewel het in het verleden plaatsvond, verbindt dit verleden ons met elkaar! We noemen de verbinding door het breken: het omgevende Licht of MAD, vanuit het gezichtspunt van de Hogere; we noemen het een gebed of MAN vanuit het gezichtspunt van de lagere.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 12/27/11, “Study of the Ten Sefirot”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Intentie, Lichaam en Ziel - Geen reacties→

Vraag: Wat kunt u zeggen over de staat waarin we nu zijn, bijna twee weken na het slot van de conventie, waarin we het werkelijke leven hebben ontdekt.

Antwoord: Onze hele groep, de ‘wereld Kli’ moet wakker worden en begrijpen, dat heel die mist waarin we na de conventie zaten, ons met een bedoeling gegeven is, we konden er niets tegen doen. Iedereen voelde het op zijn eigen manier en op verschillende momenten.

Sommige mensen bevinden zich nog steeds in een hogere staat, zelfs al is deze misschien niet precies met het Doel verbonden: eenheid met anderen. Het gevoel zelf is echter gebleven. Er was een oorzaak die dat gevoel teweegbracht en nu heb ik de indruk, dat ik me goed voel. Daarbij ben ik al vergeten waarom ik me goed voel, maar het aangename gevoel is er nog steeds.

Het neemt langzamerhand af, het lijkt wel langs vier niveaus en het wordt weer zoals vroeger. Eerst had ik heel veel inspiratie door het Doel, toen alleen al door de verbinding met de groep, toen omdat we een soort succes hadden bereikt tijdens de conventie en tenslotte bleef bij mij alleen nog de indruk over, dat ik me nog steeds goed voel, totdat dit gevoel ook verdwijnt.

Ten eerste moeten we waardering hebben voor al deze fasen, ze zijn nodig om een nieuw verlangen te bouwen. Het nieuwe verlangen moet zo worden, dat we met elkaar in dezelfde intentie gaan leven, voortdurend in hetzelfde gevoel, en dit zal onze constante staat gaan worden!

Tijdens de conventie hebben we dit bereikt door een aanval, een doorbraak: door dansen, verschillende evenementen en heel veel songs. Nu moet ik innerlijk diezelfde staat bereiken, in rust. Ik moet deze staat op een introverte manier voelen, in mijzelf en dat wordt mijn conventie.

Misschien bereiken we dat snel en zullen we precies op deze manier conventies gaan houden: drie dagen lang niet spreken, niets anders doen dan bij onze innerlijke intenties blijven, alleen door elkaar te zien onder de indruk raken en geïnspireerd worden. Later hoeven we elkaar niet eens te zien en zo zullen we langzamerhand de werkelijke realisatie bereiken, waarbij we geen woorden nodig hebben, niets hoeven te zien of te horen, niet hoeven te springen of elkaar te omarmen. Laten we dat bereiken.

Nu moeten we echter een conventie in onszelf hebben, zodat dit onze permanente staat zal worden: kalm, rustig, met een meer serieuze, meer innerlijke houding.

From the 2nd part of the Daily Kabbalah Lesson 12/19/11, Talmud Eser Sefirot

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Tijdens het afgelopen congres proefde ik voor het eerst de smaak van onze eenheid in al zijn volheid. Dit roept echter ook de vraag naar de mythische Machsom op.

Antwoord: We hebben een punt bereikt dat bij de Machsom ligt, bij de overgang naar de volgende staat: de opgang naar het niveau dat we tijdens de volgende conventie in New York zouden moeten bereiken.

Waarom leg ik de nadruk op een conventie? Eigenlijk maakt het niet uit wanneer het gebeurt, maar een conventie is een buitengewoon belangrijke tijd, waarin we ons werkelijk met elkaar verbinden en ook in staat zijn om dit te bereiken.

Dan zal dit punt groeien tot iets dat heel is en nieuw, tot het kunnen waarnemen van een nieuwe wereld, aanvankelijk nog klein. Maar het zal al het eerste ontwaken daarin zijn, het gevoel in iets te zijn dat nog onbewust en onbereikbaar is. En toch zullen we al voelen, dat we in deze nieuwe dimensie zijn en in staat zijn om onze positie erin te bepalen en ons erin te oriënteren. Ik hoop dat we dit zullen bereiken. Alles hangt af van onze voorbereiding.

From the Sunday Virtual Lesson Series 12/11/2011

Filed under: Congressen, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Als ik zorgvuldig de signalen, die de Schepper mij in mijn leven geeft, opvolg, zal ik zien dat Hij mij naar een goede bestemming brengt en zegt: “Kies maar, mijn zoon!” En het is mijn verantwoordelijkheid om deze kans op te pakken en te realiseren.

Maar hoe kan ik dit alles opmerken? Hoe vind ik mijn doel en de Schepper die mij richting geeft? Hoe kan ik weten wat ik moet gaan doen in mijn leven en dat dit nu juist het ontbrekende stukje is van de hele puzzel? Het hele plaatje is al compleet, op dit ene stukje na. Hoe kan ik dat gaan begrijpen en waar kan ik het vinden?

Het blijkt dat ik op zoek moet gaan naar de plaats van mijn vrije keus. De Schepper wil mij daarheen brengen en mij regelrecht naar de plek brengen, waar ik mijn actie moet uitvoeren. De Schepper leidt ons over een eenvoudig, natuurlijk pad en staat het ons toe om wat te voelen van begeleiding, wat ons een gevoel van veiligheid geeft in een leven dat moeilijk is, vol lijden, problemen, fysieke klachten en tegenslagen. En omdat we bestaan uit een eenvoudig verlangen om genoegen te ontvangen, rennen we instinctmatig weg van het kwaad en streven we naar vrede.

De Schepper laat ons de richting zien, van kwaad naar goed. Van zijn kant moet een mens zich echter inspannen, want verder komen op dit pad is alleen mogelijk op voorwaarde dat we ons motto veranderen, de intentie waarmee we alles doen. Ofwel ik wil wegrennen van het kwaad en goedheid bereiken, volgens mijn natuurlijke verlangen om te ontvangen, of ik kom verder boven mijn verlangen uit, op het niveau van mijn intentie en ik doe dit om de Schepper vreugde te brengen.

Met andere woorden: ik moet me afscheiden van mijn wil om te ontvangen, er bovenuit rijzen, er een beperking over aanbrengen en ondanks alles wat ervan blijft bestaan, verder gaan met de intentie om Hem vreugde te brengen en niet mijzelf. Dit maakt deel uit van mijn vrije keuze.

Ik werk voortdurend met mijn verlangen en dit brengt mij verder en laat mij het pad zien dat van lijden naar vreugde gaat, dat me al tegemoet schijnt, zoals licht door spleten in een muur of een lichtstraal door de wolken. Dichterbij deze straal komen is echter alleen mogelijk, als ik mijn motivatie om verder te komen verander en in plaats van dit alles voor mijzelf te doen, hoewel dat plezierig is en mooi, ik het ten dienste van de Schepper begin te doen.

Hij roept mij om goed te doen aan mij en ik ga verder om goed te doen aan Hem.

From the 3rd part of the Daily Kabbalah Lesson 12/20/2011, “Introduction to TES”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Vrije Wil - Geen reacties→

Vraag: Na de conventie voel ik een enorm grote afscheiding en afkeer, ik heb het nog niet eerder zo gevoeld. Kan dit komen, doordat ik tijdens de conventie op een incorrecte manier gewerkt heb?

Antwoord: Na het soort eenheid en de opstijging, die we tijdens de conventie hebben gevoeld, zijn het correcte staten als een mens vervolgens afscheiding, afkeer en verwarring voelt. De weerstand tegen onze egoïstische natuur moet toenemen en we moeten het gevecht aangaan met deze staten, om balans te krijgen.

Als we onszelf handhaven in dat zelfde punt van eenheid dat we bereikt hebben, zal dit punt, dankzij het egoïsme dat eraan toegevoegd wordt, gaan groeien. We hebben een voorbeeld ontvangen en we moeten vanuit diezelfde inspiratie leven. We hebben al een staat in ons die we ‘eenheid’ noemen, die we tijdens de conventie in de duidelijkste, meest levendige vorm hebben bereikt. Ik moet deze staat handhaven en proberen er elk moment van mijn leven in te blijven.

Het is waar dat ik nu onmiddellijk allerlei soorten verstoringen krijg, maar ze zijn er alle voor bedoeld om mijzelf meer en meer te versterken in hetzelfde punt dat ik tijdens de conventie heb bereikt. Dan zal dit punt groeien, op basis van al deze verstoringen. Zij zullen in dat punt binnenkomen en zullen het ondersteunen met behulp van mijn inspanning. Dit punt zal zich dan uitbreiden. Zo laat ik dit punt groeien tot het de grootte heeft gekregen van het eerste spirituele niveau. Ik heb geen enkele andere mogelijkheid om in spiritualiteit te groeien, alleen met hulp van de verstoringen: ‘hulp tegen mij’.

From the Daily Kabbalah Lesson 12/12/11, Writings of Rabash

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid - Geen reacties→