Vraag: U zegt dat het ‘onmogelijk is om de Schepper te danken als ik moet huilen’. Wat bedoelt u daarmee?

Antwoord: Ik kan niet huilen van de pijn en tegelijkertijd degene danken die deze pijn in mij veroorzaakt. Het gevoel van pijn geeft aan dat je Hem niet kunt danken, je zou het misschien wel kunnen, maar dan blijft het oppervlakkig. Je begrijpt het en met je verstand ben je je hiervan bewust, maar je kunt het niet voelen.

Je moet aan je gevoelens werken zodat je genot kunt voelen in plaats van pijn als je bezig bent om je egoïsme te corrigeren. Als de hindernis van de Schepper komt, moet deze omgezet worden in geluk, vreugde en genot. Dit is ons werk. Hieruit bestaat de correctie van onze Kelim (vaten).

Maar zolang je nog een onvolkomenheid in je staat bespeurt, is er geen sprake van dank aan de Schepper. In principe heeft Hij onze dank niet nodig. Als je je goed voelt, is dit jouw onbewuste dankbaarheid aan Hem. En als je dit gevoel ook aan Hem toeschrijft, is er sprake van complete dankbaarheid. Het is heel eenvoudig.

From the Convention In Krasnoyarsk 6/14/13, Lesson 3

Filed under: Conventies, Dankbaarheid, Egoïsme - Geen reacties→

Vraag: Het lukt mij niet om het beginpunt te vinden dat niet dienstbaar is aan mijn ego, het punt dat het mij mogelijk maakt om boven mijn ego uit te stijgen. Alles in mij, zelfs deze vraag, is het resultaat van mijn trots, wat kan ik hieraan doen?

Antwoord: Schreeuw het uit.

Vraag: Maar ik kan niet schreeuwen.

Antwoord: Je moet het wel uitschreeuwen. Natuurlijk heb je er geen kracht voor en je voelt zelfs dat je een beetje corrupt bent, maar je bent er niet echt door gealarmeerd, want zo erg lijkt het nou ook niet. Dit betekent dat je nog veel onderscheidingen mist die je naar het Doel kunnen toetrekken, waardoor je een afkeer krijgt van je huidige staat en eruit wilt komen.

Dus schreeuw, schreeuw het uit en doe alles wat mogelijk is. Als je dat zelfs niet kunt, heb je nog je omgeving waar je naartoe kunt. Ga naar je vrienden.

Als je daar zelfs geen kracht voor hebt, integreer dan in ieder geval enigszins in hen. Een mens moet iets ondernemen en hij krijgt de mogelijkheid om dat te doen.

Vraag: De afgunst die ik naar de vrienden voel werkt echt, maar dat brengt me nog niet bij het punt waar ik naar verlang. Daarom maakt het niet uit als ik het hard zou uitschreeuwen, dit zou alleen maar uit egoïsme voortkomen.

Antwoord: Dat geeft niet, het zou je toch helpen. Het Omringende Licht beantwoordt egoïstische uitroepen. Dus het gaat om het Omringende Licht, en niet om het Directe Licht of het Innerlijke Licht, je hebt er dus zelfs met je egoïstische uitroepen invloed op. Dus, schreeuw het uit en in antwoord daarop zal het Licht ontwaken.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 6/02/13, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Iedereen uit Israel is verantwoordelijk voor de ander.

“Er is een zeker volk, alom verstrooid en verspreid onder de volkeren.” (Noten tussen haakjes zijn van mij). Haman (de voornaamste egoïstische eigenschap in een mens, één van de eigenschappen die gemanifesteerd wordt in Farao, Amalek, enz.) zei dat hij ervan overtuigd was dat het hen zou lukken om de Joden te vernietigen (namelijk de verbinding te vernietigen tussen hen die een sterk verlangen hebben naar de Schepper in een grotere, meer definitieve vorm), omdat zij van elkaar afgescheiden zijn; dus onze kracht (de egoïstische kracht die ons wegdrijft van geven en liefde) die wij tegen hen gebruiken zal het zeker winnen, want daardoor wordt er een scheiding teweeg gebracht (tussen hen die sterk verlangen naar de Schepper) tussen de mens (een ieder van hen) en God. En de Schepper zal hen op geen enkele manier helpen, want zij (door de innerlijke afstand van elkaar) zijn van Hem afgescheiden. Daarom corrigeerde Mordechai (de eigenschap van geven in een mens) deze tekortkoming (de eigenschap van afscheiding, de Haman in een mens) zoals het wordt uitgelegd in het volgende vers (in Megillat Esther): “De Joden verzamelden zich,” (…) “zij verzamelden zich en verdedigden hun leven.” Dit betekent dat zij zichzelf gered hadden door zich met elkaar te verenigen (Verbinding met de Schepper).

Writings of Baal HaSulam, Shamati #144 “There Is a Certain People”

Filed under: Egoïsme, Israel, Kabbalistische bronnen - Geen reacties→

Vraag: De onthulling van het ego in ons dagelijks leven en vooral in de economie, is zichtbaar door de toenemende agressiviteit van mensen naar andere mensen en landen ten opzichte van andere landen, iedereen probeert daarbij zoveel mogelijk op te slokken en bouwt op elke gebied piramides, waarbij het aantal spelers beperkt is. Blijft deze trend aanhouden?

Antwoord: In het algemeen gesproken is dit het beste omdat mensen daardoor gaan begrijpen wat er gaande is.

We zullen een situatie bereiken waarin alles alleen afhangt van wat ik doe en ik de leidende rol speel die het zinloze spel van de competitie elimineert. Het heeft, hoe dan ook, geen enkele waarde en in feite brengt het me in een positie waarin ik duidelijk begin te begrijpen wat ik doe en of het nodig is of niet.

Het probleem is dat – zelfs als ik van alles op de markt kan brengen – de verlangens van mensen veranderen. Plotseling verdwijnt de behoefte aan iets wat ik hen aanbied en daardoor word ik gedwongen om anders te gaan handelen.

From KabTV’s “The Global Crisis” 3/19/13

Filed under: Economie, Egoïsme - Geen reacties→

We komen bij elkaar om één te worden en elkaar te helpen om onze eigenliefde te overstijgen. Iedereen moet erop gericht zijn om zijn egoïsme opzij te zetten en ermee ophouden om zich druk maken over zelfvoldoening, maar – als het mogelijk is – alleen streven naar de liefde voor de naaste. Met andere woorden, wij moeten tijdens de hele conventie, vanaf nu, onze aandacht alleen richten op het overstijgen van onszelf en ons egoïsme loslaten. Alleen op deze manier kan een mens de noodzaak en het verlangen voelen naar het verkrijgen van de nieuwe eigenschap, namelijk het verlangen om te geven.

Als egoïsten als wij zich met elkaar verbinden en ik naar anderen kijk, kom ik erachter dat mijn egoïsme met veel wijsheid gevormd is. In wezen is het zo gemaakt dat het mij helpt om ervan los te komen. In feite is er niets in mijn persoonlijke leven dat een belemmering vormt voor spiritualiteit. Als ik de juiste houding aanneem naar mijn natuur, ontdek ik daarin eigenschappen die mij helpen om de spirituele wereld te bereiken.

De afwijzing die ik naar anderen toe voel, wordt mij gegeven om mij te laten zien hoe ver ik verwijderd ben van het bezit van spirituele eigenschappen. Bovendien ben ik jaloers. Als ik zie hoe anderen zich met elkaar verbinden en hoe iedereen probeert om zichzelf te overstijgen en dichter bij anderen te komen, ben ik jaloers op hen. Jaloezie is een enorm grote, egoïstische kracht, maar in feite begint deze eigenschap nu in mijn voordeel te werken en is dit hulp om boven mijn egoïsme uit te stijgen.

Ambitie – mijn verlangen om beter en succesvoller te zijn dan anderen – werkt ook in mijn voordeel. Als ik het succes van anderen zie, voel ik schaamte. Ik wil hebben wat zij hebben, ik wil in geen geval achterblijven, maar hen voorbij streven. Het blijkt dat er geen enkele eigenschap in ons egoïsme bestaat die wij niet kunnen gebruiken om ons van ons egoïsme te bevrijden. Dit innerlijk werk wordt ‘hulp tegen hem’ genoemd.

Samen met onze vrienden moeten wij ons intensief bezig houden met dit werk en dan ontdekken wij, dat er in ons leven niets bestaat waartegen wij hoeven te vechten. Overwinnen betekent dat we ieder moment besteden aan onze pogingen om ons bewust in de goede richting bewegen. Dan zullen we zien hoe al onze natuurlijke eigenschappen ons helpen om het Doel, op een directe of een indirecte manier, te bereiken.

Wij hoeven met geen enkele neiging in onszelf te vechten. In plaats daarvan moeten we bestuderen hoe de Natuur met ons speelt. Als wij al onze impulsen op een verstandige manier gebruiken, zullen we in staat zijn om door te breken naar de spirituele wereld.

From a Talk on The Importance of Gathering 5/10/2013

Filed under: Conventies, Egoïsme, Groepswerk, Innerlijk Werk, Talk - Geen reacties→

Na een heel krachtige Mannen Conventie voelen we een grote zwaarte. Maar ik denk dat het juist tegenovergesteld zou moeten zijn, omdat we naar een nieuw niveau zijn gestegen, nieuwe verlangens hebben ontvangen en nu moeten we erop uit trekken en vechten in deze kortzichtige wereld waarin we zijn teruggekeerd. We moeten vechten zodat alle verwarringen en de verharding van ons hart, alles wat we voelen, niet ons gevoel van ontzag en grote blijdschap zal verzwakken. Als we ervoor zorgen dat we alert blijven, zullen alle sloten veranderen in openingen en zullen de poorten zich openen.

Als je een zwaar, onverschillig gevoel waarneemt, is dat een teken dat je met je oorspronkelijke, ruwe egoïsme werkt. Op die manier werkt het egoïsme in zijn oervorm, als een gevoel van een duister, uitgeput verlangen dat nergens om geeft. Nu je tien pond of tien ons verlangen hebt gekregen – het doet er niet toe hoeveel – bezwijk je bijna onder die last.

Je moet dit nieuw gekregen verlangen niet afwijzen, want als je dat doet, toon je geen respect voor de kans om vooruit te komen, voor het geschenk dat je door Boven wordt gegeven. Je moet om twee dingen vragen: vraag aan de groep om steun, kracht, Arvut en wederzijdse verantwoordelijkheid en vraag aan de Schepper om correctie, om ontwaken, grote vreugde en Licht.

Je moet vragen. Dat is het enige wat je kunt doen! Wanneer je stopt met vragen, kom je onmiddellijk in een staat van onbewustheid terecht. Dus je moet voortdurend vragen en innerlijk bidden, je richten op de groep en op de Schepper en je vasthouden aan dit gebed. Anders val je in een diepe slaap.

From the 3^rd part of the Daily Kabbalah Lesson 4/28/13, Talmud Eser Sefirot

Filed under: Arvut, Conventies, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Gebed, Groepswerk, Innerlijk Werk, Intentie - Geen reacties→

Vraag: Op dit moment is het onze taak om erover na te denken hoe wij mensen hulp kunnen bieden, zodat zij gaan begrijpen wat ze moet veranderen om zich beter te gaan voelen. Hoe kunnen we dit doen?

Antwoord: Mensen moeten worden behandeld door middel van educatie. Hun hersenen worden beïnvloed, hun systeem van waarneming, het systeem van analyse, van conclusies trekken, het systeem van realisatie: dit alles wordt beïnvloed door een verschrikkelijke ziekte, egoïsme genaamd, dit eet hen van binnenuit op.

Allereerst moeten we vaststellen wat voor een verschrikkelijk soort nieuwe groei dit is, een groei die we eerder niet in onszelf hebben waargenomen, of – als we dat wel deden – nog niet in een mate die gezien kon worden als fataal.

We moeten het probleem tot in de finesses begrijpen. Dit is immers geen private kwestie van een bepaald land: artsen zijn slecht, patiënten zijn slecht, de medische diensten schieten in grote mate tekort. Dit is een probleem van het hele systeem van de gezondheidszorg dat hier volgens hetzelfde principe werkt als in de rest van de wereld.

Hetzelfde geldt voor economie, handel en industrie. In een supermarkt worden ons bijvoorbeeld artikelen verkocht die snel bederven, omdat het voordelig is voor producenten dat wij zo vaak mogelijk winkelen en zij willen dat we op het systeem aangesloten blijven. We zijn erop getraind om bepaalde producten te gebruiken. Hetzelfde doet zich voor op het werk, op vakantie: niets wordt aan het toeval overgelaten.

From KabTV’s “The Medicine of the Future” 4/7/13

Filed under: Crisis, Educatie, Egoïsme, Gezondheid, Integrale Educatie - Geen reacties→

Vraag: Waarom ontstaat spirituele vooruitgang altijd door een gevoel dat de last zwaarder wordt, hoewel we met de groep werken en de methode volgen?

Antwoord: Hoe zou je vooruit kunnen komen als je geen zwaardere last voelt, als je geen ego zou hebben, als je niet voelt dat je iets moet corrigeren? Hoe kun je dan hoger komen? Waar is dan de materie gebleven die jij moet corrigeren, de materie waaruit je jouw vorm moet maken die gelijkvormig is aan de Schepper?

Dit wil zeggen dat het ego, dat we bij onze geboorte hebben gekregen en dat op elk niveau toeneemt, de materie is waaruit wij onze ziel vormen. De ziel is datzelfde ego dat zo gevormd wordt dat het op de Schepper lijkt. Als ik – in plaats van alles te verslinden met mijn ego – probeer om het Hogere Licht door mij heen te laten gaan naar iedereen, verandert het ego in spirituele materie: in een Masach (scherm) en Reflecterend Licht. Dan wordt daaruit de ziel gevormd. Dit leren we in het ‘Voorwoord tot de Wijsheid van Kabbalah’ en in Talmud Eser Sefirot.

De Schepper heeft het verlangen geschapen, zodat wij er correct mee kunnen leren werken. Het verlangen ‘valt’ in de egoïstische intentie. Door met de hulp van het Licht de intentie te veranderen in een tegengestelde, altruïstische intentie, gebruiken wij dit verlangen om aan anderen te geven. Dit moet zich in ons blijven ontwikkelen, zodat wij almaar verder opstijgen en meer op de Schepper gaan lijken. Maar wij kunnen niet vooruit komen zonder constant in het ego te ‘vallen’ en daarna gecorrigeerd te worden.

Het is hetzelfde als op twee benen lopen, we zetten onze linkervoet vooruit en daarna onze rechtervoet, zo is er in ons werk ook een actie en daarna een tegengestelde actie. In onze wereld kan het alleen maar op die manier, want het kan alleen maar door middel van krachten die aan Hem tegengesteld zijn. Hoe kunnen we dan gelijkvormig worden aan de Schepper, hoe kan het schepsel naar een staat geleid worden waarin het zich op hetzelfde niveau bevindt als de Schepper, dezelfde status heeft? Om dat te bereiken werd het schepsel geschapen uit materie die de vorm van de Schepper verkrijgt, Zijn Beeld, vanuit de vorm die aan Hem tegengesteld is. De neergang van een mens is hetzelfde als zijn opgang: het is al het embryo van het volgende niveau.

From the Virtual Lesson 4/21/13

Filed under: Correctie, Egoïsme, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: In welk opzicht verschilt de integrale methode van Oosterse meditaties, die men gebruikt om te proberen om in harmonie met de natuur te komen?

Antwoord: Oosterse meditaties zijn gebaseerd op het verminderen van het ego: minder ademhalen, minder horen, minder eten. Door op deze manier afstand te doen van de wereld, maakt een mens zijn ego kleiner en lijkt het alsof hij een onderdeeltje wordt van de wereld, hij keert terug naar de animale staat. Met andere woorden, hij komt juist in zijn lichaam.

In tegenstelling daarmee komen we met onze methode juist boven ons lichaam uit. Wij willen onze gevoelens versterken en ons bewustzijn vergroten, vooral dankzij het integrale aspect.

Hoe paradoxaal het ook moge klinken, Oosterse psychologen spreken over de verlichting van een mens, maar eigenlijk komt hij op een zo laag niveau dat hij zelfs niet kan ademen, eten of iets anders doen. En wat het belangrijkste is, zulke mensen maken zich los van de wereld om daar als individu, ergens in een eigen hoekje, mee aan het werk te gaan. Dus deze praktijk is niet geschikt voor onze wereld, want het gaat al met al alleen maar over ontspanning, een psychologische oefening.

Het systeem van integrale educatie spreekt over de integraliteit van de natuur en van de mensheid in die natuur: dit is de enige manier waarop je samen met de gehele mensheid in één alomvattend beeld kunt worden geïntegreerd, dat kan een mens niet alleen. Je moet tenminste een kleine groep vormen en daarna ga je begrijpen dat je je verder moet ontwikkelen, omdat dit de enige manier is om alle problemen te overwinnen.

Je begint te zien dat er in de natuur een plan voor onze ontwikkeling aanwezig is. En dit plan leidt ons met opzet naar een enorm groot ego dat zich in de loop van duizenden jaren in ons ontwikkeld heeft, zodat wij zouden gaan begrijpen dat wij daar vanaf moeten, er bovenuit moeten stijgen: niet om het te vernietigen, maar wel om er bovenuit te komen! Dat is het geheim van ons systeem.

From a Talk on Integral Education 4/2/13

Filed under: Ego, Integrale Educatie, Meditatie - Geen reacties→

Vraag: Er bestaan verschillende niveaus van verlangen in een mens. Hoe moet je ze ordenen?

Antwoord: In het algemeen gesproken, meten we dingen aan de hand van de Lichten die de kelim (vaten) binnenkomen als ik mijn ego overwin. Ik wil immers helemaal niet in verbinding met anderen zijn. Ik wil ze niet eens zien, maar ik overwin mezelf en ontvang, ‘koop’ het verlangen van de ander, net zoals de Hogere dat doet met de lageren om hen MAN (een verzoek om correctie) aan te reiken en MAD te laten ontvangen (het antwoord op dit verzoek), het aan hen door te geven. Zo ontwikkel ik me door voor anderen de rol van de hogere te spelen.

Vraag: Hoe gaat dit in zijn werk? In onze wereld wordt een koe geen mens en er groeien geen bladeren uit rotsen…

Antwoord: Stel je iemands leven voor: Hij heeft de middelbare school afgemaakt en gaat naar de universiteit, wordt ingenieur, daarna wetenschapper en ten slotte krijgt hij van iedereen erkenning. Als we naar zijn lichaam kijken, gebeurt echter het tegenovergestelde, want op den duur raakt hij uitgeput. Ooit had hij een flinke bos haar en nu is hij kaal, ooit was hij krachtig en gezond en nu is hij ziek.

We kunnen niet zien wat er op menselijk niveau is toegevoegd omdat hij dat van anderen heeft gekregen. In onze wereld is het onmogelijk om dat te zien, omdat wij ons hier allemaal in onze fysieke vorm bevinden, de mens in ons is ons innerlijke niveau.

Om hier naar toe te stijgen moet je je met anderen verbinden, met de vrienden, tegen je wil en je weerstand in. Daarvoor moet ik boven mijn ego uitstijgen en ten behoeve van anderen gaan handelen. Dan ga ik de ander voelen en kan ik zijn verlangens ontvangen. Zo maken we de verbinding tussen de Hogere en de lagere, kan ik mij ontwikkelen en het Licht, de vervulling, aan hem doorgeven.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 4/11/13, “Introduction to The Book of Zohar”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Ego, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→