Mijn ‘ik’ heeft betrekking op het deel van mij dat verbinding met de Schepper zoekt, al het overige is mijn animale (fysieke) gestalte.

Met andere woorden: de beeltenis van de mens bestaat uit twee delen en wij moeten ze duidelijk van elkaar onderscheiden. Het ene is het animale deel, met alle menselijke problemen, zwakheden, verlangens en alles wat deel van hem uitmaakt als fysiek object.

Het tweede deel is het punt in het hart dat op zoek is naar de Schepper. Het Hogere Licht beïnvloedt het en ontwikkelt niet alleen ons positieve verlangen naar de Schepper, maar ook ons egoïsme als een tegenovergestelde beweging die aan de mens voortdurend de kans geeft om zijn vrije wil te balanceren. Juist dit verlangen naar de Schepper is mijn ‘ik’.

From the Talk about Group and Dissemination 10/23/13

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Lichaam en Ziel, Licht - Geen reacties→

Vraag: Als we integrale workshops begeleiden, komen mensen die daaraan meedoen in een bijzondere stemming terecht. Wat is het verschil tussen een hartverwarmende staat en een spirituele staat?

Antwoord: Een hartverwarmende staat is een staat waarin een mens probeert om anderen dichter bij zich te voelen. Deze staat hoeft niet alleen plaats te vinden tussen vrienden in een groep, maar ook tussen mensen die elkaar niet kennen, bij elkaar zitten en elkaar op een diep niveau begrijpen. Gewoonlijk komen ze daardoor dichter bij elkaar en hebben ze geen enkel spiritueel doel voor ogen.

We spreken over een spirituele staat als wij als doel stellen om boven ons egoïsme uit te stijgen, als we ons met alle anderen willen verenigen tot één geheel en ernaar verlangen om daarin de Schepper te voelen.

Vraag: Wij proberen werkelijk om in de workshops dichter bij ons doel te komen, namelijk om de Schepper vreugde te brengen en we ervaren dan een heel mooi, warm gevoel. Kunnen we dit een hartverwarmende staat noemen?

Antwoord: Zeker. Het is alleen niet spiritueel. De spirituele staat is de hoogste staat waarnaar we streven. Ik kan dit gevoel niet in woorden uitdrukken, maar het zal gevoeld worden als iets gezamenlijks, alsof ik in anderen verdwijn. Ik besta niet, ogenschijnlijk ben ik los van mezelf en ben ik in mijn vrienden. Bovendien lijkt dit ‘ik’ niet op mijn ik, maar op een nieuw te voorschijn komende spirituele substantie die mijn werkelijke ‘ik’ is.

From the Bulgaria Convention “Dawn Of A New World” Day Two 11/2/13, Lesson 4

Filed under: Congressen, Egoïsme, Spiritualiteit, Workshops - Geen reacties→

Vraag: Hoe kunnen we van zorgen voor anderen vanuit een egoïstisch oogpunt komen tot zorgen voor anderen zonder dat er egoïsme aan te pas komt? Hoe kunnen we ons bevrijden van het egoïstische verlangen dat ons aanspoort om voor anderen te zorgen.

Antwoord: We hebben het over een heel hoog niveau als je de Schepper al voelt en in een staat van verbinding bent met deze positieve kracht van geven en liefde.

Dan ga je de behoefte voelen om absoluut onvoorwaardelijk te geven en lief te hebben, niet zoals we ons dat nu voorstellen, maar zonder enig eigenbelang, zonder ook maar enige vorm van beloning te willen ontvangen, dit komt alleen voort vanuit de staat waarin je eeuwigheid, volmaaktheid en oneindigheid voelt.

Het is onmogelijk om dit in woorden te vatten want het gaat over een totaal ander voelen en begrijpen van de wereld en dit komt in de mate waarin de mens in zichzelf de altruïstische kwaliteit van geven en liefhebben absorbeert en realiseert.

From the Convention in Bulgaria 01/11/203, Lesson 1

Filed under: Conventies, Egoïsme, Geven, Liefde - Geen reacties→

Vraag: Wat is er nodig om ons werk correct uit te voeren? Om te zaaien en te oogsten en niet te treuren omdat de akker uitgedroogd is?

Antwoord: Nadat je gecontroleerd hebt of je bij de juiste groep en de juiste leraar bent, moet je verder gaan met ‘geloof boven de rede’. Anders zal het egoïstische denken je helemaal blokkeren.

Het probleem zit hem in het volgende: iemand komt bij de groep en is het ogenschijnlijk met alles eens, is bereid om alles te doen, maar wil alleen met kleine stappen vooruit komen in de groep, met de snelheid en op de manier die het ego toestaat.

Op die manier heeft hij 15 à 20 jaar nodig om verder te komen en iets te bereiken, als dat al zo is. Want de mate van vooruitgang is te vinden in het gebied van zijn ego. Met andere woorden: hij vordert met de snelheid die zijn ego hem toestaat en niet meer. Sneller vooruit gaan is pijnlijk! Hij kan het niet, alleen maar tot aan deze grens. Op dit niveau moet een mens de diepten van zijn hart testen: hoe ze overeenstemmen met dit pad. Je hebt een leraar gevonden en een groep, en nu moet je heel duidelijk krijgen: Is dit het voor jou? Niemand anders kan je helpen, je moet deze vraag zelf beantwoorden. Is dit werkelijk waar ik mijn hele leven onbewust naar heb gezocht en wil ik alleen dit?

Vraag: Maar zijn mensen in andere plaatsen er ook niet zeker van dat dit nu precies de juiste plaats is?

Antwoord: Absoluut, iedereen behoort op zijn eigen plaats te zijn. “Net zoals we verschillende gezichten hebben, zijn onze zielen verschillend”, dus onze wegen zijn ook verschillend. Waarom vraag je niet – en vraag je het je niet af – waarom de hele wereld niet zoals Rabbi Shimon kan zijn, de auteur van het Boek de Zohar? Dan zouden er zeven miljard Rabbi’s Shimon in de wereld zijn, wat is daar verkeerd aan? Maar dat is niet de bedoeling, want in een perfecte kli (vat) is niemand gelijk aan een ander en allen bevinden zich op verschillende niveaus.

Je moet het nagaan in je hart. Daarom heb je een vrije keuze gekregen: ofwel je leven blijft altijd op een laag pitje staan, je hebt nooit genoeg en je wacht totdat je begraven wordt, of je bereikt een volmaakt leven.

From 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 10/16/13, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Ego, Groep, Kabbalah Leraar, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Vraag: U zegt dat mensen die integrale groepen vormen zich uniek beginnen te voelen. Hoe komt dit tot uiting?

Antwoord: Het unieke is dat die mensen met andere ogen naar de wereld gaan kijken. Allereerst zien ze dat er werkelijk onderlinge verbinding mogelijk is, het belangrijkste hierbij is dat het op de juiste wijze toegepast wordt, dat we begrijpen dat we van nature allemaal verschillend zijn en dat we elkaar op geen enkele manier moeten proberen te veranderen of in verwarring brengen. Er bestaat geen dwang, integendeel, we stijgen alleen boven onze oorspronkelijk egoïstische eigenschappen uit en we verbinden ons met elkaar door middel van goede onderlinge verhoudingen, boven de egoïstische basis uit.

We zijn allemaal egoïsten, innerlijk zijn we allemaal onbuigzaam, grof en ‘zwart’. Maar we stijgen boven het ego uit, we begrijpen dat wij van nature zo zijn en wij willen boven dat alles uit een altruïstisch platform creëren.

Doordat wij hieraan bouwen, gaan we voelen dat de natuur – niet onze persona, onze egoïstische natuur, maar de natuur in het algemeen gesproken – specifiek volgens het integrale principe is gecreëerd. We gaan zien dat dit het probleem van de mensheid is, men gaat nu het verschil voelen tussen de egoïstische natuur van de mensheid en de hogere natuur die zich openbaart. Het gebrek aan evenwicht en harmonie geeft ons het gevoel van een ‘multi-crisis’.

From Kab TV’s Through Time 9/15/1

Filed under: Crisis, Egoïsme, Integrale Educatie, Verbinding - Geen reacties→

Er staat geschreven: “Accepteer geen bedrog, want bedrog verblindt de ogen van de wijze en verdraait de woorden van de rechtvaardige.” Laten we aannemen dat het ons gelukt is om onszelf te corrigeren en aan anderen gelijk te worden. Laten we aannemen dat het ons zelfs gelukt is om de Schepper te ontdekken in onze verbinding met de vrienden. Maar als we het volgende niveau bereiken ‘springt’ ons egoïsme tevoorschijn. Ons ego ‘bedriegt ons’ door in onze oren te fluisteren: jij bent beter dan anderen, jij bent sterker dan zij, jij kunt iets wat niemand anders kan, jij ziet de dingen heel scherp!

Het is belangrijk om in te zien dat ons egoïsme ons deze keer twee soorten vervulling geeft: overvloed en inzicht, namelijk een vervulling van het hart (egoïsme) en een vervulling van de geest. Het lijkt alsof we plotseling boven onze omgeving uitrijzen. In diezelfde mate wordt ons de kans gegeven om onze naasten lief te hebben’, want ‘onze naasten liefhebben’ compenseert het gevoel dat we boven hen staan. Als wij het bedrog afwijzen, groeien we niet.

Het ‘gereedschap’ dat we gebruiken breidt zich uit naar overvloed en kennis. Hoe zouden we kunnen groeien als wij niet met dit nieuwe gereedschap zouden werken? We moeten het gebruiken! Tegelijkertijd worden we – met de hulp van overvloed en meer kennis – verplicht om onze naasten lief te hebben. Op dit punt worden onze naasten cruciaal voor ons. We moeten al het mogelijke doen voor hen, zoals we voor een baby zouden zorgen.

Vraag: Betekent dit dat iemand die een enorme doorbraak mag maken naar kennis en de mogelijkheid krijgt om de massa te leiden, deze kennis moet transformeren naar liefde?

Antwoord: Het is heel zwaar werk! Het is iets wat Koning David in zijn Psalmen beschrijft. Hij streed zijn hele leven. De macht die hem gegeven werd, bedekte hij met liefde. Hij vervulde zijn opdracht voor zijn volk anders dan alle andere koningen. Een koning is iemand die het meest liefheeft, anders is hij geen koning. Dit wordt beschreven als ‘Koningen van Israel’. ‘Het Koninkrijk’ staat voor Malchut.

From Kab TVs “Mysteries of the Eternal Book,” 5/24/13

Filed under: Correctie, Ego, Innerlijk Werk, Liefde, Uncategorized - Geen reacties→

Opinie (Richard N. Haass, voorzitter van de Raad van Buitenlandse Betrekkingen, Verenigde Staten): “Wanneer er iets slechts gebeurt – Iran staat op de drempel van het verwerven van nucleaire wapens – … zal de een of andere ambtenaar of waarnemer de Internationale Gemeenschap verzoeken om op te treden. Er is slechts één probleem: er bestaat geen ‘Internationale Gemeenschap’.”

“De Algemene Vergadering van de Verenigde Naties komt er het dichtst bij maar er kan weinig worden verwacht van een organisatie die de Verenigde Staten of China gelijk stelt met bijvoorbeeld Fiji of Guinee-Bissau. …”

“Geen enkele hervorming van de VN is in staat geweest om zaken fundamenteel te veranderen. De grote mogendheden van vandaag zijn het niet eens over de regels die in de wereld zouden moeten worden toegepast, en nog veel minder over de sancties voor het overtreden van deze regels. Zelfs wanneer er in principe overeenstemming is, is er sprake van weinig overeenstemming in de praktijk. Het resultaat is een wereld die chaotischer en gevaarlijker is dan het zou mogen zijn.”

Mijn commentaar: De hele vooruitgang in de richting van perfectie komt voort uit de ‘erkenning van het kwaad’, de ontdekking van de onvolmaaktheid van onze egoïstische aard. Alleen wanneer de mens, de volkeren en de wereld uiteindelijk overtuigd zullen zijn van de totale corruptie van onze aard, het ik en de wereld, zal men deze aard graag opgeven. Dan zal de hogere Kracht van de natuur in hun gevoelens worden onthuld. Mensen zullen aan de hogere Kracht vragen om hen te veranderen en zij zullen erdoor gecorrigeerd worden. Alles wat er met ons gebeurt, is alleen bedoeld om ons hier naartoe te leiden.

Filed under: Correctie, Crisis, Egoïsme, Wereld - Geen reacties→

We zijn al zover dat we begrijpen dat we een nieuw spiritueel niveau alleen kunnen ontdekken in de verbinding met elkaar en in onze onderlinge eenheid, en nu gaan we begrijpen hoe we ons van het ene naar het andere niveau kunnen verplaatsen. We zijn voor het eerst zover gekomen dat we ons pad begrijpen, de componenten ervan en wat wij daarvoor moeten doen: eerst een stap met de rechtervoet, dan een stap met de linkervoet en het lichaam bevindt zich in het midden. Zo komen we vooruit op de middellijn: rechtervoet, linkervoet en een volgende stap voorwaarts, rechtervoet eerst en dan pas de linkervoet, dit is het deel dat wij moeten doen.

We beginnen altijd vanuit de rechterlijn omdat we altijd vooruitgaan in de richting van geven, liefde, verbinding en eenheid boven de rede. De linkerlijn wordt echter onthuld op de wijze waarop het Licht het aan ons laat zien. Op elke niveau geldt wat geschreven staat: “Ik heb de neiging tot het kwaad geschapen, ik heb de Torah als een genezend kruid geschapen,” om het kwaad te corrigeren. Dit heeft betrekking op het systeem van de invloed van het Licht op de neiging tot het kwaad, die jij corrigeert met de Hulp van het Licht, zodat je verder vooruit kunt komen.

Dit is het systeem waar we in zitten. De rechterzijde is geven, liefde, verbinding en eenheid (∑), alles wat van de zijde van Hesed komt. De linkerlijn is het verlangen om te ontvangen, te weten, de kracht van ontvangen, namelijk het ego, en ik bevind me in het midden. Wat schrijf ik toe aan mezelf? Ik behoor tot het punt in het hart en op die manier ben ik degene die zich richt op de Schepper en naar Hem verlangt.

Nu is de vraag: hoe kom ik vooruit? Het eerste wat ik doe is beginnen met de rechterlijn, namelijk met het verlangen naar geven, liefde, eenheid en maximale verbondenheid.

Onze eenheid vindt plaats boven het ego, zonder het ego zouden wij geen spiritueel werk kunnen doen. Het is van tevoren met ons verbonden en het is de oude beginsituatie.

Het blijkt dat het ego (1) zich in het hart bevindt en daarin is het punt in het hart waarmee ik mij richt op verbinding en eenheid. Op het moment dat ik dat doe, begin ik een zeker Lichtschijnsel te ontvangen (3) in onze verbinding en eenheid (2). Misschien voelen we de Schepper nog niet in het gevoel van eenheid, maar het is eigenlijk al een voelen van Hem.

Als we deze eigenschap hebben bereikt, gaat het ego zich er weer mee verbinden. Opnieuw richten we ons vooruit op eenheid (2b) en uiteindelijk bereiken we het volgende niveau dat veel hoger is dan het voorgaande. Zo komen we verder.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/21/13, Shamati #59 “About the Rod and the Serpent”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Ego, Groepswerk, Innerlijk Werk, Licht, Liefde, Verbinding - Geen reacties→

Onze situatie is afhankelijk van de manier waarop wij er tegenaan kijken, volgens welke waarden. Een mens krijgt een scala aan waarden uit zijn omgeving. We begonnen aan onze ontwikkeling toen we uit de bomen naar beneden klommen. De hele menselijke ontwikkeling vindt plaats omdat de samenleving promoot dat het noodzakelijk is om groot, sterk en welvarend te zijn. Zo is de mensheid aan zijn ontwikkeling begonnen.

Ontwikkeling is alleen mogelijk onder de invloed van een gemeenschap. Als de maatschappij geen nieuwe waarden in ons ingeprent had, bovenop wat nodig is voor het lichaam om gewoon te kunnen bestaan, zouden we dieren zijn gebleven. Wij verschillen niet van hen, op het element concurrentie na waar we onderling mee te maken hebben, een ontwikkeling die we danken aan de omgeving.

De omgeving ontwikkelt zich en onze ontwikkeling gaat daarmee samen. Dieren kennen deze ontwikkeling niet, dit geldt alleen voor de mens. Een speciaal soort dier dat dankzij de omgeving kan groeien wordt in deze wereld een mens genoemd. En het soort mens dat in staat is om zich te ontwikkelen doordat hij doelbewust zijn omgeving wil ontwikkelen, wordt een Kabbalist genoemd. Dit zijn twee fasen die boven het animale niveau uitstijgen: een gewoon mens en een Kabbalist.

Kabbalisten besteden speciaal aandacht aan de ontwikkeling van hun omgeving met het doel om daardoor te groeien, alsof zij zichzelf aan de haren omhoog trekken. De gemiddelde mens doet dat niet. De maatschappij ontwikkelt zich en trekt mensen naar verschillende richtingen op het niveau van deze wereld, maar niet naar kwalitatief nieuwe waarden.

Zo ontwikkelt de mensheid zich op een natuurlijke manier totdat er een crisis uitbreekt. De ontwikkeling op basis van concurrentie leidt tot een situatie waarin een deel van de mensheid enorm rijk is geworden en het andere deel heel arm. De situatie wordt kritiek omdat er geen tussenliggende laag meer bestaat. We zijn de fase al voorbij waarin de maatschappij erop hoopte universele welvaart te bereiken, de realisatie van de Amerikaanse droom die iedereen overvloed beloofde voor werk.

Maar dit is onmogelijk, het menselijke egoïsme laat niet toe dat de rijken ook maar iets opofferen. Ze worden erdoor gedwongen om 100% van hun rijkdom voor zichzelf te houden. Ze staan met moeite hoogstens 0,1% af, alleen maar zodat de armen op de een of andere manier kunnen overleven en dienstbaar kunnen zijn aan de rijken, meer niet.

Zo keren we terug naar de theorie van Marx, omdat ons ego een scheiding aanbrengt tussen de antagonistische polen waartussen oorlog onvermijdelijk is. De poging om een ontwikkelde postindustriële welvaartsmaatschappij op te bouwen is mislukt omdat in een dergelijk geval iemand zijn winst zou moeten opofferen: de rijken zouden moeten delen met de armen. En waarom zouden zij daarmee opeens instemmen als het mogelijk is om de armen volledig uit te knijpen en slechts een minimum voor hen over te laten, zodat ze niet van de honger zullen omkomen?

Onze egoïsme ontneemt ons elke vorm van gezond verstand, we kijken naar de wereld en we zijn verbaasd over wat daarin gebeurt: de rijken vernietigen zichzelf door hun acties en riskeren hun leven. Maar ze kunnen zichzelf geen halt toeroepen. Het ego groeit en dwingt hen om op deze manier te handelen.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/18/13, Writings of Rabash

Filed under: Crisis, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Globalisatie - Geen reacties→

Als vijanden mij Omringen – mijn hart zal niet vrezen!

Als zij oorlog met mij voeren – ik vertrouw op de Schepper!

(Uit een Shabbat song)

Het belangrijkste hierbij is dat wij zien dat deze oorlog plaatsvindt tussen de twee delen van het universum. Enerzijds het totale menselijke ego, het egoïsme in mij. Anderzijds de groep, een groep mensen waardoor ik hulp van de Schepper ontvang.

Als de kracht van het kwaad in mij ontwaakt is, ontneemt dit mij kracht, het verwart en misleidt mij, mijn punt in het hart voelt dat de oorlog is ontstaan door het kwaad in mij. Dan haast ik mij voor hulp naar de groep en naar de Schepper die zich daarin verborgen heeft, naar de Kracht van geven, en zo word ik bewapend tegen het kwaad en voer ik met meer kracht oorlog tegen mijn egoïsme.

Shamati, artikel 42: De Ontvangst van het Koninkrijk der Hemelen moet bestaan uit Onvoorwaardelijke Overgave

Echter, als iemand zegt dat hij bereid is om het werk op zich te nemen op voorwaarde dat er een witte vorm is, wat betekent dat het daglicht voor hem zal schijnen, en hij niet instemt met het werk dat zich aan hem toont in een duistere vorm, is er voor deze mens geen plaats in het Paleis van de Koning. De reden hiervoor is dat degenen die willen werken om te geven, toegelaten worden in het Paleis van de Koning en als een mens werkt om te geven, is het voor hem niet belangrijk wat hij tijdens het werk voelt.

Het is juist zo dat een mens, zelfs als hij in een staat is waarin hij een duistere vorm ziet, er niet van onder de indruk is, maar hij verlangt maar één ding: dat de Schepper hem de kracht geeft om alle hindernissen te kunnen overwinnen. De betekenis hiervan is dat men niet vraagt van de Schepper om aan hem een witte vorm te geven, maar om hem de kracht te geven om alle verborgenheden te overwinnen.

Eerst ontwaakt mijn eigen kwaad: ‘hulp tegen mij’ (1). Vervolgens heb ik geen andere keuze dan mij tot de groep te wenden waarin de Kracht van het Licht, de Kracht van de Schepper (2), verborgen is. Ik corrigeer mijn kwaad (3) en verander de zwarte duisternis in wit Licht.

Alles is afhankelijk van de mens. In feite bestaat er noch zwart noch wit: de mens verandert zwart in wit en wit in zwart.

From the Preparation to the Daily Kabbalah Lesson 7/28/13

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Groepswerk, Hulp, Licht - Geen reacties→