Vraag: Hoe moet een vrouw, die Kabbalah studeert, het evenwicht bewaren tussen het fysieke en het spirituele bestaan, en is dit nodig? Moet ze zich gewoon afwenden van alles wat fysiek is en alleen naar spiritualiteit streven?

Antwoord: Ik begrijp niet waarom dit van toepassing zou zijn op vrouwen. Waarom is dit niet van toepassing op iedereen? Allereerst maakt het niet uit of het over een man of een vrouw gaat.

Wij moeten ons absoluut niet afwenden van het fysieke bestaan. Kabbalah is geen voorstander van het kloosterleven of van afzondering. We moeten aan deze wereld denken, aan de essentiële dingen voor ons bestaan, dit leert Kabbalah ons. Een mens moet zorgen voor alles wat hij nodig heeft en niet hopen dat er ‘misschien iemand zal helpen’. Hij heeft een plek nodig om te wonen en een normaal, redelijk inkomen. Dat is een must! En hier moeten we allereerst voor zorgen, in plaats van te steunen op anderen en te wachten op hulp.

From a Talk During the Meal in Toronto 6/19/12

Filed under: Vrouwen | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Wat moeten we doen zodat onze zachte stem, een druppel in de oceaan, zo luid mogelijk te horen is, zodat de druppels tot rivieren zullen worden en mensen ons uiteindelijk zullen horen?

Antwoord: Ik denk dat we aan het hoofd van de protestbewegingen moeten staan, omdat de overheid ze bestudeert en men er bang voor is. Als we onze plaats innemen in deze protestbewegingen en boven iedereen uit kunnen stijgen door hen te laten zien en hen ervan te overtuigen, dat de oplossing niet bestaat uit vernietigen, stelen, etalageruiten ingooien en winkels in brand steken, zal de overheid ons zien als een positieve factor en ten tweede zullen psychologen, sociologen, politieke wetenschappers en anderen dit fenomeen bestuderen. We moeten ons in deze protestbewegingen mengen en parallel handelen door iedereen onze ideologie, onze methode te laten zien.

Ik hoop dat we via de kracht van de grote protestbewegingen en hun miljoenen aanhangers bekendheid zullen krijgen.

Natuurlijk hebben de protestbewegingen zelf geen zin om de zachte methoden die wij hanteren te gebruiken, maar anderzijds hebben ze zelf geen oplossing: banken beroven, zoals de Bolsjewieken of de Fransen dat deden, tijdens de revoluties?

Dus wat kunnen wij doen? Als het gaat om vrije, democratische landen, moeten we gebruik maken van de parlementaire stelsels en hen vragen om voor een bepaald lid te stemmen, omdat protesten op straat nooit tot iets goeds hebben geleid.

Het punt is, dat het hier om een totaal andere kwestie gaat. Als het ooit zo was, dat protestbewegingen een soort katalysator voor sociale, economische en sociaal-politieke processen waren, op het huidige moment is dat niet zo. Men kan nu niets bereiken, want we hebben een situatie bereikt die niet gekatalyseerd kan worden.

De overheid kan niets beginnen. Je kunt hen niet dwingen om beslissingen te nemen. De politieke taart kan iets anders verdeeld worden, waardoor sommigen een voordeeltje krijgen, leiders van protestbewegingen omgekocht kunnen worden, of iets dergelijks, er kunnen hierbij veel methoden toegepast worden.

Het belangrijkste is, dat noch de overheid, noch de protestbewegingen, iets concreets kunnen aanbieden – zelfs als het nog niet goed uitgewerkt zou zijn – waarmee de protestbewegingen ons sneller zouden kunnen leiden tot een punt waar iets nieuws geboren zou kunnen worden. Hier kan niets geboren worden. Dus ze begrijpen dat er, behalve door “Geef me!” te schreeuwen, niets gedaan kan worden. En de overheid heeft niets om te nemen of te geven.

We hebben een situatie bereikt, waarbij alle landen grote schulden hebben. Waar zullen ze het geld vandaan halen? Er zijn niet genoeg fondsen voor iedereen. Wat betekent het om te delen? Het betekent: andere uitgaven verminderen. Stel dat er ambtenaren stelen, oké, dan geven ze het gestolen geld uit. Zelfs als je ze in de gevangenis zet en van hen afpakt wat ze gestolen hebben, en je denkt dat er vanaf nu niemand meer zal stelen, zal er niets veranderen. Ik heb het niet over corruptie in bepaalde landen, maar over normale, democratische landen. Het maakt niet uit hoe je het budget berekent, niets zal helpen, omdat we ons in een situatie bevinden, waarin mensen worden ontslagen omdat ze niet meer nodig zijn. Ze zijn overbodig geworden!

Het is niet zomaar een crisis, die kan worden overwonnen zoals in het verleden, door de invoering van nieuwe technologie of door een oorlog. Wij begrijpen dat dit nu niet de oplossing voor het probleem is. Daarom hebben we niet de rol om voor bezuinigingen te pleiten, maar we hebben de rol van leraren, die de bron van de oplossing, die niemand anders heeft, onderwijzen.

Dit betekent dat we aan het hele volk moeten laten zien dat zij geen oplossing hebben. We zien wat er gebeurt met de protestbewegingen: hun pogingen om schijnbaar positieve veranderingen in te voeren, leiden na een tijdje tot het tegenovergestelde resultaat. Bovendien gebeurt dit elke keer opnieuw. Dus het is beter om niets te doen. Wanneer de staat probeert te helpen en begint te zoeken naar reserves om mensen meer te geven, leidt dit uiteindelijk tot hogere prijzen en zelfs nog meer onbalans.

Niemand heeft een oplossing, wij moeten dus voortdurend, aanhoudend en standvastig onze methode aanbieden, totdat we gehoord worden: de methode waardoor een mens zelf zal veranderen en een integraal onderdeel van de integrale maatschappij zal worden. Dan zullen we in staat zijn om onszelf, de samenleving en de natuur in evenwicht te brengen en wij zullen een alomvattende harmonie bereiken.

From a “Talk on Integral Upbringing” 5/21/12

Filed under: Crisis, Educatie, Integrale Opvoeding, Wereld | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Als iemand onze lessen heeft gevolgd, maar nog tegen verbinding is, kunnen we dat de ‘neiging tot het kwaad’ noemen?

Antwoord: Nee. Nadat ik een aantal lessen heb gevolgd, begrijp ik nog niet, dat de weerstand die ik naar de groep voel het kwaad is. Als ik deze weerstand accepteer, heb ik de neiging tot het kwaad nog niet in mezelf ontdekt.

Het gaat erom dat ik de neiging tot het kwaad zie in dit negatieve verlangen. Ik moet dit zelf vaststellen en het niet alleen maar van iemand horen. Ik moet voelen dat deze eigenschap mij schade toebrengt, omdat ik daardoor geen toegang heb tot spiritualiteit en het Doel niet kan bereiken. Juist deze eigenschap staat mij in de weg en als ik dit niet overwin, als ik mij niet met de groep verbind, heb ik geen enkele kans.

Ik moet nu inzien dat de neiging tot het kwaad mijn weg blokkeert. Ik denk dat ik daardoor verbinding kan maken, maar vlak daarna verwijdert dit mij van mijn vrienden. Tenslotte ben ik voortdurend afgescheiden van de groep, op enkele heel korte momenten na.

Zie ik dit als het kwaad, zoals ik het behoor te zien? Uiteindelijk moet ik zo ver komen, dat ik mijn ego niet meer kan verdragen en dat ik al het mogelijke zal doen om er vanaf te komen: “Liever dood dan zo te leven. Ik moet mijn ego doden, want het is mijn vijand.” We moeten ervaren dat het de enige vijand is die we hebben, hij verbergt zich in ons als een kankerachtige tumor, als een slang die ik moet verwijderen.

Maar als ik dat niet voel, heb ik het kwaad in mijzelf nog niet ontdekt. Dan heb ik de Torah als een ‘kruid’, als de methode voor correctie, nog niet nodig. Alleen als ik de tirannie van het kwaad ontdek, zoek ik naar een oplossing. Ik ben volledig besmet, mijn innerlijk is ervan doordrenkt en het is onmogelijk om eraan te ontsnappen. Wat moet ik nu beginnen?

Doordat ik geen keuze heb en me hulpeloos voel, begin ik me te realiseren dat er een Kracht is die mij kan helpen, die Kracht is het Licht. Het is niet langer een abstract concept. Ik voel dat Het bestaat en ik zoek naar een mogelijkheid om erom te vragen. Ik zoek naar een innerlijk gevoel dat mij in staat zal stellen om Het zó naar me toe te trekken dat Het mij zal bevrijden van het kwaad.

Dit alles komt alleen, als wij aan het praktische werk van verbinding beginnen ……

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 7/10/12, “Introduction to The Book of Zohar”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Gebed, Groepswerk, Intentie, Licht | Add Comment/Ask Question→

In het Nieuws (van de Simon Fraser University, Vancouver, Canada): “Door de toepassing van wetenschappelijke theorieën, modellen van ecosystemen en op basis van paleontologische bewijsmateriaal zoals een kristallen bol, voorspellen 21 wetenschappers, waaronder iemand van de Simon Fraser University, dat de ramkoers waarin we ons met Moeder Natuur bevinden, veel ernstiger is dan tot nu toe werd gedacht.

“In “Het naderen van een verschuiving in de biosfeer van de Aarde”, zojuist gepubliceerd in het blad Nature, suggereren de auteurs, van wie de expertise een veelheid aan disciplines omvat, dat de ecosystemen van onze planeet de richting van een op handen zijnde, onomkeerbare ineenstorting opgaan.

“Het versnelde verlies van de biodiversiteit van de Aarde, de steeds extremere schommelingen in het klimaat, de toenemende verbondenheid tussen de ecosystemen en de radicaal veranderende totaliteit van de energie voorraad, vormen de voortekenen van het bereiken van de grens of een omslagpunt van een planetaire staat.

“Als dat gebeurt, wat volgens de voorspellingen van de auteurs in deze eeuw zou kunnen zijn, zouden de ecosystemen van de planeet, zoals wij ze nu kennen, onomkeerbaar ineen kunnen storten: ’in een oogwenk’, zoals de uitdrukking luidt.”

Mijn Commentaar: Het proces van vernietiging is begonnen en werd al lang geleden onderkend, maar het gaat steeds sneller, en inderdaad, er kan een acute, abrupte verslechtering plaats vinden ten gevolge van de volledige interactie tussen alle ecologische systemen, totdat zij ineenstorten.

Filed under: Crisis, Nieuws | Add Comment/Ask Question→

Vraag: In de fysieke wereld krijgt iemand die zijn best doet in zijn werk een beloning, bijvoorbeeld in de vorm van geld.

Antwoord: Geld is een vervulling. Op die manier laat een mens zien hoe belangrijk hij is, hoeveel macht en invloed hij heeft. Geld op zich heeft smaak noch geur, maar deze beelden en beschrijvingen in ons verlangen, lokken ons naar geld, omdat we denken dat het iets is dat gelijkwaardig is aan alle vervullingen. In een gelijke, integrale samenleving, bestaat het equivalent van vervulling uit opgetogenheid en intense gevoelens.

Vraag: Hoe moet de maatschappij ons dit gevoel geven? Gaat dat automatisch gebeuren?

Antwoord: Natuurlijk, de maatschappij is al op dit ‘ronde’ niveau, net zoals de hele natuur zich nu op een actieve wijze openbaart. Alles was altijd al rond, maar we hebben ernaar gekeken via ons lineaire ego. Nu het ego rond wordt, worden we steeds meer gelijk aan de natuur die ons omringt en uiteindelijk zullen we een oneindige bron van energie en vervulling ontdekken.

From a “Talk on Integral Upbringing” 5/23/12

Filed under: Educatie, Integrale Opvoeding, Maatschappij | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Er zijn professionele organisaties die mensen in dienst nemen met een zeer unieke manier van denken. Deze mensen kunnen omgaan met computertechnologie of het zijn kunstenaars, etc. Zouden we, met name voor deze mensen, speciale cursussen voor integraal onderwijs moeten opzetten?

Antwoord: Ik denk dat dit noodzakelijk is, want kunstenaars zijn zeer creatief. Musici, dirigenten, regisseurs, schilders, dansers, enz. Ze hebben allemaal een unieke kijk op de wereld, op zichzelf en op hun plaats in de wereld. Het is natuurlijk veel moeilijker om met hen te werken dan met andere mensen, net zoals het moeilijk is om met ondernemers en managers te werken. Ook zij hebben een heel unieke kijk op de wereld, ze zien de wereld door een heel nauw en speciaal prisma.

Ik denk dat we groepen moeten vormen op basis van de eigenschappen van mensen en hun unieke kijk op de wereld.

From a “Talk on Integral Upbringing” 5/22/12

Filed under: Educatie, Integrale Opvoeding | Add Comment/Ask Question→

Baal HaSulam: ‘Inleiding tot Het Boek de Zohar’, item 28: … En dan komen we bij een nieuw soort werk, om deze enorm grote wil om te ontvangen in te passen in de vorm van belangeloos geven. Dan wordt het egoïstische verlangen geheeld, omdat het nu gelijkvormigheid verkrijgt …. Slechts voor enige tijd is deze wil aan de Klipot gegeven, om gezuiverd te worden. Maar tenslotte mag het geen ander lichaam zijn.

Er is een verlangen om te ontvangen, geschapen door de Schepper. Dit is niet het verlangen, dat wij allemaal hebben, om ons animale lichaam te onderhouden, maar het is een verlangen dat zich buiten deze wereld bevindt en dat aan ons gegeven is om gecorrigeerd te worden, om onze houding naar anderen te corrigeren.

Alles wat zich buiten onze houding naar anderen bevindt, telt totaal niet mee. Ons ‘animale’ deel wordt gekarakteriseerd door verlangens naar voedsel, seks, familie, geld, respect en kennis. Wat voor vorm dit aanneemt is niet belangrijk, het gaat hier helemaal niet over.

Educatie, cultuur, ethiek en andere waarden, maken alleen deel uit van onze wereld, omdat we denken, dat de manier waarop iemand tegen dergelijke zaken aankijkt hem zal corrigeren omdat hij er een zeker belang aan hecht. Maar vanaf het begin werd er aan ons een duidelijk voorschrift gegeven: “Heb je vriend lief als jezelf”. Het is een universeel principe dat alles omvat. Dit is het enige wat wij moeten corrigeren en het enige waarop wij ons moeten richten, afgezien van alle andere verlangens. Het ‘breken van de kelim (vaten)’ heeft plaats gevonden in de houding naar anderen, juist daar ontdekken we het hogere Licht en gehechtheid door correctie.

Kabbalisten zeggen, dat wij het egoïstische verlangen, dat wij hebben in onze verhouding tot anderen, moeten ontdekken en dat we moeten erkennen, dat ik alles doe ten behoeve van mijzelf, in plaats van ten behoeve van anderen. Alles wordt beoordeeld op basis van mijn verhouding tot anderen en volgens het criterium, dat wij het verlangen om te ontvangen benoemen als de ‘neiging tot het kwaad’, zoals Kabbalisten het definiëren.

Als ik mijn energie inzet voor mijn eigenbelang en niet ten behoeve van anderen, hebben we het over de ‘neiging tot het kwaad’. Nu moet ik deze neiging veranderen in de neiging tot het goede, zodat ik dezelfde energie, hetzelfde verlangen, niet ten behoeve van mijzelf aanwend, maar ten behoeve van anderen. Waarom is dat zo? Omdat wij hierdoor de Schepper vreugde geven.

Op deze manier werk ik, ik vraag om het Licht dat Corrigeert, om de Kracht die mij corrigeert via stijgingen en dalingen. Mijn goede houding naar anderen beschouw ik nu als een ‘stijging’ en als ik mij in een ‘daling’ bevind, zie ik dat ik nog tegen geven aan anderen ben.

Ik blijf dit alles verduidelijken, totdat mijn gehele wil om te ontvangen ‘dood’ is en tot niets meer in staat. Dan kom ik, vanuit de staat waarin ik dood was, weer tot leven en bereik ik de ‘opstanding uit de doden’ en zo bereik ik Gmar Tikkun (de laatste correctie).

Alles vindt dus plaats in mijn verlangen om te ontvangen dat op anderen gericht is: op het individu, op mijn omgeving en over het geheel genomen op de Schepper. Hiervan moeten wij ons heel diep en helder bewust zijn.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 7/9/12, “Introduction to The Book of Zohar”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groepswerk | Add Comment/Ask Question→

Dit Congres ging niet alleen over vereniging met elkaar, maar ook over verdeling, tussen degenen die voldoen aan de vereisten voor de groep (systematische studie, disseminatie en Maaser) en hen die daar niet aan voldoen.

Wij moeten de staat bereiken, waarbij het centrum van de groep, de vrienden die hier het meest trouw aan zijn, zullen voldoen aan de eisen die de Schepper stelt om aan Hem gelijkvormig te worden op het eerste niveau van de 125 treden van de ladder van Zijn onthulling. Op deze manier zullen zij in staat zijn om het deel te worden van de wereldgroep van Bnei Baruch, waardoor het Licht naar de anderen stroomt. (Zie: ‘Inleiding tot Het Boek de Zohar’).

Rondom dit deel zullen zich dan andere delen vormen, zoals golven die zich verspreiden, afhankelijk van de overeenkomst met de regels voor gelijkvormigheid aan de Schepper, de eigenschap van belangeloos geven.

De regels zijn niet door mij bedacht, maar door Kabbalisten vastgesteld; wij kennen de regels goed, maar we ervaren het nog niet als noodzakelijk om ze nauwkeurig op te volgen, omdat we denken dat ze niet nodig zijn voor de onthulling van de Schepper. Nu is het voor het eerst aan ons gegeven om dit te begrijpen.

Ik verwijs hiermee naar degenen die ontevreden waren over deze eisen ten aanzien van de Schepper. Misschien zou Hij de voorwaarden van het contract voor hen wel veranderen: ‘De Wet van Gelijkvormigheid’ (met elkaar in verbinding staande spirituele kelim (vaten)/eigenschappen).

Zij die de noodzaak van deze voorwaarden erkennen kunnen kiezen waartoe zij willen behoren, tot welke cirkel: tot de centrale of de externe. In de toekomst zullen wij de voorwaarden voor elke cirkel specificeren.

Ik houd van jullie allemaal en iedereen is mij dierbaar, dit alles heeft plaatsgevonden om iedereen naar het Doel toe te trekken en de aardse verwarring op het spirituele pad weg te nemen.

Hugs,

Rav

Filed under: Conventies, Disseminatie, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groepswerk, Kabbalah Studie, Maaser | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Tijdens de afgelopen Conventie in het Noorden van Israel, werd onze groep in tweeën verdeeld: de ene groep, van tien mensen, zonderde zich af van de wereld op de eerste verdieping van ons centrum en voldeed voor honderd procent aan de voorwaarden van de vrienden in de Conventie. De tweede groep, van twintig à dertig mensen, die om verschillende redenen maar een gedeelte van de tijd mee konden doen, waren in een andere ruimte.

Ik was één van degenen die afgezonderd was met de andere negen, maar ik kon mijn aandacht maar op één ding richten: Hoe kon het toch gebeuren dat we in twee groepen verdeeld waren? Ik kon echter niet de moed opbrengen om deze zaak met de andere negen mensen te bespreken. De volgende vraag achtervolgde me: Wat moest ik doen? Kon ik de verdeling ter sprake brengen of zou dat tegen de eenheid van de groep in gaan, zelfs nu besloten was dat de groep in tweeën was verdeeld tijdens de Conventie? Ik denk dat het spirituele comité erop zou moeten aandringen, dat de groep onverdeeld samen blijft, ongeacht de voorwaarden.

Antwoord: Tot aan het einde van de correctie blijven er overal tegenstellingen bestaan en vooral in Kabbalah, maar in spiritualiteit worden de tegenstellingen verenigd in een gezamenlijke intentie: zij bestaan naast elkaar, hoewel ze van elkaar gescheiden zijn door de wet van gelijkvormigheid. Wij moeten dus wennen aan het feit, dat we kunnen verschillen van elkaar, maar toch samen zijn. Bovendien moeten we er niet naar streven om iedereen en alles op hetzelfde niveau te krijgen. Gelijkwaardigheid is niet hetzelfde als gelijkheid, het betekent: gelijk zijn in de intentie en dat op verschillende niveaus.

Wij verschillen allemaal van elkaar en niemand dwingt ons om hetzelfde te zijn, maar wél om naar hetzelfde Doel te verlangen. Maar iedereen streeft op een andere manier naar het Doel. We zijn verschillend, zoals de cellen in één lichaam. De Schepper verenigt ons in onze intentie naar onze gezamenlijke Schepper.

Wees steeds een voorbeeld dat nagevolgd kan worden, en zij die dat wegens objectieve oorzaken niet kunnen, zijn niet slechter dan jij, maar zij zullen dan tijdens de Conventie deel uitmaken van de subgroep, net zoals het lichaam verschillende organen heeft die in verschillende mate belangrijk zijn, toch behoren ze allemaal tot één lichaam.

Gelijkwaardigheid van de vrienden is niet hetzelfde als gelijkheid!

Stel vragen, we zullen het ontdekken.

Filed under: Congressen, Gebed, Gelijkheid, Groepswerk, Intentie | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Tijdens de Conventie zei u, dat wij met het probleem te maken hebben, dat wij al onze intenties nog niet met elkaar kunnen verbinden: ik, die gecorrigeerd moet worden, de vrienden, de Schepper en de wereld. Wat belet ons op weg naar de ene, verenigde intentie, die alle elementen bevat?

Antwoord: We moeten alles voortdurend innerlijk ophelderen, zoals: waar moeten we aan denken om het Corrigerende Licht aan te trekken. Er staat geschreven: “Het is beter om stil te zitten en niets te doen,” want als je niet weet wat je moet doen, kan je zelfs nog meer schade berokkenen. Je kunt dit vergelijken met macht geven aan een klein kind of aan iemand die niet weet waar hij mee bezig is: dan kan er alleen maar schade ontstaan.

Enerzijds is het dus voor ons verborgen, zodat wij onszelf en anderen geen schade berokkenen. Anderzijds is het de vraag hoe we dichterbij de juiste manier van handelen kunnen komen. Het blijkt, dat we voortdurend aan de juiste intentie moeten denken en alleen in de mate waarin wij dat doen, komen we dichter bij het Licht. Er zijn Masachim (schermen) die het Licht voor ons verbergen, omdat onze verlangens onjuist zijn. Op het moment dat ons verlangen de correcte staat benadert, verdwijnen deze Masachim.

Op deze manier moet een ieder zichzelf voortdurend beoordelen en besluiten hoe hij op de juiste manier zijn krachten moet inzetten. Het leven helpt ons, algehele wanhoop, doelloosheid, verwarring en de situatie waarin de wereld zich nu bevindt, helpen ons. Wij worden niet meer uitgelachen, zoals het zo’n twintig jaar geleden plaats vond en in elke generatie in de afgelopen eeuwen. Wij hebben nu een punt bereikt, waarop er geen andere keus meer bestaat. Wij moeten nu niet alleen aan elkaar laten zien wat we doen, maar ook aan de wereld, we moeten laten zien waar we allemaal naar moeten verlangen, wat we moeten bereiken, wat de bedoeling is als wij uit De Zohar lezen.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/8/12, The Zohar

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Innerlijk Werk, Intentie, Zohar | Add Comment/Ask Question→