Vraag: Wat moet ik doen als ik zie dat een vriend de groep schade toebrengt? Is het een indicatie voor mijn gebrek aan correctie of brengt hij werkelijk schade toe aan de groep?

Antwoord: Als een vriend voor die tijd heel toegewijd was en plotseling verandert, moeten we hem helpen. Natuurlijk moeten we hem – nu hij door zijn kwade neiging gewond is – niet uit de groep verwijderen. We moeten voor hem zorgen en hem helpen. We kunnen met hem naar een bar gaan en samen een biertje drinken, gaan wandelen of met een paar vrienden samen afspreken. We kunnen hem vragen om werk te doen dat niemand anders kan doen, op die manier moeten we met hem omgaan en hem echt om hulp vragen. Dit betekent dat we op verschillende manieren moeten proberen om dichterbij hem te komen en hem enthousiast te maken. Het is ook heel helpend om zijn familie in te schakelen voor hulp.

We moeten proberen om alles te doen wat we kunnen, zelfs als hij zich tegen de groep uitspreekt. We moeten begrijpen dat dit een tijdelijke staat van denken kan zijn, er met geduld mee omgaan en afwachten, totdat we zien dat er geen andere keuze is, alleen dan moeten we met hem breken, hoewel het altijd een groot probleem is als het een oude vriend betreft die al jarenlang in de groep zit. Wij moeten altijd afgaan op de mening van de groep en niet op een persoonlijke mening, want je kunt nooit zeker zijn van jezelf als het over dergelijke zaken gaat.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 5/22/13, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Gisteren sprak u over Abraham die door introspectie de Wijsheid van Kabbalah ontdekte. Wat is dat?

Antwoord: De hele werkelijkheid bevindt zich in de mens. Beter gezegd, de werkelijkheid bestaat eigenlijk niet, in mij is een beeld aanwezig dat ik ontwikkel. Het is voelbaar in mijn kelim (vaten), in mijn verlangens, door een bepaalde sensor, door innerlijke plaatjes van een fotografische film die de reacties op het Hogere Licht weergeven en mijn gebrek aan gelijkvormigheid met dat Licht.

Er wordt een ‘flitslicht’ van het enkelvoudige witte Licht op mij gericht, maar ik ben opgebouwd uit 613 verschillende verlangens, verschillende eigenschappen die een kleurrijk, driedimensionaal beeld van de wereld opbouwen, vol geluiden, geuren en allerlei dingen die ik kan aanraken tegen de achtergrond van het witte Licht. Met andere woorden: ik ‘teken’, ‘ontwerp’ de wereld waarin ik leef.

Volgens mijn waarneming van de werkelijkheid hangt echter alles van mijn eigenschappen af en niet van anderen. Het blijkt dat de wereld verandert als ik verander. Dit kunnen we bereiken door middel van introspectie, als ik begrijp dat ik de wereld kan veranderen door veranderingen die ik in mijzelf teweegbreng.

Hoe kan ik veranderen? Dat kan ik niet zelf. In mijn huidige werkelijkheid heb ik een onaangenaam gevoel en ik kan mijzelf niet aan mijn haren uit het moeras omhoogtrekken. Zelfs gedachten aan een verandering maken deel uit van dit moeras.

Juist hier helpt de kracht van de breking mij. In mijn denkbeeldige werkelijkheid zijn er mensen om mij heen die tegen me zeggen: “Weet je, wij denken daar ook over na.” Ik ontdek dat de andere delen van de minerale, vegetatieve, animale en sprekende natuur door één alomvattend mechanisme worden bestuurd en mijn verbeelding trekt mensen aan die precies dezelfde vector hebben als ik, daardoor kan ik aan het werk gaan en oefenen. Nu kan ik mezelf vanaf een afstand bekijken. Ik kan met hen net zo aan het werk gaan als met mezelf, alsof zij een externe reflectie zijn van mijzelf.

Als ik met hen aan het werk ben, ontdek ik dat dit een heel creatief spel is. Mijn verhouding met de beelden van mijn vrienden helpt mij om verder te komen en een nieuwe perceptie te krijgen, een nieuw gevoel. Zij voegen niet toe aan mijn oude eigenschappen, mijn oude denken en mijn oude gevoelens, maar zij helpen juist om kwalitatief nieuwe eigenschappen in mij te ontwikkelen, eigenschappen die ik daarvoor niet had.

Bijvoorbeeld een multidimensionele perceptie met betrekking tot het concept tijd, ik kan daar bovenuit stijgen. Voorheen kon ik het verleden, het heden en de toekomst zien, maar nu voel ik geen tijd meer. Externe veranderingen verdwijnen, ik neem alles intern waar en verbind alles met innerlijke beweging. Ik verander en als resultaat daarvan voel ik veranderingen tegen de achtergrond van het witte Licht.

Als ik werk met de beelden van de vrienden en ze op deze manier zie, begrijp ik dat het waar is dat zij door middel van mijn verbeeldingskracht worden afgeschilderd, de juiste houding naar hen maakt het mij mogelijk om een speciale kans te krijgen om innerlijk te veranderen. Door onze gezamenlijke inspanningen met deze beelden, maak ik mij er op een bepaalde manier van onafhankelijk, in de mate waarin ik onafhankelijk wil zijn. Als ik er op deze manier mee speel, verkrijg ik de perceptie die mij uit het huidige beeld haalt dat op het scherm van mijn bewustzijn is afgetekend en word ik naar een nieuwe werkelijkheid geleid.

From the 3^rd part of the Daily Kabbalah Lesson 5/29/13, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Perceptie van de Werkelijkheid, Wereld, Zelfonderzoek | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Hoe komt het dat de meeste mensen niet merken dat hun wensen heel duidelijk veranderen?

Antwoord: Omdat er niets is om de oude wensen door te vervangen. Men ziet niet dat er een crisis is omdat de massamedia de informatie presenteren op een manier die in het voordeel is van degenen die geld uitgeven en de organisatie in handen hebben. Dit moet het voor iemand gemakkelijker maken om aan de macht te blijven.

Het probleem is dat er geen andere oplossing is. Als je je tot diezelfde overheid of massa media zou wenden met de vraag: “En wat stellen jullie voor?” hebben zij niets te bieden en omdat we geen oplossingen hebben, blijven we “glimlachen bij de slechte prestaties.” We hebben geen andere keuze. Maar innerlijk zijn we allemaal bang omdat we niet weten wat er gaat gebeuren. Mensen willen gewoon rustig en vredig leven. En zij die de macht in handen hebben hebben hetzelfde gevoel.

Daarom leg ik – als ik met mensen praat – altijd uit dat de mens zelf moet veranderen. De mensheid is op een heel ander niveau van ontwikkeling gekomen, we moeten ermee stoppen om de natuur forceren en te willen aanpassen aan ons. In plaats daarvan moeten wij onszelf forceren en ons aan de natuur aanpassen, dit is een geheel nieuwe fase.

Mensen reageren dan vaak op de volgende manier: “Wat kunnen we dan doen? We kunnen mensen niet veranderen. Niemand zal naar ons luisteren. Uw voorstel is fantasie, het zijn plannen die nooit verwerkelijkt kunnen worden. Laten we de dingen dus maar laten zoals ze zijn en dan zien we later wel wat er gebeurt. Wat kunnen we verder, het leven zal…”

Iedereen komt in actie als men te maken krijgt met problemen waardoor mensen moeten veranderen, want mensen moeten integrale wezens worden en hun levensstijl moet samengaan met een helder inzicht dat men afhankelijk is van elkaar. Dit is voor iedereen de enige manier om harmonie met de natuur te bereiken en er de goede krachten van te ontvangen.

 From KabTV’s “Through Time” 3/17/13

Filed under: Crisis, Eenheid, Integrale Educatie | Add Comment/Ask Question→

Omdat alle goede spirituele eigenschappen in het egoïstische verlangen zijn gevallen, beginnen zij het te cultiveren en maken zij het listig, corrupt en wreed. Zo ontstond er een corrupt mens die zichzelf in de toekomst kan corrigeren..

Een dier heeft geen correctie nodig, want het heeft geen verlangen om te geven met het doel om te ontvangen, het is niet listig. Daarom spreken we over een onschuldig dier. Een baby is, voordat hij groter wordt, ook niet listig. Als hij groter wordt, wordt hij een menselijk wezen en leert hij om te bedriegen. Tot de leeftijd van twee à drie jaar gedraagt hij zich als een dier en weet hij nog niet hoe hij anderen slim af kan zijn.

Wij houden van de animale vorm omdat deze simpel en onschuldig is en we zouden graag iedereen op die manier zien. Maar we moeten begrijpen dat het de bedoeling is dat wij mens worden en daarom geldt: “Hij die groter is dan zijn vriend heeft een groter verlangen dan hij”. We hebben niets anders te doen dan het ego te corrigeren en dan komt alles goed.

Elke negatieve of bedrieglijke eigenschap die typerend is voor de mens, laat ons zien dat de schadelijke kracht moet worden omgezet in een constructieve kracht. Wat kan een primitief, onontwikkeld, naïef mens doen? Hij kan niet omhoog rijzen en de gewenste hoogte bereiken. Belangrijke mensen zijn gewoonlijk niet erg aangenaam voordat zij zichzelf corrigeren.

Daarom moeten wij houden van de vriend in de groep (de groep van tien) met al zijn gecorrigeerde en ongecorrigeerde eigenschappen, omdat hij ze van de Schepper heeft gekregen en hij wil ze corrigeren, iedereen moet hem daarbij helpen. Als je de eigenschappen van je vriend bekritiseert, bekritiseer je de Schepper die hem zo gemaakt heeft. “Ga naar de Handwerksman die mij gemaakt heeft”, we moeten elkaar juist helpen om correctie te bereiken. Baal HaSulam zegt vaak: “Ik ben blij met het slechte dat onthuld wordt.”

From the 3d part of the Daily Kabbalah Lesson 5/27/13, TES

Filed under: Correctie, Dagelijkse Kabbalah Lessen, De Tien, Groepswerk, Innerlijk Werk | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Waar verschenen de engelen, de duivel en andere zuivere en onzuivere krachten, wat is hun status? Wanneer verschenen ze, op welke scheppingsdag?

Antwoord: In de natuur verschijnen geen vreemde krachten, er bestaat maar Eén Kracht, de ‘Schepper’ genaamd. Je kunt die Kracht noemen zoals je wilt. Een kracht laat zich altijd zien in een vorm die identiek is aan je ego, dat voortdurend verandert. Houd je vast aan de essentie van deze Ene Kracht die aan je werkt vanuit absolute goedheid, waardoor je allerlei positieve en negatieve invloeden, zowel in jezelf als buiten jezelf, ontdekt.

Filed under: Ego, Schepper, Waarneming | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Het soort netwerk waarin we nu leven, bevindt zich in een crisis. We gaan geleidelijk over naar een volgend niveau dat, hoe dan ook, wordt gerealiseerd. Wat is deze harmonieuze staat die door de hele natuur bereikt wordt wanneer we uit de crisis komen?

Antwoord: Dit is een staat waarin een mens zal transformeren en integraal, onderling verbonden zal worden. Hij zal iedereen zien als een partner binnen één systeem. Wat in het begin een zuiver theoretisch plan was, zal duidelijk en helder worden: een volledige onderlinge verbinding in de wereld.

Bovendien is deze onderlinge verbinding niet afhankelijk van iedereen op aarde, als een keten van vijf mensen zich hiervan bewust is, werkt dit door naar iedereen, wat een mens op een bepaalde plaats denkt, verschijnt onmiddellijk in een ander deel van de wereld. Dit zijn fundamentele zaken. Wij zijn in feite aan elkaar gekoppeld, zoals een ondergronds mycelium in een netwerk van wortels, met alle wortels, alle planten, enzovoort.

Dit netwerk houdt ons bij elkaar, we leven erin, we worden erdoor gevoed. Dit beginnen we nu te ontdekken. In de mate waarin we onszelf er ondergeschikt aan maken, profiteren we ervan: we begrijpen hoe we beter kunnen leven, hoe we onze weg kunnen vinden op dit nieuwe niveau, in deze nieuwe wereld die we hebben ontdekt. Als we dit niet willen navolgen, zal de natuur ons er toe verplichten door druk op ons uit te oefenen, en deze druk kan heel tragisch zijn.

From KabTV’s “Through Time” 3/17/13

Filed under: Crisis, Integrale Educatie, Verbinding, Wederzijds Garant staan, Wereld | Add Comment/Ask Question→

Filed under: Gebed, video | Add Comment/Ask Question→

Vraag: Volgens de theorie van de integraliteit bestaan er geen buitenaardse beschavingen. De mensen die op aarde wonen zijn de enige subjecten in dit reusachtige beeld in de ruimte van Ein Sof (Oneindigheid). Het blijkt dat het hele universum voor ons is geschapen, zodat wij kunnen groeien en iets anders in onszelf kunnen voelen.

Antwoord: Het heelal werd voor voor ons geschapen zodat we het volgende niveau van bestaan boven deze aarde kunnen bereiken en het volgende niveau kunnen ontdekken, dat ijler is. Dit is het niveau van eeuwigheid, perfectie, volledige harmonie. Om dit niveau binnen te gaan, moeten we de harmonie van de natuur bestuderen, haar perfectie, de samenwerking in de natuur, de onderlinge afhankelijkheid en dit imiteren.

Vraag: Moeten we hiervoor kinderen en volwassenen opvoeden of is het al te laat om volwassenen op te voeden?

Antwoord: We moeten zowel ouderen als jongeren opvoeden, want ieder mens is volgens dit niveau gelijkwaardig, ieder mens is nodig. Als je namelijk de natuur waarneemt als integraal, is elke component – zoals in een analoog systeem – even belangrijk

Er is evenmin verschil in de taal waarin deze theorie aan kinderen en volwassenen wordt gepresenteerd. Het is namelijk zo, dat ieder mens door zelfkennis en door zich in te spannen op het niveau van onderlinge samenwerking komt, zoals de cellen in ons lichaam.

Volledige wederzijdse samenwerking garandeert een absoluut gezond systeem en dan voelen we dat we het volgende niveau bereikt hebben. De tijd waarin we het moeten verwezenlijken is bovendien van tevoren vastgesteld. Wij moeten het snel bereiken. Als wij er zelf niet naar verlangen, zullen we voelen hoe onaangename krachten ons krachtig vooruit duwen.

From KabTV’s “The Global Crisis” 3/19/13

Filed under: Educatie, Eenheid, Gelijkwaardigheid, Groei, Integrale Educatie, Natuur, Wederzijds Garant staan | Add Comment/Ask Question→

Vraag: In de workshop voor echtparen over het onderwerp ‘Integrale Eenheid’ werd de volgende vraag gesteld: “Wat verlangen vrouwen van mannen?” Eén van de vrouwen zei: “Ik wil dat mijn man al mijn staten beleeft.” Wat betekent dat?

Antwoord: Een vrouw verwacht vervulling van haar man. Zij ziet haar man als haar bron van mentale, spirituele en psychologische vervulling. In zekere zin gaat ze de wereld via haar man begrijpen. Dat is iets specifieks wat zij verwacht en waar zij naar verlangt. Als dat er niet is, voelt zij zich niet met de wereld verbonden, met het leven zoals het behoort te zijn. Het is alsof ze geen basispunt heeft, geen steunpunt.

Psychologisch gezien wil een vrouw bij een man zijn die voor haar een bron van innerlijke vervulling is. Hiervoor is ze bereid om alles op te geven, materieel en extern, om van hem te kunnen ontvangen wat zij zelf niet kan creëren, namelijk mentale, spirituele en psychologische vervulling.

De man heeft daarentegen geen mentale, spirituele of psychologische vervulling van de vrouw nodig. Hij heeft haar steun op het dagelijkse fysieke niveau nodig. Zo komen ze met elkaar in contact. Zo heeft de natuur ons geschapen.

From a Talk on Integral Education 4/4/13

Filed under: Huwelijk, Integrale Educatie, Mannen, Vrouwen, Workshops | Add Comment/Ask Question→

Het is het doel van het schepsel om te genieten van alle genoegens die de Schepper aan hem wil geven, maar over welke genoegens hebben we het dan? De Schepper kan het schepsel niet minder geven dan Zijn eigen niveau, anders gaat het niet over geven en liefde. De houding van de Schepper naar het schepsel wordt bepaald door de wet ‘Heb je vriend lief als jezelf’. Dit vraagt Hij van jou en jij hebt het recht om in antwoord daarop aan Hem te vragen of Hij volgens deze wet handelt of niet. Als Hij dat doet, moet er wel zo’n wet in de natuur bestaan.

Deze wet bestaat ook! Het is de houding van Keter naar Malchut, naar het schepsel: ‘Heb je vriend lief als jezelf’. Malchut moet dezelfde houding bereiken als ‘Heb je vriend lief als jezelf’ door de Ohr Hozer (Weerkaatsende Licht). Dit noemen we wederzijds geven, wederzijdse liefde. Alles is heel eenvoudig.

De Schepper is heel, Hij is totale Liefde en Geven en dus geeft Hij dit alles aan de schepping. Zijn houding wordt genoemd: de vier fasen van Ohr Yashar (Direct Licht).

Maar het schepsel kan zich niet op dezelfde directe wijze verhouden tot de Schepper en dezelfde vorm verkrijgen, omdat hij van de Schepper alleen ontvangt in de vier fasen van Ohr Yashar. Om je op dezelfde wijze tot de Schepper te kunnen verhouden, moet het schepsel door het hele proces van ontwikkeling gaan, de hele weg tot aan het einde van de correctie.

Het gaat over de houding van het schepsel. Het probleem ligt niet bij het ontvangen van genoegens van de Schepper, maar bij de vraag hoe ik het voel en hoe ik Hem terug betaal. Het ontvangen van genoegens geeft geen problemen. Malchut van Ein Sof ontving plezier, dit leidde ook naar de ‘eerste Tzimtzum’ (restrictie). De Schepper gaf aan Malchut een Lichtvonk toen het zich nog in fase één van Ohr Yashar bevond en het zich verplicht voelde om terug te geven. Het wilde niet alleen maar ontvangen.

Fase twee komt voort uit fase één, want anders zou alles in fase één eindigen. Het blijkt dat het geen probleem is om van de Schepper te ontvangen, maar het gevoel dat je Hem moet terugbetalen en je niets hebt om aan Hem te geven is het probleem! Hoe kun je Hem terugbetalen? Je kunt Hem niet het Licht teruggeven dat je van Hem hebt ontvangen, want dan is het net alsof je aan de gastheer de lekkernijen teruggeeft die Hij voor je klaargemaakt heeft, zodat Hij ze zelf kan opeten. Dat is onmogelijk, want de Schepper Zelf staat voor je.

Hij laat je Zijn goede houding zien en deze wordt onthuld door het plezier dat al je verlangens vervult, maar wat waardeer je hierin? Zijn houding naar jou, Zijn Liefde of het plezier zelf, zonder rekening te houden met de Schepper? Ik breng je bijvoorbeeld iets waar je echt van houdt en je weigert het. Weiger je het voedsel zelf of weiger je omdat ik het met zoveel liefde naar je toebreng dat je het niet kunt accepteren?

Als een ober in een restaurant je dat gerecht zou brengen, zou je het zonder aarzelen accepteren en je zou van de smaak genieten. Maar je kunt het niet van mij aannemen omdat je mijn houding naar jou toe, mijn liefde, niet kunt terugbetalen. Je legt jezelf een beperking op met betrekking tot de liefde. Je kunt het niet dragen, omdat het om wederkerigheid vraagt.

Je moet uitgaan van de liefde, want dat veroorzaakt een gevoel van schaamte in jou. Je voelt geen enkele schaamte met betrekking tot het voedsel, omdat je denkt dat de Schepper je moet voeden en vervullen omdat Hij je heeft geschapen. Dat is duidelijk. Maar je kunt Zijn Liefde niet beantwoorden! Dus vanaf de ‘eerste Tzimtzum’ zoek je naar een manier om met deze Liefde om te gaan, je onderzoekt wat deze Liefde is, hoe het zichtbaar wordt, waar het vandaan komt, wat de verbinding is tussen deze Liefde en de vreugde die je in je verlangen voelt en welk deel het is in al het Licht van NRNHY dat de Kelim (vaten) vult.

Als je een staat bereikt waarin je denkt dat je kunt ontvangen om te geven in de wereld van Nekudim, word je gebroken en deze breking vindt plaats door de Liefde, omdat je er geen rekening mee kon houden. Je begrijpt de oorsprong ervan nog niet, omdat de oorsprong tot de Schepper behoort. De Liefde van de oorsprong komt van Hem, het is Zijn gevoel. Het roept bepaalde reacties in je op die je niet begrijpt.

Je begrijpt niet wat dit gevoel betekent en waarom je plotseling schaamte voelt, je ongemakkelijk voelt en het zó moeilijk kunt verdragen dat je met Hem begint te vechten, voornamelijk omdat je het onaangename gevoel dat je hebt door Zijn Liefde voor jou, wilt vernietigen.

Het breken van de Kelim (vaten) geeft ons de mogelijkheid om haat tegenover liefde te plaatsen, ‘Har Sinai’ (de berg Sinaï) werd zo het beginpunt van ons volk. Zonder de ballingschap in Egypte en de zwerftocht door de woestijn zouden we er niet aan kunnen gaan werken. Daarom staat er geschreven: ‘Heb de Heer je God Lief met je hele Hart’, dit is de hele essentie van de verbinding.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 5/17/13, Talmud Eser Sefirot

Filed under: Collectieve Ziel, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Kabbalah Studie, Liefde | Add Comment/Ask Question→