We zijn al zover dat we begrijpen dat we een nieuw spiritueel niveau alleen kunnen ontdekken in de verbinding met elkaar en in onze onderlinge eenheid, en nu gaan we begrijpen hoe we ons van het ene naar het andere niveau kunnen verplaatsen. We zijn voor het eerst zover gekomen dat we ons pad begrijpen, de componenten ervan en wat wij daarvoor moeten doen: eerst een stap met de rechtervoet, dan een stap met de linkervoet en het lichaam bevindt zich in het midden. Zo komen we vooruit op de middellijn: rechtervoet, linkervoet en een volgende stap voorwaarts, rechtervoet eerst en dan pas de linkervoet, dit is het deel dat wij moeten doen.

We beginnen altijd vanuit de rechterlijn omdat we altijd vooruitgaan in de richting van geven, liefde, verbinding en eenheid boven de rede. De linkerlijn wordt echter onthuld op de wijze waarop het Licht het aan ons laat zien. Op elke niveau geldt wat geschreven staat: “Ik heb de neiging tot het kwaad geschapen, ik heb de Torah als een genezend kruid geschapen,” om het kwaad te corrigeren. Dit heeft betrekking op het systeem van de invloed van het Licht op de neiging tot het kwaad, die jij corrigeert met de Hulp van het Licht, zodat je verder vooruit kunt komen.

Dit is het systeem waar we in zitten. De rechterzijde is geven, liefde, verbinding en eenheid (∑), alles wat van de zijde van Hesed komt. De linkerlijn is het verlangen om te ontvangen, te weten, de kracht van ontvangen, namelijk het ego, en ik bevind me in het midden. Wat schrijf ik toe aan mezelf? Ik behoor tot het punt in het hart en op die manier ben ik degene die zich richt op de Schepper en naar Hem verlangt.

Nu is de vraag: hoe kom ik vooruit? Het eerste wat ik doe is beginnen met de rechterlijn, namelijk met het verlangen naar geven, liefde, eenheid en maximale verbondenheid.

Onze eenheid vindt plaats boven het ego, zonder het ego zouden wij geen spiritueel werk kunnen doen. Het is van tevoren met ons verbonden en het is de oude beginsituatie.

Het blijkt dat het ego (1) zich in het hart bevindt en daarin is het punt in het hart waarmee ik mij richt op verbinding en eenheid. Op het moment dat ik dat doe, begin ik een zeker Lichtschijnsel te ontvangen (3) in onze verbinding en eenheid (2). Misschien voelen we de Schepper nog niet in het gevoel van eenheid, maar het is eigenlijk al een voelen van Hem.

Als we deze eigenschap hebben bereikt, gaat het ego zich er weer mee verbinden. Opnieuw richten we ons vooruit op eenheid (2b) en uiteindelijk bereiken we het volgende niveau dat veel hoger is dan het voorgaande. Zo komen we verder.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/21/13, Shamati #59 “About the Rod and the Serpent”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Ego, Groepswerk, Innerlijk Werk, Licht, Liefde, Verbinding - Geen reacties→

Baal HaSulam schrijft dat er één ziel is, dat er één verlangen werd geschapen. Spiritualiteit is niet in stukjes verdeeld, daarom kunnen we spiritualiteit compleet in een ieder van ons vinden en in ons allemaal samen.

‘In een ieder van ons’ wil zeggen dat ik de collectieve ziel ontdek als ik in iedereen kan opgaan, ik ontdek dan niet alleen de miljoenen mensen die nu leven, maar ook degenen die nog niet geboren zijn en in de toekomst geboren zullen worden. Dit kunnen we ons nog niet voorstellen.

Met andere woorden: we spreken over één geheel, één ziel, één substantie. Hiervan wordt aan ons niet meer onthuld dan wat wij aankunnen om op de juiste manier te bestaan en op een niveau van intensiteit waarop wij met elkaar kunnen communiceren.

In overeenstemming hiermee zijn de eigenschappen van ieder mens bepaald, ieder klein onderdeeltje in een ieder van ons. Er zijn mensen voor wie disseminatie karakteristiek is, namelijk het contact met grote aantallen mensen en er zijn mensen die daaraan tegengesteld zijn, zij worden gekarakteriseerd door verbinding met een kleine groep mensen, maar met een hoge mate van intensiteit in de verbinding met hen. Dit is volgens kwantiteit of kwaliteit, in een ieder van ons zijn beide aanwezig in overeenstemming met de kenmerken van zijn ziel.

Het hart heeft bijvoorbeeld verbinding met veel organen terwijl het ook duidelijk te maken heeft met heel nauwkeurig gericht werk. Terwijl andere systemen, zoals bijvoorbeeld de bloedvaten, het lymfatisch systeem, het zenuwstelsel en andere systemen zich wijd uitspreiden en elk deel van het lichaam bereiken. Ditzelfde geldt voor onze verbindingen. Het is te zien aan de dingen waar het verlangen van een mens naar uitgaat. Ik zie dit aan mijn studenten, bijvoorbeeld aan de mate waarin zij zichzelf waar maken (voor zover ik daar zicht op heb).

Maar in het algemeen gesproken is dit niet zo belangrijk omdat duidelijk is dat het Licht ons daar plaatst waar we zijn. Er is niets nieuws, we versnellen alleen onze ontwikkeling door het Omringende Licht aan te trekken. Het zal ons, op wat voor manier dan ook, vooruit brengen volgens het plan van de Natuur. Dit programma vinden we pas op het niveau van het Licht van Nefesh – van het woord ‘Nefesha’ – het minerale niveau.

Het Licht duwt ons namelijk voortdurend vooruit en wij ontvluchten het omdat wij er een negatieve betekenis aan geven, maar we ontwikkelen ons altijd op deze manier. Het is echter niet goed om ons op deze manier te ontwikkelen, want het kan tot grote natuur rampen leiden, oorlogen, etc. Als wij niet handelen, ligt dit allemaal in het verschiet.

Maar als wij daarentegen vragen om de bespoediging van het Hogere Licht, de toename van dat Schijnsel over ons, zullen wij sneller vooruit komen.

Baal HaSulam schrijft in ‘Brief 13’ over het werk in een groep: Weet dat er vele vonken van heiligheid in een ieder van de groep aanwezig zijn (onder onze vrienden), als jullie alle vonken van heiligheid op één plaats (in één verlangen) bijeen brengen, zoals broeders, met liefde en vriendschap, zullen jullie zeker voor een bepaalde tijd een heel hoog niveau van heiligheid hebben (namelijk bereiken), van het Levenslicht (het niveau van geven).

From the St. Petersburg Convention “Day Two” 7/13/13, Lesson 3

Filed under: Groepswerk, Innerlijk Werk, Licht, Ziel - Geen reacties→

In de huidige werkelijkheid voel ik mezelf, mijn familie, mijn groep, de andere groepen, mijn land en de wereld, dit correspondeert met de vijf niveaus van Aviut (de grofheid van het verlangen) vanaf de fase van de oorsprong tot en met fase vier. In zijn geheel gezien is deze werkelijkheid de ziel of – anders gezegd – het verlangen om te ontvangen, maar dan in zijn gecorrigeerde vorm. Nu is dit verlangen in stukken uiteengevallen, maar door middel van de correctie van de verbinding tussen de delen herstel ik dit tot één structuur, één verlangen, Malchut van Ein Sof (Oneindigheid ∞). Dan vult het Licht van Ein Sof, de Schepper (NRNHY), deze ziel.

Er bestaat niets anders dan dit en dit is het enige waarover de wijsheid van Kabbalah spreekt: over de correctie van de verlangens die in verschillende mate niet met mij verbonden lijken te zijn. Zo is het denkbeeldige plaatje dat ik zie voor mij gevormd, als een groep vrienden, en ik moet een ieder daarvan dichter bij me brengen. Dit is ons werk.

Het gaat over mijn ziel, over mijn eeuwige spirituele kli (vat) waarin ik besta. Wil ik alleen mijn fysieke bestaan – waarin ik me nu bevind – blijven voelen, alleen dit ‘ik’? Als ik daar uit wil komen en een begin wil maken met de correctie van mijn ziel, mij daaraan wil hechten, mij ermee wil verbinden en erin leven, moet ik al deze delen tot een eenheid vormen. Deze delen bevinden zich in een ieder van ons. Ik werk dus aan het overstijgen van mijn ego om mij met de vrienden te verbinden, met de delen van mijn ziel.

Als ik hun uiterlijke vorm terzijde laat, wil dat zeggen dat ik hun gezichten niet zie, maar alleen de delen van de ziel. Elke uiterlijke vorm wordt geneutraliseerd als ik aan liefde werk, in plaats van aan haat.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 7/25/13, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Correctie, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Ego, Groepswerk, Innerlijk Werk, Perceptie van de Werkelijkheid - Geen reacties→

Vraag: Welke stappen moeten we zetten om bij alles vanuit het centrum van de groep te denken en te voelen, want we hebben toch specifiek dit nodig om onze verbinding tot een wereldgroep te bevorderen en te versnellen?

Antwoord: De combinatie van alle methoden die Rabash ons in zijn artikelen leert, is geschikt voor het brengen van eenheid:

• Ik maak mezelf ondergeschikt aan de vrienden.
• Ik laat hen zien hoe belangrijk het doel voor mij is, hoe groot de Schepper in mijn ogen is.
• Ik speel dit voor hen om hen op een hoger plan te brengen, daarmee kom ik zelf ook op een hoger plan.
• Ik maak mezelf klein voor hen, ik stem in met alles wat zij van mij eisen.
• Ik doe mee aan alles wat helpend is bij disseminatie, want hierdoor vindt de onthulling van de Schepper aan Zijn schepselen plaats. Juist dit is Zijn eerste, grootste en enige Verlangen. Daarom is disseminatie het belangrijkste middel voor onze vooruitgang.
• Ik ben aanwezig bij de bijeenkomsten met de vrienden en bij de overige gezamenlijke activiteiten.

Dit alles heeft tot doel om ons bijeen te brengen, om tot eenheid te komen en één gezamenlijke kli (vat) te creëren waarin het principe van gelijkheid van vorm met de Schepper wordt onthuld.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/21/13, Shamati #59 “About the Rod and the Serpent”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groepswerk, Innerlijk Werk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Het enige waarvoor we ons moeten inspannen is: alles verenigen in één punt, waar de Schepper en het schepsel – ‘Iets uit Iets’ en ‘Iets uit het Niets’ samen verenigd zijn. Alle verborgenheden, vervormingen, tegenstellingen en gebeurtenissen lijken te bestaan omdat wij de eenheid niet voelen en waarnemen. Er bestaat geen tijd en geen plaats. Het enige wat bestaat is gebrek aan eenheid en dat ervaren we, daar leven we in.

Alles wat ik nu om me heen en in mezelf voel, is gebrek aan eenheid, op elke mogelijke manier. Op het moment dat ik alles met elkaar kan verenigen, wordt de wereld de wereld van Ein Sof (Oneindigheid).

Vraag: Hoe kunnen we dit alles met elkaar verbinden in de groep van tien?

Antwoord: De groep van tien is een ondersteuningsmiddel voor de ‘zoeker’ waardoor ik naar de wereld kijk. Ik wordt erdoor geholpen om me daarop te focussen en eenheid te bereiken. Stel je voor dat er in het midden van de lens een kleine cirkel is met een ‘X’ in het midden die mij helpt om me te focussen op het doel.

Disseminatie helpt ons om het doel helder te krijgen, het doel dat we op het ogenblik niet zien en waarop we ons niet kunnen richten omdat het zich voorbij de horizon bevindt. Disseminatie schept de voorwaarden, de data die we in de formule moeten stoppen om de juiste richting naar het doel te berekenen. Er zijn een duizendtal parameters waarmee we rekening moeten houden voordat we schieten, zoals hitte, koude, de weersomstandigheden, de wind, verschillende afwijkingen en veranderende omstandigheden.

Dit moet allemaal in één formule gestopt worden om er zeker van te zijn dat we het doel zullen raken. De formule is deze hele wereld, alles wat we waarnemen met onze 613 zintuigen.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/24/13, Writings of Baal HaSulam

Filed under: De Tien, Disseminatie, Eenheid, Groepswerk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Vraag: U zegt dat de tijd is aangebroken dat we alle beperkingen voor nieuwe studenten kunnen opheffen, als iemand naar een les wil komen mogen we dat niet tegenhouden. Tot nu toe was het zo dat we iemand die zich bij de groep, de methode, wilde aansluiten geleidelijk aan toelieten.

Antwoord: Ik zou mensen willen toestaan dat ze bepaalde evenementen vrij kunnen bezoeken. We moeten er namelijk over nadenken hoe we mensen kunnen aantrekken. Als je mensen vrije toegang geeft tot verschillende evenementen zullen ze zich later bij de groep voegen en samen met de anderen aan alle activiteiten meedoen.

Maaser (een tiende) is een heel serieuze zaak. Als iemand dit maandelijks betaalt, voelt hij een innerlijke strijd en moet hij besluiten of hij het wel of niet betaalt.

Baal HaSulam vroeg altijd geld, voor elke les. We weten dat het geen probleem is om één keer voor iets te betalen: “Vertel me maar hoeveel ik moet betalen voor het hele jaar, dan zal ik betalen en dan wil ik er ook niets meer over horen.” Maar zo moeten we dit niet doen. Ieder van ons moet één keer per maand betalen als hij zijn salaris heeft gekregen, want hij moet zich van zichzelf ‘losscheuren’. Dit is heel moeilijk en ingewikkeld.

Je moet dus begrip hebben voor deze vrienden. Ik zou hen toelaten in de groep, zodat ze de groep heel dichtbij kunnen voelen. Ik zou niets voor hen verbergen. Ik geloof dat we voor honderd procent open moeten zijn en pas als we zien dat deze vrienden serieus willen studeren, moeten ze een bepaalde cursus gaan volgen, als ze dat al niet gedaan hebben. Misschien zijn ze net klaar met zo’n cursus en zijn ze nu wat toegankelijker geworden.

Ik zou hen zonder enige voorwaarde bij alle lessen en conventies willen toelaten, want wij – de belangrijkste centrale kern – hebben het punt bereikt dat wij op de conventie moesten bereiken. Nu kunnen we degenen die we kunnen aantrekken door integrale educatie toelaten, zelfs degenen die daar niet bij behoren.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/21/13, Shamati #59 “About the Rod and the Serpent”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Spiritueel Werk, Wereld - Geen reacties→

Vraag: Na de conventie proberen we constant om het niveau dat we daar bereikt hebben in stand te houden ondanks het feit dat we nu meer egoïsme in onszelf ontdekken. Hoe is de relatie tussen de staat die nu aan ons onthuld wordt en het proces waar we doorheen gaan?

Antwoord: We kunnen niet stijgen zoals we zouden willen omdat we de oefening die we als beloning hebben ontvangen niet waarderen. We moeten er nu, na de conventie, blij mee zijn dat we de smaak van eenheid hebben verloren en geen enkel verlangen naar verbinding meer voelen. Onze verhoudingen zijn saai, smakeloos en somber geworden. Maar dit is juist heel goed want nu kunnen we proberen om de leegheid die wij zelf hebben ontdekt, te vullen!

We moeten deze mogelijkheid als een geschenk zien. Het is werkelijk een geschenk van Boven. Wij wilden geven en nu hebben we een lege ruimte die we kunnen vullen! Wanneer zullen we een dergelijke leegte weer voelen?

De staat van eenheid tijdens de conventie is aan ons als voorbeeld gegeven zodat wij dit nu zelf kunnen gaan doen. Tijdens de conventie is er aan ons een ‘plus’ gegeven zodat wij nu, nu de min’ verschijnt, hetzelfde gaan doen. De plus is het voorbeeld dat van de Schepper kwam. Nu hebben we een kans om Zijn daden te herhalen en hetzelfde resultaat te bereiken.

De plus staat voor een stijging en de min voor een daling, De Schepper heeft ons een voorbeeld gegeven. Hij heeft aan ons het gevoel en de vorm onthuld en nu moeten jullie hetzelfde doen. Wij zien echter de waarde van deze oefening niet en zijn er niet dankbaar voor, het is eerder zo dat wij de Schepper vervloeken en Hem verwijten wat Hij met ons heeft gedaan. Wij verwaarlozen de kans om te worden zoals Hij.

Juist tijdens een neergang kunnen wij het Omringende Licht activeren en naar ons toe trekken. Het hele probleem is dat wij het moeten doen, maar we doen het niet.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/25/13, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Conventies, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Verbinding, Verlangen - Geen reacties→

Vraag: Hoe kan ik naar de rechterlijn gaan als het ego er weerstand aan biedt?

Antwoord: De rechterlijn kan niet bestaan zonder weerstand. Hoe kan een mens zich op een spirituele lijn bevinden zonder dat het ego weerstand biedt? Een spirituele staat is altijd tegen het ego gericht, veroorzaakt altijd weerstand, een voortdurende innerlijke spanning, een constante noodzaak om het ego overwinnen.

Maar als je deze innerlijke spanning door de groep heen brengt, verandert de spanning in zachtheid, lichtheid, in een zwevend gevoel in plaats van zwaarte en duisternis.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/21/13, Shamati #59 “About the Rod and the Serpent”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Vraag: Waarin verschilt de Torah, die staat voor de collectieve som van ons allen, van de Schepper die staat voor de algehele verbinding? Deze twee concepten lijken voor mij hetzelfde.

Antwoord: In een van zijn brieven zegt Baal HaSulam dat wij alleen vooruitkomen volgens het voorschrift: ’Israel, de Torah en de Schepper’. Bovendien moet in elke staat de eerste gelijk zijn aan de tweede en aan de derde. Alleen onder deze voorwaarde kan een mens op de juiste manier verder komen.

1=2=3, dit is de voorwaarde voor spirituele vooruitgang.

Het eerste woord ‘Israel’ Yashar-El (direct naar de Schepper) is iedere vriend die naar de Schepper verlangt. Het tweede woord is al de groep die als eenheid werkt. Het derde woord is de onthulling van de Schepper in onze eenheid.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/21/13, “Faith Above Reason”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Groepswerk, Innerlijk Werk, Israel, Schepper, Spiritueel Werk, Torah - Geen reacties→

Vraag: De moderne beschaving is erop gebaseerd dat elk probleem alleen door groepen van mensen kan worden opgelost. Maar volgens deskundigen leiden de pogingen om mensen met elkaar te verbinden in dergelijke groepen meestal tot het tegenovergestelde resultaat. Binnen drie à vier maanden vallen de groepen uiteen en blijft er slechts een handjevol mensen trouw aan een idee, de overigen gaan uiteen. Hoe komt dat?

Antwoord: Dat komt omdat het mensen ontbreekt aan een stimulans en enthousiasme, daarom gaan ze uiteen.

Twintig à dertig jaar geleden, zelfs tien jaar geleden, was het nog mogelijk om een collectief in een groep te verenigen, tegenwoordig is dit heel moeilijk, want mensen hebben geen prikkel meer om hiervoor hun best te doen. Waarvoor zouden ze het doen? Waarom? Met welk doel? Ze zijn niet enthousiast, niet voor het bouwen aan een beweging, een partij, nergens voor.

De mensheid heeft alle programma’s al uitgevoerd. Waar is het verlangen om de ruimte te veroveren gebleven? Er is niets van over. Alles is er alleen op gericht om iets vast te grijpen, te stelen, om ver van de beschaving geïsoleerd te blijven en zich in de zon te koesteren. Mensen zijn niet gemotiveerd, vooral niet om over serieuze zaken als deze te praten.

Er was een tijd dat mensen enthousiast werden voor grote ideeën, men probeerde ze voor zichzelf te realiseren, voor de kinderen, het land, het vaderland. Tegenwoordig zijn alle grenzen open, de relatie die iemand met zijn woonplaats heeft is hoofdzakelijk een relatie geworden die betrekking heeft op consumptie. Zo is het ook met betrekking tot de eigen natie en de inwoners daarvan. We hebben ons over de aarde verspreid, de oude grenzen zijn verdwenen.

Het concept familie is ook verdwenen, het is uit elkaar gevallen. Ouders voelen zich niet meer verantwoordelijk voor hun kinderen en de kinderen hebben geen verantwoordelijkheidsgevoel voor hun ouders. In het beste geval plaatsen de kinderen hun ouders in verpleeghuizen. En de ouders reageren kalm op hun kinderen door hen maar te laten en een leven van afzondering te leiden. Het traditionele kader van een familie, een collectief, een regio, een natie, enzovoort, is ingestort. Er is niets meer heilig voor een mens, dit betekent dat de idealen waarvoor het de moeite waard was om te leven, te werken, met iemand te concurreren en iets te bereiken, zijn verdwenen.

Dit soort gebrek aan motivatie begonnen we te ontdekken in de 20e eeuw, maar toen was het nog gering. Ondanks dit alles wist men op de een of andere manier nog dingen voor elkaar te krijgen door het vormen van een partij of door angst te zaaien, zoals in de tijd van Stalin of door middel van hersenspoeling in de tijd van Hitler. Maar dit kon alleen plaatsvinden in geïsoleerde gevallen, voor een korte tijd en met bepaalde mensen.

Maar tegenwoordig – ik merk het vaak op als ik over de hele wereld reis en een bezoek breng aan verschillende landen, samenlevingen en beschavingen – zie ik dat niets meer werkt.

Het enige wat iemand kan aansporen en hem een stimulans kan geven is de voldoening die hij ervaart door in een collectief te werken, wanneer hij juist door de eenheid met anderen voelt dat hij daarin een soort sereniteit en rust vindt.

Maar daarvoor is het nodig om met elkaar een dergelijk collectief op te bouwen, om aan mensen te laten zien hoe ze de magie kunnen gaan ervaren van het leven door middel van samenwerking en wederzijdse steun. Door het creëren van een kleine, zelf gebouwde samenleving zullen zij een gevoel krijgen van leven, meesterschap, onderlinge verbinding, partnerschap, zorg en liefde.

Wanneer we dit alles in een collectief creëren, zullen mensen niet meer overal naar toe willen gaan. Ze zullen steeds weer terugkomen en zullen juist hiervoor proberen te werken. Niet om doelstellingen te bereiken die managers en bazen voor ogen hebben, maar omdat zij zich energiek voelen, voelen dat ze bestaan, dat ze zich in een staat bevinden die boven ons gewone dagelijkse leven uitstijgt.

From KabTV’s “Through Time” 3/20/13

Filed under: Groepswerk, Maatschappij - Geen reacties→