Als vijanden mij Omringen – mijn hart zal niet vrezen!

Als zij oorlog met mij voeren – ik vertrouw op de Schepper!

(Uit een Shabbat song)

Het belangrijkste hierbij is dat wij zien dat deze oorlog plaatsvindt tussen de twee delen van het universum. Enerzijds het totale menselijke ego, het egoïsme in mij. Anderzijds de groep, een groep mensen waardoor ik hulp van de Schepper ontvang.

Als de kracht van het kwaad in mij ontwaakt is, ontneemt dit mij kracht, het verwart en misleidt mij, mijn punt in het hart voelt dat de oorlog is ontstaan door het kwaad in mij. Dan haast ik mij voor hulp naar de groep en naar de Schepper die zich daarin verborgen heeft, naar de Kracht van geven, en zo word ik bewapend tegen het kwaad en voer ik met meer kracht oorlog tegen mijn egoïsme.

Shamati, artikel 42: De Ontvangst van het Koninkrijk der Hemelen moet bestaan uit Onvoorwaardelijke Overgave

Echter, als iemand zegt dat hij bereid is om het werk op zich te nemen op voorwaarde dat er een witte vorm is, wat betekent dat het daglicht voor hem zal schijnen, en hij niet instemt met het werk dat zich aan hem toont in een duistere vorm, is er voor deze mens geen plaats in het Paleis van de Koning. De reden hiervoor is dat degenen die willen werken om te geven, toegelaten worden in het Paleis van de Koning en als een mens werkt om te geven, is het voor hem niet belangrijk wat hij tijdens het werk voelt.

Het is juist zo dat een mens, zelfs als hij in een staat is waarin hij een duistere vorm ziet, er niet van onder de indruk is, maar hij verlangt maar één ding: dat de Schepper hem de kracht geeft om alle hindernissen te kunnen overwinnen. De betekenis hiervan is dat men niet vraagt van de Schepper om aan hem een witte vorm te geven, maar om hem de kracht te geven om alle verborgenheden te overwinnen.

Eerst ontwaakt mijn eigen kwaad: ‘hulp tegen mij’ (1). Vervolgens heb ik geen andere keuze dan mij tot de groep te wenden waarin de Kracht van het Licht, de Kracht van de Schepper (2), verborgen is. Ik corrigeer mijn kwaad (3) en verander de zwarte duisternis in wit Licht.

Alles is afhankelijk van de mens. In feite bestaat er noch zwart noch wit: de mens verandert zwart in wit en wit in zwart.

From the Preparation to the Daily Kabbalah Lesson 7/28/13

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Groepswerk, Hulp, Licht - Geen reacties→

Vraag: Blijft het ego groeien na de opgang naar het hogere niveau?

Antwoord: Natuurlijk! Het verschil is dat we nu een ego hebben op het fysieke niveau en in de overgang naar het eerste spirituele niveau verkrijgen we een spiritueel ego. Zoals er geschreven staat: “Hij die groter is dan zijn vriend heeft ook een groter ego.”

Hoe zou een mens anders kunnen rijzen? Nu hebben we geen spiritueel ego. We worden gedragen door ons simpele, kleine, fysieke, animale ego. Eigenlijk betekent het niets. Als de Schepper ons de wereld van Ein Sof (Oneindigheid) wil geven, moeten we een enorm groot, oneindig ego hebben.

Er wachten ons heel serieuze verlangens, zozeer dat zij ons gewoonweg aan stukken zullen scheuren. Maar ze worden pas in ons onthuld als we er controle over kunnen uitoefenen in ‘geloof boven de rede’. Daarom vindt de opgang langs het spirituele pad door middel van het Licht plaats en is het een geleidelijke opgang. Wij komen alleen verder als we alles op de juiste manier doen, als we dat niet doen blijven we op hetzelfde niveau of we vallen. We kunnen alleen vooruit komen als wij van ons er van tevoren van hebben verzekerd dat het Licht bij ons is en wij daarmee uitgerust zijn.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/21/13, “Faith Above Reason”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Spiritualiteit - Geen reacties→

Vraag: Hoe moeten we innerlijk werken met de staat waarin ik twee keuzes lijk te hebben: ik zie of mijn ego of het juiste werk. Wat moet ik doen zodat ik niet lui blijf?

Antwoord: Hier voelen we de behoefte aan Arvut (verantwoordelijkheid voor elkaar), wederzijdse hulp. Je kunt het vergelijken met een ommuring waardoor de groep beschermd wordt, zowel voor uiterlijke invloeden als voor negatieve, innerlijke invloeden van alle groepsleden.

Deze ommuring – de geest, de heelheid – wordt gebouwd door middel van het belang van het Doel, van de bereidheid van alle groepsleden om zich ondergeschikt te maken aan het gedachtegoed van de groep, zoals in een familie waarin een bepaalde innerlijke basis aanwezig is. Er kan in een familie van alles gebeuren, maar er is iets wat voortdurend evenwicht brengt, wat belang hecht aan de familie, alles naar de basis terugbrengt en dat zorgt ervoor dat de familie niet breekt en uiteenvalt.

Daarom bestaat een familie uit verscheidene generaties: grootvaders en grootmoeders, ouders en kinderen. Eens leefde iedereen samen. De generaties veranderen geleidelijk aan, zoals raderen, maar er zijn altijd drie generaties die elkaar steunen en van elkaar afhankelijk zijn. Tegenwoordig valt dit alles natuurlijk uit elkaar, maar in de groep moeten we hier belang aan hechten.

Er moet een substantieel aantal zijn in de groep dat ervoor zorgt dat de groep stabiel en evenwichtig is. Dat haalt de groep niet naar beneden, maar balanceert eenvoudigweg allerlei uitbarstingen en wanorde. Iemand die door verschillende staten heengaat, moet namelijk het innerlijke gevoel hebben dat de groep stabiel is, stevig en permanent.

Dit moeten we goed onderhouden en duidelijk neerzetten als onze basis. Er kan van alles gebeuren, maar we hebben onze basis.

Het is mijn werk als leidinggevende om alle kleine groepen over de hele wereld tot één geheel te maken, tot één verenigd fundament dat aan iedereen ondersteuning zal bieden. Dan zullen verschillende problemen en conflicten – waarvoor het Licht ons innerlijk zeker zal plaatsen – ons op de juiste manier helpen: alleen om te groeien.

Je kunt het Arvut noemen of er een andere naam aan geven, hoe dan ook, we moeten dit doen. De groep is als een warm huis, een incubator. Zoals men zegt: ‘My home is my castle.’ Een mens heeft het nodig om in een bepaalde omgeving te leven: in de oorsprong, de ziel, het lichaam, de kleding, in dat alles.

Dit moeten we met elkaar vormen. De groep moet hierover praten, erover nadenken. Er moet een gevoel zijn dat dit mijn familie is, mijn home, waar ik kom en niet meer vandaan wil! Zo behoort het te zijn.

From the St. Petersburg Convention “Day Two” 7/13/13, Lesson 3

Filed under: Conventies, Groepswerk - Geen reacties→

Filed under: Conventies, Groepswerk, Innerlijk Werk, video - Geen reacties→

Wij moeten begrijpen dat een neergang een aanduiding is van de onthulling van de ziekte, de onthulling van het kwaad. We spreken over het kwaad als we geen verbinding met de Schepper hebben, Hij is verborgen in onze omgeving, in de groep van het spirituele commando. Onze inspanningen om terug te keren naar het eerdere gevoel van eenheid moeten op de Schepper gericht worden en niet alleen op onze verbinding.

De Schepper was afwezig in onze intentie. We dachten dat we ons eenvoudigweg met elkaar konden verbinden en zo alles konden bereiken. We hebben de laatste schakel in deze ketting verloren: de Schepper. We moeten nu de nadruk leggen op deze belangrijkste component, weergegeven in: ‘Israel, de Torah en de Schepper’, en ons realiseren hoe belangrijk dit is, want zonder dit is er geen Arvut (verantwoordelijkheid voor elkaar) en geen verbond, zonder dit kan er niets bestaan!

Nu hebben we de mogelijkheid om die ene, belangrijkste, ontbrekende component, die alles draagt, te voelen. Daarom moeten we langzamerhand het gevoel van eenheid kwijtraken en een steeds grotere neergang ervaren, alleen om ons te realiseren hoezeer we de Hogere Kracht nodig hebben die verantwoordelijk is voor onze verbinding en alles bestuurt. Als we aan de Schepper denken, behoren we Hem toe, Hij zorgt voor alles en zal er voor zorgen dat wij zijn Heiligheid niet zullen verlaten.

Er staat geschreven: “Voor mijn broeders en mijn vrienden zal ik spreken over vrede.” Enerzijds bid ik of de Schepper mij wil helpen met mijn broeders, anderzijds werk ik samen met mijn broeders om de Schepper te onthullen, Hem te bereiken en Hem vreugde te brengen. Dit betekent dat ik mij bezorgd maak over de kli (vessel) én over dat wat de kli vult.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/18/13, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Gebed, Groepswerk, Grootheid van de Schepper, Innerlijk Werk, Intentie - Geen reacties→

Vraag: Moeten we op zoek gaan naar behoeften en dingen die ontbreken in de groep?

Antwoord: Weet je niet waar je vrienden naar verlangen? Ze hoeven niets te zeggen, want het is duidelijk dat zij verlangen naar de onthulling van de eigenschap van geven, de eigenschap van onderlinge liefde. Dan zullen zij alle andere dingen gaan voelen, de hele schepping en de Schepper die alles vult. Daarom ben jij hun vriend.

Het enige wat je doet is je intenties, je wensen en je grote verlangen corrigeren en afstemmen, zodat ze meer gelijkvormig worden aan het Licht. Dan zal alles goed gaan en zal alles je lukken.

Vraag: Maar als de vrienden niet over hun verlangens spreken is er een soort leegte, stilte …

Antwoord: Dat komt omdat je hen niet voelt, je voelt niet hoe zij naar spiritualiteit verlangen.

We hebben net wat reacties van de vrouwen gehoord. Er is inderdaad verschil met wat de mannen zeggen. Zij voelen allemaal hoe ze naar spiritualiteit verlangen, hoe graag ze dat willen en hoe groot dat verlangen is. Misschien hebben zij zich niet zo nauwkeurig uitgedrukt, maar deze onnauwkeurigheid wordt tot aan het einde van de correctie gecorrigeerd, tot aan de wereld van Ein Sof (Oneindigheid ). Het geheel was verbazingwekkend.

Wat begrijp je niet? Niemand in de wereld heeft de verlangens die ik hier in elk van jullie voel. Alle anderen in deze wereld bevinden zich op het animale niveau, behalve de verlangens van onze wereldgroep.

From the St. Petersburg Convention “Day One” 7/12/13, Lesson 2

Filed under: Congressen, Groepswerk, Spiritualiteit - Geen reacties→

Vraag: Hoe kunnen vrouwen de collectieve neergang en eenheid voelen? Ik voel geen neergangen, ik kom heel blij naar de groep en ik doe alles voor de groep. Waarin zit dan mijn spirituele ontwikkeling?

Antwoord: In vergelijking met de mannen is er iets unieks bij de vrouwen. Zij hoeven de natuurlijke barrière die er tussen hen is niet te overwinnen. Maar in het spirituele werk moeten ze net zo zijn als de mannen.

Niemand vraagt of eist van hen dezelfde methode van verbinding als bij de mannen. Maar innerlijk zijn ze hiervoor gereed en moeten ze hieraan vooral met elkaar werken.

Daarna wordt er zowel een speciale afstandelijkheid als een opgang gecreëerd en het gevoel dat jij een vrouw bent en dat dat een man is verdwijnt, als deze uiterlijke omhulling verdwijnt en onbelangrijk wordt, blijft enerzijds de fysieke wereld bestaan en is er anderzijds de spirituele wereld, beide werelden zullen zich nauwkeurig van elkaar onderscheiden: dit is onze animale natuur en dat is de ziel, dan zullen de vrouwen zoals de mannen kunnen werken.

Maar tot aan dat moment is er een verschil tussen mannen en vrouwen en daarom moeten we afzonderlijk omhoogrijzen en verlangen naar het bereiken van spiritualiteit. We moeten elkaar zeker met alles helpen, maar als we samen gaan werken raken we alleen maar in verwarring. We verwarren beelden uit de fysieke wereld met het spirituele werk en de uitkomst daarvan is heel slecht.

Daarom moeten we ons in serieuze zaken absoluut niet met elkaar vermengen. Elkaar helpen, voor het centrum zorgen, disseminatie, al die dingen kunnen we met elkaar doen, behalve het spirituele werk. Soms kunnen zelfs de workshops samen gedaan worden. Maar in het algemeen gesproken moet de verbinding gescheiden blijven op basis van de sekse.

Jullie begrijpen en voelen zelf dat het gemakkelijk verwarrend kan zijn. Daarbij is het voor vrouwen eerder verwarrend dan voor mannen. Een man begrijpt wat hij nodig heeft terwijl een vrouw spiritualiteit verwart met de materie, dit lijkt voor haar hetzelfde. En dat is absoluut niet zo. Ze bedriegt zichzelf zonder dat ze het begrijpt en voelt.

Als je over de Machsom heen bent en de hogere wereld werkelijk gaat voelen, begrijp je hoe verkeerd het geweest zou zijn. Maar tot aan dat moment: nee. Daarom is bij ons alles strikt verdeeld in een mannelijk deel en een vrouwelijk deel.

Sta de mannen niet in de weg, dit is de eerste voorwaarde. Ten tweede, leer met elkaar. Niemand vraagt van jullie om elkaar te omarmen. Doe alles wat ten goede komt aan jullie verbinding.

From the St. Petersburg Convention “Day One” 7/12/13, Lesson 2

Filed under: Conventies, Groepswerk, Mannen, Vrouwen - Geen reacties→

Er vindt alleen een neergang plaats als we de staat die we bereikt hebben niet in stand kunnen houden, want er is steeds weer een verzwaring van het hart. Deze verzwaring van het hart is niet aan ons gegeven want er is ons Genade van Boven getoond.

Maar het is niet goed als de verzwaring van het hart het gevolg is van uiterlijke, materiële problemen. Vanaf nu kunnen we namelijk uitsluitend in het spirituele werk blijven en alle onaangename materiële verstoringen uitleggen als spirituele manifestaties.

Deze verstoringen zullen we absoluut niet zien als iets materieels, zelfs de hevigste klappen niet. Zij zullen plotseling een prachtige vorm gaan aannemen, het belangrijkste voor ons is dat wij ons op hetzelfde niveau handhaven. Als wij het volhouden om op dezelfde hoogte te blijven, boven alle verstoringen uit, zullen we dieper in dit niveau gaan doordringen.

We zijn al naar een nieuw niveau gerezen, nu moeten we er dieper in doordringen zodat we er de tien Sefirot in kunnen ontdekken, nieuwe eigenschappen. Dan zullen we plotseling ervaren dat we in deze staat kunnen blijven en dat we ons in de spirituele wereld bevinden! We hebben deze staat al in zijn externe vorm aangeraakt.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/17/13, Writings of Rabash

Filed under: Conventies, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Spiritualiteit - Geen reacties→

Vraag: Alles wat u na de conventie zegt, ervaren we al op een volkomen andere manier, als iets nieuws dat we bereiken. Maar anderzijds voelen we angst om het te verliezen, want het vraagt veel kracht om wat we hebben bereikt vast te houden en het kan alleen als resultaat van onze eenheid gebeuren. Hoe kunnen we de steun die we aan elkaar geven vergroten?

Antwoord: We zijn onlangs door veel staten heen gegaan, door veel veranderingen en we hebben moeilijke situaties meegemaakt. Hoewel we ze gemakkelijk vergeten door de steun van de groep, is de essentie van deze veranderingen van uitermate groot belang. Bovendien hebben we de conventie heel goed voorbereid. Het was eenvoudigweg een gunst van Boven dat we vóór St. Petersburg een conventie in Krasnoyarsk hadden en ik hoopte dat iedereen jaloers zou zijn op degenen die daar geweest waren.

Dat was ook zo. Iedereen wilde dezelfde staat van eenheid bereiken en omdat zij het moeilijk vonden dat zij het niet gevoeld hadden, namen ze de voorbereidingen heel serieus. Daardoor hebben we bereikt wat wij hebben bereikt. Ik denk niet dat er enig verschil was in de spiegelcongressen als ik afga op wat ik op het scherm en tijdens de conventie heb gezien.

Ik zag voor het eerst dat mensen met een blij gevoel de conventie afrondden, alsof ze niet op het punt stonden om elkaar gedag te zeggen. Ze hoefden iedereen niet te omhelzen of te huilen, zoals dat in het verleden meestal gebeurde. Er kwam niemand bij me klagen omdat het zo moeilijk was om weer terug naar huis te gaan. Ik ging weg en dat viel zelfs niemand op. Dat is een heel goed teken.

Mensen hebben gevoeld dat hun leven in de groep plaatsvindt, in de verbinding met elkaar en ik kom alleen om het van buitenaf wakker te maken. Ik leg uit hoe het gebouwd en georganiseerd moet worden, maar het leven zelf wordt in de groep vervuld. Ik maak de conventie niet, dat doen jullie zelf. Jullie zijn heel onafhankelijk geworden en dat is uitermate belangrijk, daarom ervaren jullie deze nieuwe gevoelens en zijn jullie op weg naar een nieuwe staat.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/16/13, The Zohar

Filed under: Conventies, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: In principe kan iedereen liefhebben. Sommige mensen houden van kinderen, anderen houden van hun man of vrouw. Waarom is het voor ons zo moeilijk om, als we bij elkaar komen, dat gevoel voor elkaar te krijgen, hoewel we het Doel voor ogen hebben en onze intentie?

Antwoord: Dat komt omdat onze intenties egoïstisch zijn – behalve bij waar wij mee bezig zijn – zij komen overeen met onze natuur, volgen dezelfde richting. Ik heb de intentie om mijn dorst te lessen en ik pak wat om te drinken. Dit betekent dat ik mijn verlangen vervul en mijn intentie helpt me om het verlangen te vervullen.

Maar hier is mijn intentie tegengesteld aan mijn verlangen. Dat wil zeggen dat ik mijn intentie gebruik om mijn verlangens te veranderen, om ze om te keren, dit gaat dus tegen onze natuur in. Dit vraagt enorm veel innerlijk werk, een enorme inspanning, de steun van de omgeving en ervaring.

Bovendien worden mensen boos als ze niet begrijpen hoe ze zichzelf kunnen oriënteren in dit proces. De zeven miljard mensen op deze planeet en alle landen en culturen gaan alleen maar op een egoïstische manier met elkaar om en plotseling hebben we het over de noodzaak om het Bijbelse gebod: “Heb je naaste lief”, te vervullen.

Maar hoe? Tenslotte is het zelfs in de groep al moeilijk, laat staan met meer mensen, op universele schaal. Maar op een andere manier kunnen we onszelf niet corrigeren, dan zullen we niet veranderen. Ofwel we gaan dit doen door middel van lijden als we het nalaten, ofwel doordat wij het Licht aantrekken.

Als we ons richten op de juiste handelingen, dat wil zeggen door allemaal bij elkaar te komen, door ons in te spannen, ons te concentreren op onze intenties en handelingen, kan het ons lukken. Het allerbelangrijkste is om dit de komende tijd te doen en pas dan ga je begrijpen hoe het gebeurt.

Vraag: Waarom houden we van kinderen? Wat is dat voor gevoel?

Antwoord: Dat is een dierlijk instinct. Een menselijk wezen houdt van zijn kinderen zoals een dier van zijn nageslacht houdt. Je houdt niet van de kinderen van iemand anders, alleen van je eigen kinderen. Je kunt alleen van het kind van iemand anders houden, als je jezelf corrigeert. Hiernaar zijn we op weg.

Om dit proces te versnellen heb je elkaar nodig en moet je elkaar steunen. ‘Bij elkaar komen’ betekent dat je probeert om gemeenschappelijke intenties en inspanningen met elkaar te verenigen, dat je stopt om jezelf te voelen, maar dat je anderen gaat voelen. Als je jezelf ertoe dwingt om dit te doen, zul je ontdekken dat alle anderen al zover zijn en dat ze alleen maar op jou wachten.

Filed under: Conventies, Groepswerk, Liefde - Geen reacties→