Het is niet voldoende om ons alleen maar met de vonken van de vrienden te verbinden. We moeten ook studeren, kennis vormt ons en leert ons hoe we ons met de vonken moeten verbinden. Tot dusver hebben we geen idee hoe we ons moeten verbinden, omdat we niet vertrouwd zijn met het spirituele systeem. Daarom lezen we erover, we luisteren en studeren. We leren dat we ons met elkaar moeten verbinden en een systeem moeten vormen, dat bestaat uit 10 Sefirot, Partzufim, Werelden, Omgevend Licht en Direct Licht. Al deze namen beschrijven onze onderlinge verbinding die we moeten bereiken.
Het belangrijkste is dat we ons afstemmen op het ontvangen van Hulp van Boven. Het is niet voldoende om alleen te denken aan de verbinding met de vonken van onze vrienden, we hebben iemand anders nodig die ons met elkaar zal verbinden. We moeten de Hogere Kracht aanroepen, zodat Hij dit werk voor ons zal doen. We brengen onze verbroken verbinding naar de Hogere Kracht en klagen bij Hem over ons onvermogen om te verbinden. Het is te vergelijken met een huilend kind dat naar zijn vader en moeder gaat met de klacht dat hij iets niet voor elkaar kan krijgen, omdat er iets kapot is en niet meer werkt.
Het Hogere Licht heeft onze onderlinge verbinding met opzet verbroken, zodat wij om het herstel daarvan zouden vragen. Als een mens een beroep doet op de Hogere Kracht, samen met zijn vrienden, betekent dit dat hij zich al in het gecorrigeerde systeem bevindt, genaamd: ‘Israel, de Torah en de Schepper zijn Eén’.
Israel staat voor ons allen, voor hen die zich ‘direct op de Schepper’ richten (Yashar-El). De Torah is het Licht, waarnaar we op zoek zijn om weer samengevoegd te worden. Wij bestuderen de daden van het Licht uit de boeken. De Schepper is de Hogere Kracht, de Bron van het Licht, die leidt naar compassie en ons weer bijeen brengt. Dit verklaart waarom we spreken van de ‘terugkeer naar de Bron van de goede staat’ die bestond voordat het breken van de vaten plaatsvond. Op deze manier bereiken wij correctie.
Op dit punt zijn er talloze fasen uit te leggen. Maar we moeten in ieder geval goed begrijpen, dat een mens absoluut niet in staat is om dit alleen te doen, want hij zal altijd geneigd zijn om bij het innerlijk werk van de veronderstelling uit te gaan, dat hij voldoende kracht en kwaliteiten heeft om als eenling de Schepper aan te roepen en het naar Hem uit te schreeuwen.
Maar ik zal mij nooit tot de Schepper kunnen wenden zonder dat ik het gebroken vat – dat minstens uit 10 vrienden bestaat die zich opnieuw met elkaar willen verbinden – aan Hem laat zien. Ik ben één van hen. Als er vrienden zijn die begrijpen, dat zij zich met elkaar moeten verbinden om de Schepper te onthullen en zij proberen om een beroep te doen op de Schepper, zodat er belangeloos geven en liefde tussen hen werkzaam zal zijn, gebeurt het.
From a Talk at the Meal Commemorating Rabash, 9/20/12
Ik ben er heel blij mee, dat we de grootheid van de altruïstische Kracht beginnen te begrijpen door middel van onze onderlinge verbinding, want dit is, in het algemeen gesproken, de enige manier om ermee te leren omgaan. Dit gebeurt als we samenkomen in de groep en min of meer gaan proberen om de staat van geven, liefde en onderlinge verbinding opnieuw in het leven te roepen en te verspreiden. Als we voor elkaar garant staan, in gezamenlijke eenheid, gaan we langzamerhand voelen wat de verbinding in dit samenzijn ons kan geven en hoe ongewoon het is.
Op basis van wat ik uit de praktijk weet, denk ik dat het het allerbelangrijkste is om iets onaards te voelen, iets speciaals, wat in een mens naar bovenkomt. In dat gevoel gaat zich die eigenschap vormen, die voorheen onbekend was. Men weet dat het alleen mogelijk is in de verbinding met anderen.
Dan kan het gebeuren, dat deze eigenschap langzamerhand weer verdwijnt, als in een mist onzichtbaar wordt, kracht verliest en in het niets oplost, maar hij blijft wel in de mens opgeslagen, als een zogeheten Reshimo. En een mens wil deze eigenschap opnieuw bereiken, leren kennen, begrijpen, eraan denken. Maar dit is niet genoeg, we moeten deze eigenschap voortdurend in onszelf aanmoedigen en voeden, zoals elk fysiek orgaan groeit en ook elke eigenschap, als we er voortdurend tijd aan besteden. Als we dit bij herhaling doen, laat deze eigenschap nieuwe kenmerken zien, nieuwe verbindingen, het wordt anders dan voorheen. Als we deze eigenschap uit het donker, waarin hij verdwenen was, tevoorschijn laten komen, ontdekken we nieuwe dimensies.
Daarom liggen er nog niet eerder ontdekte wegen, niveaus en staten voor ons. Op dit pad zullen we zeker veel overwinningen behalen en hogere staten beleven, maar ook teleurstellingen en – zoals het dan lijkt – verlies. Vanuit dit alles zullen wij – door onze voortdurende inspanning, met behulp van een aantal workshops en conventies – een punt bereiken, waarop deze Kracht, die zich in ons zal openbaren, zo duidelijk voelbaar zal worden en binnen ons bereik zal komen, dat wij er zeggenschap over zullen hebben. We zullen een wederzijdse wisselwerking gaan ervaren en hetzelfde gevoel hebben als twee partners, die elkaar aanvoelen tijdens een dans.
Ik hoop dat we bij de volgende conventie, en misschien zelfs eerder, de staat zullen bereiken van deze onderlinge wisselwerking tussen de mens, de Kracht van geven en de kracht van ontvangen (de mens is de middellijn). Het is volkomen afhankelijk van de mate van intensiteit, waarmee wij in onszelf de staten kunnen ontwikkelen die we nu hebben beleefd en of we eraan vasthouden. Alles ligt dus voor ons open.
From a Virtual Lesson 9/23/12
De wijze waarop alle schepselen met mij omgaan, noemen we de Schepper. Waar kan ik Hem onthullen? In mijn houding naar hen toe!
Wanneer zal ik Hem onthullen? Als ik met hen omga vanuit liefde en belangeloos geven.
Wat zal ik dan van hen gaan ontdekken? Dat zij onafscheidelijke delen van mij zijn, die zinvol zijn voor mij en die ik nodig heb. Er bestaat niets in de wereld dat mij zou kunnen beschadigen of vijandelijk naar mij is.
Dit wil zeggen dat ik ontdek dat alle schepselen ofwel met mij omgaan vanuit geven om te geven – waarover geschreven staat: “Wat jij verafschuwt, doe dat je naaste niet aan” – ofwel vanuit ontvangen om te geven, namelijk vanuit: “Heb de ander lief zoals jezelf”. In essentie is dit de houding van de Schepper naar mij toe, Hij brengt al deze manieren van omgang met elkaar als het ware naar het hoogste niveau.
From the 3rd part of the Daily Kabbalah Lesson 8/8/12, The Study of the Ten Sefirot
In de Schepper is uitsluitend liefde aanwezig. Maar omdat we geen idee hebben over wat liefde is, heeft de Schepper verschillende mogelijkheden in het schepsel geschapen, waardoor we liefde kunnen bereiken.
Liefde is iets vreemds wat ons ego niet begrijpt, het is tegennatuurlijk. Hoe is het mogelijk dat ik – door de verschillende smaken te proeven die de gastheer voor mij bereidt – de liefde van de gastheer ga voelen? Wat heeft het een met het ander te maken?
De essentie van de schepping is: ‘iets uit het niets’. In het ‘niets’ is iets aanwezig van het ‘iets’. Dus van het ‘niets’, van het verlangen om te ontvangen, kan ik het ‘iets’ bereiken, dit betekent dat ik liefde kan bereiken door een indruk in het verlangen om te ontvangen, en die liefde is een eigenschap die in elk opzicht volkomen afgescheiden is van het schepsel.
Er doet zich plotseling een soort wonder voor als het verlangen om te ontvangen, door een aantal handelingen en indrukken in dat verlangen, een eigenschap bereikt die tot de hoge Goddelijke natuur behoort.
Dit blijft voor ons iets volkomen onbegrijpelijks, hoe kan zo’n wonder, genaamd ‘liefde’, geboren worden uit de handelingen van ‘geven en nemen’? Dit heeft niets te maken met het verlangen om te ontvangen.
Ieder keer weer, op elk niveau, moeten we de handelingen en de indrukken die wij in het verlangen om te ontvangen ervaren, voltooien, zodat wij ze allemaal bijeen kunnen brengen en opstijgen naar het niveau waarop we de eigenschap van liefdevol geven bereiken.
From the 3rd part of the Daily Kabbalah Lesson 9/3/12, The Study of the Ten Sefirot
In de werkelijkheid is er ‘geen ander dan Hij’ en de Schepper wil door het schepsel onthuld worden. Maar als Hij zich zou onthullen zou het schepsel nooit onafhankelijk kunnen worden. Het zou zichzelf altijd aan het Licht ‘verkopen’ en zich er niet van kunnen afscheiden.
Daarom is het niet mogelijk om mijzelf weg te cijferen voor de Schepper, voor het Licht, omdat ik een volkomen slaaf ben van genot. Wij weten dat we in dit leven voortdurend onder toezicht van het Licht staan.
Daarom is de Schepper verborgen, maar de groep is bereikbaar. Wij kunnen dus met de groep gaan communiceren en zo zelfs boven ons egoïsme uitstijgen, dat zou niet mogelijk zijn met de Schepper. De mens ervaart dit in alles.
Naast het menselijk wezen bestaat alleen de Schepper: ‘Er is geen ander dan Hij’. Dan ontdekt een mens dat hijzelf ook niet bestaat. Het enige wat bestaat is één hogere Kracht die alles vult. Maar dit wordt pas ontdekt als een mens dit zelfstandig bereikt.
From the Kharkov Convention “Uniting to Ascend” 8/17/12, Workshop 2
Uit een brief van Baal HaSulam (no. 8): Wij zien al eeuwenlang, tot op de dag van vandaag, hoeveel mensen hun leven hebben vergiftigd met allerlei vormen van lijden en zelfkwelling en dit alleen met het doel om een zekere betekenis te vinden in het dienen van de Schepper of om de Bestuurder van de wereld te leren kennen! Zij hebben allen hun leven tevergeefs verknoeid en ze hebben deze wereld op dezelfde manier verlaten als zij hier kwamen en niets bereikt. Waarom heeft de Schepper al hun gebeden niet beantwoord? Waarom nam hij naar hen een trotse houding aan? Waarom kwam Hij hen geen stap naderbij? Wordt hij daarom ‘De meest trotse van allen die trots zijn’ genoemd?
In het menselijk ras leeft een bitter misverstand waardoor mensen via verkeerde wegen de hoogste Kracht zoeken om zo de oorzaak van hun moeilijke leven te ontdekken. Een dergelijke zoektocht is niet juist, omdat we niet binnen het kwaad moeten zoeken, maar duidelijk moeten krijgen waar de bron van het goede is en naar Hem moeten streven, naar het bereiken van gelijkvormigheid met Hem, in plaats van een wachtende houding aan te nemen in de situatie waarin je je nu bevindt en aan Hem te vragen of Hij je leven, op dezelfde plek waar je nu bent, wil verbeteren.
Daarom schrijft Baal HaSulam in zijn brief: Wij zien al eeuwenlang, tot op de dag van vandaag, hoeveel mensen hun leven hebben vergiftigd met allerlei vormen van lijden en zelfkwelling en dat alleen met het doel om een zekere betekenis te vinden in het dienen van de Schepper. Wat voor soort dienst aan de Schepper is dit als de mens lijdt en wordt gekweld en hierin tegelijkertijd ook op zoek is naar een hogere betekenis? Dit was het doel niet.
Bij een dergelijke benadering hebben we met verschillende vertekende opvattingen te maken en daarom hebben allen die dit pad hebben gevolgd hun leven tevergeefs verknoeid. De een probeerde de situatie voor zichzelf te verbeteren zonder verder ook maar iets te veranderen. De ander was op zoek naar een methode om in zijn eigenbelang controle uit te oefenen op de Schepper. Een derde verwachtte dat hij door zijn lijden dichter bij de Schepper zou komen en een beloning zou krijgen voor zijn lijden. Er staat zelfs geschreven: “Het lijden verzacht het egoïsme, zoals zout het vlees verzacht”. Hieruit komt het gebruik om te vasten voort en het uitspreken van gebeden, we vinden dit in alle religies terug.
Zij hebben allen hun leven tevergeefs verknoeid en ze hebben deze wereld op dezelfde manier verlaten als zij hier kwamen, omdat deze benaderingen niet de juiste waren. De Schepper wil niet dat wij lijden. Hij heeft niets anders van ons nodig dan dat wij Zijn Grootheid bereiken en met Hem versmelten, dit betekent: hetzelfde niveau bereiken als Hij.
Alles wat wij doen, behalve ons richten op gelijkvormigheid met de Schepper en dat willen bereiken, is volledig nutteloos en zal nergens toe leiden. En wat nog belangrijker is, denk niet dat lijden deel uitmaakt van het pad naar de Schepper. Als de mens lijdt is dat een teken dat hij de verbinding met de Schepper kwijt is, dat hij niet alleen van Hem verwijderd is, maar zich ook steeds verder in de tegengestelde richting van hem verwijdert.
Terwijl de ‘druppel van eenheid’, het punt van samensmelting, alleen wordt bereikt als de mens onophoudelijk streeft naar gelijkvormigheid met de Schepper, zoals er geschreven staat: “Van de liefde voor mensen naar de liefde voor de Schepper”. Alle andere wegen zijn onjuist.
Baal HaSulam schrijft dit vanuit grote bezorgdheid, het gaat hem aan het hart dat dit door de hele menselijke geschiedenis heen plaatsvindt, tot aan de dag van vandaag. Wat kunnen we eraan doen? Grijp de gelegenheid aan, we moeten aan iedereen proberen uit te leggen wat de waarheid is.
From the Preparation to the Lesson 7/29/12
Om een mens naar het bereiken van de werkelijke realiteit te brengen, namelijk buiten de beperkingen van zijn waarneming, zijn begrip en zijn gewone gevoelens, leidt de Schepper ons door een ontwikkelingsproces heen dat trapsgewijs verloopt. Op deze manier hebben we, nu we in deze wereld leven, de mogelijkheid om ons voor te bereiden op het ervaren van de werkelijke realiteit. Als wij ons daarop voorbereiden zullen wij – volgens het scheppingsplan dat aan ons werkt en dat ons dichter bij deze werkelijke realiteit brengt – uiteindelijk deze werkelijkheid ontdekken, dan zullen wij namelijk de onthulling van de Schepper aan Zijn schepselen bereiken.
Maar als wij ons niet op de juiste manier voorbereiden en ons leven niet gebruiken om onze waarneming te corrigeren, maar vanuit ons ego van het leven proberen te genieten, voelen we pijn als de Schepper ons naderbij komt. Overal waar wij vanuit ons ego handelen, voelen we de grote, globale crisis en verschillende problemen op allerlei terreinen van ons leven.
Overal waar we gebruik maken van een ongecorrigeerd ego dat niet wil veranderen, voelen we de crisis: op het gebied van educatie, cultuur, economie, financiën, ecologie, in gebroken gezinnen, terrorisme en drugsgebruik. Als we kijken naar de pijnlijke plekken van onze denkbeeldige wereld en we de oorzaak proberen te ontdekken van het crisisgevoel en de pijn die we ervaren, van de bittere smaak van alle heerlijke gerechten op de tafel van de Koning, ontdekken we, dat de bittere smaak uit ons groeiende ego voortkomt.
Overal waar ons ego bij betrokken is – wat bedoeld was om gecorrigeerd te worden, maar zich daarop niet heeft voorbereid – komen we een crisis tegen en alle andere problemen die we nu in de wereld ervaren. De conclusie is dus, dat we ons moeten voorbereiden op correctie met behulp van alle mogelijkheden die we daarvoor hebben.
Als wij serieus in de groep werken, studeren en disseminatiewerk doen en gebruik maken van alle mogelijkheden die ons door de Schepper gegeven worden, ervaren we een heerlijke, zachte smaak als we dichter bij de onthulling van de Schepper komen en geen bittere smaak. Het hangt uitsluitend van onze voorbereiding af, van het werk waarin we ogenschijnlijk een vrije wil hebben.
Je bent naar de studie gebracht en naar de groep en je hebt alle uitleg gekregen over wat je moet doen, nu gaat het over jouw besluit! Je bent vrij om alles te doen wat jij vindt passen in het paleis van de Koning, maar als je vergeet dat je daar bent gekomen om je voor te bereiden op het feestmaal, zul je een afschuwelijke smaak ervaren als de maaltijd er is, want je hebt je er niet op voorbereid. Alles is dus in jouw handen en alles hangt af van de voorbereiding.
From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/13/12, Writings of Baal HaSulam