Vraag: Zijn wij nu het juiste offer aan het maken voor de Tabernakel of is het de Schepper die het stukje voor stukje samenstelt? Wie is de architect?

Antwoord: Natuurlijk begrijpen we niets van ons werk, net als een kind van twee jaar oud opgroeit zonder te weten hoe hij op driejarige leeftijd zal zijn. Hij bedenkt het proces van zijn groei niet en vormt zichzelf niet op de leeftijd van drie jaar. Op dezelfde manier maken we een Menorah (een zevenarmige kandelaar) door een stuk goud in het vuur te werpen en het hierdoor vanzelf te laten ontstaan. Maar hoe gebeurt dit “vanzelf”?

Het feit is dat je zelf niets kan doen. Als je je intentie voorbereidt (niet de actie, maar alleen de intentie!), als je het bouwt in de middellijn, gaat het Licht jouw materie precies omzetten in de vorm die deze materie moet hebben. Deze materie kan geen enkele andere vorm aannemen! Met andere woorden, het heeft deze vorm al en je moet het alleen ontdekken door de intentie te hebben om dit beeld aan jou te laten onthullen.

Je betreedt een wereld die al lang van tevoren klaar is! Wanneer je de “bal en de bloem”, “de Menorah”, “de tafel”, “de onyx en andere stenen, “onthult, ben je aan het ontdekken wat al bestaat. Jij bent degene die je waarneming vernieuwt. Jij onthult het; het wordt aan jou onthuld. Jij bouwt je visie, perceptie, begrip en overeenstemming. Al naar gelang de mate van je overeenstemming , zie je de uiterlijke vorm niet, maar je ziet dat alles in je is. Je visie wordt intern.

Wat je nu ziet lijkt zich buiten jou af te spelen, maar in spiritualiteit zie je dat alles zich van binnen afspeelt. Dan is je perceptie authentiek. Je bent niet langer in de illusie waarin je je nu bevindt, waarin het lijkt alsof de wereld buiten jou bestaat, dat jij er bent en de wereld.
In spiritualiteit bestaat deze leugen niet. Je voelt dat alles in je is, in de ziel waarmee je je identificeert.

From the lesson on the weekly Torah portion on 2/4/11

Filed under: Spiritualiteit, Thora, Waarneming - Geen reacties→

Vraag: De laatste tijd voel ik me erg moe en ik val in slaap tijdens les. Betekent dit dat mijn verlangen naar het doel niet sterk genoeg is?

Antwoord: Allereerst moeten we iedere staat accepteren als afkomstig van Boven, van de Schepper, vanwege “Er is geen ander dan Hij.” Als ik iedere staat beschouw als zijnde opbouwend en van de Schepper komend en mij dus vooruit helpt naar het doel, is het een bevorderende staat die mij werkelijk opbouwt. In dit verband hangt niet alles van die staat zelf af, maar van mijn houding ertoe: Van wie is het?

Het maakt niet uit in wat voor staat ik ben: goed, slecht, intermediair, of één die iedere beweging mist, zelfs als ik gedurende een paar maanden hierin zou blijven. Als ik altijd relateer aan deze staat als zijnde de juiste staat voor het maken van onderscheidingen, correcties en vooruitgang, heb ik geen zorgen over wat er daadwerkelijk gebeurt.

Ik verhef altijd MAN, verblijf in de intentie en in de reactie van Boven ontvang ik MAD, de staat die naar me toekomt. De intentie komt van mij terwijl de staat van de Ene Hogere komt.

Daarom moeten we alles wat van de Ene Hogere naar ons toekomt als een zegen ervaren. Wat er ook naar ons toekwam is gekomen omdat het ongetwijfeld van de Ene afkomstig is die Goed is en Goed Doet en er is geen ander dan Hij. Ik moet elke staat behandelen als zijnde noodzakelijk op het pad.

Als ik voortdurend verander en dieper in de studie graaf, de groep en de intentie, dan hoef ik me geen zorgen te maken over wat ik van Hem ontvang. Daarentegen is het mogelijk dat ik telkens een wrede behandeling (Gevurot) van Hem ontvang maar ik begrijp dan wel dat het precies deze behandeling is die me vooruit helpt. Dit is immers hoe een serieus persoon wordt behandeld: één die verwacht een vooruitgang te maken. Dit in tegenstelling tot een baby die teder behandeld wordt terwijl er niets van hem wordt verwacht. Alles hangt dus af van de vraag of je een held bent of niet….

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

De Zohar spreekt niet over de fysieke dood. Het spreekt over het verlangen om genot te ontvangen dat gecorrigeerd wordt en daardoor gelijkenis met de Schepper verwerft. Een gewoon mens heeft dit nog niet bereikt.

Wanneer een mens in de spirituele wereld werkt heeft hij een linker- en een rechterlijn (de twee “engelen”) en van hieruit bouwt hij de lijn in het midden op. Mijn ego, Pharaoh, staat aan de linkerkant en de Schepper, het Licht, staat aan de rechterkant.

Door de mate van mijn vermogen om het verlangen naar het ontvangen van genot van de linkerkant naar de middenlijn over te brengen en het Licht (de intentie) vanuit de rechterkant hiernaar toe te trekken, roep ik mijn spirituele vat (Kli) met een scherm in het leven.

Het scherm is de intentie tot altruïsme terwijl het vat het verlangen is dat zich hierin bevindt. Met behulp van deze twee krachten bouw ik mezelf op en ben ik de derde kracht. Ik begin dan in een spirituele werkelijkheid te bestaan. Als ik eenmaal deze “derde kracht” heb opgebouwd, het verlangen + de intentie, verwerf ik een ziel.

Als ik echter niet vanuit deze twee krachten zou opbouwen heb ik niets anders dan een punt waarin ik niets voel. Dit is slechts een klein verlangen, een “verlangen uit het niets” (Mi Ain), dat niet van mij afhankelijk is.

In De Zohar staat de noodzaak beschreven om het egoïstische verlangen te doden. Je trekt het Licht naar dit (egoïstische) verlangen toe, doodt het en brengt het naar de intentie tot altruïsme. Dit zul jij zijn; je levende zelf.

Dit kan allemaal gebeuren met behulp van een goede omgeving, “de Heilige Samenleving” (Hevra Kedusha) genaamd, omdat het je helpt je egoïsme te begraven. Op deze manier ontvang je een eeuwige ziel, een deel dat gelijk is aan de Schepper.

Jij zorgt hier zelf voor. En zo niet, dan heb je geen ziel. Je bestaat dan alleen in deze wereld beneden de linkerlijn, waarin je niets anders hebt dan een fysiek lichaam of materie (Homer = substantie = gelijk aan Hamor, ezel). Dit is de meest “materialistische” aanpak.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Vraag: Wat moet ik doen als de intentie, die u ons voor de les geeft, het volgende moment verdwijnt?

Antwoord: Er is niets wat je kunt doen; we moeten onze intenties blijven vernieuwen! Ik wijs de richting aan en jij moet je daaraan houden. Als je dat doet betekent het dat je me volgt.

Dit is de reden waarom je naar de les komt. Het is niet om door de tekst heen te graven en daardoor je verstand te oefenen! De essentie van je werk ligt niet in het gebruiken van je hersenen maar in het leveren van een inspanning om de intentie te behouden.

Je moet jezelf op het juiste pad houden en mij volgen. Ik kan je niet iedere seconde hieraan blijven herinneren. Dat zou betekenen jou met kracht te forceren. Schrijf het voor jezelf op en probeer je later vast te klampen aan deze gedachte. Het maakt niet uit hoeveel van de tekst je zult horen: de sleutel is om te blijven werken aan de intentie. Intentie is de “magische kracht” (Segula) die jou onthult wat de Zohar beschrijft.

Als je intentie het vereiste niveau heeft bereikt zul je de Zohar kunnen begrijpen, zelfs als het in een jou onbekende taal is. Je kunt het onthullen. Je begint te leven in de Hogere Wereld en ontvangt nieuwe organen van waarneming. Dit betekent dat je zelf spiritualiteit binnengaat. En dat heeft niets te maken met intellectueel gissen. In jou moet een nieuw zintuig tevoorschijn komen. Daarom is het nodig dat je een eigen inspanning levert die specifiek hierop gericht is en te wachten op het Licht dat naar beneden komt en jou hervormt door een specifieke actie.

Ik kan dit niet voor je doen. Ik kan alleen helpen door je eraan te herinneren. Meer niet. Daarom staat er in “Een Toespraak tot Aanvulling op De Zohar” en in andere teksten, die een persoon nodig heeft, geschreven om vast te houden aan de leraar. Dit is precies waar we over spreken.

Daarom moet je vasthouden aan de richtlijn die ik je in het begin van de les aanbied en dit opbouwen. Dat is ons gemeenschappelijke werk.

Iedere dag, 3 uur van de les, moet je in dezelfde intentie blijven. Maar maak het iedere dag, stapje voor stapje, preciezer en scherper. Je moet het op een dusdanige manier doen dat het niet zal verdwijnen maar steeds duidelijker en korter wordt, meer onderscheiden.

Schrijf het op; Ik geef je een tip die jou altijd op het pad terug zal brengen. Als je verdwaalt vraag jezelf af: ” Wat zal er met mij gebeuren?!” Dat is het: Als je pijn ervaart, heb je niets anders nodig.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen - Geen reacties→

Een vraag die ik ontving: Er is iemand zijn persoonlijke intentie en er is intentie in de groep. Wat moet de intentie van de groep zijn tijdens de Zohar studie?

Mijn Antwoord: Het moet hetzelfde zijn. De intentie van de groep kan niet verschillend zijn. Een groep is het totaal van de individuele in de groep; het versterkt de individuele intentie van iedereen.

Ik moet met anderen verbinden omdat mijn intentie niet genoeg kracht draagt om het Licht van Hervorming aan te trekken. Dit Licht onthult alles aan mij wat ik in de Zohar lees. Als mijn vrienden hun intenties aan mij doorgeven en hun intenties zich verbinden in mij, zal ik onmiddellijk de innerlijke essentie onthullen van een verhaal dat ik lees in de Zohar. Het zal onmiddellijk gebeuren.

Het probleem is dat zij niet wensen om mij met hun intenties te voorzien op dezelfde manier dat het voor mij onmogelijk is om dit aan hen door te geven. Misschien praat ik erover, maar het maakt me niet zoveel uit.

Hierin ligt de essentie van eenwording. In eenwording met anderen ontvangt ik hun intenties. Alleen kan ik niets onthullen. Het is in de intenties dat we van elkaar ontvangen, niets anders. Het is alleen door het web van intenties dat ik een ander persoon kan verbinden en deze verbinding gebeurt alleen wanneer ik klaar ben om anderen te voorzien met levens energie zodat ze allemaal leven in spiritualiteit.

Door op deze manier te denken, passeer ik mijn intentie naar iedereen. Ik verbind met de anderen in een netwerk van een levend organisme en dan zal het tot leven komen. Ik verleven het. Dan zal ieder van mijn vrienden een levenskracht bezitten, sinds ieder van hen een mogelijkheid heeft om het Licht verder door te geven.

De kracht van het leven of het Licht bestaat onder ons. We kunnen het onthullen alleen volgens onze intentie, onze houding tegenover elkaar.

Het kan vergeleken worden met een elektromagnetisch veld. Het veld kan niet geïdentificeerd worden zonder een elektrisch circuit met zijn geleiders die de elektrische stroom laat stromen in het netwerk, te bewegen en werk uitvoeren in het magnetisch veld. Een metalen geleider beweegt in het magnetisch veld en passeert de elektrische stroom; vrije elektronen bewegen hierin. Dit zijn precies dezelfde processen.

Filed under: Zohar - Geen reacties→