Vraag: Na de conventie voel ik een enorm grote afscheiding en afkeer, ik heb het nog niet eerder zo gevoeld. Kan dit komen, doordat ik tijdens de conventie op een incorrecte manier gewerkt heb?

Antwoord: Na het soort eenheid en de opstijging, die we tijdens de conventie hebben gevoeld, zijn het correcte staten als een mens vervolgens afscheiding, afkeer en verwarring voelt. De weerstand tegen onze egoïstische natuur moet toenemen en we moeten het gevecht aangaan met deze staten, om balans te krijgen.

Als we onszelf handhaven in dat zelfde punt van eenheid dat we bereikt hebben, zal dit punt, dankzij het egoïsme dat eraan toegevoegd wordt, gaan groeien. We hebben een voorbeeld ontvangen en we moeten vanuit diezelfde inspiratie leven. We hebben al een staat in ons die we ‘eenheid’ noemen, die we tijdens de conventie in de duidelijkste, meest levendige vorm hebben bereikt. Ik moet deze staat handhaven en proberen er elk moment van mijn leven in te blijven.

Het is waar dat ik nu onmiddellijk allerlei soorten verstoringen krijg, maar ze zijn er alle voor bedoeld om mijzelf meer en meer te versterken in hetzelfde punt dat ik tijdens de conventie heb bereikt. Dan zal dit punt groeien, op basis van al deze verstoringen. Zij zullen in dat punt binnenkomen en zullen het ondersteunen met behulp van mijn inspanning. Dit punt zal zich dan uitbreiden. Zo laat ik dit punt groeien tot het de grootte heeft gekregen van het eerste spirituele niveau. Ik heb geen enkele andere mogelijkheid om in spiritualiteit te groeien, alleen met hulp van de verstoringen: ‘hulp tegen mij’.

From the Daily Kabbalah Lesson 12/12/11, Writings of Rabash

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid - Geen reacties→

We hebben van Boven de kracht van ‘geloof’ (liefde) nodig, die ‘kunst’ genoemd wordt. Natuurlijk hebben wij dit zelf niet. Op dit pad ziet een mens hoe zwak hij is. Er staat geschreven dat het innerlijke werk ‘een mens zwak maakt’, omdat hij begint te voelen dat hij niets anders dan een egoïstisch verlangen heeft.

Als hij denkt dat het hem lukt om zijn egoïsme te overwinnen, betekent dit eenvoudigweg dat een groter egoïstisch verlangen een kleiner heeft verslagen. In plaats van vooruit te komen in de richting van spiritualiteit, gaat hij op deze manier de tegengestelde richting op en maakt hij gebruik van een nog groter egoïsme.

Soms hebben mensen veel succes in de studie, ze werken en studeren veel en je zou kunnen denken dat ze gedreven worden door een grote kracht van geven. Maar dat is niet waar. Het is gewoon de grote kracht van het egoïsme, omdat ze er een groot voordeel in zien.

We komen altijd vooruit van ‘Lo Lishma’ (voor jezelf) naar ‘Lishma’ (ten behoeve van liefdevol geven) en natuurlijk handelen we met behulp van ons ego. Onze verantwoordelijkheid is echter om onze werkelijke houding te onderzoeken en de intenties die ons aansturen.

Als een mens zich inspant om te studeren, disseminatiewerk te doen en zich vooral inspant in de groep, ontdekt hij dat hij tot niets in staat is. Een mens komt tot het besef van zijn werkelijke staat wanneer hij ziet, dat hij niet in staat is om ook maar iets te beginnen met zichzelf, hoezeer hij ook probeert om zijn ego te overstijgen en daar zijn uiterste best voor doet.

Een mens besteedt al zijn tijd aan werken voor het belang van het Doel, maar tenslotte verliest hij zijn kracht en realiseert hij zich het kwaad dat in hem is. Hij begrijpt dat hij niets anders heeft dan zijn ego en dat hij elk moment wordt aangedreven door een egoïstisch doel. Het resultaat is dat hij wanhopig wordt, wat op de volgende manier beschreven staat: “Er is geen gelukkiger moment in het leven van een mens dan het moment, waarop hij alle verwachtingen over zijn eigen kracht heeft verloren en zich volkomen hulpeloos voelt, zo bereikt hij bereidheid tot een volledig gebed”.

Een volledig gebed bestaat uit de dringende vraag om de kracht van liefde te verkrijgen. Dan kleedt de kracht van de Grootheid van de Liefde, de Grootheid van de Schepper de mens en zo vervolgt een mens zijn werk, maar met een ander soort ‘brandstof’.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 11/8/2011, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Groepswerk, Innerlijk Werk, Intentie - Geen reacties→

Vraag: We kunnen de groep vergelijken met een auto, die het alleen doet als alle onderdelen in orde zijn. Als er één onderdeel kapot gaat, rijdt de auto niet meer. Enerzijds is dit heel spannend, anderzijds is het een beetje beangstigend. Zou het zo kunnen zijn, dat niets meer werkt als iemand tijdens de Conventie de goede intentie kwijtraakt?

Antwoord: Nee. De afstand tot perfectie bestaat uit 125 niveaus. Het ideale systeem is nog ver van ons verwijderd, in de tussentijd wordt van ons gevraagd om het meest onvolmaakte, spirituele werk te doen, op het eerste niveau onderaan. Hier hoef je je geen zorgen te maken over de opperste perfectie van iedereen. Het is voldoende als we het een beetje proberen – dan zullen we ons eerste speelgoedautootje krijgen. Het is zeker geen Porsche, maar een namaakding zonder motor, toch is het al een autootje.

Op het eerste niveau wordt alleen de allereerste, ‘gewichtsloze’ perfectie van ons gevraagd, de zwakste verbinding waaraan nog veel ontbreekt. Als we, in het algemeen gesproken, naar de Conventie komen met het juiste verlangen, zal het voldoende zijn als we het 1/125ste niveau van perfectie bereiken. Wij hebben de kracht om dat te bereiken.

From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 11/6/2011, “Matan Torah (The Giving of the Torah)”

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Tijdens het lezen van Het Boek de Zohar moet ieder van ons vragen om wat voor hem het meest belangrijk lijkt. Het is belangrijk te begrijpen, dat door het lezen van elk Kabbalistisch boek – en in het bijzonder de Zohar – we het Corrigerende Licht doen ontwaken. Dit Licht werkt op ons voor zover we eraan gelijk zijn.

Stel je voor, dat ik de wind naar mij toe voel waaien. Als ik er recht op af ga, in precies dezelfde richting als waar de wind vandaan komt, is de invloed ervan op mij het grootst. Maar als ik er naartoe ga via een hoek, verminder ik, afhankelijk van die hoek, de invloed van de wind op mij. Als ik me in een hoek van 90 graden ten opzichte van de wind bevind, heb ik het gevoel, dat ik omver geworpen word. Als ik mij verzet, namelijk de wind mijn rug toekeer met een hoek van 180 graden, word ik in de tegengestelde richting beïnvloed.

Alles hangt af van mijn houding naar het Licht. Als ik mij ermee verbind is de Torah voor mij het levenselixer, maar als ik mij ertegen verzet, wordt de Torah een drank die de dood veroorzaakt. Het Licht zelf werkt onophoudelijk.

Kabbalisten waarschuwen ons om de Kabbalistische boeken niet zonder de juiste intentie te openen. Dit was verboden in Kabbalah en Kabbalisten maakten de mensen bang, juist omdat ze geen enkel kwaad aan hen wilden toebrengen.

Maar nu zijn we al in een staat, waarin het iedereen toegestaan is om de wijsheid van Kabbalah te bestuderen, omdat we allemaal meer en meer met elkaar verbonden raken en er hierbij andere wetten van kracht zijn. Als we de spirituele wereld willen onthullen, moeten we ons volledig in de richting van het Licht plaatsen. Zal het het Licht zijn dat Corrigeert of het tegenovergestelde? Ieder mens moet dat zelf beslissen.

From the 2nd part of the Daily Kabbalah Lesson 10/10/2011, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Kabbalah Studie, Zohar - Geen reacties→

Vraag: Als er een beperking over ontvangen was, waarom voelen we dan geen schaamte als we verzoeken en gebeden (MAN) richten tot Boven?

Mijn antwoord: We voelen geen schaamte, omdat we vragen of we kunnen komen tot geven, we vragen niet voor eigenbelang. We hoeven ons dus helemaal niet te schamen!

Je kunt tegenwerpen: “maar de hele correctie vindt plaats omdat Malchut de Ein Sof (Malchut van de wereld van Oneindigheid) schaamte voelde!” Ik voel echter geen schaamte bij het doen van dit verzoek, omdat ik niet voor mijzelf vraag, voor mijzelf vraag ik niet meer dan mijn basisbehoeften, zodat ik aan anderen kan geven!

Er is geen sprake van schaamte. Juist niet, ik voel me juist vereerd, omdat ik anderen zal kunnen geven wat niemand anders hen kan geven! Ieder mens heeft zulke unieke eigenschappen, het werk, dat een bepaald individu doet, kan door niemand anders gedaan worden. Dat komt omdat iedereen zijn eigen, persoonlijke wortel heeft in de gemeenschappelijke ziel.

Daarom heb ik toestemming om te vragen om kracht om te leven en om gezondheid, om het ontvangen van kennis en bekwaamheid – als deze dingen nodig zijn om daden van geven uit te voeren. Dit is nu juist wat “leven” is in de wereld van Waarheid.

Mijn bestaan is als volgt: Mijn leven is alleen mogelijk in de mate, waarin ik kan geven. Mijn daden bestaan uitsluitend uit geven. En de levenskracht, die door mij heen stroomt, draagt mijn bestaan, dat bedoeld is om te geven. Dit heet ‘een spirituele staat’.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 8/25/11, Preface to the Wisdom of Kabbalah

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Intentie - Geen reacties→

Om ervoor te zorgen, dat de studie een levenselixer wordt en geen dodelijk vergif, moeten we beginnen met de intentie om het Licht dat corrigeert aan te trekken. We moeten studeren en een boek openen met als enige doel onze correctie.

Kabbalah en alle andere heilige boeken, ongeacht de taal, waarin ze geschreven zijn (de Talmoed en de Mishna gebruiken bijvoorbeeld de taal van de toespelingen en allegorieën), beschrijven onze verbinding met het Licht, onze spirituele staten. Al deze boeken – geschreven door wijzen, Kabbalisten, in de loop van onze hele geschiedenis – gaan over de spirituele wereld, over onze hogere staten.

Als iemand studeert met het doel om de staten en de spirituele niveaus – waarover de Kabbalisten ons vertellen – te bereiken, zoals een kind dat groot wil worden, komt hij eerst bij de onthulling van zijn eigen kwaad: ”Ik schiep de neiging tot het kwaad en daarbij de Torah, het middel voor correctie.”

Zolang wij in “ballingschap” waren, was dit alles verborgen, maar nu beginnen we uit de laatste ballingschap te komen. En net zoals tijdens de uittocht van Egypte, staan wij nu weer voor de ontvangst van de Torah, als wij wensen te worden “als één man met één hart”, om te bereiken dat wij wederzijds garant staan, net zoals bij de Berg Sinaï.

Er wordt een berg van haat voor onze ogen onthuld (Sinaï komt van het woord Sinnah – haat). Maar ondanks dat, verenigen we ons met elkaar met de hulp van onze punten in het hart – de hoogste eigenschap, de Mozes in ons – die ons naar een hogere staat brengt en ons door de woestijn leidt, door de “voorbereidingsperiode” naar het binnengaan van het “land Israël”, dat wil zeggen: naar het verlangen om te geven.

Zo staat de gehele mensheid nu voor de berg van haat. Het wordt aan ons onthuld als één voor allen en men noemt het: de globale crisis. We bevinden ons allemaal in dezelfde situatie, maar nog niet iedereen begrijpt het ten volle, net zoals die grote menigte toen, die ook uit verschillende mensen bestond: mannen, vrouwen, ouderen, en kinderen die nauwelijks begrepen wat er aan de hand was.

Toch begint iedereen deze situatie al te voelen. Het verschil is dat sommigen al begrijpen, dat de oorzaak van alles ons ego is en dat haat ons verdeelt, terwijl anderen het nog ervaren als een slechte, financiële situatie. Ieder mens voelt een soort gemis, afhankelijk van zijn eigenschappen, zijn omgeving en zijn behoeften: de een mist een flat, de ander cottage cheese, een derde iets anders, en zo speelt dit zich af in de gehele mensheid, in elk mens.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 8/11/11, Writings of Rabash

Filed under: Arvut, Crisis, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Egoïsme, Gebed, Intentie, Kabbalah Studie, Kabbalistische bronnen, Thora - Geen reacties→

Vraag: Hoe weet je, dat je werkelijk het Licht waarneemt?

Antwoord: Ik heb niets te geven aan een ander mens, maar als ik hem echt iets wil geven, wordt er in mij – in mijn houding ten opzichte van hem, in het streven naar geven en liefde te geven – een bijzondere “stroom” voelbaar en die heet “Licht”.

Om een extern fenomeen waar te nemen, is het noodzakelijk om er gelijkvormigheid mee te bereiken. Net als een radio die is afgestemd op een specifieke golf, breng ik de golf voort, de kwaliteit die zich buiten mij bevindt. Binnenin mij, maak ik een voorbeeld of model van de kwaliteit van geven die zich buiten mij bevindt. En dan vang ik deze kwaliteit op en ervaar ik het.

Als ik echt contact wil hebben met een ander mens via de wet van geven, ontstaat er in mij, in mijn houding ten opzichte van hem, plotseling een soort vervulling die van buiten mij lijkt te komen, hoewel het in werkelijkheid van binnenuit naar de oppervlakte komt. Deze reactie, die ik voelde in mijn verlangen om te geven, noemen we het Licht.

From the 5th part of the Daily Kabbalah Lesson 7/20/11, “Arvut”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Intentie, Waarneming - Geen reacties→

Vraag: Hoe kan het lezen van een tekst, die ik niet begrijp, mij helpen me te verbinden met de groep of hiernaar te verlangen?

Antwoord: het lezen van de tekst op zich werkt niet. Denken aan wat ik nu precies verlang helpt. Dit is te vergelijken met een bron van kracht.

Stel je voor, dat je een medicijn hebt gekregen en dat je daarmee geneest wat je ermee wilde genezen. Het medicijn heeft invloed op je hele lichaam en jij moet precies bepalen wat je wilt behandelen: je been, je arm, je hoofd, een wond, wat je maar wenst. Het medicijn op zichzelf is alles omvattend.

From the 2nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/31/2011, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Kabbalah Studie, Zohar - Geen reacties→

Er staat geschreven: “Er is geen ander dan Hij”, dat betekent dat het Hogere Licht altijd in volledige rust is en ons altijd beïnvloedt met Goedheid. Anderzijds staat er ook geschreven: “Het monster zal het opslokken en uitspuwen”, en inderdaad, we zien dat het niet uitmaakt hoe we ons inspannen, alles verdwijnt. Er gaan maanden van werken voorbij, we zetten al onze intenties naar vermogen in, maar uiteindelijk blijkt het allemaal nutteloos te zijn.

Toch is het in de natuur onmogelijk, dat er een handeling uitgevoerd wordt die geen enkel resultaat oplevert, goed of slecht. Natuurlijk is er altijd een resultaat aanwezig en verdwijnt het niet zomaar. Het lijkt voor ons zo, dat de resultaten verdwijnen, omdat ik de handelingen en de gedachten uit het verleden vergeet en ik elk moment weer als nieuw ben.

Maar waar wordt dit alles dan opgeslagen? In ons verlangen, heel diep! Als we elke daad vanuit ons verlangen uitvoeren, vanuit onze intentie of met onze inspanning, bewust van de complete realiteit die dit verlangen ons laat zien, ongeacht het feit of het wel of niet juist is, verdwijnt die daad niet meer. Alles wat wie dan ook doet of wat gedaan wordt door wat voor element in de natuur dan ook – of het nu levenloos, plantaardig, dierlijk of menselijk is, afhankelijk van één van deze niveaus – alles wordt opgenomen door Malchut, het verlangen dat in de schepping bestaat.

Maar als een mens het doel heeft om geven te bereiken, worden zijn daden bijzonder. Zelfs als hij nu nog in het belang van zichzelf handelt (Lo Lishma) en hij vergeet, dat hij de Schepper moet verblijden en hij niet weet wanneer hij dit ooit zal bereiken.

Op dit moment zijn alle handelingen die een mens uitvoert (in de groep, zijn houding ten opzichte van de studie) volledig egoïstisch en ze worden door de “onzuivere kracht” (Klipa) opgeslokt, namelijk: door zijn egoïstische verlangens, waar vanuit hij op dat moment handelde. Zijn verlangens en gedachten waren gericht op eigenbelang en zijn handeling was egoïstisch. Toch wordt alles bewaard en verdwijnt er niets. Uiteindelijk is het zo, dat een mens zich inspant, in de staat die hem gegeven was, en hij moet langzaamaan groeien.

En als hij een stadium bereikt, waarin de som van de inspanningen die hij geleverd heeft – al zijn pogingen en de groep die hij voor zichzelf vormde – resultaat opleveren, dan verschijnt plotseling de opeenstapeling van alles wat onbewust opgeslagen ligt in de onzuivere verlangens en komt het te voorschijn in de vorm van gecorrigeerde verlangens. Dan ontvangt hij ze en gaat hij ermee verder op zijn pad.

Dit vindt voortdurend plaats en het is een heel belangrijk principe. We moeten begrijpen, dat elke handeling heilzaam is, zelfs wanneer deze egoïstisch is. En al onze daden, die we in de loop van vele maanden verrichten, voegen zich tenslotte bij elkaar om plotseling onthuld te worden.

En als een mens er soms toe in staat is om een wat grotere intentie tot geven te bereiken, zelfs één die nog “Lo Lishma” is, maar zich al wat dichterbij “Lishma” bevindt, begint hij het verleden beter te begrijpen en te ervaren. Hij realiseert zich waar hij doorheen gegaan is en wat er met hem gebeurd is.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/19/11, Shamati

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Innerlijk Werk, Intentie - Geen reacties→

Vraag: Hoe kan ik de intentie waarover De Zohar spreekt, namelijk de verbinding tussen ons, constant vasthouden?

Antwoord: De intentie is het belangrijkste. Als je kunt luisteren naar de tekst van De Zohar en de juiste intentie kunt vasthouden, luister dan. Als je niet kunt luisteren, omdat luisteren je afleidt van de intentie, blijf dan met je aandacht bij de intentie.

Deze voorwaarde van het voortdurend in stand houden van de intentie om te worden gecorrigeerd door het Licht, geldt voor de studie van al het andere Kabbalistische materiaal, en in het algemeen gesproken, voor elk moment van het leven. Als een mens niet in de intentie kan blijven, verspilt hij inspanning en verliest hij tijd en dat is erg.

From the 2nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/7/2011, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Innerlijk Werk, Intentie, Zohar - Geen reacties→