Ons hele werk bestaat eruit om te ontdekken in welke staat we ons bevinden, namelijk de werkelijke, onveranderlijke, aanwezige, eeuwige, volmaakte staat. We moeten onze gevoelens en gedachten zó wakker maken, dat we deze staat voelen in plaats van de wereld die we nu voelen. We moeten ons hart en ons verstand openen zonder van positie te veranderen, maar alleen door elke keer bewuster te worden, tot we de hechting met de Schepper bereiken.

Als we ons deze staat zo voorstellen, begrijpen we heel goed dat alles wat ons overkomt de plaatsen aanduidt waar we speciale aandacht aan moeten geven. Juist op die plaatsen moeten we onze gevoelens duidelijker krijgen, onze gedachten, onze intenties en de verhouding tot onze eigenschappen, om ze zo een voor een beter te ontwikkelen en de onthulling van de staat waarin we in een voortdurende hechting met de Schepper zijn, waard te zijn.

We kunnen nergens anders heen. We moeten steeds weer terug naar hetzelfde innerlijke punt dat begint bij het punt in het hart en er voor zorgen dat het zich steeds verder ontwikkelt. We kunnen in de hele werkelijkheid niets anders ontdekken dan die ene Kracht die in ons aanwezig is, ons steunt en altijd voor ons zorgt.

Als een mens op deze manier in dezelfde positie blijft, door maar één goede richting voor zijn ontwikkeling in het oog te houden, één richting die leidt tot de onthulling van de hogere Kracht die in het punt in het hart aanwezig is en als hij deze richting niet uit het oog verliest, als hij bewust alle andere wegen afsluit die hem ogenschijnlijk de mogelijkheid geven om zich te ontwikkelen, als hij goed oplet, controleert en voelt door die andere wegen stevig af te sluiten, betekent dat, dat hij al zijn krachten erop richt om het Doel te bereiken.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 2/19/13, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gelijkvormigheid met de Schepper, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Het innerlijk werk begint als een mens voelt dat er in iedere situatie en overal waar hij is – ongeacht waarin hij zich bevindt met betrekking tot zijn verlangens en gedachten – een ontwaking door Boven is en dat hij zijn antwoord moet toevoegen aan deze handeling van Boven. Eerst wil hij onderscheid maken tussen zichzelf en wat hij voelt en probeert hij te ontdekken wat de Schepper hem nu eigenlijk stuurt, waarom en om welke reden; wat wil Hij daarmee in een mens bouwen? Hij moet duidelijk krijgen wat er in hem gebeurt om zijn natuurlijke reactie te leren onderscheiden van de reactie die hij innerlijk, boven die natuurlijke reactie uit, moet ontwikkelen.

Het antwoord dat een mens boven zijn eigen natuur bouwt, bestaat uit zijn betrokkenheid bij wat er gebeurt én uit de andere helft, hij wordt genoodzaakt om naar de Schepper op te stijgen, want hij weet dat hij het niet alleen kan doen. Maar hij is blij dat hij het deel ontdekt waarbij hij het werk van de Schepper nodig heeft en hij de Schepper als een Partner voelt, als de Verhevene en zijn innerlijke Redder!

Op deze manier ziet een mens een duidelijk doel voor zich en hij begrijpt dat hij verbinding moet bereiken. Dit betekent dat er met de eerste ontwaking, die van de Schepper in de gedachten en het hart van de mens komt, op de juiste manier omgegaan wordt. Het teken dat de toepassing correct is, blijkt uit een verandering in de houding van de mens, deze houding is tegengesteld aan hoe het eerder was, en het blijkt eveneens uit de grote vreugde die hij daarover voelt. Dit betekent dat hij een succesvolle poging heeft gedaan om boven zichzelf uit te stijgen.

Deze vooruitgang vindt plaats door de hogere Kracht die nu in de mens aanwezig blijft. Iedere handeling die we elk moment verrichten wordt op deze manier vervuld als hij door de mens op de juiste manier ontvangen wordt.

From the 1^st  part of the Daily Kabbalah Lesson 2/3/13, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Eenheid, Innerlijk Werk, Schepper - Geen reacties→

Baal HaSulam, Brief 27: Natuurlijk wil ik mij met lichaam en ziel met jullie verbinden. Maar ik kan alleen in spiritualiteit en in mijn ziel mijn werk doen, ik ken jullie ziel en ik kan mij ermee verenigen, maar jullie kunnen niet in jullie hart werken maar alleen met het lichaam omdat jullie mijn spiritualiteit niet kennen, zodat jullie je ermee kunnen verbinden en als jullie dat begrijpen, zullen jullie ook begrijpen dat ik me helemaal niet van jullie verwijderd voel, maar jullie moeten natuurlijk dichtbij jullie lichamen zijn en bij de plek waar jullie je bevinden, dit is echter belangrijk voor jullie zelf en voor jullie werk, niet voor mijn werk.

Ik bid tot de Schepper dat Hij jullie zal leiden op het pad van waarheid en dat jullie bevrijd zullen worden van de hindernissen die jullie onderweg tegenkomen en dat de Schepper jullie nabij zal zijn bij alles wat jullie doen.

Van jullie kant moeten jullie het pad dat ik voor jullie bereid heb zorgvuldig volgen, met hart en verstand, verlangens en gebeden, dan zal de Schepper zeker helpen en dan zullen wij spoedig in ons hart en onze ziel verenigd zijn.

Natuurlijk heeft afstand geen betekenis voor een Kabbalist die de innerlijke staat van zijn studenten begrijpt, het maakt geen verschil in welke wereld hij zich bevindt: in een lichaam of zonder lichaam, ver in de wereld of dichtbij. Als er verbinding is tussen de leraar en de studenten kan dat door niets verstoord worden. Het blijkt dat het probleem alleen bij de studenten bestaat, voor wie het moeilijk is om hun werk te doen zonder in de fysieke nabijheid te zijn van elkaar en van de leraar. Er is dus geen andere oplossing dan de vooruitgang zoveel mogelijk te versnellen.

From the 1^st Part of the Daily Kabbalah Lesson 2/17/13, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Kabbalah Leraar - Geen reacties→

BaalHaSulam, Geschriften van Baal HaSulam, brief 17: Dit komt omdat er degene is die wandelt, en hij is er erger aan toe dan degene die niets doet en zit. Hij wijkt van het pad af, want het pad der waarheid is een heel dunne lijn die men bewandelt tot men bij het paleis van de Koning komt.

Iemand die deze lijn gaat bewandelen heeft veel zorg nodig om zelfs geen haarbreed af te wijken naar de rechter- of de linkerzijde van de lijn. Want als hij aan het begin een haarbreed afwijkt, staat het vast dat hij – zelfs als hij verder een kaarsrechte lijn volgt – niet bij het paleis van de Koning zal komen, want hij beweegt zich niet over de lijn van waarheid voort …

Vraag: Wat moeten we doen om daarvoor te waken en op het rechte spoor te blijven terwijl we helemaal in de handen zijn van de hogere Kracht?

Antwoord: Inderdaad, als ik mij in een wereld bevind die door de hogere Kracht bestuurd wordt, waarom zou ik dan op mezelf letten? Kan die Kracht niet voor mij zorgen? Er staat geschreven dat de Schepper iemands hand op het goede geloof legt en zegt: “Kies hiervoor!” Hij is degene die ons naar de groep brengt, naar de leraar en de boeken. Waarvoor zou ik mezelf beschermen als geldt: “Er is geen Ander dan Hij”?

Maar om het onderwerp ‘hechting aan Hem’ te verhelderen: om wijs en gevoelig te worden, gereed voor het niveau van de Schepper, moet ik vechten tegen alle krachten die ogenschijnlijk tegen Hem gericht zijn. Ik moet er helderheid over krijgen, ze sorteren en uitzoeken welke ‘voor’ en welke ‘tegen’ zijn. In deze oorlog – tussen de ‘bondgenoten’ en de ‘tegenstanders’ – moet ik tot de conclusie komen dat ik hier alleen niet tegen opgewassen ben, hoewel ik allerlei gevoelens heb, gezond verstand en een zekere ervaring.

Ik heb de Schepper naast mij nodig en dat staat los van mijn denken en voelen, dat helpt mij alleen in het begin, later is dat alleen maar storend. Dit verklaart waarom ik om de hulp van de Schepper roep en ik alleen samen met Hem het gevecht aanga, wat beschreven staat als ‘vechten door de kracht van het geloof’.

Hierdoor verander ik in een rechter, een bevelvoerder in de oorlog van de Schepper tegen Amalek, ik sta tussen hen beiden in. Deze hele oorlog ontvouwt zich overeenkomstig met wat mij duidelijk wordt en door middel van mijn dringende vragen. Dit is de manier waarop wij vooruit komen.

Er doen zich fatale ‘fouten’ voor die moeilijk uit te leggen zijn. Om ze te kunnen begrijpen moeten we het systeem als één geheel kunnen zien. Een mens maakt helemaal aan het begin van het pad een onbetekenend foutje in een situatie die hij niet begrijpt, verliest zo het spoor en kan de weg terug niet meer vinden.

In één van zijn brieven beschrijft Baal HaSulam iemand die de gelukkige kans kreeg om in het Paradijs te komen. Daar voelt hij dat de Schepper recht achter hem staat. Hij draait zich om en volgt de Schepper, dan realiseert hij zich plotseling dat hij niet heeft gevraagd waar de plek van het Paradijs ophoudt en de Hel, die er vlak naast ligt achter een muur, begint. Hij verlaat het Paradijs en keert naar zijn dagelijks leven terug. De Schepper blijft in het Paradijs en doet de deur in de muur voor hem op slot, tot een volgende keer, misschien na een aantal levens.

Natuurlijk kunnen wij niet vooruit komen zonder fouten te maken. Er staat geschreven: “Er bestaat geen rechtvaardige op aarde die goed doet zonder gezondigd te hebben.” Maar over andere fouten staat geschreven dat wij ze maken als de Schepper ons onderwijst en ons noodzaakt om fouten te maken, zodat we de grondbeginselen, waarin we nooit fouten mogen maken, dieper gaan begrijpen.

Bij iedere stap leidt de Schepper mij naar een fout. Maar Hij houdt mij bij de hand, zoals een volwassene een kind vasthoudt, Hij leidt mij naar die fout en zegt: “Kijk, hier zou je kunnen vallen, dit is een gevaarlijke plek.” Hij helpt mij om problematische plekken te voelen. Ik ben zoals een kind in de handen van een volwasse die mij draagt en leert, en op die manier ben ik helemaal niet angstig en voel ik me vol vertrouwen in Zijn Handen.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 2/6/13, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Schepper - Geen reacties→

Er zijn twee soorten werk: vanuit een gemis voelen en vanuit een volledig welbevinden voelen. Wij zijn gevormd uit een materie die zich altijd in een staat van leegte bevindt. Daarom verlangen wij naar verbinding met de Schepper die ons geschapen heeft en alles heeft wat wij missen.

Als wij deze beide krachten in ons ervaren – de natuurlijke kracht van ontvangen, onze materie, en de kracht van geven, de kleine ‘lichtvonk’ die in ons aanwezig is en die we willen ontwikkelen zodat deze kracht meester zal worden over onze gehele materie – zullen we twee dingen moeten ophelderen: enerzijds moeten we, wat de materie betreft, inzicht krijgen in de lichtvonk van geven, en anderzijds moeten we, wat de lichtvonk betreft, duidelijk krijgen wat de materie is en deze bestuderen. Anders gezegd, van de zijde van het schepsel moeten we de Schepper bestuderen en eveneens ons eigen verlangen.

Zo verrichten wij één soort werk met ons verlangen om te ontvangen, dat is het werk van dringend vragen, van gebeden en de droefheid van de Shechina (de Goddelijke Aanwezigheid), de verwoesting van de Tempel. Als wij alle ellende van deze staat niet tot op het bot voelen, zullen wij een werkelijk gebed niet kunnen bereiken, dan komen we niet tot een smeekbede die zo’n grote intensiteit heeft dat er van de zijde van het Licht een antwoord van geven komt.

Dit komt omdat het Licht alleen geeft over een compleet verlangen. De niveaus van het complete verlangen worden ‘spirituele niveaus’ genoemd en we moeten tenminste het laagste niveau ervan bereiken.

Het andere type werk vindt plaats als we voor de Schepper staan, die ons heeft geschapen, ons leidt, voor ons zorgt, ons corrigeert en ons opheft naar Zijn hoogte van volmaaktheid. Dan bestaat ons werk uit dankbaarheid en lofprijzing.

Dit zijn twee tegengestelde vormen en in beide gevallen moet een mens er goed op letten dat het ene werk het andere niet vervangt en verhult. Beide vormen zijn essentieel in hun volle, zuivere maat. Het conflict daartussen, de spanning, creëert een punt waardoor het Licht zo sterk wordt aangetrokken, dat Het een mens zal opheffen en het ene einde van zijn werk naar Keter brengt en het andere einde naar Malchut. Zo bevindt het eerste niveau van spiritualiteit van de mens, gevormd uit tien Sefirot, zich in het verlangen om te ontvangen en het wordt gevormd door dringende vragen, smeekbeden, een gebroken hart en ook door dankbaarheid en zegeningen uit te spreken over de Schepper, dit betekent: vanuit de plaats van Keter. Op deze manier maken we vorderingen.

Een mens vergeet deze dingen constant en raakt verward. Hij denkt dat de verwarring bij toeval is ontstaan en wordt veroorzaakt door moeilijkheden in het dagelijks leven. Hij denkt dat hij snel en succesvol zou vorderen op het spirituele pad als hij ergens alleen op een verlaten eiland in de oceaan zou leven, ver weg van de dagelijkse problemen. Maar nu moet hij zich met eindeloos veel dingen bezighouden en komt hij in het leven allerlei problemen tegen, innerlijk zowel als in de buitenwereld.

Dit is echter een verkeerde houding, want alles behoort tot één systeem. Er is geen enkele rechtvaardiging om de uiterlijke situatie opzij te schuiven of te veranderen. Een mens moet proberen om zich in te spannen om constant in het spirituele werk te blijven, zonder dat hij in de buitenwereld ook maar iets verandert, zodat hij door de omgeving die hij nu heeft in staat zal zijn om de Schepper vreugde te geven.

We moeten begrijpen dat dit de omgeving is die de Schepper voor hem heeft bereid. Later zal een mens begrijpen in welke mate deze omstandigheden de beste waren voor zijn vooruitgang.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 2/10/13, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Innerlijk Werk, Intentie - Geen reacties→

Vraag: Wij hoeven alleen maar gelijkvormigheid met de Schepper te bereiken. Waarom hebben wij dan al die boeken nodig die gaan over jezelf wegcijferen en eenheid? We moeten gewoon vragen om gelijkvormigheid en dat is alles.

Antwoord: Ga je gang, vraag het. Maar hoe? Kabbalisten schreven alleen boeken om ons te leren hoe we verder kunnen komen. In het algemeen gesproken bestuderen we twee soorten boeken.

Er zijn boeken die ons het Corrigerende Licht brengen: dit zijn hoofdzakelijk de geschriften van Baal HaSulam.

De andere boeken, de boeken van Rabash, leren ons hoe we de geschriften van Baal HaSulam moeten benaderen: vanuit eenheid, samen met de groep, met de goede intentie.

Zonder deze begeleiding zou je niets kunnen bereiken. Je hebt een gids nodig.

Vraag: Maar dan nog, waarom heeft Baal HaSulam geen boek geschreven over de manier waarop je gelijkvormigheid met de Schepper kunt bereiken?

Antwoord: Dat mag niet. Ik moet zelf op zoek gaan naar gelijkvormigheid. Ik moet zelf mijn weg zoeken en vinden. Dan pas zal ik begrijpen waar het over gaat en dat is nu precies wat ik nodig heb en waar ik naar streef.

Dan begrijp ik ook hoe ik moet vragen om de kracht ervoor. De verlangens kunnen niet van buitenaf naar mij toe komen, ik moet ze in mijzelf vormen. In onze wereld is alles precies andersom. Ik doe een natuurkundeboek of een wiskundeboek open, of een studieboek over mechanica en daar ga ik dan uit leren. Daar heb ik een basis voor. Voor de spirituele voorbereiding is er geen basis, zulke hulpmiddelen en verlangens zijn er niet. Zelfs als Kabbalisten zo’n boek zouden schrijven, zou ik niet kunnen begrijpen wat zij van mij willen. Wat betekent het om van NHY naar HGT te rijzen?

Dit betekent dat ik eerst uit de boeken nieuwe niveaus van waarneming moet halen, nieuwe krachten en nieuwe innerlijke antwoorden om mijn denken te ontwikkelen en mijn voelen uit te breiden. Eerst moet ik mij innerlijk ontwikkelen en daarvoor moet het boek bepaalde handelingen aan mij verrichten, iets uit mij ‘boetseren’, mijn materie kneden en het uitrekken, door direct geven en het tegengestelde daarvan. Pas dan verkrijg ik voldoende zachtheid en gevoeligheid, zodat ik de volgende keer als ik lees al begrijp waar het over gaat.

Na een paar jaar lees je Shamati niet meer zoals in het begin. Maar hoe kun je dat aan een beginner uitleggen? Het is dus onmogelijk om hiermee om te gaan zonder hierbij leiding te hebben en te oefenen.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 2/3/13, “A Speech for the Completion of The Zohar”

Filed under: Boeken, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Kabbalah Studie - Geen reacties→

Wij ontvangen de Kracht van geven van Boven en wij weten niet wat dat is, omdat die Kracht tot het bestaan in een andere dimensie behoort. Door opgangen en neergangen bereiken wij een staat waarin we beginnen te begrijpen dat we moeten vragen naar een bestaan in een andere Kracht, in de Kracht van geven. Ik wil niet van mijn stemmingen afhankelijk zijn, van het gevoel of iets wel of niet aangenaam is, ik wil daarboven staan.

In het begin motiveert het egoïstische verlangen mij, maar langzamerhand verandert het Corrigerende Licht mij door de toenemende invloed van de hogere Kracht op mij en daardoor begin ik – door wat ik voel – ernaar te verlangen om hoger op te stijgen  Iedere keer als ik de liefelijkheid ervaar van dichterbij de Schepper te komen – als resultaat van mijn werk in geven en verbinden – en bij alle manifestaties van spirituele staten, ‘grijp ik mezelf bij de kraag’ en vraag ik of het mij toegestaan wordt om niet in deze staat te zijn omdat het liefelijk, aangenaam en behaaglijk voelt, en mij verwarmt met de grootheid van de Schepper, met het belang van het doel, het belang van mijn unieke, hoge opdracht.

Ik voel liever mijn nederigheid, hoewel het gevoel van nederigheid ook op verschillende wijzen ervaren kan worden en soms uit grote trots voortkomt. Maar ik voel me zo klein dat ik daardoor in staat ben om niet verleid te worden door genot, door vervullingen voor mijn hart en mijn verstand; ik wil liever door een andere Kracht geleid worden, een Kracht die ik niet begrijp, ik weet alleen dat het de Kracht van geloof (namelijk geven) is. Zo wordt het voor mij mogelijk om onafhankelijk te worden van mijn eigen rede, dit wordt ‘boven de rede zijn’ genoemd.

Als ik oprecht vraag om boven de vervulling in mijn hart en verstand te staan, is het resultaat iets dat de grenzen van deze wereld overstijgt, een soort lege ruimte. Dan bid ik en vraag ik om geloof, namelijk om de Kracht van geven die het Licht mij moet geven om mij te kunnen bevrijden van de verbinding met mezelf, van de afhankelijkheid van de meest aantrekkelijke smaak die ik ken, van alles wat in Malchut van Ein Sof  (Oneindigheid) dat vol genot is, aanwezig is.

Ik wil boven dat alles zijn, in de Kracht van geven, zodat ik de grootheid van de Schepper niet zie en er ook niet om vraag om deze grootheid te zien, zodat ik van geen enkel genot afhankelijk ben, van geen enkele vervulling of kennis. Ik bevind me daarboven en verwacht niets. Het bewijs van deze staat is Vreugde.

From the Preparation to the Daily Kabbalah Lesson 2/4/13

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Innerlijk Werk, Vreugde - Geen reacties→

Vraag: Hoe worden de juiste hoeveelheid en de juiste kwaliteit van onze inspanning vastgesteld?

Antwoord: Onze inspanningen moeten nu gericht zijn op onze pogingen om te zien dat alles vervuld wordt en geopenbaard wordt in onze onderlinge verbinding, in het centrum van de groep.

Een mens moet dit centrum van de alomvattende verbinding voelen als de eigenlijke werkelijkheid. Het is namelijk ons eerste spirituele niveau. We moeten proberen om ons deze verbinding zo goed mogelijk voor te stellen, in de vorm van een ‘karmijnrode bol’ of als een soort collectieve schotel, als een plek waar al onze hoop en verwachtingen vervuld worden.

Het moet de belangrijkste en meest kostbare plek in de hele werkelijkheid worden. Later zullen we ontdekken dat het werkelijk de belangrijkste plek is en dat het overige alleen maar bestaat uit onbetekenende resultaten in vergelijking met wat we ontdekken in het centrum van onze verbinding. Wat in dit centrum op welk moment dan ook zal gebeuren, zal een effect teweeg brengen dat zich in alle richtingen zal verspreiden en de hele wereld zal beïnvloeden.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 12/19/12, “The Introduction to the Study of the Ten Sefirot”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Groepswerk, Innerlijk Werk, Wederzijds Garant staan - Geen reacties→

Vanaf dit punt gaan we weer verder en dat moet op een onafhankelijke manier gebeuren. In dit opzicht is er een interessant punt onthuld. Tot aan een zeker moment voelde ik dat ik mijn studenten voor 100% beïnvloedde. In die tijd onderwees ik mijn studenten volgens het systeem van onze spirituele voorvaders.

Maar onlangs werd er onthuld dat ik hen niet langer kan onderwijzen zonder steun, zonder verbinding en zonder samen te werken. Hiervoor is de inspanning van de studenten nodig, hun hulp en ons gezamenlijk werk. Dit alles is heel essentieel. Als er van hun kant een verlangen aanwezig is, een behoefte, kan ik spreken en op een begrijpelijke manier uitleggen. Overeenkomstig de aanwezige inspanningen, kunnen we verder komen. Dit betekent dat hier een nauwkeurig proces van correctie plaatsvindt. We zijn nu op dit punt aangekomen.

Het blijkt dat we van elkaar afhankelijk zijn. Ik wend mij dus tot de hele wereldgroep, omdat ik niets alleen kan doen. In het verleden pushte ik jullie en kon ik daarmee wat bereiken, nu is dat voorbij. Het algemene verlangen verandert in iets wat werkelijk wederzijds is en daarin worden eenheid en verbinding onthuld.

Zo ver zijn we nog niet, want nu vindt alles plaats zonder dat er enige verbinding is met ons verlangen. Maar we moeten goed begrijpen dat we alleen verder kunnen komen door gezamenlijke, wederzijdse inspanningen, zowel die van jullie als van mij. Er zullen voor ons nieuwe mogelijkheden komen om onze ideeën weer te geven, nieuwe vormen van uitleg, hoewel het systeem hetzelfde blijft, omdat alles afkomstig is van het Licht en de Kli zal er een nieuwe vorm van nederigheid en erkenning zichtbaar worden, het gevoel daarbij.

Dus ik vraag jullie met klem om actiever te zijn, meer met alles mee te doen, je te verbinden met de lessen. De gezamenlijke vooruitgang is uitsluitend afhankelijk van onze gezamenlijke acties! Laten we dit probleem samen oplossen omdat daden van correctie alleen mogelijk zijn door middel van onze inspanningen, gericht op het nemen van verantwoordelijkheid voor ons ego en daar bovenuit stijgen met behulp van een daaraan tegengestelde eigenschap. Als er geen inspanning is, is er ook geen correctie mogelijk.

Een mens moet onder geen beding het ego ontkennen. We moeten er bovenuit stijgen. Het ego onderdrukken betekent dat wij het ego niet toestaan om ons aan te sturen, maar we moeten het voelen, ermee leven en er bovenuit stijgen in wat wij doen. Dit werk moet alleen gericht zijn op mijn wereldwijde groep en op de Schepper.

[98080]
From the Novosibirsk Convention 12/9/12, Lesson 5

Filed under: Conventies, Egoïsme, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Sommige mensen voelen een grote innerlijke spanning tijdens de Conventie, anderen zijn blij en gaan met de stroom mee. Hoe behoort onze correcte staat daarin te zijn?

Antwoord: Het is allebei correct en het is nodig om deze twee staten met elkaar te verbinden en zo met al je kracht en grote spanning te proberen om met de stroom mee te gaan, zo dicht mogelijk bij het centrum te blijven en de beweging te volgen. We moeten in de stroom van de Conventie opgenomen worden zoals twee vloeistoffen die zich met elkaar vermengen.

Maar hiervoor moet ik me natuurlijk inspannen, omdat ik ieder moment moet voelen dat ik in beweging ben. Zonder die beweging kan ik niet op weg naar het Doel gaan. Ik moet steeds dezelfde richting aanhouden, zoals een raket die constant zijn richting bijstelt: dit wisselt af, de ene keer de kracht van ontvangen, de andere keer de kracht van geven, dan weer de kracht van ontvangen en daarna weer de kracht van geven.

Ik balanceer deze twee krachten zonder er één uit te sluiten, ik blijf me bewust van mijn verlangen (Aviut), verbind alles met elkaar en zo kom ik verder.

Er zijn mensen die op een heel natuurlijke manier meegaan op de algemene stroom omdat hun verlangen lichter is, in vergelijking met anderen. Niemand is beter dan de ander, iedereen heeft van nature zijn eigen karakter. En er zijn mensen met een krachtiger innerlijke spanning die niet mee kunnen gaan op de algemene stroom, dat kost hen grote inspanning.

De eerst genoemden, die gemakkelijk opgaan in de omgeving, voegen voor iedereen inspiratie toe. De laatst genoemden, voor wie het moeilijk is om samen met anderen te zijn, voegen inspanning toe. Hieruit blijkt dat we te maken hebben met de Reshimo van de Masach (scherm) en de Reshimo van het verlangen (Reshimo de Hitlabshut en Reshimo de Aviut) en zo vindt de alomvattende verbinding plaats.

From the Arava Convention 1/17/13, Lesson

Filed under: Conventies, Groepswerk, Innerlijk Werk, Verbinding - Geen reacties→