Bij studenten doet zich steeds dezelfde vraag voor: Hoe nu verder? Met mijn vraag over de betekenis van het leven heb ik de leraar gevonden en de groep en ik ben gaan studeren. Ik moet het allemaal goed organiseren, zodat ik met de instructies van de leraar en de hulp van de studie de spirituele vorm in deze groep ontdek.

Het is net alsof ik een grote stapel blokken heb gevonden. Dat is de groep. Nu zit ik als een klein kind bij mijn vader, met een instructieboek waar een tekening in staat over hoe ik van die blokken een huis kan bouwen.

Ik kijk in dit boek, maar dat is niet genoeg, want ik ben nog klein en onwetend. Ik heb de hulp van een volwassene nodig om me te helpen. Mijn vader helpt me om van de blokken, die de groep vormen, een huis te bouwen. Hiermee zijn we nu bezig.

Dankzij het feit dat ik een huis bouw, verkrijg ik wijsheid, ik begrijp en voel steeds meer. Als ik klaar ben met bouwen, ontdek ik er leven in! Plotseling beginnen er een soort kleine lichtjes in te branden, er begint iets in te bewegen, ik ga wat geluiden horen en ik neem geuren waar, als in een prachtig sprookje begint het tot leven te komen.

Vraag: Maar de vader laat het kind eerst zien hoe hij het huis moet bouwen en dan bouwt hij het samen met hem. Waarom helpt Hij ons niet met bouwen?

Antwoord: Begin eerst met bouwen en vraag Zijn hulp erbij. Misschien ben je nog helemaal niet begonnen met bouwen in de groep en vraag je al hulp: waar is vader? Maar waar heb je Hem voor nodig als je nog niet eens begonnen bent?

Als je begint te bouwen en je merkt dat je het niet kunt, wil je dat Hij bij je is. Dan ga je naar Hem toe en je pakt Zijn hand, zodat Hij je zal helpen bij dit spel. Maar nu lijkt het voor jou nog, alsof je alles alleen gaat bouwen en je geen vader nodig hebt.

From the 3^rd part of the Daily Kabbalah Lesson 1/1/12, “The Study of the Ten Sefirot”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Als er geen verlangen in het hart van een mens aanwezig is, valt hij in slaap en wordt hij in spiritualiteit als dood beschouwd. Spiritualiteit begint namelijk als het door het verlangen gewekt wordt. Het verlangen komt nooit vanzelf.

Als een mens door Boven gewekt wordt en plotseling een verlangen in zijn hart voelt, een onbekend verlangen, komt dit alleen van de Hogere. Dit is het enige dat van Boven naar ons toekomt. Hoewel het kan lijken alsof een mens verder komt met het ene verlangen dat hem als een geschenk van Boven is gegeven, kan hij dat niet alleen. Dan zou het verlangen, op dezelfde manier als het gekomen is, verdwijnen zonder enig spoor na te laten.

Wij moeten ons inspannen om helder te krijgen waar ons verlangen vandaan komt. Het kan van de groep komen, van een vriend, van een indruk die we opdoen, van een bepaalde gebeurtenis of vanuit een herinnering. Een mens schrijft dit alles aan zichzelf toe, omdat hij niet weet en voelt dat het van buitenaf naar hem toekomt. Hij moet onderzoeken en checken of hij er – voordat hij het verlangen voelde – krachtig naar op zoek was. Probeerde hij het te bereiken? Als er geen enkele verbinding te vinden is, die het voorgaande ogenblik verbindt met het moment dat het verlangen aan hem verschijnt, is dit verlangen niet van hem, maar het ging alleen maar door hem heen en behoorde niet tot hemzelf.

Dit verlangen geeft hem geen correctie, maar het is meer iets als een oefening die we aan een kind geven, zodat hij kan leren. Het maakt echter geen deel uit van zijn persoonlijke ontwikkeling. Voor een kind is een voorbeeld en zijn bereidheid om te oefenen voldoende, maar dat geldt niet voor ons. Onze vooruitgang vindt uitsluitend plaats door ons eigen verlangen.

Dat wil zeggen dat ik moet oefenen, met mijn omgeving en de boeken, in situaties waarin ik dat niet kan en er ook geen enkel verlangen naar had. Juist in zulke situaties moet ik oefenen en proberen om enigszins wakker te worden.

Hierbij is het heel belangrijk om volgens een vast schema te werken, zodat ik steeds weet wat ik te doen heb. Dan denk ik eraan en verplicht ik mezelf ertoe. De wederzijdse zorg voor elkaar in de groep kan mij hierbij ook helpen, ik word zo steeds herinnerd aan wat ik aan mezelf en de groep verplicht ben.

Ik kan extra steun krijgen, als ik een systeem om me heen bouw dat me voortdurend herinnert aan het belang van spiritualiteit en me helpt om ernaar op zoek te gaan.

Zelfs als ik er door Boven aan herinnerd word op een manier die ik niet begrijp, door de ‘directe en indirecte invloed van de Schepper’, op de verborgen wijzen waarop de Schepper werkt, moet ik er later zelf mee verdergaan, totdat ik mijn eigen verlangen ontdek.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 1/11/12, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Verlangen, Zohar - Geen reacties→

Vraag: Waarom kunnen we ons niet verenigen?

Antwoord: Jullie kunnen je niet verenigen, omdat jullie verlangen ernaar niet groot genoeg is. Je moet voelen dat je voor elkaar verantwoordelijk bent, namelijk voor iets gezamenlijks, waardoor je elkaar ondersteunt.

Je hebt de staat zelf en een afgeleide daarvan: een hoger niveau. Als van elkaar gescheiden verlangens bij elkaar komen om een gezamenlijke kracht op te bouwen, zoals in het leger, in een voetbalteam, of bij een bende misdadigers, ontstaat daaruit een eensgezind groepsverlangen. Maar dat is niet voldoende.

Het feit dat we bij elkaar komen zorgt er nog niet voor, dat we op een hoger niveau komen. Wij bundelen onze krachten en dat verschilt niet van de manier waarop de een of andere groep dat doet, een groep soldaten bijvoorbeeld. Wij moeten echter naar een hoger niveau opstijgen, waar we gemeenschappelijke verlangens krijgen en we elkaar willen steunen.

Waarin steunen we elkaar dan? In een gewone groep is het geen enkel probleem om elkaar te steunen. Psychologen werken met voetbalteams en ze geven een peptalk voor de wedstrijd, zodat de spelers voelen dat ze een eenheid zijn en elkaar zullen steunen.

Maar wij moeten bereiken dat we aan elkaar geven en elkaar liefhebben, dat kunnen we niet vanuit onszelf en het verzekert ons van geen enkele tastbare beloning. Ik plan niet, dat ik een bal in een net gooi en dat ik daar een miljoen dollar mee verdien, ik riskeer ook mijn leven niet, zoals dat voor soldaten in een leger geldt. Integendeel, het doel waar ik naar streef levert me niets op, niets goeds en niets slechts. Het heeft iets met geven te maken, maar als ik daaraan denk, voel ik daar niets bij, geen voordeel en geen nadeel.

In het beste geval voel ik alleen verlies, omdat ik mijn energie hieraan verspeel. En in het slechtste geval heb ik geen enkel idee  waarom ik dit aan het doen ben en aan wie ik dan zou gaan geven.

Het blijkt, dat we samen in de groep werken om voor elkaar innerlijke steun te creëren, om een kracht te creëren in de plaats van de Schepper, waardoor een ieder de kracht van geven ontvangt. Als we hier met volharding aan werken, beginnen we met elkaar te ontdekken, dat we een vitale kracht missen die we nodig hebben voor de realisatie hiervan.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 12/30/11, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Groepswerk, Wederzijds Garant staan - Geen reacties→

Vraag: Hoe kunnen we de vrienden uitleggen dat het onmogelijk is om alleen correctie te bereiken, maar dat we een groep nodig hebben?

Antwoord: Dit zeggen onze bronnen. Ik heb slechts een gebroken kli (vat), wat moet ik daarmee doen? Ik moet de verlangens van mijn vrienden in mij opnemen om het Licht dat Corrigeert aan te trekken.

Samen met mijn vrienden uiten we een gemeenschappelijk gebed, als resultaat daarvan ontvangen we de kracht van correctie. Ik kan die kracht niet ontvangen als ik alleen ben. Er zijn minimaal tien mensen nodig om dit te bereiken. Pas dan beginnen we ons met elkaar te verbinden en onze gezamenlijke kli te bouwen.

Het lijkt zo dat we nu samen zijn, maar dat is eigenlijk niet waar. Hoe kunnen we ons dan verenigen? Om dat te kunnen, activeren we de kracht van ons gezamenlijke gebed. Niemand kan alleen handelen. Het gezamenlijke verlangen om onszelf te corrigeren verbindt ons, daarin willen we de speciale Kracht onthullen die onder ons wil verblijven, het Licht onthullen, de Schepper. Als Hij onthuld wordt, zal ieder van ons verdwijnen als een wezen op zich, maar één verlangen gevuld met één Licht zal omhoog rijzen.

Kan ik de kracht van liefdevol geven alleen onthullen? Wat kan ik geven en aan wie? Daarvoor heb ik eenvoudigweg iemand anders nodig. Mijn punt in het hart (•) is mijn eerste verlangen naar correctie, met andere woorden, naar verbinding met iemand. Dit betekent, dat ik zijn verlangen in me op moet nemen. Dan heb ik twee verlangens: een verlangen om afstand te nemen van egoïsme en een verlangen om dichter bij geven te komen.

Op die manier moet ik dus het spirituele verlangen van mijn vriend ontvangen en het verbinden met dat van mij. Als ik dit niet doe, heb ik niet het werkelijke verlangen om te geven. Dit is de enige manier waarop ik MAN kan verheffen, een verzoek om correctie.

“Het minimum is twee”, maar eigenlijk is twee niet genoeg. Hoe meer vrienden ik om me heen heb, hoe meer kansen ik heb om onder de indruk te zijn, om hun kracht met mij te verbinden en om correctie te vragen. Op die manier vraag ik namelijk correctie met hen samen. Ik voeg ‘terrein’ toe waarmee de verbinding kan worden gerealiseerd, mijn wensen over wat hier plaats moet vinden en onze gezamenlijke kracht. Om kort te gaan: ik moet een ‘vorm’ voorbereiden die zo geschikt mogelijk is. We kunnen dit alleen samen doen. Al ons werk vindt in de groep plaats.

Bovendien steunen de vrouwen deze groep eveneens, en de maatschappij omringt ons aan de buitenkant. Deze factoren hebben ook ofwel een positief effect of een negatief effect op onze voortgang naar verbinding.

Vraag: Wat voel je als het Licht het verlangen vervult?

Antwoord: Ik ben één van de punten. Samen vormen we: wij. Het gele gedeelte in de tekening symboliseert onze verbinding, de rode kleur symboliseert de hogere Kracht, de Schepper. We moeten Israel, de Torah en de Schepper verenigen en dit moet in ons voelen onthuld worden. De Schepper is de Hoogste Kracht, de Bron. De Torah is eenheid, de kli. En wij zijn de delen die ons bewegen naar eenheid.

Laten we hopen dat we hierin zullen slagen.

From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 11/15/2011, “The Arvut (Mutual Guarantee)”

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Wederzijds Garant staan - Geen reacties→

Het woord granaatappel (Rimon in het Hebreeuws) komt van het woord verhevenheid (Romemut). Hoe meer verheven de eigenschap van liefdevol geven in mijn ogen is, hoe meer ik boven mijn persoonlijke belangen kan uitstijgen.

Waar kan ik ontdekken, dat de eigenschap van geven zo groot is? Dat kan alleen als ik mezelf laat beïnvloeden door de omgeving. Dan zal de kracht van alle vrienden van buitenaf naar mij toekomen en ze zullen me ‘brainwashen’, ze zullen door dringen tot in mijn hart en – wat het belangrijkste is – me het gevoel geven, dat de eigenschap van liefdevol geven het belangrijkste is.

We zijn in een oceaan van Licht, maar we voelen het niet, omdat we er te klein over denken. Hoe kunnen we waarnemen hoe groot het is en het daardoor ook gaan voelen?

In elke beroep is het van het grootste belang om gevoelig te zijn voor de kleinste details, die degenen, die geen expert zijn, niet voelen of begrijpen. Als ik kleermaker ben en naar een overhemd kijk, kan ik je er van alles over vertellen: wat voor materiaal ervoor is gebruikt en hoe het genaaid is. Maar als ik geen kleermaker ben, is het voor mij gewoon een lap.

We zijn nu in een zee van Licht, maar we kunnen het niet ‘pakken’, niet ontdekken of zien. Dat komt doordat we niet zien hoe belangrijk het is. Hoe komt dat? Omdat het Licht de eigenschap van liefdevol geven is en ik daar het belang niet van voel, dit staat het verste van mij af. Ik wil het niet en ik wil ook niet dat ik het wil.

Alleen als een kracht van buitenaf naar mij toekomt en me in mijn denken en voelen brainwasht, me tot de gedachte brengt, dat ik dit nu juist mis en me voortdurend beïnvloedt, alleen dan zal ik tenslotte zeggen: “Ik wil het!” En dan zal ik het ook ontdekken. Dit wordt genoemd: ik heb de kli (vat) gebouwd voor de eigenschap van liefdevol geven, ‘belangrijkheid’ genaamd. En dan ontdek ik deze eigenschap, en die wordt ‘Licht’ genoemd.

Hieruit zien we hoe belangrijk het is om de juiste definities te geven, de juiste betekenissen aan de woorden. In spiritualiteit is dit het geheim van succes.

From the 6th lesson at the Toronto Convention 9/18/11

Filed under: Congressen, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

In het verleden moesten Kabbalisten, die de spirituele wereld wilden onthullen, in onze wereld beginnen en zo aan het werk gaan, via verschillende wetenschappen, enorme inspanningen en lijden, zo moesten ze zichzelf uit de materie trekken naar de onthulling van de spirituele wereld en het correcte systeem van de verbindingen tussen mensen ontdekken.

Toen werden de werken van de Ari ontdekt, waarin hij uitleg geeft over de innerlijke verbindingen die ons samenbrengen via speciale systemen van verhoudingen: ZON, Ishsut, Aba ve Ima, Arich Anpin, enzovoort. Hiermee legt hij uit in welke vormen van verbinding we ons kunnen bevinden, hoe de verschillende verbindingen ons beïnvloeden en hoe wij ze kunnen beïnvloeden en deze vormen van verbinding kunnen opwekken. Wat daar gebeurt, is hetzelfde als in onze wereld, maar daar gaat het over de eigenschap van geven.

Net zoals in onze wereld, kunnen we bepaalde vormen van verbinding activeren, zodat ze ons van hun kant gaan beïnvloeden, hetzelfde net van verhoudingen verbindt ons eveneens in de spirituele wereld, daar is het echter meer innerlijk. We gaan dus van de empirische psychologie naar de spirituele psychologie en dan ontdekken we de werkelijke verbinding tussen de zielen, met de mensen die nu leven en de mensen die eerder geleefd hebben. Het maakt geen verschil of iemand nu in deze wereld leeft of niet. Het is belangrijk om af te stemmen op dit net. Dan is het alsof onze wereld oplost en zijn belangrijkheid verliest, omdat het niet meer is dan een uiterlijke afdruk, waar we doorheen moeten om binnenin te komen.

De Ari beschrijft dit allemaal en de Baal Shem Tov onderwees, hoe men aan het werk moest gaan met de uiterste toewijding van de ziel (Mesirut Nefesh). Hij zei: ‘de Schepper is je schaduw’. En nu, na dit alles, kunnen we – door te werken in de groep (wat door de Baal Shem Tov opnieuw ingesteld werd na Rashbi) – het Licht dat dit net corrigeert aantrekken. We bereiken het niet eenvoudigweg met onze verlangens en kracht, maar we trekken een licht aan, dat namen heeft als: het Licht dat corrigeert, het Licht van de Torah, het Omgevende Licht. We trekken het aan van Boven vanuit dit net.

Als we de structuur van dit systeem bestuderen en er met elkaar naar verlangen, als we dezelfde vormen van onderlinge verbinding tot stand willen brengen, maakt het tenslotte zelfs niet uit of we het wel of niet begrijpen; onze inspanning zal de invloed van deze Kracht over ons opwekken.

Het is net zoals in onze wereld: als we het een of andere systeem willen bereiken, worden we er deel van, we bestuderen het op verschillende manieren en langzamerhand beginnen we het aan te voelen. Plotseling komt er een totaalbeeld van dit systeem in ons op en begrijpen we wat het is en hoe het mogelijk is om ons ermee te verbinden en ermee te werken. Hetzelfde gebeurt in de spirituele wereld. Alleen de intentie van een mens verandert. Als hij deel uit gaat maken van het Hogere Systeem, doet hij dit om zichzelf aan dit systeem te geven. Hoe meer hij erin opgenomen raakt, hoe meer hij ervan gaat ontdekken.

Dit vereist veel werk met de leraar, de vrienden, de hele wereld en de studie. Dit alles verbindt zich met elkaar.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 10/2/11, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Geschiedenis, Innerlijk Werk, Intentie, Kabbalah Leraar, Kabbalah Studie, Lichaam en Ziel, Spiritualiteit - Geen reacties→

Ik moet altijd zoeken naar manieren om tegen mijn ego in te gaan. Als ik goed met de groep wil omgaan voel ik weerstand. Dat komt niet vanuit de groep zelf, het zit in mij. Ik voel dat ik me niet met hen wil verbinden of mee wil doen met het samenzijn met de vrienden, ik wil ze geen hug geven of ze zelfs helemaal niet zien. Ik doe het omdat de anderen het allemaal doen, maar ik voel me ongemakkelijk.

Eigenlijk heb ik er genoeg van, ik wil stoppen met studeren en uit de groep stappen. Ik zie dat het geen enkel resultaat oplevert. Maar het is waar, dat het geen resultaat oplevert voor mijn ego! Als de waarheid zich laat zien, zie ik dat mijn ego er geen enkel profijt van heeft.

En nadat men dit ontdekt heeft, gaan veel mensen er vandoor, omdat ze dit niet op de juiste manier kunnen waarnemen of niet kunnen begrijpen, dat ze op een egoïstische manier de balans opmaken. Dit is de plaats, waar ze deze tekortkoming moeten vullen met geloof boven de rede, waar ze zich moeten verbinden met de omgeving en ervoor openstaan, vragen om een spiritueel ontwaken.

Dit is nu juist het punt, waar ons spirituele werk begint en zij die ertoe bestemd zijn om weg te rennen, doen het op dit punt. Zij die blijven hebben of een speciale rol in het algemene systeem of zij zijn werkelijk in staat om te oefenen. Een mens weet dan nog niet wat er met hem gebeurt, maar later zal hij het vanuit een spiritueel oogpunt op de juiste wijze kunnen zien.

Daarom wordt er gezegd, dat op de plaats waar zondaren zullen struikelen, vallen en uit het zicht verdwijnen, de rechtvaardigen zullen opstaan en verder gaan.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 9/22/2011, Shamati #240

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Wat betekent het om “zich meer in te spannen voor het werk” als je twijfelt aan de leraar en de Schepper?

Antwoord: Als je dergelijke twijfels hebt, kun je niet leunen op de leraar of de Schepper, maar moet je hulp zoeken bij de groep! Je moet van hen deze ondersteuning ontvangen, namelijk het belang van het doel, de leraar, en de Schepper.

Wanneer je merkt dat je twijfels hebt, namelijk dat je de balans niet naar één kant kunt laten doorslaan, moet je je best doen om de balans naar de goede richting te laten doorslaan. Maar hoe kun je daarin slagen? Door je meer en meer te verdiepen in je twijfels? Dat zal je niet bij de oplossing brengen. Je moet begrijpen, dat je in deze staat zelf niets hebt om op te steunen, maar dat je een extra kracht nodig hebt.

Nu kan je deze extra kracht niet krijgen van de leraar of de Schepper, omdat je aan hen twijfelt. Het enige wat je kan helpen is de omgeving, die je het gevoel van het belang van spiritualiteit, vertrouwen en wederzijdse garantie geeft, waardoor je beseft dat de leraar en de Schepper belangrijk zijn voor het bereiken van het doel. En als je niet naar hun advies en instructies luistert, kom je niet verder, omdat je dan met je egoïstische verstand werkt dat je niet verder brengt..

Daarom schrijft Rabash, dat de leden van de groep moeten praten over de grootheid van de leraar en de Schepper, zodat iedereen ervan onder de indruk komt. Alleen op deze manier zal je in staat zijn om het werk voort te zetten.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/24/2011, Shamati #187

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Kabbalah Leraar - Geen reacties→

Filed under: Egoïsme, video - Geen reacties→

Filed under: video - Geen reacties→