Vraag: Als er iets in de groep gebeurt, probeert de groep die specifieke problemen zelf op te lossen in plaats van naar andere groepen te gaan en te roepen: Help ons! Moet iemand de suggestie doen om hulp te zoeken of moet de hele groep besluiten dat er werkelijk een probleem is en dat het tijd is om om hulp te roepen, zodat we gehoord worden?

Antwoord: In onze groep in Israel gebeurt hetzelfde. Ik voel dat het goed is om een dag of twee te wachten als één van de vrienden valt en af te wachten of de anderen hierop wel of niet reageren. Als zij dat niet doen, raad ik aan dat het aan iedereen verteld wordt. Hiermee wil ik zeggen dat er voortdurend onderzoek moet zijn en dat we er niet omheen moeten draaien.

De groep heeft niet het recht om in omstandigheden als deze te blijven zwijgen, want dat zou schadelijk zijn voor de rest.

Ik mag het niet verbergen als ik ergens niet aan meedoe, als ik mij losmaak van het spirituele pad, van de zoektocht, de inspanning, de vooruitgang. Hierover kan ik niet zwijgen, want daarmee veroorzaak ik het falen van anderen.

We kunnen het vergelijken met een groep soldaten die in de aanval gaan en plotseling is één van hen niet klaar om met de anderen mee vooruit te gaan. De anderen zijn van hem afhankelijk. Wat zal er gebeuren als hij zijn opdracht niet uitvoert? Ze zullen allemaal gedood worden, alles zal verkeerd aflopen. Daarom moet hij, om de groep niet te ondermijnen, hen vertellen dat er met hem iets niet oké is, misschien functioneert zijn hand of zijn been niet naar behoren.

Bovendien, als een hele groep ten val komt, ondermijnt dit andere groepen. We mogen niet alleen maar aan onszelf denken. Als we zo denken beweren we daarmee dat er geen Arvut (verantwoordelijkheid voor elkaar) bestaat, geen verplichting naar elkaar toe. In het algemeen gesproken bestaat er dan helemaal niets! Denk hier goed over na!

From the European Convention in Germany 3/23/13, Lesson 3

Filed under: Arvut, Conventies, Eenheid, Groepswerk - Geen reacties→

Vraag: U hebt vaak gezegd dat een man doet wat een vrouw verlangt, of hij dat nu wil of niet. Beïnvloeden mannen – wereldwijd – het verlangen van vrouwen?

Antwoord: Het vrouwelijke verlangen is het verlangen om te ontvangen en het mannelijke verlangen is het verlangen om te geven. Het mannelijke en het vrouwelijke verlangen bestaat in ieder van ons, we weten het ook van onze chromosomen.

Daarom is het heel natuurlijk dat er een verdeling is tussen vrouwengroepen en mannengroepen. In elk van die groepen komen het verlangen om te ontvangen en het verlangen om te geven op een andere manier tot uitdrukking en we moeten op de juiste manier met die verlangens omgaan.

Vrouwen kunnen beter organiseren, ze zijn meer toegewijd en meer betrokken dan mannen. Zij vormen het fundament van onze wereld. En een man voert het verlangen van de vrouw uit. Als wij de vrouwen meer invloed geven in de groep, weet ik zeker dat er meer eenheid in de groepen zal zijn, dat de groepen serieuzer en doelgerichter zullen zijn.

From the European Convention in Germany 3/22/13, Lesson 1

Filed under: Congressen, Groepswerk, Vrouwen - Geen reacties→

Vraag: Wat is het Licht van Hassadim in de groep?

Antwoord: We spreken van het Licht van Hassadim in de groep als een ieder opgenomen is in de anderen en niets anders voor zichzelf vraagt dan opgenomen te worden in de anderen: zichzelf vergeet, uit zichzelf stapt en zich totaal aan de anderen overgeeft.

From the Virtual Lesson 2/24/13

Filed under: Groepswerk - Geen reacties→

Vraag: Soms ben ik verbaasd over mijn eigen gedachten, waar komen ze vandaan?

Antwoord: Van de Schepper.

Vraag: Maar als ik over mijn gedachten nadenk, komt dat ook van Hem. Waar ben ik zelf dan?

Antwoord: Ik moet alles aan Hem toeschrijven, alles aan één Bron, aan het Licht dat van Boven komt en de Reshimot van beneden af oproept. De ontmoeting tussen het Licht en de Reshimot creërt de werkelijkheid waarin ik me bevind. Van hieruit ontstaat mijn gevoel voor de werkelijkheid.

Er zijn vijf niveaus van ontwikkeling in mij en ik wil mijn Bron bereiken, mijn Schepper, dan heb ik het vijfde niveau bereikt. Dan wil ik bereiken waar ik van gemaakt ben: het Licht en de Reshimot.

Met andere woorden, ik vraag naar het doel van het leven: waar komt het leven vandaan? Waar is het voor en hoe?

Meestal is deze vraag het gevolg van onaangename gevoelens, als ik me slecht voel. In dit geval vertellen Kabbalisten ons dat een mens alleen niets kan begrijpen en doen. Eerst moet ik een systeem bij elkaar zoeken en bouwen waarin ik ga functioneren, zowel vanuit het oogpunt van de Reshimot als van het Licht.

In dit systeem zijn ik en de ander aanwezig en dit stelt me in staat om de Reshimot en het Licht daarin op te wekken. Dan begin ik op de Schepper te lijken, zoals er geschreven staat: “Door Uw handelingen zullen wij U leren kennen.”

Zo’n systeem wordt een ‘groep’ genoemd.

From the 3^rd part of the Daily Kabbalah Lesson 3/1/13, “The Peace”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groepswerk, Licht, Reshimot - Geen reacties→

Baal HaSulam, Shamati 34, ‘De Opbrengst van een Land’: Het blijkt dat de oorzaak van al het lijden wat hij voelt bestaat uit het feit dat hij kwaad spreekt over de Voorzienigheid. Hieruit blijkt dat hij de Schepper eer zou moeten bewijzen voor wat hem pijn doet en zou moeten zeggen: “Gezegend is Hij Die ons in Zijn Glorie heeft geschapen”, dit betekent dat de schepselen eerbied hebben voor de Schepper, hij ziet dat de manier waarop de wereld zich gedraagt niet samengaat met Zijn Glorie, want iedereen klaagt en eist dat eerst zichtbaar moet zijn dat de Schepper de wereld met goedheid bestuurt. Omdat dit niet zichtbaar is, zeggen zij dat deze Voorzienigheid Hem geen eer brengt en dat doet hem pijn.

Dit alles doet hem pijn, want door in een staat van afscheiding te zijn, kan hij Zijn Leiding niet rechtvaardigen. Dit wordt beschouwd als haat tegen de staat van afscheiding. Als hij dit lijden voelt, hoort de Schepper zijn gebed, brengt hij hem bij Zich en wordt hij beloond met hechting aan Hem. Want door de pijn die hij voelt door de afscheiding, ontvangt hij de beloning van hechting aan Hem; daarover staat geschreven: “Totdat het Licht de duisternis overtreft.”

Deze dingen weten, begrijpen en voelen we al. Op elk niveau kunnen we alleen tussen twee tegenstellingen de juiste details waarnemen, voor de eigenschap van geven kiezen boven ons eigenbelang en de criteria ‘Licht’ en ‘duisternis’ herijken, van ontvangen naar geven. Met al onze innerlijke inspanningen en twijfels, en met de hulp van de groep en onze studie, kunnen we om correctie vragen, zodat het Licht komt en ons eerst laat zien wat ‘Licht’ en ‘duisternis’ in werkelijkheid zijn, tegengesteld aan onze huidige opvatting, waarbij we materiële, egoïstische vervulling ‘licht’ noemen en de afwezigheid daarvan ‘duisternis’.

Dankzij het Licht dat Corrigeert rijs ik boven deze maatstaven uit naar spirituele maatstaven. Dan bestaat Licht uit afstand nemen van mijzelf en dichter bij de ander komen, bij de Schepper. Bovendien moet deze maat gebaseerd zijn op het tegengestelde van de eerdere benadering. Als het eerder zo was dat ik iemand haatte en blij was met zijn moeilijkheden en het feit dat het met mij in alles veel beter ging, verandert nu – nu de eigenschap van geven groter wordt – alles in het tegenovergestelde. Ik blijf hem haten in mijn gevoel, maar ik overwin mezelf, ik ben blij dat het goed met hem gaat en ik maak hem blij, dat wordt in werkelijkheid mijn eigen vervulling. Ik ben blij met dat waarmee degene die ik haatte blij is en in het algemeen met alles waarmee hij blij is. Ik voel me blij als ik hem blij kan maken en boven mijn haat naar hem kan uitstijgen.

Elk detail in deze waarnemingen bestaat uit veel nuances, maar in het algemeen gesproken wordt dit alleen bereikt door inspanningen in de groep. Samen met de studie en het Licht dat Corrigeert, bereiken we uiteindelijk de transformatie, de innerlijke ommekeer …

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 1/27/13, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Groepswerk, Waarneming - Geen reacties→

Het is heel moeilijk om te begrijpen wat de groep is.

Ik ben altijd een eenling geweest, een individualist, van nature niet communicatief, iemand die aan alleen zijn en boeken de voorkeur gaf boven alle andere dingen: ik had in mijn leven niets anders nodig.

Toen ik 33 was begon ik bij Rabash te studeren. Toen hadden we nog geen groep, alleen zes à zeven oudere mannen, waartussen ik me zo blij voelde als een kind tussen volwassenen. Maar Rabash zei dat ik een groep nodig had en ik dacht: “Wat is er beter dan de mensen die bij Baal HaSulam hebben gestudeerd en hun levenlang bij Rabash hebben doorgebracht?” Bij hen voelde ik me zo veilig als een baby in de armen van een volwassene.

Maar Rabash zei: “Er is niets aan te doen, je hebt een groep nodig.” Toen zorgde ik voor een groep van 40 jonge mannen.

Dit ging volkomen tegen mijn aard in. Zij waren veel betere mensen, vriendelijker, ze voelden zich op gelijk niveau met elkaar. Ik voelde me altijd een outsider; wat er nog bij kwam was dat ik behulpzaam moest zijn en Rabash moest helpen om een groep te vormen, terwijl ik van nature niet in staat was om hier overheen te stappen! Het was heel erg moeilijk om te begrijpen waarom er een groep nodig was. Mijn hart wilde niet accepteren dat dit de voorwaarde was om de Hogere Wereld daarin te ontdekken.

Ik dacht dat ik de Hogere Wereld kon ontdekken met behulp van schetsen, dat ik ze zo kon gaan begrijpen, mijn kennis en gevoelens erover kon verdiepen en kon gaan analyseren. Dit is bekend uit de natuurkunde en ik kon mezelf niet losmaken van zo’n wetenschappelijke benadering. Ik tekende, maakte schetsen en deed dat net zo lang tot ik uiteindelijk een heel ander ontwerp van het universum ging begrijpen, van de andere zijde bezien.

Ik begon plotseling te voelen dat onze wereld eigenlijk hetzelfde is als de Hogere Wereld, maar dan op het allerlaagste niveau. Deze wereld is nauw verbonden met de andere werelden, die kopieën zijn van weer een hoger niveau, ze dalen steeds lager neer. Als je het zo begrijpt, is alleen de materie anders, die wordt steeds grover en op het allerlaagste niveau wordt deze materie egoïstisch, tegengesteld aan de oorspronkelijk gecreëerde materie.

Maar alles wat we in deze wereld zien is absoluut identiek aan de Hogere Wereld, volgens de verbinding met de wortel in de spirituele wereld en de daaruit voortkomende tak in onze wereld.

Langzamerhand raakte ik gewend aan dit systeem en begreep ik dat het zo in elkaar zit en dat er niets anders bestaat. Daarom is het nodig om te zien wat zich achter onze wereld bevindt en erboven en dat we zonder correctie niet boven deze wereld kunnen uitstijgen. Dit is de enige manier. Alleen kun je de doorbraak naar de spirituele wereld niet maken.

Het blijkt dat je verbonden bent met het hele netwerk van deze wereld en dat je samen daarmee omhoog moet stijgen! Er bestaat geen andere manier. Je moet dit systeem begrijpen en je er op een andere manier mee verbinden om verder te kunnen stijgen, dan pas zul je in staat zijn om jezelf te realiseren. Zo is het van deze kant gezien, als je dit systeem van onderaf bekijkt.

En van de andere kant bezien had ik er veel aan dat ik dit systeem niet van onderaf ging bestuderen, maar van bovenaf, van de Schepper uit bezien, zoals de Schepper van bovenaf naar de wereld kijkt, zoals Hij ons ziet in de gecorrigeerde en ongecorrigeerde vorm en aan ons werkt om ons uit onze egoïstische staat naar Zich toe te trekken.

Dan komen deze twee tegengestelde gezichtspunten bij elkaar en complementeren zij elkaar, van onderaf: hoe we moeten groeien en voortdurend gelijkvormig moeten worden aan het volgende niveau, en van bovenaf: hoe de Schepper naar ons kijkt. Daaraan moeten we werken en het pad van onderaf en het overzicht van bovenaf scherp analyseren.

Toen werden de artikelen van Rabash over de groep duidelijker voor me, hoewel ze op het eerste gezicht wat naïef lijken en zelfs belerend en moralistisch. Maar in werkelijkheid worden er heel duidelijke wetten in beschreven, die strikter en krachtiger zijn dan welke natuurwetten dan ook. Alle wetten die over het gedrag gaan – ik zou ze ‘wetten van herziening’ willen noemen – zijn gebaseerd op steeds meer gelijkvormig worden aan het volgende, hogere niveau, erin binnengaan, er contact mee maken en erin opgenomen worden. Dit is de basis van alle artikelen die over interactie in de groep gaan.

From the Novosibirsk Convention 12/8/12, Lesson 4

[97407]

Filed under: Groepswerk, Werelden - Geen reacties→

Vraag: Kan de lagere aan de hogere geven, een student aan de leraar? Waardoor kan het zo zijn dat een student niets meer van de leraar kan ontvangen?

Antwoord: De student geeft aan de leraar door de leraar toe te staan om aan hem, de lagere, te geven. De lagere geeft aan de hogere door zijn gebed (MAN).

De hogere wil aan de lagere geven. Hij heeft de lagere niet nodig voor egoïstische belangen. De lagere kan aan de hogere de mogelijkheid geven om aan hem te geven. Wat kan een baby anders aan zijn ouders geven dan het plezier om voor hem te zorgen? Het is tenslotte iets waar ze plezier aan beleven.

Het hangt van de student af of de leraar aan hem kan geven. De verstoringen die hierbij gewoonlijk optreden bestaan uit een verwijdering tussen de student en de leraar, de trots van de student, zijn gebrek aan respect en het ontbreken van verbinding. In zo’n geval kan hij niet als een student beschouwd worden. Er zijn speciale regels die bepalen wat het betekent om een student van een Kabbalist te zijn, ze worden in TES uitgelegd. De kli (vat) moet zichzelf wegcijferen, zich openen om gevuld te worden en erin toestemmen om uitsluitend in het Licht van Hassadim te zijn.

Dit stemt overeen met de drie fasen van groei van het lagere niveau met betrekking tot het hogere niveau: Ibur (de groei in de baarmoeder), Yenika (de periode van het zogen) en Mochin (het intellect). Een student zijn wil zeggen: een lager niveau zijn met betrekking tot een hoger niveau, waarvan het vervulling ontvangt.

Deze vorm is niet veranderd, er is een hiërarchie die, als deze eenmaal duidelijk is geworden, voor altijd blijft bestaan. De structuur van de alomvattende ziel verandert niet, alles hangt dus van de inspanningen van de student af. De leraar moet veel geduld hebben, omdat de studenten door veel staten heengaan voordat zij na verscheidene jaren gaan begrijpen wat ze bereikt hebben.

Op het moment dat de student bereid is om zichzelf weg te cijferen, ontvangt hij de invloed van de leraar. Hij moet zich echter eerst wegcijferen voor de groep en pas dan voor de leraar. Anders komt hij niet aan het spirituele werk toe. Het ene werkt niet zonder het andere.

Wat hij nodig heeft kan hij niet alleen van de groep, van de vrienden ontvangen, hij moet tegelijkertijd met de andere zijde verbonden zijn, met de rechter lijn, de leraar. Er moet hier evenwicht zijn, de juiste benadering tot de middellijn die hij vaststelt met behulp van de twee bronnen die hij ter beschikking heeft: de leraar en de groep.

Soms is de groep het belangrijkste voor een student en soms is de leraar voor hem het belangrijkste. Dit is afhankelijk van het karakter van een mens. Maar de perfecte vorm van het werk bestaat uit het evenwicht tussen beide.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 12/12/12, Writings of Baal HaSulam 

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Kabbalah Leraar - Geen reacties→

Het belangrijkste punt wat we voortdurend voor ogen moeten houden als ons innerlijk doel, is het basisbeginsel: “Er is geen Ander dan Hij”. De Schepper is de oorzaak van iedere staat, iedere gedachte, iedere waarneming, van alles wat er gebeurt. Er is één Kracht die mij en de wereld om mij heen bestuurt, er bestaat niets anders.

De bedoeling hiervan is, dat ik door mijn verbinding met de wereld, elk moment, bij alles wat er gebeurt en bij elke handeling, zowel innerlijk als uiterlijk, in de cirkel van deze wereld tot het begrip zal komen dat er “Geen Ander is dan Hij”. Dit wordt ‘gehechtheid in de alomvattende kli (vat)’ genoemd. Dit is ons werk en hierop richten wij ons.

Maar, de wereld is groot, daarom beginnen we met de groep (1) en daarna gaan we pas uit naar de rest van de wereld (2). Via allerlei situaties en problemen moet ik mij met de groep verbinden en dat moet nu het allerbelangrijkste voor me zijn. Als ik mij tot de groep wend, moet ik er ook aan denken dat de wereld het tweede deel van mijn werk vormt.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 11/23/12, “The Role of the Israeli Nation“

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Schepper, Waarneming - Geen reacties→

Vraag: Iemand die Kabbalah studeert moet vasthouden aan de groep. Op wat voor manier is iedere groep ook deel van de wereldgroep? Hoe werkt dat?

Antwoord: Iedere groep moet op zichzelf blijven en proberen om met elkaar een groep te creëren. De groep moet uitsluitend gebaseerd zijn op wederzijdse steun. We eisen niets van elkaar! Het belangrijkste is dat wij elkaar steunen. Voorwaarden komen later. Als iemand nergens aan mee wil meedoen, maar wel komt, laat hem komen! Langzamerhand zal hij schaamte gaan voelen en met alles gaan meedoen.

We moeten zo veel mogelijk proberen om mensen aan te trekken en hen de mogelijkheid bieden om het hogere Licht in ieder geval een beetje naar zich toe te trekken. We hebben het nu allemaal zo nodig! Daarna gaan we groepen met elkaar verbinden.

Ik weet niet eens hoe ik het moet zeggen, maar van alle mensen die ik voor me zie zitten, ken ik maar 20 à 30% van naam. De naam van iemand bestaat niet eens voor mij, ik voel zijn innerlijk beeld, als een wolk. Ik herinner me geen gezichten van mensen en ook geen namen, dat bestaat helemaal niet voor mij. Ik voel hun innerlijke structuur.

Ik denk dat we een schitterende toekomst tegemoet gaan. Ik vraag jullie, tot het laatste moment, probeer al het mogelijke te doen om het allerbeste resultaat te halen uit onze evenementen om eenheid te bereiken, zodat de invloed van het Licht op jullie zo groot mogelijk kan zijn.

From a Virtual Lesson 11/18/12

Filed under: Groepswerk, Intentie - Geen reacties→

Een brief vanuit het Zuiden van Israel: “De situatie is zo, dat we vandaag niet bij elkaar konden komen voor de les, we moesten thuis blijven bij de kinderen omdat er elk moment een sirene kon afgaan. Maar ons verlangen om in de studieruimte te zijn met de rest van de wereld is enorm groot! Hoe kunnen we ervoor zorgen dat wij dit verlangen altijd hebben en niet alleen als we door raketten bedreigd worden?”

Antwoord: We zijn allemaal met elkaar samen in één verbinding. We weten van de wijsheid van Kabbalah dat we op die manier de hogere krachten, die in de natuur verborgen zijn, activeren. We hopen dat we op die manier deze confrontatie zullen kunnen oplossen. Onze eenheid moet de wereldwijde verbinding beïnvloeden, allereerst in Israel, in het epicenter van de tegengestelde krachten en vervolgens in de hele wereld, waar deze twee krachten met elkaar botsen, waardoor crises, orkanen, natuurrampen en rellen in Europa veroorzaakt worden.

Daarom moeten al onze vrienden over de hele wereld een grote verantwoordelijkheid voelen. Zij die een punt in het hart hebben, moeten zich verenigen en de wereld naar correctie leiden. Alleen wij begrijpen wat er in de wereld gebeurt en we zien de ware oorzaken achter alle besluiten, de krachten die werkzaam zijn en de intenties.

We weten dat de ‘harten van machthebbers en koningen in de Handen van de Schepper zijn”, daarom zijn alleen wij, die behoren tot Yashar-Kel – namelijk ‘rechtstreeks streven naar de Schepper’ – in staat tot het maken van correcties. Het maakt niet uit hoeveel duizenden kilometer de ene vriend van de andere verwijderd is, of één groep van de andere. Als we ons verenigen voor één doel, één kracht via Internet, zijn we absoluut samen.

Sommigen zitten nu in schuilkelders in Zuid Israel, anderen zijn in hun centrum in verschillende delen van het land of elders in de wereld, maar we moeten allemaal de enorm grote verbinding met elkaar voelen die ons leidt naar het Corrigerende Licht. We moeten daar zó naar verlangen, dat het hogere Licht onze eenheid tot stand brengt.

Nadat het Licht in deze verbinding is onthuld en ons helpt om verduidelijkingen en correctie te ontvangen, zullen we een staat bereiken die absoluut goed is. We hopen de wereld hier naartoe te leiden.

From the 3^rd part of the Daily Kabbalah Lesson 11/16/12, “Peace in the World”

Filed under: Crisis, Eenheid, Groepswerk, Wereld - Geen reacties→