Een gedeelte uit het boek The Light of the Sun: … en bovendien, wanneer Israël bevrijd is en zich verdiept in de Torah, overwinnen zij allen die tegen hen strijden.

We veroveren en neutraliseren alle kwade krachten door de eenheid tussen ons in stand te houden. Ze zijn niet langer nodig omdat alle krachten tot één kracht behoren: Er is geen ander dan Hij, het Goede dat Goed doet. Maar het wordt alleen als goed gevoeld als een mens, op zijn niveau en naar zijn vermogen, naar het goede hunkert.

Als hij daar niet naar hunkert, werkt dezelfde kracht op een tegengestelde manier. De handelingen van die kracht zijn natuurlijk nog steeds goed en welwillend, zowel naar de zondaars als naar de rechtvaardigen toe, maar een mens die de neiging heeft om tegengesteld te zijn aan het goede en welwillende, voelt deze kracht als kwaad. Dit kwaad wordt op verschillende manieren geopenbaard, al naar gelang de eigenschappen en verlangens die hij moet corrigeren door hetzelfde Licht dat Hervormt. In dit Licht voelt hij dus duisternis, zoals een vleermuis die verblind wordt door het zonlicht, in tegenstelling tot een haan die de dageraad met plezier welkom heet.

From the Preparation to the Daily Kabbalah Lesson 10/13/13

Filed under: Correctie, Eenheid, Groep, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Hoe kunnen we aan organisaties van sociale diensten waarmee we samenwerken, uitleggen dat zij zonder ons geen resultaat zullen bereiken als zij zich de integrale methode eigen willen maken. Is het bijvoorbeeld mogelijk om hen te vertellen dat we een aantal unieke eigenschappen hebben of unieke kennis bezitten?

Antwoord: Jullie bezitten helemaal geen unieke eigenschappen. Jullie hebben simpelweg een collectief gecreëerd en maken daar deel van uit, daardoor worden jullie versterkt, via de integrale optelling van kennis, kracht en gevoel. Er zijn talrijke psychologische artikelen over dit onderwerp te vinden, er is geen sprake van mystiek of geloof. Dit zijn dus de eigenschappen die jullie bezitten. Zonder het collectief ben je niets. Als zij een dergelijk collectief niet hebben, zijn zij ook niets.

Het maakt niet uit hoe je met hen praat of waarop je je woorden baseert. Alles is uitsluitend van het volgende afhankelijk: hoe ontvangen zij innerlijke warmte van jullie. Als dat in hen zal gaan ontkiemen, als ze naar elkaar kunnen luisteren, met elkaar kunnen praten en met elkaar kunnen huilen – binnen hun cirkel – kun je rustig met hen werken, dan zullen zij begrijpen dat jullie de dragers zijn van een heel goede methode.

From Kab TV’s “Through Time” 9/17/13

Filed under: Eenheid, Integrale Educatie - Geen reacties→

Vraag: We zeggen dat de Tempel ‘gevestigd’ is in het menselijk hart. Wat is de betekenis daarvan?

Antwoord: De Tempel is het centrum van de verbinding tussen mensen. De Tempel leert ons hoe we moeten verbinden en bevat de eigenschappen die laten zien hoe alles verwerkelijkt moet worden.

Waarom gebruiken we de uitdrukking ‘verwoesting van de Tempel’ in plaats van ‘verwoesting van het land’? Dat zeggen we omdat de Tempel een spirituele basis was, een plaats waar het proces van eenwording stopte. Dat gebeurde zeventig jaar voordat de Tempel werd verwoest.

Zeventig jaar staat voor 7 Sefirot, 10 jaar in elke Sefira. De Natie daalde geleidelijk via deze niveaus af naar Malchut: Hesed, Gevura, Tifferet, Netzach, Hod, Yesod en Malchut …. Hier vond de verwoesting van de Tempel (het breken van de eenheid) plaats. Men wist het van tevoren al heel goed.

Het betekent dat de offers die men naar de Tempel bracht niet echt waren, namelijk geen offers die naar eenheid leidden. De nadruk kwam te liggen op: ‘Ik bracht een offer’. Dat ‘Ik’ (ons egoïsme) is iets wat tussenbeide komt en alle Tempels verwoest. Het is de oorzaak van de verwoesting.

From Kab TV’s “Mysteries of the Eternal Book,” 3/4/13

Filed under: Israel, Torah, Verbinding - Geen reacties→

Israël kan niet groeien zonder te bidden voor allen die zich in hun egoïstische verlangens bevinden en zich hiervan niet eens bewust zijn. Dit gebed moet alleen ten behoeve van anderen zijn, het maakt niet uit in welke staat we ons zelf bevinden. Als we de spirituele vonk hebben moeten we werken om te geven in geloof boven de rede.

Het gebed is het allerbelangrijkste, niets anders. Hoe nuttiger en effectiever elke actie is, hoe eerder wij daardoor naar het gebed geleid worden. We moeten kiezen voor acties in ons leven die ons op de meest beknopte, directe, zekere en precieze manier naar het gebed leiden.

.Het gebed moet ‘het gebed voor de velen’ zijn, dat heeft een ‘dubbele’ betekenis, ik vraag namelijk voor de lageren, voor ‘de velen’. Het gebed voor de ‘velen’ noemen we niet zo omdat ik voor mijzelf en voor de ander vraag, maar omdat deze krachten voor hem niet rond de Schepper verenigd zijn. Er is geen intentie, geen mogelijkheid om ze met elkaar te verbinden.

Sinds enige tijd is er een groeiende crisis over de hele wereld die we moeten zien als een voorbereiding voor het gebed. Wat is de relatie tussen mij en de overstroming in China, de vulkaanuitbarsting in IJsland, de onrust in Egypte en de burgeroorlog in Syrië? Ik kan niet geloven dat dit alles alleen maar voor mij plaatsvindt om mijn gebed te vormen. Het ontbreekt ons aan gevoel, inzicht en begrip van het systeem om in te zien dat het werkelijk zo is. Zelfs met deze concrete en duidelijk zichtbare gebeurtenissen voor ogen is het voor ons moeilijk om te zien dat er een verband is tussen deze gebeurtenissen en onszelf.

Van hieruit kunnen we begrijpen waarom Baal HaSulam met Ben Gurion wilde spreken, hij wilde hem uitleggen waarom hij naar Polen ging om bij de arbeidersstaking te zijn. De Hogere Leiding zorgt ervoor dat Joden bij alle gebeurtenissen betrokken zijn, zodat al deze situaties hen naar het gebed leiden.

Als het ware beeld aan ons onthuld wordt, zullen we zien hoe alles door ons heengaat als door een lens die zich focust op de stralen van het licht. Het hele universum wordt uiteindelijk via ons als door het oog van een naald gecomprimeerd. Zo wordt de verbinding tussen alle stralen van Licht en de Bron gerealiseerd.

From the Preparation to the Daily Kabbalah Lesson 8/22/13

Filed under: Crisis, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Groepswerk, Innerlijk Werk, Licht, Wereld - Geen reacties→

Vraag: Waarom hoort de Schepper ons niet als we met minder dan tien zijn?

Antwoord: Dit is eigenlijk niet waar. Het gaat niet over een groep van tien die je letterlijk kunt tellen, maar over een nauwkeurig bepaald, bestendig verlangen dat als resultaat van onze verbinding nu sterk en reël wordt.

Het maakt niet uit of er 50 of 80 mensen aan meedoen. In spiritualiteit gaat het niet over kwantiteit maar alleen over kwaliteit. Als ik zeg dat het lagere niveau tien maal meer verwijderd is van het hogere niveau, verwijs ik naar een kwalitatieve meting en niet naar een kwantitatieve.

In het algemeen wordt er gezegd dat het minimum van velen twee is, wanneer een ieder het eigenbelang kan loslaten, boven zijn ego kan uitstijgen en zich kan verbinden met de ander. Zo kunnen zelfs twee mensen ‘een groep van tien’ worden genoemd.

Dit is een voorwaardelijke term. In onze wereld meten we kwantiteit, in spiritualiteit meten we kwaliteit. Maar hoewel we woorden van deze wereld gebruiken, moeten we begrijpen dat het hier over wezenlijke veranderingen gaat.

From the Preparation to the Daily Kabbalah Lesson 8/22/13

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Ego, Gebed, Groepswerk, Israel - Geen reacties→

Vraag: Ik begrijp het geheim van disseminatie en het is heel eenvoudig. Het is aan ons om vreugde uit te stralen als resultaat van onze verbinding met elkaar. Juist hierdoor zullen mensen zich tot ons aangetrokken voelen en niet tot lijden, waardoor ze van elkaar verwijderd raken, maar ze zullen zich aangetrokken voelen tot een gevoel van geluk dat wij moeten verspreiden. Hoe houden wij de verspreiding van geluk vast?

Antwoord: Ik zal jullie vertellen hoe ik dat heb gedaan. Ik ging boeken schrijven. Ik werkte aan het archief van Rabash dat aan mij was achtergelaten. Iedereen moet voelen wat zijn opdracht is. Ik kwam bij Rabash toen hij 75 was. Ik wist niet hoeveel jaar hij nog zou leven, maar ik wist dat het aan mij was om zoveel mogelijk van hem te leren en dat alle kennis die hij had, werkelijk alles, verloren zou gaan als ik die kennis niet zou krijgen. Ik had het gevoel dat ik alles in me op moest nemen, alles op geluidsbandjes moest zetten, alles wat hij had moest opschrijven. Het kon uit arrogantie of zelfs overmoedigheid voortkomen, hoe dan ook, dit liet me niet los.

Ik streefde er niet naar om hem als nummer één op te volgen. Zelfs nu voel ik het niet zo. Daar houd ik niet van, want het maakt het leven alleen maar ingewikkeld. Ik voelde mij genoodzaakt om te ontvangen, uit deze bron alles te drinken, zodat deze kennis niet zou verdwijnen. Integendeel, het moest aan iedereen verspreid worden. Dit voelde ik als mijn opdracht. Dit liet me werkelijk niet los.

Hieraan heb ik verder niets toe te voegen. Doe wat Rabash schreef: verbinding, de vreugde van het Doel, de noodzaak hiervan voelen en voelen dat je uitgekozen bent voor een grote, moeilijke opdracht.

Denk hier over na. Wat betekent het om ouders te zijn? Enerzijds voel je je gelukkig als je ziet dat ze zich ontwikkelen, groter worden en anderzijds voel je je heel sterk bij hen betrokken. Zeker, je wilt dat ze opgroeien met de mogelijkheid om succes te bereiken, maar wat als dat niet gebeurt? Wat zou je je dan teleurgesteld voelen en gefrustreerd! Nog veel erger dan wanneer je zelf geen succes bereikt.

Het gaat je namelijk om anderen. Zij geven ons een voorbeeld van natuurlijke liefde op het animale, meest primitieve niveau. Als zij als reactie daarop ook van jou houden, is deze liefde voor jou veel sterker en de bezorgdheid, het lijden van de geliefde veel erger en groter dan je eigen lijden, want liefde vermenigvuldigt alle gevoelens 620 maal.

Daarom zou de wereld gewoonweg ‘exploderen van jaloezie’ naar aanleiding van ons geluk als wij voor elkaar een gevoel van liefde zouden ervaren. Het hele geheim bestaat er namelijk altijd uit om terug te keren naar liefde. Als wij dus op deze manier met de mensheid omgaan, zullen zij plotseling voelen wat voor mensen wij zijn en wat er tussen ons plaatsvindt. Zelfs nu, als zij ons met elkaar zien, vragen zij zich af wat de betekenis is van die vreemde ‘bovenmenselijke’ relatie die wij met elkaar hebben.

From the St. Petersburg Convention “Day Three” 7/14/13, Lesson 5

Filed under: Conventies, Disseminatie, Eenheid, Groepswerk, Innerlijk Werk, Liefde - Geen reacties→

We zijn al zover dat we begrijpen dat we een nieuw spiritueel niveau alleen kunnen ontdekken in de verbinding met elkaar en in onze onderlinge eenheid, en nu gaan we begrijpen hoe we ons van het ene naar het andere niveau kunnen verplaatsen. We zijn voor het eerst zover gekomen dat we ons pad begrijpen, de componenten ervan en wat wij daarvoor moeten doen: eerst een stap met de rechtervoet, dan een stap met de linkervoet en het lichaam bevindt zich in het midden. Zo komen we vooruit op de middellijn: rechtervoet, linkervoet en een volgende stap voorwaarts, rechtervoet eerst en dan pas de linkervoet, dit is het deel dat wij moeten doen.

We beginnen altijd vanuit de rechterlijn omdat we altijd vooruitgaan in de richting van geven, liefde, verbinding en eenheid boven de rede. De linkerlijn wordt echter onthuld op de wijze waarop het Licht het aan ons laat zien. Op elke niveau geldt wat geschreven staat: “Ik heb de neiging tot het kwaad geschapen, ik heb de Torah als een genezend kruid geschapen,” om het kwaad te corrigeren. Dit heeft betrekking op het systeem van de invloed van het Licht op de neiging tot het kwaad, die jij corrigeert met de Hulp van het Licht, zodat je verder vooruit kunt komen.

Dit is het systeem waar we in zitten. De rechterzijde is geven, liefde, verbinding en eenheid (∑), alles wat van de zijde van Hesed komt. De linkerlijn is het verlangen om te ontvangen, te weten, de kracht van ontvangen, namelijk het ego, en ik bevind me in het midden. Wat schrijf ik toe aan mezelf? Ik behoor tot het punt in het hart en op die manier ben ik degene die zich richt op de Schepper en naar Hem verlangt.

Nu is de vraag: hoe kom ik vooruit? Het eerste wat ik doe is beginnen met de rechterlijn, namelijk met het verlangen naar geven, liefde, eenheid en maximale verbondenheid.

Onze eenheid vindt plaats boven het ego, zonder het ego zouden wij geen spiritueel werk kunnen doen. Het is van tevoren met ons verbonden en het is de oude beginsituatie.

Het blijkt dat het ego (1) zich in het hart bevindt en daarin is het punt in het hart waarmee ik mij richt op verbinding en eenheid. Op het moment dat ik dat doe, begin ik een zeker Lichtschijnsel te ontvangen (3) in onze verbinding en eenheid (2). Misschien voelen we de Schepper nog niet in het gevoel van eenheid, maar het is eigenlijk al een voelen van Hem.

Als we deze eigenschap hebben bereikt, gaat het ego zich er weer mee verbinden. Opnieuw richten we ons vooruit op eenheid (2b) en uiteindelijk bereiken we het volgende niveau dat veel hoger is dan het voorgaande. Zo komen we verder.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/21/13, Shamati #59 “About the Rod and the Serpent”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Ego, Groepswerk, Innerlijk Werk, Licht, Liefde, Verbinding - Geen reacties→

In de huidige werkelijkheid voel ik mezelf, mijn familie, mijn groep, de andere groepen, mijn land en de wereld, dit correspondeert met de vijf niveaus van Aviut (de grofheid van het verlangen) vanaf de fase van de oorsprong tot en met fase vier. In zijn geheel gezien is deze werkelijkheid de ziel of – anders gezegd – het verlangen om te ontvangen, maar dan in zijn gecorrigeerde vorm. Nu is dit verlangen in stukken uiteengevallen, maar door middel van de correctie van de verbinding tussen de delen herstel ik dit tot één structuur, één verlangen, Malchut van Ein Sof (Oneindigheid ∞). Dan vult het Licht van Ein Sof, de Schepper (NRNHY), deze ziel.

Er bestaat niets anders dan dit en dit is het enige waarover de wijsheid van Kabbalah spreekt: over de correctie van de verlangens die in verschillende mate niet met mij verbonden lijken te zijn. Zo is het denkbeeldige plaatje dat ik zie voor mij gevormd, als een groep vrienden, en ik moet een ieder daarvan dichter bij me brengen. Dit is ons werk.

Het gaat over mijn ziel, over mijn eeuwige spirituele kli (vat) waarin ik besta. Wil ik alleen mijn fysieke bestaan – waarin ik me nu bevind – blijven voelen, alleen dit ‘ik’? Als ik daar uit wil komen en een begin wil maken met de correctie van mijn ziel, mij daaraan wil hechten, mij ermee wil verbinden en erin leven, moet ik al deze delen tot een eenheid vormen. Deze delen bevinden zich in een ieder van ons. Ik werk dus aan het overstijgen van mijn ego om mij met de vrienden te verbinden, met de delen van mijn ziel.

Als ik hun uiterlijke vorm terzijde laat, wil dat zeggen dat ik hun gezichten niet zie, maar alleen de delen van de ziel. Elke uiterlijke vorm wordt geneutraliseerd als ik aan liefde werk, in plaats van aan haat.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 7/25/13, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Correctie, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Ego, Groepswerk, Innerlijk Werk, Perceptie van de Werkelijkheid - Geen reacties→

Het enige waarvoor we ons moeten inspannen is: alles verenigen in één punt, waar de Schepper en het schepsel – ‘Iets uit Iets’ en ‘Iets uit het Niets’ samen verenigd zijn. Alle verborgenheden, vervormingen, tegenstellingen en gebeurtenissen lijken te bestaan omdat wij de eenheid niet voelen en waarnemen. Er bestaat geen tijd en geen plaats. Het enige wat bestaat is gebrek aan eenheid en dat ervaren we, daar leven we in.

Alles wat ik nu om me heen en in mezelf voel, is gebrek aan eenheid, op elke mogelijke manier. Op het moment dat ik alles met elkaar kan verenigen, wordt de wereld de wereld van Ein Sof (Oneindigheid).

Vraag: Hoe kunnen we dit alles met elkaar verbinden in de groep van tien?

Antwoord: De groep van tien is een ondersteuningsmiddel voor de ‘zoeker’ waardoor ik naar de wereld kijk. Ik wordt erdoor geholpen om me daarop te focussen en eenheid te bereiken. Stel je voor dat er in het midden van de lens een kleine cirkel is met een ‘X’ in het midden die mij helpt om me te focussen op het doel.

Disseminatie helpt ons om het doel helder te krijgen, het doel dat we op het ogenblik niet zien en waarop we ons niet kunnen richten omdat het zich voorbij de horizon bevindt. Disseminatie schept de voorwaarden, de data die we in de formule moeten stoppen om de juiste richting naar het doel te berekenen. Er zijn een duizendtal parameters waarmee we rekening moeten houden voordat we schieten, zoals hitte, koude, de weersomstandigheden, de wind, verschillende afwijkingen en veranderende omstandigheden.

Dit moet allemaal in één formule gestopt worden om er zeker van te zijn dat we het doel zullen raken. De formule is deze hele wereld, alles wat we waarnemen met onze 613 zintuigen.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/24/13, Writings of Baal HaSulam

Filed under: De Tien, Disseminatie, Eenheid, Groepswerk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Wij moeten begrijpen dat een neergang een aanduiding is van de onthulling van de ziekte, de onthulling van het kwaad. We spreken over het kwaad als we geen verbinding met de Schepper hebben, Hij is verborgen in onze omgeving, in de groep van het spirituele commando. Onze inspanningen om terug te keren naar het eerdere gevoel van eenheid moeten op de Schepper gericht worden en niet alleen op onze verbinding.

De Schepper was afwezig in onze intentie. We dachten dat we ons eenvoudigweg met elkaar konden verbinden en zo alles konden bereiken. We hebben de laatste schakel in deze ketting verloren: de Schepper. We moeten nu de nadruk leggen op deze belangrijkste component, weergegeven in: ‘Israel, de Torah en de Schepper’, en ons realiseren hoe belangrijk dit is, want zonder dit is er geen Arvut (verantwoordelijkheid voor elkaar) en geen verbond, zonder dit kan er niets bestaan!

Nu hebben we de mogelijkheid om die ene, belangrijkste, ontbrekende component, die alles draagt, te voelen. Daarom moeten we langzamerhand het gevoel van eenheid kwijtraken en een steeds grotere neergang ervaren, alleen om ons te realiseren hoezeer we de Hogere Kracht nodig hebben die verantwoordelijk is voor onze verbinding en alles bestuurt. Als we aan de Schepper denken, behoren we Hem toe, Hij zorgt voor alles en zal er voor zorgen dat wij zijn Heiligheid niet zullen verlaten.

Er staat geschreven: “Voor mijn broeders en mijn vrienden zal ik spreken over vrede.” Enerzijds bid ik of de Schepper mij wil helpen met mijn broeders, anderzijds werk ik samen met mijn broeders om de Schepper te onthullen, Hem te bereiken en Hem vreugde te brengen. Dit betekent dat ik mij bezorgd maak over de kli (vessel) én over dat wat de kli vult.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/18/13, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Gebed, Groepswerk, Grootheid van de Schepper, Innerlijk Werk, Intentie - Geen reacties→