Het volk Israël moet weten hoe het onafhankelijk kan worden, vriendelijk en elkaar nabij, zoals er geschreven staat: “Als één man met één hart.” Dit zijn we aan onszelf verplicht, aan de hele mensheid en aan de Schepper. Wij bezitten de methode van Kabbalah en wij moeten dit waar maken, anders zijn we geen natie.

We zijn naar het land Israël teruggekeerd om de mogelijkheid om deze situatie te realiseren te bereiken. Als wij dit echter afwijzen, moeten we terugkeren naar verbanning in andere landen en wij weten niet wat de Hoge Kracht met ons zal doen, want deze Kracht wil onze eenheid en wij gaan er tegen in.

Vraag: Op basis waarvan zegt u: Ik zou de Israëlische Onafhankelijkheidsdag de dag van onze wederzijdse afhankelijkheid willen noemen?

Antwoord: Ja, de paradox is, dat als wij en anderen, ons in een staat van volledige afhankelijkheid van elkaar bevinden – als de invloed van de omgeving ons gedrag bepaalt – wij het gevoel krijgen dat wij onafhankelijk zijn van onszelf.

Hoe bereiken we een staat waarin we er zeker van kunnen zijn dat wij onszelf en anderen niet schaden? Uitsluitend door boven onszelf uit te stijgen, als het ‘ik’ van een ieder onder de krachtige invloed van de omgeving staat. Iets anders hebben wij niet. Wij bepalen onze onafhankelijkheid door ons volledig te onderwerpen aan de omgeving.

Excerpt from the “Conversation About Independence” 4/2/15

Filed under: Arvut, Verbinding - Geen reacties→

De Torah, Vajikra 26:3 – 26:4 (Leviticus): Wanneer jullie je levenswandel richten naar Mijn wetten, Mijn geboden houden en ze vervullen, zal ik jullie op de juiste tijd regen geven en het land zal zijn opbrengst geven en de bomen van het veld zullen hun vruchten dragen.

De geboden van de Schepper zijn de wetten van de natuur, zowel de wetten van de natuur van onze wereld die we gedeeltelijk zien, begrijpen en kennen, als de wetten van de Hogere Natuur die voor ons verborgen is, ze zijn gebaseerd op de eigenschappen van liefde en geven, wederzijdse samenwerking en begrip.

Vajikra 26:5: En de dorstijd zal voor jullie duren tot de wijnoogst en de wijnoogst zal duren tot de zaaitijd, jullie zullen volop brood eten en jullie zullen veilig in jullie land wonen.

Dit betekent dat alles naar zijn normale staat zal terugkeren, niet alleen in ons fysieke leven, als een mens alles heeft wat hij nodig heeft, maar ook in het spirituele leven. Als wij ons aan de wetten van de Torah gaan houden, zullen we een beloning ontvangen op het niveau waarop we ze vervullen, of op het spirituele niveau, of op het fysieke niveau, of op beide niveaus.

Het systeem is zo gebouwd dat alles in de natuur harmonieus werkt als we er normaal in opgenomen zijn, onze rol vervullen en onze ruimte in de natuur innemen, dan worden we allemaal met harmonie gevuld.

Vraag: Wat is de betekenis van: “jullie zullen volop brood eten en jullie zullen veilig in jullie land wonen”?

Antwoord: Dit heeft betrekking op twee niveaus. Eén niveau is ons menselijke niveau dat we voelen met de bedoeling om ons naar het tweede niveau te brengen en ons daarvoor geschikt te maken, naar het spirituele niveau. Brood is de belichaming van de eigenschap van Hassadim (geven, Bina). “Jullie zullen volop brood eten” betekent: verbinding met Bina en deze eigenschap ten volle bereiken. Het woord ‘land’ stamt af van het woord verlangen (Ratzon). “En jullie zullen veilig in jullie land wonen,“ betekent dat we aan alle voorwaarden ten aanzien van onze verlangens moeten voldoen, dan zullen alle verlangens vervuld worden.

De Torah beschrijft de structuur van het systeem dat aan ons werkt en ons beïnvloedt. Het wordt het systeem van de spirituele werelden genoemd: Adam Kadmon, Atzilut, Beria, Yetzira en Assiya. We maken vorderingen in deze Sefira en onze samenwerking daarmee is alleen mogelijk als we met elkaar verbonden zijn op een juiste, harmonieuze manier, als we elkaar aanvullen en één bol creëren waarin de hele mensheid aanwezig is.

Als we ons aan deze voorwaarde houden, zijn we als resultaat van onze gezamenlijke verlangens (‘land’ betekent verlangen) in totale harmonie met de uiterlijke Sefira, en alles wat goed is vult ons. We voelen dit systeem op een perfecte precieze manier en het voelt ons op dezelfde manier, zo werken we samen.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 11/12/14

Filed under: Spiritueel Werk, Torah - Geen reacties→

Vraag: Wie is de goede Farao bij wie de Joden welkom waren?

Antwoord: Dit concept moeten we per individu bekijken.

Wij denken dat het ego ons vooruit helpt: in onze beschaving, vooruitgang en groei. “Wij zullen de wereld veroveren, alles te weten komen en bereiken, alles ontdekken! Wij, wij, wij!” Dit is een goed en gezond egoïsme. Het is essentieel want anders zouden we ons niet ontwikkelen.

Als we bijvoorbeeld geen geduld zouden hebben met een kind en hem voortdurend beperkingen zouden opleggen, zou hij zich niet kunnen ontwikkelen. Daarom sporen we hem steeds aan om zich te ontwikkelen, hoe egoïstisch hij ook is, en als hij een bepaalde leeftijd bereikt heeft, zo’n jaar of 13, gaan we hem leren hoe hij zichzelf beperkingen kan opleggen.

Laten we niet vergeten dat een mens tot aan die leeftijd helemaal in beslag genomen wordt door zijn neiging tot het kwaad, vanaf zijn 13^e jaar kan het goede in hem naar boven komen door de invloed van de opvoeding. Dertien jaar is een relatieve term, Baal HaSulam spreekt daarover in de “Introduction to The Book of Zohar.”

Ik herinner me nog dat mijn zoon, die op religieuze scholen zat, vaak zei: “Wat wil je van me? Ik ben pas 9, wacht eerst maar tot ik 13 ben.”

We noemen dit de zeven vette jaren waarin het volk alles krijgt waar het behoefte aan heeft. We proberen ons met elkaar te verbinden en in het begin gaat alles goed. Het ego heeft geduld met ons en zegt: “Samenwerken is goed, alles gaat prima.” Dan komen er ruzies en ontstaan er conflicten tussen ons.

Dit gebeurt ook als mensen die verliefd zijn samen gaan wonen. Of in internationale betrekkingen: “Nu gaan we samenwerken, aan projecten werken en iets bereiken! Wij, wij, wij!” Alles gaat prima, egoïsme is goed en alles is prachtig, dan komt er innerlijk plotseling iets negatiefs naar boven. Wat we ook doen, er doet zich een hindernis voor, de slechte Farao staat op.

Je moet je van het volgende goed bewust zijn: door de methode van de wijsheid van Kabbalah toe te passen, kunnen we vanuit liefde en wederzijdse verbinding handelen. Als je acties onderneemt die niet leiden tot evenwicht tussen goed en kwaad – en het kwaad lijkt eerst aantrekkelijk en uitnodigend – zal dit kwaad je later ter dood brengen. De engel des doods trekt je naar zich toe, verleidt je, dient je een druppel vergif toe en je sterft.

Daarom moet je het evenwichtspunt zoeken tussen de goede en de kwade kracht, overal, bij alles wat je doet.

From KabTV’s “A Talk About Passover” 3/18/15

Filed under: Egoïsme, Egypte, Liefde, Opvoeding, Verbinding - Geen reacties→

Vraag: Heeft het wonder dat de Rode Zee zich splitste en het Volk Israël er doorheen trok, toen het vluchtte voor Farao, ooit plaats gevonden?

Antwoord: De Torah spreekt niet over gebeurtenissen in onze materiële wereld. Er wordt alleen gesproken over wat er tussen onze zielen gebeurt. In die zin gaan we door een innerlijke spirituele staat die “de Doortocht door De Rode Zee” wordt genoemd.

De uittocht uit Egypte en de bevrijding uit de slavernij in Egypte, is de bevrijding van de controle van ons ego, van de “Engel des Doods”. In principe trekken wij op weg naar deze vrijheid door een soort passage die we “de Doortocht door de Rode Zee” noemen. Hiermee wordt het einde van Egypte gesymboliseerd, het einde van ons ego, waarna we vrije mensen kunnen worden.

In de Natuur, die we de Schepper noemen, is een unieke Kracht van eenheid verborgen. Als we investeren in onze inspanningen om ons te verenigen, om tegen ons verlangen in dichterbij elkaar te komen, creëert de Hogere Kracht door deze inspanningen een staat waarin “de Splijting van de Rode Zee” ontdekt zal worden. Wij zullen daardoor van onze egoïstische natuur naar een natuur van geven en liefde trekken.

From Israeli Radio Program 103FM, 3/15/15

Filed under: Eenheid, Pesach, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Een artikel geschreven door mijn student, M. Brushtein

De Pesach Seder (feestelijke maaltijd) vindt binnenkort plaats. Veel mensen weten dat deze feestdag gewijd is aan de uittocht van de Joden uit Egypte, wat ongeveer 34 eeuwen geleden heeft plaats gevonden.

Sindsdien wordt deze gedenkwaardige gebeurtenis ieder jaar een week lang gevierd. Als we bedenken dat hier heel veel drukke werkzaamheden aan vooraf gaan die vergezeld worden door allerlei beperkingen, kunnen we met recht de vraag stellen: “Waarom wordt er zoveel bijzondere aandacht besteed aan deze feestdagen?”

De tragische gebeurtenissen die aan de uittocht uit Egypte vooraf gingen en wat daarna heeft plaatsgevonden tijdens de tocht door de woestijn, zijn bekend. Deze gebeurtenis onderscheidt zich van andere gebeurtenissen. Iets dergelijks had namelijk nooit eerder plaats gevonden.

Voor de eerste keer in de geschiedenis van de mensheid besloot het Joodse volk om de lat van betrekkingen tussen mensen te verhogen tot het niveau: “als één man met één hart”.  Als we vanuit dit oogpunt naar de feestdagen van Pesach kijken, zal veel – zo niet alles van wat we weten over Pesach en de Joden – wellicht radicaal herzien moeten worden.

Laten we ons de situatie van die dagen eens voorstellen. Onder leiding van Mozes verlaten de Joden Egypte, een land waar ze eeuwen lang als slaven behandeld waren. Waar zouden deze voormalige slaven behoefte aan hebben? Zij willen zich snel in een nieuwe omgeving vestigen en daar veilig kunnen leven en genieten van de nieuw gevonden vrijheid. Maar in feite gebeurde er iets vreemds.

Na een lange beproeving in de woestijn verzamelen de Joden zich aan de voet van de berg Sinaï en nemen ze eigenlijk een ondraaglijke last op zich. Zij komen overeen om voor elkaar garant te staan. We weten dat dit in principe onmogelijk is. Hadden zij geen andere dingen aan hun hoofd? Wie hadden deze wederzijdse garantie eigenlijk nodig?

Maar in feite is het antwoord duidelijk: Als het de bedoeling is dat een volk woont, gedijt en groeit, moet het verenigd zijn en het is zeer onwaarschijnlijk dat iemand hier tegen is. Dan rijst de vraag: Op basis van welk principe, door welke idee, kan zoiets plaatsvinden?

Natuurlijk kun je mensen verenigen op basis van de idee van universele gelijkheid en broederschap en de idee van nationale superioriteit, het is immers ook mogelijk voor mensen om zich te verenigen op basis van de Amerikaanse droom.

Dan rijst er nog een praktische vraag: Hoe en hoe lang zullen deze beginselen en ideeën werkzaam zijn? We weten het antwoord. Dit zijn rationele en begrijpelijke principes, maar de idee van “Wederzijdse Garantie” of sterker nog: “Heb je naaste lief als jezelf” is irrationeel, namelijk fundamenteel onmogelijk.

Waarom leeft de idee “Heb je naaste lief” – wat op het eerste gezicht irrationeel lijkt – nu al meer dan 3.000 jaar en wordt dit door iedereen in de wereld begrepen terwijl rationele ideeën – ‘nationale ideeën’- altijd binnen één generatie een zachte dood sterven?

En daarnaast: hoe kunnen de Joden dit idee in de praktijk uitvoeren? Laten we niet praten over zaken als een Hogere Kracht of de Schepper. Laten we het hebben over waarmee we zijn begonnen: Wederzijdse Garantie.

In de Torah staat geschreven dat de Joden, één voor één en samen, unaniem besloten om voor elkaar borg te staan. We kunnen met recht zeggen dat het een kwestie van het hele volk was, met alle gevolgen vandien. Het moge duidelijk zijn dat dit de reden was voor succes.

Wij weten dat het volk later, om verschillende redenen, onverschillig kwam te staan tegenover deze idee en er nog weer later naar terugkeerde.

In beide gevallen ging het goed met de Joden en leefden zij in welvaart. Nadat zij zich in die oude tijden hadden verenigd tot één man met één hart, werd het Joodse volk het voorbeeld voor vele naties en de oprichter van de ethische waarden die ten grondslag liggen aan de hele beschaving.

In deze tijd kan het verenigde Joodse volk een voorbeeld geven van correcte verhoudingen. Als het hele volk zich hierbij aansluit en deze idee zich over het hele land verspreidt, zoals ten tijde van Mozes, zal het Joodse volk dit zonder enige twijfel kunnen waarmaken.

De keuze is aan ons

Filed under: Arvut, Eenheid, Pesach, Verbinding - Geen reacties→

Vraag: Waarom is het zo belangrijk om Pesach te vieren en ons aan de voorschriften die daarvoor gelden te houden?

Antwoord: Deze Joodse feestdag is niet bedoeld als een herinnering aan een bepaalde dag in onze geschiedenis. Het is juist zo dat je je elke dag moet voelen alsof je weer uit Egypte bent getrokken.

Uit de slavernij bevrijd worden is geen gebeurtenis die vroeger heeft plaats gevonden en nooit meer zal plaats vinden. We moeten elke dag steeds verder boven ons egoïsme uitstijgen en ons met anderen verbinden door banden van goedheid.

Met Pesach vieren we het feit dat we deze mogelijkheid hebben. Alleen het volk Israël heeft de mogelijkheid om boven het egoïsme uit te stijgen, zich te verenigen en werkelijk te gaan voelen hoe we boven onze natuur uitrijzen.

Vraag: Dus de feestdagen zijn een geheugensteuntje?

Antwoord: De feestdagen vormen een programma waarmee we elke dag moeten werken. Het is afhankelijk van het niveau waarop een mens zich bevindt. Wij zijn altijd in beweging door speciale innerlijke staten, genaamd: Pesach, Sjavoeot, Toe Biesjwat, de 9^e Av, enz.

Vraag: Waarom hebben we de traditie van generatie op generatie in stand gehouden om een feestelijke Sedermaaltijd te houden waarbij vaders aan hun zoons vertellen over de uittocht uit de slavernij in Egypte?

Antwoord: Omdat het nodig is om te leren – en aan anderen te onderwijzen – over het gebod om uit Egypte te trekken, het gebod om boven ons egoïsme uit te stijgen en ons met anderen te verenigen, zodat we uiteindelijk Arvut (wederzijdse verantwoordelijkheid) bereiken en eenheid rond de berg Sinaï (de berg van haat naar elkaar). De vader moet zijn zoon leren om zich op de juiste manier met anderen te verbinden.

Zowel de vader als de zoon (mijn staat van gisteren en van vandaag) zijn elke dag in mij aanwezig. Alles vindt in de mens en in de natie plaats.

Vraag: Wat zou u tegen een modern mens zeggen die nergens anders belangstelling voor heeft dan voor zichzelf en zijn smartphone? Hoe zou u met hem praten over verbinding tussen mensen, over verschillende soorten menselijke verhoudingen? Wat voor soort nieuw leven kunt u hem beloven?

Antwoord: Het gaat over universele harmonie, een verbinding tussen mensen die je kunt vergelijken met een perfect gecoördineerd voetbalteam of zelfs de maffia, door een hechte band verbonden. Deze verbinding geeft een mens altijd een gevoel van vertrouwen en blijheid, het geeft hem een goed gevoel van eenheid, van over en weer verbonden zijn met elkaars verlangens. Hij kan zo’n hoge graad van eenheid bereiken dat hij innerlijk alles weet wat anderen weten.

Omdat wij ons allemaal in één systeem bevinden, kunnen de gevoelens en de kennis van de hele wereld onbeperkt tussen ons stromen. Wetenschappers ontdekken dat onze hersenen een modem zijn dat ons verbindt met de gezamenlijke databank met informatie die ‘in de lucht’ aanwezig is.

Vraag: Waarom voelen kinderen zich tegenwoordig niet gelukkig?

Antwoord: Omdat zij een niveau van egoïsme hebben bereikt dat niet vervuld kan worden. Vroeger, als een gezin maar één kamer had om in te wonen, was dat voor hen genoeg om gelukkig te zijn. Maar tegenwoordig wil iedereen een eigen appartement hebben en een auto om alleen mee rond te rijden. We isoleren ons altijd en iedereen zit in zichzelf opgesloten.

Niemand voelt zich gelukkig en de oorzaak daarvan is onze afgescheidenheid. Geluk kan alleen gevoeld worden als we ervaren hoe er door onze gezamenlijke verbinding energie, kracht en warmte stroomt.

Eenzaamheid is onze slavernij in Egypte en het is belangrijk om uit Egypte te trekken.

From Israeli Radio Program 103FM, 3/15/15

Filed under: Eenheid, Feestdagen, Pesach, Spiritueel Werk, Verbinding - Geen reacties→

Weg met de verhullingen

Wij maken een noodzakelijke fase van de menselijke ontwikkeling mee die helpt om het ware ‘ik’ van een ieder te onthullen. In de toekomst zullen we het oude onechte systeem van relaties opnieuw moeten opbouwen. De algemeen geaccepteerde conventies en hoffelijkheid waren mooi, maar tevens misleidend.

De Natuur vereist nu dat we oprecht zijn en overeenstemmen met haar mechanisme dat bestaat uit een onderlinge samenhang die waarachtig is, waarheidsgetrouw en toegewijd.

Daarom kunnen wij onze omgang met elkaar niet langer meer bedekken met valse beleefdheid. Integendeel, valse schijn verdwijnt en niemand wil meer luisteren naar leugens die mooi verpakt zijn. We moeten alle bedekkingen van ons los trekken en direct vanuit het hart spreken, zoals het behoort te zijn in één sociaal mechanisme.

Van hart tot hart

In deze context bereiden moderne communicatiemiddelen, zoals computerschermen van verschillende grootte en resolutie, ons in feite voor op de volgende fase. Ze brengen mensen samen en laten iedereen openlijk zien. Het maakt niet uit hoe vaak ik me achter mijn scherm verstop, alles is over mij bekend en ik word ‘onthuld’ en herkend.

Ik kan me nergens verstoppen en alles van mij kan bekeken worden: mijn bank, mijn familie, mijn baan, mijn relaties, mijn vrienden, mijn gesprekken, de statistische gegevens daarvan, mijn voorkeuren, de maat van mijn kleding en mijn schoenen, mijn smaak en mijn vrije tijdsbesteding.

Alles is over iedereen bekend, een mens is naakt en anderen zien wat hij over zichzelf niet weet. Zijn gegevens worden bestudeerd door psychologen, sociologen, analisten en professionals die de wetten van de menselijke samenleving en de  menselijke psychologie begrijpen.

Dit alles zal ons naar een staat leiden waarin wij allen naakt willen zijn, dat wil zeggen dat we een eenheid willen worden zonder iets voor elkaar te verbergen, waar een ieder in alle anderen geïntegreerd zal zijn, waar er geen afscheidingen en schermen meer tussen ons in zullen bestaan, ook het vloeibaar kristal-scherm van de monitor niet meer, we zullen elkaar vanuit ons hart voelen. Wij zullen allemaal één hart zijn.

Alleen zo’n eenheid zal volkomen in overeenstemming zijn met de Natuur die ons nu nog steeds deze schermen geeft en wil dat wij daardoor met elkaar in contact te blijven.

From KabTV’s “A New Life” 1/20/15

Filed under: Eenheid, Groepswerk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

In het Nieuws (The Huffington Post): “De strategie van de Palestijnse staat om toe te treden tot het Internationaal Strafhof (ICC) is een kwalitatief nieuwe benadering van de bilaterale onderhandelingen met Israël en de VS over het ‘vredesproces’. Deze strategie doet geen afbreuk aan het streven naar een twee-staten-oplossing, de benaming van de internationale consensus voor een vreedzame oplossing van het Palestijns-Israëlische conflict. Integendeel, deze strategie plaatst iedereen voor de volgende keuze: ofwel de serieuze implementatie van de twee-staten-oplossing, ofwel Israël voor het internationale gerechtshof dagen in verband met de nederzettingen en de bezette gebieden.”

“Het is nieuw dat de Palestijnse kant – die traditioneel als zwak wordt beschouwd en gedwongen wordt om zich neer te leggen bij wat wordt gedicteerd – nu het recht heeft om naar het Internationaal Strafhof te gaan om Israël te dagvaarden voor oorlogsmisdaden en andere praktijken die gerelateerd zijn aan de bezetting van een ander land, van de bouw van illegale nederzettingen tot aan het gedwongen uitwijzen van Palestijnen.”

Mijn commentaar: Het heeft geen nut om te proberen te overtuigen, om een beroep te doen op rechtvaardigheid of een onafhankelijk onderzoek. Dit alles is van tevoren van bovenaf door de Schepper gepland omdat wij niet voorkomen dat er negatieve krachten in onze ontwikkeling meespelen. We kunnen dit voorkomen door ons verlangen om ons te verenigen en dit verlangen kan al onze vijanden buiten spel zetten en ze veranderen in vrienden!

Filed under: Eenheid, Israel, Nieuws, Politiek - Geen reacties→

Zelfs toen we terugkeerden naar ons land, handhaafden wij, de Joodse natie, nog steeds de culturen van andere volkeren, culturen die we duizenden jaren ‘geabsorbeerd’ hadden. We spreken over een overgangsperiode: we moeten ons wel op die manier gedragen omdat we in de tussentijd nog niet in staat zijn om ons los te maken van de aangeleerde gebruiken en gewoonten om vervolgens terug te keren naar onze authentieke uniekheid.

We moeten nog steeds de kennismaking met onze oorspronkelijke cultuur hernieuwen, waar we elkaar innerlijk  naderbij beginnen te komen.

Vraag: Wat is de essentie, het innerlijke punt, van deze cultuur.

Antwoord: De grondslag ervan is het verlangen naar eenheid en verbinding om zo de Schepper in onze positieve verbinding te kunnen ontdekken. We spreken hier over verbinding en eenheid volgens de weg van Kabbalah en wel in het bijzonder volgens de geschriften van Rav Baruch Shalom HaLevi Ashlag. Hij heeft gedetailleerd beschreven hoe we moeten handelen, in het algemeen zijn deze wetten al bekend uit de tijd van Abraham.

Zijn volgelingen verenigden zich met elkaar en op die manier verenigden de groepen zich die de wijsheid van Kabbalah bestudeerden, de volgelingen van de Ramchal, van de Ari, van Rabbi Shimon die Het Boek de Zohar schreef en nog meer groepen volgelingen.

Dit systeem drukt zich uit in het feit dat de mens boven zichzelf uitstijgt, ten behoeve van verbinding met anderen. Dit is iets wat wij in de allereerste plaats zelf moeten waarmaken. Als we daarin slagen, al is het maar een klein beetje, zullen we stukje bij beetje, langzamerhand, in onze verbinding allerlei soorten wetten ontdekken van deze unieke speciale groepsomgeving.

Deze wetten staan niet in wetboeken beschreven, we ontdekken ze zelf: hoe we ons leven moeten opbouwen, ons gezinsleven moeten regelen, kinderen moeten opvoeden, hoe onze relaties moeten zijn met betrekking tot de natie en de wereld. Dit alles leren we zelf doordat we proberen om ons met elkaar te verenigen volgens de adviezen, de voorwaarden en de wetten die Kabbalisten voor ons beschrijven. Dit is een praktische methode die ons over het pad leidt .

From KabTV’s “A New Life” 12/28/14

Filed under: Eenheid, Israel, Kabbalisten, Wetten - Geen reacties→

Vraag: Er is in ieder mens zo’n immens groot ego ontstaan dat hij zich voelt als een koning. Hoe ziet dat ego er uit als hij het corrigeert en de haat naar anderen in liefde verandert?

Antwoord: Allereerst leggen we uit dat wij allemaal van elkaar afhankelijk zijn, zoals de organen in een lichaam. Daarom hebben we geen keus, we moeten ons op de juiste manier met elkaar verbinden zodat een ieder ten gunste van de ander werkt. Het systeem dat wij bouwen moet integraal zijn, zelfvoorzienend en heel.

In de mate waarin wij verhoudingen als deze benaderen, namelijk door elkaar aan te vullen, gaan we de kracht voelen die in ons werkzaam is. Tussen ons, in onze verbinding, onthullen wij de integrale kracht die wij de ‘hogere Kracht’ noemen.

We beginnen dit zelfs al enigszins in ‘gewone’ workshops te ontdekken en tijdens discussies in cirkels die we in verschillende plaatsen en ook op straat organiseren. Zo laten we mensen zien hoe het mogelijk is om – in de juiste verbinding, zelfs bij een spontane connectie als deze die niet langer dan een uur duurt – een soort kracht te voelen, een unieke gemoedstoestand, een ongewoon gevoel. Er is iets veranderd, zelfs de wereld lijkt er anders uit te zien.

Vraag: Wat is dit unieke dat door de integrale kracht in ons leven komt?

Antwoord: Deze integrale kracht verplicht ons om ons leven te veranderen en eraan gelijk te worden. Iedereen wordt samengevoegd tot één geheel, met elkaar verbonden en een ieder voelt de ander.

Vraag: Waar blijft dan dat krachtige ego dat ervoor zorgt dat iedereen zich als een koning voelt?

Antwoord: Het ego blijft aanwezig, want we verbinden ons boven dit ego! Zoals er in Spreuken 10 vers 12 geschreven staat: Liefde bedekt alle overtredingen. Iedereen zal voelen dat hij een koning is en juist met zijn koninklijke macht zal hij iedereen gelukkig willen maken. Hij wil een goede koning zijn. Waarom denk je dat hij een kwade despoot zal zijn?

Vraag: Maar als hij zich een koning voelt, hoe kunnen al die koningen dan goed met elkaar omgaan?

Antwoord: In een integraal system is ieder individu even belangrijk. Als hij namelijk zijn eigen rol niet vervult, stort het hele systeem in elkaar.

Vraag: En wie verplicht ieder individu ertoe om zijn rol te vervullen?

Antwoord: Het systeem handhaaft en ondersteunt een mens en verplicht hem tot handelen en dat geldt voor iedereen. Deze steun aan elkaar noemen we een contract, de kracht van Arvut (verantwoordelijkheid voor elkaar), die tussen allen moet bestaan.

Vraag: Is er een kans dat Israël stabiel wordt?

Antwoord: We zullen bereid moeten zijn om hiervoor te zorgen, want er zal geen andere keuze overblijven. De vraag is echter of we dit via het pad van lijden zullen bereiken of dankzij begrip en bewustzijn, waardoor het mogelijk is om op een snelle en aangename wijze vooruit te komen.

From KabTV’s “A New Life” 12/9/14

Filed under: Arvut, Eenheid, Ego, Verbinding - Geen reacties→