Vraag: Waarom hebben we de verlangens van het animale niveau nodig terwijl we ze niet kunnen corrigeren? Wat voor nut hebben ze?

Antwoord: We hebben die verlangens nodig om buiten de spirituele wereld te kunnen leven. Ze geven ons de mogelijkheid om ons te ontwikkelen zonder dat we afhankelijk zijn van de spirituele wereld, zonder dat we erdoor omgekocht worden.

Dit maakt het ons mogelijk om zonder ‘spirituele smaken’ te leven. We nemen steeds weer opnieuw het besluit of we ons willen verenigen met onze naasten, de groep. Soms willen we alles loslaten en weggaan, die mogelijkheid hebben we ook.

Anderzijds, als we alleen verlangens hadden die naar de groep uitgingen, zouden we op, laten we zeggen, bijen lijken. Zonder ook andere dingen te hebben zouden we, tegen onze wil in, in een gemeenschap leven en dat zou ook weer het het dierlijke, fysieke niveau zijn.

Nu leef ik echter in mijn lichaam en ik kan wel of niet streven naar spiritualiteit. Daardoor kan ik een spiritueel mens te worden, omdat ik uit vrije wil de vorm van geven bereik, ondanks mijn natuurlijke, oorspronkelijke verlangen. De Schepper creëerde de kwade neiging in mij, zodat ik een vrij mens kan worden door die neiging te overwinnen. Ik besluit vanuit mijn eigen, vrije keuze of ik dit wel of niet wil.

Anders zou ik op het animale niveau in de spirituele wereld leven. Ik zou een ‘engel’ zijn, een ‘spiritueel dier’, dat vanuit het instinct van iedereen houdt.

From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 11/23/11, “Mutual Guarantee”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Spiritualiteit, Vrije Wil - Geen reacties→

Vraag: Hoe kunnen we de vrienden uitleggen dat het onmogelijk is om alleen correctie te bereiken, maar dat we een groep nodig hebben?

Antwoord: Dit zeggen onze bronnen. Ik heb slechts een gebroken kli (vat), wat moet ik daarmee doen? Ik moet de verlangens van mijn vrienden in mij opnemen om het Licht dat Corrigeert aan te trekken.

Samen met mijn vrienden uiten we een gemeenschappelijk gebed, als resultaat daarvan ontvangen we de kracht van correctie. Ik kan die kracht niet ontvangen als ik alleen ben. Er zijn minimaal tien mensen nodig om dit te bereiken. Pas dan beginnen we ons met elkaar te verbinden en onze gezamenlijke kli te bouwen.

Het lijkt zo dat we nu samen zijn, maar dat is eigenlijk niet waar. Hoe kunnen we ons dan verenigen? Om dat te kunnen, activeren we de kracht van ons gezamenlijke gebed. Niemand kan alleen handelen. Het gezamenlijke verlangen om onszelf te corrigeren verbindt ons, daarin willen we de speciale Kracht onthullen die onder ons wil verblijven, het Licht onthullen, de Schepper. Als Hij onthuld wordt, zal ieder van ons verdwijnen als een wezen op zich, maar één verlangen gevuld met één Licht zal omhoog rijzen.

Kan ik de kracht van liefdevol geven alleen onthullen? Wat kan ik geven en aan wie? Daarvoor heb ik eenvoudigweg iemand anders nodig. Mijn punt in het hart (•) is mijn eerste verlangen naar correctie, met andere woorden, naar verbinding met iemand. Dit betekent, dat ik zijn verlangen in me op moet nemen. Dan heb ik twee verlangens: een verlangen om afstand te nemen van egoïsme en een verlangen om dichter bij geven te komen.

Op die manier moet ik dus het spirituele verlangen van mijn vriend ontvangen en het verbinden met dat van mij. Als ik dit niet doe, heb ik niet het werkelijke verlangen om te geven. Dit is de enige manier waarop ik MAN kan verheffen, een verzoek om correctie.

“Het minimum is twee”, maar eigenlijk is twee niet genoeg. Hoe meer vrienden ik om me heen heb, hoe meer kansen ik heb om onder de indruk te zijn, om hun kracht met mij te verbinden en om correctie te vragen. Op die manier vraag ik namelijk correctie met hen samen. Ik voeg ‘terrein’ toe waarmee de verbinding kan worden gerealiseerd, mijn wensen over wat hier plaats moet vinden en onze gezamenlijke kracht. Om kort te gaan: ik moet een ‘vorm’ voorbereiden die zo geschikt mogelijk is. We kunnen dit alleen samen doen. Al ons werk vindt in de groep plaats.

Bovendien steunen de vrouwen deze groep eveneens, en de maatschappij omringt ons aan de buitenkant. Deze factoren hebben ook ofwel een positief effect of een negatief effect op onze voortgang naar verbinding.

Vraag: Wat voel je als het Licht het verlangen vervult?

Antwoord: Ik ben één van de punten. Samen vormen we: wij. Het gele gedeelte in de tekening symboliseert onze verbinding, de rode kleur symboliseert de hogere Kracht, de Schepper. We moeten Israel, de Torah en de Schepper verenigen en dit moet in ons voelen onthuld worden. De Schepper is de Hoogste Kracht, de Bron. De Torah is eenheid, de kli. En wij zijn de delen die ons bewegen naar eenheid.

Laten we hopen dat we hierin zullen slagen.

From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 11/15/2011, “The Arvut (Mutual Guarantee)”

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Wederzijds Garant staan - Geen reacties→

Het niveau waarop een mens zich bevindt bepaalt volkomen zijn gedachten en gevoelens. We kunnen nergens aan denken, niets begrijpen, voelen, plannen of verlangen dat zich buiten dit niveau bevindt. Alles wordt bepaald door onze staat, door de hoogte die we hebben bereikt.

Het verlangen om te ontvangen werkt afhankelijk van de hoeveelheid Licht die erin onthuld is: van de maximum hoeveelheid in de wereld Ein Sof (Oneindigheid) tot één van de 125 niveaus die van daaruit neerdalen, waardoor het Licht vermindert en zo het verlangen om te ontvangen steeds minder beïnvloed wordt. In de mate waarin het Licht minder wordt, wordt het verlangen troebeler, corrupter en de eigenschappen ervan zijn steeds verder verwijderd van het Licht.

Als het Licht op het verlangen schijnt, ontdekt het verlangen de eigenschap die het heeft: egoïsme. Alles hangt af van de kracht van het Licht, dat geeft aan het verlangen.

We moeten ons niet focussen op ons fysieke lichaam of onze gedachten, maar ons alleen bezig houden met de verlangens die door het Licht gecorrigeerd moeten worden. Omdat de staat van het verlangen volkomen afhankelijk is van het Licht dat erop schijnt en het op een zekere hoogte stabiliseert, moeten we alleen denken aan de invloed, die het Licht op ons heeft: hoe kunnen we constant proberen om ons onder de invloed van het Licht te plaatsen, op de maximale en meest optimale manier.

Ik weet niet hoe het Licht mij zal beïnvloeden en waar Het vandaan komt. Ik moet alleen doen wat Kabbalisten ons adviseren en handelingen uitvoeren, die de weg naar het Licht openen, waardoor Het mij kan beïnvloeden, dan zal ik veranderen. Als ik dat niet doe, zal ik niet veranderen.

De belangrijkste raadgeving is, dat ik mij met mijn omgeving verbind en met de boeken, volgens de instructies van de leraar. Zo open ik mezelf voor de invloed van het Licht en daar hangt alles vanaf. Het Licht zal het verlangen beïnvloeden en het nieuwe verlangen zal nieuwe gedachten brengen, begrip en gevoelens en zal mij de wereld opnieuw laten ontdekken. Dit alles moeten we in ons verlangen voelen.

De verlangens van een mens en zijn hart zijn volkomen afhankelijk van de invloed van het Licht. De verbinding die een mens heeft met de Sefirot, wordt bepaald door het niveau waarop het Licht hem bereikt en zijn verlangen corrigeert. Dit bepaalt de hoogte van zijn spirituele ladder. De Sefirot zijn de eigenschappen van het Licht, waarin Het zich kleedt als Het door de werelden neerdaalt om te geven aan het verlangen van een mens.

Het Licht gaat door filters heen, die bepaalde eigenschappen hebben en onder de invloed van het Licht begint het verlangen te veranderen. In plaats van het gewone verlangen om te ontvangen, dat geen enkele bekwaamheid heeft en geen richting, is er een cocreet verlangen dat tot een zeker niveau behoort en op het Licht lijkt.

Deze verlangens kunnen reeds de benamingen van de Sefirot krijgen, omdat ze ‘schijnen’ als ze de handelingen van het Licht nauwkeurig willen herhalen. Dit betekent, dat de Sefirot zijn gekleed in het verlangen en een mens begint de vorm van de Sefirot te verkrijgen, de vorm van het spirituele lichaam en zo wordt hij gelijkvormig aan het Licht.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 11/14/2011, Shamati #68

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Ons werk is in verscheidene stadia verdeeld. In het eerste stadium is iemand totaal niet verbonden met het werk. Deze periode duurt eeuwenlang, door de menselijke geschiedenis heen.

Dan wordt een mens gewekt door Boven en begint hij een eerste verlangen te voelen om het doel van de schepping, de Schepper, te ontdekken, de betekenis van zijn leven begint in hem te groeien. Hij begint eraan te werken, komt naar de groep en begint te studeren. Intussen begrijpt hij niet wat hij doet. Zoals een pasgeboren baby begrijpt hij niet waar hij is, wie hij is en evenmin wie de mensen om hem heen zijn.

Langzamerhand komt hij tot niveaus die helderder voor hem zijn en die hij beter gaat begrijpen, hoewel hij, zoals een kind, veel dwaze dingen doet, zonder dit te weten en te voelen. Hij volgt de raad van de ‘ouderen’, van Kabbalisten, en doet na wat de anderen allemaal doen, totdat hij langzamerhand die handelingen begint te begrijpen.

Het is niet zo, dat hij leert van wat hij doet, maar het resultaat van deze oefeningen is, dat hij – zelfs al weet hij niet wat hij doet – het Licht naar zich toetrekt. Zo komt een mens verder, zoals een baby die niet hoeft te weten waardoor hij groeit. Hij ontwikkelt zich volgens het plan van de natuur.

Langzamerhand begint hij echter te begrijpen hoe hij verder kan komen en waar hij zijn inspanningen op moet richten. Hij begint te begrijpen dat de vooruitgang tegen onze natuur ingaat en dat we onze verlangens terzijde moeten leggen en er niet op moeten wachten of onze wil om te ontvangen het eens is met onze spirituele vooruitgang. Alle belangen van onze wil om te ontvangen zijn nu eenmaal volkomen tegengesteld aan dit alles.

We moeten zo op zoek gaan naar raad over de manier waarop we handelingen – die niet ondersteund worden door ons verlangen en die geen plezier brengen – moeten uitvoeren. Dit is met opzet zo, een mens komt enorm veel innerlijke weerstand tegen en hij begrijpt niet waarom het zo is. Hij begrijpt niet hoe het mogelijk is om vooruit te komen als het zo volkomen tegen zijn verlangen ingaat. Waarom zou hij zijn best doen als hij zijn verlangen niet vervult, zoals het tot nu toe was?

Zelfs als ik tegen mijn verlangen in vooruit wil komen, heb ik nog een idee nodig van de een of andere abstracte beloning, in ieder geval iets. We doen vaak iets tegen onze zin in, in werk, in sport, als we onze plichten in het gezin vervullen, enzovoort. Hierbij is het ons in ieder geval duidelijk wat de beloning is en waarom we het moeten doen.

Je zou niet eens een vinger bewegen als je er niet iets van een beloning in zou zien. Je lichaam zou gewoon geen energie hebben om de actie uit te voeren. Waar haal je deze energie vandaan?

De zoektocht naar energie, het verzoek om deze externe kracht heet: de zoektocht naar de kracht van geloof*. Een mens wil niet op eigen kracht werken, omdat dat ongetwijfeld gebaseerd is op egoïsme, hij heeft werkelijk externe energie en motivatie nodig.

*onbaatzuchtige liefde

Deze zoektocht, met de steun van de groep, brengt hem tot de onthulling van het Licht dat hem de kracht geeft om vooruit te komen, boven zijn fysieke verlangens uit. Nu komt hij verder, niet om zijn egoïsme te vervullen, maar in het Licht van ‘geloof’ dat het hem mogelijk maakt om boven zijn egoïstische verlangen uit het werk te doen.

Hierbij moet men voortdurend het eigen verlangen overwinnen. Deze stappen heten ‘de tocht van veertig jaar door de woestijn’, waarin een mens de kracht ontvangt om te werken zonder dat hij enige compensatie voor zijn verlangens ontvangt. Alles wat hij doet gaat boven zijn verlangens uit en gaat er tegenin, het resultaat komt ook niet overeen met wat hij verlangt, omdat hij er geen enkel persoonlijk voordeel in ziet.

Hij kan dit echter toch doen! Zijn verlangens ondersteunen hem, hoewel alles in hem weerstand biedt, dit wordt genoemd: ‘geloof boven de rede’. Als een mens op deze manier kan werken, gaat hij door met werken, samen met zijn huidige verlangens en hij kan ze zelfs gebruiken met de kracht van ‘geloof’ zonder enig egoïstisch voordeel, maar alleen ten dienste van de Schepper.

Dit wil zeggen dat de weg uit twee delen bestaat. Allereerst rijzen we boven ons verlangen om te ontvangen uit, genaamd: ‘woestijn’. Dan beginnen we ermee te werken en gaan we het ‘land Israel’ binnen.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 11/15/2011, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Er zijn vier stadia in de opdracht van de natie Israel. Eerst rijzen we zelf naar het niveau van het einde van de correctie. Daarom kwamen we uit de staat van Babylon en vielen we vervolgens in de staat van Egypte, 400 jaar later ontvingen we de methode van correctie toen we aan de ‘voet van de Berg Sinai’ stonden. Daarna rezen we naar het niveau van de Eerste Tempel, dit is het bijzondere einde van de correctie voor deze groep.

Dit is echter niet het einde van de ontwikkeling van de wereld, daarom kwamen we in ballingschap en rezen we toen naar het niveau van de Tweede Tempel en tenslotte kwamen we in de laatste ballingschap op het niveau van de naties van de wereld. Dit alles samen, als we de tussenliggende fasen meetellen, was onze vierde ballingschap.

Alle fasen van dit pad bleven in onze Reshimot aanwezig, daarom moeten we nu tenslotte onszelf corrigeren. Daarbij zullen we naar een niveau opstijgen, dat zelfs hoger is dan het eerder was, omdat we vermengd zijn met de naties van de wereld die zich bij ons zullen voegen in het proces van deze laatste opgang. Zo rijzen we op naar het niveau van de correctie van Israel en het niveau van de algehele correctie.

From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 11/17/11, “The Arvut (Mutual Guarantee)”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Geschiedenis, Israel, Wereld - Geen reacties→

Vraag: Er is dit weekend een Conventie in de Arava woestijn, waar een paar honderd mannen uit Israel naar toe zullen gaan om zich met elkaar te verenigen, om de innerlijke kracht van wederzijdse verantwoordelijkheid te bundelen en de kern voor eenwording te worden op de Conventie in december. Hoe kunnen we dit bereiken?

Antwoord: Er moet inderdaad een speciale, innerlijke kern zijn, waarin alle punten zich tot één bundelen. Om dit punt heen is een meer passief deel: de vrouwen van Bnei Baruch en de grootste cirkel daar omheen is de buitenwereld.

Innerlijk smelten al onze vrienden van de hele wereld samen tot één. Waarom de mannen? Omdat dat de aard van de schepping is. Zij zijn degenen die correctie nodig hebben om liefde en eenheid te bereiken, vrouwen bereiken dit op een andere manier. Als we dan de staat waarnaar we verlangen bereikt hebben, zullen we het aan anderen kunnen doorgeven.

Vraag: Hoe moeten de vrouwen de mannen steunen bij deze Conventie?

Antwoord: Zij moeten denken aan ons succes. Wij hebben deze steun nodig, zonder deze steun zullen we een heel moeilijke tijd hebben. Het is precies hetzelfde als: “de zonen van Israel kwamen uit Egypte dankzij de rechtvaardige vrouwen”.

Vrouwen zijn een heel krachtig deel van het totale systeem en hun steun is eenvoudigweg onmisbaar. Als een vrouw zich zorgen maakt over een man, geeft dit grote kracht aan hem, een grote stimulans om haar verlangens te realiseren. Zonder de steun van de vrouwen zal het ons niet lukken.

From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 11/16/11, “The Arvut (Mutual Guarantee)”

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Israel, Vrouwen, Wederzijds Garant staan - Geen reacties→

Vraag: Wat voor nut heeft het, dat de groep zich gaat afzonderen voor de Conventie in de Arava woestijn?

Antwoord: We zijn hier bij elkaar om het fundament te leggen voor een nieuwe maatschappij, waarvan het doel is: diepe verbondenheid met de Schepper. Om hechting aan Hem te bereiken, moeten we onderlinge hechting bereiken. Om onderlinge hechting te bereiken moeten we komen tot eenwording, ons afzonderen van alle verstoringen van de buitenwereld. Uiteindelijk zijn we met weinig en moeten we elkaar versterken, laat de wereld zich hierin dus niet met ons bemoeien. Daarom gaan we naar de woestijn.

In het verleden namen groepen Kabbalisten maatregelen die nog ongewoner waren, om zich af te zonderen van de buitenwereld. Een mens moet zichzelf wat meer vrijheid toestaan, om vrij te zijn van deze verwarde en inhoudsloze wereld, om wat meer naar binnen te gaan en te begrijpen waartoe hij bestemd is.

In de wervelwind van het leven, met de herrie van radio en televisie, kan je de zachte stem van je ziel niet onderscheiden en fijnzinnige, innerlijke inspiratie bereiken. Je hebt er eenvoudigweg de energie niet voor. Kabbalisten leefden honderdduizenden jaren geleden in een volkomen andere wereld, die de ‘wonderen’ van de massamedia niet kende, maar zelfs zij sloten zichzelf op, zonderden zich af van hun bekende omgeving en gingen zelfs ‘in ballingschap’, verlieten hun huis zonder ook maar iets mee te nemen, trokken jarenlang rond en leefden van wat ze hier en daar konden verdienen en kregen aan voedsel.

Je weet niet eens wat je in deze moderne wereld kwijtraakt, een wereld die je volstopt met vuiligheid, waarin je verstrikt raakt. Wil je iets verhevens bereiken? Zo ja, wat voor inspanningen lever je dan om uit deze lage gebieden te breken?

Het is waardevol voor ons om tijd vrij te maken voor een afzondering als deze, waar we alleen onze eigen kracht zullen voelen, zonder verstoringen van de buitenwereld. Laten we een dag in ons leven vrijmaken om te voelen wie wij zijn, in plaats van wie zij zijn.

Uiteraard dwingen we niemand om mee te doen en we maken geen lijst van deelnemers of van hen die niet gaan. We plakken geen etiketten op voor de toekomst. Wie niet wil of kan komen, komt niet. In die zin is alles heel vrijblijvend en open. Anderzijds, als iemand komt, moet hij meedoen aan de acties die de groep heeft vastgesteld, zodat we ons op die manier los kunnen maken van alles en alleen onszelf kunnen voelen.

Heb je soms niet het verlangen om alleen te zijn met jezelf? Op die manier wil de groep alleen zijn met zichzelf, om zichzelf te voelen. Je gaat een kamer binnen, sluit de deur en blijft alleen met je eigen gedachten. Zo willen wij alleen zijn met onze gedachten. In principe is dit duidelijk en wordt het algemeen geaccepteerd. Maar het gaat ons niet om even rust, maar over losmaking van ‘het niveau van vrouwen en kinderen’ en opstijgen naar ‘het niveau van de mens’.

In het artikel ‘Het belang van de groep’, schrijft Rabash: “Als een mens werkt aan het juiste pad, moet hij zichzelf afsluiten van andere mensen. Het pad der waarheid vereist versterking, omdat het tegengesteld is aan wat men in het algemeen vindt. De meningen van de wereld berusten op kennis en ontvangen, de meningen van de Torah berusten echter op geloof en geven. Als een mens afgeleid is, vergeet hij onmiddellijk al het werk aan het pad der waarheid en vervalt hij in eigenliefde. Alleen in de groep helpen vrienden elkaar en zo ontvangt elk mens kracht uit de groep, om te kunnen vechten tegen de algemeen aanvaarde opvattingen.”

De hogere wereld is onze innerlijke wereld. We moeten ons verplaatsen van de buitenwereld naar de binnenwereld. Daarom probeer ik, met de hulp van de vrienden, naar binnen te gaan, mijn innerlijk te onderzoeken, om zo diepe wijsheid te verkrijgen en de innerlijke betekenis van de Torah te ontvangen. Er is geen andere keus, dit heb ik nodig.

Een mens moet voortdurend naar binnen gaan, doordringen tot in zijn diepste diepten en precies daar ontdekt hij de werkelijke wereld. De uiterlijke wereld brengt ons met opzet in de war, zodat we door het conflict dat daardoor ontstaat, door de weerstand heen, de weg naar binnen bouwen. Het is een strijd voor ons om steeds dieper door te dringen tot wat achter de werkelijkheid van deze wereld ligt, achter deze uiterlijke wereld die ons naar buiten trekt.

From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 11/16/11, “The Arvut (Mutual Guarantee)”

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Lichaam en Ziel - Geen reacties→

Vraag: U zei, dat we ons op de Conventie niet in onszelf moeten verdiepen, maar dat we ons moeten voorstellen dat we al met elkaar verbonden zijn. Wat moet ik doen als ik overvallen wordt door kritische gedachten? Hoe kan ik me daarvan losmaken?

Antwoord: De Conventie is één grote bijeenkomst van vrienden, dat betekent dat er een onophoudelijke invloed van de omgeving is, de meest krachtige invloed van alles wat hierin ooit heeft plaatsgevonden.

Als we de artikelen van Kabbalisten lezen, zien we dat het belangrijkste aspect de invloed van de omgeving is, dan kunnen we ons voorstellen hoe belangrijk zo’n grote bijeenkomst is, waarin we fysiek bijeen zijn en de hele wereld zich virtueel bij ons aansluit, dat wil zeggen, de mensen die samen met ons willen zijn.

We moeten ons echter op de juiste manier voorbereiden voor dit samenzijn. We hebben nog 30 dagen*, en dat is veel tijd. (* dit artikel is geschreven op 6 november) Als ieder van ons zich in deze tijd correct voorbereidt, evenals wij allen samen, zullen we bereiken, dat de omgeving een heel serieuze invloed zal hebben op een ieder. Dit gebeurt in zo’n grote mate, dat het gevoel van de realisatie van het kwaad zich tot zulke grote proporties kan ontwikkelen in een mens, dat hij zijn ontvangende natuur gaat haten en ernaar verlangt om er uit te komen, dat is de Uittocht uit Egypte.

Hij zal ernaar verlangen om liefdevol geven te bereiken, dat betekent dat hij zijn Malchut zal verheffen tot in Bina, hij zal ernaar verlangen zich te voegen bij geven aan de naaste. Wie zijn deze naasten? Dit is het meest algemene niveau van Bina, waar we allemaal verblijven in liefdevol geven. Als iemand hiernaar streeft, kan hij tijdelijk of zelfs permanent, de geestelijke werkelijkheid binnentreden en geven in de beginnende maat. Dit zal al zijn eerste spirituele ervaring zijn.

Alles hangt af van de kracht van het Licht dat Corrigeert, dat volledig afhankelijk is van hoe een mens zich afstemt op de omgeving: van de mate waarin hij waarde hecht aan deze omgeving en de mogelijkheid die deze omgeving heeft om hem te beïnvloeden. Laat hij niet aankomen met minachting en kritiek naar de anderen, maar alleen vervuld zijn van de krachtige hoop, dat de Schepper hem nu de gelegenheid zal geven om de omgeving te gebruiken om boven zijn natuur uit te stijgen. Dan zal hij onmiddellijk spiritualiteit voelen!

Het is onze taak is om ons goed voor te bereiden op deze gebeurtenis, het zou de belangrijkste in ons leven kunnen zijn, een keerpunt vanuit onze donkere situatie naar een staat vol Licht.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 11/6/11, Writings of Rabash

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Spiritualiteit - Geen reacties→

Baal HaSulam, ‘Arvut (Wederzijdse verantwoordelijkheid)’ (een verkorte versie): Rabbi Elazar zei, dat wederzijdse verantwoordelijkheid de gehele wereld omvat, maar eerst begint uitsluitend Israel (zij die ernaar verlangen) aan de correctie van de wereld … (terwijl anderen, vanwege een groot ego) hun eigenliefde niet willen opgeven.

Zij, die het eerst gecorrigeerd willen worden zijn degenen die, naast egoïsme en de gewone problemen van deze wereld, ook een speciale opdracht hebben, een vonk die hen uitnodigt om vooruit te gaan. Zij gaan de richting die rechtstreeks naar de Schepper (Yashar-El) leidt en heten daarom ‘Israel’.

De 99% van de mensheid ontwikkelt zich slechts onder de druk van het lijden en wordt zo vooruit geduwd. Deze cirkel heet: ‘de naties van de wereld’. Er is ook een cirkel, daarbinnen, van mensen die naast lijden ook het verlangen hebben om vooruit te komen. Deze mensen heten: ‘Israel’. Natuurlijk bereiken degenen die zowel de druk van achteren voelen als de aantrekkingskracht naar voren toe, eerder de realisatie van wederzijdse verantwoordelijkheid. Tenslotte moet echter de gehele wereld in de structuur van wederzijdse verantwoordelijk komen.

De ‘naties van de wereld’ hebben ook delen, die zich willen verbinden met ‘Israel’, als ze plotseling een spirituele roep ontdekken, het punt in het hart. Maar anderen zullen er niet binnengaan. Op welke manier dan ook, de kerngroep moet zichzelf corrigeren, een thuis worden voor hen, die zich met hen verbonden voelen en dit van buitenaf steunen.

De conclusie is eenvoudig: het is onze plicht om correctie te bereiken. Aan ons wordt alles toevertrouwd: onszelf en de wereld corrigeren. Hiermee is alles gezegd.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Israel, Wederzijds Garant staan - Geen reacties→

Het Licht dat Corrigeert reageert op de kleinste inspanning en het kleinste verlangen van een mens. Het reageert echter niet op degene die zichzelf opvreet van ergernis, zoals er staat geschreven: ‘Een dwaas zit met gevouwen handen en vreet zichzelf op’. In zo’n geval schijnt het Omringende Licht niet. Je moet het verlangen voelen dat je het volgende niveau wilt bereiken, in ieder geval in zekere mate, het Licht handelt namelijk in overeenstemming met dit verlangen. Op deze manier ‘ontsteek’ je het Licht.

Maar als je geen verlangen hebt om verder te komen, is er niets waarin het Licht zich kan ‘kleden’. Het schijnt, maar er is geen aarde beneden het Licht, waarop het Zijn Werk kan doen. Het is nodig, dat je voortdurend een verlangen aanbiedt dat je wilt corrigeren, dat je dat enigszins opent. Dan heb je iets waarmee je het Licht, dat altijd aanwezig is, kunt vangen.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 11/10/2011, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→