Baal HaSulam, ‘De Schenking van de Torah’: … we moeten begrijpen dat de overige 612 Mitzvot (voorschriften) in de Torah, met alle interpretaties daarvan, niet meer en niet minder zijn dan de som van de details die weergegeven worden en gevat zijn in die ene Mitzva (enkelvoud voor Mitzvot): ‘Heb je vriend lief als jezelf’.

Er zijn 613 ‘geboden’, dit betekent dat er 613 daden zijn die tot correctie leiden. We moeten de intenties die verbonden zijn met het egoïstische verlangen (om te ontvangen) veranderen in altruïstische intenties (om te geven). Als we dat doen hebben we ‘een gebod vervuld’.

Het aantal geboden wordt bepaald door de hoeveelheid individuele verlangens om te ontvangen, waaruit de kli (vat) van de ziel bestaat. Deze kli is in twee delen verdeeld:

Het bovenste gedeelte: Galgalta Ve Eynaim (G’E), 248 verlangens

Het onderste gedeelte: AHP, 365 verlangens

De intentie om te ontvangen wordt de ‘neiging tot het kwaad’ genoemd en de intentie om te geven wordt de ‘neiging tot het goede’ genoemd. De daad op zich blijft dezelfde. We kunnen alleen differentiëren tussen goede en slechte daden door de intenties achter de daden. Het proces van correctie is dus in feite een verandering van intenties. Als de intentie op het ik gericht is, spreken we van de neiging tot het kwaad, als we ons op onze naasten concentreren gaat het over het goede.

Uiteindelijk moeten we 248 en 365 verlangens corrigeren, dat zijn samen 613 verlangens. Maar we corrigeren eigenlijk maar 612 verlangens, omdat het laatste gebod (over liefde) ‘problematisch’ blijft. Zoals Kabbalisten het zeggen: door 612 verlangens te corrigeren, zullen we liefde bereiken. Met andere woorden: van liefde voor de vrienden komen we tot liefde voor de Schepper.

 In dit totale systeem is er een speciaal deel met verlangens – uiteraard verbonden met de andere verlangens – en dat is de groep die zichzelf moet corrigeren. In het begin ben ik daar nog niet mee bezig. Maar als ik met de groep, met de vrienden, ga werken, me met hen wil verbinden en dat ook werkelijk ga doen, zal ik ontdekken dat dat volkomen tegen mijn natuur ingaat: “Ik kan het niet, ik ben er niet toe in staat, ik wil het niet, ik ga dit niet doen.” Juist dat is de neiging tot het kwaad, dat ik me niet wil verbinden en dat staat mij in de weg.

Dan noem ik dat mijn ‘hater’ en ik vraag correctie ten opzichte van de vrienden, veraf en dichtbij, overal. Ik ontdek waar ik gecorrigeerd moet worden, hoe het gerealiseerd kan worden en hoe ik deze neiging in mijzelf kan overwinnen. Zo ben ik daarmee bezig, totdat ik voel dat ik me tot de Schepper moet wenden.

De correctie zal niet meteen plaats vinden. Ik kan nu gaan schreeuwen, maar het egoïstische verlangen wordt nog groter en de gedachte aan de Schepper wordt onverdraaglijk. Ik haat Hem, ik ben in staat om Hem te vernietigen, alles wil ik doen behalve me tot Hem wenden. Ik denk dat het onmogelijke van mij gevraagd wordt, alsof ik de vijand moet liefhebben en helpen in plaats van hem te vernietigen. Het is heel erg moeilijk. En dan, als ik me hulpeloos voel en er ondanks alles naar verlang om tot geven te komen, wend ik me tot de Schepper.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 10/21/12, “Matan Torah (The Giving of the Torah)”

Filed under: Correctie, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Gebed, Groepswerk, Intentie - Geen reacties→

Alles is zo geregeld, dat de hogere Kracht, die goed en welwillend is, Boven in de handen van de Schepper is. Om deze kracht te bereiken en ons ermee te identificeren, moet een mens zich erop afstemmen, zich eraan hechten en er zo een verlangen naar gaan voelen. De correcties en de opgang van een mens zijn volkomen afhankelijk van de hogere Kracht.

Het blijkt dat er beneden een negatieve kracht is en boven een positieve kracht, een mens bevindt zich daar tussenin zodat hij zelf kan bepalen of hij zich wil voegen bij de kracht om te ontvangen of bij de kracht om te geven.

Als een mens buiten deze twee krachten gaat staan en vaststelt in welke staat hij zich bevindt, betekent dat, dat hij verbonden is met het ‘menselijke’ punt in zichzelf. Ons hele werk bestaat eruit om op te helderen wat de staten betekenen, waarin wij steeds weer terechtkomen. De hogere Kracht bepaalt al deze gevoelens in ons ego, onze verlangens en onze eigenschappen, zodat we gaan zien hoe tegengesteld we zijn aan de hogere Natuur waarop we willen gaan lijken en die we willen bereiken.

Op deze manier kunnen we vaststellen waarom we moeten vragen. In feite wordt er niets anders van ons gevraagd dan ons dringende verzoek, dat is de som van al onze inspanningen.

Daarom staat er geschreven: “Ik heb hard gewerkt en gevonden!” Ik span me in om mijn huidige eigenschappen – die ik als een voorbereiding van Boven heb gekregen als resultaat van de breking – te onderzoeken en te verhelderen. Deze eigenschappen moet ik vergelijken met de eigenschappen van de Schepper, maar hoe kan ik weten wie de Schepper is?

Ik moet verlangen naar geven in de groep en voortdurend de grootheid van het Doel voelen. Als er een tegengestelde kracht in mij wordt onthuld, kan ik de twee krachten met elkaar vergelijken. Ik ga mezelf niet met anderen vergelijken, maar ik verhef voortdurend de rechterlijn en dan wordt de linkerlijn in mij wakker. Tussen deze twee lijnen in maak ik duidelijk wat mijn tekort is door ernaar te verlangen dat de rechterlijn zich verenigt met mijn linkerlijn.

Zo voer ik het ‘heilige werk’ uit door mijn correctie en doe ik alles wat in mijn vermogen ligt om tenslotte te ontdekken hoe tegengesteld ik ben aan heiligheid en zuiverheid. Dit brengt mij tot een gebed.

Eerst wordt alles uitsluitend bereikt door de kracht van het gebed, dat  het eindresultaat is van al onze inspanningen. Als ik ontdek wat mijn ware gebrek is, word ik door het Licht beloond met de kracht van geven, met correctie en daarna met de vervulling, namelijk met vereniging met de Schepper.

Een mens bereikt de vervulling van het werk op een heel speciale manier: van volkomen tegengesteld zijn aan de Schepper bereikt hij eenheid met de Schepper. We moeten beseffen dat er geen hogere staat in ons werk is dan het voelen van een gebrek en van het gebed, als dit gebrek juist is. Op deze manier wordt onthuld wat de som, de conclusie, van al onze inspanningen is.

From the Preparation to the Daily Kabbalah Lesson 10/23/12

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Gelijkvormigheid met de Schepper, Intentie - Geen reacties→

Vraag: Wat is er nodig zodat ik eindelijk iets van De Studie van de Tien Sefirot zal gaan begrijpen?

Antwoord: Om te begrijpen waar De Studie van de Tien Sefirot over gaat, moet ik die verschijnselen in me voelen. Ze vinden niet ergens op de maan plaats of in de ruimte. Het gaat niet over systemen buiten mij. De hele werkelijkheid is in ons, in mij, en ik moet de hele werkelijkheid in me voelen. Ik stel die werkelijkheid in mezelf voor, ik bedenk hoe ik deze kan waarnemen en veranderen, hoe de hogere Kracht naar me toe komt en mij verandert. Op die manier verdeel ik de hele werkelijkheid in mezelf en de Bron die mij heeft geschapen, mij ontwierp en mij beïnvloedt, die Bron is namelijk de Schepper.

In mij is een verlangen om te ontvangen en in Hem is een verlangen om te geven. Zijn verlangen geeft aan mijn verlangen en mijn verlangen kan beantwoord worden door Zijn verlangen. Zo beginnen we als partners samen te werken.

Dit is het enige wat bestaat. Hieruit blijkt dat de vrienden zich in mij bevinden. Het zijn de eigenschappen die het dichtst bij me staan, bij het deel van het verlangen dat ik ervaar als mezelf. Zij zijn een deel van mijn verlangen, zijn samen met mij en van daaruit kan ik me tot de Schepper wenden en mij richten op mijn bestemming. Ik moet al mijn andere verlangens ook corrigeren en ze aan dit deel toevoegen, totdat ik volledig deel uitmaak van het gezamenlijke werk met de Schepper.

Dit zal gebeuren als ik er het juiste verlangen naar ontvang en als ik wil dat wij dit allemaal voortdurend zullen voelen. Ik wil mezelf niet meer afscheiden van de externe wereld en denken dat de wereld zich ergens buiten mezelf bevindt, in de vorm van verschillende landen, volkeren en vrienden. Ik moet me steeds voorstellen dat alles in mij is, volgens de juiste perceptie van de werkelijkheid. Dan zal ik langzamerhand dichterbij die perceptie komen.

In het begin zal de wereld tweeledig in mij voelen, ik zal de wereld buiten me zien, en tegelijkertijd in mezelf voorstellen. Maar langzamerhand, dankzij het Terugkerend Licht, zal ik deze twee benaderingen in één beeld gaan verbinden. Het zal zeker niet op een soort schizofrenie lijken. Ik zal de goedheid en de ondeelbare eenheid van het beeld voelen. Een mens bereikt deze perceptie geleidelijk aan, doordat hij de middellijn verkrijgt.

From the 3^rd part of the Daily Kabbalah Lesson 10/22/12, The Study of the Ten Sefirot

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Waarneming - Geen reacties→

Vraag: Wat betekent het concept ‘Eén’?

Antwoord: ‘Eén’ betekent dat er één vorm is die over iedereen het bestuur heeft en iedereen met elkaar verbindt, alles verenigt en vervolmaakt op basis van een oneindig groot aantal innerlijke eigenschappen, die in alle mogelijke opzichten tegengesteld zijn aan elkaar.

Zo’n verbinding noemen we ‘Eén’, dit verwijst naar een oneindig groot aantal afzonderlijke delen, die in Hem vervat zijn, naar hun vorm van verbinding en het unieke van een ieder in Hem. Het begrip Eén omvat dit alles.

‘Eén’ omvat de gehele werkelijkheid: toen Hij één geheel was, maar toen in vele delen uiteen viel en door alle correcties heenging. Alles wat bereikt is tijdens deze correcties, dat alles noemen we ‘Eén’. De betekenis hiervan is, dat Hij absoluut iedereen omvat. Hij is niet eenvoudigweg ‘Eén’, maar Hij is ‘Eén’ omdat alles in Hem opgenomen is.

From the 2^nd part of the Daily Kabbalah Lesson 10/21/12, The Zohar

Filed under: Collectieve Ziel, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Gelijkvormigheid met de Schepper - Geen reacties→

Vraag: Wat is een groep?

Antwoord: Een groep is een kli (vat), dát deel van Malchut van Ein Sof (de wereld van Oneindigheid) dat zich nu voor een mens ontsloten heeft als een plaats, van waaruit hij zich met alle zielen kan gaan verbinden.

Dit zijn de individuele zielen die het dichtst bij hem staan. Als hij deze verbinding onthult, zal hij zien dat alles tot één kli, één ziel behoort.

Maar voor nu wordt alleen dit deel aan hem onthuld, zodat het voor hem gemakkelijker is om er deel van uit te maken. Hij hoeft zich niet eens met de hele groep te verbinden. Hij kan een paar mensen kiezen met wie hij zich het meest verwant voelt.

Wij doen ons werk onder de leiding van informatieve genen, Reshimot. Al naar gelang het soort Reshimot die voor ons zichtbaar worden, kijken we naar mensen om ons heen en merken we wie er wel en niet bij ons past.

We denken dat dit door fysieke genen en hormonen wordt bepaald, maar in werkelijkheid is het volledig afhankelijk van onze innerlijke Reshimot. Zelfs onbewust hechten we grote waarde aan elk detail en kiezen we op basis van vorm, geur en gedrag of iemand meer of minder bij ons past.

Wij hebben de indruk dat wij alleen maar kiezen op uiterlijke kenmerken, maar dat is niet waar, onze innerlijke Reshimot spreken in ons. Gewoonlijk kijken we naar ‘aanvullende’ eigenschappen die ons compleet maken. Dit vinden we in alles terug, om te beginnen bij de gewone, aardse liefde en vrienden, maar ook in een Kabbalistische groep, waarin diepere, rijkere Reshimot worden onthuld. Hetzelfde principe geldt echter overal.

We komen dus naar de groep. Maar als we binnen de groep proberen om ons met elkaar te verbinden, ontstaat er een probleem, omdat deze Reshimot gebroken zijn. We kunnen ons niet zomaar via deze Reshimot met elkaar verbinden en elkaar aanvullen. Er begint een gebrek aan onderlinge overeenstemming naar boven te komen. Enerzijds mag ik deze mensen en begrijp ik ze. Anderzijds ontstaat er een verstoring en we raken daardoor verdeeld. Ons werk moet boven deze verstoringen uit plaats vinden.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 10/21/12, Writings of Rabash 

Filed under: Collectieve Ziel, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Ziel - Geen reacties→

Vraag: Er staat geschreven dat een mens zichzelf innerlijk moet veranderen, maar waar haalt hij de kracht vandaan om dat te doen?

Antwoord: We zijn natuurlijk niet verantwoordelijk voor onze innerlijke verlangens, maar we kunnen ze beïnvloeden door uiterlijke handelingen. Natuurlijk is dat vleierei en een leugen, maar door mijzelf naar buiten toe onbetekenend te maken, bereik ik mijn innerlijke ondergeschikt zijn aan de anderen.

Daarom doe ik dat met een doel, want ik wil dat het gebeurt. Mijn handelingen worden dus als een gebed gezien, een vraag om hulp, MAN, omdat ik werkelijk onder de indruk wil raken van hen.

Daarom helpt het zo om je voor de vrienden werkelijk klein te maken en brengt dit soort werk innerlijke veranderingen teweeg. Een mens is bang om zichzelf klein te maken, om zijn intellect niet meer te gebruiken en zijn eigen meningen los te laten, zijn ‘ik’ los te laten, al zijn levenservaring en de plannen die hij met zijn leven heeft. Als hij er nog steeds zo over denkt, is dat een teken, dat hij in zichzelf nog geen werkelijke nederigheid kent en heeft bereikt, en zich nog niet heeft gerealiseerd dat hij op geen enkele manier iets alleen kan bereiken.

Hij is nog niet de wanhoop nabij over zijn eigen kracht, dus het is nog te vroeg voor hem om dit soort werk aan te kunnen. Hij zal nog wat jaren moeten wachten, totdat hij zich tenslotte zal realiseren dat niets helpt en dat hij niets anders kan doen dan alles in zichzelf uit te wissen en te ontvangen wat zijn vrienden hebben.

Hij weet niet wat zij hebben, maar hij weet alleen dat zij precies hebben wat hij nodig heeft en dat hij zich wil bevrijden van wat hij zelf in zich heeft.

Dan gaat een mens zien dat er eigenlijk niets anders in hem aanwezig was dan een beetje trots en bezorgdheid om zijn ego. In feite is de totale spiritualiteit, het complete hogere niveau, buiten hem aanwezig.

From the 1^st part to the Daily Kabbalah Lesson 10/15/12, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Groepswerk, Intentie, Waarneming - Geen reacties→

Baal HaSulam, Shamati, artikel 3: ‘De Kwestie Van Het Verwerven Van Spiritualiteit’. Omdat het verlangen om te ontvangen ‘schepsel’ genoemd wordt en een ‘nieuw onderscheidingsvermogen’, begint de uiting daarvan precies daar, waar de wil om te ontvangen indrukken gaat krijgen. Taal geeft inzichten weer, stukjes van indrukken. Want hier is er al sprake van een interactie tussen het Licht en de wil om te ontvangen.

Vraag: Wat is Licht?

Antwoord: Er wordt iets bijzonders in je wakker gemaakt, een ongewoon verschijnsel en je noemt het Licht. Als het komt, weet je dat je het zo benoemt.

Maar je hebt nu niet de juiste kli om dit verschijnsel te voelen. Voordat je spiritualiteit bereikt, zijn alle verlangens alleen op eigenbelang gericht: ‘alles voor mijzelf, voor mijn eigen voordeel, om anderen te gebruiken, alles voor mijn eigen bestwil, tegen anderen’. Zo werkt het ongeveer tegenwoordig en als je zo in deze verlangens leeft, kan je het fenomeen geven, liefde, samenwerking, verbinding en een verlangen dat naar buiten gericht is – al die dingen die ‘Licht’ genoemd worden – niet voelen. Voor jou is het geen Licht, maar duisternis.

Soms wordt het donker en voelt alles naar: je voelt je hulpeloos en je hebt het gevoel dat er niets uit je handen komt, je ziet totaal geen Licht aan het einde van de tunnel. Zo laten je verlangens zich aan je zien als er in onze wereld geen Licht waarneembaar is, geen spoortje Licht dat de duisternis in de kli verlicht.

In onze armzalige verlangens kan alleen een heel klein sprankje Licht gloeien en een beetje leven en vreugde geven. Dit vonkje is zo klein, dat het zelfs in egoïstische kelim (vaten) om te ontvangen kan binnendringen. In die kelim leef ik, op de niveaus van stille, vegetatieve en animale aard. Het niveau van de mens bevindt zich daarboven en ik maak er geen deel van uit.

Er zijn verlangens om te ontvangen en verlangens om te geven op dat niveau, die in mij onthuld zullen worden in hun tegengestelde vorm. De linkerlijn is de neiging tot het kwaad, het werkelijke ego dat onthuld wordt in de mate waarin ik mij wil verbinden met anderen en dat doe. Dan trek ik het Corrigerende Licht naar mij toe en probeer ik de goede kracht te verkrijgen en in de middellijn – die Adam (menselijk) genoemd wordt – te werken met de beide neigingen.

Ondertussen bevind ik me op het niveau van het animale, onder de dominantie van mijn kleine ego en ontvang ik alleen een ‘klein kaarslichtje’ in de kli, die gevormd is uit de eerste drie niveaus. Vanuit spiritueel oogpunt bekeken, wordt dit niet als leven of bestaan opgevat. Onze wereld wordt dus een virtuele wereld genoemd, alsof deze wereld onder het bewustzijnsniveau bestaat.

From the 3^rd part of the Daily Kabbalah Lesson 10/12/12, Shamati #3

Filed under: Correctie, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Lichtvonk - Geen reacties→

Vraag: Hoe kan ik mezelf ondergeschikt maken aan de vrienden als ik al het gevoel heb dat ik minder ben dan iedereen?

Antwoord: Als je je minder voelt dan iedereen is dat geen tekortkoming, het biedt je juist de mogelijkheid om je één te voelen met iedereen en van hen het grootste Licht van Nefesh te ontvangen.

Als ik me klein voel, kan ik in een klein of een groot systeem opgenomen worden, dat is afhankelijk van de mate waarin ik mezelf ondergeschikt kan maken, wat ogenschijnlijk eenvoudig lijkt te zijn. Als ik me ondergeschikt maak aan een klein systeem, ben ik net een klein muisje, dat in een muizenfamilie is geboren. Maar als ik mij, met mijn grote ego, ondergeschikt kan maken aan een groot systeem, ben ik net een kleine prins in het paleis van de koning. Het is volkomen afhankelijk vanaf welke hoogte van mijn ego ik mij ondergeschikt maak.

Dus je klein voelen is verre van klein. Hoewel degene die klein is alleen het Licht van het allereerste niveau, het Licht van Nefesh ontvangt, is het Licht van Nefesh oneindig.

Het is goed om klein te zijn! Het is de beste tijd om vooruit te komen. Juist degene die zich klein voelt komt verder.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 10/12/12, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Ego, Groepswerk - Geen reacties→

‘Voorwoord tot Het Boek de Zohar’: Voordat wij de beloning ontvangen dat ons verlangen om te ontvangen wordt omgezet in het verlangen om te geven, door middel van de Torah en de Mitzvot (geboden), zijn er sterke sloten aanwezig op de poorten naar de Schepper, want zij hebben dan een tegengestelde functie, namelijk om ons weg te houden van de Schepper. De krachten van afscheiding worden sloten genoemd, omdat ze de toegangspoorten blokkeren en ons op afstand houden van de Schepper. Maar als wij dit overwinnen, beïnvloeden ze ons niet meer en raakt de liefde in ons hart niet meer bekoeld, de sloten worden openingen, de duisternis verandert in licht en het bittere wordt zoet, omdat we voor elk slot een speciaal niveau ontvangen onder Zijn Voorzienigheid, zij worden openingen, niveaus van ontwikkeling in het bereiken van de Schepper.

Dit vindt zelfs al plaats voordat we door de Machsom (barrière) de spirituele wereld ingaan en voordat we de eigenschap van geven verkrijgen, waarmee een mens gaat werken. Zelfs daarvoor worden de sloten langzamerhand een uitnodiging voor de gevoelens en de waarneming van de mens.

Eerst gaat hij begrijpen dat de sloten er voor zijn eigen bestwil waren. Dan voelt en ziet hij duidelijk de zin van elke neergang en elke val, van elk probleem in het leven en alle verwarring, zowel heel dichtbij als heel veraf. Hij begint van alles wat er gebeurt een positief resultaat te verwachten en hierdoor focust hij op de juiste manier en effent hij zijn pad naar het Doel.

Uiteindelijk gaat een mens alles rechtvaardigen en is hij dankbaar, zelfs in een periode van neergang en verwarring, als hij wordt aangevallen door vijanden en tegenstanders. Hij weet dat het allemaal krachten zijn die door Boven naar hem toegestuurd worden voor de correctie van zijn pad.

Hij ziet de goede engel, in plaats van de stormachtige wateren van de vloed. Hij ziet Gods Hand in alles wat gebeurt. Hij krijgt dit gevoel dankzij zijn ervaringen en doordat hij langzamerhand de kracht van geven verkrijgt, totdat hij tenslotte werkelijk beloond wordt met de onthulling van de kracht van geven en hij deze kracht ten gunste van zijn vooruitgang gaat gebruiken.

From the Preparation to the Daily Kabbalah Lesson 10/10/12

Filed under: Correctie, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Licht, Lijden, Zohar - Geen reacties→

Het doel van de groep is: ons verheffen naar het menselijke niveau. Dit is alleen mogelijk door de grootheid van de Schepper, wat wij in onze duisternis niet zien. Maar juist in de duisternis kunnen wij onder elkaar nieuwe waarden laten gelden, die niet gebaseerd zijn op egoïsme.

Wij weten dat deze waarden volkomen onlogisch zijn, want anders zouden ze van ons ego afkomstig zijn. Maar het spirituele fundament bevindt zich boven het ego, zoals de Sefira Yesod zich boven de Sefira Malchut bevindt. Alles hangt dus af van het fundament waarvoor we kiezen: het is of alleen maar stof dat volkomen levenloos is, ofwel stof van de aarde (Adamah) wat al lijkt op (Domeh) de Hogere, op een mens (Adam), gelijkvormig aan de Schepper.

Alles is afhankelijk van waar wij voorrang aan geven en van wat wij belangrijk vinden. We gaan spelen met de belangrijkheid van de Schepper, van de leraar, de groep, de studie en het Doel en het wordt een uiterst belangrijk en serieus spel in de groep. Dat komt doordat wij in ons ego, in ons verlangen, alleen maar duisternis zien. Het ego groeit voortdurend, daarom neemt de duisternis toe. Maar als wij boven deze duisternis de grootheid van ons gezamenlijke Doel ontwikkelen, krijgt een ieder in de groep brandstof en energie, om door de duisternis heen vooruit te komen.

In plaats van verder te komen door een stok die ons vooruit duwt, kiezen we er zelf voor om voorwaarts getrokken te worden, naar de grootheid van de Hogere, de grootheid van de eigenschap van geven, wederzijdse hulp, verbinding, naar liefde en naar de allerhoogste waarden die specifiek zijn voor de aard van de Schepper.

Een Kabbalistische groep is gebaseerd op dit Doel en de groep moet zo het Doel voortdurend voor ogen houden, de basis, steeds nauwkeuriger. De mensen die deel uitmaken van de Kabbalistische groep zijn helden, in kwaliteit, niet in kwantiteit. Alleen mensen die op deze manier werkelijk verder kunnen komen, moeten zich erbij aansluiten. Daarin ligt onze kracht, omdat we de grootst mogelijke gelijkvormigheid met het Licht willen bereiken, om in hoogte te groeien, niet in breedte.

Daarom komen we hier samen: om een groep te vormen waarin een ieder van ons in dezelfde geest handelt, namelijk geven aan de Schepper. En om aan de Schepper te kunnen geven, moeten we beginnen om aan de mens te geven, dit wordt ‘liefde voor anderen’ genoemd.

Uit: ‘Het Doel van de Groep’, Rabash

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 10/09/12, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groepswerk, Liefde - Geen reacties→