Vraag: Hoe kunnen we met elkaar dingen in de groep veranderen zodat wij verder kunnen komen?

Antwoord: Het is onze taak om het besef van de grootheid van de Schepper de hele dag in de vrienden te ontsteken, net zoals het ‘brandende braambos’ dat in vuur en vlam staat, maar niet verbrandt. Daarover moet iedereen nadenken en bezorgd zijn. Zelfs als het je lukt om vandaag een paar minuten langer dan gisteren bezorgd te zijn, is dat al een zinvolle toevoeging. Onderschat de kleine inspanningen niet, de ‘pennies’ die met elkaar oplopen tot een grote som. Juist wat je toevoegt telt.

Laten we veronderstellen dat je, nu je onder de indruk bent, met je hele hart besluit om verder te gaan in de richting van grootheid van de Schepper – hoewel de gedachten die je overdag hebt over wat belangrijk is afhankelijk zijn van de Schepper en van de groep – hiermee noodzaak je de vrienden al om je aan te moedigen: “Ik vraag jullie, maak zoveel mogelijk contact met me, stop er niet mee, zodat de behoefte aan de grootheid van de Schepper in mij zal toenemen.”

En je moet hetzelfde aan Hem vragen. Alleen hierdoor, door middel van de groep, kun je jezelf activeren. Houd deze innerlijke vraag tijdens de les in je gedachten en creëer daardoor een behoefte in jezelf. Het lijkt erop dat de vrienden je alleen zullen helpen als je op hen een beroep hebt gedaan, maar in feite is jouw vraag aan de groep jouw onvolkomenheid die in contrast staat met het Licht. Al het andere is als een ‘illusie’ geschapen. De Schepper is in de groep verborgen en wordt daar geopenbaard, maar eigenlijk gaat het voortdurend om jouw verlangen en jouw werk. De groep leeft ook in je, hoewel je het gevoel hebt dat de groep buiten je is. Je doet een beroep op de vrienden om de externe illusie dichter bij je te brengen, door een kli (vat) te worden waarin de Schepper wordt onthuld.

Vraag: Aan wie moet ik dan om hulp vragen?

Antwoord: Aan de omgeving, omdat je nog niet kunt zeggen dat jij dat bent. Stel je maar voor dat ‘de omgeving uit de kelim (vaten) bestaat, uit mijn verlangens, uit mijn deel dat van mij afgescheiden is’. Er zal een tijd komen dat je zult vragen of de Schepper die omgeving aan je teruggeeft, zoals er geschreven staat: “Het zijn mijn broeders naar wie ik op zoek ben.”

Dus we moeten iedere dag steeds meer inspanningen verrichten, die krachtiger en duidelijker merkbaar moeten zijn. Je weet niet welke fasen je nog door moet, maar je komt verder, totdat je voelt dat deze hele kli van jou is, dat de verlangens van de vrienden jouw essentie zijn, dat het allemaal innerlijk in je aanwezig is. Wanneer je de vrienden niet langer meer buiten je ziet, zul je ze in je gaan voelen, zoals een moeder haar baby voelt, ook al is hij groot.

From the 4^th Daily Kabbalah Lesson 12/20/12, “The Wisdom of Kabbalah and Philosophy”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Groepswerk, Innerlijk Werk, Intentie - Geen reacties→

Het verlangen om te ontvangen waar we ons nu in bevinden is slecht. Het is prima als we van het leven willen genieten en voor zover het mogelijk is, is het ook helpend. Het wordt echter slecht en hard als er een verlangen om te ontvangen in ons wakker wordt en het ons niet toestaat om ons met de Schepper te verbinden, met het hogere niveau. Het verlangen om te ontvangen plaatst een Machsom (barrière) tussen de Hogere en ons, een barrière waar we niet voorbij kunnen.

Het punt, de lichtvonk van geven, verlangt er heel sterk naar om zich met de Schepper te verbinden. Hoe sterker het verlangen om te ontvangen deze lichtvonk overheerst, hoe sterker deze vonk naar de Schepper verlangt. Hoe meer de overheersing van het ego zichtbaar wordt, hoe krachtiger de strijd is die dit punt met het ego moet voeren. Op deze manier groeit de intentie naar de Schepper en tegelijkertijd nemen ook de droefheid en de pijn toe door de onmacht om zich met de Schepper te verbinden. Het gevoel van ballingschap wordt steeds groter en bitterder.

De spanning, de druk en het grote verlangen nemen toe en zo worden de kelim (vaten) gevormd. De kelim om dit hogere niveau te bereiken, worden niet bereikt door het verlangen om te ontvangen te veranderen in een verlangen om te geven, maar ze zijn er een afgeleide van. Deze kelim zijn het resultaat van de inspanningen en het lijden, van de strijd tussen de lichtvonk van geven in een mens en zijn verlangen om te ontvangen.

De vonk strijdt om tot de Schepper te behoren, maar hij kan het niet omdat het verlangen om te ontvangen hem bij zijn voeten vasthoudt en hem niet vrij laat. Dan worden de inspanningen – waar het verlangen om te ontvangen verantwoordelijk voor is, want het houdt het ‘punt in het hart’ in zijn greep – tot de kli waarin de eenheid van het volgende niveau wordt onthuld.

Dit betekent niet dat het verlangen om te ontvangen zelf  in deze kli verandert, dit verlangen blijft onder restrictie, maar wij werken daar boven, door onze kli erboven te bouwen, met de bouwstenen van onze inspanningen.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 12/25/12, “The Introduction to the Study of the Ten Sefirot”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Egoïsme, Gelijkvormigheid met de Schepper, Geven, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Baal HaSulam, Brief 50: Met Gods wil komt het begin van de mooie toekomst die wij verwachten dichterbij. En daarom voel ik verlangen en een hunkering naar jullie aanwezigheid in lichaam en ziel. (dat betekent dat jullie naar mij toe komen en niet dat ik naar jullie toe kom, het is niet mogelijk en het heeft ook geen zin).

Wat spijt het me dat jullie de afgelopen Tishrei, een heel bijzondere tijd van welwillendheid, niet bij me waren … ik kan niet uitdrukken hoe groot de droefheid is die ik daarover het hele afgelopen jaar heb gevoeld. De oorzaak daarvan is de trots die in jullie is binnengedrongen en in dezelfde mate de onderlinge ongegronde haat … als jullie haat voelen naar iemand van de groep is dat een duidelijk signaal dat jullie ook naar mij geen absolute liefde voelen.

Deze woorden werden geschreven vanuit de wet van liefde, de wet van adhesie, zoals in een gezin waar geen kleine en grote mensen zijn, maar waar de wet van liefde juist iedereen met elkaar verbindt en voor een ieder in dezelfde mate geldt. Een ieder moet dus boven zijn kritiek uitstijgen, zoals geschreven staat: “Hij die fouten bij de ander ziet, ziet dat door zijn eigen tekortkomingen.” Door de ogen van liefde is niemand minder dan een ander. Als je je volgens de wet van ‘boven de rede’ met elkaar verbindt, zul je je met iedereen in gelijke mate en op de juiste wijze kunnen verbinden.

Als er verschillen zijn tussen de leden van de groep, is dat een teken dat er iets fout is.

Er zijn gunstige en ongunstige tijden, makkelijke en minder makkelijke. Hoewel Kabbalisten zich enerzijds boven tijd, beweging en plaats bevinden en ze door verschillende perioden heen gaan die afhankelijk zijn van hun individuele tijd, hebben de algemene perioden ook invloed op hen. Daarom kunnen er voor het geheel gunstige en ongunstige tijden zijn.

Er zijn tijden van een algemeen ontwaken door Boven en tijden waarin het gemakkelijker is om van beneden af gewekt te worden. We moeten dus proberen om de mogelijkheden die ons van Boven gegeven worden om het ontwaken door Boven te verbinden met het ontwaken van beneden af, niet voorbij te laten gaan. Anders lijkt het op gebrek aan eerbied.

Er zijn twee richtingen om nader tot elkaar te komen: met een ieder van de groep, zonder enig onderscheid, en iedere student met de leraar. Alles wordt hierbij onderzocht volgens het beeld dat we hebben, het is het resultaat van onze trots en de mate waarin we verder kunnen komen in ‘geloof boven de rede’ en we kunnen begrijpen, dat de Schepper ons al deze hindernissen stuurt.

Een ieder ziet op de manier waarop het hem toegestaan wordt om te zien, men ziet nooit de waarheid, maar door te oefenen in ‘geloof boven de rede’ trekken we het Licht dat Corrigeert aan en dat geeft ons een beloning: we mogen de waarheid zien.

From the Preparation to the Daily Kabbalah Lesson 12/23/12

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Liefde - Geen reacties→

Baal HaSulam: ‘Inleiding tot de Studie van de Tien Sefirot’, item 98: Nu is duidelijk dat de vraag die door uitleggers is gesteld over de Mitzva van liefde – waarover gezegd is dat deze Mitzva niet in onze handen is, omdat liefde niet door dwang of verplichting opgelegd kan worden – helemaal geen vraag is. Want het is volkomen in onze handen. Ieder mens kan zijn werk met de Torah verrichten totdat hij ontdekt dat hij Zijn open Voorzienigheid* bereikt, zoals er geschreven staat: “Ik heb gewerkt en gevonden, geloof.”

Als een mens de open Voorzienigheid bereikt, komt de liefde vanzelf naar hem toe, door natuurlijke kanalen. Iemand die – om welke reden dan ook – niet gelooft dat hij door zijn inspanningen tot verwezenlijking kan komen, vertrouwt dus niet op de woorden van onze wijzen. In plaats daarvan denkt hij, dat hard werken niet voor iedereen voldoende is, dit is tegengesteld aan: “Ik heb gewerkt en ik heb niet gevonden, geloof dit niet.” Het is ook tegengesteld aan de woorden: “Zij die Mij zoeken zullen Mij vinden”, juist degenen die ‘zoeken’, wie ze ook zijn, groot of klein. Maar een ieder moet ervoor werken.

Omdat de inspanningen zelf de kli (vat) zijn. Het gaat niet over een voorwaarde, zoals in onze wereld, waar ik een lening bij een bank kan sluiten of kan gaan stelen als ik geen geld heb om iets te kopen. Om spiritualiteit te bereiken heb ik geen keuze, het moet mijn eigen geld zijn! Dat is mijn ‘afscherming’ (Kisufa, in het Hebreeuws van dezelfde wortel als ‘geld’) van het verlangen om te ontvangen, de Masach (scherm). Deze afscherming moet van mijzelf zijn, anders kan ik niet voelen waarmee ik vervuld word.

We kunnen van de Schepper ‘lenen’ en Hem vervolgens terugbetalen door onze inspanningen, zoals er geschreven staat: “De winkel is open en de hand schrijft.” Maar ik kan alleen lenen als hulp voor mijn ontwikkeling en niet om de onthulling te krijgen. Om de onthulling te verkrijgen moet ik mijn eigen kli (vat) hebben.

*Noot: open Voorzienigheid betekent: “Het Licht van Zijn Gelaat” (‘Kabbalah for the Student’, p. 351)

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 12/20/12, “The Introduction to the Study of the Ten Sefirot”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Door Kabbalah te studeren worden we van de ‘naties van de wereld’ het ‘volk Israel’. Als ik het goed begrijp ondergaan we – als we spirituele verwerkelijking willen bereiken – een groter lijden dan de ‘naties van de wereld’. Of begrijpen we de relatie tussen oorzaak en gevolg niet goed?

Antwoord: Ik heb veel vrienden, van school en van de universiteit, met wie ik af en toe contact heb. Het zijn gewone, ontwikkelde mensen, maar zij begrijpen me niet. Ik negeer niemand van hen, ik waardeer ze en houd van hen, we zijn alleen verschillend.

We kunnen onszelf niet beoordelen door onszelf met anderen te vergelijken. Voor de één is iets gemakkelijker en voor de ander moeilijker, iedereen heeft zijn eigen bestemming. Het enige wat een mens te doen heeft is zichzelf verwerkelijken zoals hij is.

Je moet op niemand jaloers zijn en zeggen: hij heeft geluk, kijk eens hoe rijk hij is of … wat is hij lui, voor hem is het allemaal gemakkelijker; iemand anders is geboren ‘met een gouden lepel in zijn mond’. Het helpt allemaal niets. Dit geeft alleen maar aan dat je niet weet hoe je jezelf moet verwerkelijken. Dat moet je leren!

Neem je diepste, meest wezenlijke verlangen, je hunkering en begin ermee om jezelf te zijn. Je zult zien dat er niets mooiers bestaat. Je kunt niet gelukkig worden door de plaats van een ander in te nemen. Alleen door jezelf te verwerkelijken, door gelijkvormig te worden aan de Schepper, zul je volkomen vervuld worden.

Wat vooruitgang betreft, hoe verder een mens komt hoe groter de innerlijke leegte wordt. Maar die leegte wordt vervuld door inzicht, een gevoel van eeuwigheid, perfectie, eeuwig leven en een gevoel van Oneindigheid. Een mens ziet het universum van begin tot eind.

De gemiddelde mens op deze aarde, een boer bijvoorbeeld, loopt met zijn koeien op de wei, hij loopt te fluiten, voelt zich prima, gezond en wel en heeft geen zorgen aan zijn hoofd. Is er reden om jaloers op hem te zijn? Ja, natuurlijk. Maar jaloers op wat en in welke mate? Uiteindelijk komt er een situatie waarin ook hij zijn programma moet uitwerken.

Verdiep je dus niet in het lijden. Verwerkelijk jezelf! Als je dat niet doet verwens je de Schepper omdat hij je geschapen heeft. Wat is er erger dan dat? Laten we dus dankbaar zijn!

From the Novosibirsk Convention 12/9/12, Lesson 5

Filed under: Conventies, Innerlijk Werk, Israel, Verlangen, Zelfonderzoek - Geen reacties→

Zonder haat kan er geen liefde zijn. Liefde is juist een correctie voor haat. Het is geen natuurlijk deel van ons, we moeten het zelf bouwen. Het gebod ‘Heb je vriend lief als jezelf’ is afkomstig uit: Van de liefde voor de schepselen komen we tot de liefde voor de Schepper. De Schepper is het geheel, de som van alle vormen van liefde.

Eerst ontdek ik echter de bouwstof van mijn egoïstische verlangen, mijn ‘berg Sinaï’, mijn berg van ‘haat’, de gebroken kli (vat) tot in de duistere diepte. Dit wordt het ‘belichten van Malchut’ genoemd en het is werkelijk angstwekkend.

Dan moet ik deze haat corrigeren en alleen daardoor bereik ik liefde.

Er bestaat geen liefde op zich, er bestaan geen onafhankelijke kelim (vaten) van geven. Het Licht dat Corrigeert trek ik naar mezelf toe om mijzelf te corrigeren. Ik kom niet van de haat af, ik voel het nog steeds en ik erken het, het blijft in stand en daarboven, boven de ‘berg van haat’, bouw ik een ‘berg van liefde’.

De kli is als volgt gebouwd: onderaan is grofheid (dikte) en daarboven is een Masach en het Terugkerende Licht (RL), wat adhesie betekent. In het bovenste gedeelte vorm ik mijn houding naar de Schepper, al mijn intenties en dan bedek ik mijn haat met het Licht van Hassadim onderaan. Dan komt het Licht van Hochma en vult de kli.

Dit herhaalt zich steeds weer tot aan het einde van de correctie. Haat, tegengesteld aan het Licht, blijft bestaan, omdat ik anders niet onafhankelijk kan zijn.

Vraag: Betekent dit dat ik vol weerstand en afkeer naar de les moet komen om dit alles zo te overwinnen? Welke onvolkomenheid, welk tekort moet ik dan hier naartoe brengen?

Antwoord: Ga niet op zoek naar haat. Je moet niet met een tekort komen, maar met liefde. Er is maar één Doel en wat daar verder nog bij komt is onze zaak niet. Als er haat wordt onthuld, laat het maar onthuld worden en als dat niet zo is, dan niet. Ik moet me verbinden met maar één ding en als ik tijdens het proces in mezelf onvermogen ontdek, gebrek aan begrip, aan kennis, etc. wil dat zeggen dat het zo moet zijn.

Ik wil intelligent zijn maar onderweg ontdek ik dat ik nog steeds dom ben. Maar ik voel een diep verlangen naar iets wat volkomen anders is. Dus ik moet mij – ondanks alles – focussen op het Einddoel.

From the 4^th Daily Kabbalah Lesson 12/17/12, “The Wisdom of Kabbalah and Philosophy”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Kabbalah Studie, Liefde - Geen reacties→

Baal HaSulam, brief 1: En omdat de toezichthouder en degene op wie toezicht uitgeoefend wordt één zijn, is het niet mogelijk om onderscheid te maken tussen goed en kwaad; iedereen wordt bemind en iedereen is zuiver, omdat een ieder de kelim (vaten) van de Schepper draagt, gereed om de onthulling en de uniciteit van de Schepper te prijzen; dit wordt via de waarneming ervaren en overeenkomstig deze kwaliteit weet men uiteindelijk dat alle daden en gedachten, zowel de goede als de kwade, de kelim van de Schepper dragen, Hij maakte ze gereed en zij kwamen uit Zijn mond, dit zal aan het einde van de correctie aan een ieder onthuld worden.

Tot die tijd is er echter sprake van een lange, beangstigende ballingschap; het belangrijkste probleem daarbij is, dat als een mens vindt dat een bepaalde handeling niet juist is, hij zijn niveau verliest omdat hij denkt dat hij die daad uitvoert en daarbij vergeet dat de Schepper degene is die de oorzaak is van alles en dat alles van Hem komt, dat er niemand anders is dan Hij die alles in de wereld teweeg brengt.

Wij kunnen de goede gebeurtenissen aan de Schepper toeschrijven, maar een mens begint zichzelf verwijten te maken als het gaat om slechte gebeurtenissen, hij heeft berouw over zijn daden en is bedroefd over wat er met hem gebeurt. Het valt hem moeilijk om alles aan de Schepper toe te schrijven. Hij is overstuur en heeft berouw over zijn verleden, zijn falen, want hij denkt dat hij zelf de oorzaak is van de onaangename gebeurtenissen of van het feit dat hij onvoldoende vooruitgang boekt of een kans heeft misgelopen. Pas later kan hij deze ‘fouten en slechte daden’ met betrekking tot het verleden corrigeren en ze omvormen tot ‘goed’.

Hetzelfde geldt voor het heden en de toekomst. Als iemand denkt dat iets slecht is, wil dat zeggen dat hij het niet aan de Schepper toeschrijft maar aan andere oorzaken. Het is echter zo door de hogere Voorzienigheid geregeld. Als men denkt dat er andere oorzaken zijn dan de Schepper, is hij schuldig aan wat er gebeurt en daarover staat geschreven: “En je zult geen andere goden dienen,” dat is afgoderij.

Zo verbreekt een mens het eerste gebod: “Er is geen ander dan Hij”, en daardoor raakt hij het spoor bijster. Hij is niet meer gefocust op het Doel van de schepping, op de onthulling van de Schepper, hij bevindt zich niet meer tussen op elkaar afgestemde krachten die hem naar de waarheid leiden.

Daarom is het ons werk om de Hogere Voorzienigheid als de persoonlijke Voorzienigheid te zien, zoals geschreven staat in ‘Er is geen ander dan Hij’: als de Goede en Goedgunstige, ieder moment, in het verleden, het heden en de toekomst, van gelijke aard voor alle mensen op aarde.

We spreken over een menselijk wezen als iemand vanuit een innerlijk punt vaststelt dat er ‘geen ander is dan Hij’ en dat Hij goed en goedgunstig is. Het punt waar vanuit een mens de kwaliteit van de hogere Voorzienigheid ervaart, groeit langzaam totdat de grootheid van de Schepper bereikt is. Daar bevinden zich alle 125 niveaus van onze spirituele groei.

From the Preparation to the Daily Kabbalah Lesson 12/16/12

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gelijkvormigheid met de Schepper, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Als er ‘Niemand Anders Is Dan Hij’, waar is dan het punt waar onze eigen inspanningen van belang zijn en wat kunnen we doen om niet in de verleiding te komen om onze tegenzin om ons in te spannen uit te leggen vanuit het gegeven dat alles van de Schepper komt? Af en toe komen we deze gedachtegang tegen in de groep.

Antwoord: Dat komt omdat mensen vergeten dat de ene helft van de Schepper komt en de andere helft van ons. Van boven naar beneden ontvangen we alles van de Schepper. Hij geeft vorm aan onze opvattingen, gedachten en onderlinge verbindingen evenals aan ons karakter, onze educatie, aan absoluut alles. Denk er nu eens over na wat wij daarmee doen in ons streven naar de Schepper, want Hij kan alleen ervaren worden via de verbinding met de rest van de mensheid, want dat is nu juist de menigte waarin Hij onthuld wordt.

From the Novosibirsk Convention 12/8/12, Lesson 4

Filed under: Conventies, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Er is een gebod: ‘Heb je naaste lief als jezelf’, daarbij wordt de liefde voor jezelf niet opgeheven door de liefde voor je naaste. Is het mogelijk om je naaste lief te hebben zonder jezelf lief te hebben?

Antwoord: Liefde voor je naaste is onmogelijk zonder liefde voor jezelf! Daarom wordt het egoïsme niet vernietigd. Ik moet ten aanzien van mezelf altijd controle uitoefenen: ik houd van mijzelf en van mijn naaste net een beetje meer.

Waarom meer? Nu houd je meer van jezelf dan van anderen, dus als we van het gebod: ‘Heb je naaste lief als jezelf’ uitgaan, moet je van anderen een beetje meer houden dan van jezelf. Bovendien moet je voortdurend opletten hoe je van jezelf houdt, dit vergelijken en er een voorbeeld aan nemen. Zo begin je jezelf te leren kennen.

From the Novosibirsk Convention 12/8/12, Lesson 4

Filed under: Conventies, Innerlijk Werk, Liefde - Geen reacties→

Het belangrijkste punt wat we voortdurend voor ogen moeten houden als ons innerlijk doel, is het basisbeginsel: “Er is geen Ander dan Hij”. De Schepper is de oorzaak van iedere staat, iedere gedachte, iedere waarneming, van alles wat er gebeurt. Er is één Kracht die mij en de wereld om mij heen bestuurt, er bestaat niets anders.

De bedoeling hiervan is, dat ik door mijn verbinding met de wereld, elk moment, bij alles wat er gebeurt en bij elke handeling, zowel innerlijk als uiterlijk, in de cirkel van deze wereld tot het begrip zal komen dat er “Geen Ander is dan Hij”. Dit wordt ‘gehechtheid in de alomvattende kli (vat)’ genoemd. Dit is ons werk en hierop richten wij ons.

Maar, de wereld is groot, daarom beginnen we met de groep (1) en daarna gaan we pas uit naar de rest van de wereld (2). Via allerlei situaties en problemen moet ik mij met de groep verbinden en dat moet nu het allerbelangrijkste voor me zijn. Als ik mij tot de groep wend, moet ik er ook aan denken dat de wereld het tweede deel van mijn werk vormt.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 11/23/12, “The Role of the Israeli Nation“

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Schepper, Waarneming - Geen reacties→