Als een mens op een bepaald niveau zijn eerste contact met de Schepper bereikt, namelijk de ontdekking van twee tegenstellingen samen, heeft hij meteen hulp nodig van de hogere. Het ‘Covenant van de Besnijdenis’ is de eerste daad van de hogere voor de lagere.

Dit is het Licht, waardoor de hogere kracht onthuld wordt als degene die geeft en liefheeft, die tegenover het egoïstische verlangen staat van het schepsel, dat alles alleen voor zichzelf wil gebruiken. Maar nu is het eveneens noodzakelijk, dat we een nieuw niveau van onderlinge verbinding ontdekken, wat we bereiken door de masach (het scherm) en het Terugkerend Licht.

Er ligt nog veel werk voor ons, voordat we gehechtheid bereiken. Dit alles is het werk van het schepsel, dat de kracht van het Licht aanroept om te kunnen werken, door stap voor stap heel veel correcties van verschillende kwaliteiten tot stand te brengen. We moeten diep en indringend begrijpen wat we aan de hogere kracht vragen om met ons te doen. De hele betekenis van ons werk is immers om zo het Scheppingsplan te ontdekken. Het proces dat wij ervaren, helpt ons vertrouwd te raken met de aanwezige, hogere kracht, zoals er geschreven staat: “Wij zullen U leren kennen door Uw daden.”

Als we door alle daden, die Hij voor ons bereidt, heengaan, onthullen we daardoor Zijn gedachte, Zijn intentie en het Scheppingsplan. Daarom volgt de ene daad op de volgende, die ingewikkelder is. Er zijn geen daden in de spirituele wereld, die je toestaan om te blijven zitten, uit te rusten en te genieten van de vruchten van afgeronde arbeid, zoals wij het aan ons egoïstische verlangen toestaan om wat uit te rusten, nadat we in onze wereld genot hebben bereikt. Er bestaan geen onderbrekingen in de spirituele wereld.

Het begrip tijd bestaat daar niet, omdat we voortdurend onder de invloed staan van de toenemende kracht van geven. Er kunnen perioden zijn van zwakheid en verwarring, maar het is onmogelijk om dit pad kwijt te raken en niet meer bezig te zijn met wat verworven is.

Daarom bestaat er geen tijd. Tijd bestaat uit afwisselingen tussen voor- en achteruit, zoals de slinger van een klok, die telkens een stilstand aangeeft: hij stopt even en slingert daarna weer terug. Zulke onderbrekingen bestaan niet in de spirituele wereld. Het gehele spirituele proces bestaat eruit, dat wij Licht en duisternis met elkaar verbinden. Er zijn geen momenten van terugval, omdat alle ‘terugval’ alleen plaatsvindt om verder te komen.

En zelfs wanneer we ons zwak voelen, is dat niet onze fout, maar een noodzakelijke voorwaarde om daardoor een diepere laag te ontdekken. Kijk eens hoeveel gevoelens, angst en smeekbeden beschreven worden in het Boek der Psalmen van Koning David, dit alles samen met de ontdekking van een nieuw verlangen, dat hij met vreugde waarneemt. Anders zou het niet over spiritualiteit gaan.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 8/31/2011, Shamati #95

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

We voelen het niet als we ons tot ‘Boven’ wenden met een verzoek (MAN uiten). Het is het resultaat van vele acties, handelingen, uren studie, werk voor disseminatie (verspreiding van Kabbalah), van ons verenigen met de groep en van interne analyse. Dit alles stapelt zich steeds meer op, totdat we een situatie bereiken waarin het te veel wordt.

Een mens weet niet wanneer dat gebeurt. Hij doet zijn best, oefent, probeert zich voor te bereiden en tenslotte komt hij zover als resultaat van alle intensieve voorbereiding die hij tot dan toe getroffen heeft. Dan pas kan hij er iets over zeggen.

Dat alles zich steeds meer opstapelde is eigenlijk buiten de mens omgegaan, eigenlijk heeft hij de handeling niet zelf voorbereid en tenslotte uitgevoerd. Daarom wordt er gezegd: “Elke toegevoegde penning doet tenslotte een groot bedrag ontstaan”. Dan activeert dit totale bedrag dat wat hoger is dan wij en wordt het aangezet tot actie. Alle acties gehoorzamen aan de wet van gelijkvormigheid, daarom vindt dit plaats als de roep van de lagere begint overeen te stemmen met dat waartoe de hogere bereid is om voor hem te doen.

MAN is een gebed, een roep, een verlangen, waarmee ik me wend tot Boven en dit is het enige wat ik kan doen. Als ik Boven aanroep, weet ik niet of dat correct is of niet. Ik weet niet of ik het wel of niet gedaan heb, omdat een gebed ‘het werk in het hart’ genoemd wordt, en daarom kunnen we niet voelen hoe wij het gebed omhoog brengen, namelijk de vonken opheffen, die achtergebleven zijn na het breken (de Reshimot).

We weten niet wat er werkelijk gebeurt in de diepten van ons hart en we voelen alleen het resultaat, als we het antwoord op ons gebed ontvangen. Het antwoord voelen we in ons hart. Het breidt zich uit en we beginnen nieuwe verschijnselen waar te nemen, vanuit een andere dimensie, iets wat een mens nooit eerder voelde, begreep of kende.

Het hart wordt ruimer en een mens treedt uit zichzelf en wordt steeds meer een geheel met zijn omgeving. Eerst bestaat zijn omgeving uit een deel van de wereld en later is het de hele wereld, zijn het alle hogere werelden en de spirituele niveaus.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 8/24/2011, Shamati #81

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Innerlijk Werk, Intentie - Geen reacties→

Het gehele werk vindt plaats boven de verhulling. Als alles onthuld is, wat is er dan nog te doen? Door verhulling kan ik onafhankelijk zijn, mijn werk zelf bepalen en daarin een plek innemen.

Een kind weet tijdelijk niet zoveel als wij en het begrijpt niet wat wij doen. Maar juist dit gebrek aan begrip stelt hem in staat om na enige tijd slimmer te zijn dan wij. Het helpt hem om van ons kennis te ontvangen en daarnaast iets toe te voegen van zichzelf.

Als een kind meteen alles zou weten wat wij doen, zou het zich niet kunnen ontwikkelen. Een dier, daarentegen, wordt met al zijn natuurlijke instincten geboren en beheerst in een paar dagen dit natuurlijke programma volledig, het ontwikkelt zich niet verder.

Wij ontwikkelen ons, dankzij het feit dat we totaal geen kennis hebben. Langzamerhand, met behulp van veel uitleg, bouw ik mijn persoonlijkheid op: nieuw, verschillend van anderen en ik kom verder dan mijn voorgangers. Als er niets verborgen zou zijn, zou er voor mij ook niets aan toe te voegen zijn. De verhulling maakt het ons mogelijk om tot volledige ontwikkeling en begrip te komen.

Als ik alles kant en klaar zou ontvangen, zou ik niet weten wat er gebeurt. Door elk detail zelf te bouwen en ze allemaal samen tot een geheel te maken, bouw ik Malchut de Ein Sof (van de Wereld van Oneindigheid), gebaseerd op mijn individualiteit, op mijn punt van de ziel – ik leer de schepping in zijn totaliteit kennen.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 9/1/2011, Shamati #101

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Begin september hebben we een Conventie in het Noorden van Israel. We zijn op het ogenblik met onze volledige inzet gericht op externe disseminatie (verspreiding van de Wijsheid van Kabbalah), wat is het belang van zulke ‘interne’ bijeenkomsten?

Antwoord: Het een sluit het ander niet uit. Als groep studeren we de wetenschap van Kabbalah: de wortels van de schepping, de correctie daarvan en het spirituele werk van een mens dat achter zijn fysieke handelen verborgen is. In zijn interactie met anderen brengt een mens – of hij het nu wil of niet – een enorm mechanisme in beweging, waarmee hij niet vertrouwd is. We bestuderen dit mechanisme en we leren hoe we het kunnen begrijpen en hoe we ons interne werk tot uitdrukking kunnen brengen in onze externe handelingen. Dit is in wezen het doel van onze studie.

We bestuderen het systeem en we ontdekken de punten, waarin we ermee verbonden zijn, waar het spirituele systeem ophoudt en ruimte laat voor het fysieke systeem: de lichamen en krachten van onze wereld. Ik verlang naar de verbinding tussen deze twee systemen: als ik, met betrekking tot de ander, mijn eigenbelang ophef, zie ik hem of haar in spiritualiteit. Als ik mijn hoofd buig voor de ander, wordt hij of zij mijn spirituele Kli (vat). Zo kom ik verder in spiritualiteit.

Een medemens bevindt zich boven mijn huidige ‘Ik’, boven de Machsom (de barrière die ons scheidt van spiritualiteit). Als ik met hem omga zoals ik met mezelf omga, rijs ik naar zijn niveau en worden we één geheel. Op die manier ga ik de Machsom over.

Ik projecteer nieuwe delen van mijn neiging tot het kwaad, waarmee ik hier in deze wereld te maken heb, op de ander. Eerst doordrenk ik mijn houding naar hem met ‘geven ten behoeve van geven’ en op die wijze corrigeer ik de zogenaamde ‘vergissingen’. Later ga ik over naar de correctie van de ‘overtredingen’. Op deze wijze richt ik mijn punt in het hart naar Boven en onthul ik de neiging tot het kwaad in mijzelf. Het resultaat hiervan is, dat ik – door mij op de juiste manier te verbinden met de ander – mijzelf naar een hoger niveau breng.

De ‘ander’ is de mensheid. Het voorschrift om de ander lief te hebben als jezelf is van toepassing op de ‘gewone’ mens. Het is alsof er een oefening aan mij is gegeven: mijn houding naar hen toe veranderen. Zonder dat zij het weten, breng ik mijn ‘Ik’ naar de spirituele wereld en breng ik de overgangsfase tot stand. De wetenschap van Kabbalah legt dit uit met speciale termen, maar om het eenvoudig te zeggen: op deze manier krijgen we voor onszelf en voor onze kinderen een goed en veilig leven.

Om terug te keren naar de vraag: het voordeel van onze Conventies is de studie en, wat het belangrijkste is, innerlijke verbinding en eenheid. Alleen wanneer we ons met elkaar verbinden, elkaar steeds nader komen en onszelf wegcijferen voor de ander, hebben we iets om de wereld mee tegemoet te komen.

Het belangrijkste is, dat we de geest van eenheid brengen. Daarom hebben we evenementen rondom eenheid nodig, waarbij vrienden een paar dagen bij elkaar zijn. We willen zo’n grote, internationale bijeenkomst organiseren in december. Als we dat niet zouden doen, zouden we niet de kracht hebben om eenheid door te geven.

Ik hoop dat onze Conventie in december op een nieuw niveau zal plaats vinden. Dan zullen alle vrienden, die vanuit de hele wereld hier komen, zoveel kracht krijgen, dat ze in staat zullen zijn om een wereldwijde disseminatie van Kabbalah te leiden, als alles wat nu in Israel gebeurt, eveneens in hun landen zal plaats vinden. Deze methode zal ervoor nodig zijn. Zelfs op onbewust niveau zal de wanhoop, waardoor mensen overspoeld zullen worden, hun harten openen voor eenheid.

From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 8/18/2011, “The Nation”

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

In plaats van in dit kleine deel van de werkelijkheid te bestaan, heeft iemand die het verlangen heeft om door te breken naar het tweede deel van de werkelijkheid, het eeuwige en perfecte deel, verschillende middelen om dat te doen: de leraar, de groep en de boeken. De leraar legt uit, dat er een dergelijke mogelijkheid bestaat. Hij legt uit, dat het kan worden gerealiseerd met de hulp van een groep, waarin iedereen streeft naar de perceptie van de ware, perfecte realiteit en met de boeken die spreken over diezelfde perfecte werkelijkheid.

Wanneer we proberen om samen te zijn, is het alsof iedereen uit zichzelf komt, uit zijn ego, omdat hij moet voelen dat hij bestaat in de anderen. Dan, wanneer hij probeert om boven zichzelf te zijn – in de anderen, met hen verbonden – en hij leest over de perceptie van de werkelijkheid in geven, is dit de manier waarop hij zich gelijkvormig maakt aan de toekomstige staat, alsof hij er al is.

Afhankelijk van de mate waarin hij daarnaar streeft, roept hij de tweede kracht die in de werkelijkheid bestaat, van daaruit op, de kracht van geven, naast de kleine kracht van ontvangen die hem door de natuur gegeven is. Dan komt de kracht van geven en brengt de veranderingen in hem teweeg.

Een mens kan deze veranderingen zien als een toegevoegde kracht van ontvangen die naar hem toekomt, in plaats van de kracht van geven die hem verandert, en een dergelijke waarneming is ook correct. Echter, daarnaast, ontwikkelt hij eveneens de kracht van geven. Op deze manier gaat men vooruit, soms naar rechts en soms naar links, maar gedreven door die kracht van geven.

Hij moet deze kracht van geven, samen met de kracht van ontvangen, bereiken. Deze twee krachten worden dan langzamerhand aan de mens onthuld als twee lijnen, de rechter en de linker. Dan boekt de mens vooruitgang, soms in een staat van afdaling en soms in een staat van opstijging. Hij weet nog niet wat afdaling en opstijging precies is, tot nu toe onderscheidt hij ze alleen door zijn huidige gevoelens.

Echter, na verloop van tijd, begint hij te voelen dat het voor hem nodig is om deze twee lijnen te gebruiken door zich er tussenin te bevinden. Op deze manier, begint hij er controle over uit te oefenen en begint hij ze samen te brengen in de middellijn.

In wezen, bestaat ons hele werk uit samen studeren, ons willen verbinden met elkaar in onze harten, en verlangen naar eenheid boven alle onenigheden en verschillen uit, omdat al deze dingen alleen betrekking hebben op ons animale bestaan, dat hier, in deze wereld, blijft bestaan. We willen ons met elkaar verbinden in onze verlangens, onze punten in het hart, boven deze dingen uit.

Wanneer we De Zohar met deze intentie lezen, spreekt het boek over onze gecorrigeerde staten, over de manier waarop we de kwaliteit van geven onthullen in de verbinding tussen ons, wat hetzelfde is als de Schepper, het Licht, de geestelijke wereld, de Hogere Wereld. Daarom moet een ieder zich deze staat voorstellen bij het lezen van De Zohar.

From the lesson on 8/12/11, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Egoïsme, Gebed, Groepswerk, Innerlijk Werk, Intentie, Kabbalah Leraar, Kabbalah Studie, Kabbalistische bronnen, Lichaam en Ziel, Waarneming, Zohar - Geen reacties→

Het einde van de correctie, wat Kabbalisten in hun geschriften beschrijven, moet in onze wereld worden gerealiseerd , in de materie, in al onze meest verwerpelijke, meest “materialistische” verhoudingen. Dit is de correctie waar “de duisternis schijnt als Licht ” (Psalm 139:12) en “Zijn voeten zullen op de Olijfberg staan” (Zacharias 14:4) over spreken.

Het dierlijke deel van mij blijft hetzelfde. Mijn lichaam gaat niet werken om te geven. Hoewel het in eerste instantie op die manier werkt. De hele natuur, functioneert volgens de wet van geven, behalve de mens. We zien dat niet, omdat we alles naar onze eigen maatstaven beoordelen.

Wij denken dat dieren elkaar alleen maar verslinden, maar in werkelijkheid is dit niet waar. We kunnen gewoon de intentie om te geven niet aan hen toeschrijven, omdat we hen niet voelen en niet begrijpen. Maar in feite, bestuurt de natuur hen en leidt hen naar geven en ze gehoorzamen die orders. Hetzelfde kan echter niet gezegd worden over de mens. Hij volgt de orders van zijn egoïsme op, die erop gericht zijn om te ontvangen, en bovendien tast hij de natuur aan door deze volgens zijn eigen tekortkomingen te beoordelen.

Wanneer de mens zichzelf corrigeert neemt hij vanuit de globale vorm waar en ziet hij het globale beeld. Tegelijkertijd zeggen we, dat het levenloze, vegetatieve en dierlijke niveau van de natuur ook wordt gecorrigeerd, maar dat betekent dat ze worden gecorrigeerd in onze nieuwe waarneming. Dieren hoeven niet echt te worden gecorrigeerd. Jij zult zien, dat de wolf en het schaap in vrede leven, net zoals je ogen op dit moment zien, dat de een de ander opeet.

In het artikel “De Verborgenheid en de Openbaring van de Schepper”, schrijft Baal HaSulam, dat je oorlogen en conflicten in de wereld ziet, omdat je zelf zo bent.

From the 5th part of the Daily Kabbalah Lesson 8/18/11, “The Nation”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Intentie, Waarneming - Geen reacties→

Er worden nu veranderingen van de kant van de mens gevraagd. Hij moet zijn innerlijk veranderen, in plaats van iets buiten zichzelf te veranderen. De systemen, die we hebben opgebouwd – economie, maatschappij en onderwijs – werden ontwikkeld volgens ons groeiende egoïsme. Maar nu is het de tijd om hiermee te stoppen, omdat we ons innerlijk zijn gaan ontwikkelen op een manier, die niet strookt met ons groeiende egoïsme, maar met de juiste vorm van ons ego, in de vorm van geven, onderlinge verbinding.

Vandaag de dag begint de wereld de spirituele vorm te ontdekken. Het is een wonder om te zien hoe de mensheid de vorm van geven – van totale verbondenheid – aan het verwerven is.

In het begin werden we van elkaar gescheiden. Er was een breken van de schaal van het universele stelsel en als gevolg daarvan, was niemand verbonden. Maar nu het systeem zich begint te sluiten, worden we steeds nauwer met elkaar verbonden. Dit heet ‘de integrale wereld’.

We zijn het systeem aan het onthullen, dat ons de gecorrigeerde wereld toont. Het laat het ons echter van buitenaf zien, terwijl wij er van binnenuit mee moeten harmoniëren.

In essentie is dit de Schepper, het Licht, Dat aan ons onthuld wordt! Als we onszelf in harmonie met deze verbinding en met de universele globalisering brengen, en als onze verlangens de gecorrigeerde vorm verwerven, zal het Licht erin onthuld worden.

We moeten proberen te begrijpen, dat de oude methoden niet langer effectief zijn en dat we er niets meer mee kunnen bereiken. Dit moet als een feit erkend worden. Niets zal helpen, totdat we denken over verbinding. Er is voor ons geen andere manier om deze wereld te corrigeren.

Wij zullen geen instrumenten krijgen, die bruikbaar zijn in het economische systeem. Zelfs in het leger wint de held niet door zijn eigen kracht. Niets zal meer werken in onze wereld, behalve de kracht van de verbinding! Hoe meer we ons verenigen, hoe sneller we zullen slagen, en alles zal zijn uitwerking hebben in de wereld en in de samenleving, van binnen naar buiten.

We hebben de werkelijke uitvoering van de methode van correctie bereikt en we kunnen er niet aan ontsnappen. Deze tijd verplicht ons ertoe om dit te doen.

From the 5th part of the Daily Kabbalah Lesson 8/16/11, “The Nation”

Filed under: Crisis, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Egoïsme, Evolutie, Innerlijk Werk, Maatschappij, Wereld - Geen reacties→

Vraag: Ik denk dat ik me al heb losgerukt van mijn ego. Wat moet ik nu verder doen?

Antwoord: Je kunt jezelf niet losrukken van het ego. Het is een groot en langdurig proces, dat zich op alle niveaus van je spirituele ontwikkeling voortzet. Hoe hoger je op de ladder van de spirituele werelden komt, hoe meer je ego namelijk groeit.

Je bent nu in een staat waarin je, inderdaad, op je huidige niveau, het ego nauwelijks voelt. Wat kan je eraan doen? Ik denk dat je niet genoeg studeert. Als je meer samen met ons studeert en intensiever, heeft je ego geen andere keuze dan snel te groeien.

De groei van het ego is afhankelijk van het feit of je wel of niet over de gereedschappen beschikt om ermee te werken. Als je verbonden bent met de groep, de verspreiding van Kabbalah, met onze lessen, en met mijn blog, groeit je ego elke seconde en ben je niet in staat zijn om eraan te ontsnappen. Je zult ontdekken, dat het je terroriseert en dan zul je in staat zijn om ermee te werken. Echter, als je zwak bent, zal je dit soort ego niet worden gegeven, en zal je daar rustig zitten en denken dat je al een engel bent.

In werkelijkheid kan dit niet. Als je niet elke seconde de klappen van het ego voelt die in ons naar boven komen, zodat we ze kunnen corrigeren, betekent het, dat je nog niet voldoende met de groep en de studie verbonden bent.

From the Sunday Virtual Lesson Series 7/17/2011

Filed under: Egoïsme, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Wat betekent het om “zich meer in te spannen voor het werk” als je twijfelt aan de leraar en de Schepper?

Antwoord: Als je dergelijke twijfels hebt, kun je niet leunen op de leraar of de Schepper, maar moet je hulp zoeken bij de groep! Je moet van hen deze ondersteuning ontvangen, namelijk het belang van het doel, de leraar, en de Schepper.

Wanneer je merkt dat je twijfels hebt, namelijk dat je de balans niet naar één kant kunt laten doorslaan, moet je je best doen om de balans naar de goede richting te laten doorslaan. Maar hoe kun je daarin slagen? Door je meer en meer te verdiepen in je twijfels? Dat zal je niet bij de oplossing brengen. Je moet begrijpen, dat je in deze staat zelf niets hebt om op te steunen, maar dat je een extra kracht nodig hebt.

Nu kan je deze extra kracht niet krijgen van de leraar of de Schepper, omdat je aan hen twijfelt. Het enige wat je kan helpen is de omgeving, die je het gevoel van het belang van spiritualiteit, vertrouwen en wederzijdse garantie geeft, waardoor je beseft dat de leraar en de Schepper belangrijk zijn voor het bereiken van het doel. En als je niet naar hun advies en instructies luistert, kom je niet verder, omdat je dan met je egoïstische verstand werkt dat je niet verder brengt..

Daarom schrijft Rabash, dat de leden van de groep moeten praten over de grootheid van de leraar en de Schepper, zodat iedereen ervan onder de indruk komt. Alleen op deze manier zal je in staat zijn om het werk voort te zetten.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/24/2011, Shamati #187

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Kabbalah Leraar - Geen reacties→

De oorsprong van ons spirituele pad ligt in het “breken”. We moeten ons egoïsme, de vervreemding en haat tussen ons, opvatten als het juiste, voorbereidende fundament voor correctie.

Toen Rabbi Akiva de kale grond zag op de plaats waar de Tempel had gestaan, lachte hij en was hij verheugd. Hij was de meest wijze man van zijn generatie, een groot Kabbalist. Er werd hem gevraagd hoe hij blij kon zijn over het ineenstorten van heiligheid, omdat het streven naar geven was verslagen en het principe: heb je naaste lief als jezelf was geschonden. Kon het ineenstorten van alle hoop werkelijk een reden zijn voor vreugde?

Hij antwoordde: “Ik heb nooit geloofd, nooit geweten en nooit gevoeld, dat wij in staat zouden zijn om de algehele correctie te bereiken. Maar nu onze spirituele structuur, de liefde die tussen ons was, gebroken is en de mensen tot ongefundeerde haat zijn vervallen, ben ik ervan overtuigd, dat deze laatste breuk zal leiden tot onze algehele correctie, tot volledige verlossing.”

Daarom bestaat alles wat aan ons onthuld wordt, elk moment van ons leven, uit het gebroken zijn dat wij moeten corrigeren. Het maakt niet uit wat er met mij gebeurt, van de diepste dingen van het leven tot onbetekende dingen in het gezin of op mijn werk, alles wat er in mij plaatsvindt, op het gebied van mijn welzijn, relaties met familie, vrienden, allerlei mensen, de wereld, alles in deze werkelijkheid wordt alleen onthuld met als doel: correctie.

Elke keer verschijnt er een nieuw beeld voor mijn ogen, uit een diepere laag van mijn egoïsme. In dit beeld moet ik het resultaat zien van de voortdurende invloed van het Licht, dat op deze manier steeds diepere lagen in mij tot leven brengt.

We nemen de wereld vanuit ons ego waar en daarom moeten we dit alles corrigeren. Wat betekent deze correctie eigenlijk? Het brengt eenheid tussen mensen. Vooral nu, nu de hele wereld zich het kwaad van de huidige situatie begint te realiseren, helpen we hen om te voelen en te begrijpen, dat “het kwaad” bestaat uit onze kwade neiging.

Ons egoïsme is de oorzaak van alles wat slecht is. We zien dit in de dingen die nu gebeuren. Mensen zijn niet in staat om de wereld op orde te brengen, ze vernietigen de wereld, ruïneren zichzelf, verbreken onderlinge verhoudingen en vernietigen de natuur. Wij zijn, met het kwaad dat in ons verborgen is, niet in staat om de richting van goedheid op te gaan en het leven te verbeteren.

De crisis wordt van dag tot dag heviger. Met andere woorden: we ontdekken dat ons egoïsme alles vernietigt en het ons onmogelijk maakt om onze levens te normaliseren, te balanceren en te verbeteren. We moeten echter ook begrijpen, dat het egoïsme ons de weg wijst in de goede richting en ons leidt naar correctie en goedheid. Evenals een ziekte, die zich geopenbaard heeft, ons laat zien welke behandeling er nodig is.

Als we ons dit realiseren moeten we dankbaar zijn voor ons egoïsme en ervan houden, omdat het ons de plaats toont die correctie nodig heeft. Er staat geschreven dat Pharao de zonen van Israel dichter bij de Schepper bracht. Hij begon druk op hen uit te oefenen en tenslotte moesten ze Egypte wel verlaten. Anders waren ze er gebleven.

Daarom staat er geschreven: “Kom naar Pharao, want Ik heb zijn hart verhard”. Hier hebben we twee tegenstellingen en we mogen dit nooit vergeten. Het maakt niet uit wat voor kwaad je tegenkomt, je moet het corrigeren in plaats van het te vernietigen.

From Lesson 3, the Germany Convention 8/6/2011

Filed under: Congressen, Crisis, Egoïsme, Innerlijk Werk - Geen reacties→