Vraag: Als ik vanuit de juiste intentie werk, heb ik het gevoel dat het lijkt op een lichtflits die ik niet langer dan één moment kan vasthouden. Steeds vergeet ik de intentie weer, hoewel ik soms een inzicht heb, zoals een lichtflits die onmiddellijk gedoofd wordt. Wat moet ik doen zodat de intentie voortdurend in mij actief kan blijven?
Antwoord: Daarvoor heb je Arvut (zorg voor elkaar) nodig. Er zijn geen vrienden om je heen die aan je denken. Iedereen denkt alleen aan zichzelf, daardoor heb je om de paar uur zulke flitsen van licht.
Als jullie een beetje meer aan elkaar zouden denken, zouden jullie de juiste intentie voortdurend kunnen vasthouden, alsof je door de lucht vliegt op een vliegend tapijt. Ik hoef niet eens aan jou of hem te denken maar over ons, het gaat over een spirituele kli (vat).
Vraag: Maar ik zie dat de vrienden het wel proberen! Waarom lukt het ons dan niet?
Antwoord: Als je ziet dat de vrienden het proberen en dat jij het samen met hen hebt geprobeerd, dat je die steun ontvangt en toch valt, is het een goede zaak. Als je op deze manier valt, is het al met het oog op de volgende opgang zodat je sterker zult worden. Je bent op de goede weg, je wordt met een bedoeling uit de juiste intentie geworpen, alsof je alles totaal vergeten bent, maar het gaat niet over verlies van bewustzijn, maar over de manier waarop je vordert op de berg van de Koning. Dit is een groot verschil.
From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 3/13/14, Writings of Baal HaSulam
Vraag: Wat betekent werken met ‘geloof boven de rede’?
Antwoord: Werken met ‘geloof boven de rede’ betekent dat je inspanningen verricht, je gebruikt allerlei strategieën om een kli (vat) te ontvangen dat ‘geloof’ genoemd wordt, namelijk een verlangen dat helemaal bestaat uit geven. Geloof is geven.
Geven houdt in dat ik een Tzimtzum (restrictie) aanbreng, ik denk niet meer aan mijzelf, ik gebruik alle mogelijkheden die ik heb om veranderingen in de groep aan te brengen, in onze onderlinge verbinding, om door deze verbinding de Schepper vreugde te bereiden.
Een groep is een uniek middel dat tussen mijzelf en de Schepper in staat. Afhankelijk van de veranderingen die ik aanbreng in de groep, geef ik aan de Schepper. Daarom denk ik erover na welke veranderingen in de groep, in mijn omgeving, plaats moeten vinden om daardoor de Schepper vreugde te geven. Ik voer de handeling in de groep uit, maar ik denk aan de vreugde die ik de Schepper zal bereiden.
From the Preparation to the Daily Kabbalah Lesson 3/12/14
Vraag: Waarom heb ik tijdens het lezen van De Zohar plotseling gevoelens die ingaan tegen mijn inspanningen om de juiste intentie vast te houden en aan de vrienden te denken, een gevoel van werkelijke haat?
Antwoord: Het blijkt dat ik aan de vrienden denk en bezorgd over hen ben en plotseling voel ik hoe de haat naar hen in mij opkomt. Dit geeft aan dat ik het werk nu niet meer aantrekkelijk vind en dat ik mezelf er gewoon toe moet dwingen om aan hen te denken en zo blijft er tenslotte niets meer van dit soort werk over.
Maar het is iets goeds, want daarmee is al duidelijk dat ik de basis mis. Inderdaad, waarom zou ik me ineens over hen bezorgd maken? Het lijkt alsof ik een vreemde baby in mijn handen krijg en gedwongen word om voor hem te zorgen, maar ik voel me onverschillig naar hem toe en ik heb totaal geen gevoelens voor deze baby. Voor zover ik kan, zorg ik zo goed mogelijk voor hem, gewoon vanuit medeleven en medelijden, maar dan verlies ik mijn geduld en ik vraag of ik niet meer voor hem hoef te zorgen. Ik word er zo moe van dat ik hem gewoon begin te haten.
Maar als het mijn eigen baby was, zou ik alles kunnen verdragen en eindeloos voor hem blijven zorgen. Dit betekent dat liefde ons kracht geeft. Als ik geen kracht heb om bezorgd te zijn over mijn vrienden in de groep, betekent het dat het mij aan liefde ontbreekt. Dat is een mooie ontdekking!
Als ik bezorgd ben of alle vrienden verder kunnen komen en of we allemaal beloond zullen worden met een onthulling, terwijl we aan het lezen zijn, als ik bezorgd ben over hen op een zachte, liefhebbende manier, zoals ik bezorgd ben over mijn baby, kan ik meten in welke mate ik op weg ben naar het Doel. Dit is een heel nauwkeurige manier om te meten. Deze houding naar de vrienden komt natuurlijk van het Corrigerende Licht en niet vanzelf. Ik moet dan ook het Licht, dat schijnt en mij zoveel steun geeft, danken.
From the 3rd part of the Daily Kabbalah Lesson 3/10/14, Writings of Baal HaSulam
Vraag: Om ervoor te zorgen dat onze vraag naar spiritualiteit juist is, moeten we bij deze vraag onze verbinding insluiten, het feit dat we ons wegcijferen voor elkaar en ook de hele wereld waaraan wij onze verbinding doorgeven. Wat hebben wij vooral nodig, waar moeten we ons op focussen, is dat onze innerlijke strijd?
Antwoord: Er is geen strijd nodig. We moeten elkaar altijd versterken, want we bevinden ons in een integraal, eeuwig systeem.
We moeten in een staat van eenheid leven, dan zullen we begrijpen dat wij ons daarin voortdurend bevinden, dat wij eeuwig en perfect zijn! Al het overige is losgeraakt, beschadigd en vergaat, het scheidt ons van de eeuwigheid, van de perfecte verbinding tussen ons. Probeer jezelf voor te stellen waar de eeuwigheid en de heelheid zich bevinden, waar ons bestaan is en waarom dat anders is, dan zul je zien dat het over twee parallel lopende bestaansniveaus gaat. Het heeft geen zin om een val te maken naar het lagere niveau.
Vraag: Maar als ik niet voortdurend aanval, is het duidelijk dat ik verlies.
Antwoord: Doe geen aanval. Het is niet nodig om de Klipot (onzuivere krachten) aan te vallen, je hoeft alleen maar te begrijpen dat zij komen voor jouw ontwikkeling. Dat kun je een aanval noemen als je dat gemakkelijker vindt.
Later ga je van de Klipot houden, je zegent zowel het kwade als het goede, want het is allemaal nodig voor je om verder te komen. En zelfs meer, al deze verstoringen vormen de motor voor je vooruitgang.
Vraag: Hieruit volgt dan dat wij onszelf vooruitduwen door de verstoringen.
Antwoord: Absoluut! Want hieruit bestaat al ons materiaal! Je ontdekt er steeds meer van. Stel je voor dat je intellect en je verlangen vele keren groter worden, als je ze op de juiste manier gebruikt, nemen de krachten in jou ook toe. En zo groei je.
In onze wereld groeit een kind omdat het voedsel accepteert en verteert. Dit heel ingewikkelde proces is ook gebouwd op de problemen om te werken met wat voor hem heel onnatuurlijk is.
Vraag: Een student denkt misschien dat hij dichtbij de leraar staat, maar misschien is dat niet waar en het kan ook andersom zijn, dat iemand denkt dat hij ver van de leraar af staat maar dat hij hem eigenlijk nabij is. Hoe kunnen we dat meten?
Antwoord: We meten dat niet vanuit wat een student daarvan denkt, maar vanuit de mogelijkheden die hij had om zich tegen zijn wil in ondergeschikt te maken en vanuit de inspanningen die hij daarvoor geleverd heeft. Nabijheid wordt, evenals andere dingen, gemeten naar de inspanning die we boven ons ego uit leveren. We kunnen de dingen alleen vaststellen via ons ego. De maat wordt bepaald door hoeveel ik bezit: hoe ik mijn verlangens ter hand kan nemen en ze weeg zoals gewichten op een schaal. Alles is afhankelijk van het wegcijferen van jezelf. Verwacht niet dat je een of ander statisch systeem bereikt dat op een keer gestabiliseerd is en dan blijft bestaan. Wij hebben voortdurend werk te doen, het gaat door, in drie staten: overgave, differentiatie en matiging, dit is het voortdurende werk van de lagere ten opzichte van de hogere, van een mens ten aanzien van de groep en van een groep ten aanzien van de leraar.
Vraag: Is het waar dat als het iemand niet lukt om zich met de leraar te verbinden tijdens het leven van de leraar, het voor die mens heel moeilijk zal zijn om zich later met hem te verbinden?
Antwoord: Ik denk niet dat het ook maar enigszins mogelijk is om dat later te doen. Probeer eens om je nu te verbinden met Baal HaSulam of met een andere grote Kabbalist! Deze wereld is geschapen om het voor ons mogelijk te maken om een fysieke verbinding te bereiken, zodat wij de hogere enigszins zullen kunnen waarnemen. Als wij geen fysiek contact met de hogere hebben, hoe kunnen wij ons dan vasthouden aan Hem? Nu heb je ogenschijnlijk de fysieke vorm van de leraar voor je, een fysiek beeld waarmee je in contact kunt komen. Je kunt je al verbinden met dit beeld, aan hem geven en hem dienen. Op die manier verkrijg je een plaats bij hem, al naargelang je inspanningen. Er staat geschreven dat als de bruidegom een belangrijk man is en hij van zijn bruid een ring cadeau krijgt, het is alsof hij die ring aan haar gegeven heeft. Als je werkelijk wilt dienen en geven, voel je dat je ontvangt. Dezelfde verhoudingen moeten er zijn tussen de vrienden en iedereen moet zich zo voelen met betrekking tot de anderen.
Vraag: Wanneer verbind ik me met de leraar, is dit voor of na de Machsom (barrière)
Antwoord: Je zult niet over de Machsom komen als je jezelf niet wegcijfert voor de leraar. Wij zijn hier om een systeem te bouwen dat boven de Machsom vorm zal krijgen. Als dit systeem niet bestaat uit de relaties die boven de Machsom noodzakelijk zijn, hoe zou je dan over de Machsom kunnen gaan? Je komt niet over de grens van de spirituele wereld door er langs te lopen, maar door middel van onze onderlinge verbindingen, door de Machsom te overwinnen die ons van elkaar scheidt.
From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 2/27/14, Topic of Lesson: “Teacher”
Het fundament van de groep is de dagelijkse ochtendles. Iemand die daar niet bij is, in ieder geval gedurende de tijden die voor hem geschikt zijn, kan eenvoudig niet met mij verbonden zijn. En verder moet de les een voortgaande actie worden waarbij wij allemaal door elkaar “gemixt” worden zodat wij onszelf gaan zien als één geheel en daarbij het Licht verwachten dat zich tussen ons zal openen.
De les moet heel moeilijk zijn, alsof je in een cement mixer zit waarin je deze hele massa door elkaar moet mengen, zand, cement en water worden vermengd totdat alles totaal met elkaar verbonden is. We moeten voelen dat de les zich op die manier ontwikkelt, met veel moeilijkheden en veel inspanning. Als een mens deze moeilijkheid niet voelt en zich er tegen verzet, bouwt hij de Kli niet, hij trekt het Licht niet aan. Deze inspanning moet innerlijk voortdurend gevoeld worden, de spanning en de druk.
Zich hechten aan de Rav, aan de Elyon (Hogere), betekent niet dat je je hecht aan de een of andere mens. De Elyon is geen mens, het is een concept, want in deze mens wordt de verbinding aangetrokken tot iets wat Hoger is. Daarom moet ik het volgende verhelderen:
From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 2/27/14, Topic of Lesson: “Teacher”
Vraag: Hoe moet de groep aan de onderlinge verbinding werken om heel nauw verbonden te zijn met de leraar en niet toe te staan dat externe virussen de hele groep ergens naar één kant trekken?
Antwoord: De groep moet de methode van correctie op het spirituele pad van de leraar leren, maar moet het met elkaar realiseren. De verbinding tussen de vrienden moet iedereen zoveel kracht geven, zo’n stevige basis, dat men ook bereid is om zichzelf op de plaats te houden zonder de leraar. Zij hebben de leraar alleen nodig om zich voortdurend in de goede richting te kunnen ontwikkelen.
Maar op het niveau dat al bereikt is, moet er in de groep al zo’n onderlinge verbinding zijn dat het een stabiele basis creëert, zodat zij niemand nodig hebben. In de onderlinge verbinding ontdekken zij de Schepper en op deze manier komen ze verder.
From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 2/27/14, Topic of Lesson: “Teacher”
Van Rabash, artikel ‘Het concept Yenika en Ibur’ : Ibur (bevruchting) betekent dat hij zich volledig wegcijfert. Zelfs als zijn hart hem zegt dat hij nu zeker instemt met de fase van wegcijferen, heeft hij daarna berouw, hierover staat geschreven: “Houd je niet bezig met morgen!” Morgen is niet precies de dag na vandaag, vandaag en morgen kan nu zijn.
Wat ieder moment gebeurt is van belang. Wat er later zal gebeuren weten wij niet. Ons huidige besluit zal echter bepalen wat er zal gebeuren. Hoewel we dit ook niet zeker weten, want niemand kent de wet die bepaalt hoe gebeurtenissen zich zullen ontwikkelen op de tijdlijn.
Daarom moet een mens zich ieder moment alleen bezighouden met het huidige moment, omdat correctie niet plaatsvindt in het verleden of in de toekomst, maar alleen in het heden. Het belangrijkste voor correctie is: verbind je met het huidige moment.
De wijzen zeiden het op de volgende manier: “Iedereen die vandaag iets te eten heeft maar zegt ‘Wat zal ik morgen eten?’ heeft gebrek aan geloof.” (Midrash Tanchuma, BeShlach 20).
From the 2nd part of the Daily Kabbalah Lesson 2/14/14, Writings of Rabash