Vraag: Waarom heeft het Licht mij nodig? Ben ik werkelijk zo belangrijk?

Antwoord: Het ontbreekt ons aan het gemis, het verlangen om de hogere, volmaakte, spirituele wereld te ontdekken. Het Licht heeft jou niet nodig, maar jij hebt het Licht nodig, zodat het Licht het juiste gemis in je zal bouwen. Wanneer je werkelijk verlangt naar geven, zul je het ontdekken.

We bevinden ons op dit moment in een zee van Licht, maar wij voelen het niet, omdat wij het niet missen. Maar als ik zou vragen om de invloed van het Licht over mij, zou het Licht dit gemis in mij bouwen. Dan zou ik tenslotte voelen wat ik mis.

Een eenvoudig voorbeeld: laten we zeggen dat ik nergens behoefte aan heb in mijn leven. Ik ben onverschillig. Maar er komt een vriend die me uitnodigt voor een reisje.

Ik stem met tegenzin in en onderweg gaan we naar een restaurant. Ik ruik de geuren en ik krijg wat trek. We gaan het restaurant in en tijdens het eten krijg ik, zoals dat meestal gebeurt, steeds meer trek. Dan heb ik echte trek.

Op die manier moeten we geleidelijk aan het gordijn openen. Eerst ‘ruiken’ we het Licht alleen maar, door er van een afstand om te vragen. Daarna proeven we het. Zo wordt de kli (vat) in ons gebouwd.

Tegen een kind zeg ik: “proef dit maar, je vindt het vast lekker. Het kind beweert: “Nee, ik wil het niet! Ik wil het niet proeven!” Ik antwoord: “Doe het dan voor mij.”

Zo creëert het Licht de kli.

From the 5^th part of the Daily Kabbalah Lesson 4/16/12, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Waarneming - Geen reacties→

Vraag: Is er verschil tussen het sluiten van een verbond met de Schepper of met een vriend?

Antwoord: Dat maakt geen verschil, maar met de Schepper is het alleen mogelijk op voorwaarde dat het verbond oprecht en eeuwig is. Met een vriend zou het nu echter niet meer dan een spel kunnen zijn. Dit is nu juist de moeilijkheid, in spiritualiteit wordt alleen een volmaakt verlangen geaccepteerd, dat wil zeggen een verlangen dat absoluut en eeuwig is, waarop je onder geen enkele voorwaarde wilt terugkomen.

Als iemand naar het volgende niveau opstijgt, betekent dit dat zijn vraag, zijn dringende verzoek, opgevat is als volmaakt en daarom werd het geaccepteerd, dat wil zeggen dat hij dit werkelijk wilde.

Wij sluiten het verbond steeds weer, alsof het steeds weer nieuw is. Als een mens echter naar een bepaald niveau van het verbond is gestegen, kan hij er niet meer vanaf vallen. Wanneer ik de indruk heb dat ik val, betekent dit dat ik omstandigheden krijg die moeilijker zijn om mij aan het verbond te houden, zoals een contract dat vernieuwd wordt. Ik weet niet waar ik de kracht vandaan moet halen om mij aan dat verbond te houden.

De Schepper maakt de omstandigheden zwaarder en wij moeten ons vasthouden aan dit hernieuwde contract, onder nieuwe voorwaarden. Maar als een mens op de juiste manier de groep, de studie en de disseminatie gebruikt, ontdekt hij extra verlangens en kracht, hij voelt dat de nieuwe staat een hogere staat is en daardoor overwint hij de moeilijkheden.

Wij moeten alles wat er in het leven gebeurt vanuit dit gezichtspunt zien. De ergste en meest onbegrijpelijke situaties komen naar ons toe voor één doel: om ons iets te leren en ons verder te brengen.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 5/29/12, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Hoe kan ik mijzelf ‘ontdoen’ van allerlei problemen in mijn privéleven en mij alleen richten op het innerlijk werk, op het centrum van de groep?

Antwoord: Deze vraag komt van iemand die zijn privéleven, namelijk zijn baan, zijn thuis en familie, als iets beschouwt dat losstaat van de groep, hij maakt dus een scheiding tussen het fysieke en spiritualiteit.

Alles bij elkaar genomen, bevinden wij ons in ons verlangen om te ontvangen, waarin wij de hele werkelijkheid waarnemen. Dit verlangen is in vele variëteiten verdeeld, in vier fasen waarin wij de gehele realiteit beleven, onderverdeeld in de volgende niveaus: het minerale, vegetatieve, animale en sprekende. Wij leven uitsluitend in ons verlangen en wij voelen alles wat zich daarin voordoet, wij ervaren het als: ‘dit is mijn leven en mijn wereld’. Wij kunnen alleen ons verlangen voelen, alleen van daaruit denken en begrijpen. Er bestaat niets anders, alles vindt daarin plaats.

Wanneer ik dat begrijp en mijzelf op deze manier stabiliseer, wordt mijn hele leven één eindeloze workshop en hebben we niet maar één uur per week een workshop, waarbij ik deel uitmaak van een bijzondere discussie. Tijdens de workshop doe ik mijn best om een realiteit te bereiken die dichter bij de waarheid komt, met de hulp van de juiste omgeving, waarin ik de Bron ga ervaren en de Oorsprong van de werkelijkheid, de hogere Kracht, de Schepper.

Hoe sterk kan ik mij verbinden met de juiste omgeving? Hier hangt alles vanaf. Tijdens de workshop kan ik dat gemakkelijker doen, omdat ik alle vrienden dichtbij me zie. Maar ik kan mij ook voorstellen, dat ik mij voortdurend in deze situatie bevind. Als ik dit de hele week zo doe, zal ik tenslotte voelen, dat het toch anders is als wij samenkomen om ons met elkaar te verbinden. Ik zal merken, dat de verbinding die ik de hele week heb gevoeld en die in de workshop was gecreëerd, van een andere kwaliteit is wat het niveau van eenheid betreft.

Daarom moet ik mijzelf steeds zien in de wil om te ontvangen, die de werkelijkheid voor mij uitbeeldt in de vorm van deze wereld en door middel van deze realiteit moet ik op zoek gaan naar de Bron ervan, die bereikt wordt via het centrum van de groep!

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 5/24/12, “Talk About the Workshop”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Workshops - Geen reacties→

Vraag: Wat is de verbinding tussen het centrum van de groep en disseminatie voor de hele wereld?

Antwoord: Allereerst moeten we ernaar streven om het centrum van de groep te bereiken, om zo de hoofdregel van de Torah te verwezenlijken: ‘Heb je naaste lief’. Anders hebben we het niet over het centrum.

Door middel van dit centrale punt, dat zowel het begin als het einde van de correctie bepaalt, uitgaande van deze definities, verhoud ik mij tot de hele werkelijkheid en de hele wereld (de 99%). Uiteindelijk wil ik de gehele mensheid in dit centrale punt zien en ik zal het ook werkelijk zo gaan zien!

In de mate waarin ik mijzelf corrigeer in het centrum van de groep met betrekking tot de rest van de wereld (tot de 99%), met alle positieve en negatieve eigenschappen die ik daarbij ontdek, met alle meningen en waarnemingen die al in mij gevormd zijn, in die mate van correctie zal ik de gehele mensheid in het centrum van de groep zien, al gecorrigeerd en gereed voor de realisatie van mijzelf. Op deze wijze zal ik, vanuit het interne deel van de wereld, handelingen naar buiten toe verrichten.

Op deze manier bouw ik aan spirituele disseminatie. Dan zal ik ontdekken hoe effectief de hulp aan de wereld hierdoor is en hoe de wereld vooruit komt en verandert.

De uiterlijke vorm blijft dezelfde, onveranderd, deze wereld moet tot aan het einde van de correctie blijven bestaan, tot alles van deze denkbeeldige realiteit uit onze waarneming verdwijnt. Daarom moeten wij ons ook inspannen voor externe disseminatie.

Wij zullen dan echter de juiste verhouding tot de innerlijke en de uiterlijke wereld kunnen definiëren en onze kracht kunnen verspreiden. Onze zienswijzen zullen veranderen.

Het centrum van de groep is dus het punt waarop wij ons allereerst richten, voordat wij iets anders ondernemen, alsof wij van de werelden BYA naar Malchut van de wereld Atzilut gaan en dan ontdekken wij vanuit Malchut van de wereld Atzilut – met het verlangen om in ons alle verlangens van de gehele werkelijkheid samen te voegen en ze nog hoger te brengen – steeds hogere kwaliteiten, Zeir Anpin genaamd, YESHUT, Bina, enzovoort. Met deze nieuwe eigenschappen en het nieuwe begrip, corrigeren wij de Shechina en bouwen wij haar ook: de Shechina, de vereniging van alle zielen.

Als ik mij namelijk met mijn ongecorrigeerde eigenschappen tot de Shechina wend, lijkt het alsof ik de Shechina bouw. Ik voeg mijzelf eraan toe als een opbouwend, actief deel. De Shechina verheugt zich, omdat zij niet langer een orgaan van haarzelf hoeft af te scheiden, maar het kan laten terugkeren en het met haarzelf kan verbinden.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 5/22/12, “Talk About the Workshop”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Disseminatie, Eenheid, Gelijkvormigheid met de Schepper, Groepswerk, Workshops - Geen reacties→

Vraag: Na de Conventie heb ik het gevoel dat het allemaal een droom was, het is moeilijk te beseffen wat er plaatsvond. Hoe zou u de resultaten van de Conventie samenvatten?

Antwoord: Dit is niet eenvoudig. Als je Rabash had gekend, zou je weten hoe gesloten hij was, hij verborg zichzelf, naast het meest noodzakelijke wilde hij geen uitleg geven. Toch is het duidelijk dat hij zo veel mogelijk aan zijn studenten wilde geven, zoals er staat geschreven: ‘Een koe wil meer voeden dan het kalf wil zogen’.

Het probleem is het niveau dat de student aankan. De leraar mag hem geen ‘onrijpe vrucht’ geven, want in plaats van hulp te zijn, zou dit hem alleen maar schaden en hem blokkeren, hem in een neergang brengen en verwarring en dan kost het veel tijd en heel veel inspanning om uit deze staat te komen. Iedereen zou daar de prijs voor moeten betalen, zowel de leraar als de student en eveneens degenen die zich met hem moeten verenigen in één systeem. Dit is een heel ingewikkelde zaak.

Daarom staat er geschreven: ‘Voed een kind op, zoals het bij hem past’. Dat wil zeggen, dat de leraar niet aan de student mag geven wat de student, vanuit onwetendheid, vraagt, namelijk: “Geef me!” Maar hij moet dat op de juiste manier, met overleg doen, zodat het zijn niveau van ontwikkeling ten goede komt.

Natuurlijk veroorzaakt dit voortdurend spanning in de relatie tussen de leraar en de studenten. Ze roepen naar de leraar: “Geef het aan ons!” Ze begrijpen niet dat hij hen alleen de methode kan geven, maar niet de werkelijke vervulling. Zij moeten de vervulling zelf bereiken, door deze methode zelf te realiseren.

Daarom denken sommige mensen, dat ze niet goed vooruit komen.Sommigen kunnen niet instemmen met deze methode en het niet begrijpen. Of ze kunnen het misschien wel met hun verstand begrijpen, maar ze zijn nog niet zo ver om er vanuit hun hart mee in te stemmen. Ten gevolge hiervan beginnen ze het belang van de leraar, de methode en de bronnen uit het oog te verliezen. En daar is niets aan te doen, zo is het leven.

Ik denk dat we al heel moeilijke stappen hebben overwonnen, en zij die – van de duizenden mensen die hier doorheen zijn gegaan – zijn overgebleven, zullen verder gaan. En zij die weggingen komen misschien nog terug. We wachten op iedereen, op de hele wereld, om zich bij ons te voegen.

Maar in de toekomst zal er ook geen ander keuze zijn: alle nieuwe levels zullen altijd worden onthuld vanuit de kelim (vaten), vanuit onvervulde verlangens. Daarom moet je de raad van de bronnen en de leraar strikt opvolgen, nadat je deze raad hebt opgevolgd zul je antwoorden ontvangen en vervulling! Vervulling kan niet van bovenaf naar een lege plaats komen, als er geen kli (vat) voor is.

Laten we hopen, dat we deze principes en de volgorde in het werk, nu beter begrijpen. Er waren veel nieuwe mensen bij de Conventie, die nog niet de ervaring hebben die wij hebben. Maar door af te stemmen op de gemeenschappelijke eenheid, zullen ze in staat zijn om deze principes snel te leren, zoals elke nieuwe generatie bouwt op de ervaring van de vorige generatie en van daaruit ontvangt. Wij zullen hen heel graag alles geven wat we kunnen geven, zodat zij – als zij afstemmen op onze wereldgroep – snel even ervaren en deskundig worden als wij, en zelfs nog meer.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 5/15/12, Writings of Rabash

Filed under: Congressen, Kabbalah Leraar, Kabbalah Studie, Lessen - Geen reacties→

Vraag: Moeten we elke keer, voordat we een nieuw niveau bereikt hebben, daarnaast de gebrokenheid voelen?

Antwoord: Natuurlijk, anders zouden we niet naar dat niveau kunnen opstijgen. Door corrupte verlangens te ontvangen corrigeren wij ze en van daaruit bouwen we aan het volgende gecorrigeerde niveau.

Dit nieuwe niveau heeft nooit eerder bestaan, wij scheppen iets totaal nieuws. Wij ontvangen alleen het materiaal ervoor en daarmee bouwen wij nieuwe treden. Wij wekken namelijk het Licht van NRNHY in alle werelden op, hoewel wij alleen het zwakke Licht van Nefesh waarnemen. Wij brengen er namelijk onze verlangens naartoe en dat wat ons duidelijk is geworden. We voegen ons egoïstische verlangen om te ontvangen toe aan het verlangen om te geven, door het te verhelderen en te corrigeren.

De corruptie die in ons aanwezig is, wordt zichtbaar in ons en wij corrigeren dit. In deze verlangens, die we iedere keer bereiken en die 620 maal groter worden dan het verlangen, dat tijdens de afdaling van boven naar beneden werd gecreëerd, ontvangen we het Licht dat Corrigeert en dan vult het Licht de kli (vat).

Het maakt geen verschil op welk niveau ik ben, laten we aannemen op niveau 30, van beneden af gezien, ik ontvang een Licht dat 620 maal sterker is dan het niveau zelf, omdat ik mijn verlangen eraan toevoeg, mijn spirituele hunkering, mijn werk. Dit vindt op elk niveau plaats.

From the 3rd part of the Daily Kabbalah Lesson 5/16/12, The Study of the Ten Sefirot

Filed under: Correctie, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Groepswerk, Intentie - Geen reacties→

Vraag: U zei dat we steeds weer moeten terugkeren naar de gecorrigeerde staat en die in gedachten moeten houden. Wat is dat voor een staat?

Antwoord: Het gaat erom, dat als iemand een integrale verbinding met anderen bereikt, in een groep die niet al te groot is, hij zich dat herinnert, hij heeft er een indruk van gekregen, een Reshimo (herinnering) genaamd. Dit is een emotionele indruk en deze wordt als een herinnering in hem opgeslagen, het is echter een actieve herinnering.

Dat wil zeggen, dat we deze Reshimo altijd kunnen vervullen, met behulp van elke staat, die erop lijkt en het weer als nieuw kunnen gaan ervaren, opnieuw in de beleving kunnen zijn en meteen de moeiteloosheid, het onbegrensd zijn, de warmte, de veiligheid en de bevrijding van elke crisis, enz. erin kunnen voelen.

Wanneer iemand uit zichzelf begint te treden en zich met anderen verbindt, ziet hij dat alle problemen die hij daarvoor voelde, door hem zo ervaren werden, omdat hij de werkelijkheid op een andere manier waarnam, ‘voor zichzelf’ en niet ‘voor de ander’.

Het belangrijkste is dus, dat er een heel precieze indruk van samenwerking met de omringende wereld en met de omgeving, in een mens achterblijft en dat hij gebruiken leert, waardoor hij vanuit verschillende staten naar deze basis kan terugkeren. Dan zullen we ernaar terugkeren op andere, hogere niveaus – ondanks verstoringen die zich kunnen voordoen – met behulp van allerlei omgevingen en in elke omgeving die maar denkbaar is.

Vraag: Hoe vaak per dag moet iemand teruggaan naar die gecorrigeerde staat?

Antwoord: Hij moet er steeds in zijn. Ik probeer elke staat waarin ik ben, te veranderen in de gecorrigeerde staat.

Vraag: Hoe kan dit zich intensiveren, sterker en krachtiger worden?

Antwoord: Ik kan het versterken door middel van de weerstand die ik voel om ernaar terug te keren. Als ik de weerstand die ik voel eenmaal overwin, wordt dit tot een factor van intensiteit. Mijn ervaringen met betrekking tot samenwerking, de tegenstelling tussen de staten ‘voor mijzelf’ en ‘niet voor mijzelf’ zullen geleidelijk aan duidelijker worden, het verschil daartussen zal groter en sterker worden.

Vraag: Als u dit verschijnsel beschrijft zie ik hierin een individueel proces, maar we zeggen altijd dat het een groepsproces is.

Antwoord: Het is een groepsproces, maar we spreken hier over de inspanning van het individu in het groepsproces. Later, als het proces zich gestabiliseerd heeft tot een groepsproces, zal iedereen een gezamenlijk partnerschap gaan voelen. Dit is de staat waarin individuen tot één geheel worden, zoals vele druppels opgaan in één druppel, waarin geen verdeeldheid wordt ervaren, maar het gevoel van één grote, verenigde druppel.

Maar we hebben het er nu over, dat deze staten voortdurend veranderen: groepen vallen uit elkaar en verbinden zich weer met elkaar. We spreken niet over één groep of over het feit dat de mensheid zo’n groep is geworden. Daarom is het aandeel van mijn werk als individu met mijn omgeving hier het belangrijkste.

From “A Talk on Integral Upbringing” 2/27/12

Filed under: Educatie, Groepswerk, Innerlijk Werk, Uncategorized - Geen reacties→

Vraag: Stel je voor dat een leraar met zijn blinde vlek te maken krijgt en niet merkt dat hij ervan geniet om macht uit te oefenen over mensen en daarvan misbruik begint te maken. Moeten we in dit geval rustig wachten tot deze staten voorbij zijn of moeten we hem beperkingen opleggen?

Antwoord: Als dit plaatsvindt in een gewone psychologische groep, moeten we hem niet inperken, we moeten juist met hem werken zoals met ieder ander. Maar als we in een gevorderde groep zijn, die al verder is dan simpele egoïstische verhoudingen en opvattingen, moeten het voor ons duidelijk zijn, dat de leraar een egoïst kan lijken, een heel vreemd iemand, humeurig en dictatoriaal. Hij kan zo overkomen op zijn studenten, omdat hij zich in werkelijkheid op een hoog niveau bevindt en zich daarom zo gedraagt. Er staat geschreven: “ Spreek geen oordeel uit over je vriend, voordat je zijn niveau hebt bereikt ‘.

Daarom moeten wij altijd goed begrijpen, dat het – wat vrienden betreft – gemakkelijk is om te reageren, omdat we hun staten min of meer wel begrijpen. Maar wanneer het om de leraar gaat, kunnen we zijn staten niet begrijpen, ze kunnen egoïstisch overkomen, dictatoriaal, humeurig of gewillig. Het is mogelijk, dat zijn staten alleen zo lijken te zijn, omdat zijn niveau hoger is dan het niveau waar wij ons op bevinden, wij begrijpen de staten die daaruit voortvloeien niet op de juiste manier.

From a “Talk on Integral Education” 2/27/12

Filed under: Educatie, Integrale Opvoeding - Geen reacties→

Vraag: U zei, dat er in de lessen tijdens de conventie geen druk is. Wat is het verschil tussen wat er vereist is voor de ochtendles en wat er vereist is voor de lessen tijdens de conventie?

Antwoord: We komen niet naar de conventie om te studeren, maar om te verbinden. Natuurlijk is er ook een studie element in aanwezig: allerlei tekeningen, uitleg over de ‘werelden’, de ‘Sefirot’, ‘Partzufim’, enz. Dit is echter niet de hoofdzaak.

Het belangrijkste is, dat we het volgende niveau van onderlinge verbinding bereiken. De verbinding stopt en vernieuwt zich, stopt en vernieuwt zich, op een zodanige manier, dat deze nieuwe verbinding al op het volgende niveau zal plaatsvinden en sterker zal zijn.

Wij gaan een reeks ontmoetingen tegemoet in Colombia, Chili, Brazilië en New York en we moeten op een zodanige wijze door al deze fasen heen, dat zij met elkaar een gestage opgang vormen, de een na de ander.

From the Virtual Lesson 4/22/12, Preparation to the Congress

Filed under: Congressen, Gebed, Innerlijk Werk, Intentie, Verbinding - Geen reacties→

Vraag: Hoe kunnen we de ontmoeting met de vrienden tijdens de conventie vorm geven?

Antwoord: De ontmoeting met de vrienden tijdens de conventie, moet met alle groepen over de hele wereld samen plaatsvinden. Jullie kunnen groeten sturen, maar dat mag niet veel tijd in beslag nemen, 15 seconden daarvoor is zelfs genoeg, als er gelegenheid voor is. De groep moet de tijd goed benutten, de focus is helemaal gericht op liefde en verbinding.

De ontmoeting tussen de vrienden moet in de eerste plaats een afspiegeling zijn van de wereldgroep, van dit grote aantal. Bereid een aantal korte opnames voor, zodat iedereen onder de indruk komt van het enorm grote, wereldwijde verlangen, verbonden over de grenzen van de continenten, verschillen, tijd en afstand heen, dan weten we dat we met velen zijn en voelen we, dat we van elkaar afhankelijk zijn en met elkaar verbonden in liefde.

In principe is de betekenis van de ontmoeting met de wereldgroep: onder de indruk raken van elkaar door de grootheid van het Doel, de grootheid van onze kracht en aspiratie.

Vraag: Hoe ziet u de culturele avonden tijdens de conventie?

Antwoord: Ik denk dat er minder gezegd moet worden tijdens de culturele avond en er meer via muziek en songs tot uitdrukking gebracht moet worden, meer melodieën zonder woorden, zodat ze meer internationaal gericht zijn. Hoewel de gastlanden van de conventie hun eigen Zuid-Amerikaanse cultuur hebben, met opzwepende ritmes, moeten ze rekening houden met alle andere mensen. Je kunt de helft van de tijd besteden aan de lokale folklore en de andere helft aan algemene melodieën, die nog beter zonder woorden kunnen zijn, als we gewoon met elkaar de melodie meeneuriën.

From the Virtual Lesson 4/22/04, Preparation to the Congress

Filed under: Congressen, Muziek - Geen reacties→