Vraag: Verandert het werk van de locale groepen nu wij als één collectieve wereldgroep beginnen te werken?

Antwoord: Wij moeten onszelf streng beoordelen en alles zo duidelijk en serieus mogelijk analyseren. We moeten van de Voorzienigheid, van de daden van de Schepper in de wereld, leren in welke mate de wereld correctie nodig heeft en hoe ver wij er nog van verwijderd zijn om hieraan te voldoen, we moeten de brug willen zijn, het kanaal, de adapter, waardoor de correctie plaats zal vinden. Dit moet ons wakker schudden en ons vervullen met grote ernst, verantwoordelijkheid en begrip voor onze taak.

Het is niet aanvaardbaar om alleen rekening te houden met onszelf en onszelf wijs te maken, dat alles prima gaat met ons en dat we wel kunnen wachten. De stand van zaken is heel ernstig en zelfs alarmerend. We kunnen het vergelijken met de waarschuwing van Baal HaSulam vóór de Holocaust. Als het volk Israel (een ieder die Yashar-El heet, die ten diepste verlangt naar de Schepper) zich niet houdt aan de vereiste voorwaarden, veroorzaakt dat toename van de uiterlijke krachten en leidt het tot hun overwinning over de innerlijke krachten.

Want er zijn grote moeilijkheden. De destructieve, kwade kracht, die wij zojuist hebben genoemd, begint over de wereld te regeren. Daarom moet een ieder de groep heel serieus nemen en er grote verantwoordelijkheid voor voelen: dit geldt voor ieder mens in relatie tot de groep, voor iedere groep in relatie tot andere groepen, tot de gemeenschappelijke wereldgroep en tot de wereld, de hele wereld.

We zijn al in een situatie en in een tijd, die het meest kritiek is van de hele menselijke geschiedenis en het is aan ons om te bepalen hoe we verder gaan: door het Licht of door lijden.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 4/24/12, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk - Geen reacties→

Vraag: Wat is de rol van religie in het integratieproces, en is het mogelijk om alle wereldreligies te integreren?

Antwoord: Ik begon mijn beroepsleven als specialist in biomedische cybernetica. Daarna behaalde ik mijn doctorstitel in de filosofie en werd professor ontologie en kennistheorie, dit werk doe ik al vele jaren. Ik zie geen enkel verband tussen religie en de integratie methode waar we nu over spreken.

Over het algemeen hebben religies het over de noodzaak om integraal met elkaar verbonden te zijn, om goed te leven, vriendelijk te zijn voor anderen, de naaste lief te hebben, enz. In werkelijkheid zijn het alleen woorden, maar wordt het niet geïmplementeerd. Bovendien zijn er veel verschillende rituelen in religie en blinde aannames, dit alles komt in onze methode niet voor. Deze methode richt zich op de mens, op alle mensen in de wereld, want de hele mensheid is één geheel en met elkaar verbonden.

Daarom denk ik niet dat er hier ruimte is voor religies. Het is ieders persoonlijke zaak, een religieuze overtuiging is op geen enkele manier in strijd met onze werkwijze. Daarom kun je bij elke religie horen en tegelijkertijd geïntegreerde educatie toepassen.

From the Vilnius Convention 3/22/12, Preliminary Lesson

Filed under: Congressen, Integrale Opvoeding, Religie - Geen reacties→

Vraag: Hoe veranderen de onderlinge verhoudingen tijdens het proces van integrale interactie?

Antwoord: Het ontstaat op een natuurlijk wijze, door de veranderingen die iemand ondergaat. Wij leggen geen enkele beperking op, we zeggen niet tegen onze toehoorders dat ze moeten voldoen aan bepaalde voorwaarden of afspraken, behalve tijdens de les. Om het lesmateriaal op een heldere manier aan te bieden, beperken we ons tot één onderwerp of tot een paar onderwerpen die bij het hoofdthema behoren.

Over het algemeen hebben de deelnemers verschillende ervaringen, van afwijzing tot acceptatie, en dit varieert herhaaldelijk, golfsgewijs. Dit moet allemaal bestudeerd en besproken worden. Wij bieden de lessen graag aan in de vorm van een proces in een rechtszaal, zodat mensen zichzelf maximaal kunnen analyseren.

Stel dat twee mensen, die elkaar niet kunnen luchten of zien, naar de les komen. Ze geven dit toe en willen hun onderlinge verhouding ophelderen. Anders komen ze niet verder en zal dat bovendien de andere mensen van hun groep blokkeren. Zij worden ervoor gestraft, om het zo maar uit te drukken, namelijk in de vorm van een veel sterkere reactie van de kant van de natuur, omdat ze de eenheid van de groep schaden door hun onderlinge verhouding niet uit te werken.

Dus, misschien onder een zekere druk van de leden van de groep – afhankelijk van de soort neergang, waarin ze zich bevinden – kan er een begin gemaakt worden met het ophelderen hiervan. We zijn heel blij als we zulke situaties tegenkomen, als alles kan worden ontward, onderzocht, en worden gecorrigeerd.

From a “Talk on Integral Education” #13, 12/18/11

Filed under: Educatie, Integrale Opvoeding - Geen reacties→

Vraag: Sinds de conventie heb ik steeds meer het gevoel, dat we ons moeten concentreren op de ochtendles, op eenheid. Of moeten we meer aan disseminatie doen? Er is iets wat voor mij onduidelijk is, het lijkt alsof alles wat we tot nu toe hebben gedaan, niet voldoende is, dat we er iets anders aan toe moeten voegen.

Antwoord: Alles wat we nu toevoegen moet in de ochtendles gedaan worden! Het is onmogelijk om verder te komen zonder de ochtendles! Zonder dat komen we niet vooruit! De ochtendles is alles – alpha en omega – hiermee heb ik alles gezegd.

Maar naast de ochtendles moeten we al het andere wat we doen in de geest van integratie uitvoeren, dit activeren we voortdurend tijdens de ochtendles.

Het belangrijkste is de dag te beginnen met de les. Zelfs als het voor jou om de een of andere reden niet mogelijk was, moet je toch de dag beginnen met de les, hoe laat je ook opstaat. Besteed op zijn minst een half uur aan de les, anders bestaat de hele dag uit neergang en verlies en zul je heel veel tijd nodig hebben om deze fout te herstellen.

From the Virtual Lesson 2/26/12

Filed under: Congressen, Kabbalah Studie - Geen reacties→

Vraag: Toen ik anderhalf jaar geleden Kabbalah ging studeren, voelde ik hoeveel ik van mensen hield en hoeveel mensen van mij hielden. Nu heb ik het heel vreemde gevoel, dat ik mensen eigenlijk niet zo goed behandel en dat mensen met mij ook niet zo goed omgaan. Ik voel vijandigheid van mensen, zelfs van hen die Kabbalah studeren. Wat moet ik met dit gevoel beginnen?

Antwoord: Als iemand Kabbalah studeert gaat hij of zij door allerlei staten heen. Een mens moet door de staten heengaan waarin hij iedereen haat, wegduwt en het gevoel heeft dat iedereen ook zo met hem omgaat: hem op een slimme manier wil manipuleren, vanuit allerlei bijbedoelingen, enz. Hij of zij gaat door alle staten heen die er maar in een mens kunnen bestaan.

Een mens die uiteindelijk de hogere wereld bereikt, gaat absoluut door alles heen waar de mensheid doorheen gaat. Het individuele en het geheel zijn gelijk, er bestaat dus geen enkel gevoel, niets wat er innerlijk gebeurt, geen enkele innerlijke analyse, waar een mens niet doorheen moet gaan en die hij niet ervaart.

Wij moeten goed beseffen dat we dit alles nodig hebben, zodat wij in onszelf die eigenschappen kunnen opbouwen, die noodzakelijk zijn voor ons evenwicht met de hele wereld.

Daarbij is het echter nodig, dat wij al die gebeurtenissen en gevoelens die we in onszelf ervaren, van een afstand beschouwen. Met andere woorden: ik moet mijzelf van veraf observeren. Wat betekent dat: ‘ik’? Een of ander schepsel dat nu door bepaalde staten gaat, waaraan getoond wordt wie hij is, hoe hij de wereld waarneemt, enzovoort. In dit geval ben ik dus deelnemer aan een experiment. Die ‘ik’ bestaat uit mijn lichaam, mijn eigenschappen, mijn karakter. En wie bestudeert dit experiment dan? Het punt in het hart dat zich buiten mij bevindt. Ik probeer het buiten mij te plaatsen en de onderzoeker te zijn van mijn eigen ‘ik’, en zo vanaf de zijlijn naar mijzelf te kijken.

Als een mens het zo kan doen, levert hem dat veel winst op en komt hij snel vooruit. Wij moeten onszelf absoluut niet identificeren met ons ‘ik’, want dat zijn wij niet, dat is de Schepper! Hij schiep het verlangen en Hij speelt met dit verlangen zoals Hij dat wil. Maar ik moet me niet gedragen als speelgoed. Ik moet uit mijzelf stappen en vanaf de kant kijken naar hoe Hij speelt.

Waarom heb ik dan het gevoel, dat het over mijn verlangen gaat? Om heel goed te begrijpen en te voelen hoe Hij speelt, heb je het gevoel gekregen dat het jouw verlangen is, anders zou je erop neerkijken: “Wat maakt het uit, Hij is aan het spelen met wat dieren en planten en rotsen.” Alles bevindt zich in het domein van de Schepper, één enkele Kracht bestuurt alles. Maar als Hij mij bestuurt: “Oh, maar nu is het een heel ander verhaal!” Kan ik alles wat hij bestuurt zien als door Hem gedaan en niet door mezelf? Het vermogen om een ‘scheiding’ te maken tussen je ik en wie je bent en vanaf de zijlijn naar jezelf te kijken, is een voorwaarde om snel verder te komen.

Jij bent dat dus niet. Kijk gewoon naar wat Hij met je doet. Probeer het!

Als je op deze manier verder komt, ben je in staat om jezelf te verdelen in de onderzoeker (dit punt wordt je rechter lijn) en je egoïsme, dat in tegenstelling daarmee almaar groter wordt in jou (de linkerlijn). Dit is noodzakelijk.

Daarom zeggen we: “Er is geen ander dan Hij”, dan de Schepper. Waarom? Als er nog iemand anders is dan Hij, wil dat zeggen dat ik dat ben. Dat klopt niet. Dan voel ik de werkelijkheid op een incorrecte manier.

“Er is geen ander dan Hij”: dit betekent dat alles – behalve het punt dat Hij mij heeft gegeven (het punt in het hart) – Hij is, en het punt in het hart is mij gegeven om onafhankelijk en autonoom te worden. Dit betekent dat ik dit punt buiten mijzelf plaats, maar al het andere is Hij, mijn karakter, mijn eigenschappen, dat alles is van Hem. Zo moet ik naar alles kijken. Ik moet mezelf identificeren met het punt in het hart. Deze punten heffen we op, boven onszelf, en wij verenigen ze. En al het andere, ons egoïsme, ons lichaam, blijft hier beneden.

Probeer op deze manier voortdurend een scheiding aan te brengen in jezelf, dan zul je geen problemen hebben met de wereld. Natuurlijk ben ik een egoïst en ben ik slecht, ik haat anderen en anderen haten mij. Alles wat aan mij verschijnt, verschijnt via mijn lichaam, dat in werkelijkheid niet van mij is, maar zo laat de Schepper het aan mij zien. Dit is het werk!

From KabTV’s “Foundations of the Integral Society” 2/26/12

Filed under: Waarneming - Geen reacties→

Vraag: Moeten de vrouwen doen alsof de mannen al op het niveau van Lishma (de altruïstische intentie) zijn?

Antwoord: Nee! De vrouwen moeten niet denken dat de mannen al op dat niveau zijn. Zij moeten hen als kinderen zien: wij spelen dit spel allemaal met elkaar. Zij gaan met de mannen om zoals een moeder met haar kinderen omgaat en een vrouw die haar man naar zijn werk stuurt.

Er wordt gezegd dat er achter iedere succesvolle man een vrouw staat en dit is werkelijk waar. Op een andere manier is het onmogelijk. Op die manier willen wij succesvolle mannen worden!

From the Vilnius Convention 3/23/12, Lesson 2

Filed under: Congressen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Vrouwen - Geen reacties→

Vraag: Wanneer mensen beginnen om met alles om te gaan volgens het principe ‘Er is geen ander dan Hij’, lijkt het alsof ze niet meer functioneren in het leven, ze verliezen hun baan, er komen problemen in de familie en de materiële basis wordt wankel. Ten slotte wordt dit werkelijk een hindernis voor hun spirituele vooruitgang. We weten dat er ook een ander uitgangspunt is: ‘Als ik er niet voor mezelf ben, wie is er dan voor mij?’ Hoe kan ik onderscheid maken tussen: ‘Er is geen ander dan Hij’, wanneer ik daarnaast het tweede uitgangspunt moet toepassen en het leven moet benaderen vanuit: ‘Als ik er niet voor mezelf ben, wie is er dan voor mij?’

Antwoord: We moeten deze uitspraken niet zomaar willekeurig gebruiken, omdat ze in principe over andere niveaus spreken. Meestal hebben deze zinnen betrekking op de spirituele ontwikkeling, en niet alleen op het fysieke. Wat kunnen we doen om een mens op een correcte wijze op het doel te richten, zodat hij niet verdwaalt op het levenspad? Het is moeilijk. Ik zal je een voorbeeld geven van hoe moeilijk het is.

Ik heb ook mijn baan opgezegd. Ik had een prachtige kliniek met twaalf artsen, een uitgebreide staf, veel technologie, enzovoort. Je kunt zeggen dat de omzet van die kliniek in die tijd in de miljoenen liep. Ik heb alles gewoon weggegeven, weggegeven! Ik heb het niet eens verkocht of geliquideerd, maar ik heb het weggegeven om me te ontdoen van de management verplichtingen, zonder er later maar een cent voor terug te krijgen. Ik kon niet doorgaan met werken. Daarom begrijp ik zulke mensen.

Het is het beste als je eenvoudig werk hebt. Mijn leraar Rabash zei hetzelfde. Hij kreeg altijd promoties op zijn werk aangeboden, ze wilden hem teamleider maken en later afdelingsmanager. “In geen geval”, zei hij. “Ik wil een eenvoudige arbeider blijven.” Maar op deze manier kunt u vijf à tien keer meer verdienen!” “Ik wil het niet.”

Tot zijn allerlaatste werkdag, tot aan zijn pensionering, bleef hij een eenvoudige bediende. Hij werkte op een kantoor van de inkomstenbelasting, vulde formulieren en papieren in, begreep dit automatische werk perfect en wilde niet hogerop komen. Hij zei altijd dat hij hierdoor kon nadenken over zijn spirituele werk, terwijl hij de papieren invulde op de automatische piloot. En daarvoor was hij o.a. werkzaam in de bouw, steeds als een eenvoudige arbeider.

Met andere woorden, wanneer een persoon een creatieve baan heeft, als hij op het werk iets moet bedenken, is dat moeilijk. Maar als hij werk doet waarbij hij niet hoeft na te denken, werk dat geen creativiteit vereist, zoals in een werkplaats of een garage, kan hij doorgaan met zijn werk en ik zie daar totaal niets in om je voor te schamen. Een mens moet werken. Hij moet trouwen, kinderen krijgen, een gezin en een baan te hebben. Hierdoor functioneert hij binnen het kader van onze wereld, en op die basis kan hij zich verder ontwikkelen.

De groep moet hem hierin ondersteunen en helpen. Maar nogmaals, hij moet werken om een normaal leven aan zijn gezin te kunnen bieden, en niet meer dan dat. Dit is echter zijn plicht. Hoe kunnen we hiermee helpen? Binnen de groep moet er een sfeer zijn, waardoor je je ertoe verplicht voelt om voor je vrienden te zorgen, zodat ze niet vallen en hun werk verwaarlozen. En als iemands echtgenoot problemen heeft, moeten de vrouwen dit aan de groep laten weten.

From the Vilnius Convention 3/24/12, Lesson 3

Filed under: Congressen, Lichaam en Ziel - Geen reacties→

Vraag: Wat is de vijfde, ofwel nulfase van de evolutionaire ontwikkeling?

Antwoord: We zien dat alle natuurwetten afkomstig zijn van één enkele wet van het gesloten systeem en dus nemen we aan, dat de nulfase van de evolutionaire ontwikkeling datgene is wat vóór de Big Bang of tijdens de Big Bang als de Scheppingsgedachte bestond.

Vraag: Betekent dit, dat alles wat er met ons gebeurt volgens een bepaald programma plaatsvindt, dat nu wordt gerealiseerd?

Antwoord: Als wij onze omgeving en onszelf bestuderen, ontdekken we onderlinge verhoudingen, logica en bepaalde wetten. Dit geeft aan, dat we binnen een systeem van wetten en interacties bestaan. Als we niet in staat zijn om daar iets van te zien, of het wel zien, maar er geen onderling verband tussen zien, is dit ons probleem.

Elke dag ontdekken we echter meer alomvattende, rijke en samenhangende verbanden.

From a “Talk on Integral Education” #12, 12/16/11

Filed under: Educatie, Evolutie, Integrale Opvoeding - Geen reacties→

Vraag: Kan het Boek Exodus ons helpen om uit ons egoïsme te komen?

Antwoord: Het is een feit, dat elke spirituele daad eerst in onze wereld zichtbaar moet worden. Daarom werd de geschiedenis van de bevrijding van het egoïsme eerst zichtbaar bij een kleine groep mensen, nu wordt dit in de hele wereld herhaald.

Geen enkel boek op de hele wereld kan ons hiermee helpen. Wij zullen het alleen kunnen gaan begrijpen en er op een correcte wijze over kunnen spreken, als wij door de stadia van correctie gaan.

Dit is een probleem, want mensen lezen dit als een historisch verhaal. Maar het gaat in deze beschrijving over de meest serieuze, innerlijke veranderingen in een mens, waar hij samen met de groep doorheen moet en daarin ontdekt hij in zichzelf een kracht, ‘Moshe’ (Mozes) genaamd, van het woord ‘Limshoch’ (trekken uit). Deze kracht trekt de groep uit het egoïsme en verheft de groep tot de onthulling van de Schepper.

Moshe is het punt van verbinding, dat wij tussen ons ontdekken en dat ons gidst. De hogere Kracht wordt in dit punt onthuld.

Zo komen we bij de berg Sinaï, de berg van haat, waar wij omheen staan. Wij worden erdoor verdeeld en wij zien alleen haat voor ons, maar wij staan er omheen, omdat wij nergens anders heen kunnen.

Ondanks deze haat moeten we voor elkaar garant staan. Maar als wij vastlopen in haat, in egoïsme, wordt dit de plaats van onze spirituele dood.

Vraag: Maar na de uittocht uit Egypte gebeurde het niet, dat er een hele groep uit een egoïstische staat kwam. Wel individuen, maar geen groep. Een dergelijke ervaring kennen we niet. Wat moeten wij dan doen?

Antwoord: Jullie moeten doorgaan met dit werk. En dat doen we ook. Wat is het verschil? Het werk in de groep werd toen beschreven, het komt uit die tijd: ‘Heb je naaste lief als jezelf’, ‘Van de liefde voor de vrienden tot liefde voor de Schepper’. Dit wordt allemaal in de bronnen beschreven.

Daarom zijn er geen andere principes. Het spirituele systeem, het systeem van de werelden, verandert niet. Het is op dezelfde wijze tot uitdrukking gekomen, alleen op lagere niveaus van egoïsme die gecorrigeerd moesten worden. De wetten blijven echter dezelfde.

From KabTV’s “Foundations of the Integral Society” 4/1/12

Filed under: Egoïsme, Groepswerk, Uncategorized, Wederzijds Garant staan - Geen reacties→

Vraag: Wat zijn de belangrijkste kenmerken van het vierde integrale niveau van de menselijke ontwikkeling, het niveau van Adam?

Antwoord: Dit niveau heeft één karakteristiek kenmerk: de beweging naar integratie, naar gemeenschappelijk menszijn, naar in elkaar opgaan, integratie op alle niveau’s: cultuur, wetenschap, allerlei vormen van industriële samenwerking, financiële en economische samenwerking, enzovoort.

Door integraal onderwijs en integrale opvoeding moeten we een situatie bereiken, waarin we alle grenzen kunnen opheffen en een mens tot absolute vrijheid kunnen brengen, zodat hij begrijpt en beseft dat hij alleen hoeft te werken voor een normaal, dagelijks bestaan en dat hij alles wat hij overhoudt investeert in de integrale groei van de mensheid, omdat hij voelt, dat daarin absolute rijkdom en harmonie aanwezig is. Dit wordt het belangrijkste voor hem en dit bepaalt de toekomstige maatschappij.

Maar op dit moment moeten we nog niet denken over een dergelijke samenleving of erover praten, maar wel over de veranderingen om dit te bereiken, want als we niet vrijwillig boven ons egoïsme uit willen stijgen, kan deze overgang gepaard gaan met veel leed. Dit betekent dat er tegenstrijdige, tegengestelde krachten zouden kunnen ontstaan, die tot een wereldoorlog zouden kunnen leiden. Toch is er ook een mogelijkheid om veranderingen te bereiken door middel van duidelijke uitleg, en dat proberen we te doen.

From a “Talk on Integral Education” #12, 12/16/11

Filed under: Educatie, Integrale Opvoeding - Geen reacties→