Baal HaSulam: ‘Een Dienstmeisje is de Erfgename van Haar Meesteres’. De Hogere Wortels, het ‘Externe’genaamd, zoals we hierboven hebben uitgelegd, worden meestal ‘dienstmeisje’ en ‘slaaf’ genoemd. De bedoeling is dat hiermee wordt aangetoond, dat zij absoluut geen schade willen aanbrengen, wat oppervlakkig gezien misschien zo lijkt. Integendeel, zij staan ten dienste van het interne, zoals de slaaf en het dienstmeisje hun meesters dienen.

Het lijkt alsof de wereld vol conflicten is, vol oorlogen, haat en problemen, en hoewel wij niet met elkaar niet kunnen omgaan in een sfeer van samenwerking en wederkerigheid is alles toch op één ding gericht. Zelfs in de huidige situatie dient een ieder de ander. Het is heel moeilijk om dit te accepteren en toch is het zo. Onze onderlinge verhoudingen kunnen ons onaangenaam en zelfs afschuwelijk toeschijnen, maar toch dienen we elkaar.

Natuurlijk kunnen we deze vorm van vervulling niet accepteren, integendeel, we kunnen hetzelfde in een sneller tempo en op een betere, gemakkelijker manier bereiken. Toch moeten we de Hogere Voorzienigheid accepteren: wat er ook gebeurt, alles gebeurt met als doel gezamenlijke correctie.

Vraag: Vandaag hoorde ik op het nieuws dat de Iraanse leiders Israel willen vernietigen. Moet ik dan tegen mezelf zeggen: “Dat is goed, het helpt ons?”

Antwoord: Zonder enige twijfel helpt dit ons, maar we zouden de huidige fase in onze ontwikkeling op een aangenamer en gemakkelijker manier kunnen beleven, als wij ons correct zouden opstellen naar wat er gebeurt. Het probleem ligt bij ons, bij het Joodse volk en wij roepen dus juist deze manier van externe druk over onszelf uit, in plaats van een vriendelijke houding.

De krachten van ontwikkeling maken zich op deze manier kenbaar, omdat wij ons er niet op voorbereiden om ze op de juiste wijze te accepteren. Alle beschuldigingen naar de Joden zijn hiervan afkomstig.

Het initiatief ligt uiteindelijk in onze handen, wij hebben de methode en rondom ons zijn verlangens die uitroepen: “Waarom komen jullie niet met de correctie?!” Zij benaderen ons met bedreigingen in plaats van met blijken van liefde, omdat wij hen niet geven wat zij nodig hebben.

Als we het geheel bekijken, is de wereld in balans en dat is de wereld Ein Sof (Oneindigheid). Als wij disbalans veroorzaken omdat wij de wereld niet beoordelen volgens de schaal van verdienste, doet de schaal van schuld zich gelden, die aangeeft dat wij onze plicht niet vervullen. Rav Kook schrijft erover: Het is onmogelijk om de Sjofar van verlossing te blazen, de vijanden van Israel komen eraan, Amalek, Hitler, enz. en blazen in onze oren … en brengen de verlossing teweeg. Hij zegt dat Amalek, Hitler, enz. de verlossing teweeg brengen. Verderop zegt hij: Nationaliteit maakt ook deel uit van de zweep van de ‘Joodse problemen’, ook hier zien we de verlossing, maar deze Sjofar kun je niet zegenen.

‘Je kunt niet zegenen’, maar ook dit is een Sjofar …

Het punt waar het om draait is, dat wij in de wereld Ein Sof zijn en wij zijn degenen die bepalen hoe deze wereld zich aan ons laat zien, welke delen ‘wit’ lijken te zijn en welke ‘zwart’. Er is dus geen reden om te huilen en te schreeuwen. Ahmadinejad maakt ons wakker om de correctie eerder te bereiken. Daarbij spoort de globale crisis ons ook aan. Deze crisis begon ergens ver weg en bereikte ons later, dit betekent dat wij achterlopen in onze ontwikkeling, in onze bekwaamheid om de methode van correctie aan de naties van de wereld te geven.

Wat nog erger is, is dat wij onbewust hopen, dat zij ten gevolge van de problemen begrip zullen opbrengen voor ons, terwijl wij in plaats daarvan naar hen toe moeten snellen om op alle mogelijke manieren de oplossing voor het probleem uit te leggen. Wij maken ons er niet op de juiste manier druk om. We hebben heel wat te doen, maar we handelen nu op een onverantwoorde manier en voelen niet, dat wij schuldig zijn aan wat er gebeurt en dat daardoor de problemen dichterbij ons komen. Niet in de vorm van mensen die ons bedreigen, maar in een veel ernstiger vorm.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 9/2/12, “A Handmaid that Is Heir to Her Mistress”

Filed under: Antisemitisme, Crisis, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Disseminatie, Lijden, Wereld - Geen reacties→

Vraag: Zouden we een keer kunnen proberen om een stille workshop te houden over thema’s als: ‘Aan de voet van de berg Sinaï’, ‘Geboorte’, ‘De woestijn’, enz.?

Antwoord: Nee, ik denk niet dat zoiets nodig is, want als iemand praat hebben de anderen de tijd om in het geheel te worden opgenomen, om na te denken en te luisteren naar wat er gezegd wordt.

Wanneer we zo bij elkaar zijn wordt de tijd samengeperst. Een mens gaat door veel staten heen, niet alleen voor zichzelf, maar ook voor de anderen, het heeft dus geen zin om te zwijgen. Integendeel, alles wordt gebouwd op samenwerking, op het onderlinge contact. Het belangrijkste hierbij is communicatie.

From a Virtual Lesson 7/29/12

Filed under: Communicatie, Conventies, Eenheid, Groepswerk - Geen reacties→

Vraag: Er zijn verschillende soorten familierelaties. In Rusland, bijvoorbeeld, komen families samen in groepen en brengen ze met elkaar veel tijd door op basis van gemeenschappelijke interesses en wederzijdse steun. Maar in het Westen zegt men, “mijn home is mijn kasteel”, wat kenmerkend is voor afzondering. Hoe zal dit met integrale families gaan, hoe gaat dat eruit zien?

Antwoord: Ik denk dat de meeste tijd niet binnen de familiekring zal worden doorgebracht, maar in een omgeving met een meer levendige communicatie tussen mensen, omdat ze daarin plotseling een grote bron van energie zullen ontdekken: het zal mensen enthousiast en blij maken, de communicatie zal steeds beter worden en mensen het gevoel geven dat ze worden vervuld in deze wereld.

Daarom zullen integrale families op een heel serieuze manier integrale contacten met elkaar aangaan. Bovendien zullen ze virtueel naar dezelfde soort mensen op zoek gaan.

From a “Talk on Integral Upbringing” 8/7/12

Filed under: Educatie, Integrale Opvoeding, Maatschappij - Geen reacties→

Vraag: De laatste workshop was moeilijker dan die daarvoor, omdat u een hele alinea uit een artikel voorlas, in plaats van een korte vraag te stellen en daarna vroeg u ons om erover te praten. Maar het was helemaal niet duidelijk waarover we nu precies moesten praten.

Antwoord: Ik heb dat met opzet gedaan om jullie ertoe te dwingen om vanuit het hart te spreken. Als jullie mij vanuit je gevoelens volgen tijdens het lezen, hoef je je mijn vraag niet meer te herinneren en daarover na te denken. Dan voel je eenvoudigweg en zeg je er maar een paar woorden over. Dat is voldoende!

Dit wilde ik nu juist bereiken: ik wilde jullie ertoe brengen om je vanuit de emotie in de tekst te verdiepen, zodat we met elkaar zouden voelen wat er achter de woorden verborgen ligt. Het werkt alleen als we proberen om de gevoelens na te gaan die na mijn woorden komen en we niet naar een antwoord zoeken via het intellect.

Ik wil niet dat jullie via het verstand met elkaar praten, maar dat jullie je met elkaar verbinden door middel van de indrukken die jullie kregen vanuit wat jullie hoorden. In elke alinea was een emotionele ontwikkeling aanwezig. Het was de bedoeling dat jullie met elkaar jullie gezamenlijke indruk erin zouden ontdekken. Een gezamenlijke Kli bouwen (verlangen, vat) betekent dat je tot een gezamenlijke indruk komt.

In het algemeen gesproken is een groep een gezamenlijke indruk in verschillende Kelim, verlangens, die zich met elkaar verbinden om samen te werken. Als de Kelim gereed zijn voor deze ene, gezamenlijke indruk, wordt dit in hen onthuld.

From the 3^rd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/30/12, The Study of the Ten Sefirot

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Workshops - Geen reacties→

Vraag: Welke aandachtspunten zijn er nu belangrijk voor onze groep om het volgende niveau te bereiken?

Antwoord: Het belangrijkste is het juiste gebruik van de twee krachten, de twee uitersten. Enerzijds staat er geschreven: “En zijn hart zal zich verheugen over de wegen van de Heer”. Want als een mens er niet trots op is dat hij de weg van God volgt, zal hij de egoïstische krachten, de klipot (schillen) niet kunnen weerstaan als hij naar buiten treedt, tegen de wereldopinie in.

Anderzijds, als hij niet bescheiden en nederig is, zal deze trots niet de juiste trots zijn. Daarom moet hij ondergeschikt zijn aan het Licht dat Corrigeert en begrijpen dat alleen het Licht de veranderingen uitvoert en hem het verlangen om te geven kan schenken.

Na ieder succes moet een mens zeggen: “Ik of mijn eigen kracht hebben dit niet gedaan, maar alles werd door Boven gedaan en mijn succes werd vooraf bepaald.” Dus in plaats van een gevoel van trots over wat een mens heeft bereikt en voltooid, moet men er trots op zijn, dat de Schepper hem heeft uitgekozen en hem tot dit niveau heeft verheven, zodat hij er nu gebruik van kan maken om te geven en zo dichter bij de Schepper te komen.

Hij moet het succes niet aan zichzelf toeschrijven, maar in plaats daarvan zich richten op geven.

Zo beginnen we te leren en het succes, dat we bereiken, te gebruiken om op een correcte wijze verder te komen. De staat, waarin we ons nu bevinden, waarin een mens voelt dat hij iets bereikt heeft, kan een grote hindernis vormen voor vooruitgang.

Een mens raakt van het juiste spoor af ten gevolge van denkbeeldige mislukkingen of successen. Dit zijn twee tegengestelde staten. Ten gevolge van falen verliest hij hoop, hij wordt wanhopig, ontsnapt en voelt zich heel erg teleurgesteld. Maar als hij succes heeft staat hij voor een nog groter probleem, omdat het hem nog verder van de Schepper kan verwijderen, zoals er geschreven staat: “Hij en ik kunnen niet in dezelfde woning vertoeven.”

Er zijn mensen die er meer of minder immuun voor zijn. Maar als iemand het belang van het Doel niet vergeet en hij zich zuiver opstelt ten aanzien van het Doel, wordt hij erdoor beschermd. Zo niet, dan kan hij worden verleid door een goede baan, een gerespecteerde naam, een goede reputatie of doordat hij succesvol is in de ogen van anderen. Dan is er geen sprake van een zuivere opstelling, gericht op geven.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 7/26/12, Shamati #219

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gelijkvormigheid met de Schepper - Geen reacties→

Vraag: Voordat u een boek schrijft of een lezing voorbereidt, stelt u een doel. Op basis van het doel en de plannen kunnen we onderscheid maken tussen twee soorten materiaal: informatief en inspirerend materiaal.

Het eerste legt eenvoudigweg de methode uit, feiten, enzovoort. Het tweede type moedigt iemand aan om iets te ondernemen. Wat is de beste benadering voor het samenstellen van een boek over de integrale methode?

Antwoord: Tegenwoordig leven we in een heel snelle dynamiek: de maatschappij verandert, standpunten veranderen, het hele bestaande paradigma, alles is aan het veranderen. Als we in aanmerking nemen dat we de samenleving moeten veranderen, praktische zaken moeten oplossen om steden te redden, dat we instorting van steden en voorsteden moeten voorkomen, problemen op het gebied van werkloosheid moeten oplossen, kinderen moeten beschermen tegen geweld op school en burgers tegen doodslag op straat, enzovoort, moeten we voor de oplossing van deze problemen een boek publiceren in de vorm van een handleiding.

From a “Talk on Integral Upbringing” 5/31/12

Filed under: Educatie, Integrale Opvoeding - Geen reacties→

Vraag: Waarom bent u het niet eens met milieuactivisten die zeggen dat ‘groene’ energie ons zal helpen om de wereld van energie te voorzien?

Antwoord: Omdat gratis brood – in een muizenval – betekent, dat we iets anders verliezen, vaak is dat in het begin nog niet zichtbaar. Net als bij windmolens zullen we ontdekken hoe duur gratis windenergie voor ons is.

De natuur is ‘rond’, alles is met elkaar verbonden, je kunt niet ontvangen zonder te geven, winst betekent verlies. De wet van evenwicht tussen alle delen van de natuur bepaalt dat. Alleen een goed begrip van deze wet op alle niveaus van het universum zal ons leiden naar werkelijke winst.

Hiervoor moeten we het tweede deel van de wereld leren kennen, dat voor ons verborgen is en dat werkt volgens de eigenschap van geven in plaats van ontvangen. Met behulp van deze twee krachten, eigenschappen, zullen we tot een optimale vorm van bestaan komen, zonder de wereld in een crisis te storten. De wereld begint te beseffen dat ‘schone’ energie vervuilend is voor de wereld, het lijkt alleen schoon en rendabel aan de buitenkant.

Filed under: Crisis, Natuur - Geen reacties→

Vraag: Als u zegt dat de mens zich gedraagt als een barbaar, kunt u er dan ook een voorbeeld van geven, zodat het duidelijk wordt waaruit barbaarsheid tussen ons blijkt?

Antwoord: Barbaarsheid blijkt uit het feit dat we ons egoïsme vrijwel zonder enige beperking gebruiken. Wij scheppen graag op over onbelangrijke dingen, zoals rijkdom, macht en roem. Iemands culturele niveau, zijn innerlijke rijkdom, zijn spirituele doel zijn niet meer belangrijk, dat is volledig uitgestorven.

Cultuur is al een halve eeuw geleden, zelfs langer, gestorven, cultuur werd begraven door de twee wereldoorlogen. We scheppen gewoon op over ons bedrijf, geld, onze macht en roem. Wij denken dat dit een goed voorbeeld is voor de nieuwe, opgroeiende generatie, dat een mens die respect verdient iemand is die anderen kan onderwerpen aan zijn wil. Immers, roem is ook een soort onderwerping, evenals macht en geld.

We hebben deze drie ‘waarden’ verheven tot de lijst met absolute waarden en de mens leeft alleen daarvoor. Het blijkt dat het doel van het leven bestaat uit het nastreven van deze drie doelen, als je ze al de naam ‘doel’ kunt geven.

From a “Talk on Integral Upbringing” 7/8/12

Filed under: Educatie, Egoïsme, Integrale Opvoeding - Geen reacties→

Vraag: De vrienden in de groep vertelden mij waarom ik mijn ego nodig heb. Waar dient mijn ego voor als ik het buiten op straat voel?

Antwoord: Dit maakt allemaal deel uit van je ziel! Malchut, de ziel, of de mensheid, noem het hoe je het wilt, alles is alleen jij. Wie zijn dan de rest? Zij zijn allemaal delen van jou, alleen van jou.

Dit betekent dat het een multi-gelaagde structuur is van 7 miljard, waarbinnen alle individuele zielen zich met elkaar verbinden en het resultaat is een bol, in plaats van een plat vlak. Je hebt dus absoluut alles nodig. Daarom verhindert een cynische houding, zonder respect voor een ieder op deze wereld, je spirituele groei in ernstige mate.

In feite moet je een staat bereiken waarin je alle mensen op de wereld – de volkomen negatieve en de volkomen positieve mensen – waarneemt als dichtbij je, als onafscheidelijke delen van jezelf. Eigenlijk bestaat er niemand. Met betrekking tot jou zijn het poppetjes en zij zijn alleen aan het werk om jou de juiste achtergrond te geven om dichterbij de Schepper te komen.

Vraag: Ik kan mijn ego niet uitstaan, maar ik heb geen keuze, het is een onafscheidelijk deel van mij. Maar het ego van een ander kan ik ontwijken of ik kan ze wegsturen.

Antwoord: Waar zie je het ego van iemand anders? Als je het in jouw ego voelt, wat voel je dan eigenlijk? Het is je eigen ego. Het lijkt alsof de wereld is verdeeld in een veelheid van mensen, maar zelfs nu spreek je met jezelf.

From the Kharkov Convention “Uniting to Ascend” 8/17/12, Lesson 2

Filed under: Conventies, Ego, Waarneming, Wereld - Geen reacties→

Vraag: Zijn de principes die Rabash voor ons beschrijft in zijn artikelen noodzakelijk om spiritualiteit te bereiken of is het voldoende als we ons houden aan de groepsregels? Een voorbeeld: kan ik een vriend bekritiseren als ik denk dat het in zijn belang is, dat ik het doe uit liefde voor hem?

Antwoord: Je hebt het recht niet om iemand iets voor te schrijven, omdat je altijd wel een argument vindt om wat je doet te rechtvaardigen. Je moet je vriend zien als groot in ‘geloof boven de rede’. Dit betekent dat je het feit accepteert dat hij groot is en dat alleen jouw egoïstische blik dat niet kan zien. Maar! We hebben hier met twee maaren te maken.

Het eerste maar is de vraag of hij een echte vriend is: doet hij mee in de verbinding en de eenheid in de groep? Dit is de belangrijke voorwaarde en uiteindelijk de enige. Verlangt hij ernaar om bij te dragen aan de verbinding en de eenheid in de groep? Als hij dat doet is hij een vriend, als hij dat niet doet is hij geen vriend.

Ten tweede, kritiek mag alleen gaan over zijn deelname aan de groep of het werk dat hij doet. Als hij hier bijvoorbeeld werkt als elektricien of in disseminatie en hij iets niet goed doet, geven wij kritiek, hiermee proberen wij een misstap van hem te corrigeren. Maar dit is van geen enkele invloed op mijn liefde voor hem als vriend. In een geval als dit behandel ik hem als iemand die fysieke arbeid verricht, dat is alles. Deze twee aspecten hebben niets met elkaar te maken.

Als hij een echte vriend is, als hij namelijk werkt voor verbinding en eenheid, moet ik hem eenvoudigweg accepteren als absoluut, als de Schepper. “Van de liefde voor de schepselen naar de liefde voor de Schepper”. Het gaat over hetzelfde! Rabash schrijft er prachtig over als hij zegt dat de groep uiteindelijk alleen gecorrigeerd wordt door liefde tussen alle leden van de groep, dit wordt de Schepper.

Wij bekritiseren een vriend dus niet, maar brengen openlijk onze liefde voor hem tot uitdrukking. Dit is een essentiële voorwaarde. Op deze manier werken wij correct tegen ons ego in.

From the Kharkov Convention “Uniting to Ascend” 8/16/12, Preliminary Lesson

Filed under: Conventies, Eenheid, Egoïsme, Groepswerk, Liefde - Geen reacties→