Vraag: We moeten ons laten leiden door wat we zien, we moeten onze zintuigen gebruiken, onze kennis en ons verstand. Anderzijds hebben we het principe ‘boven de rede’, en daarmee breidt de wijsheid van Kabbalah het onderzoek uit naar de manier waarop je een correcte overgang moet maken tussen zelf iets begrijpen en boven de rede uitstijgen.

Antwoord: Heel de hogere wereld bevindt zich boven ons huidige begrip, dat wil zeggen boven het ego. ‘Boven de rede’ betekent dus ‘niet voor het ego’.

Daarmee overbruggen we de kloof tussen de niveaus. Door het nieuwe netwerk van verbinding tussen alles en iedereen te ontdekken, zien we dit als het fundament van alle natuurwetten. Alsof de natuur op dit netwerk rust en wij de onderdelen ervan in velden gaan waarnemen, in mechanismen waardoor mensen geactiveerd worden. Wij dringen door zulke lagen heen, vergeleken hiermee zijn atomen grove dingen. De intenties worden aan ons onthuld. De krachten die aan de materie voorafgaan, die de atomen, de golven, de lichtgolven activeren.

Zoals wij het waarnemen komen we dichterbij het begin en zien we alles in een nieuwe intentie, in Ohr Hozer, in Ohr Hassadim, boven de kennis die we nu hebben.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 12/14/12, “The Peace”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Ego, Geloof boven de rede - Geen reacties→

Vraag: Door Kabbalah te studeren worden we van de ‘naties van de wereld’ het ‘volk Israel’. Als ik het goed begrijp ondergaan we – als we spirituele verwerkelijking willen bereiken – een groter lijden dan de ‘naties van de wereld’. Of begrijpen we de relatie tussen oorzaak en gevolg niet goed?

Antwoord: Ik heb veel vrienden, van school en van de universiteit, met wie ik af en toe contact heb. Het zijn gewone, ontwikkelde mensen, maar zij begrijpen me niet. Ik negeer niemand van hen, ik waardeer ze en houd van hen, we zijn alleen verschillend.

We kunnen onszelf niet beoordelen door onszelf met anderen te vergelijken. Voor de één is iets gemakkelijker en voor de ander moeilijker, iedereen heeft zijn eigen bestemming. Het enige wat een mens te doen heeft is zichzelf verwerkelijken zoals hij is.

Je moet op niemand jaloers zijn en zeggen: hij heeft geluk, kijk eens hoe rijk hij is of … wat is hij lui, voor hem is het allemaal gemakkelijker; iemand anders is geboren ‘met een gouden lepel in zijn mond’. Het helpt allemaal niets. Dit geeft alleen maar aan dat je niet weet hoe je jezelf moet verwerkelijken. Dat moet je leren!

Neem je diepste, meest wezenlijke verlangen, je hunkering en begin ermee om jezelf te zijn. Je zult zien dat er niets mooiers bestaat. Je kunt niet gelukkig worden door de plaats van een ander in te nemen. Alleen door jezelf te verwerkelijken, door gelijkvormig te worden aan de Schepper, zul je volkomen vervuld worden.

Wat vooruitgang betreft, hoe verder een mens komt hoe groter de innerlijke leegte wordt. Maar die leegte wordt vervuld door inzicht, een gevoel van eeuwigheid, perfectie, eeuwig leven en een gevoel van Oneindigheid. Een mens ziet het universum van begin tot eind.

De gemiddelde mens op deze aarde, een boer bijvoorbeeld, loopt met zijn koeien op de wei, hij loopt te fluiten, voelt zich prima, gezond en wel en heeft geen zorgen aan zijn hoofd. Is er reden om jaloers op hem te zijn? Ja, natuurlijk. Maar jaloers op wat en in welke mate? Uiteindelijk komt er een situatie waarin ook hij zijn programma moet uitwerken.

Verdiep je dus niet in het lijden. Verwerkelijk jezelf! Als je dat niet doet verwens je de Schepper omdat hij je geschapen heeft. Wat is er erger dan dat? Laten we dus dankbaar zijn!

From the Novosibirsk Convention 12/9/12, Lesson 5

Filed under: Conventies, Innerlijk Werk, Israel, Verlangen, Zelfonderzoek - Geen reacties→

Zonder haat kan er geen liefde zijn. Liefde is juist een correctie voor haat. Het is geen natuurlijk deel van ons, we moeten het zelf bouwen. Het gebod ‘Heb je vriend lief als jezelf’ is afkomstig uit: Van de liefde voor de schepselen komen we tot de liefde voor de Schepper. De Schepper is het geheel, de som van alle vormen van liefde.

Eerst ontdek ik echter de bouwstof van mijn egoïstische verlangen, mijn ‘berg Sinaï’, mijn berg van ‘haat’, de gebroken kli (vat) tot in de duistere diepte. Dit wordt het ‘belichten van Malchut’ genoemd en het is werkelijk angstwekkend.

Dan moet ik deze haat corrigeren en alleen daardoor bereik ik liefde.

Er bestaat geen liefde op zich, er bestaan geen onafhankelijke kelim (vaten) van geven. Het Licht dat Corrigeert trek ik naar mezelf toe om mijzelf te corrigeren. Ik kom niet van de haat af, ik voel het nog steeds en ik erken het, het blijft in stand en daarboven, boven de ‘berg van haat’, bouw ik een ‘berg van liefde’.

De kli is als volgt gebouwd: onderaan is grofheid (dikte) en daarboven is een Masach en het Terugkerende Licht (RL), wat adhesie betekent. In het bovenste gedeelte vorm ik mijn houding naar de Schepper, al mijn intenties en dan bedek ik mijn haat met het Licht van Hassadim onderaan. Dan komt het Licht van Hochma en vult de kli.

Dit herhaalt zich steeds weer tot aan het einde van de correctie. Haat, tegengesteld aan het Licht, blijft bestaan, omdat ik anders niet onafhankelijk kan zijn.

Vraag: Betekent dit dat ik vol weerstand en afkeer naar de les moet komen om dit alles zo te overwinnen? Welke onvolkomenheid, welk tekort moet ik dan hier naartoe brengen?

Antwoord: Ga niet op zoek naar haat. Je moet niet met een tekort komen, maar met liefde. Er is maar één Doel en wat daar verder nog bij komt is onze zaak niet. Als er haat wordt onthuld, laat het maar onthuld worden en als dat niet zo is, dan niet. Ik moet me verbinden met maar één ding en als ik tijdens het proces in mezelf onvermogen ontdek, gebrek aan begrip, aan kennis, etc. wil dat zeggen dat het zo moet zijn.

Ik wil intelligent zijn maar onderweg ontdek ik dat ik nog steeds dom ben. Maar ik voel een diep verlangen naar iets wat volkomen anders is. Dus ik moet mij – ondanks alles – focussen op het Einddoel.

From the 4^th Daily Kabbalah Lesson 12/17/12, “The Wisdom of Kabbalah and Philosophy”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Kabbalah Studie, Liefde - Geen reacties→

Vraag: Wat zijn de verschillen en de overeenkomsten tussen de begrippen ‘geloof boven de rede’ en ‘nederigheid’?

Antwoord: Geloof boven de rede is ‘geven’, het ‘hangt’ boven het egoïsme, ondanks dit egoïsme. Nederigheid is bereidheid om de koers van Boven te volgen en het is de de weg naar geloof boven de rede. Nederigheid gaat vooraf aan geloof boven de rede.

Geloof betekent: de eigenschap van geven.

From the Novosibirsk Convention 12/9/12, Lesson 5

Filed under: Conventies, Geloof boven de rede - Geen reacties→

Vraag: Kan de lagere aan de hogere geven, een student aan de leraar? Waardoor kan het zo zijn dat een student niets meer van de leraar kan ontvangen?

Antwoord: De student geeft aan de leraar door de leraar toe te staan om aan hem, de lagere, te geven. De lagere geeft aan de hogere door zijn gebed (MAN).

De hogere wil aan de lagere geven. Hij heeft de lagere niet nodig voor egoïstische belangen. De lagere kan aan de hogere de mogelijkheid geven om aan hem te geven. Wat kan een baby anders aan zijn ouders geven dan het plezier om voor hem te zorgen? Het is tenslotte iets waar ze plezier aan beleven.

Het hangt van de student af of de leraar aan hem kan geven. De verstoringen die hierbij gewoonlijk optreden bestaan uit een verwijdering tussen de student en de leraar, de trots van de student, zijn gebrek aan respect en het ontbreken van verbinding. In zo’n geval kan hij niet als een student beschouwd worden. Er zijn speciale regels die bepalen wat het betekent om een student van een Kabbalist te zijn, ze worden in TES uitgelegd. De kli (vat) moet zichzelf wegcijferen, zich openen om gevuld te worden en erin toestemmen om uitsluitend in het Licht van Hassadim te zijn.

Dit stemt overeen met de drie fasen van groei van het lagere niveau met betrekking tot het hogere niveau: Ibur (de groei in de baarmoeder), Yenika (de periode van het zogen) en Mochin (het intellect). Een student zijn wil zeggen: een lager niveau zijn met betrekking tot een hoger niveau, waarvan het vervulling ontvangt.

Deze vorm is niet veranderd, er is een hiërarchie die, als deze eenmaal duidelijk is geworden, voor altijd blijft bestaan. De structuur van de alomvattende ziel verandert niet, alles hangt dus van de inspanningen van de student af. De leraar moet veel geduld hebben, omdat de studenten door veel staten heengaan voordat zij na verscheidene jaren gaan begrijpen wat ze bereikt hebben.

Op het moment dat de student bereid is om zichzelf weg te cijferen, ontvangt hij de invloed van de leraar. Hij moet zich echter eerst wegcijferen voor de groep en pas dan voor de leraar. Anders komt hij niet aan het spirituele werk toe. Het ene werkt niet zonder het andere.

Wat hij nodig heeft kan hij niet alleen van de groep, van de vrienden ontvangen, hij moet tegelijkertijd met de andere zijde verbonden zijn, met de rechter lijn, de leraar. Er moet hier evenwicht zijn, de juiste benadering tot de middellijn die hij vaststelt met behulp van de twee bronnen die hij ter beschikking heeft: de leraar en de groep.

Soms is de groep het belangrijkste voor een student en soms is de leraar voor hem het belangrijkste. Dit is afhankelijk van het karakter van een mens. Maar de perfecte vorm van het werk bestaat uit het evenwicht tussen beide.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 12/12/12, Writings of Baal HaSulam 

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Kabbalah Leraar - Geen reacties→

Vraag: Er is een gebod: ‘Heb je naaste lief als jezelf’, daarbij wordt de liefde voor jezelf niet opgeheven door de liefde voor je naaste. Is het mogelijk om je naaste lief te hebben zonder jezelf lief te hebben?

Antwoord: Liefde voor je naaste is onmogelijk zonder liefde voor jezelf! Daarom wordt het egoïsme niet vernietigd. Ik moet ten aanzien van mezelf altijd controle uitoefenen: ik houd van mijzelf en van mijn naaste net een beetje meer.

Waarom meer? Nu houd je meer van jezelf dan van anderen, dus als we van het gebod: ‘Heb je naaste lief als jezelf’ uitgaan, moet je van anderen een beetje meer houden dan van jezelf. Bovendien moet je voortdurend opletten hoe je van jezelf houdt, dit vergelijken en er een voorbeeld aan nemen. Zo begin je jezelf te leren kennen.

From the Novosibirsk Convention 12/8/12, Lesson 4

Filed under: Conventies, Innerlijk Werk, Liefde - Geen reacties→

Vraag: Hoe werken we in de groep om onze intentie te focussen en het juiste verlangen te bereiken om op te stijgen naar een hoger niveau?

Antwoord: We moeten ons voorstellen dat we van onze wereld naar de wereld Ein Sof (Oneindigheid) opstijgen en dat het iets is dat we nu, op dit moment, kunnen bereiken. In de groep en in de workshops spelen we voortdurend dit spel. We stellen ons steeds voor dat dit de staat is die we wensen. In die staat wil ik voortdurend opgenomen zijn, dit is mijn Doel bij alles wat ik doe. Alleen als we ons een voorstelling maken van dit Doel trekken wij van daaruit de goede, weldoende invloed van het Omgevende Licht naar ons toe.

Het gaat hier over een natuurwet. In de mate waarin ik verlang, trek ik de kracht van het Licht naar mij toe, dan werkt het op me in, beïnvloedt het mij en corrigeert het mij door mij naar een nieuwe staat toe te trekken.

Vraag: Betekent dit dan dat we onze vrienden moeten zien als groot, zelfs als ik het niet met hen eens ben en ik niet kan voelen dat ze dat ook echt zijn?

Antwoord: Natuurlijk! Wat heeft ermee eens zijn of niet hiermee te maken? Wie ben ik? Ik ben een klein, waardeloos, dom mensje dat de spirituele wereld niet bereikt heeft. Ik bekritiseer mijn vrienden omdat ik me daar goed bij voel, vanuit mijn egoïstische eigenschappen. Ik denk dat zij het allemaal fout hebben en dat ze allemaal slecht zijn. Natuurlijk moet ik wat ik zie en hoor niet opvatten als iets wat zij werkelijk zijn.

Integendeel, ik moet goed begrijpen dat mijn ego tussen mij en de groep in staat. Ik zie hen via mijn ego en via dat ego ontvang ik alles van hen.

Dit betekent dat de vragen over hoe zij zijn en wat ik van hen ontvang niet beantwoord worden voordat ik mijn ego wegcijfer.

Maar als ik dat wegcijfer zal ik kunnen zien wat zich eigenlijk voor me bevindt. Dan zal ik zien dat het de Schepper is! Niet de vrienden en ook niet de groep, maar de Schepper! Ik zie dan een volkomen perfecte staat.

Hoe zou ik ook maar over iemand een oordeel kunnen uitspreken als ik van een ieder afgescheiden ben en in mijn ego zit, in een soort cocon van egoïsme?

From the Novosibirsk Convention 12/7/12, Lesson 2

Filed under: Congressen, Egoïsme, Gebed, Groepswerk, Intentie - Geen reacties→

Vraag: Wat is het verschil tussen spiritualiteit en een warm hart hebben voor anderen? Je hebt hartelijke mensen die heel aardig zijn en er zijn spirituele mensen die heel onaardig kunnen zijn. Wat is het verschil?

Antwoord: Mensen met een warm hart noemen we in het dagelijks leven ‘goede zielen’, aardige mensen die klaar staan om anderen meteen te helpen. Zo iemand begrijpt je, is sympathiek en empathisch, voelt mee, helpt je, enz.

Een spiritueel mens is iemand die hard aan zichzelf werkt, ‘zijn tanden erop breekt’, onder grote inspanning met zichzelf in strijd is om iets te bereiken dat volkomen anders is dan wat iemand in onze wereld kan bezitten, hij wil geven bereiken, wat in onze wereld niet bestaat. Deze eigenschap ontwikkelt zich door middel van enorm grote inspanningen, een grote intentie, een immens grote concentratie op de inspanningen, aandacht en voortdurend werk, daarbij een heel krachtige zelfcontrole.

Als een mens die staat bereikt, heeft hij een speciale houding naar anderen die voor ons niet noodzakelijkerwijs warm, vriendelijk, liefhebbend of aardig hoeft te lijken, want hij houdt zich bezig met hoe hij van ons spirituele mensen kan maken, namelijk mensen die een ziel hebben. Dit vraagt van een mens serieuze inspanningen die tegen zijn natuur ingaan, het vindt onder druk plaats, door hard te werken. Dus die mensen hoeven niet speciaal aangenaam of aardig te zijn. Hun opdracht noodzaakt hen om met ons, kleine en zwakke mensen, welbewust en doelgericht om te gaan.

Ik heb het zelf meegemaakt. Mijn leraar Rabash behandelde me als klei dat hij moest boetseren en hij beoordeelde de mate waarin deze klei eronder zuchtte, maar zichzelf ook toestond om gevormd te worden. Zo voelde ik het toen. Enerzijds is er sprake van grote liefde, innerlijke samenwerking en begrip, maar de zichtbare uitdrukkingen ervan zijn toch heel speciaal. Een mens die werkelijk kan zien wat ze waard zijn, is iemand die het doel waarnaar hij op weg is begrijpt, de eigenschappen van de student en het werk van de leraar.

the Novosibirsk Convention 12/7/12, Lesson 2

Filed under: Conventies, Kabbalah Leraar - Geen reacties→

Vraag: Kunnen we het hebben over de problemen die in een gemengde workshop ontstaan tussen de mannelijke en de vrouwelijke delen van de groep?

Antwoord: Ik begrijp niet wat voor problemen er kunnen zijn tussen de mannen en de vrouwen. Is het voor ons niet duidelijk dat we elkaar moeten helpen? Hebben de mannen misschien buitensporige eisen?

Vraag: Zij vragen onze steun, ze zeggen dat zij die niet voelen.

Antwoord: Oh! Daar hebben ze gelijk in. Dit is de belangrijkste rol van de vrouwengroep, zonder die steun kunnen de mannen niet verder komen. Alleen de vrouwen kunnen dat doen met een speciaal innerlijk deel van hun ziel.

Hun steun bestaat eruit dat ze niet allerlei richtingen opgaan, maar rust brengen, de mannen richting geven en ondersteunen, zoals een moeder een kind kalmeert. Dit betekent dat ze de moederrol op zich moeten nemen. De mannengroep heeft een moeder nodig die de groep balanceert en zachter maakt, waardoor er dingen opgelost kunnen worden. Dit is het werk van de vrouwen.

From the Novosibirsk Convention 12/7/12, Lesson 1

Filed under: Conventies, Vrouwen - Geen reacties→

Vraag: Iemand die Kabbalah studeert moet vasthouden aan de groep. Op wat voor manier is iedere groep ook deel van de wereldgroep? Hoe werkt dat?

Antwoord: Iedere groep moet op zichzelf blijven en proberen om met elkaar een groep te creëren. De groep moet uitsluitend gebaseerd zijn op wederzijdse steun. We eisen niets van elkaar! Het belangrijkste is dat wij elkaar steunen. Voorwaarden komen later. Als iemand nergens aan mee wil meedoen, maar wel komt, laat hem komen! Langzamerhand zal hij schaamte gaan voelen en met alles gaan meedoen.

We moeten zo veel mogelijk proberen om mensen aan te trekken en hen de mogelijkheid bieden om het hogere Licht in ieder geval een beetje naar zich toe te trekken. We hebben het nu allemaal zo nodig! Daarna gaan we groepen met elkaar verbinden.

Ik weet niet eens hoe ik het moet zeggen, maar van alle mensen die ik voor me zie zitten, ken ik maar 20 à 30% van naam. De naam van iemand bestaat niet eens voor mij, ik voel zijn innerlijk beeld, als een wolk. Ik herinner me geen gezichten van mensen en ook geen namen, dat bestaat helemaal niet voor mij. Ik voel hun innerlijke structuur.

Ik denk dat we een schitterende toekomst tegemoet gaan. Ik vraag jullie, tot het laatste moment, probeer al het mogelijke te doen om het allerbeste resultaat te halen uit onze evenementen om eenheid te bereiken, zodat de invloed van het Licht op jullie zo groot mogelijk kan zijn.

From a Virtual Lesson 11/18/12

Filed under: Groepswerk, Intentie - Geen reacties→