Vraag: Voelde Baal HaSulam zich afhankelijk van zijn studenten?

Antwoord: Baal HaSulam is de grootste ziel die alle eerdere Kabbalah in zich opnam en aan ons uitlegde. Dit is een speciaal doel van een speciale ziel.

We kunnen hem niet als een voorbeeld zien, niet omdat we niet vooruit moeten snellen, maar omdat wij en hij verschillende soorten zielen zijn. Wij moeten onszelf verbeteren en hij heeft ons een methode voor correctie gegeven, hij werkt ook nu nog met ons samen

Twintig generaties Kabbalisten van Adam tot Abraham, generaties van Abraham tot Rabbi Shimon, van Rabbi Shimon tot de Ari en van de Ari tot Baal HaSulam en Rabash, werken met ons samen en brengen Licht naar ons..

En wij ontvangen het al en proberen het te implementeren voor onze correctie. Wij zijn totaal andere zielen.

Vraag: Betekent dit dan dat hun zielen beter zijn en dat de zielen van nu slechter zijn?

Antwoord: Er zijn op geen enkele manier betere en slechtere zielen, op geen enkel gebied. Er is eenvoudigweg een doel dat gebaseerd is op de structuur van de gemeenschappelijke ziel.

Er zijn zielen die als eersten komen. Ze worden voorvaderen, vaders en leraren genoemd, en eindigen met Rabash.

Vanaf onze generatie zijn er zielen die beseffen wat wij van hen hebben ontvangen. Natuurlijk blijven we deze techniek op onszelf ontwikkelen en geven we veel verschillende bronnen en stijlen van informatie door. Maar uiteindelijk is dit de realisatie van wat de voorgaande Kabbalisten ons hebben gegeven.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2023/05/hierarchy-of-souls/

Voor meer informatie: https://www.facebook.com/bnei.baruch.kabbalah.holland

De volgende blogvertaling verschijnt zondag a.s.
From KabTV’s “I Got a Call. The Role of the Kabbalist” 3/6/11

Related Material:
Closing The Chain Of Great Souls
Baal HaSulam’s Memorial Day
Like A Caring Mother Unnoticeably Watching Us

Filed under: Baal HaSulam, Dissemination, Spiritual Work – No Comments →

Filed under: Baal HaSulam, Kabbalisten, Rabash, Ziel - Geen reacties→

Opmerking: U zei dat kinderen eigenlijk nooit leren van de fouten van hun ouders.

Mijn antwoord: Natuurlijk niet. Hoe zou dat kunnen? Je kan jouw levenservaring niet aan iemand anders overbrengen, niet in onze wereld en nog veel minder in de spirituele wereld.

Ik herinner me dat mijn leraar op lange winteravonden in Tiberias tegenover me zat, ik ging maar door met dezelfde vragen. Hij keek me met compassie aan, met ogen vol mededogen. Hij had heel expressieve ogen.

Ik zag dat hij met mij meevoelde, maar me niet op een andere manier kon helpen dan door wat hij probeerde uit te leggen, door de richting die hij aangaf en wat hij suggereerde. Meestal zuchtte hij na mijn vragen en zei hij: “Laten we wat lezen.” Dat was alles, meer niet.

Ik herinner me nog dat ik me heel slecht voelde. We gingen samen in het Beit Shemen bos wandelen. Het was nog aan het begin van mijn studie. Ik studeerde ongeveer een jaar bij hem en een jaar is niets als je Kabbalah studeert. Hij zag dat ik totaal verscheurd was. Ik smeekte: “Help me in ieder geval ergens mee!” In het algemeen zijn zulke vragen niet typerend voor mij, maar ik kon me niet meer inhouden: “Help!”

Hij keek me met zoveel pijn aan, als een vader die bereid is om alles te geven aan zijn kind, maar niets kan doen om zijn kind, dat hopeloos ziek is, te helpen. We zaten op een bank, ik kan nu die plek nog laten zien. Hij haalde het artikel “U omsluit mij van achteren en van voren” (“Achor Ve Kedem Tzartani”) uit zijn zak en hij begon mij voor te lezen. Dit is een artikel uit het boek A Sage’s Fruit (de vruchten van een Wijze), dat wij juist in die tijd aan het voorbereiden waren voor publicatie.

De titel van dit artikel kunnen we vertalen als “Ik sla je van alle kanten gade.” Ik kan niet zeggen dat ik er ook maar iets van begreep. Maar wat kan je anders geven aan een beginner?

In dit geval hebben we het over mensen die ernaar streven om het spirituele systeem binnen te dringen, ze voelen zich beroerd omdat ze het niet kennen en het niet bereiken, deze pijn spreekt in hen! Er was in die tijd niets corporeels wat druk op me uitoefende. Ik was prima gesetteld, gezond en jong. Maar ik miste spiritualiteit!

Vraag: Kunt u nu inzien hoe hij u op dat moment zag? U was toch eigenlijk een deel van hem.

Antwoord: Natuurlijk, ik was geïntegreerd in hem. Hij zag mij als een klein systeem dat afgesteld moest worden, hij voelde medeleven en wilde het werkelijk helpen, en het reageerde op een natuurlijke wijze. Wat kan je nog meer doen? Je moet blijven werken en de resultaten afwachten.

Natuurlijk maakte hij zich zorgen over mij, maar als een vader over een kind dat zich niet in een hopeloze situatie bevindt. De vader heeft een medicijn dat hij elke dag aan zijn kind geeft en hij ziet dat het kind uiteindelijk zal genezen en zal doen wat nodig is.

Er was een dag waarop ik mezelf niet de baas kon, ik ging niet met hem mee naar zee. Toen bracht een andere student hem erheen, die vroeg: “Waarom gaat altijd alleen Michael met u mee?” Rabash antwoordde: “Ik kan er niets aan doen. Hij heeft een speciale ziel.”

Ik hoorde dit 20 jaar later van die vriend, tijdens een onverwachte ontmoeting. Ik dacht er helemaal niet aan en bovendien was ik verbaasd dat Rabash dat tegen een andere student over mij had gezegd.

Dus als je naar een student kijkt, houd je rekening met zijn hele toekomst en van daaruit ga je met hem om. Je verdraagt zijn bokkensprongen en leidt hem voorwaarts, of je “jaagt” hem vaker op, of misschien integendeel, je trekt hem bij “zijn haren” ergens uit.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2024/03/we-do-not-learn-from-mistakes/

Voor meer informatie: https://www.facebook.com/bnei.baruch.kabbalah.holland

From KabTV’s “I Got a Call. You do not Learn from Past Mistakes” 1/15/12

Related Material:
Like a Baby in Its Mother’s Arms
Seeing a Person’s Future
Make The Future Yourself

Filed under: Children, Education, Spiritual Teacher, Spiritual Work | Add Comment / Ask Question →

Filed under: Kabbalah Leraar, Kabbalah Studie, Rabash, Spirituele Leraar - Geen reacties→

Wij moeten de artikelen van Rabash langzaam en aandachtig lezen, omdat ze alle handelingen bevatten die we moeten verrichten bij ons innerlijke werk, alle gewaarwordingen die we moeten ervaren en alle verlangens die gericht moeten zijn op onze verbinding.

Ik herinner me hoe Rabash mij die artikelen voorlas als we samen naar Tiberius reisden. Hij volgde de regels met zijn vinger en las zo woord voor woord. Hoewel onze gedachten de neiging hebben om vooruit te rennen en zich te verzetten tegen zo’n traag tempo, moeten we onszelf trainen om ons op elk woord te concentreren en proberen het in ons op te nemen.

Rabash hechtte groot belang aan elk woord dat in deze artikelen stond. Als ik een woord in de tekst miste, merkte hij dat onmiddellijk op. Nadat de tekst geschreven was, werd deze heilig voor hem en mochten er geen veranderingen meer in aangebracht worden.

Als wij nu de artikelen van Rabash één voor één samen lezen, moeten ze in al onze gevoelens binnendringen, in elke ziel, in iedere mens, en een zodanige innerlijke orde in hen scheppen dat zij het tijdens dit leven en vele reïncarnaties daarna niet op een nieuwe manier zouden willen opbouwen.

Geleidelijk aan zullen deze artikelen zich steeds meer in ons materialiseren en zullen wij ze beter begrijpen en ze steeds zintuiglijker waarnemen. Zij zijn het die ons naar correctie zullen leiden.

Rabash schreef deze artikelen vanuit zijn innerlijke gevoel en wilde dat ze onze zielen zouden laten ontwaken, helemaal in overeenstemming met zijn patroon. Natuurlijk zijn er vele wegen die naar de Schepper leiden. Maar als een mens probeert om spiritualiteit te betreden zonder deze innerlijke hervorming met de hulp van de artikelen van Rabash, zal het een veel moeilijker en langer pad zijn.

Het pad dat Rabash voor ons heeft geplaveid is de kortste weg die een mens leidt naar de dringende vraag om zijn ziel te corrigeren.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2024/02/the-shortest-path-to-the-correction-of-the-soul/

Voor meer informatie: https://www.facebook.com/bnei.baruch.kabbalah.holland

From the Daily Kabbalah Lesson 1/22/24, Writings of Baal HaSulam The Study of the Ten Sefirot (TES)

Related Material:
Articles As Deep as Infinity
The Articles Of Rabash
Rabash’s Articles Are His Priceless Gift to People

Filed under: Daily Kabbalah Lesson, Kabbalah Study, Spiritual Work | Add Comment / Ask Question →

Filed under: Artikel, Correctie, Groei, Kabbalah Studie, Rabash, Spirituele Leraar - Geen reacties→

Ik heb talloze uren in gesprek met mijn leraar,  Rav Baruch Shalom Ashlag (RABASH), doorgebracht. We spraken het meest als we samen waren tijdens onze dagelijkse ochtendwandeling en tijdens de vele keren dat wij voor twee dagen naar Tiberias gingen.

Ik vroeg hem eens wat hij deed voordat ik bij hem kwam, toen ik hem ontmoette was hij al 73. Hij zei: “Ik was alleen.” Toen ik hem vroeg of hij er toen geen behoefte aan had om met iemand te praten, zei hij heel eenvoudig: “Nee.”

Nu, vijfendertig jaar nadat hij de aarde verliet, begrijp ik wat hij bedoelde. Ik zit alleen in mijn kamer en ik voel geen behoefte om mijn kamer uit te gaan of met iemand te praten. Ik zou hier honderd jaar kunnen zitten en het prima vinden. Ik maak hier en daar een wandeling, maar sinds we binnen moesten blijven, ben ik meestal met mezelf alleen en ik voel me er volmaakt gelukkig mee. Als het niet voor mijn studenten was of voor de noodzaak om de Wijsheid van Kabbalah te verspreiden, zou ik mijn mond niet opendoen.

Hierin lijk ik op veel Kabbalisten vóór mij. Ook zij brachten hun dagen niet door met nutteloze praatjes. Ze studeerden samen en lazen uit de authentieke Kabbalah Bronnen.

RABASH en ik waren gewend om dat ook te doen. Ook als we alleen waren, zoals in Tiberias, dan zaten we tegenover elkaar. Het Boek De Zohar of de Tien Sefirot open op tafel tussen ons, koppen Turkse koffie er vlak naast, en wij lazen, lazen en lazen.

Af en toe stopte RABASH met lezen om iets uit te leggen, of ik stelde hem een vraag over de tekst, maar meestal lazen we alleen maar en verbonden we ons met elkaar, stegen op naar een gezamenlijk spiritueel gevoel. Meer was er niet nodig, helemaal niets.

Als er iets belangrijks gebeurde, zoals een oorlog, verkiezingen in Israël of iets anders dat het Israëlische publiek in beroering bracht, wisselden we er een paar woorden over, maar niet lang, en zeker zonder erover te kletsen. Altijd richtten wij ons op het Doel van het leven, elke seconde deed ertoe.

In de Mishnah staat geschreven dat Shimon, de zoon van Rabban Gamaliel, vaak zei: “Ik ben altijd tussen de Wijzen opgegroeid en ik heb niets beters voor een mens ontdekt dan stilte. Studie is niet het belangrijkste, maar daden, en degene die te veel woorden zegt, brengt zonde voort.” (Avot, 1:16)

Kabbalisten zijn stil omdat zij luisteren met hun hart. Ze luisteren naar ons gemeenschappelijke hart, het hart van het menselijke systeem, Adam HaRishon genaamd, waar wij allemaal deel van uitmaken.

We zijn, opgesloten in de bubbel van ons ego, geboren, wij kunnen niet luisteren naar ons gemeenschappelijke hart. In plaats daarvan luisteren we alleen naar onszelf.

Wat ik van RABASH geleerd heb, is heel diep, innerlijk luisteren, voorbij het ego, naar het gemeenschappelijke hart. In de diepten van onze ziel is een verlangen om door de grenzen van het ego heen te breken en ons gemeenschappelijke hart te voelen. Als wij ons daarmee verbinden, zullen wij werkelijk kunnen horen wat zich buiten ons bevindt. We zullen kunnen spreken met de ziel van de gehele mensheid, met de hele natuur, en daar doorheen met de Schepper.

#silence  #listening  #nature  #Kabbalists  #Rav Michael Laitman 

https://www.facebook.com/MichaelLaitman/

Blog in het Engels: zie bovenstaande link.

Filed under: Kabbalist dr. Michael Laitman, Kabbalisten, Rabash - Geen reacties→

In de loop van de geschiedenis van de ontwikkeling van de mens dalen dezelfde zielen naar onze wereld en verspreiden zij de methode van Kabbalah. De ziel van de grote Kabbalist Baal HaSulam was, zoals hij zelf zei, een voortvloeisel van de ziel van de ARI. En de ziel van de ARI was een voortvloeisel van de ziel van RASHBI.

De opvolgers van Baal HaSulam waren zijn studenten en met name zijn oudste zoon Baruch Ashlag (Rabash) en ik als student van Rabash, vervolgen zijn werk.

Vraag: Voelt u uw leraar Baal HaSulam?

Antwoord: Baal HaSulam in zekere mate, maar mijn leraar Rabash voel ik heel dichtbij, ik sta met hem in contact.

Ik heb het niet over een fysieke waarneming, dat ik me zijn geur, zijn stem, zijn gewoonten en de communicatie met hem van uren- en jarenlang zou herinneren. Hoewel dit ook ervaringen zijn die blijven en heel levendig zijn omdat ze nog steeds worden overgebracht en tegelijkertijd versterkt door het verlangen om bij hem te zijn en zijn innerlijke wereld te voelen. Zo’n constant contact op spiritueel niveau roept soms ook zuiver aardse herinneringen op.

Ik heb miljoenen aardse herinneringen, maar ik heb ze niet nodig. Ik heb een meer innerlijk contact met Rabash, dus er zijn helemaal geen aardse gevoelens en herinneringen nodig. Dit betekent niet dat ik zijn woorden of verschijning mis, want er is innerlijke informatie die tussen ons stroomt.

Dat zou ik niet kunnen zeggen over Baal HaSulam. Ik heb een bepaald gevoel, op een innerlijk niveau begrijp ik hem. Maar dat is meer verbonden met het feit dat ik zijn ziel begrijp, niet dat ik ermee verenigd ben, het contact bevindt zich meer op het niveau van denken dan van voelen. En met mijn leraar gaat het meer over het niveau van gevoelens.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2021/07/contact-with-great-kabbalists/

http://www.facebook.com/KabbalahAcademyNederland

Het volgende blog verschijnt zondag a.s.

From KabTV’s “The Power of The Book of Zohar” #21

Filed under: Baal HaSulam, Spiritual Teacher | Add Comment / Ask Question →

Filed under: Baal HaSulam, Rabash, Spirituele Leraar - Geen reacties→

Opmerking: In de lessen bestuderen we voornamelijk de geschriften van Baal HaSulam en zijn oudste zoon Rabash. Het lijkt erop dat we daardoor de hele opeenvolging van grote Kabbalisten beperken.

Mijn antwoord: De geschriften van de overige Kabbalisten zijn in hen beiden geconcentreerd. Daarom missen we niets als we de geschriften van Baal HaSulam en Rabash bestuderen. Allereerst zijn zij de laatsten en staan ze het dichtst bij ons. Ten tweede zijn zij absoluut de moderne Kabbalisten van de twintigste eeuw.

Ten derde komen alle voorgaande Kabbalisten door de vele generaties heen op de een of andere manier hier samen en zijn zij geconcentreerd aanwezig in de geschriften van Baal HaSulam en Rabash, dus we verliezen niets. 

In hun geschriften baseren Baal HaSulam en Rabash zich op de oude Kabbalistische bronnen, zoals Het Boek De Zohar, de Sefer Yetsirah, etc. Zij hebben ook zelf artikelen geschreven. Voor ons is het gemakkelijker om de geschriften van hen te lezen en te bestuderen.

In feite hebben we geen behoefte aan meer dan dit. Wij kunnen ons dan ook, zonder buiten het kader van hun geschriften te treden, de Wijsheid van Kabbalah ten volle eigen maken en toepassen op een wijze die voor onze correctie noodzakelijk is.

Vraag: Kunnen we Baal HaSulam en Rabash vergelijken met een lens die de zonnestralen concentreert?

Antwoord: Ja, Baal HaSulam heeft alles wat vóór hem geschreven is voor ons samengebracht. Hij heeft Het Boek De Zohar en de geschriften van de ARI (Isaac Luria) uitgelegd. Er is geen enkel belangrijk onderwerp in de Wijsheid van Kabbalah – de Wijsheid die uitlegt hoe de wereld door een systeem van hoger bestuur geleid wordt – dat hij niet verduidelijkt heeft.

Baal HaSulam heeft alles uitgelegd, hij bracht die Wijsheid dichter bij ons en heeft dit in bewoordingen uitgelegd die begrijpelijk zijn voor ons. Als we zijn geschriften niet bestuderen, zijn we in onze tijd niet in staat om ook maar iets van de wereld te begrijpen, hoe het in de wereld toegaat en wat het uiteindelijke doel is.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2021/05/the-last-in-the-group-of-great-kabbalists/

http://www.facebook.com/KabbalahAcademyNederland

From KabTV’s “Fundamentals of Kabbalah” 3/10/19

Filed under: Baal HaSulam, Kabbalah Study, Spiritual Teacher | Add Comment / Ask Question →

Filed under: Baal HaSulam, Kabbalah Studie, Rabash - 1 reactie →

Rabash, Writings of Rabash, het artikel “De Agenda van de Bijeenkomst 2”: Dit is te vergelijken met wat er in de Midrash (Vayikra Rabba, Chapter 4) staat geschreven: “Twee mensen stapten in een boot. Eén van hen begon onder zichzelf een gat te boren in de boot. Hij zei: ‘Waarom ben je aan het boren?’ En hij antwoordde: ‘Wat gaat dat jou aan, ik boor onder mezelf, niet onder jou?’ Toen antwoordde hij: ‘Dwaas die je bent! We zullen allebei verdrinken, met de boot!’”

Je moet je altijd afvragen wat je voor de groep doet, je kunt de vraag of een handeling positief of negatief is alleen afwegen in relatie tot de groep.

De opdracht moet inhouden dat elke suggestie die de liefde voor de vrienden kan verbeteren, besproken moet worden, maar dit moet door alle vrienden geaccepteerd worden, er is hierbij dus geen sprake van dwang.

De discussie moet heel duidelijk zijn, nauwkeurig en uitvoerig, zodat iedereen het ermee eens kan zijn, het voorstel accepteert en het toepast. Op een andere manier is het niet mogelijk. Als er geen instemming is, is er geen groep.

Vraag: Bij het innerlijk werk kan ik het me voorstellen. Maar hoe kan zoiets uiterlijk plaatsvinden, zodat iedereen het met het groepsbesluit eens is.

Antwoord: Hier gaat het innerlijk werk juist over. Je verbindt tien elementen met elkaar die een systeem zullen worden waarin de Schepper Zich zal onthullen. Als er maar één element is dat het er niet mee eens is, is het zoals Rabash schrijft: “een gat in de boot.”

From KabTV’s “The Last Generation” 6/27/18

Related Material:
Look For The Middle Line
The Resolution Adopted Unanimously
Moving Toward A Common Goal

Filed under: Group Work, Spiritual Work | Add Comment / Ask Question →

Filed under: Groepswerk, Rabash - Geen reacties→

Van mijn facebook pagina Michael Laitman 13-9-2018

Op een koude, regenachtige nacht in 1979 kon ik niet slapen, mijn gedachten lieten me niet los. Plotseling zat ik achter het stuur van mijn auto en ging ik rijden, zonder te weten waarheen. Ineens zag ik innerlijk een groot bord voor me: “Bnei Barak”. Daar reed ik heen. De straten waren verlaten. Op de hoek van “Chazon Ish Straat” zag ik een voorbijganger. “Waar kan je hier studeren?” vroeg ik. Hij keek me aan en zei: “Rij maar naar het einde van de straat, daar zie je een boomgaard. Het is daar tegenover.”

Zo ontmoette ik mijn leraar voor de eerste keer, Rav Baruch Shalom Ashlag (Rabash), de oudste zoon en opvolger van Baal HaSulam: de grootste Kabbalist van de 20e eeuw. Vanaf dat moment veranderde mijn leven voorgoed.

De daarop volgende twaalf jaar was ik zijn persoonlijke assistent en volgeling, ik absorbeerde alles van hem wat ik nu weet van de Wijsheid van Kabbalah. Elke dag sloot hij zich op in zijn kamer, op de tweede verdieping, en ging hij schrijven. Zo zijn zijn diepgaande artikelen geboren, zij hebben op de meest geschikte wijze de weg gebaand voor eenieder die het spirituele pad wil volgen. Niemand voor hem had op zo’n eenvoudige, praktische manier geschreven. Hij neemt de lezers bij de hand als een vader die zijn kinderen op het pad begeleidt en hij wijst hen de weg totdat zij de ware betekenis van het leven ontdekken.

“En als ik eenmaal het gewaad van liefde heb verworven,“ schreef hij aan zijn studenten aan het einde van zijn welbekende brief ‘Liefde voor de Vrienden’, “beginnen er meteen liefdes vonken in mij te schijnen.”

“Mijn hart begint te verlangen naar eenheid met mijn vrienden, en het lijkt alsof mijn ogen mijn vrienden zien, mijn oren hun stemmen horen, mijn mond met hen spreekt, mijn handen omarmen, mijn voeten in een cirkel dansen, in liefde en vreugde, samen met hen …” (Rabash).

Na zijn heengaan in 1991, begonnen mensen die een brandend verlangen in hun hart voelden om het doel van hun leven te ontdekken, bij elkaar te komen. Langzamerhand ontstond het “Bnei Baruch Kabbalah Education & Research Institute”, genoemd naar Kabbalist Baruch Ashlag. Elke morgen bestuderen wij de geschriften van de Kabbalisten, zoals The Study of the Ten Sefirot, De Zohar met het Sulam Commentaar en de geschriften van Baal HaSulam en Rabash. Het is ons werk om met iedereen die er belangstelling voor heeft deze methode te delen, net zoals mijn leraar aan mij de Wijsheid van zijn vader doorgaf.

Vanavond is het de 27e gedenkdag van het heengaan van mijn leraar, Rabash, de grootste van zijn generatie. Ik hoop dat wij erin zullen slagen om zijn pad getrouw te volgen.

Filed under: Kabbalah Leraar, Kabbalah Studie, Rabash - Geen reacties→

Rabash, Shlavey Sulam (Rungs of the Ladder), “Purpose of Society (Het Doel van de Gemeenschap)” (1.1): “Wij zijn hier samengekomen om een gemeenschap te vormen voor allen die het pad en de methode van Baal HaSulam willen volgen, de weg die bestemd is voor degenen die naar het niveau van de mens willen opklimmen en niet op het niveau van het dier willen blijven …”

Rabash schreef zijn eerste artikel over het werk in de groep op een sigarettenvloeitje, hij zat toen naast mij op een bank in een park. Toen hebben wij een typmachine voor hem gekocht en de hele dag kwamen de typemachine geluiden vanuit zijn kamer naar ons toe. Dit was zijn leven. Hij dacht voortdurend na over de juiste manier om zijn gedachten uit te drukken. Als hij artikelen schreef, was hij een totaal ander mens.

Wij kunnen ons de diepte van zijn werk niet eens voorstellen. Zelfs nu begrijp ik alleen maar de bovenste laag van zijn geschriften.

Vraag: Zelfs van een artikel dat wij al 200 keer bestudeerd hebben …?

Antwoord: Dat is niet belangrijk. In Kabbalah is er geen verdeling tussen informatie voor beginners of voor gevorderde Kabbalisten, want de diepte van de tekst is uitsluitend afhankelijk van het bevattingsvermogen van de lezer. In deze artikelen heeft hij bijna alles opengelegd. Ze zijn bestemd voor degenen die van het animale niveau van ontwikkeling willen opstijgen naar het niveau van Adam (de mens).

From KabTV’s “The Last Generation” 12/26/17

Filed under: Groepswerk, Kabbalah Studie, Rabash - Geen reacties→

Vraag: Voelde u afgunst toen u bij uw leraar Rabash kwam?

Antwoord: Vanuit het gezichtspunt van kennis en begrip voelde ik dat zeker. Maar waarop had ik verder jaloers kunnen zijn vanuit het gezichtspunt van een gewoon mens? Ik was 30 en hij was 70. Ik had een mens voor me die alles wist, maar niets zei!

Vraag: Toen u Rabash vroeg: “Hoe weet ik of ik op de juiste plek ben?” antwoordde hij: “Het hart voelt de ware leraar.” Hoe stel je dat via je hart vast, dat dit je ware leraar is?

Antwoord: Dat is niet in woorden uit te leggen. Je voelt eenvoudigweg dat dit een mens is die de waarheid in zich draagt die je nodig hebt, en dat je die van hem wilt ontvangen. Hij heeft de waarheid in handen en hij is bereid om zijn armen naar je uit te strekken als jij jouw armen naar hem uitstrekt en de waarheid aanvaardt. Al begrijpt de student de leraar nog niet.

Vraag: Hoe vindt die klik plaats dat je zeker weet dat dit je leraar is, jouw plek, jouw leven?

Antwoord: Ik begreep dit door zijn lessen. Ik zag in dat vrijwel al mijn vragen beantwoord zouden worden. Ik voelde dat dit de methodologie voor mij was.

Ik had al veel Kabbalisten meegemaakt, maar hun methodiek was absoluut niet de juiste voor mij. Alleen hier voelde ik onmiddellijk dat dit de absolute kennis was die ik van hem wilde ontvangen.

From the Lesson in Russian, 6/25/17

Filed under: Kabbalah Leraar, Rabash - Geen reacties→