Vraag: Tegenwoordig lijden jongeren vaak aan depressie. Er is geen stimulans in hun leven, gebrek aan energie. Hoe kunnen we in het gezin met dit probleem omgaan?

Antwoord: Het is een feit dat dit een onbewust probleem is. En het komt niet doordat de jongere lijdt aan een onbeantwoorde liefde of problemen op school. In het algemeen gaat het over het contact met zijn leeftijdgenoten en niet over de school zelf die voor hem niet meer betekent dan een plek voor concurrentie: wie er beter is en wie sterker.

Ouders moeten daarom proberen om hun huis te veranderen in een soort club, zodat vrienden van hun kind altijd kunnen komen en de kinderen niet het gevoel krijgen dat hun ouders een soort belemmering zijn. Goede, fijne communicatie is de belangrijkste factor om het gevaar van depressie te voorkomen bij kinderen. Dit is wenselijk en zinvol, zowel vanuit psychologisch perspectief als vanuit materialistisch oogpunt. Het is beter om hen met elkaar te laten communiceren op je eigen gebied dan op dubieuze plekken (zoals in bars, allerlei clubs, enzovoort).

Vraag: In de integrale methode komt er een heel interessante oefening voor. Veronderstel dat één van de partners van een echtpaar in een depressie zit of een slecht humeur heeft en de ander gelukkig en blij is. Om de partner uit de depressie te halen, moet de één de staat van de ander binnengaan om zo met dezelfde ogen naar de wereld te kijken, te integreren met de partner en dan samen met hem of haar langzamerhand uit deze staat te komen. Kunnen we deze oefening ook toepassen op jongeren?

Antwoord: Het is heel moeilijk om dit toe bij jongeren te passen. Ik denk zelfs dat het helemaal niet kan. Dit zou een offensieve aanval zijn. Zelfs als je aantoont dat je voor elke benadering open staat, lok je hiermee arrogantie en oppositie uit: “Dit wil ik niet!” Je moet de psychologie van adolescenten begrijpen. Een resultaat als dit is dan ook typerend voor volwassenen die onmiddellijk arroganter en opschepperiger beginnen te worden.

Je kunt je kind het beste interesseren in wat hem meer trekt: sport, dansen, enzovoort. Op deze leeftijd gooien jongeren met fysieke bewegingen allerlei rommel uit hun lijf en hun hoofd. Een kleine trampoline in huis, waar een kind lekker op kan springen, is ook prima. Dit zal alle onzin uit hem schudden.

’s Avonds kan er thuis wat georganiseerd worden: dansen, samenzijn met vrienden. In het algemeen gesproken: iets actiefs doen.

From KabTV’s “Conversations with Michael Laitman” 12/11/13

Filed under: Gezin, Opvoeding - Geen reacties→

Vraag: Ik bestudeer uw serie gesprekken ‘Een Nieuw Leven’. Dank daarvoor. Wat ziet u als oorzaak van het feit dat het zo moeilijk is om moderne kinderen op te voeden?

Antwoord: Voor de eerste keer in de geschiedenis gaan we een compleet nieuwe wereld binnen zonder dat we die wereld kennen of voelen, want onze zintuigen zijn egoïstisch en we kunnen de komende wereld niet voelen zolang we onze zintuigen niet hebben gecorrigeerd. In het verleden konden we op dingen vooruitlopen, ons een soort toekomstige wereld voorstellen, een soort ‘morgen’ dat ons te wachten stond.

Nu staan we voor speciale uitdagingen, voor de overgang naar een nieuw leven. Niemand weet hiervan, behalve Kabbalisten. Ik leer dit aan mijn studenten. Ik leer hen over de nieuwe wereld en hoe we er binnen kunnen gaan, dat wil zeggen dat het gaat over de correctie van de menselijke natuur: een langdurig en moeizaam proces.

Het probleem ligt bij de opvoeding van de nieuwe generatie, dit geldt zowel voor jongeren als volwassenen. In het verleden bereidden ouders hun kinderen voor op het binnentreden in een wereld die ze zelf goed kenden, dat wil zeggen dat ze in staat waren om hun kinderen de regels bij te brengen die nodig waren in het leven, maar de ouders van tegenwoordig kunnen hun kinderen niet voorbereiden op hun toekomstige leven omdat zij er zelf niets van begrijpen. Conclusie: beide groepen moeten het systeem van integrale educatie en opvoeding toepassen.

Filed under: Educatie, Integrale Educatie, Integrale Opvoeding, Kinderen, Opvoeding - Geen reacties→

Vraag: Tijdens het proces van integrale educatie worden onze vijf zintuigen gevoeliger. Maar een mens moet ook steeds weer terugkeren naar de echte wereld, waarin hij een bepaalde bescherming nodig heeft omdat hij voortdurend te maken heeft met allerlei negatieve situaties. Hoe kunnen we mensen leren om met de wereld om te gaan waarin ze terugkeren, nadat ze klaar zijn met de integrale studie?

Antwoord: Na de cursus integrale educatie zullen de mensen deze wereld op een andere manier benaderen en aanvoelen. Maar we moeten mensen niet precies leren hoe zij met de wereld om zich heen moeten omgaan. Het gaat erom dat we mensen moeten veranderen. Als mensen zich bewust worden van innerlijke veranderingen, zullen zij deze wereld ook anders gaan beschouwen.

In het algemeen geven we een verkeerd advies aan onze kinderen als we hen leren om een ander niet te slaan, om niet te vechten en niet te vloeken. Dat is geen opvoeding. Dat lijkt op het temmen van dieren. We moeten hen innerlijk veranderen, zodat het voor hen ondenkbaar wordt om te slaan, te vloeken of te vechten. Daarom moeten we een innerlijke transformatie meemaken en opstijgen naar het volgende niveau, maar niet domweg een systeem van verboden opvolgen.

Dit is de fout van het moderne onderwijs en de opvoeding die erop uit zijn om mensen te oriënteren op de manier waarop zij zich moeten verhouden tot het leven en de wereld. Het enige wat we moeten doen is mensen naar een hoger niveau leiden. De rest komt dan van nature.

Hetzelfde geldt voor de wetenschap en de kunst. In feite is het niet nodig om mensen iets te leren. Als we anderen voelen als onszelf, beginnen onze sensoren zich te openen. Plotseling begrijpt iemand van binnenuit hoe hij bijvoorbeeld mooie muzikale klanken kan produceren. Het is de meest natuurlijke vorm van onderwijs. Het enige wat we nodig hebben is anderen op een hoger niveau brengen en ze verbinden met de rest van de natuur, in tegenstelling tot hun aangeboren egoïsme.

Op basis hiervan gaan mensen zich ‘uitbreiden’, ze gaan open en worden één met hun omgeving. Dit is het enige wat mensen nodig hebben. In zo’n staat kan niemand ons schade toebrengen en zullen we bij anderen geen tegenstrijdigheden of problemen veroorzaken. Mensen zullen zich altijd goed voelen omdat zij in harmonie met het programma van de schepping blijven. Er zal door hen nooit ook maar enige vorm van negativiteit ontstaan. Het maakt dan niet uit waar we zijn, er zal altijd een positieve sfeer en mededogen om ons heen zijn.

From a TV Program “Medicine of the Future,” part 3, 4/7/2013

Filed under: Integrale Educatie, Kinderen, Maatschappij, Opvoeding - Geen reacties→

Vraag: Aan het begin van de 20e eeuw, was er – met name in Rusland – een brede campagne om het analfabetisme te bestrijden. Wat tegenwoordig volkomen normaal is, werd toen met vijandigheid ontvangen. Veel mensen weigerden hun kinderen naar school te sturen en wilden zelf niets leren, omdat zij het beschouwden als een zinloze tijdsverspilling. Nu kan er een vergelijkbare situatie ontstaan wanneer de integrale educatie, die wij bieden, wordt opgevat als iets nutteloos, iets overbodigs. Hoe kunnen we deze weerstand overwinnen?

Antwoord: Ik denk, dat op het ogenblik een groot aantal opvoeders, psychologen en sociologen het ingewikkelde probleem begrijpen, alleen weten ze niet hoe ze ermee om moeten gaan. Dit betekent dat het nodig is om ze te benaderen met een zo breed mogelijke uitleg.

Docenten leven met studenten mee, bovendien lijden zij soms nog meer dan hun leerlingen. Zij zijn immers gedwongen om onder een constante, negatieve druk van kinderen te leven, van wie het grove egoïsme, dat direct tegen de leraren gericht is, grenzeloos is. Iedere student probeert zijn of haar eigen onafhankelijkheid tegenover hen te laten gelden en te streven naar zelfbevestiging.

Ik denk, dat leerkrachten en opvoeders hierin enige training nodig hebben en dat zij door een nieuwe methodologie in ieder geval iets kunnen ontdekken, waar ze wat aan hebben, om op een normale manier met kinderen te kunnen werken.

Het werk van een opvoeder is tegenwoordig moeilijk en serieus, ik zou zelfs zeggen: riskant. Men staat bloot aan zodanige omstandigheden en aan morele druk, dat je dit werk zelfs ‘schadelijk‘ kunt noemen. Vijfenveertig minuten in een klas met kinderen zitten levert een hoop stress op en legt een enorme druk op de leraar.

Samen met opvoeders moeten we voor hen een methodologische manier ontwikkelen die hen helpt om te begrijpen, dat het in de allereerste plaats over de sfeer in de klas gaat, zonder dat we nog spreken over veranderingen van de klas zelf.

Studenten kunnen een integrale discussie niet aan, omdat het nu niet mogelijk is om ook maar iets met iemand te bespreken: het leidt tot schreeuwen naar elkaar, elkaar uitsluiten, pesten, vloeken, en wie weet wat nog meer. Nu laat de opvoeder hen op z’n minst stilzitten en houdt hij hen op een bepaalde manier rustig, op de een of andere manier zorgt hij er uit noodzaak voor dat ze stil blijven. Intussen zitten de leerlingen allemaal ongelukkig op hun eigen plaats en wachten ze tot deze hele beproeving voorbij is.

Er is hier een geleidelijke, soepele overgang nodig. Ik denk dat opvoeders het hier langzamerhand mee eens zullen zijn. Ze kunnen al zien, dat het huidige systeem geen recht van bestaan heeft voor de nieuwe generatie.

From a “Talk on Integral Education” #5, 12/13/11

Filed under: Educatie, Integrale Opvoeding, Kinderen - Geen reacties→

Op het pad onthullen we diverse gebreken, en zo zou het moeten zijn. Het is echter een heel andere zaak wanneer ik in staat ben om ze met begrip te aanvaarden op grond van mijn voorbereiding en de steun die ik krijg van de omgeving. Dan zal ik de gebreken als een soort oefening zien. En een oefening zal niet langer een slecht iets zijn.

Wanneer ik op een probleem stuit, kom ik niet in paniek, of voel me zwak en verward. Integendeel, ik weet dat dit probleem aan mij is gegeven om het te overwinnen en een beloning te ontvangen. Het brengt me niet aan het wankelen om naar beneden te vallen, en snijdt me niet de pas af op het pad naar de goedheid.

De hele kwestie ligt in de voorbereiding, die me in staat stelt om alles te zien als een kans op vooruitgang, eerder dan een lawine van problemen waarvan we willen weglopen of zelfs ons leven willen beëindigen.

De toewijding aan het doel beslist alles. Wanneer ik in een vriendelijke omgeving ben, dan “hersenspoelt ” het mij en legt het mij uit dat alle gebreken aan mij worden geopenbaard als oefeningen voor iemand die wil groeien. Dan gebruik ik ze om te ontwikkelen. Bovendien ben ik blij dat de gebreken aan mij worden geopenbaard.

En vice versa, zonder de juiste opvoeding, zonder de steun en hulp van de omgeving, kan ik ze niet corrigeren en ze niet gebruiken als een trampoline om vooruit te springen. In plaats daarvan ben ik altijd ondergedompeld in het kwaad.

In verband daarmee wordt de mensheid geconfronteerd met vrije keuze: Hoe moet ik alles accepteren wat er op het pad onthuld wordt? Wanneer ik de problemen van tevoren herken, wanneer ik een omgeving prepareer voor mezelf en verlang om vooruit te komen, dan worden de gebreken voorzichtig onthuld. Ik begrijp ze al, ik ben er dan klaar voor, en accepteer ze als een teken van vooruitgang.

Vraag: Over welke gebreken hebt u het? Over de realisatie van kwaad in iemand zelf, of over tsunamis en andere natuurrampen.

Antwoord: wanneer je bent voorbereid heb je niet langer een tsunami nodig. Dan zullen de gebreken niet langer een probleem voor je zijn, maar uitdagingen. Ze zullen geen onopgeloste problemen zijn, maar taken. Zoals een zorgvuldig kind geen strenge maatregelen hoeft. In plaats daarvan laten we hem lego of een puzzel bij elkaar zoeken en ga zo maar door. Hij ontvangt geen moeilijk leven van ons, maar oefeningen die hij wil. Ook al doen ze hem soms een beetje zweten, ze geven hem ook plezier.

Filed under: Innerlijk Werk, Lijden, Vrije Wil - Geen reacties→

Na 200 jaar te hebben bestaan, zitten de moderne scholen in een diepe crisis, die de afgelopen decennia zich aan het ontvouwen was. Scholen moeten net zoals vroeger een plek worden waar de omgeving aangenaam is. Het woord school betekent in het Grieks “vrijetijdsbesteding”, ofwel een aangename wijze om tijd door te brengen.

Een persoon kan zich niet ontwikkelen in een omgeving waar hij onderdrukt wordt, omdat dit de persoon dwingt om zichzelf te beperken en zich voor anderen af te sluiten. Vrijheid is nodig voor een kind om zichzelf open te stellen, en zijn eigen plek en doel in de wereld te vinden, zodat hij deze belangrijke keuzes en beslissingen op een onafhankelijke manier kan maken.

Dit is waarom we onze kinderen moeten helpen om zich zonder enige beperking te ontwikkelen. Elk van ons moet innerlijk volkomen vrij zijn en door de samenleving opgevoed worden. Kinderen zullen op een natuurlijke wijze elkaar onderwijzen binnen de groep in, waar ze bij horen. En de groep zal voor zijn leden zorgen. De rol van leraren is om de groep te onderwijzen. De maatschappij toezien op de groepen, aangezien de maatschappij orde schept en geen persoon of groep zal toestaan om zomaar te doen wat hij wil, aangezien iedereen een lid van die maatschappij zal willen zijn.

Volgens de wetenshap van Kabbalah, is dit de meest favoriete methode van sociale organisatie, die aan de juiste menselijke ontwikkeling bijdraagt. Onder zulke condities, moet de aanwezigheid van ouders, leraren, en andere volwassenen niet merkbaar zijn en niet gevoeld worden door de kinderen. Deze methode zal elk kind de beste mogelijkheid geven om zichzelf en zijn eigen potentieel te ontwikkelen.

Verwante Materialen (Engelstalig):
Laitman.com Post: The Goal of Education Should Be Perfection And Equivalence To Nature
Laitman.com Post: Lessons For Children Every Sunday
Bail Yourself Out: Chapter 13: “Teach Your Children”
Kabbalah Today Article: The American Education System: “F” is for Failing

Filed under: Onderwijs - Geen reacties→

Een vraag die ik ontving: Wat betekent het Hervormende Licht in de opvoeding van kinderen?

Mijn Antwoord: Het Hervormende Licht is een Hogere kracht, de kracht van wijsheid die komt vanuit de leraar en heeft invloed op de student die vervolgens vraagt: “Wat is het?”

Het Hervormende Licht is een effect van een hoger niveau op een lager, een invloed van kracht en status, geen kennis. Als de lagere zijn kwaliteiten op gelijke hoogte brengt met de hogere dan onthult hij hetgeen er in de hogere leeft. Daarom houdt ware opvoeding in dat de kinderen constant worden voorzien van situaties die zijn moeten overwinnen. Door discussie, probleemoplossing en het overwinnen van obstakels op hun eigen manier zullen ze uiteindelijk de kennis zelf ontdekken en bereiken.

Het blijkt dat de meest eerlijke vorm van onderwijs door discussie plaatsvindt. Oude scholen gebruikten precies die methode. Rabbi Akiva zat onder een boom omgeven door zijn studenten en zij discussieerden over diverse onderwerpen.

Ook in andere landen werden er speciale plekken gebruikt waar mensen naar toekwamen om te discussiëren over diverse onderwerpen. Ze kwamen en gingen in vrijheid, luisterden naar anderen en spraken hun mening uit. Dank zij deze discussies en de vrije uitwisseling van meningen werd een persoon in de gemeenschap opgenomen. Deze vorm van onderwijs was karakteristiek voor vele culturen, zelfs het woord “school” vanuit het Grieks vertaald betekent vrije tijd – goed bestede tijd.

Hierin ligt de essentie van een school: een persoon gaat er naar toe om deel uit te maken van de prettige sfeer die zijn ontwikkeling ten goede komt. In plaats daarvan stoppen we nu droge leerstof in de kinderhoofden, hen vastbindend aan nadelen. Ze kunnen zo’n onderwijs niet uitstaan. Ten eerste leert een persoon niets zelf, hij is meer een robot die vol wordt gepropt met data en ten tweede wordt hij niet gevormd tot een mens, en dat brengt, volgens Plato en Aristoteles, grote schade toe.

Verwante Materialen:
Laitman.nl Artikel: De Oplossing Voor Onze Falende Onderwijs Systemen Is Om Het Hoogste Bestuur Te Bestuderen

Engelstalig:
Laitman.com Post: Education By Way Of Dialogue And Discussion
Laitman.com Post: Lessons For Children Every Sunday
Article: “Higher Education”: How to Raise Happy Children”
TV Program: Ask the Kabbalist (September 11, 2008)

Filed under: Onderwijs - Geen reacties→

Een vraag die ik gekregen heb: U zegt dat het egoïsme onder de jonge generatie niet tegengehouden kan worden: een 11-jarig kind kan een ander kind neersteken. Waar gaat dit heen? Wat zal er over tien of vijftien jaar gebeuren, als deze kinderen 10-jarige kinderen, 20 zijn?

Mijn Antwoord: Ten eerste voelen de kinderen zich niet verplicht om onze wetten na te leven, omdat ze niet gestraft kunnen worden. Ze kunnen niet door de rechtbank bestraft worden, wegens hun leeftijd. Wat zal er dus gebeuren? Naar mate het kind ouder wordt, groeit er een beschermende kracht in hem, zowel als angst, de behoefte om als volwassene in de wereld te leven. Dus een ding zou helpen, als we ze als volwassenen zouden behandelen.

Maar de waarheid is, dat onze wetten niet geschikt zijn voor kinderen. Er zouden wettelijke regels moeten zijn voor iedere leeftijdscategorie en ze zouden anders moeten zijn voor jongens en meisjes. We zouden moeten weten wat van ze te eisen en hoe ze te straffen. Ze moeten kunnen zien wat het juiste gedrag is, volgens het systeem van beloning en bestraffing.

Een kind moet dit weten – dit is een ware systeem van opvoeding. Het is een systeem dat tegen de wrede dierlijke natuur van de menselijke wezens kan werken en in staat is om een echte persoon te vormen of te creëren. Voor elke actie moet er een bijpassende reactie zijn. Dit is hoe een moeder een kind grootbrengt: ze geeft hem knuffels voor een ding en straf voor iets anders.

Dit is hoe we de “klei” vorm moeten geven. En kinderen begrijpen dit, aangezien zij de “klei” zijn, die het verlangen bevatten om genot te ontvangen. We kunnen dit verlangen beïnvloeden door het volgende te zeggen: als je deze vorm aanneemt, zal je iets lekkers ontvangen, en als je een andere vorm aanneemt, zal je bitterheid voelen. Dit is hoe we een mens kunnen creëren.

Echter, als we het kind toestaan om alles te doen wat hij wil en negatieve vormen van gedrag suggereren, zoals dat het kind leert van wrede, walgelijke spelletjes waarin mensen elkaar vermoorden, en dit op tv getoond wordt en ze het ook op het internet zien, en er ook geen straf vanuit de maatschappij er naar uit gaat, wat zal er dan volgen uit dit soort opvoeding? Een schattige peuter zal een misselijkmakend kind worden.

We moeten dus eerst de ouders opvoeden over het proces van het creëren van een systeem van opvoeding voor hun kinderen. Anders zal de volgende generatie zeker slechter zijn dan de vorige.

Uit de les over Baal HaSulam’s artikel “De Essentie van Religie en Zijn Doel” op 17.02.2009.

Filed under: Kinderen - Geen reacties→

Een echte gids kent alles wat langs het pad kan gebeuren en laat de mensen niet afdwalen. Dit is hoe elke leraar in de wereld moet onderwijzen. Wiskunde-, natuurkunde- en leraren van andere pragmatische vakken, zijn in staat om succesvol leerlingen te onderwijzen, omdat ze de kinderen over echte wetten leren die in de Natuur bestaan. Ze brengen hun eigen kennis en ervaring over. Dus de leraren van exacte en natuur wetenschappen zijn oké – ze liegen niet tegen hun leerlingen.

Echter, de docenten die kinderen willen leren hoe zich in de wereld te gedragen geven ze niet de juiste of realistische informatie. Ten eerste leven ze zelf niet op een juiste manier, ze weten niet wat er morgen gaat gebeuren en ze zijn niet in staat om zich voor te stellen wat een kind zal overkomen, omdat ze nooit langs hetzelfde pad zijn gegaan. Dus als het op scholing aankomt, moeten schoolleraren allen wiskunde, natuurkunde en andere exacte vakken onderwijzen.

Echter als het op echte opvoeding aankomt, zijn de enigen die kunnen onderwijzen, degenen die langs de spirituele ladder zijn gestegen en zich een aantal gradaties boven de kinderen bevinden. Het maakt niet uit of de studenten kleine of grote kinderen zijn – een student kan zelfs 60 of 70 jaar oud zijn.

Dit is waarom we zoveel problemen zien tussen de ouders en kinderen. De ouders zijn nog steeds op het niveau van het egoïstische verlangen, in een wereld die reeds verder is gegaan. Ze zijn net als dinosauriërs die in een nieuwe wereld zijn gevallen! Ze willen nog steeds hun kinderen onderwijzen, maar hun kinderen hebben een nieuw verlangen en hebben nieuwe leraren nodig. Er is dus sprake van een tweevoudige fout hier! Een ouder die aan een voorbije eeuw hoort, onderwijst een kind dat in de huidige eeuw leeft, maar het kind heeft een leraar uit de volgende eeuw nodig. Er is een gat tussen de twee gradaties, en we beweren nog steeds dat we onze kinderen iets kunnen leren.

We passen niet bij de kinderen als het op hun verlangens en de vervulling ervan gaat. Het is dus niet verrassend dat we niet succesvol zijn qua onderwijs. Tegenwoordig wordt er een globale verbinding tussen iedereen onthuld, en wij, de hele wereld weten er helemaal niets van af.

Dus als we erover spreken hoe we individuen tot mensen kunnen maken, over hoe hen voor te bereiden op het leven, kan een leraar alleen iemand zijn die een aantal gradaties hoger is gestegen. Hij kan niet zomaar iemand zijn die afgestudeerd is van een hoge school of een universiteit. Hoe kan hij tenslotte een kind leren over hoe zich te gedragen in deze wereld, als hij zelf niet begrijpt wat er aan de hand is in de wereld?

Uit de les over Baal HaSulam’s artikel “Eén Grondregel” op 18.03.2009

Filed under: Onderwijs - Geen reacties→

Een vraag die ik gekregen heb: Ik heb uw discussie met Anatoly Ulyanov over het opvoeden van kinderen gekeken. De opvoeding die ik gekregen heb, mist alles waarvan u zegt dat gedaan moet worden, vanuit het oogpunt van Kabbalah. Ik heb dus het benodigde onderwijs niet ontvangen. En het toeval wil dat ik ook geen conventionele seksuele oriëntatie heb, waar ik me zorgen om maak. Hoe kan ik het gebrek aan opvoeding bij mezelf rechtzetten?

Mijn Antwoord: Alleen het Hoogste Licht, dat op een persoon tijdens de studie van Kabbalah neerdaalt, kan hem corrigeren in de mate waarin hij er naar verlangt om zichzelf te begrijpen en de verborgen wereld die hem omringt te onthullen. Hij zal dan de hele wereld voelen door middel van zijn nieuwe eigenschappen en dit zal hem corrigeren. Op deze invloed na, is er geen ander middel in onze wereld die ons kan corrigeren. Zie punt 155 van de “Inleiding tot Talmud Eser Sefirot“.

Verwante Materialen:
Laitman.com Post: What Does It Take to Become Corrected?
Laitman.com Post: We’re All Zombies Before Entering the Upper World
The Path of Kabbalah: “The Awakening of the Point in the Heart”
The Kabbalah Experience: “Soul, Body and Reincarnation”
Kabbalah on Education

Filed under: Onderwijs - Geen reacties→