Er zijn vele wegen voor een mens om bij de vraag naar liefde en eenheid te komen. In het algemeen betekent het woord ‘liefde’ iets geheel anders voor ons: het vervullen van onze egoïstische verlangens met voedsel, seks, familie, rijkdom, roem, kennis, enzovoort.

‘Ik heb lief’ betekent eigenlijk: ‘Ik wil hebben’. Als ik iets wil ontvangen betekent het, dat ik ervan houd, dat ik het voor mezelf wil hebben, dat ik het dichterbij me wil hebben en mijzelf ermee wil vervullen. Daarover gaat mijn ‘liefde’. Samengevat: de eigenlijke definitie van het woord ‘liefde’ is: ‘Ik wil het hebben’.

Dat komt, omdat we in onze wereld leven die ontstaan is na het breken, zoals de wijsheid van Kabbalah uitlegt. Onze hele wereld is volledig egoïstisch, daarom leggen we het begrip ‘liefde’ uit als iets wat uitsluitend op onszelf gericht is. Ik houd van iets betekent, dat ik het dichterbij mezelf wil hebben, ik wil het voelen en mezelf ermee vervullen. Als ik mijn verlangen vervul, als ik geniet van iets aangenaams, noem ik het ‘liefde’.

We hebben daarom geen aandacht voor de andere helft, de andere kracht die in de werkelijkheid bestaat: de kracht van geven die hetzelfde begrip ‘liefde’ inhoudt. Daar betekent van iemand houden echter: hen vervullen, hen brengen wat zij willen, niet wat ik wil. Dit is volledig tegengesteld aan ons begrip van liefde.

In het verleden stonden mensen dichtbij de natuur en voelden zij van nature, dat er een andere kracht in de natuur bestaat, de kracht van geven, waarbij liefde betekent dat ik rekening houd met anderen en aan hen geef. Kabbalisten, die begaafd zijn met een fijn aanvoelen van de natuur, zoals veel mensen dat hebben, hebben deze krachten onthuld.

Er waren veel mensen, behalve Kabbalisten, die in allerlei vormen voelden en ontdekten, dat de kracht van geven niet minder is dan de kracht van ontvangen. Zij realiseerden zich, dat in deze andere helft van de werkelijkheid (in geven) dezelfde handelingen bestaan als in de kracht van ontvangen, alleen hun interpretaties zijn verschillend, tegengesteld aan hoe ze in deze wereld hier gebruikelijk zijn.

Wij bestaan echter uitsluitend in een helft van de werkelijkheid: in ontvangen, in het verlangen om onszelf te vervullen, omdat we het gevolg zijn van het breken van de verlangens (Kelim). En de mens blijft volledig gebroken achter, waarbij de levenloze, vegetatieve en animale niveaus van de natuur, zoals Baal HaSulam het schrijft in ‘Voorwoord voor de Wetenschap van Kabbalah (Pticha)’, samen met de mens rijzen en vallen, zonder enige berekening voor zichzelf, maar alleen in de mate, waarin zij de veranderingen die de mens moet ondergaan, vergemakkelijken.

Religies en overtuigingen zijn, vanaf het moment van hun ontstaan, eveneens voortgekomen uit het feit dat zij de andere kracht die in de natuur bestaat, ontdekten: de kracht van geven. Vanuit hun standpunt spreken ze over liefde en eenheid. Zo was het toen ze nog met een klein groepje mensen waren. Maar nadat zij dit verspreidden in de egoïstische massa die niet zo gevoelig is, is het geworden tot een reeks ceremonieën en rituelen, in plaats van mensen te brengen tot eenheid, liefde, geven en balans tussen de twee systemen.

Toen de tijd verstreek en de mensheid zich, door de geschiedenis heen, ontwikkelde, aangespoord door de voortdurende groei van het egoïsme in ieder mens en in de mensheid in het algemeen, zijn we ver weg geraakt van zelfs dat natuurlijke begrip dat de mensheid eens bezat: van het begrijpen van geven en liefde, wat behoort tot de andere helft van de natuur.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 12/13/2011, Writings of Rabash

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Liefde - Geen reacties→

Filed under: Liefde, video - Geen reacties→

Er staat Geschreven: “De duisternis zal schijnen als het Licht.” Er is geen dag, noch nacht in ons innerlijk werk. Het Licht schijnt in alles en vult Malchut de Ein Sof (van Oneindigheid) volledig. We leven in een oceaan van Licht. Hoe zou er duisternis kunnen zijn? ….

Wij hebben noch dag noch nacht in spiritualiteit, maar we voelen allerlei veranderingen in onze situaties. Het is noodzakelijk om deze veranderingen te onderscheiden Misschien bestaan mijn dagen en nachten – vanuit mijn egoïsme gezien – uit het volgende: de dag betekent, dat ik heb wat heb verdiend en overwonnen, terwijl de nacht me laat zien dat ik niet veel geluk heb gehad. De dag en de nacht van de Schepper zijn hier echter aan tegengesteld. Voor Hem is de dag de mogelijkheid om te geven, lief te hebben en te verbinden, terwijl de nacht, daarentegen, het gebrek aan de krachten van geven en liefde is.

We moeten daarom altijd onderscheiden waar we in leven: in de duisternis van de nacht of in het licht van de dag, zo opgevat door mijzelf of door de Schepper en we moeten proberen om in de correcte definitie te blijven.

From the 6th lesson at the Toronto Convention 9/18/11

Filed under: Congressen, Innerlijk Werk, Liefde - Geen reacties→

Het woord granaatappel (Rimon in het Hebreeuws) komt van het woord verhevenheid (Romemut). Hoe meer verheven de eigenschap van liefdevol geven in mijn ogen is, hoe meer ik boven mijn persoonlijke belangen kan uitstijgen.

Waar kan ik ontdekken, dat de eigenschap van geven zo groot is? Dat kan alleen als ik mezelf laat beïnvloeden door de omgeving. Dan zal de kracht van alle vrienden van buitenaf naar mij toekomen en ze zullen me ‘brainwashen’, ze zullen door dringen tot in mijn hart en – wat het belangrijkste is – me het gevoel geven, dat de eigenschap van liefdevol geven het belangrijkste is.

We zijn in een oceaan van Licht, maar we voelen het niet, omdat we er te klein over denken. Hoe kunnen we waarnemen hoe groot het is en het daardoor ook gaan voelen?

In elke beroep is het van het grootste belang om gevoelig te zijn voor de kleinste details, die degenen, die geen expert zijn, niet voelen of begrijpen. Als ik kleermaker ben en naar een overhemd kijk, kan ik je er van alles over vertellen: wat voor materiaal ervoor is gebruikt en hoe het genaaid is. Maar als ik geen kleermaker ben, is het voor mij gewoon een lap.

We zijn nu in een zee van Licht, maar we kunnen het niet ‘pakken’, niet ontdekken of zien. Dat komt doordat we niet zien hoe belangrijk het is. Hoe komt dat? Omdat het Licht de eigenschap van liefdevol geven is en ik daar het belang niet van voel, dit staat het verste van mij af. Ik wil het niet en ik wil ook niet dat ik het wil.

Alleen als een kracht van buitenaf naar mij toekomt en me in mijn denken en voelen brainwasht, me tot de gedachte brengt, dat ik dit nu juist mis en me voortdurend beïnvloedt, alleen dan zal ik tenslotte zeggen: “Ik wil het!” En dan zal ik het ook ontdekken. Dit wordt genoemd: ik heb de kli (vat) gebouwd voor de eigenschap van liefdevol geven, ‘belangrijkheid’ genaamd. En dan ontdek ik deze eigenschap, en die wordt ‘Licht’ genoemd.

Hieruit zien we hoe belangrijk het is om de juiste definities te geven, de juiste betekenissen aan de woorden. In spiritualiteit is dit het geheim van succes.

From the 6th lesson at the Toronto Convention 9/18/11

Filed under: Congressen, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Het Boek De Zohar, Hoofdstuk “Shlah Lecha” (Zend uit voor Jezelf), item 17: En de verspieders, die door Mozes uitgezonden waren, veroorzaakten jammerklachten in de generaties die volgden, omdat op die dag de Eerste en de Tweede Tempel verwoest werden en zij veroorzaakten het verlies van vele duizenden en tienduizenden van Israël. En zij werden de oorzaak van het vertrek van de Shechina uit het land en van het volk Israël. En er staat geschreven over hen, die door Joshua uitgezonden werden: “Hij zal de ziel van zijn Heer doen terugkeren”.

De bron van destructie in alle generaties, namelijk op alle niveaus van corruptie en correctie, bestaat uit het besluit van een mens om het spirituele pad niet te volgen, uit angst, luiheid, onverschilligheid of gebrek aan verlangen. “Dit is goed, maar het is niets voor mij”, zoals de verspieders zeiden, toen zij uit het land Israël terugkeerden. Dit is de oorsprong van alle ellende.

Nu dient zich de vraag aan: Maar voor die tijd waren er toch ook tegenslagen, in Egypte en voordat Mozes “de verspieders naar het land Israël zond”? Dat is juist, maar we spreken over de laatste strijd voor het land Israël, toen de verspieders zeiden: “Het is waar, het is goed daar, maar het is niet voor ons”.

Dit is een heel belangrijk punt. In feite bevindt een mens zich hier voortdurend in. Elke keer corrigeren we nu juist deze oorsprong, door een besluit te nemen, dat het niet alleen goed is, maar ook voor mij bestemd is. Maar wat is goed? Geven is goed. Daar waren de verspieders bang voor: “Kunnen we zelfs geven bereiken? Ik ben het tegengestelde daarvan. Wil ik dit wel?! Van een afstand kan ik zeggen dat geven goed is. Maar kan ik er dichterbij komen, het bereiken? Ik heb hier totaal geen energie voor of behoefte aan ….” Op deze manier verwerpen we het op verschillende niveaus.

Dit is nu juist wat gecorrigeerd moet worden. Dit betekent, dat we elk moment van ons leven op dit cruciale punt staan, waar we “de zonde van de verspieders” moeten corrigeren.

From the 2nd part of the Daily Kabbalah Lesson 8/9/2011, The Zohar

Filed under: Liefde - Geen reacties→

Vraag: Waarom spreken we over haat, terwijl de meeste mensen geen haat voelen voor elkaar, maar alleen onverschilligheid?

Antwoord: Als ik denk, dat het gras op het gazon van de buurman groener is dan bij mij of als ik jaloers ben op zijn nieuwe auto, gaat het over haat. Omdat ik mijn welzijn afmeet aan mijn omgeving en als de vergelijking niet in mijn voordeel uitvalt, veroorzaakt dat een gevoel van haat naar anderen in mij.

Hun succes brengt mij ertoe, dat ik me slecht voel en lijd. En van nature haat ik hen daarom. Je kunt je er niet bewust van zijn, maar het is wel zo.

Ik kan onmogelijk onverschillig staan ten opzichte van anderen, omdat we onderling verbonden zijn in één systeem en ik vergelijk mijn situatie ongetwijfeld met die van anderen. Van nature willen we de ander zien als lager dan onszelf en iedereen moet ons van dienst zijn. Als je dit niet begrijpt, ben je je dit gewoon nog niet bewust.

Het is niet eenvoudig om haat te ontdekken. De Berg Sinaï (de berg van haat) en het ontvangen van de Torah bereik je pas na een heel lange voorbereidingstijd: de slavernij in Egypte en de tocht door de woestijn. Zolang je je gevoel van haat niet hebt ontdekt, heb je de Torah nog niet nodig.

Er zijn veel mensen op de wereld, die denken dat ze rechtvaardig zijn en dat ze anderen niets slechts toewensen, maar dat ze houden van anderen. Ze voelen gewoonweg hun haat niet. Als ze werkelijk zouden proberen om anderen lief te hebben, zouden ze ontdekken hoeveel ze hen haten. Een mens moet door de Egyptische ballingschap heen om haat te ontdekken.

Daarom hebben we de “dag van liefde” (Tu B’Av, de 15e Av) na de dag van vernietiging, de 9e Av. Nadat we het kwaad hebben onthuld, de enorme, vreselijke crisis, de haat tussen ons, volgen er 5 dagen (5 niveaus), waarin we onszelf corrigeren en liefde bereiken. Het gebeurt alleen op deze manier!

Daarom is het zo, dat als een man en zijn vrouw, in het dagelijks leven, geen ruzie hebben, ze hun liefde niet kunnen ontdekken. Soms ruziën mensen opzettelijk, ze doen het instinctmatig om daarna de liefelijkheid en het genieten van hun relatie weer te voelen door het goed maken. Onverschilligheid is het ergste wat er bestaat.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Liefde, Lijden, Thora - Geen reacties→

Vraag: Hoe weet je, dat je werkelijk het Licht waarneemt?

Antwoord: Ik heb niets te geven aan een ander mens, maar als ik hem echt iets wil geven, wordt er in mij – in mijn houding ten opzichte van hem, in het streven naar geven en liefde te geven – een bijzondere “stroom” voelbaar en die heet “Licht”.

Om een extern fenomeen waar te nemen, is het noodzakelijk om er gelijkvormigheid mee te bereiken. Net als een radio die is afgestemd op een specifieke golf, breng ik de golf voort, de kwaliteit die zich buiten mij bevindt. Binnenin mij, maak ik een voorbeeld of model van de kwaliteit van geven die zich buiten mij bevindt. En dan vang ik deze kwaliteit op en ervaar ik het.

Als ik echt contact wil hebben met een ander mens via de wet van geven, ontstaat er in mij, in mijn houding ten opzichte van hem, plotseling een soort vervulling die van buiten mij lijkt te komen, hoewel het in werkelijkheid van binnenuit naar de oppervlakte komt. Deze reactie, die ik voelde in mijn verlangen om te geven, noemen we het Licht.

From the 5th part of the Daily Kabbalah Lesson 7/20/11, “Arvut”

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Intentie, Waarneming - Geen reacties→

Het lezen van De Zohar kan je vergelijken met een lang verwachte ontmoeting met iemand van wie je houdt, iemand bij wie je dichterbij wilde zijn. Als je elkaar eindelijk ontmoet, maakt het je niet uit wat hij precies tegen je zegt. Het belangrijkste is, dat je – nu je dichtbij hem bent en zijn stem hoort – voelt hoe dicht je bij elkaar bent. De woorden die je hoort zijn niet belangrijk. Laat hem maar vertellen. Je luistert er zelfs niet zo nauwkeurig naar. Door de woorden wil je voelen hoe je nog dichterbij hem komt en hem meer voelt.

Het is hetzelfde met Het Boek De Zohar. Alle verschillende woorden en verhalen, die erin geschreven staan, lijken ons in de war te brengen. Maar dan begrijpen we waarom dit daar geschreven staat: omdat het allemaal namen zijn, die onze verbindingen uitdrukken. Maar het is voor mij niet belangrijk waarover er nu precies geschreven wordt in dit Boek, waarover verteld wordt. Wat belangrijk is, is dat ik er nu dichtbij ben. Omdat ik er vreugde aan beleef om ermee verbonden te zijn, besteed ik niet zoveel aandacht aan de woorden. Het belangrijkste is, dat we dicht bij elkaar zijn.

From the 2nd part of the Daily Kabbalah Lesson 7/27/11, The Zohar

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Gebed, Intentie, Kabbalah Studie, Zohar - Geen reacties→

Baal HaSulam: De Studie van de Tien Sefirot, Deel 1, “Overzicht van Vragen en Antwoorden betreffende de Betekenis van de Woorden”: Vraag 5: Wat is het Licht van Hochma? Een Ohr (Licht) dat het schepsel binnengaat tijdens de eerste uitbreiding van het Directe Licht en dat de algehele ondersteuning en essentie is van het schepsel.

Van de kant van de Schepper eindigt de schepping, na de vier fasen van de uitspreiding van het Directe Licht, bij Malchut van de wereld van de Oneindigheid. Dat wil zeggen: Hij schiep het punt “uit het niets” (Yesh mi Ain), dat tot ontwikkeling komt in vier fasen, onder de invloed van het Hogere Licht, Dat het omgeeft.

De invloed van de Schepper over het punt van schepping wordt de nul fase genoemd, Keter, en binnen dit punt ontstaan de ontwikkelingsfasen één, twee, drie en vier. De laatste, vierde fase van de ontwikkeling van het punt “uit het niets” onder de invloed van het Licht, wordt Malchut van de wereld van Oneindigheid genoemd.

Dit wilde de Schepper aan het schepsel geven om het verlangen te ontwikkelen vreugde te beleven in dit punt, zodat de waarneming, het voelen van het Licht, de houding van de Gever ten opzichte van dit punt, wordt ervaren als “oneindig”. Het is duidelijk dat we hier niet spreken over fysieke afstanden, maar dat we de eigenschappen definiëren van de innerlijke essentie van dit punt. Nu neemt het de Schepper waar en het voelt Hem, het neemt Hem in zichzelf op zonder enige beperking, wat aangeduid wordt als oneindigheid, grenzeloosheid.

Dit punt van schepping accepteert volledig, zonder enige beperking van zijn kant, alles wat de Schepper wil geven, dankzij Zijn eigenschappen Goed te zijn die Goed doet. Alles wat later gebeurt, is al de reactie van het schepsel dat, met de hulp van de Schepper, zo’n hoge, volledige en wonderbaarlijke ontwikkeling heeft bereikt.

Nu het alles wat de Schepper geeft accepteert, begint het schepsel zichzelf innerlijk te veranderen en van zijn kant reageert het op het Licht dat het vervult. Met andere woorden: dit is de reactie van de gast op al het goeds dat hij voelde van de Gastheer en op de vervulling, die door Hem gegeven werd. Nu moet hij reageren op deze vervulling en liefde die aan hem is onthuld.

Dit houdt niet op bij de staat van Malchut van de wereld van Oneindigheid, hoewel het werk compleet is van de zijde van de Schepper. Nu bouwt het schepsel in zichzelf allerlei soorten schermen en verhullingen. Het wijst af wat het kreeg, het wil de relatie van de Gastheer tot zichzelf verbergen, totdat het een verhouding van wederkerigheid bereikt.

Verder gebeurt dit alles in de gast en het lijkt alsof de Gastheer er niets vanaf weet. De gast weigert en neemt aan, stelt verschillende voorwaarden om, wat de Gastheer hem biedt, aan te kunnen nemen. Alles wat plaatsvindt beneden Malchut van de wereld van oneindigheid is de innerlijke ontwikkeling van het schepsel, dat ernaar verlangt te worden zoals de Schepper.

Daarom is het zo dat: “Het Licht van Hochma is het Licht dat het schepsel binnengaat bij de eerste uitbreiding van het Directe Licht”, namelijk gedurende de eerste, directe invloed van het Omgevende Licht, dat door het schepsel gevoeld wordt. Alles bestaat inderdaad in het Hogere Licht, maar naar de mate van zijn ontwikkeling voelt het schepsel, dat het lijkt alsof het Licht Zijn invloed verandert. De allereerste invloed van het Hogere Licht op het schepsel is: “de algehele ondersteuning en essentie van het schepsel”, en het wordt het Licht van Hochma (Wijsheid) genoemd.

Met andere woorden: ik zit tegenover de Gastheer en ik zie, in de eerste plaats, alle “voedsel” voor me, de levensbron. Zonder dat kan ik niet bestaan, ik zal sterven.

Nadat ik echter deze voeding heb ontvangen en ik begin te leven (zoals er gezegd wordt: “als er geen meel is, is er geen Torah”) kan ik gaan overdenken wat ik zal gaan doen met betrekking tot het ontvangen van dit alles. Daarom wordt het Licht van Hochma de basis van het leven genoemd en is het in alle wederzijdse acties tussen de Schepper en het schepsel aanwezig, openlijk of verborgen.

Zelfs wanneer we spreken over de staat waarin er slechts één Licht is: Hassadim (Genade) en er geen enkele sprake is van ontvangen, gaat het over “bijna”afgescheiden zijn van het Licht van Hochma. Niet volledig afgescheiden van ontvangen, maar “bijna”.

Het is hetzelfde in ons leven, waarin het gaat over het noodzakelijke, minimale niveau – dit is noch geprezen, noch veroordeeld – omdat het nodig is om het bestaan te onderhouden. Dit gaat over het ontvangen van niet meer dan wat noodzakelijk is om te leven, vastgesteld door het schepsel zelf.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→

In Kabbalah spreken we niet over persoonlijke gevoelens. We spreken over de liefde tussen vrienden, maar alleen in het algemeen, zonder onszelf of andere namen te noemen.

Het is nodig om te spreken over de grootheid van de leraar, de Schepper, de groep en het belang van het doel, want zonder elkaar te inspireren zullen we niet verder komen. Dit geeft ons de kracht om te werken en daarvoor hebben we de groep nodig. Maar niemand spreekt zich hierover uit in de ik-vorm met de bedoeling om zijn innerlijke gevoelens en verlangens te onthullen (Kelim).

Het feit is dat de anderen nog niet zijn hervormd tot het niveau van Bina (Hafetz Hesed), wat betekent: “doe anderen niet aan wat u niet wilt dat u wordt aangedaan” en daarom kunnen ze u schaden met hun gedachten. Vandaar dat dit verbod bestaat.

Je spreekt over hoe verheven het doel is, maar niet over hoe u of iemand anders geïnspireerd wordt door spiritualiteit. Je moet over de wet spreken die in de schepping werkt, de formule in het systeem van de krachten, zonder naar een specifiek iemand te verwijzen.

Al ons werk is intern en nederig. Ik moet de groep niet beschouwen als individuele mensen en gezichten, maar als krachten die snakken naar de Schepper, naar geven en die zich verenigen om samen dit doel te bereiken. Deze gezamenlijke verlangens, deze innerlijke verbinding is wat we de groep noemen.

Daarom noem ik geen namen van mensen, wanneer ik over de groep spreek. Het lijkt of er geen mensen zijn, maar alleen verlangens die verbonden worden door de onderlinge garantie! Wanneer deze verlangens het niveau van verbinding bereiken, wanneer het werkelijk geven wordt op het eerste niveau, onthullen ze dit, samen met het Licht van Hassadim waarmee ze worden vervuld, het wederzijds geven genaamd.

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk - Geen reacties→