Vraag: Tijdens Pesach gebruiken we een speciale schotel waarop we zes soorten voedsel leggen. Waarom zijn juist die soorten gekozen?

Antwoord: Dit voedsel symboliseert bepaalde soorten krachten en eigenschappen waar we doorheen gaan om uit ons egoïsme weg te trekken en altruïstische eigenschappen te bereiken.

Dit is een uitweg vanuit het egoïsme naar het altruïsme. Daarom vindt het geleidelijk plaats in onze verschillende eigenschappen.

Bijvoorbeeld: als we aan een gemeenschappelijke tafel zitten, en dat moet samen zijn, en dan bewust overhellen naar links, symboliseert dit dat we niet langer meer door Farao onderdrukt worden, we zijn geen slaaf meer van onze verlangens.

Vier glazen wijn symboliseren de complete uittocht uit het egoïsme, uit vier fasen van egoïstisch verlangen.

Matza symboliseert het brood dat snel gebakken moest worden, want de spirituele uittocht uit Egypte vindt heel snel en onverwacht plaats. Plotseling wordt een mens door een golf meegenomen en voorwaarts gedragen. Er is een verandering in zijn waarneming van de wereld.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2021/03/symbols-of-passover/

 www.facebook.com/KabbalahAcademyNederland

From KabTV’s “Spiritual States” 4/15/19

Related Material:

Allegories And Spiritual Properties

Signs Of Disengagement From The Ego

Bread With 0% Malchut

Filed under: Holidays, Spiritual Work | Add Comment / Ask Question →

Filed under: Altruïsme, Egoïsme, Egypte, Pesach - Geen reacties→

Mijn nieuwe artikel op Linkedin “Is Chanoeka een Joods feest?”

Op Chanoeka, dat donderdagavond 10 december begint, vieren de Joden hun overwinning op het Seleucidische Rijk dat probeerde om het Hellenistische cultuur- en geloofssysteem onder de Joden in het land Israël te verankeren. Zo gaat het verhaal. Toch geeft deze epos niet precies weer wat er is gebeurd. Hoewel iedereen weet dat de opstand van de Makkabeeën, waarvan wij de overwinning vieren tijdens Chanoeka, een burgeroorlog was tussen de Chasmoneese familie en hun aanhangers tegen de Hellenistische Joden, past het ons beter om ons voor te houden dat wij tegen de Grieken (het Seleucidische Rijk praktiseerde en promootte de Griekse, Hellenistische cultuur) vochten. Pas tegen het einde voegden de Seleuciden zich aan de zijde van de Hellenisten, maar het grootste deel van de oorlog was een oorlog tussen de Joden.

De oorlog tussen de Joden gaat over veel meer dan macht, het is een clash tussen idealen, tussen paradigma’s, tussen waarnemingen van de realiteit. Judah Maccabee, de derde zoon in de Chasmoneese familie, was de aanvoerder van de rebellen tegen de Hellenisten, zijn hele familie bezat sleutelposities.

De strijd ging niet over een intern Joods gekibbel, het was een gevecht over de roeping van het Joodse volk: de wereld redden door het voorbeeld te geven. Als de Joden afzien van hun toewijding aan eenheid, wat betekent het doel van het bestaan van het Jodendom dan nog? Het is nog erger, als er geen Joden zijn die zich willen verenigen en een voorbeeld willen zijn, hoe kan de wereld zich dan ooit verenigen? De Chasmoneeën waren diep overtuigd van de profetie van Jesaja (42:6): “En ik zal u stellen tot een verbond met het volk, tot een licht voor de naties,” en van de woorden van Koning Salomo (Spreuken 10:12): “Haat wekt twisten op, maar liefde bedekt alle overtredingen.” Zij zagen het als hun roeping om te laten zien hoe liefde belangrijker is dan haat, hoe zij boven de haat konden uitstijgen in eenheid en vrede.

De Hellenisten die de tegengestelde benadering probeerden in te voeren, waarbij het ego koning is en wij onszelf moeten dienen, waren daarom niet alleen hun ergste vijanden, maar ze zagen ook in dat zij de vijanden van de mensheid waren. De Chasmoneeën verwachtten niet van de Seleuciden dat zij hun geloof en hun principes zouden overnemen, maar ze wilden niet dat hun cultuur overmeesterd zou worden door de Griekse cultuur, want dan zou er niemand meer zijn om de opdracht uit te voeren die aan de Joden aan de voet van de Berg Sinaï was gegeven: om zich te verenigen als “één mens met één hart” en zo een “licht voor de naties” te zijn.

De Chasmoneeën wonnen de oorlog, installeerden hun cultuur opnieuw en tot op de dag van vandaag vieren wij hun overwinning. Hun overwinning was echter maar een kort leven beschoren. Het Hellenisme bleek geen externe vijand te zijn, maar een sluwe slang die innerlijk op de loer lag. Kort na hun overwinning begonnen zij hun morele status te verliezen en hun zonen werden steeds corrupter.

Tenslotte kreeg de Hellenistische cultuur in het hele land Israël de overhand toen de Romeinen, met hun cultuur die van de Grieken afkomstig was, het land veroverden en tweeduizend jaar lang de Joden verdreven. In feite is zelfs nu nog de cultuur van het land Hellenistisch, hoewel de Joden ogenschijnlijk weer soeverein zijn in Israël, is er geen spoor van verantwoordelijkheid voor elkaar of solidariteit. Als het volk Israël niet verandert, zal het dit land opnieuw verliezen, want dan zijn de Joden niet nodig voor het doel van de schepping: “een licht zijn voor de naties.”

Israël heeft van geen enkel land bescherming nodig. De kracht van Israël ligt niet in het leger of de economie, maar in eenheid. Als het Israël aan eenheid ontbreekt, zal de steun van de machten voor een beperkte tijd standhouden. Maar als het volk zich verenigt, zal het geen enkele bescherming nodig hebben, want dan zullen er geen vijanden meer zijn.

In onze tijd is er geen enkel element meer nodig dan eenheid, maar er bestaat ook niets dat schaarser is. De enige producent hiervan is het volk Israël, maar ze hebben het druk met onderlinge gevechten, zowel in Israël als elders in de wereld. Terwijl de wereld wanhopig zoekt naar oplossingen voor de escalerende conflicten, zal zij haar ogen op de Joden richten en vragen: “Waarom zorgen jullie ervoor dat wij vechten?” Als de Joden zich dan niet het convenant herinneren om een licht voor de naties te zijn, zullen ze opnieuw vernietigd worden. Maar als zij zich verenigen, zullen ze over de hele wereld het licht van eenheid laten schijnen en zal de gehele mensheid de vreugde van solidariteit vieren, de overwinning op de Makkabeeën, op de Grieken, op de heerschappij van het ego.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2020/12/is-hanukkah-a-jewish-holiday-linkedin/

In verband met een tweedaags virtueel Congres op 11 en 12 december, verschijnt het volgende blog zondag a.s.

Filed under: Holidays, New Publications | Add Comment / Ask Question →

Filed under: Chanoeka, Feestdagen - Geen reacties→

The Times of Israel heeft mijn nieuwe artikel geplaatst: “Ga niet voorbij aan de boodschap van de 9e Av”

Deze woensdag, 29 juli, begint de 9e van de Hebreeuws maand Av. Op die dag werden beide tempels verwoest en de Joden werden uit hun land verdreven. Tijdens de eerste verbanning werden zij naar Babylonië gedeporteerd, zij keerden 70 jaar later terug met de zegen van de Perzische koning, Cyrus de Grote, en een brief die hen keizerlijke steun verleende bij de hervestiging in het land en de herbouw van de Tempel.

De periode van de tweede Tempel is gecompliceerder dan de eerste. Halverwege die periode begon de Joden met elkaar te vechten, omdat de hellenistische Joden het traditionele jodendom probeerden uit te roeien en de Griekse cultuur en mythologie wilden invoeren, de Makkabeeën vochten tegen hen, zij streefden ernaar om het Hellenisme uit te roeien en de authenticiteit van het Jodendom te herstellen. In die periode verloren de Joden de controle over de Tempel, maar nadat de Makkabeeën de oorlog hadden gewonnen, hervatten zij de zeggenschap. Tenslotte hebben onderlinge gevechten en haat tussen oorlogszuchtige Joodse groeperingen het land verwoest, Jeruzalem vernietigd en de Tempel verwoest. Daarna werden de Joden tweeduizend jaar verbannen.

Hoewel historici beide verbanningen aan externe veroveraars toeschrijven, kennen Joodse teksten heel weinig waarde toe aan de invloed van externe factoren, mochten die er al zijn. In plaats daarvan schrijven zij de problemen van het Joodse volk toe aan hun eigen verdeeldheid.

Alsof wij nooit iets geleerd hebben

Het Joodse volk heeft zijn natievorming verworven toen het, verenigd als “één man met één hart”, aan de voet van de Berg Sinaï stond. Volgens oude Joodse geschriften, werd aan de Hebreeën die uit Egypte trokken medegedeeld dat zij tot een natie zouden worden verklaard als zij zich met elkaar zouden verenigen. Als zij dat niet zouden doen, zou de berg hen als een gewelf bedekken en zou dit hun grafsteen worden. Volgens de bronnen verenigden de Joden zich met elkaar en werden zij de Joodse natie, Israëlieten. In die tijd echter, werd hen ook de opdracht gegeven om “een licht voor de naties” te zijn, namelijk een voorbeeld van eenheid voor de overige naties.

De eis dat Joden een rolmodel voor eenheid moeten zijn, is sindsdien de kern van alle Jodenhaat geworden, zowel van andere naties als van de Joden zelf die het idee van eenheid verafschuwden en hun individualistische (later werden dat hellenistische) agenda wilden blijven volgen. Tweeduizend jaar geleden werd de haat binnen het Joodse volk zo heftig dat zij zichzelf in hun hoofdstad Jeruzalem opsloten (met het Romeinse legioen buiten de muren), elkaar afslachtten, elkaars voedselreservoirs afbrandden en het werk van generaal Titus veel gemakkelijker maakten toen hij uiteindelijk besloot om de stad te veroveren en de Tempel te verwoesten.

De onderlinge Jodenhaat was zo duidelijk en verschrikkelijk, dat de triomf van Titus die overwonnen had, daardoor gelogenstraft werd. Toen koningin Helena hem een overwinningskrans aanbood, nadat hij Jeruzalem had ingenomen, weigerde Titus deze en zei hij dat het geen verdienste was om een volk te verslaan dat door zijn eigen God was verlaten.

De dag waarop de Romeinen de Tempel binnen marcheerden en de Joodse nederlaag bezegelden, werd sindsdien een dag van rouw. Wij moeten echter niet rouwen om de verwoesting van de muren of het afbreken van het altaar. In plaats daarvan moeten wij rouwen om de ruïne van onze eenheid, van onze broederlijke liefde, over het feit dat wij onze opdracht om ons met elkaar te verenigen als één man met één hart en een rolmodel voor de naties te zijn, niet vervullen. 

Toen Hitler in Mein Kampf uitlegde waarom hij de Joden haatte, legde hij uit hoezeer hij walgde van hun afkeer van elkaar: “De Jood verenigt zich alleen als hij door een gemeenschappelijk gevaar daartoe gedwongen wordt of hij verleid wordt door een gezamenlijke buit; als deze twee redenen ontbreken, schrijft hij, vertonen zij de kenmerken van hun grofste egoïsme.” Talrijke andere antisemieten schreven en spraken op dezelfde manier over het Joodse volk. Zij zouden niet zoveel aandacht besteden aan de haat die de Joden naar elkaar koesteren als zij niet zouden verwachten dat Joden een ander gevoel zouden kunnen hebben naar hun broeders.

Nu, bijna een eeuw na de opkomst van de meest duivelse, genocidale leider van de meest geavanceerde, moderne en beschaafde natie van die tijd, hebben de Joden nog niets geleerd. Opnieuw is er sprake van verdeeldheid en interne haat, zowel binnen als buiten Israël. Joodse en anti-Joodse groeperingen worden steeds ruwer en schreeuwen, oprecht verontwaardigd, dat alleen hun manier de juiste is, dat Joden met andere meningen onwetend en inferieur zijn. Zij realiseren zich niet dat de goedkeuring in de ogen van de naties, waar zij zo wanhopig naar verlangen, niet van hun ideologie afhangt, maar van hun verbinding, juist met de broeders die zij haten.

Vanuit het perspectief van de wereld, is er niets veranderd. Wij hebben nog steeds de taak om een licht voor de naties te zijn door een voorbeeld van eenheid te laten zien, en wij worden nog steeds gehaat omdat wij het tegengestelde laten zien. Vasily Shulgin, senior lid van het Russische Parlement van voor de revolutie van 1917 en een fervent zelfverklaarde antisemiet, schreef in zijn boek Wat We Niet Mogen van Hen… “De Joden van de 20e eeuw zijn heel slim en effectief geworden, sterk in het benutten van andermans ideeën. Maar …” protesteert hij, “dit is geen bezigheid voor leraren en profeten, niet de rol van gidsen voor blinden, niet de rol voor degenen die de taak hebben om de kreupelen te dragen.” 

Diep binnenin voelt iedere Jood zich schuldig tegenover de wereld. Diep binnenin voelen wij dat wij een roeping hebben. Maar we zullen onze taak nooit vervullen als wij elkaar haten. Dat gebeurt alleen als wij de wereld laten zien dat wij, boven onze felle meningsverschillen uit, van elkaar houden als een familie. Hoewel wij het nergens over eens kunnen zijn, vormen we een eenheid die sterker is dan elk meningsverschil. We kunnen onze onderlinge verdeeldheid vergelijken met een voertuig waarmee we aan de wereld kunnen laten zien wat de betekenis van eenheid is, maar alleen als wij deze uitdaging aangaan en ons daarboven verenigen. Als wij dat doen, zal de wereld zien dat eenheid mogelijk is, hoe diep de kloof tussen mensen en naties ook is. Als wij eenheid blijven vermijden, zal de wereld ons het verspreiden van verdeeldheid in de wereld kwalijk blijven nemen en ons laten betalen voor hun lijden.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2020/07/dont-overlook-the-message-of-the-9th-of-av-times-of-israel/

Filed under: Holidays, New Publications | Add Comment / Ask Question →

Filed under: 9e Av, Antisemitisme, Feestdagen - Geen reacties→

Sukkot symboliseert een eenvoudig en prachtig proces. Wij nemen het afval van hooi en wijnbouw dat geen waarde heeft en door ons wordt verbrand en weggedaan. En wij verheffen dit boven ons hoofd als het allerbelangrijkste wat er bestaat.

Wat is het  “afval van hooi en wijnbouw”? 

De mate van geven, liefde en verbinding.

Dit vraagt Sukkot van ons. 

Dat wij de belangrijkheid van liefde en verbinding boven ons hoofd verheffen 

Wij zullen een sukka van vrede bouwen.

De hele wereld zal onder deze grote dakbedekking bijeen komen.

Wij zullen tot één verenigd worden.

Dit wordt door Sukkot gesymboliseerd.

Wij zullen beloond worden met de staat van de sukka van vrede.

Een blije Sukkot!

Filed under: Niet gecategoriseerd - 2 Reacties →

De Times of Israel heeft mijn nieuwe artikel geplaatst: “Om wat voor vergeving moeten wij op Yom Kippur vragen?”

Wij Joden veroorzaken een constante, grenzeloze verbolgenheid van de Schepper, het gebeurt in iedere situatie waarin wij instemmen met onderlinge verdeling en haat en ons niet met elkaar willen verbinden.

Het is een krachtige wens van de Schepper dat wij ons met elkaar verenigen, omdat Hij onthuld zal worden aan de mensheid vanuit die kracht van verbinding. Door die daad van verbinding, wordt het Joodse volk waarlijk een “licht voor de naties” en een kanaal van vrede en rust voor iedereen.

Momenteel gebeurt echter het tegengestelde.

Door onze verwijdering van elkaar, verhinderen wij dat alle goedheid zich via ons door de hele wereld verspreidt. Voor deze verwijdering van elkaar moeten wij op deze Yom Kippur (Grote Verzoendag) vergeving vragen.

De rol van het Joodse volk en Yom Kippur

Een essentieel onderdeel van de Yom Kippur gebedsdienst bestaat uit het lezen van het boek van Jona de profeet. In dit verhaal geeft God aan Jona de opdracht om de inwoners van Ninevé – die heel beledigend met elkaar omgingen – mee te delen dat zij hun omgang met elkaar moesten corrigeren als zij wilden overleven. Jona wilde echter aan zijn opdracht ontsnappen. Hij ging de zee op in een poging om aan Gods opdracht te ontkomen.

Wij Joden hebben – evenals Jona – onze opdracht van de afgelopen 2000 jaar genegeerd. Daardoor hebben wij verschrikkelijk geleden. Als wij meer lijden willen verzachten, zeker in deze tijd, in deze periode van de opkomst van het antisemitisme, kunnen wij het ons eenvoudig niet veroorloven om onverschillig te blijven ten opzichte van de opdracht die wij moeten vervullen.

“Omdat wij geruïneerd zijn door ongegronde haat en de wereld met ons geruïneerd is, zullen wij door ongegronde Liefde herbouwd worden, en de wereld zal samen met ons herbouwd worden.”

– Rav Avraham Itzhak HaCohen Kook, Orot Kodesh (Sacred Lights), deel. 3

Yom Kippur, traditioneel beschouwd als de heiligste dag van de Joodse kalender, wordt op 10 Tishrei gevierd. Deze dag staat ook bekend als de Dag des Oordeels. Maar wie oordeelt? En over wie wordt het oordeel uitgesproken?

De mens oordeelt over zichzelf. Wij zijn eraan gewend om onze daden in de wereld te onderzoeken, maar wij moeten ook onze intenties onderzoeken, met name ten opzichte van anderen, het is alsof je een röntgenfoto van de intenties van het hart maakt en onderzoekt hoezeer wij in staat zijn geweest om boven ons egoïstische eigenbelang uit te stijgen en voor de behoeften en de verlangens van anderen te zorgen.

Waarom? Omdat wij door een dergelijke betrokkenheid de ware wereld ontdekken: een verenigd en onderling afhankelijk systeem. 

De rol van het Joodse volk is – zoals onze Wijzen het uitleggen – de weg banen voor eenheid, boven alle verschillen uit, als de enige oplossing voor al het kwaad in de wereld en zo voor de rest van de mensheid een voorbeeld zijn. Maar wat zien wij in plaats daarvan? Wij zien een steeds groter wordende verdeeldheid en weerstand ten opzichte van elkaar. Daarom klagen de naties van de wereld over onze wandaden, worden wij veracht en gestraft, en bestaat er zelfs de wens om ons te verdelgen.

Deze vijandigheid tegenover de Joden komt tot uitdrukking in de wereldwijde piek van haatmisdrijven, waarbij Joodse slachtoffers het doelwit zijn, alleen vanwege hun religie. Alleen al in Berlijn vinden er gemiddeld elke dag twee antisemitische incidenten plaats, in 2019 (tot april) is dit een totaal van 404 gevallen, dit is medegedeeld door de stadscommissie voor de bestrijding van antisemitisme. In New York City lopen de gewelddadige aanvallen tegen de Joden uit de hand, met dit jaar een toename van 82% vergeleken met 2018 (een totaal van 152 gevallen; in dezelfde periode in het afgelopen jaar 93 incidenten), volgens de statistieken van het Departement van de Politie.

Elke dag vergroot het veelzijdige gevoel van instabiliteit in de wereld de behoefte van mensen aan rust en tevredenheid. Dit is de oorzaak van het feit dat er steeds meer gevoelens van antisemitisme in de mensheid worden aangewakkerd.

De Wijsheid van Kabbalah legt uit dat de haat tegen de Joden getriggerd wordt door ons gebrek aan verlangen om ons met elkaar en met de Schepper te verenigen. Als wij verdeeld zijn en elkaar afwijzen, blokkeren wij de doorgang van de kracht van liefde en verbinding die via ons naar de mensheid moet stromen. Dan komt de dringende vraag van de mensheid naar een beter leven in verbinding krachtig naar boven en worden wij door tegenslagen geteisterd.

“In een dergelijke generatie heffen de Naties van de Wereld hun hoofden op en wensen zij allereerst de vernietiging en de dood van de kinderen Israëls, zoals er geschreven staat (Yevamot 63) “Alleen door Israël komen de calamiteiten naar de wereld.””

– Kabbalist Yehuda Ashlag, Introduction to the Book of Zohar.

Een dag van berouw transformeren tot een vreugdevolle dag

Yom Kippur is de staat waarin ik de egoïstische kracht van afscheiding onthul als een kwaad. Nadat ik dit heb ontdekt, kan ik de Schepper naderen met dit kwaad en aan Hem om correctie vragen. Hierdoor wordt de Grote Verzoendag getransformeerd tot een vreugdevolle dag, want ik ontdek in mijzelf het kwaad, mijn zelfzuchtige natuur, als een ziekte. Met andere woorden: ik ontdek hoezeer mijn ego gecorrigeerd moet worden om mijn relatie met anderen mogelijk te maken, en dat dit egoïsme de oorzaak is van alle verdeeldheid, conflicten en crises in de wereld.

Men beschouwt Yom Kippur veelal als een droevige dag, want men realiseert zich niet dat het “slechte” gebruikt kan worden als een springplank om het goede te bereiken. Wat als goed of slecht beschouwd wordt, hangt volkomen van de houding van de mens af. Als iemand bijvoorbeeld tijdens een routine bezoek aan de dokter ontdekt dat hij ziek is, is het “kwaad” onthuld en daardoor kan het behandeld worden en genezen. Dit is een voorbeeld van de wijze waarop de ontdekking van iets slechts in de mens tot iets goeds kan leiden.

“Er is geen gelukkiger moment in het leven van een mens dan wanneer hij ontdekt dat hij volkomen machteloos is en hij het geloof in zijn eigen kracht heeft verloren, nadat hij alle mogelijke inspanningen heeft verricht die tot niets hebben geleid. Want juist dan, in die staat, is hij gereed voor een compleet en helder gebed tot de Schepper.”

– Kabbalist Yehuda Ashlag, Pri Hacham: Igrot Kodesh.

Dit moment wordt een persoonlijke “Grote Verzoendag” genoemd. Vanaf dit moment kan een mens er zeker van zijn dat hij het Licht van Correctie zal ontvangen.

Onze toegang tot het Boek des Levens

Het is mijn vurige hoop dat wij Yom Kippur zullen gebruiken als een mogelijkheid tot introspectie en ons zullen realiseren wat de ware oorzaak is van ons lijden en het lijden van de wereld, zodat wij in staat zullen zijn om de opdracht die de mensheid van ons verwacht, te vervullen:

“Het Israëlische volk is gebouwd als een soort toegangspoort waardoor de vonken van zuivering zullen stromen naar de gehele mensheid over de hele wereld, totdat het de vreugde en de sereniteit kan waarnemen die in de essentie van de liefde voor anderen bestaat.”

– Kabbalist Yehuda Ashlag, The Arvut (Verantwoordelijkheid voor elkaar).

Moge het gehele Joodse volk het goede voorbeeld geven en worden ingeschreven en verzegeld in het Boek des Levens voor een goed jaar.

Filed under: Holidays, New Publications | Add Comment / Ask Question →

Filed under: Yom kippur - 2 Reacties →

Van mijn facebook pagina  Michael Laitman 4/6//19

Het Licht dat wij aantrekken uit de Torah wordt: “het Licht dat hervormt” genoemd. Het verschaft ons “de neiging tot het goede”, op die manier kunnen wij de Hoge Wereld en ons hogere spirituele leven onthullen.

Vertaling van de videotekst

Sjavoe’ot: Het grote, speciale feest van de “Ontvangst van de Torah”

Wij zullen binnenkort het grote, speciale feest van de “Ontvangst van de Torah” vieren.

Het feest Sjavoe’ot.

Tijdens Sjavoe’ot studeren wij gewoonlijk ‘s nachts.

Dit wordt de “correctie” van de Nacht van Sjavoe’ot genoemd.

Wat moeten wij “corrigeren”?

Dit verwijst naar de “neiging tot het kwaad”.

“De neiging van het hart van de mens is slecht vanaf zijn jeugd”. (Genesis 8:21)

Er staat echter ook geschreven: “Ik heb de Torah als een kruid geschapen.” (Babylonische Talmoed)

Wat is het kruid van de Torah?
Het Licht dat in de Torah aanwezig is.

Het Licht dat wij uit de Torah kunnen aantrekken naar onze neiging tot het kwaad.

Dit wordt “Het Licht dat hervormt” genoemd.

Het hervormt onze neiging tot het kwaad tot de neiging tot het goede.

Met de neiging tot het goede zullen wij de Hoge Wereld en ons hogere spirituele leven onthullen.

De nacht vertegenwoordigt de duisternis waarin wij nu leven, als wij niet weten waar het leven voor dient en waarom wij bestaan.

Het Licht dat wij door de studie aantrekken, moet dit aan ons onthullen door de positieve relatie tot elkaar: “Heb je naaste lief als jezelf”.

Een vreugdevol feest!

In het Engels: https://laitman.com/2019/06/shavuot-the-great-special-holiday-of-receiving-the-torah/

Filed under: Face Book | Add Comment / Ask Question →

Filed under: facebook, Feestdagen, Torah - Geen reacties→

The Times of Israel heeft mijn nieuwe artikel gepubliceerd: “Waarom Is Poerim vandaag de dag belangrijk?”

Het Poerimfeest is juist nu belangrijk in de wereld. In het theater van onze huidige werkelijkheid, wordt het gordijn opgetrokken en de voorstelling begint met de opkomst van alle personages: de helden en de schurken, en het ingewikkelde plot ontvouwt zich. Net zoals in het scenario van het verhaal van Poerim in Shushan, wordt het Joodse volk vandaag de dag met speciale tijden geconfronteerd, waarin grote krachten van afscheiding aan het werk zijn om ons van elkaar te verwijderen. De gebeurtenissen die in de Boekrol van Esther beschreven staan, verwijzen naar de correcties waar wij als volk doorheen moeten gaan om de dreigingen die de kop opsteken, te overwinnen. Onze overleving hangt af van de verwerkelijking van deze correcties.

Laten we eens kijken naar de karakters achter de kostuums:

Haman wordt vertegenwoordigd door de heropleving van het nazisme, de haat van links jegens de Joden en Israël, en door extreme stemmen van beide zijden van het spectrum die op onze vernietiging uit zijn.

Mordechai is de vertegenwoordiger van het goede in het verhaal. Hoezeer hij ook zijn best doet om een positieve kracht te zijn, alleen staat hij machteloos. Hij moet eerst de wijdverspreide Joden bij elkaar brengen en verenigen, daardoor maakt Mordechai het bevel van de slechte Haman om alle Joden uit te roeien, ongeldig. “Er is een zeker volk, verspreid en afgezonderd,” zegt Haman tegen Ahasveros, hij zegt dat de Joden zich niet aan de wetten van de koning houden en dat hierdoor hun bestaansrecht in de ogen van de koning teniet wordt gedaan.

Op dit punt rijst er een vraag: Waarom verbindt Haman de verspreiding van de Joden met hun ongehoorzaamheid aan de wetten van de koning? Haman begreep dat het principe waardoor de Joodse natie tot stand was gekomen, eenheid was. Een dergelijke staat van eenheid werd door de correctie van het egoïsme – uitbuiting van anderen voor eigenbelang – bereikt. Poerim symboliseert het einde van dit proces van correctie.

De Joden werden als een natie beschouwd toen zij ermee instemden om zich “als één man met één hart” te verenigen. Verstrooid zijn was een synoniem voor verdeeldheid, dit betekent dat zij er niet in slaagden om aan de voorwaarde te voldoen die hen aanvankelijk gesteld was om een natie te vormen. Dit werd door Haman bij koning Ahasveros benadrukt.

Toen zij “verstrooid” waren, kon koningin Esther niets voor de Joden doen, want zij hadden de wet van de koning geschonden. Toen zij zich echter weer verenigden, herstelden zij zich als één volk, precies zoals koning Ahasveros het bevolen had en versnelden zij de val van Haman. Daarom zegt Esther tegen Ahasveros: “Jij wilt van mij dat ik naar de koning ga en smeek om het behoud van jullie leven? Blijf dan niet in de poort van de koning zitten, maar ga de Joden bijeenbrengen!”

Poerim geeft ons het voorbeeld van een happy-ending waarbij de Joden hun rol en hun opdracht begrijpen en verantwoordelijkheid nemen om de wet van de koning uit te voeren: zich boven hun verschillen uit met elkaar te verenigen en op die manier hun overleving veilig te stellen. Het tegengestelde hiervan is duidelijk gebleken uit de tragische gebeurtenissen in het midden van de vorige eeuw, toen is gebleken waartoe een escalatie van Jodenhaat, in combinatie met de Joodse ontkenning van die haat en het nalaten van enige actie daartegen, heeft geleid.

Wat voor eenheid moeten wij Joden, nu bereiken? Het betekent niet dat wij ons fysiek met elkaar in Israël of ergens anders moeten verenigen, evenmin als de Joden in het Poerim verhaal de 127 provincies waar ze in woonden hoefden te verlaten om zich fysiek in Shushan met elkaar te verbinden.

Verbinden betekent dat wij elkaar mentaal en emotioneel steunen en een gemeenschappelijke afspraak maken om er voor elkaar te zijn, als “één man met één hart”, boven al onze verschillen uit. Bovendien betekent verbinding ook dat wij, door onze inspanningen om ons gemeenschappelijke punt te vinden dat ons verenigt, kanalen van eenheid worden voor de rest van de mensheid, zoals er geschreven staat: “Een licht voor de naties.”

Met andere woorden, de verstrooiing en de verdeeldheid tussen onze harten verspreiden verstrooiing en verdeeldheid in de wereld, het tegengestelde is echter ook waar: onze eenwording verspreidt eenwording. Eenheid is de onvervulde verwachting die de mensheid nu koestert ten aanzien van de Joden. Terwijl het voor zowel niet-Joden als Joden moeilijk is om dit gevoel aan te wijzen of te verwoorden, gaat het achter elk antisemitisch gevoel schuil.

Van de twijfel en de angst voor een totale vernietiging tot aan de grote vreugde en euforie, nadat alles tenslotte opgelost was, bevatten het verhaal en de betekenis van Poerim één van de grootste oplossingen voor het bijeenbrengen van tegenstellingen.

Wij Joden hebben de sleutels in handen voor twee mogelijke resultaten: de keuze om verdeeld te blijven, wat verwoestende consequenties met zich meebrengt, of de keuze om ons te verbinden, wat door de vreugdevolle staat van Poerim wordt gesymboliseerd.

Elke keer als wij Joden met uitroeiing bedreigd werden, heeft onze inzet voor eenheid het ons mogelijk gemaakt om te volharden en te overleven. Vandaag de dag mogen de Joden dit verhaal niet vergeten en moeten zij voor iedereen een positief voorbeeld zijn. Juist dit zal ons volk en de hele wereld dichter bij vrede, evenwicht en grenzeloze vreugde brengen.

Een blije Poerim voor iedereen!

Filed under: New Publications | Add Comment / Ask Question →

Filed under: Poerim - Geen reacties→

Vraag: De Wijsheid van Kabbalah zegt dat er geen zonde bestaat, maar dat het om ervaring gaat. Op Jom Kippoer spreken we echter altijd over verzoening en vergeving van zonden. Als zonde een gebrek aan geloof in de Schepper is, is dan ook de Wijsheid van Kabbalah een religie en geen wetenschap?

Antwoord: De Wijsheid van Kabbalah zegt niets over een mens die zich verontschuldigt.

De vergeving waarover op Jom Kippoer gesproken wordt, heeft betrekking op de mens zelf. Een mens moet zichzelf beoordelen: is hij niet vriendelijk genoeg naar anderen, werkt hij niet hard genoeg om iedereen dichter bij elkaar te brengen?

Er ontstaat een opsomming doordat een mens zichzelf beoordeelt, er is niemand die een oordeel over hem uitspreekt. Er is niemand aan wie hij verantwoording hoeft af te leggen. Een mens beoordeelt zichzelf en in overeenstemming daarmee verandert hij zijn gedrag.

From the Kabbalah Lesson in Russian 9/25/16

Filed under: Feestdagen, Zelfonderzoek - Geen reacties→

Vraag: Waarom eten we donuts (Sufganiyot) tijdens Chanoeka?

Antwoord: Allereerst omdat ze rond zijn. De cirkel is het symbool van compleetheid.

Olie heeft met lucht te maken, het Licht komt eruit voort. Het Licht was in wezen altijd al in de olielamp, Het rees vanuit de aangestoken olie naar het lont.

Tijdens Chanoeka eten we zoete donuts, omdat deze feestdagen het symbool zijn van de bevrijding uit de bitterheid van deze wereld naar de spirituele zoetheid. Dit zijn ‘zoete’ feestdagen.

Filed under: Feestdagen - Geen reacties→

New Life 654 – Chanoeka: Licht En Duisternis In Het Leven

Dr. Michael Laitman in gesprek met Oren Levi en Yael Leshed-Harel

Samenvatting

Het verlangen om te genieten verlangt dat ik degene ben die profiteert, als ik ergens van geniet, noem ik het licht, als ik niet geniet, noem ik het duisternis.

Er bestaat echter meer, er bestaan hoge verlangens die wij niet vanaf onze geboorte bezitten: het verlangen om anderen te vervullen, om te geven, te schenken. Geven op zich brengt geen vreugde, maar het feit dat ik boven mijn ego uitstijg. Op deze manier wordt de mens een bron van Licht.

Dan stemt de mens overeen met de alomvattende Bron van Licht in de natuur, met de Schepper, hij ontdekt Hem en voelt een immens groot genot.

Spiritueel leven betekent dat we ons verbinden met de Bron van Licht en met de invloed die het Licht op anderen heeft; wij zijn genoodzaakt om dit te leren. Als wij de vervulling van onze eigen verlangens najagen, noemen we dat de ‘Grieken’, als wij anderen willen vervullen, noemen we dat de ‘Makkabeeën.’ We kunnen alleen van een ware ontwikkeling van onze persoonlijkheid spreken als we leren om gelijkvormig aan de Schepper te worden, namelijk gevend.

De Grieken verheerlijkten het ego, namelijk zelf genieten zonder rekening te houden met anderen, alleen op eigen voordeel uit zijn. De joodse benadering zegt dat wij op deze manier onszelf en de wereld vernietigen, als een kankergezwel dat alles opslokt. Als je je privé verlangens najaagt, geeft dat je hier en daar een klein vonkje licht, meer niet.

De joodse benadering houdt in dat het mogelijk is om het grote Licht te bereiken, maar alleen als je zelf een bron van Licht wordt. Dan wordt een mens eeuwig en compleet, hij barst uit alle beperkingen van waarneming, hij wordt gelijkvormig aan de Hoge Kracht.

Als je voor anderen een bron van Licht wordt, heb je geen beperkingen meer. Je hoeft het Licht niet zelf te produceren, maar je bent een bron van Licht door het Licht dat door jou heen stroomt, zoals elektriciteit bij een stopcontact. Als je het Licht wilt overbrengen naar iemand anders, ontdek je dat iedereen op een netwerk is aangesloten en met de Levensbron is verbonden. Een oneindige stroom energie vult onze emoties, ons intellect en ons bewustzijn, het is het leven van de ziel.

Nu geven en ontvangen we vanuit het verlangen om iedereen voor ons eigen voordeel te gebruiken. Spiritualiteit betekent dat we elkaar liefhebben. Dit kan je niet zomaar begrijpen, daarvoor is het nodig om serieus te gaan studeren en dit in de praktijk waar te maken.

Chanoeka is het feest van het Licht, wij moeten het Licht leren aansteken door met elkaar verbonden te zijn. Als wij met anderen verbonden zijn, ervaren wij hun gevoelens en gedachten. Wij worden oneindig veel wijzer en gevoeliger. Mijn zegen voor Chanoeka is: dat het Licht te midden van ons komt, ons vervult en ons naar het goede, hogere leven leidt.

From KabTV’’s “New Life #654 – Chanukah: Light And Darkness In Life,” 12/1/15

Video: Play Now | Download

Audio: Play Now | Download

Filed under: Chanoeka, Feestdagen, New Life, video - Geen reacties→