Alle landen ter wereld vieren Nieuwjaar als een gewone, aardse feestdag. Alleen voor Joden is het een speciale dag. Wij vieren de schepping van Adam. Het is een betekenisvolle datum.

De wereld is vijf dagen voor Rosh HaShanah (het Nieuwe Jaar) geschapen. Adam werd op de dag van het Nieuwe Jaar geschapen, op het vijfde uur van de vrijdag.

De betekenisvolle data van de Joodse kalender geven geen materiële feestdagen aan, maar verschillende spirituele handelingen, met inbegrip van de schepping van de wereld en de schepping van Adam. Dit heeft aan ons volk de algemene richting naar het Doel gegeven.

Adam is de ziel, dat wil zeggen een kracht structuur, een netwerk van krachten dat ergens aanwezig is in de ruimte – zoals men denkt – deze structuur stemt overeen met de Schepper.

Deze structuur is van bovenaf door de Hoge Kracht geschapen, door de Kracht van Goedheid, Liefde en Geven. Daarom is deze structuur in dezelfde staat van Geven, Liefde en Genade naar zichzelf, het was een onafhankelijke, innerlijke cocon die op zichzelf bestond en geen behoefte had aan ontwikkeling.

Om deze structuur naar ontwikkeling te stuwen, was het nodig dat deze enigszins wakker geschud zou worden, er moest een interventie plaats vinden, er waren scherpe, externe invloeden nodig. Dit gebeurde met de hulp van een systeem dat toegevoegd werd, Chavah (Eva) genaamd. Hierdoor kwam het innerlijke evenwicht van Adam in beweging en als resultaat ontstond er een innerlijke breuk.

Een voorbeeld: als er in een atoombom disbalans aanwezig is doordat de twee helften te dicht bij elkaar komen, neemt de kritische massa toe en gaat deze zichzelf vernietigen, dit leidt tot een kernexplosie.

Hetzelfde is hier gebeurd. Wij vieren dus de val. Men zou kunnen zeggen dat wij zouden moeten rouwen, vasten, huilen en ons hoofd met as zouden moeten bedekken.

Dit is geenszins waar, wij vieren dit omdat deze breuk ons in staat stelt om ons tot een geheel te vormen uit de stukjes van Adam en Chavah, zo kunnen wij een staat bereiken die gelijkvormig is aan de Hoge Kracht die hen heeft geschapen en wij kunnen in perfectie en eeuwigheid gelijkvormig worden aan de Hoge Kracht.

Op deze manier corrigeren wij wat de Schepper doelbewust voor ons heeft gebroken, zoals ouders een legpuzzel voor een kind uit elkaar halen, door deze puzzel weer tot een geheel te maken, wordt hij wijzer. Als wij hiermee bezig zijn, is het noodzakelijk dat wij zien dat de Schepper dit voor ons heeft voorbereid en dat hij ons met Liefde behandelt, Hij wil dat wij Zijn perfectie bereiken en aan Hem gelijkvormig worden.

Daarom vieren wij deze mogelijkheid, die ons in de vorm van een feestdag wordt gegeven. Dit is het Nieuwe Jaar.

From KabTV’s “Holidays. Rosh HaShanah” #1, 8/6/15

Filed under: Feestdagen, Nieuwjaar - Geen reacties→

Pesach betekent: de overgang van het voelen van onze wereld, wat iedereen kan in deze wereld, naar het voelen van de Hoge Wereld. Alleen een Kabbalist is hierin bekwaam.

Pesach is, net als alle andere joodse feestdagen, een puur Kabbalistisch feest. Pesach vertelt over de sprong van de mens vanuit de staat waarin hij zich niet met anderen kan verenigen, naar de staat waarin zijn ego hem toestaat dat te doen. De uittocht van de mens uit de controle van het ego naar de eenheid met gelijkgestemde mensen, wordt ‘Pesach’ genoemd.

Vraag: Wat maakt het hem mogelijk om een ​​dergelijke sprong te ondergaan?

Antwoord: Verlangen. Want van de aankomst in Egypte tot aan de uittocht uit Egypte, groeit het enorm grote egoïstische verlangen steeds meer, het staat ​​het volk Israël niet toe om zich te verenigen.

Het volk Israël moet zich verenigen om de Schepper, de kwaliteit van liefde en geven, in de onderlinge verbinding te onthullen. En als zij zien dat er geen mogelijkheid is om dat te doen, voelen ze dat ze zich in de duisternis van Egypte bevinden. Dan zijn ze tot alles bereid om eruit te breken! Dit wordt ‘de vlucht’ genoemd, de uittocht uit Egypte.

Als we het bekijken in het licht van wat er met een mens gebeurt, omdat Kabbalah meestal juist daarover spreekt, hebben we het over een bepaalde kwaliteit van de mens. Een mens is bereid om alles te doen, zelfs de zee inspringen, om zich te bevrijden van zijn ego, om er bovenuit te stijgen en de eigenschap van de Schepper te bereiken: liefde en geven.

Hij stort zich in zee en de zee opent zich voor hem. Hij trekt door de zee, snijdt zich op die manier af van het ego en zo – door zich boven het ego te bevinden – krijgt hij de bereidheid om ermee te gaan werken, om het ego te transformeren naar altruïsme.

Dit is de uittocht uit Egypte die we tijdens Pesach vieren.

Filed under: Ego, Feestdagen, Liefde, Pesach, Verbinding - Geen reacties→