Vraag: Wat kunnen we nu doen om een oorlog in de wereld te voorkomen?

Antwoord: We moeten ons verenigen! Alles wat we kunnen doen in onze wereld is een grotere onthulling van het Licht aantrekken. Alle veranderingen in de wereld ontstaan als gevolg van de invloed van het Hogere Licht, dat alleen kan worden aangetrokken door middel van gelijkvormige kwaliteiten. We moeten erop letten of er eenheid is tussen ons en andere groepen, of we in een staat zijn van constante eenheid, nabijheid, gelijke kwaliteiten, doelen, gedachten en verlangens.

Hiermee bedoel ik niet onze fysieke verlangens. Ik heb het over onze inspanning om de Schepper te bereiken, of we verenigd zijn in ons verlangen om Hem te onthullen.

Als we begrijpen dat dit de enige manier is, zal ons samenzijn en onze eenheid een grotere onthulling van Licht aantrekken. Eerst zal dit zal leiden tot goede dingen die tussen ons zullen plaatsvinden en later zal deze goede wil zich over de hele wereld verspreiden.

Fundamentals of Kabbalah Lesson 10/30/11

Filed under: Crisis, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Wanneer een mens al leeft in een werkelijkheid waar ‘Niemand anders is dan Hij’, moet hij alles, wat zich aandient als een verstoring, verbinden met het concept ‘één’. Dan zal hij gaan zien, dat hij werkelijk de spirituele wereld is binnengetreden en is opgenomen in liefdevol geven, Bina, wat boven hem uitreikt. Hij, zij, ik, of wie dan ook, bestaan niet langer. Alles bevindt zich in dit ene concept.

Dit ‘één’ is noch de Schepper, noch het schepsel, maar de enige realiteit die bestaat, waarin alles zich met elkaar verbindt tot één. Ik kan niet langer zeggen, dat hij en ik bestaan en de verbinding tussen ons. Daarom moeten we al onze inspanning, onze standvastigheid en ons werkelijke leven richten op de onthulling van deze enige werkelijkheid: de ene ziel.

Als een mens voortdurend probeert zichzelf op te heffen naar dit niveau van denken en voelen, naar de perceptie van zijn ‘ik’ met al zijn hoop en verwachting, met al zijn innerlijke verlangens, gaat hij door een zeker aantal oefeningen heen om hem vooruit te duwen naar de verbinding met dit ‘één’, en daar zijn plaats te verwerven.

Hierover staat geschreven: “Gewoonte wordt een tweede natuur”. Dankzij de gewoonte begint een mens te voelen, dat hij in een andere werkelijkheid bestaat en dan neemt hij besluiten, vindt hij argumenten en verlangt hij daarmee in overeenstemming te zijn. De hogere werkelijkheid, waartoe hij behoort, bepaalt en dicteert alles voor hem.

Zijn lichaam en heel zijn lichamelijke bestaan begint zich te verbinden met dit Ene. Tenslotte ziet hij, dat hem niets in de weg staat. In tegendeel, alles helpt hem om de ware realiteit binnen te gaan.

De hele wereld die wij waarnemen, alles verbindt zich en gaat op in dit Ene geheel. Dan ontdekken we werkelijk dat er slechts één ziel  in het universum is. De zo genoemde ‘600.000 zielen’ zijn de nog ongecorrigeerde delen van de ziel, die men nu nog niet kan verbinden met het alomvattende concept. Later echter verbinden zij zich er eveneens mee, om dit concept van Eén te versterken en te ondersteunen.

From Lesson 1, Israel Arvut Convention, 11/11/2011

Filed under: Collectieve Ziel, Congressen, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Er is dit weekend een Conventie in de Arava woestijn, waar een paar honderd mannen uit Israel naar toe zullen gaan om zich met elkaar te verenigen, om de innerlijke kracht van wederzijdse verantwoordelijkheid te bundelen en de kern voor eenwording te worden op de Conventie in december. Hoe kunnen we dit bereiken?

Antwoord: Er moet inderdaad een speciale, innerlijke kern zijn, waarin alle punten zich tot één bundelen. Om dit punt heen is een meer passief deel: de vrouwen van Bnei Baruch en de grootste cirkel daar omheen is de buitenwereld.

Innerlijk smelten al onze vrienden van de hele wereld samen tot één. Waarom de mannen? Omdat dat de aard van de schepping is. Zij zijn degenen die correctie nodig hebben om liefde en eenheid te bereiken, vrouwen bereiken dit op een andere manier. Als we dan de staat waarnaar we verlangen bereikt hebben, zullen we het aan anderen kunnen doorgeven.

Vraag: Hoe moeten de vrouwen de mannen steunen bij deze Conventie?

Antwoord: Zij moeten denken aan ons succes. Wij hebben deze steun nodig, zonder deze steun zullen we een heel moeilijke tijd hebben. Het is precies hetzelfde als: “de zonen van Israel kwamen uit Egypte dankzij de rechtvaardige vrouwen”.

Vrouwen zijn een heel krachtig deel van het totale systeem en hun steun is eenvoudigweg onmisbaar. Als een vrouw zich zorgen maakt over een man, geeft dit grote kracht aan hem, een grote stimulans om haar verlangens te realiseren. Zonder de steun van de vrouwen zal het ons niet lukken.

From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 11/16/11, “The Arvut (Mutual Guarantee)”

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Israel, Vrouwen, Wederzijds Garant staan - Geen reacties→

Vraag: Wat voor nut heeft het, dat de groep zich gaat afzonderen voor de Conventie in de Arava woestijn?

Antwoord: We zijn hier bij elkaar om het fundament te leggen voor een nieuwe maatschappij, waarvan het doel is: diepe verbondenheid met de Schepper. Om hechting aan Hem te bereiken, moeten we onderlinge hechting bereiken. Om onderlinge hechting te bereiken moeten we komen tot eenwording, ons afzonderen van alle verstoringen van de buitenwereld. Uiteindelijk zijn we met weinig en moeten we elkaar versterken, laat de wereld zich hierin dus niet met ons bemoeien. Daarom gaan we naar de woestijn.

In het verleden namen groepen Kabbalisten maatregelen die nog ongewoner waren, om zich af te zonderen van de buitenwereld. Een mens moet zichzelf wat meer vrijheid toestaan, om vrij te zijn van deze verwarde en inhoudsloze wereld, om wat meer naar binnen te gaan en te begrijpen waartoe hij bestemd is.

In de wervelwind van het leven, met de herrie van radio en televisie, kan je de zachte stem van je ziel niet onderscheiden en fijnzinnige, innerlijke inspiratie bereiken. Je hebt er eenvoudigweg de energie niet voor. Kabbalisten leefden honderdduizenden jaren geleden in een volkomen andere wereld, die de ‘wonderen’ van de massamedia niet kende, maar zelfs zij sloten zichzelf op, zonderden zich af van hun bekende omgeving en gingen zelfs ‘in ballingschap’, verlieten hun huis zonder ook maar iets mee te nemen, trokken jarenlang rond en leefden van wat ze hier en daar konden verdienen en kregen aan voedsel.

Je weet niet eens wat je in deze moderne wereld kwijtraakt, een wereld die je volstopt met vuiligheid, waarin je verstrikt raakt. Wil je iets verhevens bereiken? Zo ja, wat voor inspanningen lever je dan om uit deze lage gebieden te breken?

Het is waardevol voor ons om tijd vrij te maken voor een afzondering als deze, waar we alleen onze eigen kracht zullen voelen, zonder verstoringen van de buitenwereld. Laten we een dag in ons leven vrijmaken om te voelen wie wij zijn, in plaats van wie zij zijn.

Uiteraard dwingen we niemand om mee te doen en we maken geen lijst van deelnemers of van hen die niet gaan. We plakken geen etiketten op voor de toekomst. Wie niet wil of kan komen, komt niet. In die zin is alles heel vrijblijvend en open. Anderzijds, als iemand komt, moet hij meedoen aan de acties die de groep heeft vastgesteld, zodat we ons op die manier los kunnen maken van alles en alleen onszelf kunnen voelen.

Heb je soms niet het verlangen om alleen te zijn met jezelf? Op die manier wil de groep alleen zijn met zichzelf, om zichzelf te voelen. Je gaat een kamer binnen, sluit de deur en blijft alleen met je eigen gedachten. Zo willen wij alleen zijn met onze gedachten. In principe is dit duidelijk en wordt het algemeen geaccepteerd. Maar het gaat ons niet om even rust, maar over losmaking van ‘het niveau van vrouwen en kinderen’ en opstijgen naar ‘het niveau van de mens’.

In het artikel ‘Het belang van de groep’, schrijft Rabash: “Als een mens werkt aan het juiste pad, moet hij zichzelf afsluiten van andere mensen. Het pad der waarheid vereist versterking, omdat het tegengesteld is aan wat men in het algemeen vindt. De meningen van de wereld berusten op kennis en ontvangen, de meningen van de Torah berusten echter op geloof en geven. Als een mens afgeleid is, vergeet hij onmiddellijk al het werk aan het pad der waarheid en vervalt hij in eigenliefde. Alleen in de groep helpen vrienden elkaar en zo ontvangt elk mens kracht uit de groep, om te kunnen vechten tegen de algemeen aanvaarde opvattingen.”

De hogere wereld is onze innerlijke wereld. We moeten ons verplaatsen van de buitenwereld naar de binnenwereld. Daarom probeer ik, met de hulp van de vrienden, naar binnen te gaan, mijn innerlijk te onderzoeken, om zo diepe wijsheid te verkrijgen en de innerlijke betekenis van de Torah te ontvangen. Er is geen andere keus, dit heb ik nodig.

Een mens moet voortdurend naar binnen gaan, doordringen tot in zijn diepste diepten en precies daar ontdekt hij de werkelijke wereld. De uiterlijke wereld brengt ons met opzet in de war, zodat we door het conflict dat daardoor ontstaat, door de weerstand heen, de weg naar binnen bouwen. Het is een strijd voor ons om steeds dieper door te dringen tot wat achter de werkelijkheid van deze wereld ligt, achter deze uiterlijke wereld die ons naar buiten trekt.

From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 11/16/11, “The Arvut (Mutual Guarantee)”

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Lichaam en Ziel - Geen reacties→

Ons belangrijkste werk bestaat eruit, dat we boven onze gedachten en verlangens uitstijgen, dat we dit zo doen dat we ons ervan kunnen losmaken en dat we opstijgen naar de hoogte waar we allen samen bestaan, waar de ziel is. Er is slechts één ziel in de wereld.

Daarom staat er geschreven, dat de zonen van Israel drie dagen onthouding moesten toepassen, voordat zij de Torah ontvingen. Een ieder probeerde uit te stijgen boven alle lichamelijke behoeften, gedachten, verlangens en overwegingen, om zich alleen aan het hogere Doel te wijden.

Het is heel moeilijk en het vereist toegewijd, nauwgezet werk, zoals je heel kleine zaadjes opraapt, totdat we ze allemaal hebben verzameld, één voor één, en onze egoïstische berekeningen tot een einde zijn gekomen, tot nutteloze gedachten en verlangens, die een mens in verschillende richtingen trekken, niet meer ontwaken. Dan is hij min of meer gereed om op te gaan in de gedachten en verlangens van de omgeving.

Deze strengheid en onthouding, deze enorm grote inspanning die een mens verricht om zich voor te bereiden, is verre van eenvoudig. Een mens moet zijn ego breken, uit zichzelf treden, zich met alle fysieke inspanning die hem ter beschikking staat, losmaken van zijn situatie en zich fysiek laten opnemen door de anderen. Dan moet hij proberen om zijn hoofd te buigen en hun geest te accepteren, die hem zal beïnvloeden. Hij kan zijn gedachten geen enkele ruimte bieden, omdat ze hem terug kunnen werpen, buiten de grenzen van de gemeenschap, de groep.

Een mens moet zich verlagen en zichzelf dwingen tot concentratie, om zo alles onder de invloed van de omgeving te brengen, zowel in fysiek opzicht als innerlijk, spiritueel, in gedachten, in verlangen. Hij moet zichzelf verliezen! Laat dat wat in de omgeving aanwezig is hem zo beïnvloeden, dat er geen hart en geen verstand meer in hem aanwezig is en dat hij uitsluitend onder de invloed is van zijn omgeving.

Dit is de eerste fase van voorbereiding om tot één geheel te worden. Als we hiertoe in staat zijn, kunnen we gaan spreken over de invloed van de hogere Kracht, de kracht van de groep.

De groep is niet de fysieke vorm die we ons voorstellen, het is geen groep van fysieke lichamen. De innerlijke kracht van de groep zal ons beïnvloeden, samen met het Licht dat Corrigeert en in de groep aanwezig is, aan ieder Heiligheid geeft en ieder in staat stelt om boven zichzelf uit te stijgen. Tijdens het omhoogstijgen zal een mens de alomvattende Kracht gaan voelen, die het universum vult en hij zal kunnen begrijpen wat er staat geschreven.

Daarom is het voor ons van het hoogste belang, dat we ons tijdens de Conventie en minstens drie dagen ervoor (en we moeten onszelf er nu al aan wennen), boven alle ‘vreemde’ gedachten en overwegingen bevinden en ons beperken tot noodzakelijke behoeften die we niet kunnen vermijden. Handel door ‘Geloof boven de Rede’ in elk opzicht.

Vooral tijdens de drie dagen vóór de Conventie, moeten we beginnen aan een werkelijke aanval, aan dagen van onthouding, zowel fysiek als in gedachten en verlangens, zodat we maar één verlangen hebben en de minst mogelijke verstoringen voelen.

From Lesson 1, Israel Arvut Convention, 11/11/2011

Filed under: Congressen, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: U zei, dat we ons op de Conventie niet in onszelf moeten verdiepen, maar dat we ons moeten voorstellen dat we al met elkaar verbonden zijn. Wat moet ik doen als ik overvallen wordt door kritische gedachten? Hoe kan ik me daarvan losmaken?

Antwoord: De Conventie is één grote bijeenkomst van vrienden, dat betekent dat er een onophoudelijke invloed van de omgeving is, de meest krachtige invloed van alles wat hierin ooit heeft plaatsgevonden.

Als we de artikelen van Kabbalisten lezen, zien we dat het belangrijkste aspect de invloed van de omgeving is, dan kunnen we ons voorstellen hoe belangrijk zo’n grote bijeenkomst is, waarin we fysiek bijeen zijn en de hele wereld zich virtueel bij ons aansluit, dat wil zeggen, de mensen die samen met ons willen zijn.

We moeten ons echter op de juiste manier voorbereiden voor dit samenzijn. We hebben nog 30 dagen*, en dat is veel tijd. (* dit artikel is geschreven op 6 november) Als ieder van ons zich in deze tijd correct voorbereidt, evenals wij allen samen, zullen we bereiken, dat de omgeving een heel serieuze invloed zal hebben op een ieder. Dit gebeurt in zo’n grote mate, dat het gevoel van de realisatie van het kwaad zich tot zulke grote proporties kan ontwikkelen in een mens, dat hij zijn ontvangende natuur gaat haten en ernaar verlangt om er uit te komen, dat is de Uittocht uit Egypte.

Hij zal ernaar verlangen om liefdevol geven te bereiken, dat betekent dat hij zijn Malchut zal verheffen tot in Bina, hij zal ernaar verlangen zich te voegen bij geven aan de naaste. Wie zijn deze naasten? Dit is het meest algemene niveau van Bina, waar we allemaal verblijven in liefdevol geven. Als iemand hiernaar streeft, kan hij tijdelijk of zelfs permanent, de geestelijke werkelijkheid binnentreden en geven in de beginnende maat. Dit zal al zijn eerste spirituele ervaring zijn.

Alles hangt af van de kracht van het Licht dat Corrigeert, dat volledig afhankelijk is van hoe een mens zich afstemt op de omgeving: van de mate waarin hij waarde hecht aan deze omgeving en de mogelijkheid die deze omgeving heeft om hem te beïnvloeden. Laat hij niet aankomen met minachting en kritiek naar de anderen, maar alleen vervuld zijn van de krachtige hoop, dat de Schepper hem nu de gelegenheid zal geven om de omgeving te gebruiken om boven zijn natuur uit te stijgen. Dan zal hij onmiddellijk spiritualiteit voelen!

Het is onze taak is om ons goed voor te bereiden op deze gebeurtenis, het zou de belangrijkste in ons leven kunnen zijn, een keerpunt vanuit onze donkere situatie naar een staat vol Licht.

From the 1st part of the Daily Kabbalah Lesson 11/6/11, Writings of Rabash

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Spiritualiteit - Geen reacties→

Vraag: Hoe kunnen we het schema van het universum, dat we in onze les bestuderen, verbinden met het nemen van een besluit om naar de Conventie te gaan in december?

Antwoord: Juist de structuur van het universum bevat het antwoord op al onze vragen.

Als we onze gebroken zielen verenigen, rijzen we naar de wereld Atzilut. Door onze pogingen om ons met elkaar te verenigen, trekken we het hogere, Corrigerende Licht naar ons toe om over ons te schijnen. Het is boven de Parsa aanwezig. Het is niet mogelijk om het Licht beneden de Parsa te ontvangen. Onze enige redding is door onze gezamenlijke eenheid naar de wereld Atzilut op te rijzen. Daarom biedt deelname aan de Conventie de gelegenheid om boven de Parsa te rijzen en de hogere wereld te voelen.

Je kunt iedereen uitnodigen voor de Conventie, mensen die dichtbij of ver van Kabbalah en Wederzijdse Verantwoordelijkheid staan. Het lesmateriaal op de Conventie zal niet moeilijk zijn. We zullen met elkaar studeren en ons bewust worden van het systeem van eenheid. We zullen proberen om dichter bij elkaar te komen, om zo’n kracht te bereiken, zo’n onderlinge compressie, dat we daardoor het hogere Licht zullen mogen onthullen. Dit is onze taak.

Daarom heeft ieder, die denkt dat dit goed voor hem is, de gelegenheid en het recht om te komen. Ik hoop, dat we erin zullen slagen op deze Conventie en dat we het begin van de onthulling van het Hogere Licht zullen voelen in onze onderlinge verbinding.

From the Sunday Virtual Lesson Series 10/30/2011

Filed under: Congressen, Groepswerk, Innerlijk Werk - Geen reacties→

We zijn allemaal heel verschillend, we hebben verschillende niveaus van verlangen en ieder heeft zijn eigen individualiteit, een unieke rol, ook al lijkt deze beperkt. We hoeven niet uit te blinken of te streven naar iets verhevens. Niemand is beter of slechter dan anderen.

Als we een onderlinge, integrale verbinding zullen bereiken, zal ieder van ons volledige kennis over het universum ontvangen en er een compleet inzicht in hebben. Ieder van ons zal ‘een vrije vogel’ worden, verbonden met anderen. Niemand zal over ons heersen, behalve het gemeenschappelijke verlangen, het doel, het plan.

Met andere woorden: we worden verbonden met anderen en tegelijkertijd behouden we onze volledige vrijheid. We voelen een gemeenschappelijke gedachte, zoals een vogel te midden van een zwerm vogels. Een vogel voelt zichzelf of anderen niet. Hij voelt alleen de gemeenschappelijke gedachte: welke richting hij op moet gaan, hoe hij moet vliegen en wat hij vervolgens moet doen. Een onderdeel van dit geheel te zijn wordt zijn persoonlijke kwaliteit.

Door een onderdeel van een compleet systeem te zijn, nemen we samen met anderen beslissingen, dan voeren we onze beslissingen uit en we bereiken resultaten. De volgende beslissing vindt gelijktijdig in iedereen plaats, samen met de uitvoering en het resultaat.

Met andere woorden: we worden één gemeenschappelijk lichaam. Een ieder leidt tegelijkertijd de anderen en zichzelf. Anders gezegd: we bereiken het niveau van de hogere Kracht waardoor de mensheid wordt bestuurd en we maken deel uit van deze mensheid.

From a TV Program “The Integral World” 10/16/2011

Filed under: Arvut Beweging, Collectieve Ziel, Innerlijk Werk - Geen reacties→

Vraag: Wat is de juiste manier om de conventie in te gaan en wat zou het resultaat moeten zijn?

Antwoord: Om te bereiken, dat de conventie goede resultaten zal opleveren, moet iedereen ‘branden’ van verwachting en inspiratie. Iedereen moest de grootst mogelijke ’honger’ naar eenheid voelen, waarin de hogere Kracht die tussen ons heerst, zal worden onthuld. Er staat geschreven: “Ik woon in Mijn natie”. Dit is de voorbereiding op de conventie.

Als resultaat hiervan, moeten we de kracht van onze eenheid werkelijk onthullen, het hogere Licht in de praktijk onthullen, de energie van de verbinding tussen ons, niet in emoties, maar in een werkelijke gewaarwording. Dit zal het werkelijke Licht zijn, met een specifiek niveau van Aviut (grofheid), met een specifiek mechanisme van verbinding tussen ons.

Door deze kwaliteiten te voelen, beginnen we iets buiten ons lichaam te ontdekken, in nieuwe vaten, in een nieuwe waarneming. Dan zullen we los komen van het lichaam en zullen we een werkelijkheid binnentreden, die buiten het fysieke lichaam bestaat. Zo zullen we de menselijke dimensie binnengaan.

Laten we hopen dat dit zal gebeuren! Laten we aan het werk gaan!

From the 4th part of the Daily Kabbalah Lesson 11/3/11, “The Love for the Creator and Love for the Created Beings”

Filed under: Congressen, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid - Geen reacties→

De Europese landen namen aan, dat zij door het creëren van een gemeenschappelijke munt en door zich te verenigen tegen Amerika en Rusland, de derde wereldmacht zouden worden. Maar het bleek dat samenwerking ook inhoudt: vertrouwen, gemeenschapsgevoel, onderlinge samenwerking, gemeenschappelijke financiën en het opheffen van grenzen, dat wil zeggen: culturen. Met andere woorden: alles is gemeenschappelijk.

Grenzen kunnen nog steeds tussen landen worden verwijderd, maar de ‘portemonnees’ kunnen niet samengevoegd worden. Ten slotte is dit het belangrijkste! Het geeft onze gevoelens en verhoudingen weer. Wanneer zeggen we dat mensen samenleven? Als ze een ‘gemeenschappelijke pot’ hebben. Zo was het in de oudheid en zo is het nog steeds.

Als een man en een vrouw afzonderlijke bankrekeningen hebben en ze naar een restaurant gaan en ieder voor zichzelf betaalt, ben je dan echt samen? Maar tegenwoordig wordt dit als normaal beschouwd: jij betaalt dit, ik betaal dat, en zo leven we.

Het proces van evolutie heeft ons geleid naar een punt, waarop wij ons over de hele wereld met elkaar verbonden gaan voelen en niet alleen in Europa. Mensen ervaren het echter verschillend op verschillende plaatsen. De gesteldheid in de wereld moet zo worden, dat mensen elkaar goed behandelen. Daar ligt het probleem!

We zijn niet in staat om met elkaar tot een bepaalde diplomatieke overeenkomst te komen. Europa is hier een goed voorbeeld van. Men kan het gewoon niet! Het is noodzakelijk om de egoïstische verbindingen teniet te doen en altruïstische verbindingen te bouwen, dat wil zeggen, gemeenschappelijke verbindingen in plaats van egoïstische. Er moet gemeenschapsgevoel komen!. En dit gemeenschapsgevoel moet al onze verschillen overstijgen. Dan gaat het niet over tegenstrijdigheden. Tegenstrijdigheden moeten teniet gedaan worden, maar de verschillen moeten blijven. Daar bovenuit moeten we een collectief scheppen, waarvan de naam zal zijn, ‘gemeenschappelijke natie’: Europeanen. Daar gaat het om. Om niets anders.

Waarom zouden Spanjaarden, Italianen, Grieken, Fransen, Duitsers en anderen het gevoel moeten hebben, dat ze afzonderlijke naties zijn? Omdat ze verschillende talen spreken? Hun talen zullen geleidelijk aan worden vervangen door één taal of een combinatie van talen, bijvoorbeeld door Esperanto. Het maakt niet uit. De Natuur verplicht ons ertoe om het te doen, we zullen anders niet in staat zijn om dingen voor elkaar te krijgen.

From the Talk on Mutual Guarantee 9/25/2011

Filed under: Arvut Beweging, Crisis, Economie, Wereld - Geen reacties→