Uit de Geschriften van Rabash, ‘De Nieuwe Maan’: Malchut wordt de maan genoemd en het wordt de nieuwe maan genoemd, omdat het concept van het koninkrijk der hemelen betekent dat wij elke dag het juk opnieuw moeten accepteren. Het feit dat wij het gisteren hebben geaccepteerd is niet voldoende, want de heilige Ari zegt dat wij de lichtvonken, die onophoudelijk in BYA vielen, moeten opheffen, opheffen naar heiligheid.

Wanneer een mens het juk steeds opnieuw op zich neemt, wordt dit beschreven als een handeling waarbij men een deel van de afscheiding op zich neemt en het verbindt met spirituele eenwording. Dit is de betekenis van de gedachte dat Malchut elke dag naar een bepaald punt terugkeert en dit punt wordt een zwart punt genoemd, het heeft in de heilige Zohar geen witheid in zich, het schijnt namelijk niet, want schijnen wordt witheid genoemd, we moeten het namelijk steeds vernieuwen.

Als een mens zichzelf werkelijk wegcijfert voor de groep, de groep respecteert en het verlangen ervan waarmaakt door de uiting van geven en liefde in de verbinding tussen de vrienden te willen plaatsen, ziet hij hoe ver hij van deze voorwaarde verwijderd is. En als hij in zichzelf versterkt dat de grootheid van dit gevoel wenselijk is, brengt de afstand hiertoe hem tot wanhoop omdat hij voelt dat hij dit Doel niet kan bereiken. Tegelijkertijd begrijpt hij hoe belangrijk dit Doel is en krijgt hij de kracht om het te bereiken.

Uiteindelijk realiseert hij zich ten volle dat zijn kracht niets betekent. En hier is niemand zo wijs als degene die ervaring heeft, het is onmogelijk om deze ontdekking over te slaan. Alleen door de vele handelingen, activiteiten en het werk dat Kabbalisten ons aanraden, komen we tot een staat van wanhoop.

Een staat van wanhoop brengt ook een gevoel van geluk met zich mee. Zoals Baal HaSulam schrijft: er is geen gelukkiger moment in het leven van een mens dan wanneer hij wanhoopt over zijn eigen kracht. Want nu is hij zover dat hij het uitschreeuwt vanuit het diepst van zijn hart, dit is een waarachtig gebed. Hij vraagt om de kracht om zich te kunnen wegcijferen voor de groep, want de toegang tot het spirituele werk is hiervan afhankelijk.

En dan ontvangt hij de kracht die het hem mogelijk maakt om zich weg te cijferen en zich aan de groep te hechten. Dit wordt genoemd: de transformatie van zijn zwarte punt in een wit punt. Zo komt hij vooruit en hij krijgt onmiddellijk een nieuw zwart punt. Van al deze punten, het ene na het andere, bouwt hij zichzelf en hij verandert duisternis steeds weer in licht. Zo vernieuwt de maan zich.

Totdat alle ingangen en uitgangen, die elkaar voortdurend afwisselen, uiteindelijk in hem een staat van kleinheid (Katnut) bouwen. De spirituele foetus is tenslotte gevormd en geboren, is veranderd in een pasgeborene. De foetus cijfert zichzelf volledig weg. Alle 613 verlangens gaan door het proces van correctie door middel van nullificatie en dankzij dit proces wordt hij ‘wit’ en bereikt hij het niveau van Nefesh, hij wordt geboren in de nieuwe wereld.

Na de geboorte groeit hij verder. Zijn verlangen om te ontvangen wordt steeds groter op het niveau van Ruach. Op dat niveau moet de mens al weten hoe hij zich verenigt met de handelingen van de Schepper, zodat hij op de juiste wijze kan handelen. Het verloopt net zo als in de stadia van de foetus die zich in de fysieke wereld ontwikkelt.

From the Preparation to the Daily Kabbalah Lesson 2/16/14

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Vraag: Een conventie is altijd een belangrijke test voor ons. Hoe kunnen we er zeker van zijn dat we ons tussen de conventies in de juiste richting bevinden, zelfs als we negatieve gevoelens hebben?

Antwoord: Ik kan je niet zeggen wanneer je negatieve gevoelens hebt en wanneer niet. Als je met ons verbonden bent, kom je verder en de geografische afstand is daarbij niet van belang.

Ik herhaal het opnieuw, je komt alleen verder als je samen met ons bij al onze gezamenlijke acties bent, want als je een paar lessen mist, mis je veel meer en zul je niet begrijpen wat er in de volgende les gezegd wordt. Je zult de dingen innerlijk niet begrijpen! Je zult de noodzakelijke vervulling en voldoening niet krijgen.

Mijn lessen zijn altijd opwaarts gericht, voortdurend opwaarts. Je denkt misschien dat het om een herhaling gaat of dat het niets met het voorgaande materiaal te maken heeft, maar dat is niet waar! Ik beweeg me altijd voorwaarts! Het kan anders gepresenteerd worden, op een andere manier, in een andere stijl, maar het is altijd op een toenemend hoger niveau.

Je mag dus geen enkele les missen! Als je – om wat voor reden dan ook – een paar dagen geen mogelijkheid hebt gehad om naar de lessen te luisteren, moet je ze later gaan zien. Het probleem is dat veel vrienden niet dagelijks serieus deelnemen aan de lessen terwijl ik mijn studie precies daarop baseer. Een student is iemand die mij op de voet volgt.

Filed under: Conventies, Groepswerk, Kabbalah Leraar, Kabbalah Studie, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Uit de Geschriften van Rabash: “Wat betekent het dat De Beker waarover wij een Zegen uitspreken Vol moet zijn in het Werk”: Er is verschil tussen spreken en zwijgen in het werk. Spreken is namelijk de staat van onthulling, dit betekent dat men in spiritualiteit al de staat van de zuigeling heeft bereikt en hij al voelt dat hij zuigt van Kedusha (Goddelijke Aanwezigheid). De staat van zuigen verwijst naar Hassadim (Genade), want Hessed is de staat van geven, want als men de kelim (vaten) van geven verdient, wanneer namelijk alle daden die men verricht ten behoeve van de Hemel zijn en men zich niet langer bezighoudt met zichzelf, betekent dit dat men de staat van Hessed (geven) heeft bereikt.

Hieraan gaat echter de draagtijd vooraf, namelijk dat de Hogere hem corrigeert. In die periode werkt een mens niet aan zijn eigen correctie. Hij maakt zichzelf alleen ondergeschikt en de Hogere doet al het werk. Iedere keer echter maakt een mens zich echter op een andere manier ondergeschikt met betrekking tot nieuwe waarnemingen. Hij ontmoet nieuwe problemen en verstoringen, toch annuleert hij zichzelf, hij buigt zijn hoofd en accepteert alles.

Dit vindt plaats wanneer hij zich als een ongeborene in de baarmoeder van zijn moeder bevindt, waar de ongeborene zich wegcijfert voor zijn moeder en geen eigen mening heeft. Het is dan zoals de wijzen hebben gezegd: “De ongeborene in zijn moeder eet wat zijn moeder eet” en hij heeft geen eigen bestaan, hij stelt geen vragen en doet niets zelf, dit betekent dat hij ‘stom’ is en geen mond heeft om vragen te stellen.

Een mens maakt zichzelf tot iemand die niet spreekt, het is alsof hij helemaal niet bestaat in de Hogere om zo de Hogere niet te storen en zich daar niet te bevinden als een vreemde kracht. Als het embryo een vreemd lichaam is in de moeder, zal haar lichaam onmiddellijk weerstand bieden en het embryo afstoten alsof het iets gevaarlijks is. Maar hier hebben we te maken met het wonder van de natuur, want precies het tegenovergestelde vindt plaats, het hele lichaam van de moeder gaat ten behoeve van het embryo werken in plaats van het af te stoten. Dit gebeurt omdat in de natuur het fysieke embryo zichzelf ook wegcijfert wanneer het zich in de baarmoeder ontwikkelt.

… en dit betekent dat hij stom is en geen mond heeft om vragen te stellen. Dit betekent dat hij zijn mond dichthoudt en niet redetwist, hij cijfert zichzelf weg en accepteert alles. Hij heeft veel vragen en voelt rancune, maar hij geeft toe en argumenteert niet.

En dit is de tijd voor een mens om met gesloten ogen te lopen, boven de rede, en te geloven in de wijsheid van de wijzen en voort te gaan tot aan het einde. Het is niet mogelijk om dit met andere woorden uit te leggen want dit is de periode waarin een mens niets van spiritualiteit begrijpt. Daarom wordt er eenvoudigweg gezegd dat hij zichzelf volkomen moet wegcijferen en vertrouwen op het geloof van de wijzen, namelijk volkomen op hen rekenen. Het doet er niet toe wat ik in mijn hart voel en wat voor twijfels er door mijn gedachten gaan, ik cijfer mezelf weg ten opzichte van de Hogere Voorzienigheid.

Dit wordt de draagtijd genoemd, hij heeft namelijk geen mond om te spreken. Het is de staat van Malchut, de kleinste staat met de grootste restrictie, en het wordt Ibur genoemd, dit komt van de woorden overtreding en oordeel (Dinim), zoals uitgedrukt in de woorden: “De Schepper oordeelde over mij ten behoeve van jou (vanwege jou).”

De kwestie van overtreding en oordeel (Din) moet worden uitgelegd. Omdat men moet lopen met gesloten ogen, boven de rede, verzet het lichaam zich en daardoor moet men dit voortdurend overwinnen, en dit wordt overtreding genoemd, toorn en ellende, want het is zulk moeilijk werk om steeds voort te gaan in een staat van wegcijferen voor de Hogere en de Hogere te laten doen wat Hij van hem wil.

Een mens is bereid om zich op elke mogelijke wijze weg te cijferen. Hij kan de Hogere niet helpen, zoals op de niveaus van gezoogd worden en grootheid. Maar hij is bereid om zichzelf voor de Hogere te annuleren en Hem zijn lichaam en ziel te geven voor correctie. Dit wordt Ibur (draagtijd) genoemd, het is de grootst mogelijke restrictie, het allereerste niveau van spiritueel bestaan. We moeten niet wanhopen, samen zullen wij het bereiken!

From Preparation to the Daily Morning Lesson 2/11/2014

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Ibur, Innerlijk Werk, Niveaus, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Vraag: Als wij van de groep een baarmoeder vormen voor ons spirituele embryo, moeten sommige vrienden zich dan daarin onderscheiden?

Antwoord: Nee, niemand kan zich daarin onderscheiden, verschillend of ongelijk zijn, dit geldt zowel voor het embryo als voor de groep. Iedereen moet gelijk zijn. Juist door onze verschillen vormen we één alomvattende kli (vat): één embryo en één baarmoeder. Door ons met elkaar te verbinden met betrekking tot de grootheid van de eigenschap van geven, vormen we één baarmoeder. In de verbinding en vanuit de erkenning van de laagheid van onze eigen natuur vormen we één embryo.

Niemand kan zich onderscheiden van de anderen, hoewel er in het embryo verschillende delen zijn omdat het een menselijke vorm heeft en de baarmoeder heeft eveneens een eigen vorm. Maar deze vormen ontstaan als resultaat van de som van de verbinding tussen ons allen waarin alles verdwijnt en iedereen de vorm van geven aanneemt.

Daarnaast bevindt het embryo zich in het ‘vruchtwater van de baarmoeder’, dat hem gescheiden houdt van de wanden van de baarmoeder. De baarmoeder is niet direct verbonden met het embryo en geeft het embryo geen vorm. Het embryo is Bina, dit is een complete vorm, geen menselijke vorm, maar als het embryo zich helemaal hult in Hassadim, krijgt het zoveel geven van de baarmoeder dat het hem tot een menselijk wezen maakt, hem de vorm van een menselijk wezen geeft: Adam, degene die op de Schepper lijkt (Domeh, dit heeft dezelfde oorsprong in het Hebreeuws).

From the 3^rd part of the Daily Kabbalah Lesson 2/12/14, Talmud Eser Sefirot

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Vraag: Soms legt u de nadruk op het belang van de groep en soms op het belang van disseminatie. Wat is voor ons de juiste manier om dit te begrijpen om zo het ‘Licht’ binnen te kunnen gaan?

Antwoord: Ieder mens heeft voeding nodig van de hogere en samen moeten zij zich de kracht, die ze hebben ontvangen om te groeien, eigen maken. Dit is de volgende stap nadat er een baarmoeder en een embryo gevormd zijn, onze verdere vooruitgang vindt binnen dit interne en externe systeem plaats: het hogere en het lagere systeem.

Om dit te kunnen doen, moeten we naar de fouten in onszelf kijken, naar onze mogelijkheid om iets toe te voegen voor de groei van onze baarmoeder en de staat van het embryo, met andere woorden: we moeten onszelf verlagen. Als wij hiertoe bereid zijn en wij willen dat de Hogere zo groot mogelijk is, als wij op zoek gaan naar manieren om Hem te laten groeien, maken we in ons slechte, corrupte verlangens wakker, die merkbaar worden in de vorm van protest. Op deze manier versnellen we de tijd ‘door de dageraad te wekken’.

Wij worden een oude man die voorover gebogen loopt en er zeker van wil zijn dat hij niets heeft laten vallen. Zo beginnen we vorderingen te maken in onze situatie door de fouten aan het licht te brengen en we gebruiken ze om het hogere niveau te bouwen en uit te breiden. De baarmoeder wordt groter en nu kan ons embryo daarin ook groeien. De roep komt van beneden, van de lagere, terwijl de groei – de stadia van ontwikkeling – tot ontwikkeling komt door Boven, door de Kracht van de Hogere. Zo bouwen wij onszelf.

En als we eenmaal de negen maanden van onze prenatale ontwikkeling hebben voltooid, worden we in de spirituele wereld geboren, we gaan door de stadia van de kleine staat heen, we bereiken de grote staat en we komen op het punt dat we anderen geboren kunnen laten worden en voor hen net zo kunnen zijn als de hogere voor de lagere. In relatie tot de wereld moeten we in deze staat zijn en de wereld leren om in ons een embryo te zijn.

Vraag: Is de Machsom de lijn waar we onze kwaliteiten vergelijken met de baarmoeder en leren om anderen te voeden?

Antwoord: Een spiritueel embryo is een staat boven de Machsom. Als ik in staat ben om me met anderen te verbinden en ik met hen één enkel lichaam kan creëren met de hulp van het Hogere Licht dat ons beïnvloedt en ons tot één enkel geheel verenigt, ben ik al boven de Machsom. Op dit punt zijn we al in staat om op het minimale niveau te geven en dit kan alleen in de spirituele wereld gedaan worden, boven de Machsom. De Machsom is de grens die bepaalt of ik nog in de staat van egoïstisch ontvangen ben of dat ik al een zekere mate van geven bezit.

De Machsom is een soort restrictie waarbij ik mijzelf bedek zodat er maar een minimale omvang van mij overblijft. Niveaus van grotere restrictie en geven worden hier bovenop gebouwd.

From the 3^rd part of the Daily Kabbalah Lesson 2/12/14, The Study of the Ten Sefirot

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groepswerk, Innerlijk Werk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

Het Boek de Zohar: “Twee Punten”, item 121: … zoals er geschreven staat: “Dit is de poort van de Eeuwige, de rechtvaardige zal erdoor binnengaan.”

Voordat we echter beloond worden met de omkering van het verlangen om te ontvangen in ons door Torah en Mitzvot, in ontvangen om te geven, zijn er sterke sloten op de poorten naar de Schepper, want dan hebben zij de tegengestelde functie: namelijk om ons te verjagen van de Schepper.

Dit is hun functie, zoals een flirt, om het verlangen te prikkelen, het groter te maken en het steeds meer aan te wakkeren zodat het steeds meer wil hebben. De behoefte wordt groter door de afwijzing en zo bereiken we een verlangen dat sterk genoeg is om door de poort heen te breken.

Daarom worden de krachten van afscheiding ‘sloten’ genoemd, want zij blokkeren de poorten die ons naderbij brengen en verjagen ons van de Schepper.

Maar als wij ze overwinnen, brengen ze ons geen schade aan en voelen we Zijn Liefde niet verminderen in onze harten. De sloten veranderen in deuren, de duisternis verandert in licht en het bittere verandert in zoet. Door middel van alle sloten ontvangen wij een speciaal niveau in Zijn Voorzienigheid en dan veranderen de sloten in openingen, in niveaus waarop we de Schepper bereiken. Deze niveaus, die wij via de openingen bereiken, worden tot Hallen van Wijsheid.

Met behulp van deze bewegingen – afweer en naderbij de poort komen en opnieuw afwijzing en naderbij komen – pompen wij ons als het ware op om de kracht te krijgen om door te breken. En dan veranderen de sloten in openingen.

Natuurlijk is de eerste opening de moeilijkste om doorheen te breken.

From the 3^rd part of the Daily Kabbalah Lesson 1/13/14, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Spiritueel Werk, Zohar - Geen reacties→

Het Boek de Zohar: “Twee Punten”, item 121: … De sloten, de deuren en de hallen zijn dus drie vormen die zich over onze substantie uitstrekken: het verlangen om te ontvangen in ons. Voordat wij dit verlangen veranderen in ontvangen om aan onze Maker te geven, transformeert deze substantie het licht in duisternis en het zoete in het bittere, volgens onze smaak …

Het is juist onze intentie om te ontvangen die het zoete in het bittere verandert en dan ervaren wij bitterheid. Wanneer wij de intentie corrigeren, wordt het bittere zoet. Dit betekent dat alles afhankelijk is van onze onderlinge gelijkvormigheid en van wat van Boven komt. In de mate waarin we een intentie om te geven hebben, kan alles ervaren worden als zoet en buiten deze intentie wordt alles als bitter ervaren, omdat ik niets heb om het te verzachten.

De intentie maakt alles bitter of zoet. Er bestaat niets anders dan de intentie, we hoeven met niets anders te werken dan met onze intentie. Besteed geen aandacht aan je verlangens en je eigenschappen, ze zijn niet belangrijk. We weten al uit ervaring dat datgene waarmee een mens geboren is, blijft bestaan. Behalve één ding verandert er niets in hem. Daarom maken we ons uitsluitend bezorgd over de intentie, over onze houding naar de Schepper.

From the 3^rd part of the Daily Kabbalah Lesson 1/13/14, Writings of Baal HaSulam, “Introduction to the The Book of Zohar“

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Intentie, Spiritueel Werk, Zohar - Geen reacties→

Baal HaSulam zegt in Brief 5, dat hij blij is over het kwaad dat onthuld wordt. Het zijn krachten die bedoeld zijn als hulp, hoewel ze zich in deze vorm manifesteren omdat ze nog niet gecorrigeerd zijn. Het gaat over verlangens die niet op een andere manier onthuld kunnen worden.

De Lichten en de kelim (vaten) worden in overeenstemming met elkaar onthuld. De verlangens, onthuld als goed of kwaad, vormen de componenten van de nieuwe kli (vat). Het maakt geen verschil hoe ik ze zie als ze onthuld worden. Ik moet er nu mee aan het werk gaan.

Wij moeten de verlangens niet ontkennen, er niet aan voorbij gaan of ze weg stoppen. Ik kan mijn ogen er niet voor sluiten zoals een kind dat doet en dan beweren dat ze niet bestaan. Ik kan me er niet van losmaken, ze negeren, gaan slapen, drinken tot ik dronken ben of drugs gaan gebruiken. Nee, ik moet de confrontatie ermee aangaan en ik heb alle nodige middelen hiervoor tot mijn beschikking: de groep, de studie, enz.

Ik ontken geen enkele hindernis. Ik moet niet denken dat het beter zou zijn als er geen verstoringen aanwezig waren, want zij bouwen een nieuwe kli, brengen een nieuwe bouwsteen aan in de constructie ervan. Als ik zonder gebreken zou zijn, zou ik niets ontdekken. Als er iets onthuld wordt, betekent het dat het tijd is om dat deel van mijn kli te corrigeren en het in orde te brengen.

Daarom ben ik blij. Ik neem een beetje afstand van de problemen, kijk er vanaf de zijlijn naar, objectief, en dan zie ik welke hoogte ik al heb bereikt! Het blijkt dat ik ook dit kan corrigeren!

Het is moeilijk te begrijpen maar wat op het lichamelijke, fysieke niveau naar de wereld komt, wordt ons uitsluitend door de Hoge Voorzienigheid gezonden en het is bedoeld om het schepsel tot perfectie te brengen. Anderzijds is dit alles zo omdat wij niet verder kunnen komen op het pad van correctie.

Waarom lijden de rechtvaardigen dan? Omdat de wereld rond is en alles met alles verbonden is. Zij zijn er ook van afhankelijk en kunnen het niet achter zich laten, zij voelen deze problemen op het fysieke niveau. Dit maakt deel uit van de algemene correctie.

Wat moet ik doen als het kwaad wordt onthuld? Als ik er afstand van kan nemen en de oorzaak zie van wat er gebeurt, stijg ik boven mijn lichaam uit en boven wat het voelt. Vanaf de zijlijn kijk ik naar alles wat er ermee gebeurt en ik ben blij dat ik door deze grote correcties heenga. En bovendien houd ik geen rekening met mijn lichaam maar met de ziel en dan zie ik al een ander beeld.

Alles welbeschouwd is de oplossing eenvoudigweg om mij zoveel mogelijk in te spannen om gewend te raken aan de intentie om aan de groep te geven door boven mijn lichaam uit te stijgen, boven dit leven uit. Op het fysieke niveau blijf ik alles doen wat noodzakelijk is: ik heb zorg voor mijn gezin en familie, ik ga naar de dokter als dat nodig is, enz. Maar tegelijkertijd bevind ik mij boven dat niveau en ben ik er los van. Alles wat ik doe, is bedoeld om op een hoger niveau te komen.

Zo identificeer ik me met de Schepper die mij de hindernissen stuurt. Ik begrijp dat Zijn ‘pakketjes’ bedoeld zijn om mij te helpen om vanuit het juiste perspectief naar alle staten te kijken, zowel naar de kwade als naar de goede en met Hem in contact te blijven. Nu zie ik dit hele leven vanuit dit perspectief.

Het Boek de Zohar beschrijft hoe Rabbi Chiya zichzelf zag zitten in de Hoge Raad en iedereen luisterde naar hem. Hij mocht deze staat zien en ik kijk ook van bovenaf, vanuit een andere staat, naar mijzelf terwijl ik dichtbij de Schepper ben. Het gaat hier absoluut niet over een gespleten persoonlijkheid maar over een realistische kijk op gebeurtenissen.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 1/16/14, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Correctie, Dagelijkse Kabbalah Lessen, Innerlijk Werk, Lijden, Schepper, Spiritueel Werk, Waarneming - Geen reacties→

Als ik tijdens een workshop naar een vriend luister, ben ik zonder enige twijfel of kritiek ondergedompeld in zijn woorden. Wat hij zegt, ervaar ik als de belangrijkste mening en ik wil er helemaal in opgenomen worden, me er zodanig mee verbinden dat het nu mijn eigen mening wordt. Ik wil dat zijn woorden mijn hart raken en ze bespelen alsof het snaren zijn.

Zo verhoud ik mij tot iedereen die spreekt. Ik bekritiseer op geen enkele manier wat hij zegt, het enige wat ik wil, is opgenomen worden in dezelfde gedachte. Wij openen ons naar elkaar en we zijn volkomen oprecht als we van hart tot hart spreken. Iedereen probeert om zijn kritiek te annuleren zodat er geen hindernissen zullen zijn die de woorden van de vrienden blokkeren, maar de woorden regelrecht mijn hart in kunnen gaan alsof ik ze zelf uitspreek, in een volkomen vertrouwen dat ze juist zijn.

From the 1^st part of the Daily Kabbalah Lesson 1/14/14, Workshop

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Eenheid, Groepswerk, Spiritueel Werk - Geen reacties→

De ontwikkeling in de groep is verrassend en mooi omdat ik tijdens een zeer korte tijd staten en details van waarneming beleef waar ik zonder de vrienden een paar reïncarnaties in het fysieke leven voor nodig zou hebben, langdurige transformaties van Reshimot. Tussen de geweldige vrienden versnellen wij onze ontwikkeling.

Er is niets op dit pad waar ik aan ‘voorbij kan gaan’, wat kan worden ‘overgeslagen’, ‘verwijderd’ van de lijst. Het proces van de realisering van de Reshimot is in de aanvang vastgelegd en ik moet door deze hele spiraal gaan. Maar het tempo van de vooruitgang hangt van mij af en wordt bepaald door de mate waarin ik me in de groep integreer.

Zelfs als ik zonder emotie, als een ‘zoutzak’ bij de les zit, zonder dat ik er ook maar iets van begrijp, het maakt niet uit. Iedereen maakt dit mee.

De groep is een wonderbaarlijk systeem waarin we elkaar aanvullen, completeren. Sommigen onthullen een nieuwe ‘dikte’ van verlangen, anderen zijn doordrenkt met een spirituele impuls en we staan als één geheel met elkaar in contact.

Het belangrijkste is om zo diep mogelijk in de groep te leven en ervoor te buigen met alles wat we zijn, in elke staat te buigen: wanneer ik vol levenslust ben, eenheid voel en ook wanneer ik ‘dood’ ben.

Talenten en bekwaamheden helpen hier niet, degene die wijs is leert geen spiritualiteit. Er wordt vóór alles aan mij gevraagd om me over te geven.

From the 4^th part of the Daily Kabbalah Lesson 1/16/14, Writings of Baal HaSulam

Filed under: Dagelijkse Kabbalah Lessen, Groei, Groep, Groepswerk, Spiritueel Werk - Geen reacties→